Właściwości farmakodynamiczne
Predasol 10 mg

Prednizolon, substancja czynna leku Predasol, jest niefluorowanym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania na metabolizm tkanek oraz układ immunologiczny. W dawkach substytucyjnych (np. 5 mg prednizolonu odpowiada 20 mg hydrokortyzonu) pełni funkcję zastępczą w niewydolności kory nadnerczy i zespole nadnerczowo-płciowym, jednak ze względu na słabsze działanie mineralokortykosteroidowe wymaga uzupełnienia terapii o mineralokortykosteroidy. W dawkach przekraczających potrzeby substytucyjne wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne (przeciwwysiękowe, antyproliferacyjne) oraz opóźnione immunosupresyjne, hamując chemotaksję, aktywność komórek układu odpornościowego oraz uwalnianie mediatorów zapalnych, takich jak prostaglandyny i leukotrieny. W terapii obturacji oskrzeli prednizolon wzmacnia efekt beta-adrenomimetyków, poprawiając drożność dróg oddechowych poprzez zmniejszenie obrzęku, hamowanie skurczu oskrzeli oraz redukcję produkcji i lepkości śluzu.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. astma oskrzelowa
  6. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  7. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  8. chłoniak nieziarniczy
  9. choroba Addisona
  10. choroba Behçeta
  11. choroba Leśniowskiego-Crohna
  12. choroby alergiczne skóry i błon śluzowych
  13. dziedziczne pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  14. enteropatyczne zapalenie stawów
  15. eozynofilowe zapalenie powięzi
  16. erytrodermia
  17. gruźlica płuc
  18. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  19. guzkowe zapalenie tętnic
  20. hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej
  21. idiopatyczne zwłóknienie pozaotrzewnowe
  22. łagodny pemfigoid błon śluzowych
  23. linijna IgA dermatoza
  24. liszaj czerwony rumieniowaty
  25. liszajec opryszczkowaty
  26. łupież czerwony mieszkowy
  27. łuszczyca krostkowa
  28. łuszczycowe zapalenie stawów
  29. makroglobulinemia Waldenströma
  30. miastenia
  31. mieszana choroba tkanki łącznej
  32. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  33. naczyniak krwionośny jamisty
  34. napady zgięciowe
  35. neuropatia nerwu wzrokowego
  36. niedobór ACTH
  37. niewydolność kory nadnerczy
  38. obrzęk naczynioruchowy
  39. odrzucenie przeszczepu
  40. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  41. oparzenia przełyku substancjami żrącymi
  42. oparzenia związkami zasadowymi
  43. opryszczka ciążowa
  44. orbitopatia tarczycowa
  45. ostra białaczka limfoblastyczna
  46. ostra małopłytkowość przemijająca
  47. ostra pokrzywka
  48. ostra uogólniona osutka krostkowa
  49. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  50. pęcherzyca zwykła
  51. pemfigoid pęcherzowy
  52. piodermia zgorzelinowa
  53. podgłośniowe zapalenie krtani
  54. podostra postać skórna tocznia rumieniowatego
  55. polimialgia reumatyczna
  56. polineuropatia w przebiegu gammapatii monoklonalnej
  57. profilaktyka zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków
  58. przewlekła białaczka limfatyczna
  59. przewlekła sarkoidoza
  60. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  61. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrząstkowe
  62. przewlekłe zapalenie ciała rzęskowego
  63. przewlekły toczeń rumieniowaty krążkowy
  64. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  65. przyłuszczyca
  66. pyłkowica
  67. reakcja Jarischa-Herxheimera
  68. reakcje anafilaktoidalne
  69. reaktywne zapalenie stawów
  70. reumatoidalne zapalenie stawów
  71. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  72. rumień guzowaty
  73. rzekomy guz oczodołu
  74. samoistna plamica małopłytkowa
  75. sarkoidoza
  76. śródmiąższowe choroby płuc
  77. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  78. stan po usunięciu nadnerczy
  79. stany stresowe po długotrwałym leczeniu kortykosteroidami
  80. stany toksyczne w przebiegu ciężkich chorób zakaźnych
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. terapia paliatywna chorób nowotworowych
  85. toczeń rumieniowaty układowy
  86. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  87. twardzina układowa
  88. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  89. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  90. wymioty wywołane cytostatykami
  91. wyprysk atopowy
  92. wyprysk bakteryjny
  93. wyprysk kontaktowy
  94. wysypka polekowa
  95. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  96. zapalenie błony naczyniowej
  97. zapalenie nadtwardówki
  98. zapalenie rogówki
  99. zapalenie serca w przebiegu gorączki reumatycznej
  100. zapalenie skórno-mięśniowe
  101. zapalenie stawów kręgosłupa
  102. zapalenie stawów w przebiegu sarkoidozy
  103. zapalenie tętnicy skroniowej
  104. zapalenie twardówki
  105. zapalenie wielomięśniowe
  106. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  107. zespół Churga i Strauss
  108. zespół Goodpasture’a
  109. zespół nadnerczowo-płciowy
  110. zespół Sézary'ego
  111. zespół Sweeta
  112. zespół Tolosa-Hunta
  113. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  114. ziarnica złośliwa
  115. ziarniniakowatość Wegenera
  116. ziarniniakowe zapalenie warg
  117. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Wprowadzenie do właściwości farmakodynamicznych prednizolonu

Prednizolon, substancja czynna leku Predasol, należy do grupy farmakoterapeutycznej glikokortykosteroidów do stosowania układowego (kod ATC: H02AB06). Jest to niefluorowany glikokortykosteroid, który charakteryzuje się szerokim spektrum działania na metabolizm niemal wszystkich tkanek organizmu. W dawkach fizjologicznych prednizolon odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu zarówno w stanie spoczynku, jak i podczas wysiłku fizycznego oraz w regulacji funkcjonowania układu immunologicznego.1

Działanie substytucyjne prednizolonu

W przypadkach niewydolności kory nadnerczy lub całkowitego braku jej czynności, prednizolon może skutecznie zastępować endogenny hydrokortyzon. W stanie równowagi metabolicznej wpływa na przemiany węglowodanów, białek i tłuszczów w organizmie. Pod względem siły działania, 5 mg prednizolonu odpowiada 20 mg hydrokortyzonu. Jednakże ze względu na znacząco mniejsze działanie mineralokortykosteroidowe, podczas terapii substytucyjnej u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy konieczne jest dodatkowe stosowanie mineralokortykosteroidów.2

W zespole nadnerczowo-płciowym prednizolon działa zastępczo wobec kortyzolu, którego niedobór wynika z defektu enzymatycznego. Dodatkowo hamuje nadmierną produkcję kortykotropiny w przysadce mózgowej oraz androgenów w korze nadnerczy. Gdy defekt enzymatyczny obejmuje również syntezę mineralokortykosteroidów, konieczne jest uzupełniające podawanie mineralokortykosteroidu.3

Działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne

Prednizolon w dawkach przekraczających poziom wymagany do leczenia substytucyjnego wykazuje dwa główne rodzaje działania terapeutycznego:

  • Szybkie działanie przeciwzapalne – obejmujące efekty przeciwwysiękowe i antyproliferacyjne, które pojawiają się w krótkim czasie po podaniu leku
  • Opóźnione działanie immunosupresyjne – rozwijające się po dłuższym czasie stosowania

Mechanizm przeciwzapalny prednizolonu polega na hamowaniu chemotaksji i aktywności komórek układu immunologicznego, a także na blokowaniu uwalniania i działania mediatorów reakcji zapalnych oraz odpowiedzi immunologicznej, takich jak enzymy lizosomalne, prostaglandyny i leukotrieny.4

Efekt permisywny w leczeniu obturacji oskrzeli

W przypadku obturacji oskrzeli prednizolon wykazuje zdolność do wzmacniania działania leków beta-adrenomimetycznych rozszerzających oskrzela, co określane jest jako efekt permisywny. Jest to istotna właściwość w leczeniu schorzeń obturacyjnych dróg oddechowych.5

Efekty długotrwałego stosowania

Należy zauważyć, że długotrwałe leczenie wysokimi dawkami prednizolonu prowadzi do zaniku układu odpornościowego oraz kory nadnerczy. Jest to istotny czynnik, który należy brać pod uwagę podczas planowania długoterminowej terapii glikokortykosteroidami.6

Wpływ mineralotropowy

Efekt mineralotropowy, który jest wyraźnie obecny w przypadku hydrokortyzonu, pozostaje wykrywalny również przy stosowaniu prednizolonu, choć w znacznie mniejszym stopniu. Z tego powodu podczas terapii prednizolonem może być konieczne monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy krwi pacjenta.7

Działanie w schorzeniach dróg oddechowych

Mechanizm działania prednizolonu w obturacji dróg oddechowych jest wielokierunkowy i obejmuje:

  • Hamowanie procesów zapalnych – kluczowy element działania terapeutycznego w chorobach obturacyjnych
  • Zmniejszanie lub zapobieganie obrzękowi błony śluzowej – co przyczynia się do poprawy drożności dróg oddechowych
  • Hamowanie skurczu oskrzeli – prowadzące do rozszerzenia światła dróg oddechowych
  • Hamowanie lub ograniczanie wytwarzania śluzu – co zmniejsza ilość wydzieliny w drogach oddechowych
  • Zmniejszanie lepkości śluzu – ułatwiające odkrztuszanie wydzieliny

Powyższe efekty wynikają z następujących mechanizmów działania prednizolonu na poziomie komórkowym i tkankowym:

  • Uszczelnienie naczyń i stabilizacja błon komórkowych – zmniejszające przesięk i obrzęk
  • Normalizacja wrażliwości mięśni oskrzeli na beta-2-adrenomimetyki – która może być obniżona wskutek długotrwałego stosowania tych leków
  • Osłabienie reakcji alergicznych typu I – zauważalne począwszy od drugiego tygodnia terapii

Efekty te składają się na kompleksowe działanie prednizolonu w schorzeniach obturacyjnych dróg oddechowych, zapewniając poprawę funkcji układu oddechowego.8

Substancja czynna Postać i dostępne dawki Zawartość laktozy jednowodnej Cechy charakterystyczne tabletek
Prednizolon Predasol 5 mg, tabletki 22,533 mg Białe, okrągłe tabletki o średnicy ok. 6 mm z linią podziału po jednej stronie
Predasol 10 mg, tabletki 71 mg Białe, okrągłe tabletki o średnicy ok. 9 mm z linią podziału w kształcie krzyża po jednej stronie oraz wytłoczeniem „○” po drugiej stronie
Predasol 20 mg, tabletki 71 mg Białe, okrągłe tabletki o średnicy ok. 9 mm z linią podziału w kształcie krzyża po jednej stronie
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl