astma oskrzelowa
Astma oskrzelowa to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu. W patofizjologii astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i skurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do zmiennego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.
Choroba ma złożoną etiologię, obejmującą czynniki genetyczne i środowiskowe. Do najczęstszych czynników wyzwalających objawy należą alergeny wziewne, infekcje wirusowe, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz zanieczyszczenia powietrza. Astma może rozpocząć się w każdym wieku, jednak często jej początki sięgają dzieciństwa.
Diagnostyka astmy opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, w tym spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje edukację pacjenta, unikanie czynników wyzwalających oraz farmakoterapię. Podstawę stanowią leki przeciwzapalne (głównie wziewne glikokortykosteroidy) oraz leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), stosowane w schemacie terapii stopniowanej, dostosowanej do stopnia kontroli choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Triamcynolon – Dawkowanie i sposób podawania
Triamcynolon jest kortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, stosowanym w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym doustnych (tabletki Polcortolon 4 mg) oraz miejscowych (krem Pevisone, aerozol Polcortolon TC). Dawkowanie triamcynolonu u dorosłych waha się od 4 mg do 60 mg na dobę, zależnie od wskazania i nasilenia choroby, z dawkami początkowymi np. 8-16 mg/dobę w chorobach reumatycznych, 20-32 mg/dobę w toczniu rumieniowatym układowym, 20-60 mg/dobę w ostrym reumatycznym zapaleniu mięśnia sercowego, czy 12-40 mg/dobę w chorobach okulistycznych. W leczeniu miejscowym krem Pevisone (1,1 mg triamcynolonu acetonidu/g) stosuje się 2 razy dziennie do 2 tygodni, natomiast aerozol Polcortolon TC (0,58 mg triamcynolonu acetonidu/g) aplikuje się 2-4 razy na dobę. Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do masy ciała lub powierzchni ciała, z ograniczeniami wiekowymi dla preparatów miejscowych (Pevisone nie dla dzieci <16 lat, Polcortolon TC nie dla dzieci <3 lat).
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, blok podpajęczynówkowy, chłoniak, dnawe zapalenie stawów, ekonazolu azotan, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid przeciwzapalny, łuszczycowe zapalenie stawów, niewydolność kory nadnerczy, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ostra białaczka, pęcherzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, tetracykliny chlorowodorek, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, triamcynolonu acetonid, wysięk osierdziowy, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zapalenie tęczówki, zastoinowa niewydolność serca, zespół Löfflera, zespół nerczycowy, zespół odstawienia miejscowych steroidów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen APTEO MED 50 mg/g
Żel Ibuprofen APTEO MED zawiera 50 mg ibuprofenu na gram i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ lub ASA, takich jak skurcz oskrzeli, astma, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy stosować preparatu na uszkodzoną lub chorobowo zmienioną skórę (rany otwarte, oparzenia, egzemy itp.), gdyż może to zwiększyć wchłanianie leku i nasilić miejscowe działania niepożądane. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, zaburzeń krążenia płucnego u noworodka, zahamowania czynności skurczowej macicy oraz uszkodzenia nerek płodu.
alergiczny nieżyt nosa, astma, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, chorobowo zmieniona skóra, czynność skurczowa macicy, egzema, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja bronchospastyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenie krążenia płucnego, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zmiana wypryskowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi
Stosowanie autostrzykawki Morfina Przeciwko Bólowi (20 mg/2 ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi (np. niedoczynność tarczycy, choroba Addisona), układu oddechowego (astma, POChP, otyłość), moczowego (przerost gruczołu krokowego), krążenia (niedociśnienie, niewydolność serca), przewodu pokarmowego (choroby zapalne, zaburzenia drożności jelit), neurologicznymi (miastenia, predyspozycja do drgawek), a także u osób starszych (>65 lat), wyniszczonych i nadużywających leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami wątroby i nerek, ze względu na ryzyko nasilenia bólu (np. kolka wątrobowa), zaburzeń czynności wątroby, skurczu zwieracza Oddiego, zapalenia trzustki oraz długotrwałej depresji oddechowej. W okresie okołooperacyjnym morfina może powodować porażenną niedrożność jelit, depresję ośrodka oddechowego oraz maskować powikłania wewnątrzbrzuszne. Wysokie dawki zwiększają ryzyko drgawek, a u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową istnieje potencjalne ryzyko ostrego zespołu klatki piersiowej (ACS).
astma oskrzelowa, benzodiazepina, centralny bezdech senny, cholecystektomia, choroba Addisona, depresja ośrodka oddechowego, hiperalgezja, hipoksemia, kolka wątrobowa, miastenia, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół klatki piersiowej, POChP, porażenna niedrożność jelit, przerost gruczołu krokowego, skurcz zwieracza Oddiego, wstrząs, zapalenie trzustki, zwężenie cewki moczowej, związek fosforoorganiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluoresceine Serb
Przed wykonaniem angiografii fluoresceinowej z użyciem preparatu Fluoresceine SERB (100 mg/ml) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem chorób sercowo-płucnych, alergii oraz stosowanych leków, zwłaszcza beta-adrenolityków, także w formie kropli do oczu. Fluoresceina sodowa może wywoływać ciężkie, nieprzewidywalne reakcje alergiczne, częstsze u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami nadwrażliwości (poza nudnościami i wymiotami) lub z alergiami takimi jak pokrzywka, astma, egzema czy alergiczny nieżyt nosa. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z astmą oskrzelową. Testy śródskórne mają ograniczoną wartość prognostyczną, gdyż reakcje mogą wystąpić mimo ujemnego wyniku testu.
adrenalina, alergiczny nieżyt nosa, angiografia fluoresceinowa, astma, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba sercowo-płucna, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, egzema, fluoresceina SERB, fluoresceina sodowa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy H1, nudności i wymioty, pokrzywka, premedykacja, resuscytacja, sól sodowa fluoresceiny, wkłucie dożylne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tramal
Tramadol w postaci kapsułek twardych wymaga szczególnej ostrożności klinicznej u pacjentów z uzależnieniem od opioidów, urazem głowy, stanem wstrząsu, zaburzeniami świadomości o niejasnym pochodzeniu, zaburzeniami oddechowymi oraz podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. U tych grup istnieje ryzyko nasilenia objawów odstawiennych, maskowania objawów neurologicznych, pogorszenia parametrów hemodynamicznych, depresji oddechowej oraz wpływu na ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nadwrażliwością na opioidy, u których standardowe dawki tramadolu mogą wywołać nasilone reakcje. W przypadku stosowania dawek przekraczających zalecane, ryzyko depresji oddechowej rośnie proporcjonalnie do dawki.
astma oskrzelowa, benzodiazepiny, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, mukowiscydoza, nadmierne uspokojenie, objawy neurologiczne, objawy odstawienne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, śpiączka, tramadolu chlorowodorek, uraz głowy, uzależnienie od opioidów, wrażliwość na opioidy, wstrząs, zaburzenia oddechowe, zaburzenia ośrodka oddechowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie oddychania - Leksykon leków
Interakcje leku – LevoDril 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, aktywny składnik preparatu LevoDril, nie wykazuje istotnych interakcji farmakologicznych z lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy (benzodiazepiny, alkohol, fenytoina, imipramina), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) ani insuliną, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych oraz badania EEG u ludzi. W badaniach klinicznych nie stwierdzono również interakcji z lekami stosowanymi w terapii chorób układu oddechowego, takimi jak agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, metyloksantyny (np. teofilina), kortykosteroidy, antybiotyki, leki mukolityczne oraz przeciwhistaminowe. Preparat zawiera minimalną ilość etanolu (1,39 mg/ml syropu), która nie ma znaczenia klinicznego, jednak jest istotna dla pacjentów unikających alkoholu.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, badanie elektroencefalograficzne, badanie farmakologiczne, benzodiazepina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyspnea, działanie sedatywne, efekt hipoglikemizujący, fenytoina, imipramina, kortykosteroid, krzywa EEG, lek mukolityczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, lek uspokajający, lewodropropizyna, metyloksantyna, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Polfarmex 200 mg
Ibuprofen Polfarmex w dawce 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza przy objawach takich jak astma oskrzelowa indukowana NLPZ, pokrzywka czy zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy go stosować u osób z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, szczególnie po powikłaniach perforacji lub krwawienia, a także w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i komplikacji okołoporodowych. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność serca (klasa IV wg NYHA), wątroby i nerek oraz skazy krwotoczne, ze względu na ryzyko retencji płynów, pogorszenia funkcji narządów i nasilenia krwawień. Równoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, jest zabronione z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych bez poprawy skuteczności.
acenokumarol, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, COX-2, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy-2, krwawienie śródoperacyjne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, NLPZ, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retencja sodu, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, SSRI, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, warfaryna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polopiryna Gardło
Flurbiprofen w postaci pastylek twardych powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, pacjentów z astmą oskrzelową, chorobami alergicznymi, toczniem rumieniowatym układowym (SLE), chorobami przewodu pokarmowego (np. wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby i serca. Flurbiprofen nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Ryzyko krwawienia, perforacji przewodu pokarmowego oraz niewydolności nerek wzrasta u pacjentów z wcześniejszymi schorzeniami, stosujących leki przeciwzakrzepowe, kortykosteroidy, leki przeciwpłytkowe lub SSRI. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia, flurbiprofen należy natychmiast odstawić.
aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma oskrzelowa, ból głowy polekowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka reakcja skórna, flurbiprofen, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, ospa wietrzna, perforacja przewodu pokarmowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, środek przeczyszczający, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Flurbiprofen – Wskazania do stosowania
Flurbiprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany miejscowo w postaci pastylek twardych (8,75 mg), roztworu do płukania jamy ustnej/gardła (2,5 mg/ml) oraz aerozolu (8,75 mg/dawkę), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w leczeniu objawowym stanów zapalnych i bólu gardła oraz jamy ustnej. Pastylki twarde są wskazane u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w krótkotrwałym leczeniu bólu gardła, natomiast roztwór do płukania dedykowany jest wyłącznie dorosłym, szczególnie przy rozległych stanach zapalnych i dolegliwościach po zabiegach stomatologicznych. Aerozol zapewnia precyzyjne dostarczenie substancji czynnej i jest stosowany u dorosłych w ostrym bólu gardła. Preparaty te są zalecane w ostrym zapaleniu gardła, zapaleniu błony śluzowej jamy ustnej, zapaleniu dziąseł oraz stanach zapalnych po zabiegach stomatologicznych.
aerozol do stosowania w jamie ustnej, astma oskrzelowa, ból gardła, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, etiologia bakteryjna, etiologia wirusowa, flurbiprofen, infekcja górnych dróg oddechowych, intubacja, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przyczynowe, leczenie stomatologiczne, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na lek, napad duszności, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, ostre zapalenie gardła, ostry ból gardła, pastylka twarda, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, roztwór do płukania gardła, stan zapalny gardła, zabieg stomatologiczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Etamsylat – Interakcje
Etamsylat, stosowany jako środek hemostatyczny, wykazuje ograniczoną liczbę istotnych interakcji farmakologicznych. Może być bezpiecznie łączony z lekami przeciwzakrzepowymi bez konieczności modyfikacji dawkowania. W przypadku podawania wielkocząsteczkowych roztworów uzupełniających objętość osocza, takich jak dekstran, zaleca się podanie etamsylatu (np. Cyclonamine 12,5% w formie iniekcyjnej) jako pierwszego, aby uniknąć potencjalnych interakcji farmakodynamicznych i zapewnić optymalną skuteczność terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność siarczynów (sodu pirosiarczynu i siarczynu) w postaci iniekcyjnej, które mogą unieczynniać witaminę B1 (tiaminę), co jest istotne zwłaszcza u pacjentów z niedoborem tej witaminy lub przy jednoczesnym stosowaniu preparatów zawierających tiaminę.
astma oskrzelowa, Cyclonamine, dekstran, działanie hemostatyczne, etamsylat, farmakokinetyka, hemostaza, interakcja farmaceutyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, lek przeciwzakrzepowy, pirosiarczyn sodu, postać iniekcyjna, reakcja nadwrażliwości, siarczyn, siarczyn sodu, substancja pomocnicza, tiamina, witamina B1, właściwości antykoagulacyjne, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Wskazania do stosowania
Salbutamol, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, jest szeroko stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). W astmie znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu objawowym napadów bronchospazmu, zaostrzeń choroby, jak i profilaktyce astmy wysiłkowej oraz napadów po kontakcie z alergenami. Lek jest rekomendowany w różnych stopniach nasilenia astmy, jednak nie powinien opóźniać wdrożenia terapii wziewnymi glikokortykosteroidami. W POChP salbutamol stosuje się w leczeniu zaostrzeń z odwracalną obturacją oraz w przewlekłym leczeniu skurczu oskrzeli, także w przebiegu przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, bromek ipratropiowy, bronchospazm, glikokortykosteroid wziewny, leczenie przeciwzapalne, napad astmy, obturacja dróg oddechowych, odwracalna obturacja dróg oddechowych, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, roztwór do nebulizacji, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, stan skurczowy dróg oddechowych, stan skurczowy oskrzeli, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zoxon 2 2 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Zoxon, jest selektywnym antagonistą postsynaptycznych receptorów alfa-1-adrenergicznych, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. Dostępna w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wykazuje całodobowy efekt hipotensyjny utrzymujący się przez 24 godziny po podaniu jednorazowej dawki. Lek charakteryzuje się równomiernym obniżaniem ciśnienia zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej, minimalizując ryzyko nagłych spadków ciśnienia i ortostatycznych reakcji początkowych. Doksazosyna nie powoduje rozwoju tolerancji, rzadko wywołuje tachykardię czy wzrost aktywności reninowej osocza, a jej działanie obejmuje także korzystne modyfikacje profilu lipidowego: obniżenie triglicerydów, cholesterolu całkowitego i LDL oraz wzrost stosunku HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13% wartości wyjściowej. Ponadto wykazuje właściwości kardioprotekcyjne, takie jak hamowanie przerostu lewej komory, działanie przeciwzakrzepowe i fibrynolityczne oraz poprawę wrażliwości na insulinę u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, badanie urodynamiczne, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, cukrzyca, dna moczanowa, dysfagia, dysfunkcja lewokomorowa, dysfunkcja seksualna, funkcja seksualna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LDL cholesterol, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, obwodowy opór naczyniowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, przerost lewej komory serca, reakcja ortostatyczna, receptor alfa-1-adrenergiczny, stężenie triglicerydów, tkankowy aktywator plazminogenu, właściwość antyoksydacyjna, zaburzenie erekcji - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (Betula verrucosa) stosowany w preparacie Itulazax w dawce 12 SQ-Bet w formie liofilizatu podjęzykowego wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. W przypadku wystąpienia objawów takich jak zaostrzenie astmy, obrzęk gardła, trudności w połykaniu, niedociśnienie tętnicze czy zmiana głosu, leczenie należy natychmiast przerwać i skonsultować się z lekarzem. Adrenalina pozostaje lekiem pierwszego wyboru w leczeniu ciężkich reakcji, jednak jej działanie może być modyfikowane przez leki takie jak trójpierścieniowe antydepresanty, inhibitory MAO i COMT (nasilenie działania) oraz beta-blokery (osłabienie działania). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca oraz u osób z historią ogólnych reakcji alergicznych po podskórnej immunoterapii alergenowej.
alergia na ryby, astma oskrzelowa, beta-bloker, Betula verrucosa, choroba autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, ciężka ogólna reakcja alergiczna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie przełyku, grzybica, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podskórna, inhibitor katecholo-O-metylotransferazy, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, liofilizat podjęzykowy, liszaj płaski, miejscowa reakcja alergiczna, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, ogólna reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wyciąg alergenowy pyłku brzozy, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxipirin 500 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 500 mg (Maxipirin) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, astmą oskrzelową indukowaną przez NLPZ, czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, skazą krwotoczną, ciężkimi zaburzeniami nerek i wątroby oraz ciężką niewydolnością serca. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży oraz u pacjentów przyjmujących metotreksat w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, krwawienia z przewodu pokarmowego, retencja sodu i wody oraz toksyczność metotreksatu. Wymienione przeciwwskazania wynikają z mechanizmu działania kwasu acetylosalicylowego, który hamuje syntezę prostaglandyn i wykazuje działanie przeciwpłytkowe.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenia nerek, ciężkie zaburzenia wątroby, dna moczanowa, działanie przeciwpłytkowe, hemofilia, heparyna, inhibitory COX-2, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, leki przeciwzakrzepowe, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość na składniki leku, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, obrzęk, ostra niewydolność oddechowa, perforacja wrzodu, POChP, polipowatość nosa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewód tętniczy, retencja sodu, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, supresja szpiku kostnego, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błon śluzowych, zespół Reye’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allergovit dawki do leczenia początkowego: stężenie A – 1000 TU/ml, stężenie B – 10 000 TU/ml; dawka do leczenia podtrzymującego: stężenie B – 10 000 TU/ml
ALLERGOVIT to preparat immunoterapii alergenowej zawierający alergoidy pyłków roślinnych (traw, drzew, chwastów), które dzięki fizykochemicznej modyfikacji wykazują zmniejszoną zdolność wiązania IgE, co redukuje ryzyko reakcji alergicznych. Mechanizm działania opiera się na indukcji tolerancji immunologicznej poprzez aktywację limfocytów T regulatorowych oraz produkcję swoistych przeciwciał IgG, zwłaszcza IgG4, co potwierdzono w badaniach in vitro i klinicznych. Immunoterapia alergenowa z użyciem ALLERGOVIT wykazuje działanie prewencyjne, zmniejszając ryzyko rozwoju nowych uczuleń i astmy oskrzelowej, co jest szczególnie istotne u dzieci i młodzieży z monowalentnym uczuleniem. W badaniach klinicznych III fazy u 154 dorosłych pacjentów z alergicznym nieżytem nosa i spojówek wywołanym pyłkiem traw, po 2 latach przedsezonowej terapii odnotowano istotną statystycznie (p=0,0179) i klinicznie (48,4%) redukcję wskaźnika objawów i zużycia leków (SMS), a także poprawę jakości życia (p=0,0252). Już po pierwszym kursie terapii mediana AUC SMS zmniejszyła się o 26,6% (p=0,0256).
aktywacja bazofili, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergoid pyłkowy, astma oskrzelowa, doustny lek przeciwhistaminowy, dysfagia, glikokortykosteroid donosowy, histamina, IgG4, immunoterapia alergenowa, komora pyłkowa, komórka dendrytyczna, komórka prezentująca antygen, mastocyt i bazofil, mediator zapalny, przeciwciało klasy IgG, pyłek brzozy, pyłek bylicy, pyłek traw, regulatorowy limfocyt T, schorzenie alergiczne IgE-zależne, szczytowy wdechowy przepływ przez nos, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atirabo
Tikagrelor (Atirabo) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, w tym u osób z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz stosujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawień (NLPZ, doustne antykoagulanty, fibrynolityki). Przeciwwskazania obejmują czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. W przypadku krwawienia transfuzja płytek nie odwraca działania tikagreloru, a skuteczność desmopresyny jest wątpliwa; zaleca się rozważenie leczenia przeciwfibrynolitycznego (kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy) lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów po CABG przerwanie na ≥2 dni zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym i przebytym niedokrwiennym udarem mózgu stosowanie tikagreloru jest ograniczone do 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, desmopresyna, digoksyna, diltiazem, dnawe zapalenie stawów, doustne leki przeciwzakrzepowe, hiperurykemia, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leki fibrynolityczne, leki przeciwfibrynolityczne, małopłytkowość, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, werapamil, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast LEK-AM 10 mg
Montelukast LEK-AM to lek zawierający 10 mg montelukastu sodowego w formie tabletek powlekanych, stosowany jako terapia pomocnicza u pacjentów z łagodną do umiarkowanej astmą przewlekłą, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek wykazuje podwójne działanie – przeciwastmatyczne oraz łagodzące objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co jest korzystne u pacjentów z oboma schorzeniami. Ponadto Montelukast LEK-AM jest wskazany w profilaktyce skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem fizycznym, poprawiając jakość życia pacjentów, u których aktywność fizyczna nasila objawy astmy.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, działanie przeciwastmatyczne, krótko działające β-agoniści, laktoza jednowodna, leczenie pomocnicze, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletki powlekane, terapia uzupełniająca, wziewne glikokortykosteroidy - Leksykon substancji czynnych
Leszczyna pospolita – Wskazania do stosowania
Leszczyna pospolita (Corylus avellana) jest kluczowym składnikiem mieszanki alergenów pyłku drzew w preparacie Perosall D, stosowanym w immunoterapii swoistej podjęzykowej u pacjentów pediatrycznych i dorosłych z IgE-zależną alergią na pyłki drzew. Diagnostyka przed leczeniem wymaga potwierdzenia nadwrażliwości na alergeny leszczyny poprzez testy skórne oraz oznaczenie swoistych przeciwciał IgE. Preparat dostępny jest w różnych stężeniach: od 1 JS/ml (stężenie 0) do 5000 JS/ml (stężenie 4), co umożliwia stopniowe zwiększanie dawki alergenu podczas leczenia podstawowego i podtrzymującego. Roztwory różnią się barwą i przejrzystością w zależności od stężenia, co jest istotne dla oceny jakości produktu.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergolog, astma oskrzelowa, farmakoterapia objawowa, IgE-zależna alergia, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, lek przeciwalergiczny, leszczyna pospolita, Perosall D, pyłek brzozy, pyłek olchy, roztwór podjęzykowy, swoiste przeciwciała, test skórny - Leksykon substancji czynnych
Olejek cytrynowy – Przeciwwskazania stosowania
Olejek cytrynowy (Limonis aetheroleum) jest składnikiem aktywnym w preparatach leczniczych takich jak Amol, Argol Essenza Balsamica i Aromatol, występując w stężeniach od 0,29% do 0,57%. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na olejek lub inne składniki preparatu, a także u osób z astmą oskrzelową i innymi chorobami dróg oddechowych ze skurczem oskrzeli. Preparaty te nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 12 roku życia, głównie ze względu na brak danych klinicznych oraz wysoką zawartość etanolu (57-72% v/v). Dodatkowo, doustne stosowanie olejku jest przeciwwskazane przy niedrożności dróg żółciowych, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, przewlekłych chorobach wątroby oraz u osób z uzależnieniem od alkoholu, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i metabolizm wątrobowy składników olejku.
astma oskrzelowa, błona śluzowa jamy ustnej, charakterystyka produktu leczniczego, kamica żółciowa, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, olejek cytrynowy, ostre zapalenie skóry, podrażnienie spojówki, przewlekła choroba wątroby, reakcja alergiczna, schorzenie dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, uzależnienie od alkoholu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zanik błony śluzowej, zapalenie pęcherzyka żółciowego - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Wskazania do stosowania
Ambroksol chlorowodorek jest mukolitykiem i sekretolitykiem stosowanym w leczeniu ostrych i przewlekłych schorzeń układu oddechowego, takich jak zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowa, mukowiscydoza, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli oraz zapalenie płuc i krtani. Preparaty ambroksolu dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, co umożliwia dostosowanie terapii do wieku pacjenta, charakteru choroby oraz preferencji. Syropy o stężeniach 15 mg/5 ml i 30 mg/5 ml, tabletki 30 mg i 60 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg, roztwory do nebulizacji (15 mg/2 ml), krople doustne (7,5 mg/ml) oraz roztwory do wstrzykiwań (7,5 mg/ml) pozwalają na indywidualizację dawkowania i drogi podania, szczególnie w intensywnej terapii i u pacjentów z ograniczoną możliwością podawania doustnego.
astma oskrzelowa, choroby płuc i oskrzeli, dysfagia, działanie mukolityczne i sekretolityczne, forma parenteralna, intensywna opieka medyczna, mokry kaszel, mukowiscydoza, niedodma, POChP, powikłanie płucne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, surfaktant płucny, zaburzenie wydzielania śluzu, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół zaburzeń oddychania, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycor 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Sobycor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak zaburzenia snu, depresja, koszmary senne oraz omamy, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zawroty głowy, bóle głowy i omdlenia. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, nasilenia niewydolności serca oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego (<1/10 000). Ponadto, mogą wystąpić objawy takie jak uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, co jest szczególnie istotne u osób starszych ze względu na ryzyko upadków.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anhedonia, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omam, POChP, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trójglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
Ribuspir to aerozol inhalacyjny zawierający budezonid w dawce 200 mikrogramów na dawkę odmierzoną, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej o różnym stopniu nasilenia – od łagodnej, przez umiarkowaną, aż do ciężkiej postaci przewlekłej. Lek ten jest wskazany do terapii przewlekłej astmy, umożliwiając precyzyjne dostarczenie glikokortykosteroidu bezpośrednio do dróg oddechowych, co zapewnia silne miejscowe działanie przeciwzapalne. Ribuspir jest stosowany zarówno u pacjentów z nowo rozpoznaną astmą wymagającą regularnej terapii wziewnej, jak i u tych z astmą niedostatecznie kontrolowaną za pomocą leków rozszerzających oskrzela oraz w leczeniu podtrzymującym w celu utrzymania kontroli choroby.
aerozol inhalacyjny, astma ciężka, astma łagodna, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, budezonid, działanie przeciwzapalne miejscowe, glikokortykosteroid, glikokortykosteroidy wziewne, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwzapalne dróg oddechowych, leki rozszerzające oskrzela, napad duszności, przewlekła astma oskrzelowa, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levofree 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levofree 60 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewodropropizynę lub składniki pomocnicze, a także kaszel produktywny, ze względu na ryzyko utrudnienia oczyszczania dróg oddechowych z wydzieliny. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (np. zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w okresie ciąży i laktacji, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W przypadku ciężkich zaburzeń wątroby istnieje ryzyko kumulacji leku i zwiększenia działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, dyskineza rzęsek, infekcja dróg oddechowych, karmienie piersią, kaszel produktywny, lek mukolityczny, lewodropropizyna, nadwrażliwość na lewodropropizynę, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rozstrzenia oskrzeli, zaburzenia czynności rzęsek nabłonka, zaburzenia czynności wątroby, zespół Kartagenera - Leksykon substancji czynnych
Alergoid brzozy – Przeciwwskazania stosowania
Alergoid brzozy, zawarty w preparacie Catalet D, jest stosowany w swoistej immunoterapii alergii na pyłki drzew, w tym brzozy, olchy i leszczyny. Preparat dostępny jest w różnych stężeniach: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml (leczenie podstawowe) oraz 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które obejmują m.in. nadwrażliwość na substancje pomocnicze, ostre i przewlekłe stany zapalne, ciężkie choroby immunologiczne (z wyjątkiem niektórych chorób autoimmunologicznych jak cukrzyca typu I czy stwardnienie rozsiane), choroby nowotworowe, ciężkie choroby psychiczne, stosowanie beta-blokerów (również miejscowo), słabą współpracę pacjenta, ciężką astmę z FEV1 poniżej 70%, ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego oraz niewydolność narządów wewnętrznych (wątroba, śledziona, nerki, tarczyca). Immunoterapia jest również przeciwwskazana u dzieci poniżej 5. roku życia, z wyjątkiem określonych wskazań klinicznych.
alergoid, alergoid brzozy, astma oskrzelowa, beta-bloker, Catalet D, choroba autoimmunologiczna, choroba immunologiczna, choroba nowotworowa, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu I, FEV1, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, leszczyna pospolita, nadwrażliwość, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór immunologiczny, niewydolność narządowa, obturacja oskrzeli, olcha, pyłek drzew, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, tolerancja immunologiczna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibured Forte 100 mg/g (10%)
Ibuprofen w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g (10%) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ oraz kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparat Ibured Forte nie powinien być stosowany u osób uczulonych na substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy. Dodatkowo, przeciwwskazaniem są choroby związane z nadwrażliwością na NLPZ, takie jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa oraz pokrzywka. Aplikacja na uszkodzoną lub skaleczoną skórę jest zabroniona ze względu na zwiększone ryzyko miejscowego podrażnienia i wchłaniania substancji czynnej, co może nasilać działania niepożądane.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Foramed, zawierający 12 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w dawce inhalacyjnej, jest długo działającym beta-2-mimetykiem stosowanym jako uzupełnienie terapii wziewnymi glikokortykosteroidami u pacjentów z astmą oskrzelową. Lek ten nie powinien być stosowany jako monoterapia w astmie, lecz wyłącznie w połączeniu z leczeniem przeciwzapalnym. Ponadto, Foramed znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), zarówno w postaci odwracalnej, jak i nieodwracalnej obturacji, poprawiając jakość życia pacjentów. Wskazaniem do stosowania jest także profilaktyka skurczu oskrzeli indukowanego alergenami wziewnymi, zimnym powietrzem oraz wysiłkiem fizycznym u pacjentów z nadreaktywnością oskrzeli.
alergen wziewny, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, beta-2-mimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, formoterol, glikokortykosteroidy wziewne, kapsułka twarda, nadreaktywność oskrzeli, nietolerancja laktozy, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, terapia dodana, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuxal Forte Dla Dzieci 40 mg/ml
Ibuprofen w postaci zawiesiny doustnej Ibuxal Forte Dla Dzieci (40 mg/ml) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla NLPZ, obejmujący m.in. zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza) z objawami takimi jak gorączka, ból gardła i krwawienia, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i wykonania morfologii krwi. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter od łagodnych (pokrzywka, świąd) do ciężkich uogólnionych (obrzęk twarzy, duszność, wstrząs anafilaktyczny), co wymaga pilnej interwencji. Często występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, od niestrawności i bólu brzucha po poważne powikłania, takie jak krwawienia, perforacje i wrzodziejące zapalenia, szczególnie u osób starszych i przy wysokich dawkach. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uszkodzenia wątroby, a bardzo rzadko do niewydolności wątroby i ostrego zapalenia.
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działania niepożądane, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, SCAR, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zapalenie okrężnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprom Zatoki Max
Produkt leczniczy Ibuprom Zatoki Max, zawierający ibuprofen 400 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 60 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy), chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności serca, nerek i wątroby, astmą oskrzelową oraz u osób w podeszłym wieku. Istotne jest monitorowanie ryzyka krwotoków z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol) lub antyagregacyjne (np. ASA). Dawkowanie ibuprofenu powyżej 1200 mg/dobę zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych.
astma oskrzelowa, choroba alergiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężka reakcja skórna, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, lek psychotropowy, lek sympatykomimetyczny, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, perforacja, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, udar, uszkodzenie nerek, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia płodności, zapalenie skóry złuszczające, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii