skurcz oskrzeli

Skurcz oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny występujący w wielu chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oraz w reakcjach anafilaktycznych.

W warunkach klinicznych skurcz oskrzeli objawia się dusznością, świszczącym oddechem (wheezing), kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnych dolegliwości po stany zagrażające życiu, szczególnie w przypadku ciężkiego, opornego na leczenie skurczu oskrzeli.

Diagnostyka skurczu oskrzeli opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela (beta-2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidów oraz w przypadkach ciężkich – tlenoterapii i mechanicznego wspomagania wentylacji.

Profilaktyka skurczu oskrzeli u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego polega na systematycznym stosowaniu leków kontrolujących chorobę, unikaniu czynników wyzwalających oraz edukacji pacjenta w zakresie samodzielnego rozpoznawania objawów zaostrzenia i wdrażania planu postępowania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orilukast 10 mg

Montelukast, będący antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, jest skutecznym lekiem w terapii astmy oskrzelowej oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Mechanizm działania polega na blokowaniu efektów leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4, LTE4), które wywołują skurcz oskrzeli, wzmożone wydzielanie śluzu, obrzęk błony śluzowej oraz napływ eozynofilów. W badaniach klinicznych montelukast w dawce 10 mg/dobę u dorosłych poprawiał FEV1 o 10,4% (vs 2,7% placebo) oraz zwiększał poranny PEFR o 24,5 L/min (vs 3,3 L/min placebo), jednocześnie zmniejszając zużycie beta-agonistów o 26,1% (vs 4,6% placebo). U dzieci w wieku 6-14 lat dawka 5 mg/dobę poprawiała FEV1 o 8,71% (vs 4,16% placebo) i PEFR o 27,9 L/min (vs 17,8 L/min placebo). Montelukast wykazuje także działanie przeciwzapalne, redukując liczbę eozynofilów w krwi obwodowej i drogach oddechowych, co koreluje z poprawą kontroli astmy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora leukotrienowego, astma oskrzelowa, beklometazon, dysfagia, eozynofil, FEV1, komórka tuczna, kortykosteroid, leukotrien cysteinylowy, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, obturacja dróg oddechowych, patofizjologia astmy, powysiłkowy skurcz oskrzeli, przekrwienie błony śluzowej nosa, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor CysLT, rozszerzenie oskrzeli, sezonowe alergiczne zapalenie, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, wyciek z nosa, wydzielanie śluzu
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibenal 60 mg

Lek Ibenal w postaci czopków zawierających 60 mg ibuprofenu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, aktywną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także u osób z krwawieniami, zaburzeniami krzepnięcia, skazą krwotoczną oraz ciężkim odwodnieniem. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i zwiększone ryzyko krwawień u matki. U niemowląt poniżej 3 miesięcy i o masie ciała <6 kg stosowanie jest przeciwwskazane z powodu niedojrzałości układów metabolizujących i wydalających, co zwiększa ryzyko kumulacji leku i działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie innych NLPZ jest zabronione ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na ibuprofen, nawracające owrzodzenie, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenia hematopoezy, zaburzenia krzepnięcia, zamknięcie przewodu tętniczego
Leksykon leków
Interakcje leku – Gliatilin 1000 250 mg/ml

Produkt leczniczy Gliatilin 1000 zawierający cholinę alfosceranu (250 mg/ml) nie posiada udokumentowanych badań klinicznych dotyczących interakcji z innymi lekami. Brak specyficznych danych oznacza, że nie zidentyfikowano potencjalnych problemów w kontrolowanych warunkach, jednak ze względu na mechanizm działania jako prekursor acetylocholiny w OUN, istnieje teoretyczne ryzyko interakcji farmakodynamicznych z lekami modulującymi układ cholinergiczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwe wzmocnienie efektów cholinergicznych przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów cholinoesterazy (np. donepezyl, rywastygmina) oraz osłabienie działania przy lekach antycholinergicznych (np. triheksyfenidyl). Zaleca się monitorowanie objawów nadmiernej stymulacji cholinergicznej oraz unikanie jednoczesnego stosowania, jeśli to możliwe.
acetylocholina, biperiden, bradykardia, cholina alfosceranu, donepezyl, działanie cholinergiczne, galantamina, Gliatilin 1000, inhibitory cholinoesterazy, interakcje farmakodynamiczne, interakcje lekowe, leki antycholinergiczne, leki parasympatykomimetyczne, leki przeciwpsychotyczne, ośrodkowy układ nerwowy, rywastygmina, skurcz oskrzeli, stymulacja cholinergiczna, triheksyfenidyl, układ cholinergiczny
Leksykon substancji czynnych
Benzydamina – Przeciwwskazania stosowania

Benzydamina jest substancją o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i miejscowo znieczulającym, stosowaną w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Dostępna jest w formie aerozoli (np. 1,5 mg/ml lub 3 mg/ml), roztworów do płukania, pastylek twardych (np. 3 mg + 1 mg) oraz roztworów dopochwowych. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na benzydaminę lub składniki pomocnicze, a także ograniczenia wiekowe: np. Nagardlan (1,5 mg/ml) nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 lat, a Septogard Plus i Septolete ultra (1,5 mg + 5 mg/ml) u dzieci poniżej 6 lat. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych takich jak aspartam (E 951) – przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią, etanol (np. 81 mg/ml w Actusept, 13,77 mg na dawkę w Benzydamine neo-angin) – przeciwwskazany u osób z chorobami wątroby, padaczką, alkoholizmem, oraz metylu parahydroksybenzoesanu (E 218), który może wywoływać reakcje alergiczne.
aerozol do jamy ustnej, alergen zapachowy, alkohol benzylowy, aspartam, astma oskrzelowa, barwnik, benzydamina, butylohydroksyanizol, choroba wątroby, czerwień koszenilowa, dolegliwość żołądkowa, dyskomfort jelitowy, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, etanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, interakcja lekowa, izomalt, lek przeciwzakrzepowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, objaw nadwrażliwości, obniżona odporność, padaczka, pastylka twarda, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do płukania jamy ustnej, roztwór dopochwowy, skurcz oskrzeli, stan zapalny jamy ustnej, substancja pomocnicza, uszkodzenie mózgu, zaburzenie czynności nerek, żółcień pomarańczowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Plus 5 mg + 5 mg

Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokami przedsionkowo-komorowymi II/III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, bradykardią objawową, niedociśnieniem objawowym oraz ciężką astmą oskrzelową lub POChP. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Przeciwwskazaniem jest także stosowanie leku w skojarzeniu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73m² oraz z sakubitrylem i walsartanem z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Dawkowanie ramiprylu w preparacie wynosi od 2,5 mg do 10 mg, bisoprololu od 1,25 mg do 10 mg, a zawartość laktozy jednowodnej w kapsułkach waha się od 40,97 mg do 163,88 mg w zależności od dawki.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, fumaran bisoprololu, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipotensja, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, ramipryl, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Gaviscon duo tab 250 mg + 106,5 mg + 187,5 mg

Produkt leczniczy Gaviscon duo tab, zawierający sodu alginian (250 mg), sodu wodorowęglan (106,5 mg) oraz wapnia węglan (187,5 mg), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich, należą reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne oraz reakcje nadwrażliwości, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Zaburzenia metaboliczne, takie jak zasadowica, hiperkalcemia i zespół mleczno-alkaliczny, występują zwykle po przekroczeniu zalecanych dawek, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, kwaśne odbijanie, biegunka, nudności, wymioty oraz zaparcia, są zazwyczaj łagodne i przemijające, choć zaparcia mogą pojawić się przy dłuższym stosowaniu. Ponadto, mogą wystąpić objawy ze strony układu oddechowego, takie jak skurcz oskrzeli, które wymagają przerwania terapii.
biegunka, ból brzucha, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, kwaśne odbijanie, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, sodu alginian, sodu wodorowęglan, swędząca wysypka, wapnia węglan, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie metabolizmu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcia, zasadowica, zespół mleczno-alkaliczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen Express Forte 400 mg

Nurofen Express Forte zawiera 400 mg ibuprofenu w kapsułce miękkiej i może powodować działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują owrzodzenia, perforacje oraz krwawienia, które mogą być śmiertelne, zwłaszcza u osób starszych. Objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, smoliste stolce czy krwawe wymioty wymagają natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej. Ibuprofen może również wywoływać obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz zwiększać ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu) przy dawkach do 2400 mg/dobę. Reakcje nadwrażliwości obejmują anafilaksję, astmę, skurcz oskrzeli oraz różnorodne zmiany skórne, w tym ciężkie dermatozy jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
AGEP, agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 2,5 mg

Bisoprolol, substancja czynna produktu leczniczego Bibloc, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym i oddechowym. Bardzo często obserwowana jest bradykardia, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, a często nasilenie niewydolności serca oraz niedociśnienie tętnicze. Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niedociśnienie ortostatyczne. W układzie oddechowym niezbyt często może dojść do skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Często pojawiają się dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także astenia i uczucie zmęczenia. Rzadko notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (zwiększone stężenie triglicerydów, aktywność enzymów wątrobowych AlAT, AspAT).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprololu fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, drętwienie kończyn, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśni, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie siły mięśni, ostra niewydolność oddechowa, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie triglicerydów
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Piramil Biso

Produkt złożony Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. Leczenie inhibitorami ACE nie powinno być rozpoczynane w ciąży, a w przypadku jej stwierdzenia należy natychmiast przerwać terapię. U pacjentów z ryzykiem niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki, konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i czynności nerek. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE i antagonistami receptorów angiotensyny II jest przeciwwskazana, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i niewydolności nerek. Zaleca się regularną kontrolę elektrolitów, zwłaszcza potasu, oraz czynności nerek, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami nerkowymi. Ramipryl może wywoływać obrzęk naczynioruchowy, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji pacjenta na 12-24 godziny. Należy unikać jednoczesnego stosowania ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem oraz innymi lekami zwiększającymi ryzyko obrzęku.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, bradyarytmia, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obturacyjna choroba dróg oddechowych, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, zarostowa choroba tętnic, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej
Leksykon substancji czynnych
Trawoprost – Działania niepożądane

Trawoprost, analog prostaglandyny F2α, stosowany miejscowo w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, działa poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej, co skutkuje obniżeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane w monoterapii to przekrwienie gałki ocznej (około 20% pacjentów) oraz nadmierne zabarwienie tęczówki (około 6%). Inne często występujące objawy to punkcikowate zapalenie rogówki, ból, suchość, świąd i podrażnienie oka. Charakterystyczne dla trawoprostu są zmiany kosmetyczne, takie jak nadmierny wzrost rzęs, pogłębienie bruzdy powiek oraz nadmierne zabarwienie skóry i włosów w okolicy oczu. W terapii skojarzonej z tymololem należy uwzględnić ryzyko działań niepożądanych typowych dla beta-adrenolityków, w tym bradykardii, hipotensji, zaburzeń rytmu serca oraz nasilenia astmy.
alergia sezonowa, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, analog prostaglandyny F2α, astenia, astma, biegunka, bradykardia, ciecz wodnista, duszność, dyzuria, działanie hipotensyjne, erozja rogówki, hipoglikemia, hipotensja, krwawienie z nosa, nadciśnienie oczne, nadmierne owłosienie, nadmierny wzrost rzęs, nadwrażliwość, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie gałki ocznej, skurcz oskrzeli, suchość oka, świąd oka, trawoprost, trichiaza, układ immunologiczny, wrzód trawienny, zabarwienie skóry, zabarwienie tęczówki, zaburzenia oddechowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki
Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Dawkowanie i sposób podawania

Montelukast jest lekiem stosowanym w terapii astmy oraz sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta i formy farmaceutycznej. Dla dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat zaleca się granulat 4 mg raz na dobę wieczorem, podawany bezpośrednio lub z miękkim pokarmem; dzieci 2-5 lat przyjmują tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg raz na dobę, 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku; dzieci 6-14 lat stosują tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg raz na dobę w tych samych warunkach; osoby ≥15 lat i dorośli przyjmują tabletki powlekane 10 mg raz na dobę wieczorem, niezależnie od posiłków. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek, łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby ani u osób w podeszłym wieku. Montelukast nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi tę samą substancję czynną.
astma, astma przewlekła o łagodnym nasileniu, astma przewlekła o umiarkowanym nasileniu, czynność płuc, kontrola astmy, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, krótko działający β-agoniści, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletki do rozgryzania i żucia, tabletki powlekane, wysiłek fizyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy, zaostrzenie choroby
Leksykon substancji czynnych
Nimodypina – Działania niepożądane

Nimodypina, antagonista kanałów wapniowych, jest stosowana głównie w leczeniu krwotoku podpajęczynówkowego po pęknięciu tętniaka. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 703 pacjentów leczonych nimodypiną oraz 692 placebo, a także 2496 pacjentów w badaniach niekontrolowanych. Najważniejsze działania niepożądane obejmują małopłytkowość (częstość niezbyt częsta, ≥ 1/1000 do < 1/100), reakcje alergiczne i wysypkę (rzadkie, ≥ 1/10000 do < 1/1000), ból głowy (rzadki), tachykardię i bradykardię (rzadkie), niedociśnienie tętnicze i rozszerzenie naczyń krwionośnych (rzadkie), nudności i niedrożność jelit (rzadkie), przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (rzadkie) oraz reakcje w miejscu wlewu i zakrzepowe zapalenie żył (rzadkie). Niedociśnienie tętnicze i zaburzenia rytmu serca wymagają szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, a małopłytkowość wymaga monitorowania morfologii krwi ze względu na ryzyko krwawień.
antagonista wapnia, ból głowy, bradykardia, choroba wieńcowa, enzymy wątrobowe, hipotensja, krwotok podpajęczynówkowy, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność jelit, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perystaltyka jelit, płytki krwi, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, stenoza aorty, tachykardia, tętniak, wazodylatacja, wstrząs septyczny, wybroczyny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie otrzewnej, zatorowość płucna
Leksykon substancji czynnych
Olejek tymiankowy – Przeciwwskazania stosowania

Olejek tymiankowy (Thymus vulgaris L., Thymus zygis Loefl. ex L.; aetheroleum) wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe, co czyni go popularnym składnikiem preparatów stosowanych w schorzeniach gardła. Jednakże jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na rośliny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), astrowatych (Asteraceae) oraz selerowatych (Apiaceae), a także u osób z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko wywołania skurczu tchawicy i oskrzeli. Szczególną ostrożność należy zachować przy preparatach złożonych, takich jak Salviasept, który zawiera olejek tymiankowy (0,3 g), olejek goździkowy (2,0 g), olejek miętowy (1,1 g), olejek majerankowy (0,3 g), olejek szałwiowy (0,2 g), mentol (2,0 g), cineol (0,6 g) oraz ekstrakty roślinne, a także 58% (V/V) ± 10% etanolu, co może wpływać na bezpieczeństwo stosowania u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu.
Apiaceae, asteraceae, astma oskrzelowa, balsam peruwiański, choroba wątroby, cineol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, ekstrakt rumianku, Lamiaceae, liść szałwii, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek mięty pieprzowej, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, preparat złożony, rodzina astrowatych, rodzina jasnotowatych, rodzina selerowatych, schorzenie gardła, skurcz oskrzeli, Thymus vulgaris, uzależnienie od alkoholu, wyciąg płynny złożony, wywiad alergologiczny, ziele krwawnika, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxycodon Stada 20 mg

Oksykodon w postaci kapsułek twardych (Oxycodon Stada) jest opioidowym analgetykiem, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na oksykodon chlorowodorek lub substancje pomocnicze. Szczególne przeciwwskazania dotyczą ciężkiej depresji oddechowej z niedotlenieniem i/lub hiperkapnią, zaawansowanej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), zespołu serca płucnego oraz ciężkiej astmy oskrzelowej, ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności oddechowej. Ponadto, porażenna niedrożność jelit stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż oksykodon może pogłębiać zahamowanie perystaltyki. Lek dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg kapsułek twardych, zawierających odpowiednio 4,5 mg, 9 mg i 18 mg oksykodonu chlorowodorku, a przeciwwskazania dotyczą wszystkich dawek niezależnie od mocy.
astma oskrzelowa, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, hiperkapnia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, nadciśnienie płucne, niedotlenienie, niewydolność oddechowa, niewydolność prawokomorowa, niewydolność wątroby, oksykodon chlorowodorek, ostry brzuch, perystaltyka przewodu pokarmowego, POChP, porażenna niedrożność jelit, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zespół odstawienny, zespół serca płucnego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxaliplatin Kalceks 5 mg/ml

Oksaliplatyna, stosowana w dawce 5 mg/ml w skojarzeniu z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym (5-FU/FA), charakteryzuje się specyficznym profilem toksyczności, który wymaga ścisłego monitorowania. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość – wszystkie występują bardzo często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych – również bardzo często) oraz neurotoksyczność manifestującą się ostrą i przewlekłą obwodową neuropatią czuciową. Neuropatia ostra pojawia się zwykle w ciągu godzin po podaniu leku, nasilając się pod wpływem zimna, natomiast przewlekła neuropatia kumuluje się po dawce całkowitej przekraczającej 800-850 mg/m², prowadząc do trwałych zaburzeń czucia i funkcji motorycznych. Dodatkowo obserwuje się często reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu anafilaksje.
5-fluorouracyl, anafilaksja, biegunka, chemioterapia, czynnik wzrostu granulocytów, dysartria, dyzestezja, erytropoetyna, G-CSF, hipoestezja, hipokaliemia, hiponatremia, kwas folinowy, lek przeciwnowotworowy, łysienie, małopłytkowość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nudności, obrzęk krtani, obwodowa neuropatia czuciowa, oksaliplatyna, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczność hematologiczna, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie propriocepcji, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej
Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuroniowy – Działania niepożądane

Bromek rokuroniowy, stosowany w dawkach 0,3-0,9 mg/kg mc. jako niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wiąże się z ryzykiem szeregu działań niepożądanych. Najczęstsze to ból i reakcje w miejscu wstrzyknięcia (występujące u 16% pacjentów przy indukcji z propofolem), zmiany parametrów życiowych oraz przedłużony czas blokady nerwowo-mięśniowej, który może prowadzić do osłabienia mięśni szkieletowych, niewydolności oddechowej lub bezdechu. Rzadko, ale istotnie, mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne, objawiające się skurczem oskrzeli, zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (np. hipotensja, tachykardia, zapaść krążeniowa) oraz zmianami skórnymi (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), które mogą zagrażać życiu. U pacjentów pediatrycznych tachykardia występuje z częstością 1,4%. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w połączeniu z kortykosteroidami, może prowadzić do miopatii steroidowej, wydłużającej hospitalizację i rehabilitację.
bezdech, blokada nerwowo-mięśniowa, ból w miejscu wstrzyknięcia, bromek rokuroniowy, miopatia, miopatia steroidowa, nadwrażliwość, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, odczyn rumieniowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, porażenie wiotkie, przedłużone działanie farmakologiczne, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, wstrząs, zaczerwienienie twarzy, zapaść krążeniowa, zespół Kounisa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metafen Zatoki 200 mg + 30 mg

Metafen ZATOKI, zawierający ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku lub NLPZ, w tym z astmą aspirynową, a także u osób z ciężką niewydolnością wątroby i nerek ze względu na ryzyko kumulacji i pogorszenia funkcji narządów. Nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją, krwawieniami, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym tachykardią, dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy IV wg NYHA), a także u osób z krwotocznym udarem mózgu w wywiadzie lub czynnikami ryzyka udaru. Ibuprofen zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów ze skazą krwotoczną lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
agregacja płytek krwi, astma aspirynowa, choroba nerek, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny, ibuprofen, inhibitor COX-2, jaskra, krwawienie, krwotoczny udar mózgu, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, polipy nosa, przełom nadciśnieniowy, przewód tętniczy, pseudoefedryna, rozrost gruczołu krokowego, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocainum Jelfa

Podczas stosowania żelu Lignocainum Jelfa zawierającego 20 mg/g lidokainy chlorowodorku należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w procedurach z użyciem rurek dotchawiczych – nie wolno smarować metalowego usztywniacza rurki, ani dopuścić do przedostania się lidokainy do światła rurki tracheotomijnej, aby uniknąć poważnych powikłań. Aplikacja na uszkodzone lub zakażone błony śluzowe zwiększa absorpcję leku i ryzyko toksyczności, co wymaga monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na potencjalne zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego. Należy również uwzględnić możliwe interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy, które mogą nasilać działania niepożądane, w tym arytmie.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, inhibitor monoaminooksydazy, kurczliwość mięśnia sercowego, lidokainy chlorowodorek, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, rurka dotchawicza, rurka tracheotomijna, skurcz oskrzeli, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pracy serca, zaburzenie rytmu serca, żel lidokainy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Infex Zatoki 200 mg + 30 mg

Infex Zatoki to preparat zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku (odpowiadające 24,6 mg pseudoefedryny) w formie tabletek powlekanych. Profil działań niepożądanych obejmuje reakcje ze strony układu immunologicznego, pokarmowego, nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz skórnego. Szczególnie istotne jest ryzyko wystąpienia powikłań przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa, perforacja czy krwawienie, zwłaszcza przy zwiększonych dawkach i długotrwałym stosowaniu. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi odnotowano rzadkie przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Ibuprofen może także powodować zaburzenia hematologiczne (np. anemia, leukopenia), reakcje nadwrażliwości, a także zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych przy dawkach do 2400 mg/dobę.
agranulocytoza, anafilaksja, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, choroba mieszana tkanki łącznej, fotodermatoza, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, neutropenia, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydrocortison VUAB

Hydrokortyzon sodu bursztynian, stosowany jako glikokortykosteroid, wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, uwzględniającej dawkę, czas terapii oraz schemat podawania. Terapia powinna opierać się na najmniejszej skutecznej dawce i stopniowym zmniejszaniu dawki, aby minimalizować powikłania, takie jak zwiększona podatność na infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze), maskowanie objawów zakażeń oraz ryzyko reaktywacji gruźlicy. Szczepienia żywymi lub atenuowanymi wirusami są przeciwwskazane przy immunosupresyjnych dawkach kortykosteroidów, natomiast szczepionki inaktywowane mogą być stosowane, choć z możliwym obniżeniem odpowiedzi immunologicznej. W terapii septycznego wstrząsu hydrokortyzon może być korzystny u pacjentów z niewydolnością nadnerczy, zwłaszcza przy dawkach niskich podawanych przez 5-11 dni. Należy monitorować ryzyko reakcji alergicznych, supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu odstawienia steroidów oraz zaburzeń psychicznych, które mogą pojawić się w trakcie lub po zakończeniu leczenia.
bursztynian sodowy hydrokortyzonu, centralna retinopatia surowicza, choroba Cushinga, choroba wątroby, dyslipidemia, glikokortykoid, glikokortykosteroid, guz chromochłonny, hydrokortyzon, hydrokortyzon sodu bursztynian, kardiomiopatia przerostowa, miastenia, mięsak Kaposiego, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka oczna, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, ostra miopatia, ostre zapalenie trzustki, przełom nadnerczowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, wstrząs septyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie psychiczne, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zakrzepica, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Napro Fast 220 mg

Lek Apo-Napro Fast zawiera 220 mg naproksenu sodowego (odpowiadającego 200 mg naproksenu) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na naproksen lub substancje pomocnicze, w tym lecytynę sojową. Nie należy go stosować u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak astma oskrzelowa indukowana NLPZ, nieżyt błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Przeciwwskazania obejmują także choroby przewodu pokarmowego, takie jak czynna choroba wrzodowa, zastoinowe i zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, a także aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia z naczyń mózgowych oraz inne aktywne krwawienia. Lek jest niewskazany u pacjentów ze skazą krwotoczną, leczonych przeciwzakrzepowo, z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz ciężką niewydolnością serca. Stosowanie w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, wydłużenia czasu krwawienia i hamowania czynności skurczowej macicy.
astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, klirens kreatyniny, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, naproksen sodowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, warfaryna, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zastoinowe zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solpadeine Max

Produkt leczniczy Solpadeine Max zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (30 mg) oraz fosforan kodeiny półwodny (12,8 mg). Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek (GFR ≤ 50 ml/min), przewlekłym alkoholizmem, zespołem Gilberta, niedoborem G6PD, niedokrwistością hemolityczną, odwodnieniem, przewlekłym niedożywieniem oraz u osób starszych i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, aby nie przekroczyć bezpiecznej dawki. Istotne jest monitorowanie ryzyka hepatotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak niska masa ciała (<50 kg), zaburzenia czynności wątroby i nerek, przewlekły alkoholizm oraz stosowanie leków hepatotoksycznych. W przypadku przedawkowania paracetamolu konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna ze względu na ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia wątroby.
5-oksoprolina, alkoholizm przewlekły, ból głowy z nadużywania leków, dezorientacja, enzym CYP2D6, filtracja kłębuszkowa, HAGMA, hemoliza, hepatotoksyczność, inhibitory MAO, kodeina, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, metabolizm kodeiny, mioza, morfina, niedobór G6PD, niedobór glutationu, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, płytki oddech, posocznica, skurcz oskrzeli, toksyczność opioidów, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia funkcji wątroby, zespół Gilberta, żółtaczka niehemolityczna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Predasol 10 mg

Prednizolon, substancja czynna leku Predasol, jest niefluorowanym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania na metabolizm tkanek oraz układ immunologiczny. W dawkach substytucyjnych (np. 5 mg prednizolonu odpowiada 20 mg hydrokortyzonu) pełni funkcję zastępczą w niewydolności kory nadnerczy i zespole nadnerczowo-płciowym, jednak ze względu na słabsze działanie mineralokortykosteroidowe wymaga uzupełnienia terapii o mineralokortykosteroidy. W dawkach przekraczających potrzeby substytucyjne wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne (przeciwwysiękowe, antyproliferacyjne) oraz opóźnione immunosupresyjne, hamując chemotaksję, aktywność komórek układu odpornościowego oraz uwalnianie mediatorów zapalnych, takich jak prostaglandyny i leukotrieny. W terapii obturacji oskrzeli prednizolon wzmacnia efekt beta-adrenomimetyków, poprawiając drożność dróg oddechowych poprzez zmniejszenie obrzęku, hamowanie skurczu oskrzeli oraz redukcję produkcji i lepkości śluzu.
działanie immunosupresyjne, działanie mineralokortykosteroidowe, działanie przeciwzapalne, efekt mineralotropowy, efekt permisywny, efekt przeciwwysiękowy, enzym lizosomalny, glikokortykosteroid do stosowania układowego, hamowanie chemotaksji, hamowanie procesów zapalnych, hydrokortyzon, lek beta-adrenomimetyczny, lepkość śluzu, leukotrien, mediator reakcji zapalnej, niefluorowany glikokortykosteroid, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk błony śluzowej, obturacja oskrzeli, prednizolon, prostaglandyna, reakcja alergiczna typu I, schorzenie obturacyjne dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, stabilizacja błony komórkowej, stężenie elektrolitów w surowicy krwi, substancja czynna, synteza mineralokortykosteroidów, uszczelnienie naczyń, wytwarzanie śluzu, zanik układu odpornościowego, zespół nadnerczowo-płciowy
Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbinowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Kwas askorbinowy, stosowany w wielu preparatach złożonych na przeziębienie, grypę oraz schorzenia naczyniowe, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z kamicą dróg żółciowych i moczowych, dną moczanową, oksalurią, talasemią, anemią syderoblastyczną, hemochromatozą oraz niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-PD). Preparaty zawierające kwas askorbinowy i inne substancje czynne, takie jak paracetamol czy fenylefryna, powinny być stosowane ostrożnie u osób z niewydolnością nerek, astmą oskrzelową, nadciśnieniem tętniczym, rozrostem gruczołu krokowego, nadczynnością tarczycy, zespołem Raynauda, cukrzycą oraz chorobą wieńcową. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, gdzie konieczne jest monitorowanie wskaźników krzepnięcia krwi lub ograniczenie stosowania preparatów do kilku dni. Kombinacja kwasu askorbinowego i paracetamolu z flukloksacyliną zwiększa ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem lub niedoborem glutationu.
5-oksoprolina, alkoholizm przewlekły, aminotransferaza, anemia syderoblastyczna, arytmia, astma oskrzelowa, bilirubina, choroba wieńcowa, cukrzyca, dehydrogenaza mleczanowa, dna moczanowa, działanie niepożądane, fenyloketonuria, hemochromatoza, klirens kreatyniny, krzepnięcie krwi, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór glutationu, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedożywienie, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, oksaluria, posocznica, przedawkowanie, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, talasemia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przytomności, zarzucanie pokarmu, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy

Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy zawiera 8,75 mg flurbiprofenu i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z astmą, chorobami alergicznymi, toczniem rumieniowatym układowym, chorobami nerek, serca i wątroby oraz u osób stosujących leki moczopędne. Preparat może powodować działania niepożądane, w tym krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, chorobą Crohna, a także u osób przyjmujących jednocześnie doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny czy leki przeciwpłytkowe. Ryzyko powikłań nerkowych, takich jak śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek, wzrasta u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, serca i wątroby oraz u osób starszych. Należy unikać łączenia flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
aseptyczne zapalenie opon mózgowych, bakteryjne zapalenie gardła, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, doustny kortykosteroid, hiperlipidemia, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, poanalgetyczny ból głowy, pozaszpitalne zapalenie płuc, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie migdałków, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metamizole Kalceks 500 mg/ml

Metamizole Kalceks (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metamizol lub inne pirazolony i pirazolidyny, a także u osób z historią agranulocytozy po tych lekach. Nie należy go stosować u pacjentów z astmą analgetyczną, nietolerancją NLPZ objawiającą się pokrzywką lub obrzękiem naczynioruchowym, zaburzeniami czynności szpiku kostnego, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (ryzyko hemolizy), niedociśnieniem tętniczym, niestabilnością krążenia oraz ostrą przerywaną porfirią wątrobową. Podawanie metamizolu jest bezwzględnie przeciwwskazane w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu i matki. Produkt zawiera 32,71 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
agranulocytoza, astma analgetyczna, diklofenak, hemoliza, hipotensja, ibuprofen, indometacyna, naproksen, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, nieopioidowy lek przeciwbólowy, niestabilność krążenia, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra przerywana porfiria wątrobowa, paracetamol, pirazolidyna, pirazolon, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hipotensyjna, reakcja krzyżowa, salicylan, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie hematopoezy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zibor 3500 j.m. anty Xa/0,2 ml

Bemiparyna sodowa, substancja czynna leku Zibor 3500 j.m. anty-Xa/0,2 ml, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla heparyn drobnocząsteczkowych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są wybroczyny i krwiaki w miejscu wstrzyknięcia, występujące u około 15% pacjentów. Istotne klinicznie powikłania obejmują powikłania krwotoczne, które mogą dotyczyć skóry, błon śluzowych, przewodu pokarmowego i dróg moczowych, prowadząc do niedokrwistości krwotocznej. Trombocytopenia może występować w dwóch formach: łagodna, przemijająca (typ I) oraz ciężka, immunologiczna (typ II), wymagająca natychmiastowego odstawienia leku i intensywnego leczenia. Długotrwała terapia bemiparyną wiąże się z ryzykiem osteoporozy, co należy uwzględnić w planowaniu leczenia.
aminotransferaza, bemiparyna sodowa, GGTP, gorączka, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwiak, krwiak nadtwardówkowy, martwica skóry, nakłucie lędźwiowe, niedokrwistość krwotoczna, nudności, obrzęk głośni, odczyn alergiczny skóry, odczyn anafilaktyczny, osteoporoza, pokrzywka, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, trombocytopenia, trombocytopenia typu I, trombocytopenia typu II, wybroczyna, zaburzenie hepatologiczne, znieczulenie zewnątrzoponowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acopair 18 mcg

Acopair, zawierający bromek tiotropiowy, jest długo działającym antagonistą receptorów muskarynowych (LAMA) stosowanym w leczeniu podtrzymującym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Każda kapsułka zawiera 21,7 µg bromku tiotropiowego bezwodnego, co odpowiada 18 µg tiotropium, z dawką dostarczaną do dróg oddechowych wynoszącą 12 µg tiotropium uwalnianą z inhalatora NeumoHaler. Lek w formie proszku do inhalacji w kapsułkach twardych umożliwia długotrwałe rozszerzenie oskrzeli poprzez blokadę receptorów cholinergicznych w mięśniówce gładkiej dróg oddechowych, co prowadzi do poprawy drożności dróg oddechowych i zmniejszenia objawów POChP, takich jak duszność, kaszel i nadmierne wydzielanie śluzu.
antagonista receptorów muskarynowych, bromek tiotropium, drożność dróg oddechowych, duszność, inhalator proszkowy, leczenie podtrzymujące, mięśniówka gładka dróg oddechowych, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptory cholinergiczne, rozszerzanie oskrzeli, skurcz oskrzeli, wydolność wysiłkowa, wydzielanie śluzu, zaostrzenie choroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Dr. Max 50 mg/g

Żel Ibuprofen Dr.Max o stężeniu 50 mg/g jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ lub ASA, takich jak skurcz oskrzeli, astma, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy stosować preparatu na uszkodzoną lub chorą skórę, w tym na rany otwarte, otarcia, zmiany infekcyjne, zapalne, egzemy czy inne chorobowe zmiany skórne, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie u kobiet w trzecim trymestrze ciąży, gdyż może to prowadzić do zahamowania akcji porodowej, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu, zwiększonego ryzyka krwawień oraz uszkodzenia nerek płodu.
aplikacja leku, astma, astma oskrzelowa, egzema, infekcja skóry, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, uszkodzona skóra, zamknięcie przewodu tętniczego, zaostrzenie astmy, zapalenie skóry
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – IBUFAST Forte

Produkt leczniczy IBUFAST Forte zawiera ibuprofen w dawce 400 mg i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych oraz znacznym odwodnieniem. Ibuprofen może maskować objawy infekcji i powodować ból głowy polekowy przy długotrwałym stosowaniu. U pacjentów geriatrycznych zwiększa się ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz leków gastroprotekcyjnych. Należy unikać łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ, doustnymi kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI i lekami przeciwpłytkowymi ze względu na ryzyko powikłań, w tym krwawień z przewodu pokarmowego.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma analgetyczna, ból głowy polekowy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor pompy protonowej, inhibitory cyklooksygenazy-2, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek gastroprotekcyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, polipy nosa, rumień wielopostaciowy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Theraflu Total Grip 500 mg + 6,1 mg + 100 mg

Lek Theraflu Total Grip zawiera paracetamol (500 mg), chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg, odpowiadający 5 mg zasady fenylefryny) oraz gwajafenezynę (100 mg). Działania niepożądane tego preparatu są klasyfikowane według częstości występowania, przy czym większość zdarzeń występuje rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) lub bardzo rzadko (<1/10 000). Paracetamol może wywoływać ciężkie reakcje hematologiczne, takie jak małopłytkowość, agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia i neutropenia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Ponadto, u pacjentów z astmą lub nadwrażliwością na ASA/NLPZ może wystąpić skurcz oskrzeli. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk α-adrenomimetyczny, może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, rozszerzenie źrenic i ostrą jaskrę zamkniętego kąta, a także objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak zawroty głowy, bezsenność czy pobudzenie psychoruchowe. Gwajafenezyna może wywoływać reakcje anafilaktyczne, duszność oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i skóry.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, astma, bezsenność, biegunka, chlorowodorek fenylefryny, ciężka reakcja skórna, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, dyzuria, gwajafenezyna, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, paracetamol, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz oskrzeli, stan splątania, świąd, tachykardia, Theraflu Total Grip, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml

Lidokaina, stosowana jako miejscowy środek znieczulający, wykazuje profil bezpieczeństwa z rzadko występującymi działaniami niepożądanymi, które najczęściej wynikają z podwyższonego stężenia leku w osoczu. Przyczyny tego stanu to m.in. niezamierzone wstrzyknięcie donaczyniowe, przekroczenie dawki lub szybkie wchłanianie z obszarów o bogatym unaczynieniu. Toksyczność ogólnoustrojowa dotyczy głównie ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia, manifestując się objawami od parestezji, zawrotów głowy, drgawek, po zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie czy zatrzymanie akcji serca. W znieczuleniu regionalnym, zwłaszcza dokanałowym i zewnątrzoponowym, obserwuje się niedociśnienie, hipowentylację, zespół Hornera oraz hipoglikemię, których nasilenie koreluje z dawką i rozległością blokady nerwowej. Znieczulenie podpajęczynówkowe może wywołać przejściowe objawy neurologiczne, takie jak ból dolnego odcinka kręgosłupa i kończyn dolnych, a w rzadkich przypadkach zapalenie pajęczynówki lub zespół końskiego ogona, szczególnie po zastosowaniu roztworu hiperbarycznego lub długotrwałej infuzji.
blokada nerwowa, blokada zwoju gwiaździstego, bradykardia, depresja oddechowa, diplopia, drgawki, drżenie, duszność, dyzartria, hipoglikemia, hipowentylacja, idiosynkrazja, lidokaina, methemoglobina, methemoglobinemia, nadciśnienie, nadwrażliwość, nadwrażliwość słuchowa, neuropatia, niedociśnienie, niedowład połowiczy, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parestezja okołoustna, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie kończyn dolnych, przemijająca ślepota, reakcja nadwrażliwości, roztwór hiperbaryczny, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek znieczulający, stężenie leku w osoczu, szumy uszne, tętnica kręgowa, toksyczność ogólnoustrojowa, układ krążenia, unaczynienie, uszkodzenie nerwu obwodowego, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie oczodołu, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zespół Hornera, zespół końskiego ogona, znieczulenie dokanałowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zagałkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Zentiva 400 mg

Ibuprofen w dawce 400 mg (Inflanor Max) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ lub ASA, takich jak skurcz oskrzeli, astma indukowana NLPZ, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia (wrodzonymi lub nabytymi), aktywnymi krwawieniami, w tym krwawieniem mózgowo-naczyniowym, a także u osób z czynnych wrzodami trawiennymi, nawracającym owrzodzeniem lub krwawieniami z przewodu pokarmowego (co najmniej dwa epizody w wywiadzie). Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność wątroby, nerek (GFR < 30 ml/min) oraz serca (klasa IV wg NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności narządowej i retencji płynów.
agranulocytoza, anafilaksja, astma, biegunka, filtracja kłębuszkowa, ibuprofen, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, nawracające owrzodzenie, nefrotoksyczność, niedokrwistość aplastyczna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pancytopenia, perforacja, pokrzywka, przesączanie kłębuszkowe, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, skłonność do krwawień, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wrzody trawienne, wymioty, zaburzenia hemopoezy, zaburzenia krzepnięcia krwi
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo łączy ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny, oraz bisoprolol, selektywny β1-adrenolityk, co skutkuje profilem działań niepożądanych charakterystycznym dla obu substancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Ramipryl jest szczególnie kojarzony z uporczywym suchym kaszlem, hiperkaliemią (często), obrzękiem naczynioruchowym (niezbyt często), zaburzeniami hematologicznymi (neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia – rzadko do bardzo rzadko) oraz zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Bisoprolol może powodować bradykardię, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, reakcje alergiczne oraz rzadkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
agranulocytoza, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, białkomocz, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Scorbolamid EXTRA 300 mg + 200 mg + 50 mg + 5 mg

Scorbolamid EXTRA to preparat zawierający 300 mg salicylamidu, 200 mg kwasu askorbowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg glukonianu cynku. Działania niepożądane związane z salicylamidem są dawkozależne i najczęściej dotyczą układu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, występując rzadko przy dawkach 325-600 mg, a częściej przy wyższych. Objawy obejmują zawroty głowy, senność, bóle głowy, nudności, wymioty, skurcze brzucha, uczucie palenia za mostkiem, brak łaknienia, biegunkę, podrażnienie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy, wysypkę oraz nadmierną potliwość. Preparatu nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli. Kwas askorbowy może obniżać pH moczu, sprzyjając wytrącaniu się kamieni moczanowych, cystynowych i szczawianowych, a także fałszować wyniki testów oksydoredukcyjnych (np. glukozy, kreatyniny, krew utajona), co może wpływać na diagnostykę.
badanie kału na krew utajoną, biegunka, błona śluzowa żołądka, ból głowy, glukonian cynku, kamień nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas askorbowy, nadmierna potliwość, nadżerka i owrzodzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, rutozyd, salicylamid, senność, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tabletka powlekana, wymioty, wysypka, wytrącanie moczanów, zaburzenie nerek, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – BisoHEXAL 10 10 mg

Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku BisoHEXAL 10, jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężką astmą oskrzelową, ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), ciężką postacią zarostowej choroby tętnic obwodowych oraz zespołu Raynauda. Przeciwwskazaniem jest także nieleczony guz chromochłonny nadnerczy oraz kwasica metaboliczna. W każdej tabletce 10 mg znajduje się 2,48 mg laktozy jednowodnej, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania galaktozy.
astma oskrzelowa ciężka, beta-bloker, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, cukrzyca, dysfagia, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 2,5 mg

Produkt leczniczy Esotkaleno zawierający prednizon wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w farmakoterapii mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak maskowanie objawów zakażeń, nasilenie lub wznowa zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym aktywacja węgorczycy. Zaburzenia hematologiczne obejmują leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Możliwe są reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie prednizonu może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy, zespołu Cushinga, zaburzeń elektrolitowych (retencja sodu, hipokaliemia), zaburzeń metabolicznych (cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także zaburzeń psychicznych (depresja, psychozy, myśli samobójcze).
aseptyczna martwica kości, bradykardia, brak miesiączki, depresja, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, krwawienie z żołądka, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów zakażenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, opóźnione gojenie ran, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, policytemia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wydalanie potasu, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga
Leksykon leków
Działania niepożądane – Etopiryna 300 mg + 100 mg + 50 mg

Etopiryna, zawierająca kwas acetylosalicylowy (300 mg), etenzamid (100 mg) oraz kofeinę (50 mg), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, eozynopenia oraz niedokrwistość, w tym hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Ponadto obserwuje się wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co zwiększa ryzyko krwawień. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. Objawy neurologiczne, takie jak szumy uszne, zaburzenia słuchu i zawroty głowy, mogą wskazywać na przedawkowanie lub wpływ na układ nerwowy. Istotne są także powikłania sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze.
agranulocytoza, aminotransferazy, białkomocz, bilirubina, ból brzucha, brak łaknienia, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, eozynopenia, erytrocyty w moczu, etenzamid, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, hemostaza, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, perforacja, pokrzywka, powiększenie wątroby, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, uczucie pełności w nadbrzuszu, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia słuchu, zawroty głowy, zgaga
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Akis 50 mg/ml

Lek AKIS, zawierający diklofenak sodowy w stężeniach 25 mg/ml, 50 mg/ml lub 75 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii NLPZ oraz specyfiki podania iniekcyjnego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diklofenak lub inne składniki preparatu oraz reakcje alergiczne na NLPZ, w tym astma aspirynowa. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością serca (klasa II–IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, ciężką niewydolnością wątroby i nerek (kreatynina > 160 µmol/l), a także w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Dodatkowo, podanie dożylne jest przeciwwskazane u pacjentów z hipowolemią, astmą w wywiadzie oraz przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i leków przeciwzakrzepowych ze względu na zwiększone ryzyko krwawień i nefrotoksyczności.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba autoimmunologiczna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, enzymy wątrobowe, filtracja kłębuszkowa, hematemeza, hipowolemia, homeostaza, kreatynina, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Przedawkowanie – Evertas 4,6 mg/24 h

Przedawkowanie rywastygminy, szczególnie w formie systemów transdermalnych Evertas 4,6 mg/24 h oraz 9,5 mg/24 h, może prowadzić do objawów wynikających z nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego. Objawy te dzielą się na muskarynowe, występujące przy umiarkowanym zatruciu (m.in. zwężenie źrenic, bradykardia, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie się, nudności, wymioty, biegunka), oraz nikotynowe, pojawiające się w cięższych przypadkach (osłabienie mięśni, drgania pęczkowe, drgawki, zatrzymanie oddychania). Dodatkowo mogą wystąpić objawy takie jak zawroty głowy, drżenie, bóle głowy, senność, stany splątania, nadciśnienie tętnicze, omamy oraz złe samopoczucie. W większości przypadków doustnego przedawkowania nie obserwowano istotnych klinicznie objawów, a leczenie rywastygminą można było kontynuować po 24 godzinach od zdarzenia.
acetylocholinoesteraza, bradykardia, drgania pęczkowe mięśni, drgawki, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, objawy cholinergiczne, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, plaster transdermalny, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, system transdermalny, układ cholinergiczny, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic
Leksykon leków
Działania niepożądane – OtriAllergy Control 50 mcg/dawkę

OtriAllergy Control to donosowy kortykosteroid zawierający flutykazon propionian w dawce 50 mikrogramów na dawkę w formie aerozolu do nosa. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się bardzo częstym występowaniem krwawienia z nosa (≥1/10), które jest zwykle łagodne i samoograniczające się. Często obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują ból głowy, dysgeuzję, zaburzenia percepcji węchowej, suchość oraz podrażnienie błony śluzowej nosa i gardła. Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują anafilaksję, skurcz oskrzeli oraz perforację przegrody nosowej. Długotrwałe stosowanie w dużych dawkach może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów ubocznych, w tym zaburzeń okulistycznych takich jak jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaćma oraz niespecyficzne zaburzenia wzroku.
ból głowy, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysgeuzja, działanie ogólnoustrojowe, flutykazonu propionian, jaskra, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja przegrody nosowej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, wysypka skórna, zaburzenia węchu, zaburzenia wzroku, zaćma, zapalenie błony śluzowej
Leksykon substancji czynnych
Histamina – Przedawkowanie

Przedawkowanie histaminy, stosowanej w postaci dichlorowodorku histaminy jako kontrola dodatnia w testach punktowych (np. HAL Allergy Prick Test), jest rzadkim, lecz istotnym problemem klinicznym. Przy prawidłowym stosowaniu preparatu HAL Allergy Prick Test przedawkowanie praktycznie nie występuje, natomiast w przypadku Roztworów do testów punktowych może się zdarzyć przy niewłaściwym podaniu, zwłaszcza gdy dochodzi do przypadkowego podania śródskórnego zamiast naskórkowego. Objawy przedawkowania obejmują nasiloną reakcję lokalną (nadmierny bąbel i rumień), rozległy obrzęk, pokrzywkę uogólnioną, intensywny świąd, spadek ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny, z ryzykiem od umiarkowanego do ekstremalnego. Mechanizmy obejmują bezpośrednie działanie histaminy na naczynia krwionośne, zakończenia nerwowe oraz receptory H1, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak duszność czy wstrząs.
adrenalina, antagonista receptora H1, ciśnienie tętnicze, dichlorowodorek histaminy, glikokortykosteroid, histamina, lek przeciwhistaminowy, mediator zapalenia, płynoterapia, podanie śródskórne, pokrzywka, prick test, przepuszczalność naczyń, reakcja alergiczna, reaktywność skóry, receptor H1, rumień, skurcz oskrzeli, test punktowy, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aramlessa 10 mg + 10 mg

Preparat Aramlessa, zawierający peryndopryl z argininą (10 mg) oraz amlodypinę (10 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórę oraz układ mięśniowo-szkieletowy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, parestezje, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, obrzęki (szczególnie okolicy kostek), kaszel, duszność, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, świąd oraz wysypka. Działania te są klasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA, gdzie bardzo często (≥1/10) występują m.in. senność i obrzęk, często (≥1/100 do <1/10) kołatanie serca i niedociśnienie, a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) omdlenia i arytmie. W trakcie terapii należy zwracać uwagę na objawy przejściowe, takie jak ból głowy na początku leczenia, które zwykle ustępują.
amlodypina, arytmia, astenia, bilirubina, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból mięśniowy, ból stawów, dezorientacja, dławica piersiowa, drżenie, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kreatynina, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, pokrzywka, przerost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, stenoza tętnicy nerkowej, suchość błony śluzowej, świąd, szum uszny, udar mózgu, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zaburzenia mikcji, zaburzenia smaku, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na leki – Patofizjologia i mechanizm

Alergia na leki stanowi około 5-10% wszystkich niepożądanych reakcji na leki i jest wynikiem stymulacji układu immunologicznego przez lek, co odróżnia ją od działań niepożądanych typu B. Reakcje alergiczne klasyfikuje się według systemu Gella i Coombsa na typy I-IV, gdzie reakcje natychmiastowe (typ I) są mediowane przez IgE, a reakcje opóźnione (typ IV) przez limfocyty T. Mechanizmy immunologiczne obejmują m.in. koncepcję haptenu, pro-haptenu, interakcji farmakologicznych z receptorami immunologicznymi (p-i) oraz bezpośrednią aktywację komórek tucznych. Typowe objawy to pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a w ciężkich przypadkach anafilaksja. Diagnostyka opiera się na testach skórnych, in vitro (np. RAST), testach transformacji limfocytów (LTT) oraz prowokacji lekowej. Czynniki ryzyka to m.in. wiek, płeć, polimorfizmy genów HLA (np. HLA-B*57:01, HLA-B*15:02, HLA-B*58:01), infekcje wirusowe oraz choroby współistniejące.
anafilaksja, bazofil, bradykinina, cefalosporyna, cyklooksygenaza-1, czynnik aktywujący płytki, czynnik martwicy nowotworu, desensytyzacja lekowa, główny kompleks zgodności tkankowej, hapten, histamina, HLA-B*58:01, klasyfikacja Gella i Coombsa, komórka prezentująca antygen, komórka tuczna, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, leukotrien, limfocyt T, mastocytoza, mediator zapalny, niepożądana reakcja na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pokrzywka, przeciwciało IgE, przeciwciało monoklonalne, reakcja alergiczna, receptor limfocytów T, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, test płatkowy, test transformacji limfocytów, toksyczna nekroliza naskórka, tryptaza, układ immunologiczny, wirus Epsteina-Barr, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inflanor Plus

Produkt leczniczy Inflanor Plus zawiera paracetamol (500 mg) i ibuprofen (200 mg) w formie tabletek powlekanych, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne działania niepożądane obu substancji czynnych. Ryzyko przedawkowania paracetamolu jest szczególnie istotne u pacjentów z alkoholową niewydolnością wątroby bez marskości, a jednoczesne stosowanie paracetamolu z flukloksacyliną może prowadzić do kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem, niedoborem glutationu lub stosujących maksymalne dawki paracetamolu. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek oraz badania wykrywające 5-oksoprolinę w moczu jako marker HAGMA. Ibuprofen powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez najkrótszy możliwy czas, najlepiej podczas posiłków, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
5-oksoprolina, alkoholowa niewydolność wątroby, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, flukloksacylina, HAGMA, ibuprofen, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, marskość wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedobór glutationu, niedożywienie, NLPZ, paracetamol, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, przewlekły alkoholizm, skurcz oskrzeli, SLE, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów
Leksykon leków
Przedawkowanie – Befoair (200 mcg + 6 mcg)/dawkę

Przedawkowanie leku Befoair, zawierającego 200 µg beklometazonu dipropionianu oraz 6 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę, może skutkować objawami nadmiernej stymulacji receptorów beta2-adrenergicznych, takimi jak nudności, wymioty, ból głowy, drżenie mięśniowe, senność, kołatanie serca, tachykardia, arytmie komorowe oraz wydłużenie odstępu QTc. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia metaboliczne, w tym kwasicę metaboliczną, hipokaliemię i hiperglikemię. W badaniach klinicznych podanie 12 skumulowanych dawek (łącznie 1200 µg beklometazonu i 72 µg formoterolu) nie wykazało istotnych negatywnych skutków u pacjentów z astmą, co wskazuje na względnie bezpieczny profil leku przy jednorazowym, krótkotrwałym przedawkowaniu. Leczenie w przypadku przedawkowania formoterolu powinno być objawowe i podtrzymujące, z możliwością zastosowania kardioselektywnych beta-blokerów z zachowaniem ostrożności ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, a także monitorowaniem poziomu potasu w surowicy.
arytmia komorowa, beklometazon dipropionian, ból głowy, drżenie, działanie niepożądane, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kwasica metaboliczna, leczenie podtrzymujące, lek kardioselektywny blokujący, nudności i wymioty, parametry życiowe, receptor beta2-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń mózgowych, skurcz oskrzeli, stężenie kortyzolu w osoczu, stężenie potasu w surowicy, tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zahamowanie czynności nadnerczy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Indygokarmin SERB 40 mg/5 ml

Indygokarmin SERB zawiera indygotynę w stężeniu 8 mg/ml (40 mg/5 ml roztworu do wstrzykiwań) i wykazuje głównie działania niepożądane związane z aktywnością alfa-adrenergiczną, przede wszystkim w obrębie układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane efekty to przejściowe nadciśnienie tętnicze oraz bradykardia, występujące bardzo często (≥ 1/10). Rzadziej mogą pojawić się poważniejsze zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz, niedociśnienie oraz blok przedsionkowo-komorowy (bardzo rzadko, < 1/10 000). Działania niepożądane dotyczące układu oddechowego, takie jak duszność i nadreaktywność oskrzeli, również występują bardzo rzadko i mogą wymagać pilnej interwencji. Ponadto, indygotyna może wywoływać reakcje skórne (wysypka, rumień, przebarwienia) oraz rzadkie reakcje anafilaktoidalne, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego leczenia.
aktywność alfa-adrenergiczna, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, duszność, indygotyna, nadciśnienie, nadreaktywność oskrzeli, niedociśnienie, personel medyczny, produkt leczniczy, przebarwienie skóry, reakcja anafilaktoidalna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Miflonide Breezhaler 200 mcg

Miflonide Breezhaler zawierający budezonid w dawkach 200 µg lub 400 µg na inhalację może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Często występują także objawy podrażnienia dróg oddechowych, takie jak dysfonia, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła, które można łagodzić płukaniem jamy ustnej po inhalacji. Rzadziej pojawiają się reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia endokrynologiczne (zahamowanie czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zespół Cushinga), a także zmiany w obrębie oka, takie jak zaćma (niezbyt często) i jaskra (rzadko). Wśród zaburzeń psychicznych odnotowano niepokój i depresję (niezbyt często), nerwowość i zmiany zachowania (rzadko), a także zaburzenia snu i agresję (częstość nieznana). Skurcze i drżenia mięśniowe występują niezbyt często, natomiast zmniejszenie gęstości mineralnej kości jest rzadkim, ale istotnym działaniem niepożądanym przy długotrwałym stosowaniu.
budezonid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfonia, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, system MedDRA, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wylew podskórny, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril Genoptim 2,5 mg

Ramipryl, inhibitor ACE, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, wśród których najczęściej występuje uporczywy suchy kaszel oraz reakcje hipotensyjne, w tym niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, które mogą prowadzić do omdleń, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych, z niewydolnością serca lub stosujących diuretyki. Do ciężkich działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani z ryzykiem niedrożności dróg oddechowych), hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), uszkodzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, ostra niewydolność wątroby) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000), a monitorowanie parametrów hematologicznych, elektrolitów (zwłaszcza potasu), funkcji nerek i wątroby jest kluczowe w trakcie terapii.
agranulocytoza, ciężka reakcja skórna, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pęcherzyca, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie astmy, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bratek fix –

Preparat leczniczy Bratek fix, zawierający 2,0 g ziela fiołka trójbarwnego (Viola tricolor L) w każdej saszetce, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na to ziele oraz u osób uczulonych na salicylany. Ze względu na obecność naturalnych związków salicylowych w składzie, stosowanie leku u pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy lub inne salicylany może wywołać reakcje krzyżowe o różnym nasileniu, od łagodnych objawów skórnych (świąd, wysypka, pokrzywka) po ciężkie reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli.
Przed wdrożeniem terapii Bratek fix konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem historii reakcji na preparaty zawierające ziele fiołka trójbarwnego oraz leki z grupy salicylanów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową indukowaną aspiryną lub z historią poważnych reakcji alergicznych na salicylany, u których ryzyko wystąpienia reakcji krzyżowej jest znacznie podwyższone. W takich przypadkach wskazane jest rozważenie alternatywnych metod leczenia, aby uniknąć potencjalnie zagrażających życiu powikłań klinicznych.
aspiryna, astma aspirynowa, astma oskrzelowa, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na salicylany, objawy alergiczne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, świąd, trudność w oddychaniu, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie skóry, ziele fiołka trójbarwnego, związki salicylowe