zaburzenie erekcji
Zaburzenie erekcji (disfunkcja erekcji, impotencja) to stan medyczny, w którym mężczyzna nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Jest to powszechny problem zdrowotny, dotykający nawet 50% mężczyzn po 40. roku życia w różnym nasileniu.
Etiologia zaburzeń erekcji jest wieloczynnikowa i obejmuje przyczyny organiczne (naczyniowe, neurologiczne, hormonalne), psychogenne oraz mieszane. Choroby przewlekłe takie jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia oraz miażdżyca znacząco zwiększają ryzyko wystąpienia tego zaburzenia. Istotną rolę odgrywają również czynniki jatrogenne, w tym przyjmowanie niektórych leków (np. beta-blokerów, diuretyków, antydepresantów).
Diagnostyka zaburzeń erekcji obejmuje szczegółowy wywiad medyczny i seksualny, badanie przedmiotowe, podstawowe badania laboratoryjne (profil lipidowy, poziom testosteronu, glikemia) oraz w wybranych przypadkach bardziej specjalistyczne badania (badanie nocnych erekcji, USG dopplerowskie naczyń prącia). Kluczowe jest wykluczenie schorzeń układu sercowo-naczyniowego jako pierwotnej przyczyny dysfunkcji.
Leczenie zaburzeń erekcji jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię, psychoterapię oraz metody inwazyjne. Leki z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil, awanafil) stanowią pierwszą linię leczenia farmakologicznego. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się iniekcje doprąciowe, systemy próżniowe lub implantację protez prącia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maxon
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (lek MAXON) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki zaburzeń erekcji oraz oceny układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa czy zaburzenia rytmu komorowego. Syldenafil wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może powodować przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia, schorzeniami predysponującymi do priapizmu oraz u osób przyjmujących azotany, z którymi stosowanie syldenafilu jest bezwzględnie przeciwwskazane. W przypadku erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna, aby zapobiec trwałym uszkodzeniom tkanek prącia.
białaczka, choroba Peyroniego, ciśnienie tętnicze krwi, czynna choroba wrzodowa, donor tlenku azotu, działanie hipotensyjne azotanów, fosfodiesteraza typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, laktaza, lek alfa-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, ryzyko sercowo-naczyniowe, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vardenafil Holsten 20 mg
Wardenafil Holsten, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i poprawy napływu krwi podczas naturalnego pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą działanie na inne izoenzymy fosfodiesteraz nawet ponad 1000-krotnie, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Badania pletyzmograficzne wykazały, że dawka 20 mg powoduje erekcję wystarczającą do penetracji (60% sztywności) już po 15 minutach, a efekt jest statystycznie istotny po 25 minutach. Lek powoduje łagodne obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalnie 6,9 mmHg przy 20 mg) i nie wywołuje klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG, choć przy dawce 80 mg może nieznacznie wydłużać odstęp QTc (do 10 ms). Wardenafil nie jest wskazany u osób poniżej 18 lat.
choroba niedokrwienna serca, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba współistniejąca, ciało jamiste, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, depresja, elektrokardiogram, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, gatyfloksacyna, hiperlipidemia, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, odstęp QTc, pletyzmografia prącia, prostatektomia, prostatektomia oszczędzająca unerwienie, psychogenne zaburzenie erekcji, syldenafil, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, zaburzenie erekcji, zniekształcenie prącia - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba peyroniego – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka choroby Peyroniego opiera się przede wszystkim na szczegółowym wywiadzie oraz badaniu przedmiotowym, które pozwalają na rozpoznanie charakterystycznych cech choroby, takich jak wyczuwalne blaszki włókniste i krzywizna prącia podczas erekcji. Kluczowe jest określenie fazy choroby – ostrej (aktywnej) z bólem podczas erekcji i progresją deformacji, lub przewlekłej (stabilnej) z ustąpieniem bólu i stabilną krzywizną przez co najmniej 3-6 miesięcy. Badanie palpacyjne w stanie wiotkim umożliwia ocenę lokalizacji i ilości blaszek, a pomiar długości prącia pozwala monitorować ewentualne skrócenie. Obiektywna ocena stopnia krzywizny (w stopniach) jest możliwa dzięki dokumentacji fotograficznej lub testowi iniekcji docierniowej (ICI) z alprostadylem, co umożliwia precyzyjne określenie kąta zgięcia oraz identyfikację dodatkowych deformacji, takich jak efekt klepsydry czy przewężenie.
alprostadyl, badanie dopplerowskie, badanie palpacyjne, badanie podmiotowe, badanie przedmiotowe, blaszka włóknista, choroba Dupuytrena, choroba Ledderhose’a, choroba Peyroniego, deformacja prącia, faza ostra, faza przewlekła, krzywizna prącia, Międzynarodowy Indeks Funkcji Erektylnej, przepływ krwi, rezonans magnetyczny, ultrasonografia, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sildenafil Ranbaxy 100 mg
Syldenafil, klasyfikowany pod kodem ATC G04BE03, jest doustnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do rozkurczu mięśni gładkich oraz zwiększonego napływu krwi podczas pobudzenia seksualnego. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, z mniejszym wpływem na inne izoenzymy fosfodiesteraz, co minimalizuje działania niepożądane. Mediana czasu do osiągnięcia erekcji o sztywności 60% wynosi około 25 minut, a efekt może utrzymywać się do 4-5 godzin po podaniu. Dawka 100 mg powoduje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio o 8,4 mmHg skurczowego i 5,5 mmHg rozkurczowego), bez istotnych zmian w zapisie EKG u zdrowych osób.
choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, cytrynian syldenafilu, dusznica bolesna, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, izoenzym PDE6, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, perymetr Humphreya, pletyzmografia prącia, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radykalna prostatektomia, test Farnsworth-Munsell, tlenek azotu, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji psychogenne, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon chorób i schorzeń
Problemy z ejakulacją – Patofizjologia i mechanizm
Zaburzenia ejakulacji u mężczyzn mają złożoną patofizjologię, obejmującą zarówno czynniki organiczne, jak i psychospołeczne. Proces ejakulacji jest kontrolowany przez neuronalne mechanizmy w segmencie rdzenia kręgowego L3-L4, gdzie komórki wrzecionowo-wzgórzowe lędźwiowe (LSt) pełnią rolę generatorów wytrysku. Neuroprzekaźniki, takie jak serotonina, dopamina i norepinefryna, modulują ten proces, a zmiany w ich aktywności mogą prowadzić do zaburzeń, np. przedwczesnego wytrysku (PE) czy opóźnionej ejakulacji (DE). Czynniki neurologiczne, takie jak neuropatia cukrzycowa, stwardnienie rozsiane czy urazy nerwów miednicznych, oraz zaburzenia hormonalne (np. hiperprolaktynemia, niedoczynność tarczycy, hipogonadyzm) również wpływają na funkcję ejakulacyjną. Wsteczna ejakulacja, charakteryzująca się cofaniem nasienia do pęcherza moczowego, może być spowodowana m.in. operacjami prostaty (TURP z ryzykiem 10-15%), cukrzycą czy stosowaniem blokerów alfa-adrenergicznych. Współistnienie zaburzeń erekcji i ejakulacji jest częste, co komplikuje diagnostykę i terapię.
Psychogenne czynniki, takie jak lęk, poczucie winy, trudności w relacjach czy niekorzystne doświadczenia seksualne, odgrywają istotną rolę w etiologii zaburzeń ejakulacji, zwłaszcza w DE i PE. Terapia powinna łączyć podejścia psychologiczne (np. techniki behawioralne „stop-start” czy „ściskania”) z farmakoterapią, w tym stosowaniem selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które wydłużają czas latencji wytrysku wewnątrzpochwowego (IELT). Leki takie jak SSRI, opioidy, leki przeciwpsychotyczne czy blokery alfa-adrenergiczne mogą indukować zaburzenia ejakulacji, w tym opóźnioną ejakulację i wsteczną ejakulację. Przewlekłe zapalenie prostaty jest istotnym czynnikiem predysponującym do PE, co podkreśla rolę stanu zapalnego w patogenezie. Kompleksowa ocena i leczenie zaburzeń ejakulacji wymaga uwzględnienia zarówno aspektów neurologicznych, hormonalnych, jak i psychoseksualnych, aby skutecznie poprawić jakość życia pacjentów.
anorgazmia, bloker alfa-adrenergiczny, czas latencji wytrysku wewnątrzpochwowego, czynnik organiczny, dopamina, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, łagodny rozrost prostaty, nadczynność tarczycy, nerw miedniczny, neuropatia cukrzycowa, niedoczynność tarczycy, niepłodność męska, norepinefryna, opóźniona ejakulacja, ośrodkowy układ nerwowy, problemy z ejakulacją, prolaktyna, przedwczesny wytrysk, przewlekłe zapalenie prostaty, przezcewkowa resekcja prostaty, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, stwardnienie rozsiane, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wsteczna ejakulacja, zaburzenie erekcji, zapalenie prostaty, zwój współczulny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xirect 25 mg
Syldenafil jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu rozkładu cGMP w ciałach jamistych prącia, co wzmacnia efekt tlenku azotu (NO) i prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich oraz zwiększonego napływu krwi, umożliwiając erekcję wyłącznie w obecności pobudzenia seksualnego. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą 10-krotnie powinowactwo do PDE6 (zaangażowanej w przekazywanie bodźców świetlnych) oraz 4000-krotnie wobec PDE3, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Po podaniu dawki 100 mg obserwuje się niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio o 8,4 mmHg skurczowego i 5,5 mmHg rozkurczowego) bez istotnych zmian w EKG, także u pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca. Czas do osiągnięcia erekcji wynosi średnio 25 minut, a efekt może utrzymywać się do 4-5 godzin.
choroba niedokrwienna serca, ciała jamiste prącia, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, elektrokardiogram, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, mechanizm erekcji, mięśnie gładkie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, perymetr Humphreya, pletyzmografia prącia, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radioterapia, radykalna prostatektomia, siatka Amslera, siatkówka oka, syldenafil, szlak NO/cGMP, Test Farnswortha-Munsella, tętnica płucna, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadalafil Polpharma 20 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 20 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o wymiarach 14,9-15,4 mm na 7,1-7,6 mm, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Substancja czynna, tadalafil, jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), który wspomaga naturalny mechanizm erekcji poprzez zwiększenie przepływu krwi do ciał jamistych prącia, jednak jego skuteczność wymaga obecności stymulacji seksualnej. Lek jest przeznaczony dla pacjentów z różnym nasileniem (łagodne, umiarkowane, ciężkie) oraz etiologią zaburzeń erekcji (organiczne, psychogenne, mieszane). Tabletki zawierają również laktozę jednowodną w ilości 307,6 mg, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u niektórych pacjentów.
dysfunkcja erekcyjna, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE5, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, podłoże organiczne, podłoże psychogenne, stymulacja seksualna, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji podłoże organiczne, zaburzenie erekcji podłoże psychogenne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gerocilan
Przed rozpoczęciem terapii produktem Gerocilan (tadalafil 20 mg) konieczna jest szczegółowa ocena stanu zdrowia pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń kardiologicznych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Tadalafil, jako inhibitor PDE5, powoduje łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać działanie hipotensyjne azotanów oraz leków blokujących receptory α1-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyny. Wskazane jest również monitorowanie pacjentów pod kątem zaburzeń widzenia (CSCR, NAION) oraz nagłej utraty słuchu, a w przypadku wystąpienia tych objawów natychmiastowa konsultacja lekarska jest obligatoryjna. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C Child-Pugh) dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
białaczka, blokery receptorów alfa-adrenergicznych, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, częstoskurcz, doksazosyna, fosfodiesteraza typu 5, inhibitor CYP3A4, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, nagła utrata słuchu, nagły zgon sercowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryzyko kardiologiczne, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia widzenia, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gerocilan 5 mg
Gerocilan (tadalafil) w dawce 5 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. W terapii zaburzeń erekcji skuteczność leku jest uzależniona od jednoczesnej stymulacji seksualnej, gdyż tadalafil działa poprzez zwiększenie przepływu krwi do prącia podczas pobudzenia seksualnego, umożliwiając osiągnięcie i utrzymanie erekcji. Preparat może być stosowany codziennie, co pozwala na spontaniczność aktywności seksualnej. W leczeniu BPH tadalafil łagodzi objawy dolnych dróg moczowych, takie jak częste oddawanie moczu, osłabiony strumień moczu, trudności w mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza oraz nykturię, poprzez relaksację mięśni gładkich prostaty, torebki prostaty i cewki moczowej, poprawiając przepływ moczu.
cewka moczowa, dolne drogi moczowe, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, nykturia, objawy ze strony dolnych dróg moczowych, osłabiony strumień moczu, powiększenie gruczołu krokowego, przepływ krwi do prącia, relaksacja mięśni gładkich prostaty, stymulacja seksualna, tabletka powlekana, tadalafil, torebka prostaty, trudność w rozpoczęciu mikcji, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sildenafil Bluefish
Przed rozpoczęciem terapii produktem Sildenafil Bluefish konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki zaburzeń erekcji oraz oceny układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ze względu na potencjalne ryzyko powikłań kardiologicznych. Sildenafil, jako inhibitor PDE5 o działaniu wazodylatacyjnym, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy oraz przemijające napady niedokrwienne, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka i często w kontekście aktywności seksualnej.
azotan, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, działanie wazodylatacyjne, fosfodiesteraza typu 5, kardiomiopatia przerostowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy, laktoza, lek α-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nitroprusydek sodu, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, układ krążenia, zaburzenie erekcji, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa w dawce 2 mg peryndoprylu (1,67 mg peryndoprylu) i 0,625 mg indapamidu to lek łączący inhibitor ACE z tiazydopodobnym diuretykiem, co pozwala na zmniejszenie ryzyka hipokaliemii indukowanej przez indapamid. W badaniach klinicznych hipokaliemia (K+ <3,4 mmol/l) występowała u 2% pacjentów przy dawce 2 mg/0,625 mg oraz u 4% przy dawce 4 mg/1,25 mg. Indapamid wykazuje działanie zależne od dawki, przy 1,5 mg hipokaliemia <3,4 mmol/l dotyczyła 10% pacjentów, a przy 2,5 mg aż 25%. Najczęstsze działania niepożądane peryndoprylu to zawroty głowy, ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, a indapamidu – hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości skórne i wysypki plamkowo-grudkowe. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości, z uwzględnieniem potencjalnie zagrażających życiu stanów, takich jak agranulocytoza, torsade de pointes, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, astenia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, duszność, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, peryndopryl, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adalift 2,5 mg
Adalift zawiera tadalafil w dawce 2,5 mg, dostępny w tabletkach powlekanych o średnicy około 5 mm. Standardowa dawka doraźna wynosi 10 mg, przyjmowana minimum 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Maksymalna częstość podawania to raz na dobę. Dla pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) zaleca się dawkowanie codzienne 5 mg, z możliwością redukcji do 2,5 mg, przy czym konieczna jest okresowa ocena celowości terapii. U osób w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. W przypadku ciężkich zaburzeń nerek maksymalna dawka doraźna to 10 mg, a stosowanie schematu codziennego jest niewskazane.
5 mg, Adalift, aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dawka 2, dawka tadalafilu, indywidualna tolerancja leku, podanie doustne, produkt leczniczy, skala Child-Pugh, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, tadalafil, tolerancja leku, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profitadal 5 mg
Profitadal, zawierający tadalafil w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 8022 pacjentach leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentach otrzymujących placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i ból mięśni, występujące z częstością od 1/100 do <1/10. Objawy te mają zazwyczaj charakter przemijający i łagodny do umiarkowanego, a ich częstość nasila się wraz ze wzrostem dawki. Ból głowy najczęściej pojawia się w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Rzadziej obserwuje się zawroty głowy, bradykardię zatokową oraz inne nieprawidłowości w EKG (częstość 1/1000 do <1/100), które jednak zwykle nie wiążą się z objawami klinicznymi.
badanie kliniczne, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, działanie niepożądane, kontrolowane placebo, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nieprawidłowości w EKG, niestrawność, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna tadalafil, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie erekcji, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Profitadal
Przed rozpoczęciem terapii zaburzeń erekcji produktem Profitadal (tadalafil 20 mg) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, nagłe zgony sercowe, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne (TIA), bóle w klatce piersiowej, kołatanie serca i częstoskurcz. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie wazodylatacyjne i może nasilać hipotensję w połączeniu z azotanami oraz lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyną). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz niewydolnością wątroby klasy C (Child-Pugh) stosowanie Profitadalu wymaga ostrożności lub jest przeciwwskazane ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek i ograniczone dane kliniczne.
aktywność seksualna, białaczka, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, doksazosyna, erytromycyna, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor izoenzymu CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenie rytmu, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja galaktozy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, receptor α1-adrenergiczny, rytonawir, ryzyko sercowo-naczyniowe, sakwinawir, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, utrata słuchu, wazodylatacja, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvastatin Genoptim 10 mg
Simvastatin Genoptim (symwastatyna) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS stosowanie dawki 40 mg/dobę przez średnio 5 lat nie zwiększało istotnie częstości działań niepożądanych w porównaniu z placebo, z odsetkiem przerwania terapii z powodu działań niepożądanych odpowiednio 4,8% vs 5,1%. Miopatia występowała rzadko (<0,1% przy dawce 40 mg), a podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN) odnotowano u 0,21% pacjentów leczonych symwastatyną, wobec 0,09% w grupie placebo. Wyższe dawki (80 mg/dobę) wiązały się z większym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02% przy 20 mg). Działania niepożądane obejmują m.in. rzadkie zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość), neurologiczne (parestezje, neuropatia obwodowa), zaburzenia pamięci (bardzo rzadko), a także rzadkie przypadki śródmiąższowych chorób płuc i immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM). W badaniach post-marketingowych zgłaszano również zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost HbA1c i glukozy na czczo, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza ≥5,6 mmol/L, BMI >30 kg/m², nadciśnienie).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, badanie 4S, badanie HPS, bezsenność, depresja, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, hemoglobina glikowana, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miopatia, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, zaburzenie erekcji, zaburzenie pamięci, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Matrifen 25 mikrogramów/godzinę system transdermalny 25 mcg/h
Analiza bezpieczeństwa stosowania systemu transdermalnego Matrifen, zawierającego fentanyl, opiera się na danych z 11 badań klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci. Najczęstsze działania niepożądane u dorosłych (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). W populacji pediatrycznej najczęściej obserwowano wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunkę (12,8%) i świąd (12,8%). Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, bez specyficznych czynników ryzyka u dzieci powyżej 2 lat. Wśród rzadziej występujących działań niepożądanych odnotowano m.in. reakcje anafilaktyczne, depresję oddechową, napady drgawkowe oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe i neurologiczne.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dysfagia, fentanyl, kołatanie serca, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, plaster transdermalny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, system transdermalny, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zespół abstynencyjny noworodków, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych, złe samopoczucie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kamiren 4 mg
Doksazosyna, będąca antagonistą postsynaptycznych alfa1-adrenoreceptorów, wykazuje podwójne zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Jej selektywność wobec podtypu alfa1A, dominującego w gruczole krokowym (ponad 70%), umożliwia skuteczne rozluźnienie mięśni gładkich układu moczowego, co poprawia przepływ moczu i łagodzi objawy BPH. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez 24 godziny po jednorazowej dawce, z maksymalnym efektem po 2-6 godzinach, bez rozwoju tolerancji i z minimalnym ryzykiem tachykardii czy wzrostu aktywności reninowej. Doksazosyna korzystnie wpływa na profil lipidowy, obniżając stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego i LDL oraz zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13%, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka choroby wieńcowej.
adrenoreceptor alfa1, agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, alfa1-adrenoreceptor, astma, beta-adrenolityk, cewka moczowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dysfunkcja lewokomorowa, dysfunkcja seksualna, efekt hipotensyjny, frakcja LDL, gospodarka lipidowa, komplikacja sercowo-naczyniowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, mięsień gładki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, przerost lewej komory serca, skaza moczanowa, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy całkowite, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadamen MED 5 mg
Tadamen MED to preparat w postaci tabletek powlekanych zawierających tadalafil w dawce 5 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnych objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Tabletki mają jasnożółty kolor, są okrągłe, dwuwypukłe o średnicy 6,3 ± 0,3 mm, z oznaczeniami „M” oraz „TL” nad cyfrą „2”. Oprócz substancji czynnej, każda tabletka zawiera 59,48 mg laktozy oraz mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu. Skład rdzenia i otoczki tabletek obejmuje m.in. kroskarmelozę sodową (środek rozsadzający), magnezu stearynian (zapobiega przyklejaniu się masy tabletkowej) oraz hypromelozę (nośnik powłoki), co zapewnia odpowiednie właściwości fizykochemiczne preparatu.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, poloksamer, powidon, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, triacetyna, tytanu dwutlenek, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadalafil Belupo 5 mg
Tadalafil Belupo jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia, umożliwiając erekcję wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Ponadto, tadalafil wpływa na mięśnie gładkie gruczołu krokowego i pęcherza, co przekłada się na łagodzenie objawów BPH. W badaniach in vitro wykazano wysoką selektywność tadalafilu wobec PDE5, działając ponad 10 000 razy silniej niż na inne izoenzymy PDE, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych i okulistycznych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego wynosiło odpowiednio 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej oraz 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) ani na częstość akcji serca. Rzadkie doniesienia o zaburzeniach widzenia barw (<0,1%) potwierdzają niskie powinowactwo do PDE6 w siatkówce oka.
ciało jamiste, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy cGMP, kurczliwość mięśnia sercowego, kwestionariusz IIEF, łagodny rozrost gruczołu krokowego, metoda podwójnie ślepej próby, morfologia plemników, naczynie krwionośne, powikłanie cukrzycy, relaksacja mięśni gładkich, ruchliwość plemników, selektywny odwracalny inhibitor, skala IPSS, spermatogeneza, stężenie plemników, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, tlenek azotu, unerwienie aferentne, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Menero MED 2,5 mg
Tadalafil wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 litrów, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a głównym metabolitem jest glukuronian metylokatecholu, który jest klinicznie nieaktywny. Średni klirens wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to około 17,5 godziny. Eliminacja zachodzi głównie z kałem (61% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (36% dawki). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Wchłanianie nie jest zależne od posiłku ani pory podania.
AUC, białko osocza, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, CYP3A4, dostępność biologiczna, farmakokinetyka leku, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania biologiczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny leku, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Erlis
Przed zastosowaniem tadalafilu (Erlis 20 mg) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego w celu właściwej diagnozy zaburzeń erekcji oraz oceny układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, nagła śmierć sercowa, niestabilna dławica piersiowa, udar czy komorowe zaburzenia rytmu serca. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, powoduje łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać działanie hipotensyjne azotanów oraz leków blokujących receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyny), dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Skuteczność leku nie została potwierdzona u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów. W przypadku wystąpienia priapizmu trwającego ≥4 godziny konieczna jest natychmiastowa interwencja lekarska, aby zapobiec trwałemu uszkodzeniu tkanek prącia.
anatomiczne zniekształcenie członka, białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, działanie hipotensyjne azotanów, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze objawowe, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rozszerzanie naczyń krwionośnych, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Permen Med 25 mg
Syldenafil, będący selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji poprzez zwiększenie stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich i poprawy ukrwienia podczas pobudzenia seksualnego. Lek wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą 4000-krotnie selektywność wobec PDE3, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z innymi izoenzymami fosfodiesterazy. Czas do osiągnięcia erekcji o sztywności 60% wynosi średnio 25 minut (zakres 12-37 minut), a efekt może utrzymywać się do 4-5 godzin po podaniu dawki 100 mg. Syldenafil powoduje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio o 8,4 mmHg skurczowego i 5,5 mmHg rozkurczowego) bez istotnych zmian w zapisie EKG u zdrowych osób oraz nie pogarsza hemodynamiki u pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca.
choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, izoenzym PDE6, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pletyzmografia penisa, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radykalna prostatektomia, syldenafil, test Farnsworth-Munsell, tlenek azotu, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie psychogenne, zwyrodnienie plamki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 5 mg
Stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość tych objawów jest zależna od dawki i zwykle ma charakter przejściowy o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do istotnych działań niepożądanych należą również reakcje nadwrażliwości (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko), zaburzenia widzenia, szum w uszach, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, a także priapizm (rzadko). U pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę obserwowano nieznacznie większą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznie konsekwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadaxin 20 mg
Tadaxin, zawierający 20 mg tadalafilu, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Standardowa dawka doraźna wynosi 10 mg, przyjmowana minimum 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Lek można stosować niezależnie od posiłków, maksymalnie raz na dobę. U pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) zaleca się schemat dawkowania 5 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 2,5 mg w zależności od tolerancji. Nie zaleca się stałego, codziennego przyjmowania dawki 10 lub 20 mg. Tadaxin dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 5, 10 i 20 mg, zawierających również 200 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dawkowanie dobowe, dawkowanie doraźne, laktoza jednowodna, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, skala Child-Pugh, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie łagodne do umiarkowanego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 5 mg
Stosowanie tadalafilu, analizowane na podstawie danych z ponad 12 000 pacjentów (8022 na tadalafil i 4422 na placebo), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, najczęściej obejmujących ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką leku. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia układu nerwowego (np. zawroty głowy, udar, omdlenia), narządu wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), serca (częstoskurcz, zawał mięśnia sercowego), układu naczyniowego (niedociśnienie, zaczerwienienie twarzy), przewodu pokarmowego (niestrawność, wymioty), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (ból pleców i mięśni) oraz zaburzenia układu rozrodczego (priapizm, przedłużony wzwód). Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak większość tych zmian była bezobjawowa.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadalafil Aristo 20 mg
Tadalafil Aristo jest lekiem stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, które można dzielić na równe części. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg, przyjmowana doustnie co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Lek można stosować niezależnie od posiłku, z maksymalną częstością podawania raz na dobę. Dla pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat codzienny z dawką 5 mg raz na dobę, którą można zmniejszyć do 2,5 mg w zależności od tolerancji. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast przy ciężkich zaburzeniach nerek zaleca się nie przekraczać dawki 10 mg na żądanie i 5 mg na dobę w schemacie codziennym. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zalecana dawka to 10 mg przed aktywnością seksualną, z zachowaniem ostrożności.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, dostosowanie dawki, efekt terapeutyczny, łagodne zaburzenie czynności nerek, schemat dawkowania, tabletka powlekana, tadalafil, tolerancja leku, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenza 45 mg
Lek Atenza zawierający metylofenidatu chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 18 mg, 27 mg, 36 mg, 45 mg, 54 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność i nerwowość (bardzo często, ≥1/10), ból głowy (bardzo często), a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka – często, ≥1/100 do <1/10) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, arytmia, nadciśnienie tętnicze – często). U dzieci obserwuje się umiarkowane opóźnienie wzrostu i masy ciała przy długotrwałym stosowaniu. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zaburzenia psychotyczne, próby samobójcze (bardzo rzadko, <1/10 000), ciężkie reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia) oraz poważne incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca). Konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby, układu krwiotwórczego oraz stanu psychicznego pacjentów, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi lub chorobami sercowo-naczyniowymi.
arytmia, częstomocz, dławica piersiowa, drgawki, dyskineza, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, jadłowstręt psychiczny, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, mania, martwicze zapalenie naczyń, metylofenidatu chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie psychotyczne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół Tourette’a, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – TADALAFIL MAXON 10 mg
Tadalafil w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które lekarze powinni uwzględniać w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, przy czym ich częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter przemijający i umiarkowany. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo, odnotowano także rzadkie, ale istotne zdarzenia, takie jak udary, przemijające napady niedokrwienne (TIA), priapizm, zawał mięśnia sercowego oraz niestabilna dławica piersiowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których wystąpiły poważne incydenty sercowe, często w kontekście obecności czynników ryzyka. Ponadto, u osób powyżej 65. roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek i zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, choroba układu sercowo-naczyniowego, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil PMCS 20 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu obejmuje najczęściej występujące działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość nasila się wraz ze wzrostem dawki. Dane z badań klinicznych (8022 pacjentów na tadalafil i 4422 na placebo) wskazują, że większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca. Ból głowy pojawia się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. Rzadziej obserwuje się zawroty głowy, omdlenia, migreny, napady drgawek oraz poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca i nagłe zgony sercowe. Wśród działań niepożądanych narządu wzroku wymienia się m.in. nietętniczą przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION), okluzję naczyń siatkówki oraz centralną surowiczą chorioretinopatię.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Tadalafil – Działania niepożądane
Tadalafil, inhibitor PDE5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, które mają charakter łagodny do umiarkowanego i zwykle ustępują samoistnie. Częstość występowania działań niepożądanych wzrasta wraz z dawką. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 placebo, najczęstsze działania niepożądane występowały w zakresie ≥1/100 do <1/10. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz nagłe zgony sercowe, które choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), stanowią poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka (choroby serca, nadciśnienie, cukrzyca, palenie). U pacjentów powyżej 65 lat częściej obserwowano biegunkę, a u osób powyżej 75 lat – zawroty głowy i biegunkę przy dawce 5 mg/dobę.
bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, dyspepsja, hemospermia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, komorowe zaburzenia rytmu, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadulan 5 mg
Tadulan (tadalafil) jest stosowany u dorosłych mężczyzn w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W terapii zaburzeń erekcji zaleca się dawkę doraźną 10 mg przyjmowaną co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Dla pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat dawkowania 5 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 2,5 mg w przypadku złej tolerancji. W leczeniu BPH stosuje się 5 mg tadalafilu raz na dobę, niezależnie od posiłków. U pacjentów z jednoczesnymi wskazaniami (BPH i zaburzenia erekcji) dawka wynosi również 5 mg raz dziennie. Nie zaleca się stosowania dawek 2,5 mg w leczeniu BPH ze względu na brak wykazanej skuteczności.
aktywność seksualna, alternatywna terapia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, efekt terapeutyczny, łagodne do umiarkowanych zaburzenie czynności nerek, łagodny rozrost gruczołu krokowego, podeszły wiek, skala Child-Pugh, stosunek korzyści do ryzyka, tadalafil, Tadulan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valinger Med 100 mg
Valinger Med to preparat zawierający 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, dostępny w formie niebieskich tabletek powlekanych o wymiarach 17 x 9 mm, przeznaczony do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia te definiuje się jako niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia wystarczającego do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Syldenafil działa poprzez wspomaganie naturalnych mechanizmów fizjologicznych wzwodu, jednak jego skuteczność wymaga obecności odpowiedniej stymulacji seksualnej, gdyż lek nie wywołuje erekcji samoistnie. Preparat jest wskazany zarówno w przypadku trudności z uzyskaniem, jak i utrzymaniem erekcji.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Maxon Active 25 mg
W praktyce klinicznej stosowanie Maxon Active zawierającego 25 mg syldenafilu wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalny wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ syldenafilu na funkcje psychomotoryczne, zgłaszane działania niepożądane, takie jak zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, mogą znacząco upośledzać bezpieczeństwo tych czynności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności indywidualnej oceny reakcji organizmu po pierwszym przyjęciu leku, zalecając wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do momentu wykluczenia niekorzystnych objawów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, cytrynian syldenafilu, dysfagia, działania niepożądane syldenafilu, funkcje poznawcze, Maxon Active, nieostre widzenie, objawy niepożądane, podwójne widzenie, reakcja organizmu na lek, sprawność psychomotoryczna, syldenafil, zaburzenia widzenia, zaburzenie erekcji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indix SR 1,5 mg
Indix SR zawiera 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występują hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki grudkowo-plamkowe, z zależnością nasilenia objawów od dawki leku. Indapamid może powodować poważne, choć rzadkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna, leukopenia i małopłytkowość, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia (często), hiperkalcemia (bardzo rzadko), hipochloremia i hipomagnezemia (rzadko), oraz hiponatremia (niezbyt często) są istotne klinicznie, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. W zakresie układu nerwowego i wzroku mogą pojawić się zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, omdlenia oraz poważne zaburzenia widzenia, w tym ostra jaskra zamkniętego kąta wymagająca pilnej interwencji okulistycznej.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezja, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, układ krwiotwórczy, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zamazane widzenie, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Wardenafil – Właściwości farmakodynamiczne
Wardenafil, będący selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do rozkurczu mięśni gładkich oraz zwiększonego napływu krwi, warunkującego prawidłowy wzwód. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą hamowanie innych fosfodiesteraz nawet o ponad 1000-krotnie, co minimalizuje działania niepożądane. W badaniach pletyzmograficznych dawka 20 mg indukowała erekcję umożliwiającą penetrację już po 15 minutach, a istotna statystycznie odpowiedź pojawiała się po 25 minutach. Lek powoduje łagodne, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio -6,9 mmHg przy dawce 20 mg) oraz nie wywołuje klinicznie istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć w dawce 80 mg obserwowano wzrost odstępu QTc o około 10 ms, co nie przekraczało klinicznie istotnych granic przy indywidualnej korekcji.
choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, cukrzyca, cykliczny monofosforan guanozyny, fosfodiesteraza, hiperlipidemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, obniżenie ciśnienia tętniczego, odstęp QT, pletyzmografia prącia, przewlekła choroba płuc, radykalna prostatektomia, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, wskaźnik IIEF, zaburzenie erekcji, zniekształcenie prącia - Leksykon substancji czynnych
Wardenafil – Dawkowanie i sposób podawania
Wardenafil jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn, z zalecaną dawką początkową 10 mg przyjmowaną doustnie na 25-60 minut przed aktywnością seksualną. Dawkę można modyfikować w zakresie 5-20 mg, z maksymalną częstością podawania raz na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z ciężkim upośledzeniem nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) zaleca się rozpoczęcie terapii od 5 mg z możliwością zwiększenia do 20 mg w zależności od tolerancji. W przypadku łagodnych zaburzeń czynności wątroby (klasa A wg Childa-Pugha) dawka początkowa to 5 mg, którą można zwiększyć do 20 mg, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami (klasa B) dawka maksymalna wynosi 10 mg.
biodostępność wardenafilu, cytochrom CYP 3A4, działanie niepożądane, erytromycyna, inhibitor CYP 3A4, interakcja lekowa, klarytromycyna, klirens kreatyniny, posiłek wysokotłuszczowy, skala Childa-Pugha, skuteczność terapii, tolerancja leku, wardenafil, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 10 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TLPD), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą być mylone z objawami samej depresji, takimi jak ból głowy, drżenie, zaburzenia uwagi, zaparcia czy zmniejszone libido. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują kardiologiczne powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa (często), arytmie (rzadko), kardiomiopatie i torsade de pointes (bardzo rzadko), a także zapalenia mięśnia sercowego o podłożu nadwrażliwości (częstość nieznana). Ponadto, lek może indukować myśli i zachowania samobójcze, stany maniakalne, majaczenie, drgawki oraz zaburzenia pozapiramidowe. Rzadkie, ale istotne powikłania hematologiczne to zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia i małopłytkowość, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi. W okulistyce należy zwrócić uwagę na ryzyko ostrej jaskry (bardzo rzadko) oraz zaburzenia akomodacji i rozszerzenie źrenic, które mogą prowadzić do poważnych powikłań.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amitryptylina, arytmia, ataksja, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawki, eozynofilia, fotosensytyzacja, ginekomastia, hipertermia, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, libido, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk języka, parestezja, polineuropatia, porażenna niedrożność jelit, powiększenie gruczołów ślinowych, rozszerzenie źrenic, senność, stan maniakalny, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Löfflera, złamanie kości, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 100 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została przebadana w badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na ustalenie kompleksowego profilu bezpieczeństwa. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, obserwowane u ≥10% pacjentów. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny vs. 5% w grupie placebo. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ośrodkowych, w tym nasilonej senności. Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (ataksja, drgawki), okulistyczne (nieostre widzenie), sercowe (tachykardia, blok AV I stopnia), naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), wątrobowe (podwyższone ALT, AST), skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (kurcze, rabdomioliza) oraz nerkowe (niewydolność nerek).
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, uzależnienie lekowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie mowy, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biosteron 10 mg
Dehydroepiandrosteron (DHEA), obecny w preparacie Biosteron (tabletki 10 mg i 25 mg), jest steroidowym hormonem anabolicznym i prohormonem, syntetyzowanym głównie w warstwie siatkowatej kory nadnerczy. Jego biosynteza rozpoczyna się od cholesterolu, a następnie przez pregnenolon i 17-OH-pregnenolon prowadzi do powstania DHEA. W organizmie pełni rolę prekursora androgenów i estrogenów, z konwersją zależną od płci i wieku pacjenta. Maksymalna produkcja endogenna u mężczyzn wynosi 15-30 mg/dobę, z poziomami wolnego DHEA we krwi 1,3-12 ng/mL oraz siarczanu DHEA (DHEA-S) 1,4-7,9 ng/mL, u kobiet wartości te są o 10-15% niższe. DHEA-S, dominująca forma we krwi, charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania i brakiem rytmu dobowego, co wpływa na stabilność stężeń w trakcie terapii.
17-OH-pregnenolon, adrenarche, andropauza, androstendion, atrofia, biosynteza estrogenów, choroba autoimmunologiczna, choroba układu krążenia, dehydroepiandrosteron, demencja, estrogen, hormon steroidowy, hydroksylacja C17, insulinowrażliwość, konwersja enzymatyczna, liaza C17-C20, menopauza, nadnercze, niewydolność kory nadnerczy, otyłość, prohormon, siarczan DHEA, stan depresyjny, steroid anaboliczny, terapia substytucyjna, testosteron, toczeń rumieniowaty uogólniony, ujemne sprzężenie zwrotne, warstwa siatkowata nadnerczy, zaburzenie erekcji, zaburzenie snu, zespół przewlekłego zmęczenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adalift
Tadalafil, substancja czynna produktu Adalift, wymaga szczegółowej oceny klinicznej przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami erekcji i łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Konieczne jest wykluczenie raka prostaty oraz ocena układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko sercowo-naczyniowe związane z aktywnością seksualną i działaniem rozszerzającym naczynia krwionośne tadalafilu, który może powodować przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących leki hipotensyjne, zwłaszcza blokery receptorów α1-adrenergicznych (np. doksazosynę), ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego. Tadalafil nie jest zalecany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz w niewydolności wątroby klasy C (Child-Pugh), a także u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów, gdyż skuteczność w tych grupach nie została potwierdzona.
azotan, białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie krwi, doksazosyna, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenie rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek blokujący receptor α1-adrenergiczny, nagły zgon sercowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, silny inhibitor CYP3A4, substancja czynna, szpiczak mnogi, tadalafil, udar, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadaxin 20 mg
Tadalafil 20 mg (Tadaxin) jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do relaksacji mięśni gładkich oraz poprawy ukrwienia, umożliwiając erekcję wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Lek wykazuje bardzo wysoką selektywność wobec PDE5 (>10 000 razy silniejsze działanie niż na PDE1-4 i PDE7-10, około 700 razy silniejsze niż na PDE6), co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, w tym minimalny wpływ na ciśnienie tętnicze (maksymalne obniżenie ciśnienia skurczowego/rozkurczowego do 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) oraz brak istotnych zaburzeń widzenia barw (częstość poniżej 0,1%). Badania kliniczne potwierdziły skuteczność tadalafilu w leczeniu zaburzeń erekcji o różnym nasileniu i etiologii, z poprawą erekcji u 81% pacjentów w populacji ogólnej w porównaniu do 35% w grupie placebo, a także szybkim początkiem działania (już po 16 minutach) i efektem utrzymującym się do 36 godzin po podaniu.
akcja serca, ciała jamiste, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, fosfodiesteraza typu 5, funkcja erekcyjna, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy, kortykosteroid, morfologia plemników, parametry nasienia, powinowactwo leku, profil hemodynamiczny, relaksacja mięśni gładkich, ruchliwość plemników, stężenie plemników, stymulacja seksualna, tadalafil, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie rozróżniania kolorów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pioglitazone Bioton 15 mg
Pioglitazon Bioton, dostępny w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania to obrzęk (bardzo często), niewydolność serca, zakażenia górnych dróg oddechowych, niedokrwistość, zaburzenia czucia, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, złamania kości, ból stawów, ból pleców, krwiomocz, zaburzenia erekcji oraz zwiększenie masy ciała i aktywności fosfokinazy keratynowej. W badaniach klinicznych odnotowano, że u pacjentów stosujących pioglitazon w terapii skojarzonej z insuliną wzrasta ryzyko niewydolności serca, szczególnie u osób powyżej 65 roku życia (9,7% vs 4,0% u młodszych). Złamania kości były częstsze u kobiet (5,1% vs 2,5% w grupie kontrolnej), natomiast u mężczyzn nie zaobserwowano istotnego wzrostu częstości złamań.
aminotransferaza alaninowa, anafilaksja, białkomocz, chlorowodorek pioglitazonu, cukromocz, dehydrogenaza mleczanowa, duszność, fosfokinaza keratynowa, hipoglikemia, krwiomocz, makroangiopatia, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, rak pęcherza moczowego, reakcja alergiczna, zaburzenie czucia, zaburzenie erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok