żółtaczka cholestatyczna
Żółtaczka cholestatyczna to stan kliniczny charakteryzujący się podwyższonym poziomem bilirubiny w surowicy krwi, spowodowany zaburzeniami w przepływie żółci. W przeciwieństwie do żółtaczki hemolitycznej czy wątrobowej, w żółtaczce cholestatycznej dochodzi do upośledzenia odpływu żółci z wątroby do dwunastnicy, co prowadzi do gromadzenia się składników żółci w organizmie.
Przyczyny żółtaczki cholestatycznej można podzielić na wewnątrzwątrobowe (m.in. pierwotne zapalenie dróg żółciowych, polekowe uszkodzenie wątroby, pierwotna marskość żółciowa) oraz zewnątrzwątrobowe (np. kamica przewodowa, nowotwory dróg żółciowych, trzustki lub brodawki Vatera, przewlekłe zapalenie trzustki). Diagnostyka różnicowa wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badania laboratoryjne, obrazowe oraz czasem inwazyjne metody diagnostyczne.
W obrazie klinicznym dominuje zażółcenie powłok skórnych i białkówek oczu, świąd skóry (będący często wczesnym objawem cholestazy), ciemne zabarwienie moczu oraz odbarwienie stolca. W badaniach laboratoryjnych charakterystyczne jest podwyższenie poziomu bilirubiny całkowitej (głównie sprzężonej), fosfatazy alkalicznej (ALP), gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP) oraz czasem aminotransferaz (ALT, AST), choć zwykle w mniejszym stopniu niż w uszkodzeniu hepatocytów.
Leczenie żółtaczki cholestatycznej jest ukierunkowane na przyczynę wywołującą. W przypadku przyczyn zewnątrzwątrobowych może być konieczna interwencja endoskopowa (ECPW) lub chirurgiczna. W cholestazie wewnątrzwątrobowej stosuje się leczenie farmakologiczne, m.in. kwas ursodeoksycholowy, leki przeciwświądowe oraz odpowiednie postępowanie dietetyczne. Nieleczona przewlekła cholestaza może prowadzić do marskości wątroby i jej powikłań, dlatego wczesna diagnostyka i właściwe leczenie są kluczowe dla rokowania pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Medazepam – Przeciwwskazania stosowania
Medazepam, będący benzodiazepiną, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na medazepam lub inne benzodiazepiny, miastenia, ciężka niewydolność oddechowa, zespół bezdechu sennego, ciężka niewydolność wątroby (w tym żółtaczka cholestatyczna w przypadku Rudotelu), a także ataksja móżdżkowa lub rdzeniowa (dotyczy Rudotelu). Preparaty zawierają laktozę jednowodną (99,4 mg w kapsułce Medazepam TZF), co wyklucza ich stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy. Dodatkowo, Rudotel ma przeciwwskazania takie jak historia uzależnień, ostre zatrucie alkoholem lub lekami psychotropowymi oraz jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Preparat nie jest zalecany u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych klinicznych.
ataksja móżdżkowa, benzodiazepina, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, depresja OUN, dysfagia, działanie miorelaksacyjne, encefalopatia wątrobowa, hipotermia, jaskra z zamkniętym kątem, laktoza jednowodna, medazepam, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, potencjał uzależniający, reakcja anafilaktyczna, zaburzenia funkcji poznawczych, zespół bezdechu sennego, zespół wiotkiego noworodka, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stediril 30 150 mcg + 30 mcg
Stediril 30, zawierający 150 µg lewonorgestrelu i 30 µg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia zakrzepowo-zatorowe zarówno w układzie żylnym, jak i tętniczym, zwiększone ryzyko nowotworów, w tym raka szyjki macicy, raka piersi oraz łagodnych nowotworów wątroby (guzkowo-ogniskowa hiperplazja i gruczolaki). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), a także tych o częstości nieznanej. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy (w tym migrenowe), krwawienia śródcykliczne, plamienia, bóle i tkliwość piersi, nudności, wymioty oraz zmiany nastroju i libido. Rzadziej obserwuje się podwyższenie ciśnienia tętniczego, powiększenie żylaków, a bardzo rzadko poważne powikłania, takie jak zakrzepica siatkówki czy zapalenie nerwu wzrokowego prowadzące do zaburzeń widzenia.
choroba Leśniowskiego-Crohna, gruczolak wątroby, hipertrójglicerydemia, hirsutyzm, kamica żółciowa, krwawienie śródcykliczne, łagodny nowotwór wątroby, lewonorgestrel i etynyloestradiol, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nietolerancja glukozy, obrzęk naczynioruchowy, pierwotny rak wątrobowokomórkowy, pląsawica, pokrzywka, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakażenie drożdżakowe, zakrzepica siatkówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Senamina 12,5 mg
Senamina, zawierająca 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, najczęściej występujące na początku terapii. Najczęstsze działania niepożądane to senność (≥1/10) oraz objawy antycholinergiczne, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, zwiększone wydzielanie śluzu w oskrzelach i zawroty głowy, występujące z częstością 1-9%. Inne działania niepożądane o częstości od 1/100 do <1/10 obejmują ból głowy, bezsenność, nerwowość, zmęczenie, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból w górnej części brzucha), podwójne widzenie, szumy uszne, niedociśnienie ortostatyczne oraz duszność. Rzadziej (1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się drżenia, drgawki, niedokrwistość hemolityczną, małopłytkowość, leukopenię i agranulocytozę.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból górnej części brzucha, doksylamina wodorobursztynian, drgawka, drżenie, duszność, efekt antycholinergiczny, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, parestezja, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, suchość jamy ustnej, szumy uszne, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu nerwowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Manti Extra 10 mg + 165 mg + 800 mg
Manti Extra to lek w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawierający famotydynę (10 mg), magnezu wodorotlenek (165 mg) oraz wapnia węglan (800 mg). Działania niepożądane występują rzadko i są zwykle łagodne oraz odwracalne po zaprzestaniu terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy (często), nudności i biegunka (niezbyt często). Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (np. niepokój, zawroty głowy, omamy, splątanie), dolegliwości ze strony układu pokarmowego (dyskomfort, wzdęcia, suchość w jamie ustnej), parestezje i kurcze mięśni, a także reakcje skórne i alergiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu martwice toksyczne naskórka oraz anafilaksję. Występują również rzadkie zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia) oraz objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka cholestatyczna, podwyższone enzymy wątrobowe). W układzie rozrodczym mogą pojawić się impotencja i obniżone libido.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, drgawki, dyskomfort brzuszny, enzymy wątrobowe, famotydyna, impotencja, kurcze mięśni, lęk, leki zobojętniające, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczna naskórka, niepokój, niestrawność, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, wysypka, wzdęcia, zaburzenia smaku, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Drosfemine 0,02 mg + 3 mg
Produkt leczniczy Drosfemine, zawierający etynyloestradiol 0,02 mg oraz drospirenon 3 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Najczęściej obserwuje się chwiejność emocjonalną, ból głowy i nudności (1-10% pacjentek). Rzadziej (0,1-1%) występują depresja, nerwowość, zawroty głowy, migrena, żylaki, nadciśnienie oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Bardzo rzadko (0,01-0,1%) notuje się zakażenia (kandydoza), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, trombocytoza), reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne (hiperkaliemia, hiponatremia), neurologiczne (drżenie, zawroty głowy błędnikowe), sercowo-naczyniowe (tachykardia, zapalenie żył, zakrzepica) oraz zmiany w układzie rozrodczym i piersi, takie jak ból piersi, krwawienia maciczne i zaburzenia miesiączkowania. Nieregularne krwawienia zwykle ustępują przy kontynuacji terapii.
ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Crohna, chwiejność emocjonalna, depresja, etynyloestradiol z drospirenonem, hiperkaliemia, hiponatremia, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie, niedokrwistość, niestrawność, nowotwór wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezje, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, skąpe miesiączkowanie, świąd, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, trombocytoza, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie pasożytnicze, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zmiany włóknisto-torbielowate piersi, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoksiklav Quicktab 1000 mg 875 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB 1000 mg zawiera 875 mg amoksycyliny trójwodnej oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10). Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka (zespół Lyella), polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), które mogą stanowić zagrożenie życia. Ponadto, lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, biegunka, choroba posurowicza, czas protrombinowy, enzymy wątrobowe, eozynofilia, IgA dermatoza, język włochaty, kandydoza skóry i błon śluzowych, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Divigel 0,1% 0,5 mg
Divigel 0,1% to preparat estradiolu półwodnego dostępny w dawkach 0,5 mg/0,5 g oraz 1,0 mg/1,0 g żelu, stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). W badaniach klinicznych fazy III obejmujących 611 kobiet działania niepożądane wystąpiły u około 76% pacjentek, z najczęstszymi objawami w miejscu podania oraz bólem piersi (>10%). Początkowo mogą pojawić się krwawienia śródcykliczne i plamienia, które zwykle ustępują. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: od zaburzeń psychicznych (depresja, labilność emocjonalna), neurologicznych (bóle głowy, migrena), przez naczyniowe (uderzenia gorąca, nadciśnienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa), po skórne (wysypki, trądzik) i rozrodcze (nieregularne krwawienia, rozrost błony śluzowej trzonu macicy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nowotworów – łagodnych i złośliwych, w tym raka piersi, endometrium i jajnika, które wzrasta wraz z czasem stosowania HTZ.
choroba pęcherzyka żółciowego, epizod niedokrwienny mózgu, estradiol półwodny, hipercholesterolemia, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie śródcykliczne, krwiomocz, łysienie, migrena, nadciśnienie, nietrzymanie moczu, nowotwór jajnika, obrzęk naczynioruchowy, otępienie, pokrzywka, rak endometrium, rak piersi, rozrost błony śluzowej macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron octan – Działania niepożądane
Cyproteron octan, stosowany w preparacie Diane-35 w dawce 0,035 mg etynyloestradiolu, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, bóle brzucha, bóle głowy, zmiany nastroju, bóle i tkliwość piersi oraz przyrost masy ciała, występujące u ≥1% pacjentek. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko chorób zakrzepowo-zatorowych, obejmujących zarówno żylne, jak i tętnicze zdarzenia, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zakrzepica żył i zatory płucne. Ponadto, cyproteron octan może indukować nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym guzy wątroby, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych i ewentualnego odstawienia leku. Istotne jest także nieznaczne zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zatorowo-zakrzepowa, cyproteron octan, etynyloestradiol, guz wątroby, krwawienie przełomowe, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nietolerancja soczewek kontaktowych, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, padaczka, pemfigoid ciężarnych, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzkowy, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Egiramlon, lek złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje szeroki zakres działań niepożądanych, które wynikają z farmakologicznych właściwości obu składników. Ramipryl często powoduje suchy kaszel, niedociśnienie, hiperkaliemię oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby, a także rzadkie, ale poważne reakcje takie jak obrzęk naczynioruchowy, neutropenia czy zapalenie trzustki. Amlodypina najczęściej wywołuje objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, bóle głowy), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy) oraz obrzęki obwodowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o nieznanej częstości. Wśród działań hematologicznych ramipryl może powodować eozynofilię (niezbyt często), a rzadziej agranulocytozę czy pancytopenię, natomiast amlodypina może wywoływać leukopenię i małopłytkowość.
agranulocytoza, amlodypina, białkomocz, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, impotencja, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność szpiku kostnego, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, ramipryl, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar niedokrwienny, uderzenie gorąca, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby cytolityczne, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zjawisko Raynauda, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symcloza 200 mg
Klozapina, substancja czynna leku Symcloza, wykazuje szereg działań niepożądanych wynikających głównie z jej właściwości farmakologicznych, z agranulocytozą jako najpoważniejszym ryzykiem ograniczającym stosowanie. Agranulocytoza występuje najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii (32,0 przypadków na 100 000 osobo-tygodni), a jej skumulowana częstość w okresie do 11,6 lat wynosi 0,78%. Konieczne jest systematyczne monitorowanie morfologii krwi, aby zapobiec powikłaniom takim jak posocznica i zgon. Inne istotne działania niepożądane to napady padaczkowe, powikłania sercowo-naczyniowe (w tym zapaść krążeniowa, zapalenie mięśnia sercowego), gorączka, senność, zawroty głowy, częstoskurcz, zaparcia oraz nadmierne wydzielanie śliny. Od 7,1% do 15,6% pacjentów przerywa terapię z powodu działań niepożądanych, głównie leukopenii, senności i zawrotów głowy.
agranulocytoza, aspiracja pokarmu, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka, granulocytopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipotensja ortostatyczna, jadłowstręt, kamienie kałowe, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, leukocytoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, morfologia krwi, nadpłytkowość, napad padaczkowy, niedokrwistość, niedrożność jelit, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, późna dyskineza, priapizm, wysięk osierdziowy, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepica, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okteva 10 mg
Oktreotyd, dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), endokrynologicznego (hipoglikemia, hiperglikemia, zaburzenia czynności tarczycy z obniżeniem TSH, całkowitej T4 i wolnej T4), a także dróg żółciowych (kamica żółciowa u 15-30% pacjentów, zapalenie pęcherzyka żółciowego, błotko żółciowe). Działania te są często związane z hamowaniem kurczliwości pęcherzyka żółciowego i zmniejszeniem wydzielania żółci. Występują również reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej.
anafilaksja, analog somatostatyny, anoreksja, arytmia, błotko żółciowe, bradykardia, cholestaza, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon tyreotropowy, kamica żółciowa, małopłytkowość, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedrożność przewodu pokarmowego, objawy żołądkowo-jelitowe, oktreotyd, ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby, podwyższone aminotransferazy, reakcja alergiczna, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie żółci, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Kloksacylina – Działania niepożądane
Kloksacylina, będąca antybiotykiem penicylinowym odpornym na penicylinazę, może wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) lecz potencjalnie ciężkie działania niepożądane obejmujące układ krwiotwórczy (np. agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna), reakcje nadwrażliwości (zarówno natychmiastowe, jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz krtani, jak i opóźnione, np. zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń), a także neurotoksyczność (pobudzenie, senność, dezorientacja u pacjentów z niewydolnością nerek przy wysokich dawkach). Dodatkowo obserwuje się bardzo rzadkie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, oraz hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem aminotransferaz, żółtaczką cholestatyczną lub zapaleniem wątroby, które ustępują po odstawieniu leku. Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, wymagają natychmiastowej hospitalizacji ze względu na wysoką śmiertelność.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy oporny na penicylinazę, bezmocz, białkomocz, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, dermatoza polekowa, dezorientacja, dysbioza, hepatotoksyczność, kloksacylina, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja natychmiastowa, reakcja opóźniona, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, Syntarpen, układ krwiotwórczy, zaburzenie czynności kanalików nerkowych, zaburzenie czynności płytek krwi, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sylvie 20 20 mcg + 75 mcg
Stosowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Sylvie 20, zawierającego 20 µg etynyloestradiolu i 75 µg gestodenu, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył i tętnic, które mogą prowadzić do zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu oraz przemijających napadów niedokrwiennych. Ponadto obserwuje się podwyższone ryzyko nadciśnienia tętniczego oraz rzadkie, ale groźne nowotwory wątroby. U pacjentek z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym preparat może nasilać objawy choroby. Epidemiologicznie odnotowano nieznaczny wzrost rozpoznań raka piersi, jednak związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, choroba Leśniowskiego-Crohna, doustny środek antykoncepcyjny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, gestoden, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, pląsawica Sydenhama, pokrzywka, porfiria, powiększenie piersi, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielina z piersi, wymioty, wysypka, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie libido, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Cefiksym – Działania niepożądane
Cefiksym, stosowany w dawkach 100 mg/5 ml (zawiesina doustna) oraz 400 mg (tabletki powlekane), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka (częstość ≥1/100 do <1/10), ból brzucha, nudności i wymioty (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, które może zagrażać życiu, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi. Cefiksym może również indukować zaburzenia hematologiczne, w tym eozynofilię (niezbyt często) oraz leukopenię, agranulocytozę, pancytopenię, trombocytopenię i niedokrwistość hemolityczną (rzadko). Dodatkowo, możliwe jest uzyskanie dodatniego wyniku testu Coombsa, co może komplikować interpretację badań laboratoryjnych. Reakcje nadwrażliwości, choć niezbyt częste, mogą przybierać formę wstrząsu anafilaktycznego lub choroby posurowiczej, wymagających natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, antybiotyk cefalosporynowy, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefiksym, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, jadłowstręt, krwiomocz, leukopenia, nadaktywność psychoruchowa, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, perforacja jelita, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, świąd, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lotensin
Podczas terapii benazeprylem (Lotensin 20 mg) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, głośni i krtani. Obrzęk obejmujący drogi oddechowe stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia oraz podania adrenaliny w dawce 0,3-0,5 ml roztworu 1:1000. Pacjenci rasy czarnej oraz osoby z historią obrzęku naczynioruchowego są szczególnie narażeni. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania benazeprylu z sakubitrylem/walsartanem (z zachowaniem 36-godzinnego odstępu), racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz wildagliptyną ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, u pacjentów poddawanych odczulaniu na jad owadów błonkoskrzydłych, plazmaferezie LDL z siarczanem dekstranu lub hemodializie high-flux, zaleca się przerwanie terapii inhibitorem ACE lub zmianę metody leczenia, aby uniknąć reakcji rzekomoanafilaktycznych.
agranulocytoza, allopurynol, astma oskrzelowa, benazepryl, choroba niedokrwienna serca, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, nefropatia cukrzycowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie na jad owadów błonkoskrzydłych, pierwotny hiperaldosteronizm, piorunująca martwica wątroby, plazmafereza LDL, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, suchy kaszel, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceclor 250 mg/5 ml
Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor dostępnego w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej w dawkach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml, może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunkę, która zwykle nie wymaga przerwania terapii, choć w rzadkich przypadkach może prowadzić do odstawienia leku. Rzadziej występuje zapalenie jelita grubego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Reakcje uczuleniowe obejmują wysypkę odropodobną, świąd, pokrzywkę oraz objawy podobne do choroby posurowiczej, częściej u dzieci, manifestujące się rumieniem wielopostaciowym, zapaleniem stawów i gorączką. Rzadkie, ale poważne reakcje to zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz anafilaksja, szczególnie u pacjentów z alergią na penicyliny.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, Ceclor, cefaklor, choroba posurowicza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kandydoza, kortykosteroid, lek antyhistaminowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadpobudliwość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, omam, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórkowa, trombocytopenia, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Yasminelle 3 mg + 0,02 mg
Yasminelle, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu (w postaci etynyloestradiolu klatratu betadeksu) oraz 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejsze z nich to żylne i tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca oraz udar mózgu, a także nadciśnienie tętnicze i rzadkie nowotwory wątroby. Stosowanie Yasminelle wiąże się również z nieznacznym wzrostem ryzyka rozwoju raka piersi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Ponadto, lek może powodować ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby, które mogą wymagać przerwania terapii. Istotne są także potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z induktorami enzymatycznymi, które mogą obniżać skuteczność antykoncepcyjną i powodować krwawienia śródcykliczne.
astma, bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, depresja, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, interakcja lekowa, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wirus opryszczki zwykłej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salson 60 mg
Gliklazyd, substancja czynna leku Salson 60 mg (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do rzadkich zaburzeń hematologicznych należą niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość i granulocytopenia, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Najistotniejszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia o nieznanej częstości, manifestująca się objawami neurologicznymi, psychicznymi i somatycznymi, wymagająca podania węglowodanów i ewentualnej hospitalizacji. Ponadto mogą wystąpić przemijające zaburzenia widzenia, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia) oraz nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby, w tym podwyższenie AspAT, AlAT i fosfatazy zasadowej oraz zapalenie wątroby, które ustępują po odstawieniu leku, choć w pojedynczych przypadkach mogą prowadzić do niewydolności wątroby.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, ból brzucha, bradykardia, dławica piersiowa, drgawki, enzymy wątrobowe, erytrocytopenia, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodne sulfonylomocznika, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Captopril Jelfa
Kaptopril, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolnością serca, chorobami nerek oraz u osób dializowanych. Ryzyko niedociśnienia tętniczego jest zwiększone u pacjentów leczonych diuretykami, z hiponatremią, ciężkim nadciśnieniem renino-zależnym oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min). W takich przypadkach zaleca się dostosowanie dawki, monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny oraz kontrolę ciśnienia tętniczego. U pacjentów z chorobami nerek może wystąpić białkomocz (>1 g/dobę u 0,7% pacjentów), a u dializowanych z błonami o dużej przepuszczalności obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne. Kaptopril jest przeciwwskazany w ciąży i niezalecany do stosowania jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
afereza lipoprotein, agranulocytoza, białkomocz, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hiponatriemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, lek moczopędny, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedrożność dróg oddechowych, objawowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, piorunująca martwica wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia krążenia mózgowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmix Plus 80 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Telmix Plus, zawierający telmisartan 80 mg i hydrochlorotiazyd 25 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z danymi z badań klinicznych oraz doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach kontrolowanych z udziałem 1471 pacjentów częstość działań niepożądanych była porównywalna między grupą stosującą kombinację telmisartanu z hydrochlorotiazydem a grupą stosującą sam telmisartan. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwowano ciężki obrzęk naczynioruchowy, który w skrajnych przypadkach może prowadzić do zgonu. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), hiponatremię, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, a także reakcje skórne takie jak rumień, świąd i pokrzywka. Hydrochlorotiazyd może nasilać hipowolemię i zaburzenia elektrolitowe, a także wiązać się z ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem tych powikłań.
agranulocytoza, cukromocz, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemie, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan i hydrochlorotiazyd, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon substancji czynnych
Cynaryzyna – Działania niepożądane
Cynaryzyna, lek przeciwhistaminowy stosowany w zaburzeniach przedsionkowych i naczyniowych, dostępna jest w dawkach 25 mg jako monoterapia oraz w połączeniu z dimenhydraminą (20 mg cynaryzyny + 40 mg dimenhydraminy). Najczęstsze działania niepożądane obejmują senność (około 8% pacjentów) oraz suchość w jamie ustnej (około 5%), które mają zwykle łagodny przebieg i ustępują mimo kontynuacji terapii. W obrębie układu nerwowego obserwuje się także bóle głowy, parestezje, amnezję, szum w uszach, drżenia oraz rzadkie drgawki. Szczególnie istotne jest ryzyko zaburzeń pozapiramidowych, zwłaszcza u osób starszych przy długotrwałym stosowaniu lub dużych dawkach, manifestujących się sztywnością mięśni, spowolnieniem ruchowym i mimowolnymi skurczami mięśni, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza odwracalna, amnezja, biegunka, cynaryzyna, dimenhydramina, drgawki, drżenie, dyspepsja, jaskra zamykającego się kąta, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, mimowolny skurcz mięśni, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość aplastyczna, niepokój ruchowy, nudności, parestezje, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, sztywność mięśniowa, szum uszny, trudność w oddawaniu moczu, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przedsionkowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, żółtaczka cholestatyczna, zubożenie mimiki, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furagina APTEO MED 50 mg
Furagina APTEO MED (furazydyna 50 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym methemoglobinemię i niedokrwistość megaloblastyczną lub hemolityczną u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Neurologiczne działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia oraz neuropatię obwodową, szczególnie u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą, niedokrwistością, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witaminy B. Furazydyna może wywoływać ostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości płucnej, w tym zwłóknienie i śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłaszcza u pacjentów starszych i przy długotrwałym stosowaniu (>6 miesięcy).
anafilaksja, Candida, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dyspepsja, działanie niepożądane, furazydyna, martwica wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, polekowe zapalenie wątroby, produkt leczniczy, Pseudomonas, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gynoflor 50 mg + 0,03 mg
Lek Gynoflor, zawierający 50 mg liofilizatu Lactobacillus acidophilus oraz 30 µg estriolu, jest przeciwwskazany u pacjentek z rozpoznanym lub podejrzewanym rakiem piersi, nowotworami estrogenozależnymi (np. rakiem endometrium), niezdiagnozowanym krwawieniem z narządów płciowych, nieleczoną hiperplazją endometrium oraz endometriozą. Ze względu na obecność estriolu, stosowanie leku jest również przeciwwskazane u pacjentek z przebytą lub obecną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, skłonnością do zakrzepów, aktywnymi lub niedawno przebytymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi tętnic, a także zapaleniem żył. Ponadto, Gynoflor nie powinien być stosowany u pacjentek z ostrą lub przewlekłą chorobą wątroby, żółtaczką, zespołem Rotora lub Dubin-Johnsona, porfirią, chorobami naczyń mózgowych i wieńcowych, otosklerozą w progresji, u młodych dziewcząt przed dojrzałością płciową oraz u osób z nadwrażliwością na składniki leku.
dusznica bolesna, endometrioza, estriol, hiperbilirubinemia, hiperplazja endometrium, hipertrójglicerydemia, krwawienie z narządów płciowych, Lactobacillus acidophilus, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, ostra choroba wątroby, otoskleroza, porfiria, rak endometrium, rak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które wynikają z farmakologicznych właściwości obu substancji czynnych. Ramipryl jest związany głównie z występowaniem uporczywego suchego kaszlu, niedociśnienia, a także poważnych działań niepożądanych takich jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia (często), zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Amlodypina natomiast najczęściej powoduje senność, zawroty i bóle głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęki obwodowe (np. opuchnięcie kostek) oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (>1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy prowadzący do niedrożności dróg oddechowych, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), ostra niewydolność wątroby oraz poważne zaburzenia hematologiczne i niedokrwienie narządów.
akatyzja, ból brzucha, ból głowy, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, kołatanie serca, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, udar niedokrwienny, uderzenia gorąca, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Famogast 40 mg
Famogast (famotydyna 40 mg, tabletki powlekane) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układ krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy oraz rozrodczy. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i neutropenia, które zwiększają ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, również występują bardzo rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszano bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia i biegunkę, natomiast niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) anoreksję, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz uczucie zmęczenia. Bardzo rzadkie działania obejmują drgawki, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT, śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, omamy), bóle stawów, kurcze mięśni oraz impotencję.
agranulocytoza, anoreksja, antagonista receptora H2, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból stawów, depresja, drgawki, famotydyna, ginekomastia, impotencja, kurcz mięśni, leukopenia, morfologia krwi, napad padaczkowy grand mal, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, ucisk w klatce piersiowej, układ krwiotwórczy, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie hematologiczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka noworodkowa – Epidemiologia
Żółtaczka noworodkowa dotyka 60-90% noworodków donoszonych i około 80% wcześniaków w pierwszym tygodniu życia, z fizjologiczną żółtaczką stanowiącą około 50% przypadków. Ciężka hiperbilirubinemia, definiowana jako całkowity poziom bilirubiny (TSB) ≥25 mg/dl, występuje u około 1 na 2500 żywych urodzeń i wiąże się z ryzykiem encefalopatii bilirubinowej oraz kernicterus, szczególnie w krajach o niskich i średnich dochodach, gdzie częstość ta może być nawet 100-krotnie wyższa. Czynniki ryzyka obejmują płeć męską, wcześniactwo, karmienie piersią, niezgodność grup krwi (ABO), niedobór G6PD, historię rodzinną, wiek matki >35 lat oraz zamieszkanie na terenach miejskich. Różnice etniczne i geograficzne wpływają na częstość występowania, z wyższymi poziomami bilirubiny u noworodków azjatyckich, wschodnioazjatyckich i Indian amerykańskich. Diagnostyka opiera się na ocenie wizualnej, metodzie Kramera, przezskórnym pomiarze bilirubiny (TcB) oraz pomiarze TSB jako złotym standardzie.
atrezja dróg żółciowych, bilirubina całkowita, bilirubina w surowicy, bilirubinometr przezskórny, cholestaza, ciężka hiperbilirubinemia, encefalopatia bilirubinowa, fototerapia, fototerapia domowa, hiperbilirubinemia niesprzężona, hiperbilirubinemia noworodkowa, hiperbilirubinemia sprzężona, kernicterus, metoda Kramera, mózgowe porażenie dziecięce, neurotoksyczność bilirubiny, niedobór G6PD, niezgodność grup krwi, niezgodność w układzie ABO, poziom bilirubiny w surowicy, przezskórny pomiar bilirubiny, transfuzja wymienna, wcześniactwo, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka fizjologiczna, żółtaczka noworodkowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rigevidon 0,03 mg + 0,15 mg
Produkt leczniczy Rigevidon zawiera 30 µg etynyloestradiolu oraz 150 µg lewonorgestrelu i jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży, a w przypadku jej stwierdzenia należy natychmiast przerwać terapię. Badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych przy stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych przed ciążą ani działania teratogennego przy przypadkowym zastosowaniu w początkowym okresie ciąży. W okresie poporodowym decyzja o ponownym rozpoczęciu stosowania Rigevidonu powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Lek nie jest zalecany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie hormonów do mleka, co może wpływać na produkcję mleka i rozwój dziecka; w takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody antykoncepcji.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączkowania, cholestaza, działanie teratogenne, ektopia szyjki macicy, estrogen i progesteron, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, incydent zakrzepowo-zatorowy, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, lewonorgestrel, nieprawidłowa czynność wątroby, nieregularne krwawienie miesiączkowe, powiększenie piersi, przemijający napad niedokrwienny, tabletka powlekana, udar mózgu, wada wrodzona, zakrzepica tętnicza i żylna, zakrzepica żylna, zapalenie pochwy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceclor 125 mg/5 ml
Cefaklor, będący cefalosporynowym antybiotykiem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują głównie układ pokarmowy, immunologiczny, hematologiczny, wątrobowy, nerkowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwowaną reakcją jest biegunka, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, rzadko wymagająca przerwania terapii. Inne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego to nudności i wymioty, a poważnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz objawy podobne do choroby posurowiczej, które częściej występują u dzieci i ustępują po odstawieniu leku. Rzadkie, ale ciężkie reakcje to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz anafilaksja, szczególnie u pacjentów z uczuleniem na penicyliny.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, cefaklor, choroba posurowicza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kandydoza, leukopenia, limfocytoza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórkowa, trombocytopenia, wymioty, wysypka odropodobna, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivipril 5 mg
Produkt leczniczy Ivipril zawiera ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące, jak i rzadkie reakcje. Najczęściej obserwuje się uporczywy suchy kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego. Istotne działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna), zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz zmiany hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość hemolityczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedokrwienia mięśnia sercowego, tachykardię, arytmie, obrzęki obwodowe oraz zaburzenia naczyniowe, takie jak niedociśnienie i objaw Raynauda.
arytmia, białkomocz, dławica piersiowa, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedobór erytrocytów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, suchy kaszel, tachykardia, zaburzenia smaku, zaburzenie czynności nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metizol 5 mg
Metizol (tiamazol) może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, z najpoważniejszym powikłaniem w postaci agranulocytozy występującej u 0,3-0,6% pacjentów. Agranulocytoza może ujawnić się po kilku tygodniach lub miesiącach terapii i wymaga natychmiastowego odstawienia leku, zwykle ustępując samoistnie. Bardzo często obserwuje się skórne reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka), które zazwyczaj mają łagodny przebieg. Rzadko występują trombocytopenia, pancytopenia, uogólniona limfadenopatia, a także ciężkie postaci reakcji skórnych, łysienie i toczeń rumieniowaty polekowy. Wątroba może być dotknięta bardzo rzadko żółtaczką cholestatyczną lub toksycznym zapaleniem, które ustępują po odstawieniu leku. Częstość występowania artralgii jest wysoka, a objawy mogą pojawić się nawet po kilku miesiącach terapii.
agranulocytoza, artralgia, autoimmunologiczny zespół insulinowy, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotransferaza, gorączka polekowa, hipoglikemia, limfadenopatia uogólniona, łysienie, nadczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, polineuropatia, reakcja alergiczna skórna, tiamazol, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, zaburzenie smaku, zapalenie nerwu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mercilon
Produkt leczniczy Mercilon zawiera 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu i jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny ryzyka przez lekarza. Mercilon wiąże się z około dwukrotnie wyższym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel, z częstością 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, szczególnie w pierwszym roku stosowania lub po przerwie ≥4 tygodni. Ryzyko to wzrasta u pacjentek z dodatkowymi czynnikami ryzyka, a ŻChZZ może być śmiertelna w 1-2% przypadków. Ponadto, stosowanie Mercilonu może wiązać się z nieznacznym wzrostem względnego ryzyka raka piersi (RR=1,24), a także rzadkimi przypadkami łagodnych i złośliwych nowotworów wątroby. U pacjentek leczonych lekami przeciwwirusowymi na HCV obserwowano istotny wzrost aktywności AlAT, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu etynyloestradiolu. Konieczna jest także ostrożność u kobiet z hipertriglicerydemią, ryzykiem zapalenia trzustki, zaburzeniami czynności wątroby, nadciśnieniem tętniczym oraz chorobami autoimmunologicznymi lub metabolicznymi, które mogą ulec zaostrzeniu podczas terapii.
aminotransferaza alaninowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciśnienie tętnicze krwi, depresja, dezogestrel, dziurawiec zwyczajny, estrogen egzogenny, hipertriglicerydemia, insulinooporność obwodowa, łagodny nowotwór wątroby, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rak szyjki macicy, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zespół hemolityczno-mocznicowy, złośliwy nowotwór wątroby, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thyrozol 20 mg
Tiamazol, substancja czynna leku Thyrozol, stosowany w terapii nadczynności tarczycy, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym powikłaniem jest agranulocytoza, występująca u 0,3-0,6% pacjentów, która pojawia się po kilku tygodniach lub miesiącach leczenia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Inne rzadkie zaburzenia hematologiczne to trombocytopenia, pancytopenia oraz uogólniona limfadenopatia. Bardzo rzadko obserwuje się autoimmunologiczny zespół insulinowy z hipoglikemią, zapalenie nerwów, polineuropatię, ostry obrzęk ślinianki, żółtaczkę cholestatyczną i toksyczne zapalenie wątroby, które ustępują po odstawieniu leku. Częstość występowania skórnych reakcji alergicznych, takich jak świąd, wysypka i pokrzywka, jest bardzo wysoka (≥1/10), zwykle o łagodnym przebiegu, choć rzadko mogą pojawić się ciężkie postaci, w tym zespół Stevensa-Johnsona, także u dzieci. Bóle stawów występują często (≥1/100 do <1/10), mogą pojawić się po kilku miesiącach terapii.
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, ból stawów, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotranspeptydaza, gorączka polekowa, limfadenopatia, łysienie, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, obrzęk ślinianki, pancytopenia, polineuropatia, produkt leczniczy, reakcja alergiczna skórna, Thyrozol, tiamazol, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uogólnione zapalenie skóry, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Prestozek Combi
Produkt leczniczy Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wiąże się z ryzykiem wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, który może dotyczyć twarzy, kończyn, błon śluzowych, języka, głośni i krtani, a w przypadku zajęcia dróg oddechowych stanowi zagrożenie życia. Obrzęk może pojawić się w trakcie całej terapii i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz monitorowania pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wcześniejszym obrzękiem naczynioruchowym oraz przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, racekadotrylu, inhibitorów mTOR lub wildagliptyny, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki oraz regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Ponadto, inhibitor ACE może powodować objawowe niedociśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów odwodnionych lub z ciężkim nadciśnieniem reninozależnym, co wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego i odpowiedniego postępowania (np. ułożenie pacjenta, podanie 0,9% NaCl dożylnie).
adrenalina, afereza lipoprotein, agranulocytoza, amlodypina, dantrolen, ewerolimus, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, kaszel polekowy, kolagenoza, lek immunosupresyjny, małopłytkowość, martwica wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, peryndopryl, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals
Perindopril, jako inhibitor ACE, wiąże się z ryzykiem wystąpienia obrzęku naczynioruchowego obejmującego twarz, kończyny, błony śluzowe, język, głośnię lub krtań, co może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych i wymaga natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z sakubitrylem z walsartanem, racekadotrylem, inhibitorami mTOR lub wildagliptyną, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku. Obrzęk naczynioruchowy jelit, objawiający się bólem brzucha z lub bez nudności i wymiotów, może wystąpić rzadko i wymaga diagnostyki obrazowej oraz odstawienia inhibitora ACE. Ponadto, u pacjentów poddawanych aferezie lipoprotein lub odczulaniu jadem owadów, stosowanie inhibitorów ACE może wywołać zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne, co wymaga czasowego odstawienia leku przed zabiegiem lub terapią.
afereza lipoprotein, allopurynol, antagonista aldosteronu, bloker receptora angiotensyny, hiperkaliemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza naczyń, leczenie odczulające, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie reninozależne, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk płuc, piorunująca martwica wątroby, podwójna blokada układu RAA, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, syrolimus, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teenia 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Teenia, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane w okresie ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Teenia, należy natychmiast przerwać terapię. Dane epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych przy stosowaniu tego typu preparatów przed ciążą ani na działanie teratogenne w przypadku niezamierzonego stosowania we wczesnej ciąży, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania drospirenonu i etynyloestradiolu w ciąży. W okresie poporodowym stosowanie Teenia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), co należy uwzględnić przy decyzji o wznowieniu terapii. Ponadto, preparat może negatywnie wpływać na laktację, powodując zmniejszenie ilości i zmianę składu mleka, dlatego nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią do czasu całkowitego odstawienia dziecka.
antidotum, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon i etynyloestradiol, działanie teratogenne, krwawienie śródcykliczne, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wada wrodzona, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polsart Plus 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Polsart Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy (często ≥1/100 do <1/10), a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, stanowiący poważne zagrożenie. W badaniach klinicznych (n=1471) częstość działań niepożądanych była porównywalna między terapią skojarzoną a monoterapią telmisartanem, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane obejmują m.in. hipokaliemię (niezbyt często), hiponatremię (rzadko), zaburzenia serca (częstoskurcz, arytmie), niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), a także rzadkie przypadki nieprawidłowej czynności wątroby i obrzęku naczynioruchowego, w tym zakończonego zgonem.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, arytmia, badanie kliniczne, cukromocz, częstoskurcz, dyspepsja, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra jaskra z zamkniętym kątem, parestezje, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan i hydrochlorotiazyd, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Yaz 0,02 mg + 3 mg
Lek Yaz, zawierający etynyloestradiol i drospirenon, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanym nasileniu i częstości. Najpoważniejsze powikłania obejmują zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył i tętnic, nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie nowotwory wątroby. Użytkowniczki są narażone na zwiększone ryzyko zakrzepicy żył i tętnic, co może prowadzić do zawału serca, udaru czy zatorowości płucnej. Istotne jest monitorowanie parametrów wątrobowych ze względu na możliwość wystąpienia ostrych i przewlekłych zaburzeń czynności wątroby. Ponadto, stosowanie leku wiąże się z nieznacznym wzrostem ryzyka raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Interakcje z induktorami enzymatycznymi mogą obniżać skuteczność antykoncepcji i powodować krwawienia śródcykliczne.
bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, hiperkaliemia, hiponatremia, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok miesiączkowy, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel piersi, trądzik pospolity, trombocytopenia, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna