wstrząs anafilaktyczny
Wstrząs anafilaktyczny jest najcięższą postacią reakcji alergicznej, stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia. To nagła, uogólniona odpowiedź immunologiczna organizmu na alergen, charakteryzująca się gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami krążenia i oddychania.
Do rozwoju wstrząsu anafilaktycznego dochodzi najczęściej w ciągu kilku minut po ekspozycji na alergen. Patofizjologicznie jest to związane z masywnym uwolnieniem mediatorów zapalnych (głównie histaminy) z komórek tucznych i bazofilów, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i obrzęku krtani.
Objawy kliniczne wstrząsu anafilaktycznego obejmują: pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, duszność, świszczący oddech, bóle brzucha, wymioty, biegunkę oraz hipotensję. W najcięższych przypadkach może dojść do utraty przytomności, zatrzymania krążenia i zgonu.
Leczenie wstrząsu anafilaktycznego wymaga natychmiastowego działania. Podstawowym lekiem jest adrenalina podawana domięśniowo, która powinna być zastosowana jak najszybciej. W dalszej kolejności stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy.
Pacjenci z epizodami wstrząsu anafilaktycznego w wywiadzie powinni być zaopatrzeni w autostrzykawkę z adrenaliną do samodzielnego podania w przypadku wystąpienia objawów. Kluczowym elementem profilaktyki jest identyfikacja i unikanie alergenów wywołujących reakcję, a w niektórych przypadkach rozważenie immunoterapii swoistej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignox Spray 100 mg/g
Lignox Spray zawiera lidokainę w stężeniu 100 mg/g, gdzie jedna dawka dostarcza 8,7 mg substancji czynnej. Działania niepożądane są rzadkie, ale mogą wynikać z wysokiego stężenia lidokainy w krwi, spowodowanego nadmiernym dozowaniem lub przyspieszoną absorpcją, zwłaszcza przy aplikacji poniżej strun głosowych, oraz z indywidualnej nadwrażliwości pacjenta. Objawy toksyczności obejmują reakcje ośrodkowego układu nerwowego (pobudzające: nerwowość, zawroty głowy, drgawki; hamujące: senność, utrata przytomności, zatrzymanie oddechu) oraz układu krążenia (niedociśnienie, niedotlenienie mięśnia sercowego, bradykardia, zatrzymanie akcji serca). Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, są bardzo rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Miejscowe podrażnienia i odwracalne objawy ze strony dróg oddechowych (ból gardła, chrypka, utrata głosu) mogą wystąpić po aplikacji na błony śluzowe krtani przed intubacją.
błona śluzowa krtani, ból gardła, bradykardia, chrypka, drgawki, działanie ogólnoustrojowe, intubacja, lek znieczulający amidowy, lidokaina, niedociśnienie, niedotlenienie mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie miejscowe, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, stężenie lidokainy we krwi, układ krążenia, utrata głosu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawrót głowy, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Hasco 25,00 mg
Hydroksyzyna w dawce 25 mg (Hydroxyzinum Hasco, tabletki powlekane) wykazuje działania niepożądane głównie związane z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzającym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych na 735 pacjentach przyjmujących 50 mg hydroksyzyny dziennie, najczęściej obserwowano senność (13,74% vs 2,70% placebo), ból głowy (1,63% vs 1,90%), zmęczenie (1,36% vs 0,63%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22% vs 0,63%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono także rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk), wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, dezorientacja, omamy), drgawki, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz poważne zaburzenia rytmu serca (np. torsade de pointes, wydłużenie QT). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z MedDRA, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
astenia, dysfunkcja układu moczowego, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, halucynacje, hydroksyzyna, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, osutka krostkowa, parestezja, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia, testy czynnościowe wątroby, torsade de pointes, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medoxa 1 mg
Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest glikokortykosteroidem stosowanym w terapii schorzeń zapalnych i immunologicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na prednizon lub substancje pomocnicze, objawiająca się m.in. pokrzywką, wysypką, świądem czy reakcją anafilaktyczną. Preparat dostępny jest w ośmiu dawkach: 1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg oraz 50 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do stanu klinicznego pacjenta, jednak nie eliminuje przeciwwskazań. W stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs anafilaktyczny, ostry napad astmy czy obrzęk mózgu, dopuszcza się stosowanie Medoxy nawet przy względnych przeciwwskazaniach, jeśli korzyści przewyższają ryzyko.
działanie niepożądane, glikokortykosteroid, krótkotrwałe stosowanie leku, nadwrażliwość na prednizon, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk mózgu, ostry napad astmy, pokrzywka, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie immunologiczne, świąd, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anidulafungin Synoptis 100 mg
Anidulafungin Synoptis w dawce 100 mg, podawany dożylnie, wykazuje określony profil bezpieczeństwa oparty na danych z 840 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są koagulopatia (≥1/10), niedociśnienie tętnicze, hipokaliemia, hiperglikemia, drgawki, ból głowy, skurcz oskrzeli, duszność, biegunka, nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, podwyższone enzymy wątrobowe (ALT, ALP, AST), cholestaza, wysypka, świąd, pokrzywka, oraz zwiększone stężenie kreatyniny. Reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny występują często (≥1/100 do <1/10) i wymagają natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się nagłe zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca. Profil działań niepożądanych został sklasyfikowany zgodnie z terminologią MedDRA i częstością występowania, co ułatwia ocenę ryzyka podczas terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anidulafungina, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból nadbrzusza, cholestaza, drgawki, duszność, farmakovigilance, fosfataza zasadowa, hiperglikemia, hipokaliemia, infuzja, koagulopatia, kreatynina, MedDRA, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tarcefoksym 1 g
Lek Tarcefoksym, zawierający 1 g cefotaksymu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, należy do grupy cefalosporyn III generacji. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na cefotaksym oraz reakcje alergiczne na inne antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny i cefalosporyny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego. Przed podaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, a w razie wątpliwości wykonanie testów skórnych lub konsultacja alergologiczna.
Ważnym aspektem jest również zawartość sodu w preparacie – jedna fiolka Tarcefoksymu dostarcza 48 mg sodu (2,1 mmol), co stanowi około 2,4% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO (2 g). Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami gospodarki sodowej, niewydolnością serca lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym. W przypadku przeciwwskazań do stosowania cefotaksymu wskazane jest rozważenie alternatywnych antybiotyków z innych grup, takich jak makrolidy, fluorochinolony czy aminoglikozydy, dostosowując terapię do wrażliwości patogenu i stanu klinicznego pacjenta.
aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyki, cefotaksym, fluorochinolon, konsultacja alergologiczna, makrolid, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na cefotaksym, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość natychmiastowa, niewydolność serca, reakcja alergiczna typu późnego, reakcja krzyżowa, test skórny, wrażliwość patogenu, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie gospodarki sodowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxipirin 500 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 500 mg (Maxipirin) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, astmą oskrzelową indukowaną przez NLPZ, czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, skazą krwotoczną, ciężkimi zaburzeniami nerek i wątroby oraz ciężką niewydolnością serca. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży oraz u pacjentów przyjmujących metotreksat w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, krwawienia z przewodu pokarmowego, retencja sodu i wody oraz toksyczność metotreksatu. Wymienione przeciwwskazania wynikają z mechanizmu działania kwasu acetylosalicylowego, który hamuje syntezę prostaglandyn i wykazuje działanie przeciwpłytkowe.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenia nerek, ciężkie zaburzenia wątroby, dna moczanowa, działanie przeciwpłytkowe, hemofilia, heparyna, inhibitory COX-2, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, leki przeciwzakrzepowe, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość na składniki leku, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, obrzęk, ostra niewydolność oddechowa, perforacja wrzodu, POChP, polipowatość nosa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewód tętniczy, retencja sodu, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, supresja szpiku kostnego, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błon śluzowych, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Asaris zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazonu propionian w trzech kombinacjach dawek: 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Profil działań niepożądanych jest sumą znanych efektów obu składników, bez synergistycznego nasilenia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), bóle głowy (bardzo często), hipokaliemię (często) oraz chrypkę i bezgłos (często). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemię, zaburzenia rytmu serca oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, salmeterol ksynafonianu, skurcz oskrzeli, tachykardia, twarz księżycowata, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bosutinib Zentiva 400 mg
Bosutinib Zentiva jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+). Analiza bezpieczeństwa obejmująca 1372 pacjentów wykazała, że 98,3% zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane, z czego 68,7% doświadczyło działań stopnia 3. lub 4. Najczęstsze działania niepożądane (≥20%) to biegunka (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość (34,4%), wymioty (33,7%), wysypka (32,8%), zmęczenie (32,0%), podwyższenie aktywności AlAT (28,0%) i AspAT (22,5%), niedokrwistość (27,2%) oraz gorączka (23,4%). Działania niepożądane stopnia 3. lub 4. występowały najczęściej w postaci małopłytkowości (19,7%), wzrostu AlAT (14,6%), neutropenii (10,6%), biegunki (10,6%) i niedokrwistości (10,3%). Mediana czasu leczenia wynosiła 26,3 miesiąca, a działania niepożądane pojawiały się w różnym czasie, np. mediana czasu do pierwszej niedokrwistości to 29 dni, neutropenii 56 dni, a małopłytkowości 28 dni.
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aktywność lipazy, bosutynib, dysfagia, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hiperkaliemia, hipofosfatemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne tętnicze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunujące zapalenie wątroby, płyn w osierdziu, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, reaktywacja wzw B, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie QTcF, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Novain 4 mg/ml
Produkt leczniczy Novain, zawierający 4 mg/ml oksybuprokainy chlorowodorku w postaci kropli do oczu, wykazuje przede wszystkim miejscowe działania niepożądane ograniczone do narządu wzroku. Najczęściej obserwuje się podrażnienie oczu manifestujące się przejściowym uczuciem pieczenia i kłucia po aplikacji (częstość ≥1/100 do <1/10). Wielokrotne stosowanie może prowadzić do uszkodzenia rogówki, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Rzadziej występuje nieostre widzenie (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz reakcje alergiczne w obrębie oka i powiek o nieznanej częstości, które mogą wymagać przerwania terapii. Ze względu na niskie wchłanianie ogólnoustrojowe, działania systemowe są rzadkie, ale obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, drżenia mięśniowe, bradykardię, niedociśnienie oraz zawroty głowy, wszystkie o częstości ≥1/10 000 do <1/1 000 lub nieznanej.
alergiczne zapalenie powiek, bradykardia, drżenie, działanie niepożądane produktu leczniczego, krople do oczu, niedociśnienie, nieostre widzenie, oksybuprokainy chlorowodorek, pieczenie i kłucie oka, podrażnienie oka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, uszkodzenie rogówki, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu nerwowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster to złożony preparat do inhalacji zawierający salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazon propionian, dostępny w dawkach (50 mcg + 100 mcg)/dawkę oraz (50 mcg + 250 mcg)/dawkę. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (~13 mg/dawka). Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowity niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność, świszczący oddech) oraz reakcje ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
duszność, flutykazon, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancje czynne, Neuair Airmaster, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lecicarbon 500 mg + 680 mg
Lecicarbon w postaci czopków zawiera 500 mg sodu wodorowęglanu oraz 680 mg sodu diwodorofosforanu i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedrożnością jelit, ostrymi i przewlekłymi stanami zapalnymi odbytnicy, szczelinami odbytu, krwawiącymi żylakami odbytu oraz urazami i stanami po zabiegach chirurgicznych w obrębie odbytu i odbytnicy, ze względu na ryzyko nadmiernego wchłaniania dwutlenku węgla. Ponadto, Lecicarbon nie powinien być stosowany u pacjentów z alergią na soję, orzeszki ziemne lub inne składniki pomocnicze, w tym (3-sn-fosfatydylo)cholinę (36 mg fosfatydów na czopek), ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych, włącznie z anafilaksją. W przypadku podejrzenia ostrej niedrożności jelit lub perforacji przewodu pokarmowego, stosowanie leku jest nie tylko przeciwwskazane, ale może opóźnić właściwą diagnostykę i leczenie, wymagając natychmiastowej hospitalizacji pacjenta.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, diwodorofosforan sodu, fosfatydylocholina, infekcyjne zapalenie jelita grubego, megacolon toxicum, nadwrażliwość na soję, niedrożność jelit, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja krzyżowa, szczelina odbytu, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wodorowęglan sodu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie odbytnicy, żylaki odbytu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tracutil –
Tracutil, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający mikroelementy (żelazo 35 µmol/2000 µg, cynk 50 µmol/3300 µg, mangan 10 µmol/550 µg, miedź 12 µmol/760 µg, chrom 0,2 µmol/10 µg, selen 0,3 µmol/24 µg, molibden 0,1 µmol/10 µg, jod 1,0 µmol/127 µg, fluor 30 µmol/570 µg), jest przeciwwskazany u pacjentów pediatrycznych, z cholestazą (bilirubina >140 mmol/l, podwyższone GGTP i ALP), nadwrażliwością na składniki preparatu, chorobą Wilsona oraz zaburzeniami magazynowania żelaza (hemosyderoza, hemochromatoza). W tych stanach podaż mikroelementów może prowadzić do kumulacji toksycznej i nasilenia objawów chorobowych. Preparat charakteryzuje się pH 1,7-2,3 i osmolarnością około 90 mOsm/l, co wymaga ostrożności w podawaniu.
bilirubina w surowicy, cholestaza, choroba Wilsona, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemochromatoza, hemosyderoza, mikroelementy, osmolarność, pacjent pediatryczny, parametry funkcji wątroby, pH kwasowe, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, suplementacja pierwiastków śladowych, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie magazynowania żelaza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cytosar
Cytarabina (Cytosar) jest lekiem cytostatycznym o silnym działaniu mielosupresyjnym, stosowanym głównie w leczeniu ostrych białaczek. Terapia indukcyjna powinna być prowadzona w wyspecjalizowanych ośrodkach z dostępem do monitoringu hematologicznego i aparatury podtrzymującej funkcje życiowe. Kluczowe jest codzienne oznaczanie liczby leukocytów i płytek krwi, a także częste badania szpiku kostnego, zwłaszcza po ustąpieniu komórek blastycznych. Modyfikacje leczenia należy rozważyć przy spadku płytek poniżej 50 000/mm³ lub granulocytów poniżej 1000/mm³. Należy pamiętać, że parametry hematologiczne mogą się pogarszać do 12-24 dni po zakończeniu terapii. Wysokie dawki (2-3 g/m²) wiążą się z ryzykiem ciężkiej neurotoksyczności (zaburzenia mózgu, drgawki, śpiączka), toksyczności przewodu pokarmowego (owrzodzenia, odmę śródścienną, martwicę jelit), uszkodzenia wątroby, płuc (ARDS, obrzęk) oraz powikłań okulistycznych, które można łagodzić steroidowymi kroplami do oczu. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek konieczne jest dostosowanie dawki ze względu na zwiększone ryzyko neurotoksyczności.
badanie szpiku kostnego, działanie immunosupresyjne, granulocytopenia, granulocyty, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, kardiomegalia, kardiomiopatia, komórki blastyczne, krwotoczne zapalenie spojówek, leczenie indukcyjne, lek cytostatyczny, leukopenia, liczba leukocytów, małopłytkowość, martwica jelit, martwicze zapalenie jelita grubego, mielosupresja, morfologia krwi obwodowej, neuropatia, neurotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, obwodowa neuropatia ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka nielimfatyczna, ostra białaczka szpikowa, ostre zapalenie trzustki, owrzodzenie żołądka i jelit, polekowa supresja szpiku, porażenie, posocznica, przeszczep szpiku kostnego, reakcja anafilaktyczna, regeneracja szpiku, ropień wątroby, supresja szpiku kostnego, toksyczne uszkodzenie rogówki, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie okrężnicy, zapalenie otrzewnej, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast zawiera ranitydynę chlorowodorek w dawce 150 mg w formie tabletek musujących. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo rzadkich (<1/10 000) do niezbyt częstych (≥1/1 000 do <1/100). Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich, należą zmiany hematologiczne takie jak agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna, wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. Ponadto, bardzo rzadko mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (pobudzenie, dezorientacja, depresja, omamy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, ruchy mimowolne), a także zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy).
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kreatynina, mlekotok, niedokrwistość aplastyczna, obraz krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, personel medyczny, pokrzywka, ranitydyna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szpik kostny, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atracurium Kalceks 10 mg/ml
Atrakuriowy bezylan w stężeniu 10 mg/ml, stosowany jako środek zwiotczający mięśnie, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęstsze to łagodne i przemijające niedociśnienie tętnicze oraz zaczerwienienie skóry, związane z uwalnianiem histaminy. Niezbyt często obserwuje się skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs, niewydolność krążenia i zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków znieczulających. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością występowania od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). Ponadto, zgłaszano drgawki u pacjentów z czynnikami predysponującymi (np. uraz głowy, encefalopatia), a także rzadko pokrzywkę oraz miopatię i osłabienie siły mięśniowej po długotrwałym stosowaniu, szczególnie u pacjentów na OIT, często jednocześnie leczonych kortykosteroidami.
atrakuriowy bezylan, drgawka, encefalopatia niedotlenieniowa, kortykosteroid, lek zwiotczający mięśnie, miopatia, mocznica, niedociśnienie tętnicze, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, uraz głowy, uwalnianie histaminy, wirusowe zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegamina Classic Junior o smaku truskawkowym 2 mg/5 ml
Bromoheksyny chlorowodorek, substancja czynna leku Flegamina Classic Junior, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy, zawroty głowy i senność, mają częstość nieznaną, podobnie jak hipotensja i skurcz oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z nadreaktywnością oskrzeli. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmują ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunkę, które mogą wpływać na skuteczność terapii. Niestrawność (dyspepsja) występuje z częstością nieznaną i objawia się dyskomfortem w nadbrzuszu.
aminotransferazy w surowicy, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bromoheksyny chlorowodorek, dyspepsja, hiperhidroza, hipotensja, mukolityk, nadreaktywność oskrzeli, nudności, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ferrum-Lek 50 mg Fe3+/ml
Ferrum Lek to roztwór do wstrzykiwań zawierający 50 mg/ml jonów żelaza(III) w kompleksie wodorotlenku żelaza(III) z dekstranem. Pomimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania tego preparatu, nadmierne dawki żelaza podawane pozajelitowo mogą prowadzić do hemosyderozy – patologicznego przeciążenia żelazem z nadmiernym odkładaniem się tego pierwiastka w tkankach i potencjalnym uszkodzeniem narządów wewnętrznych. Ponadto, preparaty te mogą wywoływać reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie, zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące oraz podanie deferoksaminy w dawce maksymalnej 15 mg/kg mc./godz., która działa jako chelator żelaza, umożliwiając jego eliminację z organizmu.
adrenalina, deferoksamina, Ferrum Lek, hemosyderoza, kompleks wodorotlenku żelaza z dekstranem, lek przeciwhistaminowy, niewydolność krążeniowo-oddechowa, pokrzywka, przeciążenie żelazem, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, wstrząs anafilaktyczny, żelazo pozajelitowe, związek chelatujący - Leksykon substancji czynnych
Pałeczka okrężnicy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające inaktywowane pałeczki okrężnicy (Escherichia coli), takie jak Polyvaccinum submite (2 mln komórek/ml), mite (20 mln komórek/ml) oraz forte (200 mln komórek/ml), stosowane są w formie zawiesin do wstrzykiwań oraz kropli do nosa (Polyvaccinum mite). Przed podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego, ze szczególnym uwzględnieniem historii wcześniejszych szczepień i ewentualnych działań niepożądanych. Szczepionki w formie iniekcji wymagają obserwacji pacjenta przez minimum 30 minut ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznej oraz zapewnienia natychmiastowego dostępu do leczenia wstrząsu anafilaktycznego. Podanie preparatów dożylnie jest przeciwwskazane, dlatego należy zweryfikować prawidłowe umiejscowienie igły przed iniekcją.
badanie fizykalne, działanie niepożądane, Escherichia coli, krople do nosa, kwalifikacja pacjenta, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwzapalne, naczynie krwionośne, nieswoista szczepionka bakteryjna, odpowiedź immunologiczna, ostry okres choroby, pałeczka okrężnicy, podanie donaczyniowe, Polyvaccinum, postać farmaceutyczna, przebieg infekcji, reakcja anafilaktyczna, terapia immunosupresyjna, wstrząs anafilaktyczny, wywiad lekarski, zapalenie płuc, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Sodu glukonian – Działania niepożądane
Sodu glukonian, obecny w roztworze do infuzji Plasmalyte w stężeniu 5,02 g/l (23 mmol/l jonów glukonianu), może wywoływać liczne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania, w tym reakcje nadwrażliwości (anafilaktoidalne objawy, tachykardia, duszność, pokrzywka), zaburzenia metaboliczne (hiponatremia jatrogenna prowadząca do ostrej encefalopatii hiponatremicznej), neurologiczne (napady drgawkowe) oraz naczyniowe (zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica żylna). Ponadto, stosowanie roztworów z sodu glukonianem może skutkować hiperwolemią, przewodnieniem i powikłaniami w miejscu podania, takimi jak zapalenie żył czy wynaczynienia. Istotnym klinicznie zagrożeniem jest hiponatremia, która może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i zgonu, co wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów i stanu pacjenta podczas terapii.
aspergiloza inwazyjna, duszność, encefalopatia hiponatremiczna, hiperkaliemia, hiperwolemia, hiponatremia, hipotensja, kołatanie serca, leczenie przeciwgrzybicze, napad drgawkowy, obrzęk mózgu, obrzęk obwodowy, piloerekcja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, sodu glukonian, świszczący oddech, tachykardia, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leuzek 100 mg
Imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST). Profil bezpieczeństwa leku został szeroko zbadany, a przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych występowało u 2,4% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, 4-5% w zaawansowanych fazach CML oraz u 4% pacjentów z GIST. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle mięśni, kurcze mięśni i wysypka. Mielosupresja, zwłaszcza neutropenia (ANC < 1,0 x 10⁹/l) i trombocytopenia (płytki < 50 x 10⁹/l), występuje częściej u pacjentów z CML, szczególnie w fazie akceleracji i przełomie blastycznym (59–64% neutropenii i 44–63% trombocytopenii). Neutropenia i trombocytopenia 4 stopnia (ANC < 0,5 x 10⁹/l, płytki < 10 x 10⁹/l) obserwowano u 3,6% i <1% pacjentów z nowo rozpoznaną CML. Działania niepożądane związane z zatrzymaniem płynów, takie jak obrzęki, wysięk opłucnowy i wodobrzusze, mogą być poważne i wymagać przerwania leczenia oraz stosowania diuretyków.
dysfagia, faza akceleracji choroby, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, jadłowstręt, jaskra, krwawienie wewnątrz guza, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk mózgu, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk płuc, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, Ph+ ALL, piorunujące zapalenie wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaćma, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Effect żel 50 mg/g
Ibuprom Effect żel (50 mg/g) zawiera ibuprofen do stosowania miejscowego, który mimo ograniczonej aplikacji może przenikać do krwiobiegu i wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) działania niepożądane o charakterze ogólnoustrojowym, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs. Miejscowo obserwuje się reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie i mrowienie, a u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ lub astmą mogą wystąpić bronchospazmy, zaostrzenie astmy lub duszność. Dodatkowo, bardzo rzadko pojawiają się ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
astma, ból brzucha, duszność, fotowrażliwość, ibuprofen, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venotrex 200 mg
Lek Venotrex (trokserutyna) stosowany w dawkach 200 mg lub 300 mg w postaci kapsułek twardych może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, klasyfikowane od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000). Najczęściej zgłaszane objawy dotyczą układu skórnego (wysypka, świąd, pokrzywka), przewodu pokarmowego (biegunki, bóle brzucha, niestrawność) oraz układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, zmęczenie). Bardzo rzadko obserwuje się poważne reakcje immunologiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny i reakcje rzekomoanafilaktyczne, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Inne rzadkie działania obejmują nadwrażliwość na światło, łysienie, nudności, wymioty, uderzenia gorąca, bóle stawowe oraz ogólne zmęczenie.
biegunka, ból brzucha, ból stawowy, działanie niepożądane, kapsułka twarda, łysienie, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, świąd, trokserutyna, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amiodaron hameln 50 mg/ml
Amiodaron Hameln w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane podczas dożylnego podawania to zapalenie żył w miejscu infuzji, bradykardia zależna od dawki oraz niedociśnienie, które może być umiarkowane lub, w przypadku przedawkowania lub zbyt szybkiego podania, ciężkie i prowadzić do wstrząsu. Reakcje miejscowe obejmują ból, rumień, obrzęk, martwicę, zakrzepowe zapalenie żył oraz zakażenia. Amiodaron może indukować poważne zaburzenia rytmu serca, w tym blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a także zaostrzenie istniejących arytmii, które mogą skutkować zatrzymaniem akcji serca. Ponadto, lek może powodować zaburzenia funkcji tarczycy (nadczynność i niedoczynność), zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH), a także poważne powikłania płucne, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłóknienie i ostry zespół zaburzeń oddechowych dorosłych, które mogą zakończyć się zgonem.
agranulocytoza, aminotransferaza, amiodaron chlorowodorek, ARDS, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężka bradykardia, DRESS, drżenie pozapiramidowe, guz rzekomy mózgu, mikrozłogi rogówki, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia nerwu wzrokowego, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, SIADH, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie funkcji tarczycy, zahamowanie zatokowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Ziele mięty pieprzowej – Działania niepożądane
Ziele mięty pieprzowej (Mentha x piperita L., herba) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Salviasept, wykorzystywanych ze względu na właściwości terapeutyczne. Niemniej jednak, stosowanie tych preparatów wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i lokalizacji. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, w tym duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, których częstość występowania jest nieznana. W obrębie układu nerwowego mogą pojawić się objawy takie jak uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, bóle głowy, drżenie mięśni oraz ataksja. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano bradykardię, co jest istotne u pacjentów z chorobami serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków o działaniu chronotropowym ujemnym (np. beta-blokery, digoksyna, antagoniści wapnia). Ponadto, preparaty mogą wywoływać miejscowe podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej oraz reakcje skórne i śluzówkowe, takie jak kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej, swędzenie oraz wysypka rumieniowa, szczególnie u pacjentów z zespołem pieczenia jamy ustnej lub nawracającymi zmianami zapalnymi.
antagonista wapnia, ataksja, beta-bloker, ból głowy, bradykardia, digoksyna, drżenie mięśni, duszność, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność krążenia, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja liszajowa, świąd, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej, ziele mięty pieprzowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – APAP przeziębienie MAX 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg/sasz.
APAP przeziębienie MAX to preparat zawierający paracetamol 1000 mg, kofeinę 50 mg oraz fenylefryny chlorowodorek 12,2 mg w proszku do sporządzania roztworu doustnego. Działania niepożądane związane z tym lekiem występują głównie rzadko i dotyczą różnych układów organizmu, w tym hematologicznego (niedokrwistość, agranulocytoza, leukopenia), sercowo-naczyniowego (obrzęki), przewodu pokarmowego (bóle brzucha, zapalenie trzustki, krwotok), skóry (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), nerek (nefropatie, tubulopatie) oraz wątroby (niewydolność, martwica, żółtaczka). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nefrotoksyczności przy długotrwałym stosowaniu oraz potencjalne ciężkie reakcje skórne i układowe, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy wstrząs anafilaktyczny.
agranulocytoza, działanie nefrotoksyczne, fenyloketonuria, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia, nekroliza naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, plamica, pokrzywka, przedawkowanie substancji czynnej, rumień wielopostaciowy, szpik kostny, układ chłonny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia naczyniowe, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibenal
Produkt leczniczy Ibenal, zawierający ibuprofen w dawce 125 mg w postaci czopków, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami tkanki łącznej, zaburzeniami metabolizmu porfiryn, schorzeniami przewodu pokarmowego, nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, nerek i wątroby oraz u osób z historią reakcji alergicznych. Szczególnie istotne jest monitorowanie stanu odwodnionych dzieci oraz pacjentów po dużych zabiegach chirurgicznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i gastrologicznych, takich jak krwotok, owrzodzenia czy perforacje przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również wywołać skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą, alergiami lub polipami nosa, a także powodować przejściowe zahamowanie agregacji płytek krwi, co wymaga ostrożności u osób z zaburzeniami krzepnięcia.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, diureza, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor COX-2, krwotok z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ospa wietrzna, ostra reakcja nadwrażliwości, ostra uogólniona osutka krostkowa, polip nosa, porfiria, porfiria ostra przerywana, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekły nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności płytek krwi, zahamowanie agregacji płytek krwi, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cefepime Kabi
Cefepim, jako antybiotyk beta-laktamowy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, które mogą prowadzić do zgonu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza u pacjentów z astmą lub skłonnościami alergicznymi. Cefepim stosuje się wyłącznie w zakażeniach potwierdzonych lub wysoce prawdopodobnych pod względem wrażliwości patogenów na ten lek. Należy monitorować pacjentów pod kątem biegunki związanej z Clostridium difficile (CDAD), która może wystąpić nawet do 2 miesięcy po zakończeniu terapii. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≤50 ml/min konieczne jest dostosowanie dawki cefepimu, aby uniknąć kumulacji leku i powikłań, takich jak encefalopatia, drgawki miokloniczne czy niewydolność nerek, które obserwowano głównie u osób z niewydolnością nerek przy dawkach przekraczających zalecane.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, astma, biegunka związana z Clostridium difficile, ciężka reakcja nadwrażliwości, dodatni odczyn Coombsa, drgawki miokloniczne, działanie przeciwbakteryjne, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, nadmierny wzrost drobnoustrojów, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niedrgawkowy stan padaczkowy, niewydolność nerek, omamy, przemijająca encefalopatia, śpiączka, splątanie, stupor, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie jelita grubego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniono na podstawie 6 badań klinicznych obejmujących 650 pacjentów, z czego 78 otrzymało lek dożylnie podczas poważnych zabiegów chirurgicznych, a 572 stosowano nadtwardówkowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub w trakcie porodu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 5%) były nadmierne uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) oraz rzadko i bardzo rzadko. Szczególną uwagę zwrócono na poważne reakcje, takie jak depresja oddechowa, zatrzymanie akcji oddechowej, skurcz krtani, obrzęk płuc, zatrzymanie akcji serca, wstrząs oraz wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, bupiwakaina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki niemowlęce, dysfonia, dyskineza noworodkowa, dystonia, hiperrefleksja, hipotermia, hipotonia niemowlęca, hipowentylacja, lek przeciwbólowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, rumień, sinica, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek przeciwbólowy, sufentanyl, sufentanyl dożylny, świąd, sztywność mięśni, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterynowy – Działania niepożądane
Kwas gadoterynowy, stosowany jako środek kontrastowy do MRI w stężeniu 0,5 mmol/ml (sól z megluminą), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach klinicznych (n=2822) oraz obserwacyjnych (n=185500). Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy, z częstością ≥1/1000 do <1/100. Reakcje nadwrażliwości, szczególnie natychmiastowe (w trakcie lub do 1 godziny po podaniu), mogą manifestować się objawami skórnymi, oddechowymi, żołądkowo-jelitowymi, stawowymi i krążeniowymi, stanowiąc potencjalne zagrożenie wstrząsem anafilaktycznym. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest nerkopochodne włóknienie układowe (NSF), głównie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, choć zgłoszono pojedyncze przypadki związane z kwasem gadoterynowym, często w koeksponowaniu z innymi gadolinowymi kontrastami.
astenia, drgawki, hemoliza, kołatanie serca, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rezonans magnetyczny, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający gadolin, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cytosar
CYTOSAR (cytarabina) jest lekiem cytostatycznym stosowanym wyłącznie przez doświadczonych onkologów w warunkach szpitalnych z pełnym zapleczem diagnostycznym i monitorującym. Głównym działaniem toksycznym jest mielosupresja prowadząca do leukopenii, małopłytkowości i niedokrwistości, wymagająca codziennego monitorowania liczby leukocytów i płytek krwi, zwłaszcza podczas leczenia indukcyjnego. Przerwanie lub modyfikacja terapii jest wskazana przy spadku płytek poniżej 50 000/mm³ lub granulocytów poniżej 1000/mm³. Po zakończeniu leczenia spadek morfotycznych elementów krwi może utrzymywać się do 12-24 dni. Duże dawki (2-3 g/m²) cytarabiny wiążą się z ryzykiem ciężkich, czasem śmiertelnych toksycznych uszkodzeń OUN, przewodu pokarmowego, płuc i wątroby, a także powikłań okulistycznych, które można łagodzić steroidowymi kroplami do oczu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz monitorować funkcje tych narządów.
badanie szpiku kostnego, chemioterapia, cytarabina, drgawka, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, kardiomegalia, kardiomiopatia, komórka blastyczna, krwotoczne zapalenie spojówek, kwas moczowy, leukopenia, liczba leukocytów, małopłytkowość, martwica jelit, martwicze zapalenie jelita grubego, nawrót białaczki, neuropatia czuciowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, odma śródścienna jelit, ostra białaczka nielimfatyczna, ostra białaczka szpikowa, ostre zapalenie trzustki, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, płytki krwi, posocznica, przeszczep szpiku kostnego, reakcja anafilaktyczna, ropień wątroby, supresja szpiku, supresja szpiku kostnego, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, uszkodzenie rogówki, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie otrzewnej, zatrzymanie czynności serca, zespół niewydolności oddechowej, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, złuszczanie skóry, zmiana osobowości - Leksykon substancji czynnych
Deksrazoksan – Przeciwwskazania stosowania
Deksrazoksan jest stosowany jako kardioprotektor w celu zapobiegania kardiotoksyczności wywołanej chemioterapią antracyklinową, jednak jego użycie wiąże się z istotnymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnie nie powinien być podawany dzieciom i młodzieży do 18. roku życia, jeśli planowana skumulowana dawka doksorubicyny jest mniejsza niż 300 mg/m² powierzchni ciała lub równoważna dawka innej antracykliny. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na deksrazoksan, okres laktacji oraz jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciw żółtej febrze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka w kontekście planowanych szczepień i stanu pacjenta.
antracyklina, charakterystyka produktu leczniczego, deksrazoksan, doksorubicyna, kardiotoksyczność, mielosupresja, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, szczepionka żywa, terapia przeciwnowotworowa, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, żółta febra - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Silodosin MSN 4 mg
Preparat Silodosin MSN dostępny jest w postaci kapsułek twardych o dawkach 4 mg i 8 mg sylodosyny, przeznaczonych do leczenia schorzeń wymagających blokady receptorów alfa-adrenergicznych. Stosowanie tego leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na sylodosynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje alergiczne mogą mieć różny przebieg, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym, co wymaga szczególnej ostrożności i dokładnego zebrania wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidocain-Egis 10% (100 mg/ml)
Produkt leczniczy Lidocain-EGIS 10% aerozol na skórę zawiera lidokainę, działającą miejscowo znieczulająco. Przy prawidłowym stosowaniu ryzyko działań ogólnoustrojowych jest minimalne ze względu na znikome przenikanie substancji czynnej do krążenia. Działania niepożądane mogą wystąpić głównie w przypadku przekroczenia zalecanych dawek, szybkiego wchłaniania, nadwrażliwości lub idiosynkrazji. Najczęściej obserwowane reakcje miejscowe to uczucie kłucia (ustępujące w ciągu 1 minuty), przemijający rumień, obrzęk oraz zaburzenia czucia w miejscu aplikacji. Występowanie działań niepożądanych klasyfikuje się według standardowych kategorii częstości, jednak brak jest dokładnych danych klinicznych dotyczących częstości ich występowania dla tego preparatu.
anestetyki amidowe, drgawki, działania ogólnoustrojowe, idiosynkrazja, lidokaina, lidokaina aerozol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, porażenie oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rumień, rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czucia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piracetam Espefa 800 mg
Profil bezpieczeństwa piracetamu został określony na podstawie badań klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z placebo. Działania niepożądane występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a także o częstości nieznanej. Najpoważniejsze ryzyko stanowią zaburzenia krwotoczne, reakcje anafilaktoidalne oraz nadwrażliwość, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. U pacjentów z padaczką istnieje ryzyko nasilenia napadów. Do często występujących objawów należą nerwowość (≥1/100 do <1/10) i hiperkinezja, natomiast niezbyt często obserwuje się depresję i astenie. Inne działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują m.in. reakcje alergiczne, splątanie, omamy, ataksję, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz zmiany skórne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd).
astenia, ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, ból głowy, depresja, dysfagia, hiperkinezja, lęk, nadwrażliwość, napad padaczkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, padaczka, piracetam, placebo, płytka krwi, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Ryfampicyna – Działania niepożądane
Ryfampicyna, stosowana głównie w terapii gruźlicy, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najpoważniejszym powikłaniem hematologicznym jest małopłytkowość, szczególnie w schemacie przerywanym, mogąca prowadzić do krwawienia do mózgu i wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Inne zaburzenia hematologiczne to niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, eozynofilia, agranulocytoza oraz rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe. Reakcje immunologiczne obejmują objawy grypopodobne u około 50% pacjentów przy dawce ≥25 mg/kg, a także obrzęk twarzy, zaburzenia oddychania i wstrząs anafilaktyczny. Ryfampicyna może wywoływać zarówno łagodne (zaczerwienienie, świąd, wysypka), jak i ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, pęcherzyca). Hepatotoksyczność manifestuje się podwyższeniem bilirubiny, fosfatazy zasadowej i aminotransferaz, a w rzadkich przypadkach toksycznym zapaleniem wątroby.
agranulocytoza, ataksja, eozynofilia, gruźlica, hemoglobinuria, krwawienie do mózgu, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzyca, plamica, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie bakteryjne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Contrahist 0,5 mg/ml
Lek Contrahist w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml zawiera lewocetyryzynę dichlorowodorek i jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny oraz na substancje pomocnicze, takie jak malitol płynny (400 mg/ml) i benzoesan sodu (4 mg/ml). Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy od łagodnych (świąd, wysypka) do ciężkich, zagrażających życiu (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku stosowanie Contrahist jest absolutnie przeciwwskazane.
benzoesan sodu, cetyryzyna, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, farmakoterapia, hydroksyzyna, klirens kreatyniny, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, lewocetyryzyny dichlorowodorek, maltitol płynny, nadwrażliwość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, okres półtrwania, pochodna piperazyny, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, toksyczność, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egidon 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Egidon, został przebadany na ponad 9 tysiącach pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Dawkowanie obejmowało 30 mg, 60 mg oraz 90 mg przez okres do 12 tygodni, a w terapii ostrej dny moczanowej stosowano dawkę 120 mg przez 8 dni. Program MEDAL, obejmujący 17 412 pacjentów przyjmujących 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy, potwierdził spójny profil działań niepożądanych, podobny niezależnie od wskazania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie wyrostka zębodołowego, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, infekcje górnych dróg oddechowych i układu moczowego, obrzęki i zatrzymanie płynów, a także niedokrwistość, leukopenia i trombocytopenia występujące niezbyt często.
choroba zwyrodnieniowa stawów, etorykoksyb, infekcja układu moczowego, infekcje górnych dróg oddechowych, krwawienie żołądkowo-jelitowe, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra dna moczanowa, ostry ból pooperacyjny, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, program MEDAL, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, reumatoidalne zapalenie stawów, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wyrostka zębodołowego, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Cytarabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cytarabina jest silnym lekiem cytotoksycznym o wyraźnym działaniu supresyjnym na szpik kostny, którego nasilenie zależy od dawki i schematu podawania (50-600 mg/m² w 5-dniowych wlewach). Terapia wymaga ścisłego monitorowania liczby leukocytów i płytek krwi, zwłaszcza podczas indukcji, z koniecznością przerwania lub modyfikacji leczenia przy spadku płytek poniżej 50 000/mm³ lub granulocytów poniżej 1000/mm³. Hematologiczne efekty toksyczne mają charakter dwufazowy, z najniższym poziomem leukocytów między 7. a 9. dniem oraz 15. a 24. dniem, a trombocytopenia osiąga maksimum między 12. a 15. dniem. Konieczne jest zapewnienie dostępu do specjalistycznego sprzętu do leczenia powikłań, takich jak zakażenia i krwotoki, oraz regularne badania szpiku kostnego w celu oceny skuteczności terapii i potrzeby leczenia wspomagającego. Wysokie dawki (2-3 g/m²) wiążą się z cięższymi toksycznościami, w tym neurotoksycznością, uszkodzeniem rogówki, owrzodzeniami przewodu pokarmowego, uszkodzeniem wątroby i płuc oraz ryzykiem kardiomiopatii, szczególnie w terapii skojarzonej.
badanie szpiku kostnego, białe krwinki, chemioterapia dokanałowa, chemioterapia nowotworów, działanie mutagenne, granulocytopenia, granulocyty, hamowanie szpiku kostnego, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, kardiomiopatia, komórki blastyczne, krwotoczne zapalenie spojówek, lek cytotoksyczny, leukocyty, leukopenia, małopłytkowość, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka nielimfatyczna, ostra białaczka szpikowa, ostre zapalenie trzustki, przeszczepienie szpiku kostnego, radioterapia, reakcja anafilaktyczna, supresja szpiku, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia neurologiczne, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie okrężnicy, zapalenie otrzewnej, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Kwas pantotenowy – Działania niepożądane
Kwas pantotenowy (witamina B5), stosowany głównie w preparatach wielowitaminowych podawanych dożylnie, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęściej zgłaszane są reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne, szczególnie u pacjentów nadwrażliwych na składniki preparatu, takie jak Soluvit N czy Viantan. W preparacie Viantan odnotowano również zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje w miejscu podania (uczucie pieczenia, wysypka), o nieznanej częstości występowania. Ponadto, podczas terapii obserwuje się zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak wzrost aktywności transaminaz, aminotransferazy alaninowej, gamma-glutamylotransferazy, dehydrogenazy glutaminianowej, fosfatazy zasadowej oraz całkowitego stężenia kwasów żółciowych, co może wskazywać na wpływ na funkcję wątroby i wymaga monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, biegunka, dehydrogenaza glutaminianowa, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperwitaminoza, infuzja, kwas foliowy, kwas pantotenowy, kwasy żółciowe, nadwrażliwość na witaminy, nudności, postępowanie przeciwwstrząsowe, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, tiamina, transaminazy, witamina B5, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe