ezetymib
Ezetymib to lek stosowany w terapii hipercholesterolemii, działający poprzez selektywne hamowanie wchłaniania cholesterolu w jelicie cienkim. Blokuje on białko transportujące sterole (NPC1L1) znajdujące się w rąbku szczoteczkowym enterocytów, co prowadzi do zmniejszenia wchłaniania cholesterolu pokarmowego i żółciowego.
Stosowany jako monoterapia ezetymib obniża stężenie cholesterolu LDL o około 15-20%, natomiast w skojarzeniu ze statynami wykazuje działanie synergistyczne, zwiększając efekt hipolipemizujący nawet o 25% w porównaniu do monoterapii statyną. Jest szczególnie zalecany u pacjentów z nietolerancją statyn lub jako terapia uzupełniająca przy nieosiąganiu celów terapeutycznych.
Ezetymib charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, bóle brzucha i biegunkę, jednak występują one stosunkowo rzadko. Lek jest metabolizowany w jelicie i wątrobie, nie podlega metabolizmowi przez cytochrom P450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych. Standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ezoleta 10 mg
Produkt leczniczy Ezoleta (ezetymib 10 mg) jest stosowany w terapii zaburzeń lipidowych, z zalecaną dawką 1 tabletki 10 mg raz na dobę, którą można przyjmować niezależnie od posiłków. W terapii skojarzonej ze statynami, dawkę ezetymibu utrzymuje się na poziomie 10 mg, a dawkowanie statyny dostosowuje się zgodnie z indywidualnymi wskazaniami. U pacjentów z chorobą wieńcową lub ostrym zespołem wieńcowym Ezoleta w dawce 10 mg stosowana jest w połączeniu ze statyną o udokumentowanych korzyściach sercowo-naczyniowych w celu redukcji ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych. W przypadku jednoczesnego stosowania leków wiążących kwasy żółciowe, Ezoletę należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po tych lekach. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z niewydolnością nerek w dowolnym stadium. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów wg skali Child-Pugh) również nie wymaga się modyfikacji dawkowania, natomiast lek nie jest zalecany u pacjentów z umiarkowanymi (7-9 punktów) i ciężkimi (>9 punktów) zaburzeniami czynności wątroby.
choroba wieńcowa, ezetymib, farmakoterapia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas żółciowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lekarz specjalista, monoterapia, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, pacjent geriatryczny, skala Child-Pugh, statyna, stężenie lipidów, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suvardio Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus zawiera rozuwastatynę (sole wapniowe) oraz ezetymib, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki, czynną chorobę wątroby (w tym niewyjaśnione trwałe podwyższenie aminotransferaz lub >3-krotne przekroczenie normy), ciążę, karmienie piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Suvardio Plus jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z miopatią lub przyjmujących cyklosporynę, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Zawartość laktozy jednowodnej w preparacie (od 216,9 mg do 231,7 mg w zależności od dawki) wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aminotransferazy, choroba mięśni, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ezetymib, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, rozuwastatyna, stężenie w osoczu, toksyczność mięśniowa, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Wysoki poziom cholesterolu – Zapobieganie i profilaktyka
Wysoki poziom cholesterolu, szczególnie LDL ≥190 mg/dl, jest kluczowym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takich jak choroba wieńcowa, zawał serca i udar mózgu. Profilaktyka opiera się na regularnych badaniach przesiewowych, zalecanych co 4-6 lat u dorosłych powyżej 20. roku życia, a częściej u osób z grup podwyższonego ryzyka (np. nadciśnienie, cukrzyca, FH). Podstawą jest modyfikacja stylu życia: dieta ograniczająca tłuszcze nasycone do <7% kaloryczności, eliminacja tłuszczów trans, zwiększenie spożycia tłuszczów nienasyconych i błonnika rozpuszczalnego, aktywność fizyczna ≥150 minut tygodniowo, utrzymanie prawidłowej masy ciała (redukcja 5-10% masy ciała może obniżyć LDL nawet o 30%), zaprzestanie palenia oraz umiarkowane spożycie alkoholu. Dieta bogata w sterole i stanole roślinne może obniżyć LDL o 7,5-12%, a dieta roślinna nawet o 30% lub więcej.
badanie przesiewowe, błonnik rozpuszczalny, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, ezetymib, farmakoterapia, hipercholesterolemia, inhibitor PCSK9, inklisiran, kwas bempediowy, kwas nikotynowy, lipoproteina(a), miażdżyca, otyłość, profil lipidowy, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia, statyna, tłuszcz nasycony, tłuszcz nienasycony, tłuszcz trzewny, trójglicerydy, udar mózgu, wysoki poziom cholesterolu, zawał serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ezehron Duo
Lek Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest wskazany w leczeniu zaburzeń lipidowych, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz innych działań niepożądanych mięśniowych. Szczególnie istotne jest monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza przy dawkach rozuwastatyny przekraczających 20 mg, oraz u pacjentów z czynnikami predysponującymi, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, czy jednoczesne stosowanie fibratów. W przypadku podejrzenia miopatii lub potwierdzenia podwyższonej aktywności CK (>5 x GGN), leczenie należy przerwać. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Ezehron Duo z gemfibrozylem oraz kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo ze względu na zwiększone ryzyko rabdomiolizy. Monitorowanie czynności wątroby jest wskazane po 3 miesiącach terapii, a w przypadku wzrostu aminotransferaz >3 x GGN konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, białkomocz, cyklosporyna, ezetymib, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy azolowy, miastenia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, posocznica, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, warfaryna, zaburzenie lipidowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na rozwijający się płód oraz noworodka. Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, może zaburzać biosyntezę cholesterolu niezbędnego dla prawidłowego rozwoju płodu, co przewyższa potencjalne korzyści terapeutyczne. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania ezetymibu w ciąży, jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia oraz rozważenie konsultacji perinatologicznej.
badanie przedkliniczne, biosynteza cholesterolu, cholesterol, działanie niepożądane u niemowląt, ekspozycja płodu, ezetymib, karmienie piersią, leczenie hipolipemizujące, metoda antykoncepcji, perinatologia, płodność, profil bezpieczeństwa, reduktaza HMG-CoA, Rosuvastatin/Ezetimibe, rozuwastatyna, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, terapia hipolipemizująca, toksyczny wpływ rozuwastatyny, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej ekspozycję (AUC) i stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i innych działań niepożądanych. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie i Cmax 7-krotnie, co wymaga dostosowania dawki. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cmax rozuwastatyny, a stosowanie fibratów lub niacyny w dawkach ≥1 g/dobę wraz z rozuwastatyną 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o około 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy oraz zmniejszenie AUC i Cmax o 20-30% przez erytromycynę. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i powikłań nerkowych. Metabolizm rozuwastatyny nie jest istotnie zależny od cytochromu P450, co ogranicza interakcje na tym poziomie.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, AUC, białko transportujące OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir, tikagrelor, transporter BCRP, warfaryna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg w formie tabletek, według charakterystyki produktu leczniczego nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań oceniających wpływ rozuwastatyny i/lub ezetymibu na te funkcje, co oznacza brak bezpośrednich danych naukowych w tym zakresie. Pomimo ogólnej oceny leku jako bezpiecznego pod tym względem, należy uwzględnić możliwość wystąpienia zawrotów głowy, które mogą negatywnie wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
aspekty formalno-prawne, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczna farmakoterapia, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, ezetymib, modyfikacja dawkowania, początkowy okres leczenia, Rosuvastatin/Ezetimibe Teva, rozuwastatyna, tabletka, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Suvardio Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę (w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg) oraz ezetymib (10 mg), wykazuje brak lub nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Mimo braku specjalistycznych badań oceniających ten aspekt, charakterystyka produktu wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie. Należy jednak zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia zawrotów głowy jako działania niepożądanego, które może potencjalnie zaburzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, zwłaszcza u pacjentów rozpoczynających terapię, osób starszych, zawodowo prowadzących pojazdy lub mających historię zawrotów głowy po lekach hipolipemizujących.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, efekt uboczny, ezetymib, farmakoterapia, interakcje lekowe, lek hipolipemizujący, produkt złożony, profil bezpieczeństwa leku, rozuwastatyna i ezetymib, rozuwastatyna sól wapniowa, substancja czynna, Suvardio Plus, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Atozet 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Atozet, będący skojarzeniem ezetymibu i atorwastatyny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem atorwastatyny przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) oraz transportem przez białka OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol) mogą znacząco zwiększać stężenia atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub stosowanie zmniejszonych dawek (np. nie przekraczających 10 mg + 20 mg na dobę w przypadku inhibitorów BCRP elbaswiru i grazoprewiru). Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również zwiększają stężenia atorwastatyny, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, co wymaga uważnego monitorowania skuteczności terapii. Równoczesne stosowanie fibratów (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększa stężenia ezetymibu 1,5-1,7-krotnie i podnosi ryzyko zdarzeń mięśniowych, dlatego nie zaleca się takiego połączenia. Ponadto, kolestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt obniżania LDL-C.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450 3A4, daptomycyna, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy 1B1, polipeptydy 1B3, pozakonazol, produkt leczniczy, produkt ziołowy, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca zwyczajnego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Rozuwastatyna w dawce 40 mg może powodować proteinurię kanalikową, jednak bez bezpośredniego związku z ostrą niewydolnością nerek. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg oraz w obecności czynników predysponujących, takich jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, czy jednoczesne stosowanie fibratów i ezetymibu. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest wskazane przy objawach mięśniowych, a leczenie należy przerwać, jeśli CK przekracza 5× górną granicę normy (GGN) lub objawy są nasilone. U pacjentów azjatyckiego pochodzenia oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów proteazy z rytonawirem konieczna jest modyfikacja dawki. Zgłaszano także rzadkie przypadki immunozależnej miopatii martwiczej oraz śródmiąższowej choroby płuc. Kwas acetylosalicylowy wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Zaleca się unikanie stosowania ASA u dzieci i młodzieży z gorączką ze względu na ryzyko zespołu Reya.
alergiczny nieżyt nosa, choroba wrzodowa, dziedziczna choroba mięśni, ezetymib, hemoliza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, miopatia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, ostra choroba nerek, ostra niewydolność nerek, pochodne kumaryny, proteinuria kanalikowa, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, zespół Reya, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosucard 20 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka, prowadzące do istotnych zmian stężenia leku w osoczu i ryzyka miopatii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteazy (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC i 7-krotny Cmax), gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost Cmax i AUC) oraz kwasem fusydowym, które mogą prowadzić do rabdomiolizy. Inhibitory reduktazy HMG-CoA stosowane z fibratami lub niacyną zwiększają ryzyko miopatii, a dawka rozuwastatyny powinna być dostosowana, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej 40 mg leku. Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20% i Cmax o 30%, co może wynikać ze zwiększonej motoryki przewodu pokarmowego.
antagonista witaminy K, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, dronedaron, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, rozuwastatyna, terapia hipolipemizująca, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Romazic, jest substratem wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę (AUC wzrasta nawet 7-krotnie), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny 3-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, co wyklucza stosowanie dawki 40 mg rozuwastatyny z tym lekiem. Inne leki, takie jak fenofibrat czy ezetymib, wykazują mniejsze lub brak istotnych interakcji farmakokinetycznych, choć mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza zwiększające ryzyko miopatii. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy z Al i Mg obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez zachowanie 2-godzinnego odstępu czasowego między podaniem leków.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, dazabuwir, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitory proteazy, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na centralny układ nerwowy, co sugeruje brak istotnego oddziaływania na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, w trakcie terapii obserwowano występowanie zawrotów głowy, które mogą negatywnie wpływać na bezpieczeństwo pacjentów podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych. Częstość tego działania niepożądanego nie jest precyzyjnie określona, dlatego pacjentów należy informować o ryzyku i zalecać unikanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy. Podobne zalecenia dotyczą preparatów złożonych zawierających rozuwastatynę i ezetymib, gdzie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów jest nieistotny, jednak ryzyko zawrotów głowy pozostaje.
amlodypina, aspiryna, blokery kanałów wapniowych, centralny układ nerwowy, ciśnienie tętnicze, ezetymib, hipercholesterolemia, indapamid, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwnadciśnieniowe, monoterapia, peryndopryl, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, statyny, walsartan, właściwości farmakodynamiczne, zawroty głowy, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suvardio Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, łączący rozuwastatynę (5 mg, 10 mg lub 20 mg) z ezetymibem (10 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników. Działania niepożądane rozuwastatyny są zazwyczaj łagodne i przemijające, z mniej niż 4% pacjentów przerywających leczenie z tego powodu. Ezetymib, oceniany w badaniach do 112 tygodni u ponad 13 000 pacjentów, wykazuje podobny profil tolerancji, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo. W terapii skojarzonej u około 1200 pacjentów najczęściej obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz bóle mięśniowe, co może wynikać z farmakodynamicznej interakcji obu substancji. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest wg MedDRA, z najczęstszymi objawami obejmującymi bóle i zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadziej małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, cukrzycę, zmniejszony apetyt, depresję, parestezje, polineuropatię i neuropatię obwodową.
aminotransferazy, ból głowy, ból mięśniowy, cukrzyca, depresja, ezetymib, hipercholesterolemia, interakcja farmakodynamiczna, laktoza jednowodna, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, polineuropatia, reakcja nadwrażliwości, rozuwastatyna, stężenie glukozy, terapia skojarzona, utrata pamięci, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią, u których wcześniej ustalono odpowiednią kontrolę lipidów przy użyciu rozuwastatyny i ezetymibu podawanych oddzielnie w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu (dostępne dawki: 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg). Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłku, w trakcie stosowania diety hipolipemizującej. Produkt nie jest przeznaczony do inicjacji terapii ani do modyfikacji dawkowania, które powinny być prowadzone wyłącznie za pomocą pojedynczych substancji czynnych. Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów powyżej 70 lat, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz z predyspozycjami do miopatii, u których początkowa dawka rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh >7) oraz aktywną chorobą wątroby.
aktywna choroba wątroby, atazanawir, białko transportowe, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, dawka początkowa, dieta obniżająca stężenie lipidów, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność wątroby, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir, miopatia, pochodzenie azjatyckie, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, typranawir, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atoris 30 mg
Lek Atoris zawiera atorwastatynę wapniową w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 175 mg, 350 mg i 467 mg. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktywną chorobę wątroby (w tym ostre wirusowe, alkoholowe i autoimmunologiczne zapalenie wątroby), niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz przekraczające 3-krotną górną granicę normy, ciążę, karmienie piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym niestosujące skutecznej antykoncepcji. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami metabolizmu laktozy powinni być świadomi obecności laktozy w preparacie.
alkoholowe zapalenie wątroby, aminotransferazy, atorwastatyna wapniowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba wątroby, ezetymib, fibrat, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, kwas nikotynowy, laktaza, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na atorwastatynę, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, statyna, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suvezen Neo 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvezen Neo, zawierający rozuwastatynę (w postaci soli wapniowej) oraz ezetymib, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu substancji czynnych, z większością działań niepożądanych o charakterze łagodnym i przemijającym. W badaniach klinicznych ezetymib stosowano w dawce 10 mg/dobę do 112 tygodni u ponad 13 000 pacjentów, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze statynami lub fenofibratem, bez istotnego wzrostu częstości działań niepożądanych w porównaniu z placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (mialgia, bóle stawów), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, ból brzucha), a także podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) i aminotransferaz wątrobowych (ALT, AST). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, z rzadkimi przypadkami poważnych reakcji, takich jak rabdomioliza, zapalenie wątroby czy zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferazy wątrobowe, artralgia, cukrzyca typu 2, ezetymib, ginekomastia, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, krwiomocz, MedDRA, mialgia, miopatia, miotoksyczność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rozuwastatyna, Suvezen Neo, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Atozet 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Atozet, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem atorwastatyny przez enzym CYP3A4 oraz transportem przez białka OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, itrakonazol) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet 4,4-9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się ograniczenie dawki Atozet do 10 mg atorwastatyny i 10 mg ezetymibu na dobę oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem) zwiększają stężenie atorwastatyny 1,5-3,3-krotnie, co również wymaga dostosowania dawki i monitorowania klinicznego. Inhibitory BCRP (elbaswir, grazoprewir) podnoszą stężenie atorwastatyny 1,9-krotnie, a ich stosowanie wymaga ograniczenia dawki do 10 mg + 20 mg na dobę. Ponadto, równoczesne podawanie fibratów (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększa stężenie ezetymibu 1,5-1,7-krotnie i podnosi ryzyko miopatii, dlatego ich łączna terapia jest niezalecana.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, daptomycyna, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, inhibitor białka transportowego, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestyramina, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, polipeptydy 1B1, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, transportery wątrobowe, warfaryna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zentasta 10 mg + 80 mg
Zentasta to lek łączący ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10, 20, 40 lub 80 mg, stosowany w terapii hipolipemizującej. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, z maksymalną dawką 10 mg ezetymibu i 80 mg atorwastatyny (Zentasta 10 mg + 80 mg). Terapia powinna być prowadzona równocześnie z dietą hipolipemizującą, którą należy kontynuować przez cały czas leczenia. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – leczenie należy rozpocząć od preparatów jednoskładnikowych, a dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na Zentastę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z czynną chorobą wątroby oraz u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (ponad 7 punktów w skali Childa-Pugha). Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży, dlatego lek nie jest zalecany w tej grupie.
atorwastatyna, czynna choroba wątroby, dieta hipolipemizująca, elbaswir z grazoprewirem, ezetymib, infekcja cytomegalowirusowa, lek przeciwwirusowy WZW typu C, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, niewydolność wątroby, podanie doustne, sekwestrant kwasów żółciowych, skala Childa-Pugha, terapia hipolipemizująca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Preparat Triveram, zawierający atorwastatynę (10-40 mg), peryndopryl (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na laktozę jednowodną (27,46-109,84 mg w zależności od dawki), a także u osób z aktywną chorobą wątroby lub utrzymującym się, ponad 3-krotnym wzrostem aminotransferaz. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na teratogenne działanie atorwastatyny i ryzyko uszkodzenia płodu przez inhibitory ACE. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale oraz obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie.
aliskiren, amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna peryndopryl amlodypina, ciężkie niedociśnienie tętnicze, czynna choroba wątroby, ezetymib, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperkaliemia, leki beta-adrenolityczne, leki hipolipemizujące, metody pozaustrojowe, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostry zawał serca, peryndopryl, podwyższone aminotransferazy, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, przeszczep nerki, sakubitryl i walsartan, sartany, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Calipra 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i wymaga unikania łączenia lub stosowania niższych dawek z monitorowaniem. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podnoszą stężenia leku, zalecając redukcję dawki i kontrolę kliniczną. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenia atorwastatyny, co może osłabić efekt terapeutyczny, zwłaszcza przy opóźnionym podaniu ryfampicyny. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a ich łączne stosowanie z atorwastatyną wymaga obniżenia dawki i monitorowania, przy czym połączenie letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, HCV, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretyndron, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, polipeptydy OATP1B, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Symwastatyna – Przedawkowanie
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, stosowana w terapii hipercholesterolemii, charakteryzuje się stosunkowo niskim ryzykiem poważnych następstw w przypadku przedawkowania. Maksymalna udokumentowana dawka przyjęta przez pacjenta wynosiła 3,6 g, a wszystkie opisane przypadki zakończyły się bez istotnych powikłań. W preparatach złożonych zawierających symwastatynę i ezetymib (np. Axocar, Inegy) również nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych po przedawkowaniu. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały LD₅₀ ≥ 1000 mg/kg dla obu substancji, a nawet dawki do 5000 mg/kg (ezetymib) i 3000 mg/kg (symwastatyna u psów) nie wywoływały objawów toksyczności klinicznej. W badaniach klinicznych ezetymib w dawkach do 50 mg/dobę przez 14 dni był dobrze tolerowany przez zdrowych ochotników oraz pacjentów z hipercholesterolemią.
dawka śmiertelna LD50, enzym wątrobowy, ezetymib, funkcja nerek, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, przedawkowanie symwastatyny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, toksyczność, toksyczność ostra, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie mięśniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 15 mg
Rozuwastatyna jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC), sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC) czy atazanawir/rytonawir (3,1-krotne zwiększenie AUC), znacząco podnoszą ekspozycję na rozuwastatynę, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku takich interakcji zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki, np. rozpoczęcie terapii od 5 mg/dobę oraz monitorowanie działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z cyklosporyną. Inne leki, takie jak gemfibrozyl (600 mg 2x/dobę), podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg. Interakcje farmakodynamiczne, np. z kwasem fusydowym, zwiększają ryzyko miopatii, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną podczas stosowania kwasu fusydowego.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, AUC, baikalina, BCRP, cyklosporyna, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, działanie hipolipemizujące, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, profil lipidowy, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, triglicerydy, wodorotlenek glinu i magnezu, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Torvazin Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg lub 40 mg oraz ezetymib 10 mg, wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, u pacjentów stosujących ten lek zgłaszano przypadki zawrotów głowy, które mogą negatywnie wpływać na bezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych. Lekarze powinni szczególnie zwrócić uwagę na ten objaw, zwłaszcza na początku terapii lub po zwiększeniu dawki, oraz poinformować pacjentów o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy. Zaleca się indywidualną ocenę ryzyka uwzględniającą charakter pracy pacjenta, współistniejące schorzenia wpływające na funkcje poznawcze oraz możliwe interakcje lekowe nasilające działania niepożądane ze strony układu nerwowego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Crosuvo Plus, zawierającego rozuwastatynę wapniową oraz ezetymib, wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia wątroby i mięśni. Dostępne dane wskazują, że ezetymib w dawkach do 50 mg/dobę u zdrowych osób (przez 14 dni) oraz 40 mg/dobę u pacjentów z hipercholesterolemią (przez 56 dni) jest dobrze tolerowany, a toksyczność ostra jest niska (dawki do 5000 mg/kg u szczurów i myszy, 3000 mg/kg u psów). Brak jest specyficznego antidotum dla rozuwastatyny, a objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia funkcji wątroby (wzrost enzymów: ALT, AST, GGTP, fosfatazy zasadowej), mięśni (miopatia, rabdomioliza z podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej CK) oraz nerek (wtórne uszkodzenie w przebiegu rabdomiolizy). Występują również potencjalne objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka.
bilirubina, ciśnienie tętnicze, enzymy wątrobowe, ezetymib, filtracja kłębuszkowa, fosfataza zasadowa, hemodializa, kinaza kreatynowa, kreatynina, mialgia, miastenia, miopatia, parametry nerkowe, pierwotna hipercholesterolemia, potas, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, statyna, tętno, uszkodzenie mięśni, uszkodzenie nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Atorva 20 mg
Lek Apo-Atorva, zawierający atorwastatynę wapniową, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z czynną chorobą wątroby lub trwałym, ponad 3-krotnym wzrostem aktywności aminotransferaz w osoczu. Stosowanie u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji jest również bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenne wynikające z hamowania syntezy cholesterolu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i powikłań takich jak miopatia czy rabdomioliza.
aminotransferaza, atorwastatyna wapniowa, choroba wątroby, ciąża, ezetymib, fibrat, glekaprewir z pibrentaswirem, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PCSK9, karmienie piersią, lek przeciwwirusowy, miopatia, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, stanol roślinny, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 20 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest substratem dla transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych zwiększających jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga modyfikacji dawkowania. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie fibratów i rozuwastatyny w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy oraz zmniejszenie AUC o 20% przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvazin Plus 20 mg + 10 mg
Torvazin Plus to lek łączący atorwastatynę (10 mg, 20 mg lub 40 mg) oraz ezetymib (10 mg), którego profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty znane z monoterapii atorwastatyną i ezetymibem, jak i ich terapii skojarzonej. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak rabdomioliza, miopatia oraz immunozależna miopatia martwicza, które mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek i stanowić zagrożenie życia. Często obserwowane są bóle mięśni, nużliwość i skurcze, które mogą być wczesnymi objawami poważniejszych powikłań. Ponadto, istotne są zaburzenia funkcji wątroby (zapalenie, cholestaza, niewydolność), wymagające monitorowania enzymów wątrobowych oraz objawów klinicznych. W zakresie zaburzeń metabolicznych należy zwrócić uwagę na hiperglikemię i ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone triglicerydy czy nadciśnienie tętnicze.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ezetymib, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mioglobina, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, trombocytopenia, zaburzenie funkcji wątroby, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ezehron 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron zawiera 10 mg ezetymibu i jest przeznaczony do stosowania doustnego w dawce 10 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków i pory dnia. Terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą hipolipemizującą. Wskazane jest stosowanie leku zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej ze statynami, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową lub ostrym zespołem wieńcowym, gdzie połączenie to wykazuje dodatkowe korzyści w redukcji incydentów sercowo-naczyniowych. W przypadku terapii z lekami wiążącymi kwasy żółciowe, ezetymib należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po tych lekach, aby uniknąć interakcji farmakokinetycznych. U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów w skali Child-Pugh) nie jest konieczna modyfikacja dawki.
choroba wieńcowa, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ezetymib, farmakoterapia, incydent sercowo-naczyniowy, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek wiążący kwasy żółciowe, lipidy we krwi, monoterapia, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, podanie doustne, podeszły wiek, skala Child-Pugh, statyna, terapia skojarzona, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zentasta 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Zentasta dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, każdy zawierający stałą dawkę ezetymibu 10 mg oraz różne dawki atorwastatyny wapniowej trójwodnej: 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg. Tabletki mają postać kapsułek o białym lub białawej barwie, różniących się wymiarami (od 12,7 x 5,1 mm do 17,0 x 8,0 mm) oraz oznaczeniami numerycznymi (1-4) odpowiadającymi dawce atorwastatyny. Każdy wariant zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 145 mg do 317 mg, proporcjonalnie do dawki atorwastatyny. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, sodu laurylosiarczan, kroskarmelozę sodową, powidon K30, hydroksypropylocelulozę, magnezu stearynian oraz polisorbat 80, które wspierają właściwości farmaceutyczne i farmakokinetyczne leku.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, blister, celuloza mikrokrystaliczna, emulgator, ezetymib, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, postać farmaceutyczna, powidon, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin + Ezetimibe RAFARM 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin + Ezetimibe RAFARM to preparat zawierający dwie substancje czynne: rozuwastatynę wapniową (statynę hamującą syntezę cholesterolu w wątrobie) oraz ezetymib (selektywny inhibitor wchłaniania cholesterolu w jelicie cienkim). Dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg (rozuwastatyna + ezetymib), przy czym zawartość ezetymibu pozostaje stała na poziomie 10 mg, a rozuwastatyny zmienia się odpowiednio. Tabletki są niepowlekane, różnią się kształtem i wymiarami, a także zawartością laktozy jednowodnej (od 228,29 mg do 243,89 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krospowidon typ A, povidon K-30, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i biodostępność leku.
biodostępność, blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, ezetymib, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, sodu laurylosiarczan, statyna, substancja aktywna, substancja pomocnicza, synteza cholesterolu, tabletka niepowlekana, wchłanianie cholesterolu - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvazin Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem atorwastatyny przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet 7,9-9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki atorwastatyny (np. do maksymalnie 10 mg przy typranawirze/rytonawirze) oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, amiodaron) również zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki i monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenia atorwastatyny, dlatego w przypadku ryfampicyny rekomendowane jest jednoczesne podawanie leków i monitorowanie skuteczności terapii.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, diltiazem, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens żółciowy, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, umiarkowany inhibitor CYP3A4, werapamil, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvagen 20 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, telitromycyna, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub stosowanie najniższych dawek z monitorowaniem klinicznym. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają ekspozycję na lek, wymagając redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (np. letermowir, cyklosporyna) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
antykoagulant, azol przeciwgrzybiczny, białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, działanie niepożądane, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy HIV, kolchicyna, kumaryna, kwas fusydowy, miopatia, monoterapia, noretysteron, nośnik wątrobowy, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptyd OATP1B1, pompa efluksowa, rabdomioliza, silny inhibitor CYP3A4, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvazin Plus 40 mg + 10 mg
Torvazin Plus to preparat złożony zawierający atorwastatynę (10 mg, 20 mg lub 40 mg) oraz stałą dawkę ezetymibu (10 mg), stosowany w terapii hipercholesterolemii. Zalecana dawka to jedna kapsułka raz na dobę, podawana niezależnie od posiłku. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii hipolipemizującej; wstępne ustalenie dawkowania powinno odbywać się za pomocą oddzielnych preparatów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (przeciwwskazanie przy aktywnej chorobie wątroby), dzieci i młodzież poniżej 18 lat (brak danych dotyczących bezpieczeństwa), a także osoby przyjmujące leki przeciwwirusowe (elbaswir z grazoprewirem, letermowir) oraz cyklosporynę, gdzie dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg, a w przypadku letermowiru i cyklosporyny jednocześnie – stosowanie jest przeciwwskazane.
atorwastatyna, choroba wątroby, cyklosporyna, dieta niskocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, ezetymib, hipercholesterolemia, interakcja lekowa, kwas żółciowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwirusowy HCV, lek wiążący kwasy żółciowe, leki hipolipemizujące, letermowir, lipidy we krwi, miopatia, rabdomioliza, terapia hipolipemizująca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie CMV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ezetimibe Genoptim 10 mg
Produkt leczniczy Ezetimibe Genoptim zawiera 10 mg ezetymibu w każdej tabletce, która ma postać białych lub prawie białych, okrągłych i wypukłych tabletek o średnicy około 6 mm. Substancja czynna, ezetymib, odpowiada za działanie terapeutyczne leku. Tabletki zawierają również 64 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kopowidon K28, krospowidon (typ B), sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wiążące, rozsadzające, poprawiające rozpuszczalność i ułatwiające proces produkcji tabletek.
celuloza mikrokrystaliczna, ezetymib, kopowidon, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka doustna, związek powierzchniowo czynny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Romazic 20 mg
Rozuwastatyna, składnik aktywny preparatu Romazic, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. Bezwzględne przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w dawkach od 41,572 mg do 332,576 mg w zależności od dawki tabletki), czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotność górnej granicy normy, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istniejącą miopatię, jednoczesne stosowanie cyklosporyny oraz ciążę i karmienie piersią. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 40 mg, która jest przeciwwskazana u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii lub rabdomiolizy, takimi jak umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, azjatyckie pochodzenie oraz jednoczesne stosowanie fibratów lub leków zwiększających stężenie rozuwastatyny w osoczu.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ezetymib, fibrat, genetycznie uwarunkowana choroba mięśni, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipokaliemia, inhibitor PCSK9, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, objawy mięśniowe, patologia hepatologiczna, podwyższenie aktywności aminotransferaz, polipragmazja, powikłanie mięśniowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, stężenie rozuwastatyny w osoczu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, uszkodzenie mięśni, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie lipidowe, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosufy 10 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące, głównie poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL w hepatocytach oraz hamowanie syntezy VLDL. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a pełna stabilizacja profilu lipidowego następuje po 4 tygodniach. W badaniach klinicznych u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, rozuwastatyna w dawkach od 5 do 40 mg/dobę powodowała redukcję LDL-C od 45% do 63%, całkowitego cholesterolu od 33% do 46%, a także korzystne zmiany w stężeniach HDL-C, triglicerydów, ApoB i ApoA-I. Lek jest skuteczny niezależnie od wieku, płci, rasy oraz obecności chorób współistniejących, takich jak cukrzyca czy rodzinna hipercholesterolemia, a także wykazuje korzystny wpływ na wskaźniki ryzyka sercowo-naczyniowego (np. LDL-C/HDL-C, ApoB/ApoA-I).
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, ból brzucha, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, dojrzałość płciowa, dyslipidemia mieszana, ezetymib, fenofibrat, grubość ściany tętnicy szyjnej, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, mialgia, pierwotna hipercholesterolemia, prekursor cholesterolu, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, skala Framingham, skala Tannera, subkliniczna miażdżyca, triglicerydy, wątroba, wskaźnik BMI, zaburzenie gospodarki lipidowej, zapalenie nosogardła, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz ezetymib, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla rozwijającego się płodu oraz noworodka. Rozuwastatyna hamuje syntezę cholesterolu, co może zaburzać prawidłowy rozwój płodu, a w przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczenie należy natychmiast przerwać. Ezetymib, mimo braku danych klinicznych u ludzi, nie wykazał szkodliwego wpływu na rozwój płodu w badaniach na zwierzętach, jednak ze względu na brak odpowiednich badań i przeciwwskazania dotyczące statyn, stosowanie produktu w ciąży jest niewskazane. Obie substancje przenikają do mleka karmiących samic szczura, a brak danych klinicznych dotyczących przenikania do mleka kobiecego stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania Crosuvo Plus podczas laktacji.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, biosynteza cholesterolu, Crosuvo Plus, ezetymib, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, metody antykoncepcji, parametry lipidowe, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko dla płodu, substancje czynne, toksyczność rozuwastatyny, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inegy 10 mg + 10 mg
INEGY to lek hipolipemizujący zawierający ezetymib (10 mg) oraz symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, stosowany w celu redukcji ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD) oraz po ostrym zespole wieńcowym (ACS). Preparat jest wskazany zarówno u pacjentów wcześniej leczonych statyną, jak i u statyno-naïve. INEGY znajduje zastosowanie w terapii pierwotnej hipercholesterolemii (heterozygotycznej rodzinnej i nierodzinnej) oraz mieszanej hiperlipidemii, szczególnie gdy monoterapia statyną nie przynosi oczekiwanej kontroli lipidów lub gdy konieczne jest uproszczenie schematu leczenia poprzez połączenie ezetymibu i statyny w jednej tabletce. Ponadto, lek jest zalecany u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, gdzie terapia wymaga intensywnego, wielokierunkowego podejścia, często uzupełnianego o metody takie jak afereza LDL.
afereza LDL, choroba wieńcowa, działanie hipolipemizujące, ezetymib, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia nierodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, lek INEGY, mieszana hiperlipidemia, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, statyna, stężenie lipidów, symwastatyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosulip Plus
Produkt leczniczy Rosulip Plus, zawierający rozuwastatynę 40 mg i ezetymib 10 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów skórnych i mięśniowych, w tym miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawce 40 mg rozuwastatyny. W przypadku potwierdzonego wzrostu kinazy kreatynowej (CK) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy lub nasilonych objawów mięśniowych, konieczne jest przerwanie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, wcześniejsze choroby mięśni, nadużywanie alkoholu oraz stosowanie leków zwiększających stężenie rozuwastatyny w osoczu, w tym fibratów i inhibitorów proteazy. Ponadto, stosowanie Rosulip Plus jest przeciwwskazane u pacjentów z aktywną miopatią lub ostrymi stanami predysponującymi do rabdomiolizy.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, białkomocz, ból mięśni, cyklosporyna, ezetymib, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy azolowy, miastenia de novo, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona