substancja chelatująca

Substancja chelatująca (chelator) to związek chemiczny tworzący kompleksy z jonami metali poprzez wiązania koordynacyjne. W medycynie chelatory są wykorzystywane głównie w leczeniu zatruć metalami ciężkimi oraz w przypadkach nadmiernego gromadzenia się metali w organizmie.

Najczęściej stosowane substancje chelatujące w praktyce klinicznej to: kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA), dimerkaprol (BAL), penicellamina, deferoksamina oraz kwas dimerkaptosuksynowy (DMSA). Każdy z tych związków wykazuje różne powinowactwo do określonych metali, co determinuje ich zastosowanie w konkretnych przypadkach klinicznych.

Terapia chelatacyjna znajduje zastosowanie w leczeniu zatruć ołowiem, rtęcią, arsenem, miedzią i żelazem. Jest też standardem postępowania w chorobach spichrzeniowych, jak hemochromatoza (nadmiar żelaza) czy choroba Wilsona (nadmiar miedzi). Należy pamiętać, że substancje chelatujące mogą również wiązać pierwiastki niezbędne dla organizmu, dlatego ich stosowanie wymaga monitorowania stanu pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl