cytalopram

Cytalopram to lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jego mechanizm działania polega na blokowaniu zwrotnego wychwytu serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej i wzmocnienia przekaźnictwa serotoninergicznego.

Lek jest stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zaburzeń lękowych z napadami paniki. Cytalopram charakteryzuje się relatywnie korzystnym profilem działań niepożądanych w porównaniu do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co zwiększa bezpieczeństwo jego stosowania.

Do najczęstszych działań niepożądanych cytalopromu należą: suchość w ustach, nudności, bóle głowy, nadmierna sedacja lub bezsenność, a także zaburzenia funkcji seksualnych. Lek może wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Przy stosowaniu cytalopromu należy również uwzględnić ryzyko zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym podawaniu innych leków zwiększających stężenie serotoniny.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bonogren SR 200 mg

Bonogren SR, zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny jest w dawkach 200 mg, 300 mg i 400 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, które należy podawać raz na dobę, najlepiej przed snem. W leczeniu schizofrenii i epizodów manii dawka początkowa wynosi 300 mg pierwszego dnia i 600 mg drugiego dnia, z dawką podtrzymującą 400-800 mg/dobę (zwykle 600 mg), podawaną co najmniej godzinę przed posiłkiem. W ciężkich epizodach depresji w chorobie afektywnej dwubiegunowej schemat rozpoczyna się od 50 mg i stopniowo wzrasta do 300 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg w uzasadnionych przypadkach. W prewencji nawrotów choroby dawka podtrzymująca wynosi 300-800 mg/dobę, dostosowywana indywidualnie. W terapii wspomagającej ciężkie epizody depresyjne stosuje się dawki 150-300 mg/dobę, rozpoczynając od 50 mg i zwiększając do 150 mg w ciągu pierwszych dni leczenia. U osób starszych dawki rozpoczyna się od 50 mg/dobę z powolnym zwiększaniem o 50 mg/dobę, ze względu na zmniejszony klirens leku o 30-50%.
amitryptylina, bupropion, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba dwubiegunowa, ciężkie zaburzenie depresyjne, cytalopram, duloksetyna, dysfagia, działanie przeciwdepresyjne, epizod depresyjny, epizod manii, escytalopram, farmakokinetyka, fluoksetyna, fumaran kwetiapiny, klirens kwetiapiny, metabolizm wątrobowy, paroksetyna, przedłużone uwalnianie, schizofrenia, sertralina, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, terapia wspomagająca, wenlafaksyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Citronil 20 mg

Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), może być stosowany u kobiet w ciąży wyłącznie przy wyraźnych wskazaniach klinicznych, z uwzględnieniem ryzyka i korzyści. Dane z ponad 2500 przypadków nie wykazują toksyczności teratogennej, jednak badania na zwierzętach wskazują na potencjalny toksyczny wpływ na płodność. Zaleca się unikanie nagłego odstawienia leku w ciąży ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. W przypadku konieczności kontynuacji terapii, wskazane jest zmniejszenie dawki i zaprzestanie stosowania cytalopramu w ostatnich tygodniach ciąży, aby ograniczyć ryzyko objawów odstawiennych u noworodka, które mogą obejmować m.in. zaburzenia oddychania, drgawki, hipoglikemię, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neurologiczne i behawioralne pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
bezdech, cytalopram, drgawki, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, nadciśnienie płucne noworodków, redukcja dawki leku, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, trymestr ciąży, zaburzenia oddychania, zespół odstawienny
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurex 40 40 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytalopramu, substancji czynnej leku Aurex 40 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych. W badaniach na szczurach po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano odwracalną fosfolipidozę w różnych narządach, jednak jej kliniczne znaczenie pozostaje niejasne. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej stwierdzono zaburzenia kostnienia potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność młodych w okresie laktacji, bez wzrostu częstości wad rozwojowych. Ponadto, cytalopram wpływał negatywnie na parametry reprodukcyjne, takie jak płodność, wskaźniki ciążowe, liczba implantacji zarodków oraz jakość nasienia, jednak efekty te występowały przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bromowodorek, cytalopram, działanie rakotwórcze, fosfolipidoza, genotoksyczność, implantacja zarodka, metabolizm leku, nieprawidłowe nasienie, przeżywalność potomstwa, tabletka powlekana, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności
Leksykon leków
Działania niepożądane – Citronil 10 mg

Stosowanie cytalopramu, zwłaszcza w dawce 10 mg (Citronil), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym i przemijającym, pojawiających się najczęściej w pierwszych tygodniach terapii. Do najczęstszych objawów należą nasilone pocenie się oraz suchość w jamie ustnej (występujące u ≥1/10 pacjentów), które mogą wpływać na komfort życia i prowadzić do problemów stomatologicznych. Często (≥1/100, <1/10) obserwuje się zaburzenia snu (bezsenność, senność), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia) oraz zmęczenie, co wymaga monitorowania podczas długotrwałej terapii. Rzadziej występują zaburzenia seksualne (≥1/1000, ≤1/100), a bardzo rzadko (≤1/10000) mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy czy krwawienia z przewodu pokarmowego, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anorgazmia, badanie z podwójnie ślepą próbą, bezsenność, biegunka, Citronil, cytalopram, dysfagia, EKG, impotencja, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadmierna potliwość, nietolerancja laktozy, nudności, senność patologiczna, suchość jamy ustnej, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia seksualne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zdolność prowadzenia pojazdów, zespół serotoninowy, zmęczenie przewlekłe
Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Właściwości farmakodynamiczne

Cytalopram, oznaczony kodem ATC N06AB04, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o silnym i wybiórczym działaniu na 5-HT, bez istotnego wpływu na wychwyt noradrenaliny, dopaminy czy GABA. Strukturalnie jest bicykliczną pochodną izobenzofuranu, dostępny jako mieszanina racemiczna, z aktywnym enancjomerem S. Farmakodynamicznie cechuje się brakiem powinowactwa do licznych receptorów (5-HT1A, 5-HT2, D1, D2, α1, α2, β, H1, muskarynowych, benzodiazepinowych, opioidowych), co przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych, m.in. brak suchości błon śluzowych, zaburzeń pęcherza, niewyraźnego widzenia czy niedociśnienia ortostatycznego. Długotrwałe stosowanie nie powoduje rozwoju tolerancji na hamowanie wychwytu serotoniny. Metabolity cytalopramu wykazują aktywność SSRI, jednak o mniejszej sile i selektywności, nie przyczyniając się do efektu przeciwdepresyjnego leku.
5-hydroksytryptamina, cytalopram, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwdepresyjne, enancjomer, faza snu REM, faza wolnofalowa, funkcja intelektualna, hamowanie wychwytu serotoniny, hiperaktywność, hormon wzrostu, inhibitor monoaminooksydazy, kwas γ-aminomasłowy, lek opioidowy, lek trójpierścieniowy, metabolit cytalopramu, metoda Fridericia, mieszanina racemiczna, niedociśnienie ortostatyczne, pochodna izobenzofuranu, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sprawność poznawcza, struktura snu, suchość błon śluzowych, wychwyt noradrenaliny, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie prolaktyny, wydzielanie śliny
Leksykon leków
Interakcje leku – Cogiton 10 10 mg

Chlorowodorek donepezylu, substancja czynna leku Cogiton 10, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, itrakonazol (CYP3A4) oraz chinidyna, fluoksetyna (CYP2D6), mogą zwiększać stężenie donepezylu we krwi nawet o około 30%, co wymaga monitorowania działań niepożądanych i ewentualnej modyfikacji dawki. Z kolei induktory enzymów, w tym ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz przewlekłe spożywanie alkoholu, mogą obniżać stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. Donepezyl nie wpływa istotnie na metabolizm teofiliny, warfaryny, cymetydyny i digoksyny, a ich stosowanie równoczesne nie powoduje klinicznie istotnych interakcji.
agonista cholinergiczny, amiodaron, amitryptylina, antagonizm farmakodynamiczny, blokada nerwowo-mięśniowa, chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, digoksyna, donepezyl, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek beta-adrenolityczny, lek cholinolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, monitorowanie EKG, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna fenotiazyny, ryfampicyna, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zyprazydon
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mozarin Swift 20 mg

Stosowanie escytalopramu (Mozarin Swift) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz obserwowane toksyczne działanie na zarodek i płód w badaniach na zwierzętach, choć bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a decyzja o terapii powinna być indywidualna. Nagłe odstawienie leku jest niewskazane; konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarską. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia u noworodka objawów zespołu odstawienia lub efektów serotoninergicznych, takich jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w karmieniu, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz oraz zaburzenia snu, które zwykle pojawiają się w ciągu 24 godzin po porodzie.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, Mozarin Swift, nagłe odstawienie leku, napad drgawkowy, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, SSRI, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Citabax 10 10 mg

Lek Citabax (cytalopram) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych. W leczeniu ciężkich zaburzeń depresyjnych u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg/dobę po 3-4 tygodniach, w zależności od odpowiedzi klinicznej. W terapii zaburzeń lękowych z napadami lęku dawkę początkową ustala się na 10 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie stopniowo zwiększa do 20 mg/dobę, a w razie potrzeby do maksymalnie 40 mg/dobę. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka początkowa powinna być zmniejszona do 10-20 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka początkowa to 10 mg/dobę przez pierwsze 2 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. Osoby wolno metabolizujące z udziałem CYP2C19 powinny rozpoczynać terapię od 10 mg/dobę przez 2 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę.
ciężkie zaburzenia depresyjne, Citabax, cytalopram, dawka początkowa, działanie niepożądane, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk napadowy, objawy odstawienia, odpowiedź kliniczna, tabletka powlekana, wolny metabolizer, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lękowe z napadami lęku
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Citronil 40 mg

Cytalopram (Citronil 40 mg) jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz lęku napadowego. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania i cech pacjenta. W terapii depresji u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg/dobę w przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej. W leczeniu lęku napadowego dawka początkowa to 10 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększana do 20 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka powinna być zredukowana do 10-20 mg/dobę, nie przekraczając 20 mg/dobę. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) zaleca się ostrożność. W niewydolności wątroby dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę przez pierwsze 2 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, przy czym w ciężkiej niewydolności wątroby wymagana jest szczególna ostrożność.
bromowodorek, Citronil, cytalopram, dawkowanie cytalopramu, depresja, depresja jednobiegunowa, działanie przeciwdepresyjne, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lęk napadowy, metabolizm CYP2C19, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depresyjne, zespół odstawienia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurex 20 20 mg

Przedkliniczne badania cytalopramu, substancji czynnej leku Aurex 20, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa klinicznego, potwierdzając brak genotoksyczności i działania rakotwórczego. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów zaobserwowano odwracalną fosfolipidozę w różnych narządach, jednak jej kliniczne znaczenie pozostaje niejasne. Ponadto, u potomstwa szczurów stwierdzono zaburzenia kostnienia oraz zmniejszoną przeżywalność w okresie laktacji, choć brak jest jednoznacznych danych dotyczących ich potencjalnego ryzyka u ludzi.
badania toksyczności, cytalopram, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, fosfolipidoza, fosfolipidy, genotoksyczność, implantacja zarodka, laktacja, lek przeciwdepresyjny, morfologia plemników, nieprawidłowe nasienie, okres okołoporodowy, płodność, przeżywalność potomstwa, toksyczność leku, wady rozwojowe, wskaźnik ciążowy, zaburzenia kostnienia
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cital 20 mg

Cytalopram, substancja czynna leku Cital (20 mg tabletki powlekane), jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokiej selektywności i minimalnym wpływie na inne neuroprzekaźniki, takie jak noradrenalina, dopamina czy GABA. Nie rozwija tolerancji na hamowanie wychwytu 5-HT podczas długotrwałego leczenia. Jego metabolity również wykazują działanie SSRI, choć słabsze i bez istotnego wpływu na efekt przeciwdepresyjny. Farmakodynamicznie cytalopram skraca fazę REM snu i wydłuża fazę wolnofalową, co jest markerem działania przeciwdepresyjnego. Ponadto, mimo braku wiązania z receptorami opioidowymi, nasila działanie przeciwbólowe opioidów. Nie zaburza funkcji poznawczych ani zdolności psychoruchowych, a także nie wykazuje istotnego działania uspokajającego, nawet w połączeniu z alkoholem.
badanie elektrokardiograficzne, Cital, cytalopram, dopamina, faza REM, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kwas gamma-aminomasłowy, metabolit cytalopramu, noradrenalina, odstęp QT, opioidowy lek przeciwbólowy, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wychwyt neuroprzekaźników, wychwyt serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Bupropion Accord 300 mg

Bupropion Accord wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, wymagając przerwy odpowiednio 14 dni po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych inhibitorach MAO. Bupropion i jego metabolit hydroksybupropion silnie hamują CYP2D6, co prowadzi do 2-5-krotnego wzrostu stężeń leków metabolizowanych przez ten izoenzym (np. dezypramina, imipramina, rysperydon, metoprolol, propafenon). Hamowanie CYP2D6 utrzymuje się co najmniej 7 dni po odstawieniu bupropionu, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu bupropionu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI). Ponadto bupropion może obniżać skuteczność tamoksyfenu poprzez inhibicję enzymów aktywujących ten lek oraz zmniejszać stężenie digoksyny, co wymaga monitorowania jej poziomów, zwłaszcza przy rozpoczynaniu i kończeniu terapii bupropionem.
amantadyna, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bupropion, cyklofosfamid, cytalopram, cytochrom P450 CYP2B6, dezypramina, diazepam, digoksyna, efawirenz, fenytoina, flekainid, hydroksybupropion, ifosfamid, imipramina, inhibitor CYP2B6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, klopidogrel, lek indukujący metabolizm, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lewodopa, metoprolol, nieodwracalny inhibitor MAO, nikotynowy przezskórny system terapeutyczny, odwracalny inhibitor MAO, orfenadryna, propafenon, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substrat CYP2B6, tamoksyfen, tiorydazyna, tyklopidyna, walproinian, wąski indeks terapeutyczny, zatrucie digoksyną, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citronil

Citronil (citalopram) 40 mg wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia oraz w początkowej fazie leczenia. Zaleca się ograniczenie ilości przepisywanych tabletek w celu zmniejszenia ryzyka przedawkowania. Konieczne jest monitorowanie objawów klinicznych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów z historią takich zachowań lub zaburzeń psychicznych. Cytalopram nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami MAO-A oraz innymi lekami serotoninergicznymi (np. sumatryptan, tramadol, buprenorfina), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi i hipertermią. Ponadto, lek może powodować wydłużenie odcinka QT, szczególnie u kobiet z hipokaliemią, bradykardią, chorobami serca lub po ostrym zawale, co wymaga kontroli elektrolitów i EKG przed i w trakcie terapii.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, cytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor MAO-A, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, laktoza jednowodna, myśl samobójcza, niewydolność serca, przedłużone krwawienie, SIADH, SNRI, SSRI, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie lękowe, zaburzenie maniakalno-depresyjne, zachowanie samobójcze, zawał serca, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mozarin 15 mg

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego escytalopramu opierała się na badaniach dedykowanych tej substancji oraz danych dotyczących cytalopramu, ze względu na podobny profil toksykologiczno-kinetyczny obu związków. W badaniach na szczurach wykazano kardiotoksyczność, w tym rozwój zastoinowej niewydolności serca, powiązaną z maksymalnym stężeniem leku w osoczu, a nie z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenie escytalopramu niepowodujące toksyczności było 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4-krotnie wyższe. Kardiotoksyczność prawdopodobnie wynika z wpływu na aminy biogenne i zaburzeń hemodynamicznych, jednak mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony. Dane kliniczne nie potwierdzają występowania tych efektów u ludzi podczas terapii.
aminy biogenne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, ekspozycja lekowa, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, kardiotoksyczność, naczynia wieńcowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, opóźnienie kostnienia, profil toksykologiczno-kinetyczny, stężenie leku w osoczu, zaburzenia hemodynamiczne, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivastigmin Orion 1,5 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na nasilenie działania środków zwiotczających mięśnie (np. sukcynylocholiny) stosowanych w znieczuleniu ogólnym, co wymaga rozważenia modyfikacji dawkowania lub czasowego przerwania terapii. Jednoczesne stosowanie z innymi substancjami cholinomimetycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko efektów addycyjnych. Rywastygmina może osłabiać skuteczność leków antycholinergicznych (np. oksybutyniny, tolterodyny). Ponadto, istotne jest monitorowanie pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki, zwłaszcza atenolol, ze względu na ryzyko bradykardii i omdleń. Podobne ryzyko dotyczy leków antyarytmicznych klasy III, antagonistów kanału wapniowego, glikozydów naparstnicy oraz pilokarpiny, które mogą potęgować efekt bradykardyczny rywastygminy.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, beta-adrenolityk, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, choroba Alzheimera, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, dysfagia, erytromycyna dożylna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, lek antyarytmiczny klasy III, lek antycholinergiczny, lek antypsychotyczny, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, odstęp QT, oksybutynina, otępienie w chorobie Parkinsona, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, Rivastigmin Orion, rywastygmina, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tolterodyna, torsade de pointes, warfaryna
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cipramil 20 mg

Analiza danych klinicznych i epidemiologicznych dotyczących stosowania cytalopramu (Cipramil) w okresie płodności, ciąży i laktacji wskazuje, że lek nie wykazuje teratogenności ani toksyczności prowadzącej do wad rozwojowych płodu. Na podstawie ponad 2500 udokumentowanych ciąż cytalopram może być stosowany w ciąży, jeśli korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie nagłego odstawienia leku oraz konieczność monitorowania noworodków, zwłaszcza przy ekspozycji w trzecim trymestrze. Opisano działania niepożądane u noworodków, takie jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), neurologiczne (napady drgawkowe, zmiany napięcia mięśniowego, hiperrefleksja), metaboliczne (hipoglikemia, wahania temperatury), behawioralne (drażliwość, letarg, trudności w zasypianiu) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, trudności w karmieniu), które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Epidemiologicznie odnotowano zwiększone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5/1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000) oraz nieznacznie podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu poprzedzającym poród.
cytalopram, ekspozycja na lek, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, krwotok, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, napad drgawkowy, parametry nasienia, płodność, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, rozwój płodu, SSRI, stosunek korzyści do ryzyka, układ serotoninergiczny, wady rozwojowe płodu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół odstawienia, zespół odstawienia leku
Leksykon leków
Skład i postać leku – Citronil 10 mg

Citronil to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej – cytalopramu w formie bromowodorku. Tabletki są białe, dwuwypukłe, okrągłe, oznaczone literą „A” i cyfrą „05”. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (~23 mg), celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, kopowidon oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, rozpad i właściwości fizykochemiczne. Otoczka zawiera hypromelozę 6 cP, makrogol 400 oraz tytanu dwutlenek (E 171), co wpływa na ochronę tabletki i ułatwia jej połykanie. Forma powlekana maskuje smak substancji czynnej i ułatwia podawanie doustne.
blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, Citronil, cytalopram, cytalopram bromowodorek, hypromeloza, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, masa tabletkowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, pojemnik HDPE, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek
Leksykon substancji czynnych
Rywastygmina – Interakcje

Rywastygmina, jako inhibitor cholinesterazy, zwiększa stężenie acetylocholiny w OUN, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakodynamicznych z różnymi grupami leków. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu rywastygminy z lekami zwiotczającymi mięśnie (np. sukcynylocholina), lekami cholinomimetycznymi (pilokarpina, betanechol), beta-adrenolitykami (atenolol, metoprolol) oraz innymi lekami wywołującymi bradykardię (leki antyarytmiczne klasy III, antagoniści kanału wapniowego, glikozydy naparstnicy). Interakcje te mogą skutkować nasileniem działań niepożądanych, takich jak bradykardia, która zwiększa ryzyko omdleń i torsade de pointes. W przypadku leków wydłużających odstęp QT (fenotiazyny, benzamidy, pimozyd, haloperydol, cysapryd, erytromycyna i.v.) konieczne jest monitorowanie EKG. Zaleca się dostosowanie dawkowania rywastygminy lub czasowe przerwanie terapii oraz ścisłe monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych.
acetylocholina, antagonista kanału wapniowego, atenolol, badanie EKG, benzamid, benzodiazepina, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cytalopram, czas protrombinowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, digoksyna, dławica piersiowa, droperydol, erytromycyna, estrogen, fenotiazyna, fluoksetyna, funkcja poznawcza, glikozyd naparstnicy, haloperydol, hamowanie cholinesterazy, inhibitor cholinesterazy, interakcja farmakokinetyczna, interakcja metaboliczna, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek cholinomimetyczny, lek inotropowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, leki zwiotczające mięśnie, lewomepromazyna, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odstęp QT, oksybutynina, pilokarpina, pimozyd, sedacja, sukcynylocholina, sulpiryd, tolterodyna, torsade de pointes, układ cholinergiczny, warfaryna, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Donectil 10 mg

Chlorowodorek donepezylu, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych enzymów, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna (CYP3A4) oraz fluoksetyna i chinidyna (CYP2D6). Podanie ketokonazolu zwiększa stężenie donepezylu o około 30%, co może nasilać działania niepożądane, dlatego zaleca się monitorowanie pacjentów i ewentualną modyfikację dawki. Induktory enzymów, w tym ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, mogą obniżać stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność terapeutyczną. W terapii należy uwzględnić także interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami o działaniu antycholinergicznym, środkami blokującymi połączenia nerwowo-mięśniowe oraz beta-blokerami, które mogą osłabiać efekt donepezylu lub wywoływać synergistyczne działania niepożądane.
amiodaron, amitryptylina, badanie EKG, beta-bloker, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, działanie niepożądane, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, funkcja poznawcza, indukcja metabolizmu, induktor enzymu, inhibitor acetylocholinesterazy, inhibitor enzymatyczny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antycholinergiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, polifarmakoterapia, ryfampicyna, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie poznawcze, zyprazydon
Leksykon leków
Skład i postać leku – Citabax 20 20 mg

Preparat Citabax dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających cytalopram w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, odpowiadających odpowiednio 12,50 mg, 25 mg i 50 mg bromowodorku cytalopramu. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym wyglądem i składem, co ułatwia identyfikację i prawidłowe dawkowanie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 20 mg do 80 mg w zależności od dawki) oraz glikol propylenowy (od 0,277 mg do 1,108 mg), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają także celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą, kopowidon, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, a ich otoczka Opadry white 20H 58983 składa się z hypromelozy, dwutlenku tytanu, glikolu propylenowego, hydroksypropylocelulozy i talku.
bromowodorek cytalopramu, celuloza mikrokrystaliczna, Citabax, cytalopram, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana
Leksykon leków
Interakcje leku – Ristidic 3 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi lekami cholinomimetycznymi ze względu na ryzyko nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego oraz nasilenia działań niepożądanych. Rywastygmina może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie, zwłaszcza sukcynylocholiny, co wymaga rozważenia dostosowania dawki lub czasowego przerwania terapii przed zabiegami chirurgicznymi. Ponadto, istotne są interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza beta-adrenolitykami (np. atenolol), lekami antyarytmicznymi klasy III, antagonistami kanału wapniowego, glikozydami naparstnicy oraz pilokarpiną, które mogą prowadzić do bradykardii i zwiększonego ryzyka omdleń. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie czynności serca i ostrożność w doborze terapii.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, choroba Alzheimera, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, droperydol, erytromycyna dożylna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny klasy III, lek antypsychotyczny, lek beta-adrenolityczny, lek cholinomimetyczny, lewomepromazyna, metadon, moksyfloksacyna, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, rywastygmina, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tolterodyna, torsade de pointes, układ cholinergiczny, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, właściwość antycholinergiczna, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Esomeprazol Accord 40 mg

Esomeprazol, jako silny inhibitor pompy protonowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądkowego oraz hamowanie enzymu CYP2C19. Istotne klinicznie są interakcje z inhibitorami proteazy HIV, gdzie jednoczesne stosowanie z atazanawirem jest niezalecane, a z nelfinawirem przeciwwskazane ze względu na znaczące obniżenie ich stężeń w surowicy. Sakwinawir podawany z esomeprazolem i rytonawirem wykazuje wzrost stężenia o 80-100%. Esomeprazol zmniejsza wchłanianie leków takich jak ketokonazol, itrakonazol i erlotynib, a zwiększa biodostępność digoksyny o 10-30%, co wymaga monitorowania jej stężenia, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, esomeprazol hamuje CYP2C19, co prowadzi do zmniejszenia klirensu diazepamu o 45% i wzrostu stężenia fenytoiny o 13%, a także zwiększa ekspozycję na worykonazol (Cmax +15%, AUC +41%) i cylostazol (Cmax +18%, AUC +26%).
agregacja płytek, aktywny metabolit klopidogrelu, amprenawir, atazanawir, biodostępność digoksyny, cylostazol, CYP2C19, cytalopram, cyzapryd, darunawir, diazepam, digoksyna, erlotynib, fenytoina, imipramina, induktor CYP2C19, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klomipramina, klopidogrel, lopinawir, metotreksat, nelfinawir, pH żołądkowe, pochodna kumaryny, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby, ziele dziurawca, zwiększenie INR
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Symescital 5 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Symescital, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 80%, niezależną od spożycia pokarmu, oraz Tmax wynoszącym średnio 4 godziny po wielokrotnym podaniu. Objętość dystrybucji wynosi 12-26 l/kg masy ciała, a wiązanie z białkami osocza nie przekracza 80%, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymu CYP2C19, a także CYP3A4 i CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów demetylowanego (28-31% stężenia leku) i didemetylowanego (<5%). Okres półtrwania escytalopramu wynosi około 30 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a klirens osoczowy to około 0,6 l/min. Stan stacjonarny osiągany jest po około tygodniu, przy dawce 10 mg/dobę średnie stężenie w osoczu wynosi 50 nmol/l (zakres 20-125 nmol/l).
AUC, biodostępność, biotransformacja, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, escytalopram, farmakokinetyka, glukuronidacja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, N-tlenek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, stan stacjonarny, Tmax, wolny metabolizm, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Citronil 40 mg

Stosowanie cytalopramu, selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), w okresie ciąży wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane epidemiologiczne z ponad 2500 ciąż nie wykazały bezpośredniego toksycznego wpływu na rozwój płodu i noworodków, jednak stosowanie leku powinno być ograniczone do sytuacji klinicznych, w których jest to niezbędne. Zaleca się rozważenie redukcji dawki oraz stopniowe odstawienie cytalopramu przed planowanym porodem, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawiennych u noworodka. W trzecim trymestrze ciąży istnieje ryzyko wystąpienia u noworodka objawów takich jak zaburzenia oddychania (sinica, bezdech), neurologiczne (drgawki, hipertonia, hipotonia), metaboliczne (hipoglikemia), pokarmowe (wymioty, trudności z karmieniem) oraz behawioralne (drażliwość, letarg). Ponadto, ekspozycja na SSRI w późnym okresie ciąży wiąże się z około 5-krotnie zwiększonym ryzykiem przewlekłego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) (5/1000 vs. 1-2/1000 w populacji ogólnej) oraz mniej niż dwukrotnym wzrostem ryzyka krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, działanie serotoninergiczne, hipertonia, hipoglikemia, krwotok poporodowy, leki SNRI, leki SSRI, płodność, przewlekłe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność, trymestr ciąży, wzmożenie odruchów, zaburzenia oddychania, zespół odstawienny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citalopram Vitabalans

Citalopram Vitabalans wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji, a także brak danych dotyczących długoterminowego wpływu na rozwój. U pacjentów z zespołem lęku napadowego może wystąpić nasilenie objawów lękowych w początkowej fazie leczenia, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Należy monitorować ryzyko hiponatremii, zwłaszcza u osób starszych, oraz ryzyko wystąpienia akatyzji, manii u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, napadów padaczkowych i zespołu serotoninowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami serotoninergicznymi (np. sumatryptan, tramadol) oraz na ryzyko wydłużonego czasu krwawienia i nietypowych krwawień, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki wpływające na czynność płytek krwi.
akatyzja, bezsenność, cukrzyca, cytalopram, depresja, duże zaburzenie depresyjne, faza maniakalna, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek serotoninergiczny, leki SSRI SNRI, napad padaczkowy, niepokój psychoruchowy, niestabilność emocjonalna, parestezja, perystaltyka, płytki krwi, remisja objawów, SSRI, terapia elektrowstrząsowa, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie krwawienia, zespół lęku napadowego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram Aurovitas 10 mg

Badania toksykologiczno-kinetyczne escytalopramu, przeprowadzone na szczurach, wykazały podobny profil bezpieczeństwa do cytalopramu, co pozwoliło na ekstrapolację danych toksykologicznych. Obserwowano kardiotoksyczność manifestującą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Toksyczność sercowa korelowała z maksymalnymi stężeniami w osoczu, które przy braku działań niepożądanych były ośmiokrotnie wyższe niż stężenia kliniczne, natomiast AUC było 3-4 razy większe niż w warunkach klinicznych. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z nasilonym wpływem na aminy biogenne i wtórnymi zmianami hemodynamicznymi, jednak nie jest w pełni poznany. Dane kliniczne nie potwierdzają istotnej korelacji między wynikami badań przedklinicznych a obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów.
aminy biogenne, badania toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, ekspozycja ogólnoustrojowa, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, kardiotoksyczność, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie procesu kostnienia, stężenie w osoczu, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca, zmiany hemodynamiczne
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pramatis 20 mg

Stosowanie escytalopramu (Pramatis) u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz toksyczny wpływ na reprodukcję wykazany w badaniach na zwierzętach. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnych powikłaniach u noworodka, zwłaszcza przy stosowaniu leku w trzecim trymestrze, takich jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne, żołądkowo-jelitowe oraz behawioralne, które mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawiennego. Istotnym ryzykiem jest także przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków (PPHN) z częstością około 5/1000 ciąż u kobiet stosujących SSRI, co stanowi 2,5-5-krotny wzrost ryzyka w porównaniu do populacji ogólnej (1-2/1000). Ponadto, obserwuje się zwiększone (mniej niż dwukrotne) ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, drżenie mięśniowe, dysfagia, działanie serotoninergiczne, escytalopram, escytalopram w ciąży, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sinica, SNRI, SSRI, wymioty, zaburzenie behawioralne, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół odstawienny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Depralin 10 mg

Escytalopram (Depralin) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w ciąży oraz potencjalny toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne, potwierdzony w badaniach na modelach zwierzęcych. Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać możliwość alternatywnych metod leczenia. Ekspozycja na escytalopram w trzecim trymestrze wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe (duszność, sinica, bezdech), neurologiczne (drgawki, hipertonia, hipotonia, hiperrefleksja, drżenie), metaboliczne (hipoglikemia, zaburzenia termoregulacji), pokarmowe (trudności w karmieniu, wymioty) oraz zmiany behawioralne (drażliwość, letarg, senność). Ryzyko krwotoku poporodowego wzrasta niemal dwukrotnie przy stosowaniu SSRI/SNRI w miesiącu poprzedzającym poród. Ponadto, stosowanie escytalopramu w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków na 1000 w populacji ogólnej.
cytalopram, Depralin, drgawki, drżenie, duszność, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, ekspozycja na leki, escytalopram, hipoglikemia, krwotok poporodowy, leki SSRI, objawy niepożądane, objawy odstawienne, okres okołoporodowy, opieka neonatologiczna, PPHN, przenikanie do mleka kobiecego, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sedacja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trzeci trymestr, zaburzenia układu oddechowego, zespół odstawienny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Citabax 40 40 mg

Cytalopram, substancja czynna leku Citabax, cechuje się wysoką biodostępnością doustną (~80%) oraz Tmax wynoszącym średnio 3,8 godziny. Lek wykazuje znaczną dystrybucję tkankową (Vd około 12,3 l/kg) i umiarkowane wiązanie z białkami osocza (<80%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów (demetylocytalopram, didemetylocytalopram, N-tlenek cytalopramu) o podobnym, choć słabszym działaniu farmakologicznym. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 36 godzin, a klirens całkowity osocza to około 0,33 l/min. Eliminacja odbywa się głównie przez żółć (85% dawki) oraz nerki (15% dawki), z wydalaniem około 12% dawki w postaci niezmienionej z moczem. Cytalopram wykazuje liniową kinetykę, a stężenie w stanie stacjonarnym po dawce 40 mg/dobę wynosi średnio 250 nmol/l (zakres 100-500 nmol/l), bez wyraźnej korelacji z efektem terapeutycznym, co ogranicza potrzebę rutynowego monitorowania stężenia leku.
biodostępność, biologiczny okres półtrwania, cytalopram, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, demetylocytalopram, didemetylocytalopram, działanie niepożądane, farmakokinetyka, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens osocza, klirens po podaniu doustnym, kwas propionowy, liniowa kinetyka, N-tlenek cytalopramu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elicea 5 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu, przeprowadzone głównie na szczurach, wykazały potencjalną kardiotoksyczność manifestującą się uszkodzeniem mięśnia sercowego i zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność koreluje z maksymalnym stężeniem leku w osoczu, a nie z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4-krotnie wyższe. Podobne wyniki uzyskano dla cytalopramu (AUC 6-7-krotnie wyższe). Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i niedokrwieniem mięśnia sercowego, jednak nie potwierdzono jej klinicznego występowania u ludzi. Długotrwałe podawanie escytalopramu indukowało odwracalną fosfolipidozę w płucach, najądrzach i wątrobie, obserwowaną przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, choć jej znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone.
amina biogenna, AUC, badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, cytalopram, dawka kliniczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, efekt hemodynamiczny, escytalopram, fosfolipid, fosfolipidoza, kardiotoksyczność, naczynie wieńcowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, opóźnienie kostnienia, stężenie substancji w osoczu, wada rozwojowa, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cipramil 20 mg

Cytalopram, klasyfikowany jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ATC: N06AB04), wykazuje wysoką selektywność wobec układu serotoninergicznego, bez istotnego wpływu na wychwyt noradrenaliny, dopaminy czy GABA. Lek charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do receptorów serotoninergicznych (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergicznych (D1, D2), adrenergicznych (α1, α2, β), histaminowych (H1), muskarynowych, benzodiazepinowych i opioidowych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko działań niepożądanych. Długotrwałe stosowanie cytalopramu nie prowadzi do rozwoju tolerancji na hamowanie wychwytu serotoniny, co jest istotne w terapii przewlekłych zaburzeń depresyjnych. Ponadto lek wpływa korzystnie na architekturę snu, skracając fazę REM i wydłużając fazę wolnofalową, co poprawia jakość snu u pacjentów z depresją. Cytalopram nie upośledza funkcji poznawczych ani sprawności psychoruchowej, wykazując minimalne działanie uspokajające, nawet przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, co umożliwia stosowanie u pacjentów aktywnych zawodowo.
architektura snu, badanie elektrokardiograficzne, cytalopram, działanie przeciwbólowe, faza REM, faza wolnofalowa snu, funkcja poznawcza, GABA, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kwas γ-aminomasłowy, odstęp QT, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekły zespół bólowy, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sprawność psychoruchowa, SSRI, stężenie hormonu wzrostu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ serotoninergiczny, wychwyt dopaminy, wychwyt noradrenaliny, wydzielanie śliny, zaburzenie depresyjne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Elicea Q-Tab 10 mg

Escytalopram charakteryzuje się niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, niezależnie od obecności pokarmu, z Tmax około 4 godzin po wielokrotnym podaniu. Biodostępność bezwzględna wynosi około 80%, a pozorna objętość dystrybucji (Vd,β/F) mieści się w zakresie 12-26 l/kg masy ciała. Lek wykazuje wiązanie z białkami osocza na poziomie poniżej 80%, zarówno dla substancji macierzystej, jak i metabolitów. Metabolizm escytalopramu odbywa się głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymu CYP2C19 (kluczowego dla demetylacji), a także CYP3A4 i CYP2D6. Główne metabolity – demetylowany i didemetylowany – są farmakologicznie czynne i stanowią odpowiednio 28-31% oraz mniej niż 5% stężenia leku w osoczu w stanie stacjonarnym. Okres półtrwania eliminacji (t½ β) wynosi około 30 godzin, a klirens osoczowy (Cloral) około 0,6 l/min po podaniu doustnym. Stan stacjonarny osiągany jest po około tygodniu stosowania, przy dawce 10 mg/dobę średnie stężenie wynosi 50 nmol/l (zakres 20-125 nmol/l).
AUC, biodostępność bezwzględna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, działanie niepożądane, escytalopram, farmakokinetyka liniowa, indywidualna odpowiedź na lek, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, metabolit demetylowany, metabolity escytalopramu, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podeszły wiek, polimorfizm genetyczny, stan stacjonarny, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm, wydłużony okres półtrwania, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citronil

Citronil (cytalopram) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia oraz u pacjentów poniżej 25 roku życia, z historią zachowań samobójczych lub innymi zaburzeniami psychicznymi. Zaleca się ograniczenie ilości przepisywanych tabletek, aby zminimalizować ryzyko przedawkowania. Należy unikać jednoczesnego stosowania cytalopramu z inhibitorami MAO-A oraz innymi lekami serotoninergicznymi (np. sumatryptan, tramadol, buprenorfina), aby zapobiec zespołowi serotoninowemu, który objawia się m.in. pobudzeniem, drżeniem i hipertermią. Cytalopram może wydłużać QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, szczególnie u kobiet z hipokaliemią, bradykardią, po zawale serca lub z niewydolnością serca; zaleca się kontrolę elektrolitów i EKG przed i w trakcie terapii. Ponadto, lek może powodować zaburzenia krzepnięcia, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki wpływające na płytki krwi oraz u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na ryzyko krwotoku poporodowego.
akatyzja, brak laktazy, buprenorfina, cukrzyca, cytalopram, depresja, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor MAO-A, jaskra z zamkniętym kątem, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lęk paradoksalny, myśli samobójcze, niestabilna padaczka, nietolerancja galaktozy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, SNRI, SSRI, sumatryptan, torsade de pointes, tramadol, tryptofan, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lękowe, zaburzenia maniakalno-depresyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Aurovitas 20 mg

Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany jest w formie szczawianu w tabletkach powlekanych Escitalopram Aurovitas. W kontekście kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią, jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące wpływu escytalopramu na ciążę są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Stosowanie leku w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnej konieczności, z uwzględnieniem analizy korzyści i ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na okres trzeciego trymestru, gdyż ekspozycja na lek może prowadzić do objawów odstawienia u noworodka, takich jak zaburzenia oddechowe, drgawki, zaburzenia termoregulacji, metaboliczne (hipoglikemia), neurologiczne i behawioralne, pojawiające się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w tym okresie zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków (5/1000 vs. 1-2/1000 w populacji ogólnej) oraz ryzyko krwawienia poporodowego u matek.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwawienie poporodowe, letarg, napad drgawkowy, objaw odstawienia, powikłanie krwotoczne, reakcja odstawienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie odżywiania, zaburzenie termoregulacji, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cital 20 mg

W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz informował pacjentów o potencjalnym wpływie cytalopramu (substancja czynna leku Cital 20 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Cytalopram wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na funkcje psychomotoryczne, w tym zdolność podejmowania decyzji, szybkość reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową oraz koncentrację uwagi. Informacja ta powinna być przekazywana pacjentowi przy pierwszym przepisaniu leku, każdej zmianie dawkowania, podczas oceny skuteczności terapii oraz przy wprowadzaniu innych leków, ze względu na możliwe interakcje. Zaniechanie przekazania tych informacji może stanowić błąd medyczny, szczególnie w kontekście ryzyka wypadków drogowych.
Cital, cytalopram, dawkowanie, działanie niepożądane, efekt psychomotoryczny, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koncentracja uwagi, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek psychoaktywny, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie neurologiczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szybkość reakcji, tolerancja lekowa, zaburzenie psychiczne, zdolność podejmowania decyzji
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Citronil 20 mg

Citronil, zawierający 20 mg bromowodorku cytalopramu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia depresji oraz lęku napadowego u dorosłych. Standardowa dawka początkowa dla dorosłych wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. W terapii lęku napadowego zaleca się rozpoczęcie od 10 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększenie do 20 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka powinna być zmniejszona do 10-20 mg/dobę, nie przekraczając 20 mg/dobę. W przypadku łagodnej lub umiarkowanej niewydolności wątroby dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę przez 2 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę. Pacjenci ze słabym metabolizmem CYP2C19 również powinni rozpoczynać leczenie od 10 mg/dobę przez 2 tygodnie. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, natomiast brak jest danych dotyczących dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min, co wymaga ostrożności.
Citronil, cytalopram, dawkowanie cytalopramu, depresja, depresja jednobiegunowa, działanie przeciwdepresyjne, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, metabolizm CYP2C19, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie lękowe z napadami lęku
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cipramil

Citalopram, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych, wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości. U pacjentów z zespołem lęku napadowego możliwe jest paradoksalne nasilenie objawów lękowych w pierwszych dwóch tygodniach terapii, co wymaga rozpoczynania leczenia od niskich dawek i ścisłego monitorowania. U osób starszych, zwłaszcza kobiet, istnieje ryzyko hiponatremii (SIADH), dlatego konieczne jest monitorowanie elektrolitów. Citalopram może indukować wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub chorobami serca. Zaleca się wykonanie EKG przed rozpoczęciem terapii oraz kontrolę podczas leczenia. Ponadto, lek może wpływać na stężenie glukozy u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać dostosowania leczenia hipoglikemizującego.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytalopram, depresja, dziurawiec zwyczajny, faza maniakalna, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwdepresyjny, lek serotoninergiczny, napad drgawkowy, psychoza, SSRI, torsade de pointes, tryptany, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół lęku napadowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aurex 40 40 mg

W praktyce klinicznej stosowanie cytalopramu (preparat Aurex w dawkach 20 mg i 40 mg, tabletki powlekane) wymaga szczególnej uwagi ze względu na jego wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może skutkować niewielkim lub umiarkowanym obniżeniem zdolności psychomotorycznych. Lek ten może osłabiać szybkość reakcji oraz zdolność oceny sytuacji na drodze, co jest istotne w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególnie w początkowym okresie terapii oraz u pacjentów z indywidualną wrażliwością, współistniejącymi schorzeniami lub przyjmujących inne leki, ryzyko to może być zwiększone. W związku z tym lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach i konieczności zachowania ostrożności podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
Aurex, charakterystyka produktu leczniczego, cytalopram, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, funkcja poznawcza, interakcje lekowe, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, praktyka kliniczna, sprawność psychoruchowa, szybkość reakcji, tabletka powlekana, wrażliwość na lek, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram Actavis 10 mg

Badania toksykologiczno-kinetyczne escytalopramu i cytalopramu na szczurach wykazały podobny profil toksyczności, co pozwala na ekstrapolację danych cytalopramu na escytalopram. Oba leki wywoływały toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy, prowadząc do zastoinowej niewydolności serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność korelowała z maksymalnymi stężeniami w osoczu, a nie z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4-krotnie wyższe. W przypadku cytalopramu AUC S-enancjomeru było 6-7-krotnie wyższe niż w warunkach klinicznych. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i hemodynamiczne zmiany, jednak pozostaje nie do końca wyjaśniony. Dane kliniczne nie potwierdzają korelacji tych efektów z obserwacjami u ludzi.
amfifilne kationy, aminy biogenne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, działanie toksyczne, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, implantacja zarodka, kardiotoksyczność, naczynia wieńcowe, niedokrwienie, okres okołoporodowy, opóźnione kostnienie, osyfikacja, parametr AUC, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zaburzenia spermy, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram LEK-AM 5 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze stosowanie escytalopramu wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodka objawów odstawiennych i serotoninergicznych, takich jak zaburzenia oddechowe, napady drgawek, wahania temperatury, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, oligospermia, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, trymestr ciąży, zaburzenia karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny, zespół odstawienny u noworodka
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Citaxin 20 mg

Stosowanie cytalopramu (Citaxin, 20 mg, tabletki powlekane) nie wykazuje istotnego wpływu na sprawność intelektualną ani psychoruchową pacjentów, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, u pacjentów leczonych lekami psychotropowymi, w tym cytalopramem, mogą wystąpić zaburzenia uwagi, koncentracji oraz wydłużenie czasu reakcji na bodźce zewnętrzne. Lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych ograniczeniach w zdolnościach psychomotorycznych, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz zalecić ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.
choroba współistniejąca, Citaxin, cytalopram, czas reakcji, depresja, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, jednostka chorobowa, lek przeciwdepresyjny, lek psychotropowy, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność intelektualna, sprawność psychoruchowa, zaburzenie koncentracji, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie uwagi, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aurex 20 20 mg

Przy przepisywaniu cytalopramu (Aurex 20) kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań, które wykluczają jego stosowanie. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bromowodorek cytalopramu lub substancje pomocnicze, w tym 23 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co ma znaczenie u osób z nietolerancją laktozy. Nie wolno łączyć cytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno nieselektywnymi, jak i selektywnymi (np. selegilina >10 mg/dobę), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Należy przestrzegać okresów karencji: minimum 14 dni po zakończeniu stosowania nieodwracalnych IMAO przed rozpoczęciem cytalopramu oraz 7 dni po odstawieniu cytalopramu przed rozpoczęciem IMAO. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie z linezolidem, które jest przeciwwskazane bez możliwości ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, bromowodorek, cytalopram, fluorochinolon, inhibitory monoaminooksydazy, interakcja serotoninergiczna, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, makrolid, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nieodwracalne inhibitory MAO, nieselektywne inhibitory MAO, nietolerancja galaktozy, odwracalne inhibitory MAO, selegilina, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zespół długiego QT, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Aurorix 150 mg

Moklobemid, selektywny i odwracalny inhibitor MAO-A, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z innymi inhibitorami MAO (selegilina, linezolid), tryptanami (np. sumatryptan), tramadolem, petydyną oraz dekstrometorfanem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie serotoniny, takich jak SSRI (fluoksetyna, paroksetyna, sertralina), SNRI (wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (klomipramina, trymipramina) oraz opioidów (morfina, fentanyl), które mogą wymagać dostosowania dawkowania i ścisłego monitorowania pacjenta. Moklobemid hamuje enzym CYP2C19, co może podwajać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym, np. omeprazolu, fluoksetyny i fluwoksaminy, co również wymaga uwagi klinicznej.
Aurorix, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, cytalopram, dekstrometorfan, dekstropropoksyfen, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie presyjne, dziurawiec zwyczajny, escitalopram, fenprokumon, fentanyl, fluoksetyna, fluwoksamina, hiperrefleksja, hipertermia, hydrochlorotiazyd, inhibitor MAO-A, inhibitor pompy protonowej, inhibitory MAO, klomipramina, kodeina, lek sympatykomimetyczny, linezolid, MAO-A, maprotylina, moklobemid, morfina, omeprazol, opioid, paroksetyna, petydyna, przedawkowanie moklobemidu, ryzatryptan, selegilina, sertralina, splątanie, SSRI, sumatryptan, sybutramina, tramadol, tryptany, wenlafaksyna, zespół serotoninowy, zolmitryptan
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Grindeks 5 mg

Stosowanie escytalopramu w okresie rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, dlatego Escitalopram Grindeks powinien być stosowany w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze stosowanie SSRI wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), którego częstość wzrasta z 1-2 do około 5 przypadków na 1000 ciąż. Ponadto, ekspozycja na escytalopram w późnej ciąży może powodować u noworodków objawy odstawienia lub działania serotoninergicznego, takie jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), neurologiczne (napady drgawek, drżenia, hiperrefleksja), metaboliczne (hipoglikemia, wymioty), zaburzenia napięcia mięśniowego oraz zachowania (drażliwość, letarg, trudności w zasypianiu). Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie i wymagają ścisłej obserwacji noworodka.
cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, przenikanie leków do mleka matki, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie termoregulacji, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elicea 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a odstawianie powinno odbywać się stopniowo, szczególnie w trzecim trymestrze, aby uniknąć objawów odstawiennych u matki i noworodka. Noworodki narażone na escytalopram w późnej ciąży wymagają monitorowania pod kątem zaburzeń oddechowych, neurologicznych, metabolicznych, termoregulacyjnych, behawioralnych i pokarmowych, które mogą pojawić się w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej, oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drżączka, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, leki SSRI i SNRI, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność escytalopramu, zaburzenia oddechowe, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Actavis 15 mg

Escitalopram powinien być stosowany u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, ze względu na ograniczone dane kliniczne i toksyczne działanie wykazane w badaniach na zwierzętach. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy niepożądane takie jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne, mięśniowe, behawioralne oraz trawienne, pojawiające się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Istnieje także zwiększone ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż przy stosowaniu SSRI, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej – oraz podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) u pacjentek eksponowanych na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest niewskazane ze względu na ryzyko zespołu odstawiennego u matki i dziecka, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
Escitalopram przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii; w przypadku konieczności leczenia w okresie laktacji należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne metody żywienia. W odniesieniu do płodności męskiej, badania na zwierzętach wskazują na potencjalny wpływ cytalopramu (prekursora escytalopramu) na jakość spermy, jednak dane kliniczne u ludzi sugerują, że efekt ten jest prawdopodobnie odwracalny, a bezpośredni wpływ escytalopramu na płodność nie został potwierdzony. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, poinformować pacjentkę o ograniczeniach danych i możliwych powikłaniach, zapewnić odpowiednią opiekę neonatologiczną oraz rozważyć konsultacje specjalistyczne (perinatolog, neonatolog, psychiatra perinatalny) w celu optymalizacji terapii.
bezdech, cytalopram, drgawki, escytalopram, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, neonatolog, perinatolog, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, trzeci trymestr ciąży, wymioty, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia behawioralne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia mięśniowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia trawienne, zespół odstawienny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Cipramil 20 mg

Przedawkowanie cytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów neurologicznych (drgawki toniczno-kloniczne, senność, śpiączka, drżenia, zespół serotoninowy), kardiologicznych (tachykardia >100/min, bradykardia <60/min, wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hissa, poszerzenie zespołu QRS, torsade de pointes, różne arytmie) oraz autonomicznych (niedociśnienie, nadciśnienie, nudności, wymioty, rozszerzenie źrenic, zawroty głowy, pobudzenie, pocenie się). Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes i zatrzymanie krążenia, które mogą prowadzić do nagłego zgonu. Zespół serotoninowy wymaga natychmiastowej interwencji. Przedawkowanie jest szczególnie ryzykowne u pacjentów z istniejącymi chorobami serca oraz przy jednoczesnym spożyciu innych leków lub alkoholu, co zwiększa śmiertelność.
aktywność serotoninergiczna, arytmia serca, blok odnogi pęczka Hissa, bradyarytmia, bradykardia, cytalopram, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie, hiperwentylacja, intubacja dotchawicza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość rytmu serca, odstęp QT, sinica, śpiączka, stupor, tachykardia, torsade de pointes, upośledzenie czynności wątroby, węgiel aktywny, zaburzenie świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie serca, zespół QRS, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Citabax 20 20 mg

Cytalopram, klasyfikowany jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB04, wykazuje wysoką selektywność wobec transportera serotoniny (5-HT) z minimalnym wpływem na inne neuroprzekaźniki, takie jak noradrenalina, dopamina czy GABA. Lek nie wykazuje powinowactwa do receptorów serotoninergicznych (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergicznych (D1, D2), adrenergicznych (α1, α2, β), histaminowych (H1), muskarynowych, benzodiazepinowych ani opioidowych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i ograniczoną liczbę działań niepożądanych, takich jak suchość błon śluzowych, zaburzenia pęcherza, niewyraźne widzenie czy niedociśnienie ortostatyczne. Metabolity cytalopramu również należą do grupy SSRI, jednak mają mniejszą siłę działania i nie istotnie wpływają na efekt terapeutyczny. Ponadto, cytalopram skraca fazę REM snu i wydłuża fazę wolnofalową, co jest zgodne z mechanizmem działania przeciwdepresyjnego.
cytalopram, dopamina, działanie przeciwbólowe, farmakoterapia, faza REM snu, hormon wzrostu, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu serotoniny, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwbólowy, metabolit cytalopramu, niedociśnienie ortostatyczne, noradrenalina, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, suchość błon śluzowych, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ dopaminergiczny, wychwyt neuroprzekaźników, wychwyt serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nexpram 20 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży bez bezwzględnych wskazań, a decyzja o leczeniu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka. Stosowanie escytalopramu w trzecim trymestrze wiąże się z ryzykiem powikłań u noworodka, takich jak zaburzenia oddechowe, napady drgawek, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neuropsychiatryczne, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w tym okresie zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków do 5 przypadków na 1000 ciąż (w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej) oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego u matek.
bezdech, cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, napad drgawkowy, objawy odstawienne, opieka neonatologiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego
Leksykon leków
Skład i postać leku – Citalopram Vitabalans 20 mg

Citalopram Vitabalans jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 20 mg citalopramu (w postaci bromowodorku) jako substancji czynnej, co stanowi pełną dawkę terapeutyczną stosowaną w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Tabletki mają średnicę 8 mm, są białe, okrągłe, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, polidekstroza, hypromeloza, tytanu dwutlenek oraz makrogol, które zapewniają odpowiednią strukturę, trwałość i biodostępność leku. Produkt jest dostępny w blistrach PVC/PVDC/Aluminium w opakowaniach od 10 do 100 tabletek, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
biodostępność leku, blister, bromowodorek, celuloza mikrokrystaliczna, cytalopram, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krzemionka koloidalna, linia podziału, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, stabilność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, warunki przechowywania, zaburzenie depresyjne