glikokortykosteroid
Glikokortykosteroidy to grupa hormonów steroidowych wytwarzanych naturalnie w korze nadnerczy lub syntetyzowanych w celach leczniczych. Ich główne działanie polega na modulowaniu procesów metabolicznych, immunologicznych i przeciwzapalnych w organizmie.
Pod względem klinicznym, glikokortykosteroidy wykazują silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, co czyni je cennymi lekami w terapii chorób autoimmunologicznych, alergicznych, zapalnych oraz w onkologii. Do najczęściej stosowanych preparatów należą prednizon, metyloprednizolon, deksametazon i hydrokortyzon.
Mechanizm działania glikokortykosteroidów opiera się na wiązaniu z receptorami wewnątrzkomórkowymi, co prowadzi do regulacji ekspresji genów odpowiedzialnych za syntezę białek prozapalnych i przeciwzapalnych. Blokują one także działanie fosfolipazy A2, hamując tym samym syntezę eikozanoidów – mediatorów stanu zapalnego.
Należy pamiętać, że długotrwała terapia glikokortykosteroidami wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, takimi jak osteoporoza, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia metaboliczne, immunosupresja oraz zaburzenia psychiczne. Dlatego istotne jest stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Esotkaleno 30 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno zawierający prednizon, glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, nie wykazuje udokumentowanego negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na upośledzenie zdolności psychomotorycznych podczas stosowania prednizonu w dawkach terapeutycznych (1 mg do 50 mg). Pomimo braku bezpośrednich dowodów, należy uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zaburzenia widzenia, zawroty głowy czy osłabienie mięśniowe, które mogą pośrednio wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami współistniejącymi (np. cukrzyca, nadciśnienie), zaburzeniami równowagi lub widzenia oraz u osób stosujących leki mogące wchodzić w interakcje z prednizonem.
charakterystyka produktu leczniczego, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwzapalne, działanie sedatywne, Esotkaleno, glikokortykosteroid, nadciśnienie, osłabienie mięśniowe, prednizon, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxycort A (10 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Oxycort A, zawierający 10 mg oksytetracykliny (chlorowodorku) oraz 10 mg octanu hydrokortyzonu w 1 g maści do oczu, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia, lek powinien być stosowany wyłącznie po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając rodzaj i nasilenie schorzenia okulistycznego, etap ciąży oraz możliwość zastosowania alternatywnych terapii. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania składników preparatu do mleka matki, jednak ze względu na charakterystykę oksytetracykliny i kortykosteroidów, nie można wykluczyć potencjalnego zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Dane przedkliniczne dotyczące preparatu Salflumix Easyhaler, zawierającego salmeterol i flutykazonu propionian, wskazują na potencjalne ryzyko nadmiernego działania farmakologicznego przy stosowaniu tych substancji. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że glikokortykosteroidy mogą indukować wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia oraz anomalie układu kostnego, natomiast salmeterol wykazywał toksyczność zarodkowo-płodową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Szczególnie istotne są obserwacje dotyczące jednoczesnego podawania obu substancji, które u szczurów powodowało zwiększoną częstość specyficznych anomalii rozwojowych, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej oraz niepełne kostnienie kości potylicznej, przy dawkach glikokortykosteroidu znanych z wywoływania takich nieprawidłowości.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, flutykazonu propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, niepełne kostnienie kości potylicznej, profil bezpieczeństwa leku, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, Salflumix Easyhaler, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, toksyczność przedkliniczna, wada rozwojowa układu kostnego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nebbud 0,5 mg/ml
Preparat Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji zawierającej budezonid wymaga stosowania nebulizatorów generujących cząstki o wielkości umożliwiającej dotarcie do płuc, z parametrami DV(50) < 3 µm oraz DV(90) < 6 µm. Nie zaleca się stosowania klasycznych nebulizatorów ultradźwiękowych. Dawka początkowa u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1-2 mg/dobę, u dzieci 0,25-0,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 1 mg/dobę u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. Dawka podtrzymująca u dorosłych to 0,5-4 mg/dobę, u dzieci 0,25-2 mg/dobę. W przypadku dawek do 1 mg preparat można podawać raz dziennie, powyżej 1 mg w dwóch dawkach podzielonych. Po inhalacji zaleca się płukanie jamy ustnej, a przy stosowaniu maski – mycie skóry twarzy, aby zmniejszyć ryzyko kandydozy i podrażnień.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, chlorek sodu, fenoterol, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, infekcja grzybicza, kandydoza jamy ustnej, kontrola astmy, kromoglikan disodowy, nebulizator dyszowy, nebulizator siateczkowy, nebulizator ultradźwiękowy, ostre zapalenie krtani, POChP, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie zatok, pseudokrup, salbutamol, terbutalina, zaostrzenie choroby, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, zawierający trzy substancje czynne o działaniu hipotensyjnym, nie był formalnie badany pod kątem interakcji, jednak znane są istotne interakcje poszczególnych składników. Ramipryl i hydrochlorotiazyd mogą zwiększać stężenie litu, co wymaga ścisłego monitorowania lub unikania kojarzenia. Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, z zaleceniem zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego może zwiększać biodostępność amlodypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne. NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać działanie ramiprylu i hydrochlorotiazydu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu soli potasu, heparyny, leków moczopędnych oszczędzających potas oraz innych substancji podnoszących potas w surowicy. Interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4 wpływają na stężenie amlodypiny, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania stanu klinicznego, zwłaszcza u osób starszych.
afereza lipoprotein, amfoterycyna B, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, błona poliakrylonitrylowa, cyklosporyna, digoksyna, dna moczanowa, działanie proarytmiczne, erytromycyna, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, lit, naparstnica, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, okskarbazepina, ostra niewydolność nerek, ramipryl, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, SSRI, symwastatyna, takrolimus, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flixotide 0,5 mg/2 ml
Flutykazonu propionian, będący wziewnym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej w celu redukcji nasilenia objawów i częstości zaostrzeń. Retrospektywne badanie kohortowe oparte na danych z Wielkiej Brytanii oceniło bezpieczeństwo stosowania flutykazonu propionianu w pierwszym trymestrze ciąży, analizując ryzyko wystąpienia dużych wad wrodzonych (MCMs). W kohorcie 5362 ciąż z ekspozycją na wziewne kortykosteroidy, w tym 1612 ciąż z ekspozycją na flutykazonu propionian (samodzielnie lub w skojarzeniu z salmeterolem), odnotowano 42 przypadki MCMs. Skorygowany iloraz szans dla MCMs wynosił 1,1 (95% CI: 0,5-2,3) u kobiet z astmą umiarkowaną oraz 1,2 (95% CI: 0,7-2,0) u kobiet z astmą ciężką, co wskazuje na brak istotnego wzrostu ryzyka w porównaniu do innych wziewnych kortykosteroidów.
astma ciężka, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, astma w ciąży, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dokumentacja medyczna, duża wada wrodzona, działanie przeciwzapalne, flutykazon propionian, flutykazon propionian wziewny, glikokortykosteroid, pierwszy trymestr ciąży, salmeterol, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Interakcje leku – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 850 mg
Farmakokinetyczne badania wykazały, że jednoczesne podawanie sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie powoduje istotnych zmian w farmakokinetyce obu substancji. Jednakże, ze względu na brak specyficznych badań interakcji dla produktu Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy, należy opierać się na danych dotyczących poszczególnych składników. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania i interakcje, takie jak przeciwwskazane spożywanie alkoholu ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. Ponadto, stosowanie jodowych środków kontrastowych wymaga przerwania terapii na co najmniej 48 godzin oraz oceny funkcji nerek przed wznowieniem leczenia. Leki wpływające na czynność nerek (NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki) oraz inhibitory transporterów OCT2 i MATE mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej i wymagają ścisłego monitorowania funkcji nerek i kontroli glikemii.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, alkohol, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, digoksyna, diuretyk pętlowy, dolutegrawir, glikokortykosteroid, glikoproteina p, głodzenie, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor MATE, inhibitor OCT2, itrakonazol, izoenzym CYP450, jodowy środek kontrastowy, ketokonazol, klarytromycyna, klirens nerkowy, kwasica mleczanowa, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, probenecyd, ranolazyna, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, transporter OAT3, wandetanib, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ultrapiryna Forte 500 mg
Lek ULTRAPIRYNA FORTE, zawierający 500 mg kwasu acetylosalicylowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ASA lub inne składniki preparatu, a także u osób uczulonych na salicylany lub NLPZ, zwłaszcza z polipami nosa, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji i skurczu oskrzeli. Nie należy stosować leku u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, skazą krwotoczną, ciężką niewydolnością serca, w trzecim trymestrze ciąży oraz u dzieci poniżej 12 lat z infekcjami wirusowymi (ryzyko zespołu Reye’a). Kwas acetylosalicylowy może nasilać uszkodzenia śluzówki, zwiększać ryzyko krwawień, powodować retencję sodu i wody oraz przenikać do mleka matki, co wymaga szczególnej ostrożności i wyklucza stosowanie w wymienionych stanach klinicznych.
antykoagulant, ciężka niewydolność serca, czynna choroba wrzodowa, działanie antyagregacyjne, encefalopatia, glikokortykosteroid, inhibitor pompy protonowej, karmienie piersią, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk krtani, perforacja przewodu pokarmowego, polip nosa, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, salicylan, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół Reye’a - Leksykon leków
Interakcje leku – Avamina SR 750 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Avamina SR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają ścisłego monitorowania pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii przy jednoczesnym stosowaniu metforminy z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pochodne sulfonylomocznika, meglitynidy). Alkohol jest przeciwwskazany ze względu na hamowanie glukoneogenezy i zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby. Przerwanie stosowania metforminy jest konieczne przed i przez co najmniej 48 godzin po badaniu z użyciem jodowych środków kontrastowych, ze względu na ryzyko przejściowego pogorszenia funkcji nerek i kumulacji leku. Ponadto, leki wpływające na czynność nerek (NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki pętlowe) mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej i wymagają monitorowania funkcji nerek oraz ewentualnej modyfikacji dawki metforminy.
antagonista receptora angiotensyny II, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, hipoglikemia, induktor OCT1, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor OCT1, inhibitor OCT2, insulinooporność, jodowy środek kontrastowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, meglitynid, metformina chlorowodorek, niedobór witaminy B12, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nośnik kationu organicznego, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy we krwi, sympatykomimetyk, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Interakcje leku – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler, zawierający budezonid i formoterol, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, kobicystat, inhibitory proteazy HIV) mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet 3-6-krotnie, co podnosi ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów; w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub zachowanie maksymalnego odstępu czasowego między dawkami. Antagoniści receptorów β-adrenergicznych, w tym beta-blokery okulistyczne, mogą osłabiać lub znosić efekt rozszerzający oskrzela formoterolu, co wymaga unikania ich łącznego stosowania. Ponadto, leki wydłużające odstęp QTc (chinidyna, dizopyramid, terfenadyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko arytmii komorowych, co wymaga monitorowania EKG. Hipokaliemia, nasilana przez β2-mimetyki, może być potęgowana przez glikozydy naparstnicy, kortykosteroidy, pochodne ksantyn i leki moczopędne, co wymaga kontroli poziomu potasu i ewentualnej suplementacji.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, arytmia komorowa, beta-bloker, budezonid, chinidyna, dizopyramid, enfluran, fluorowcowany węglowodór, formoterol, furazolidon, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halotan, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kortykosteroid, L-tyroksyna, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, nefazodon, odstęp QTc, oksytocyna, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, pozakonazol, prokainamid, prokarbazyna, przewodnictwo elektryczne serca, telitromycyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worikonazol, zaburzenie czynności wątroby, β2-sympatykomimetyk - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Goprazol 20 mg 20 mg
Goprazol 20 mg, zawierający omeprazol, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Wskazania obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy (zarówno leczenie aktywne, jak i profilaktykę nawrotów), eradykację Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, wrzody indukowane NLPZ oraz profilaktykę powikłań u pacjentów z grup ryzyka. Ponadto lek jest stosowany w refluksowym zapaleniu przełyku (GERD) – zarówno w leczeniu aktywnym, jak i terapii podtrzymującej – oraz w zespole Zollingera-Ellisona, gdzie może wymagać wyższych dawek i długotrwałej terapii. Preparat dostępny jest w kapsułkach dojelitowych zawierających 20 mg omeprazolu oraz 102-116 mg sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją sacharozy.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, GERD, glikokortykosteroid, hipersekrecja kwasowa, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, komórka okładzinowa żołądka, lek przeciwzakrzepowy, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, schemat trójlekowy, terapia eradykacyjna H. pylori, zarzucanie kwaśnej treści, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Interakcje leku – Uldiulan 25 mg
Chlortalidon, substancja czynna produktu leczniczego Uldiulan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z litem, gdzie jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia działania kardio- i neurotoksycznego litu z powodu zmniejszonego wydalania, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia litu we krwi. Ponadto, chlortalidon w połączeniu z lekami indukującymi torsade de pointes (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, fenotiazyny, benzamidy, butyrofenony) zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych, zwłaszcza przy hipokaliemii, co wymaga regularnej kontroli stężenia potasu i monitorowania EKG. Współistniejące stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych może nasilać działanie hipotensyjne chlortalidonu, dlatego zaleca się przerwanie leczenia moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii inhibitorami ACE, aby uniknąć znacznego spadku ciśnienia i pogorszenia czynności nerek.
ACTH, adrenalina, allopurynol, amantadyna, amfoterycyna B, aminoglikozyd, atropina, benzamid, beta-adrenolityk, biperyden, butyrofenon, chlortalidon, cyklofosfamid, cyklosporyna, diazoksyd, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, działanie hepatotoksyczne, EKG, fenotiazyna, fluorouracyl, furosemid, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, granulocytopenia, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, karbenoksolon, kolestypol, kolestyramina, lek cytotoksyczny, lek hipoglikemizujący, lek obniżający poziom kwasu moczowego, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lit, metotreksat, niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, penicylina G, pochodna kurary, sympatykomimetyk, torsade de pointes, Uldiulan, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Flixotide Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian, substancja czynna w produkcie Flixotide Dysk (dawki 50, 100, 250 i 500 µg na dawkę inhalacyjną), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Dostępne dane kliniczne wskazują, że jest mało prawdopodobne, aby lek ten negatywnie oddziaływał na funkcje poznawcze, czas reakcji czy koordynację wzrokowo-ruchową. Produkt w postaci proszku do inhalacji zawiera laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą, która nie wpływa na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Mimo to, indywidualne reakcje na lek lub substancje pomocnicze mogą się różnić, co wymaga uważnej obserwacji pacjenta.
czas reakcji, dawka inhalacyjna, flutykazon propionian, funkcja poznawcza, glikokortykosteroid, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, laktoza jednowodna, profil bezpieczeństwa, proszek do inhalacji, reakcja na lek, sprawność psychofizyczna, substancja pomocnicza, terapia inhalacyjna, terapia wziewna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 4 mg
Metyloprednizolon, substancja czynna leku Meprelon, wykazuje niską toksyczność ostrą z dawką LD50 powyżej 4 g/kg masy ciała u szczurów po podaniu doustnym. Badania przedkliniczne ujawniły charakterystyczne dla glikokortykosteroidów zmiany hematologiczne (policytemia, limfopenia), narządowe (zanik grasicy i kory nadnerczy) oraz metaboliczne (zwiększone gromadzenie glikogenu w wątrobie). Długotrwałe podawanie dużych dawek (3 i 10 mg/kg) prowadziło do supresji układu immunologicznego, zmniejszonej aktywności szpiku kostnego, zaniku mięśni szkieletowych i gonad oraz objawów klinicznych takich jak polidypsja i biegunka. Test Amesa wykazał brak potencjału mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności.
badanie teratogenności, dawka śmiertelna, glikokortykosteroid, gromadzenie glikogenu, limfopenia, Meprelon, metyloprednizolon, policytemia, polidypsja, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, ryzyko teratogenne, supresja układu immunologicznego, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego, zanik grasicy, zanik kory nadnerczy, zanik mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Meprelon 1000 mg
Metyloprednizolon, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych ryzyk związanych z płodnością, ciążą i laktacją. Aktualne dane eksperymentalne na zwierzętach nie pozwalają na jednoznaczną ocenę wpływu leku na płodność. W okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, stosowanie metyloprednizolonu powinno być rozważane wyłącznie po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności, w tym rozszczepu podniebienia oraz zaburzeń wzrostu wewnątrzmacicznego. Długotrwała terapia może zwiększać ryzyko tych powikłań. Ponadto, podawanie leku pod koniec ciąży wiąże się z ryzykiem zaniku nadnerczy u płodu, co może wymagać leczenia substytucyjnego u noworodka.
badanie teratogenności, badanie ultrasonograficzne, farmakoterapia, funkcja nadnerczy, glikokortykosteroid, leczenie długotrwałe, leczenie substytucyjne, metyloprednizolon, objaw niepożądany, pierwszy trymestr ciąży, rozszczepienie podniebienia, rozszczepienie ust, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego, zanik nadnerczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Edolox 30 mg
Etorykoksyb, substancja czynna preparatu Edolox, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem odwodnienia lub w podeszłym wieku. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak połączenie to zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, takrolimusem, litem czy metotreksatem (szczególnie przy dawce 120 mg etorykoksybu) konieczne jest monitorowanie czynności nerek, stężenia litu oraz potencjalnej toksyczności metotreksatu. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60% oraz estrogenów w hormonalnej terapii zastępczej (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych związanych z tymi terapiami.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba wątroby, cyklooksygenaza, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwpłytkowe, etorykoksyb, etynyloestradiol, glikokortykosteroid, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymatyczny, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, izoenzym SULT1E1, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczy, lek zobojętniający, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja żołądka, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, warfaryna - Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas salicylowy, stosowany miejscowo w leczeniu schorzeń dermatologicznych, może ulegać wchłanianiu ogólnoustrojowemu, co jest szczególnie istotne u kobiet w ciąży, planujących ciążę oraz karmiących piersią. Wchłanianie zależy od stężenia preparatu, powierzchni aplikacji, czasu ekspozycji oraz stanu skóry. Większość preparatów zawierających kwas salicylowy jest przeciwwskazana lub niezalecana w ciąży ze względu na potencjalne przenikanie przez łożysko i ryzyko powikłań, takich jak wydłużenie czasu trwania ciąży, tokoliza, skazy krwotoczne, ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego u wcześniaków oraz przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u płodu. Szczególną ostrożność należy zachować w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów w połączeniu z innymi substancjami, np. fluorouracylem czy glikokortykosteroidami.
absorpcja, brodawka, działanie teratogenne, fluorouracyl, glikokortykosteroid, krwawienie wewnątrzczaszkowe, kwas salicylowy, laktacja, łożysko, łuszczyca, mleko kobiece, odcisk, opatrunek okluzyjny, płodność, postać farmaceutyczna, preparat dermatologiczny, przeciwwskazanie, przewód tętniczy płodu, skaza krwotoczna, substancja czynna, tokoliza, trymestr ciąży, wchłanianie ogólnoustrojowe, zamknięcie przewodu tętniczego, zrogowacenie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Mazipredon – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Mazipredon, będący glikokortykosteroidem stosowanym miejscowo, występuje w preparacie Mycosolon w stężeniu 2,5 mg chlorowodorku mazipredonu na 1 g maści, w połączeniu z 20 mg mikonazolu. Na podstawie dostępnych danych klinicznych oraz charakterystyki produktu leczniczego, nie stwierdzono negatywnego wpływu tego preparatu na zdolności psychomotoryczne pacjentów, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Brak efektów sedatywnych i zaburzeń koordynacji ruchowej wynika z miejscowego zastosowania i minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej, co jest istotne dla pacjentów aktywnych zawodowo.
W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta, że stosowanie Mycosolon nie ogranicza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, podkreślając różnicę w stosunku do ogólnoustrojowych kortykosteroidów, które mogą wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne. Zaleca się również dokumentowanie przekazania tej informacji w historii choroby, co ma znaczenie z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej. W przypadku wystąpienia nietypowych objawów wpływających na sprawność psychofizyczną, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem. Stosowanie maści Mycosolon jest bezpieczne i nie wymaga ograniczeń w wykonywaniu czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
absorpcja ogólnoustrojowa, chlorowodorek mazipredonu, działanie ogólnoustrojowe, efekt sedatywny, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, glikokortykosteroid, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kortykosteroid, mazipredon, mikonazol, Mycosolon, sprawność psychofizyczna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zdolność psychomotoryczna, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flixonase Nasule 400 mcg/dawkę donosową
Flixonase Nasule to miejscowy lek donosowy w postaci kropli, zawierający 400 mikrogramów flutykazonu propionianu w jednej dawce. Flutykazon propionian, będący glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, jest stosowany w terapii zapalnych schorzeń błony śluzowej nosa. Preparat charakteryzuje się mikronizowaną formą substancji czynnej, co zapewnia optymalne właściwości fizykochemiczne i skuteczne działanie miejscowe. Flutykazon propionian należy do grupy leków o kodzie ATC R01AD08, co wskazuje na jego zastosowanie w leczeniu chorób górnych dróg oddechowych.
aktywność przeciwzapalna, aplikacja donosowa, błona śluzowa nosa, działanie ogólnoustrojowe, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroidoterapia, krople do nosa, mediator zapalny, obrzęk błony śluzowej, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przekrwienie błony śluzowej, receptor glikokortykosteroidowy, schorzenie górnych dróg oddechowych, substancja mikronizowana, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Interakcje leku – Crohnax 1000 mg
Terapia mesalazyną w formie czopków (Crohnax 500 mg lub 1000 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalne interakcje farmakologiczne. Współstosowanie z glikokortykosteroidami może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, natomiast niesteroidowe leki przeciwzapalne i azatiopryna zwiększają ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek. Interakcje z metotreksatem i 6-merkaptopuryną mogą prowadzić do nasilenia toksyczności i supresji szpiku kostnego (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, pancytopenia), co wskazuje na konieczność ścisłej kontroli morfologii krwi. Mesalazyna może również nasilać działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawki u pacjentów z cukrzycą typu 2.
6-merkaptopuryna, azatiopryna, cukrzyca typu 2, dna moczanowa, działanie diuretyczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie tuberkulostatyczne, furosemid, glikokortykosteroid, gruźlica, hepatotoksyczność, hiperurykemia, lek hipoglikemizujący, lek urykozuryczny, leukopenia, małopłytkowość, mesalazyna, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pancytopenia, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, ryfampicyna, spironolakton, sulfinpirazon, supresja szpiku kostnego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elecoxel
Stosowanie celekoksybu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań ze strony przewodu pokarmowego (perforacje, owrzodzenia, krwawienia), układu sercowo-naczyniowego (zawały serca), nerek i wątroby. Szczególnie narażone są grupy pacjentów: osoby w podeszłym wieku, stosujące jednocześnie inne NLPZ, kwas acetylosalicylowy, glikokortykosteroidy, alkohol, czy z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie. Dawkowanie powinno być minimalne i krótkotrwałe, a terapia regularnie oceniana, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. Celekoksyb nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce przeciwzakrzepowej i nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi NLPZ poza ASA. Monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz funkcji nerek i wątroby jest niezbędne, zwłaszcza u osób z niewydolnością serca, nadciśnieniem, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób starszych.
antagonista receptora angiotensyny II, apiksaban, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, cytochrom CYP2C9, cytochrom CYP2D6, czas protrombinowy, dabigatran, działanie przeciwpłytkowe, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor ACE, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja, piorunujące zapalenie wątroby, polip gruczolakowaty jelita, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor COX-2, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flutixon
Propionian flutykazonu w dawce 250 μg/dawkę wziewną, stosowany w postaci proszku do inhalacji (Flutixon), jest przeznaczony do długoterminowego leczenia astmy, nie zaś do przerywania ostrych napadów duszności. W terapii konieczne jest regularne monitorowanie umiejętności inhalacji przez pacjenta oraz kontrola czynności płuc, zwłaszcza u chorych z ciężką astmą. Zwiększone zapotrzebowanie na krótko działające leki rozszerzające oskrzela wymaga modyfikacji leczenia, w tym rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. Pacjenci z podwyższonym ryzykiem zaostrzeń powinni codziennie mierzyć szczytowy przepływ wydechowy (PEF). W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć leczenie alternatywne. W ciężkich zaostrzeniach astmy wskazane jest zwiększenie dawki propionianu flutykazonu oraz ewentualne włączenie steroidów doustnych i antybiotykoterapii przy współistniejącej infekcji. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A, które mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, badanie czynnościowe płuc, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka astma, CSCR, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kobicystat, lek przeciwhistaminowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, PEF, POChP, prednizolon, propionian flutykazonu, przewlekła obturacyjna choroba płuc, splątanie, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zahamowanie wzrostu, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon substancji czynnych
Diflukortolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diflukortolonu walerianian, składnik aktywny preparatu Travocort, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla glikokortykosteroidów, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z azotanem izokonazolu. Badania przedkliniczne, obejmujące wielokrotne podanie miejscowe i podskórne, nie wykazały działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty glikokortykosteroidów, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie stwierdzono interakcji między diflukortolonu walerianianem a azotanem izokonazolu, a sam azotan izokonazolu nie wykazał działania ogólnoustrojowego. W kontekście reprodukcji, wysokie dawki diflukortolonu walerianianu indukowały śmierć zarodków i wady rozwojowe, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży, podczas gdy azotan izokonazolu nie wpływał negatywnie na cykl reprodukcyjny ani nie powodował teratogenności.
azotan izokonazolu, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża, diflukortolon, diflukortolonu walerianian, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid, mutacja chromosomalna, mutacja genomowa, mutacja genowa, mutagen, nowotwór, opatrunek okluzyjny, proces reprodukcyjny, śmierć zarodka, tolerancja miejscowa, Travocort, wada rozwojowa, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Interakcje leku – Elidel 10 mg/g
Produkt leczniczy Elidel (pimekrolimus) w kremie 10 mg/g wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, co przekłada się na niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych, zwłaszcza że metabolizowany jest wyłącznie przez enzym CYP 450 3A4. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na istotne interakcje z antybiotykami, lekami przeciwhistaminowymi oraz glikokortykosteroidami podawanymi doustnie, donosowo lub wziewnie. W kontekście szczepień, mimo minimalnego wpływu na odpowiedź immunologiczną, zaleca się wykonywanie szczepień w przerwach terapii u pacjentów z zaawansowanym atopowym zapaleniem skóry (AZS) oraz unikanie aplikacji kremu w miejscu szczepienia, zwłaszcza przy obecności odczynów poszczepiennych. W badaniu 5-letnim u niemowląt (3-12 miesięcy) z łagodnym do umiarkowanego AZS nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój odpowiedzi immunologicznej po stosowaniu Elidel lub miejscowych kortykosteroidów.
alkohol etylowy, antybiotyk, atopowe zapalenie skóry, azatiopryna, cyklosporyna A, CYP 450 3A4, działanie fotokarcynogenne, fotochemioterapia PUVA, fototerapia UVB, glikokortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwhistaminowy, odczyn poszczepienny, pimekrolimus, promieniowanie UV, szczepienie, terapia PUVA, uderzenie gorąca, wysypka skórna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dexamethasone phosphate SF 4 mg/ml
Deksametazon fosforanu sodu, będący syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, wykazuje 7,5-krotnie większą siłę działania glikokortykosteroidowego niż prednizolon i aż 30-krotnie większą niż hydrokortyzon, przy minimalnym działaniu mineralokortykosteroidowym. Mechanizm jego działania opiera się na aktywacji transkrypcji genów zależnych od kortykosteroidów, co prowadzi do zmniejszenia produkcji i aktywności mediatorów zapalnych oraz hamowania migracji komórek zapalnych. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza ze względu na ryzyko przejściowej niewydolności kory nadnerczy. Badanie RECOVERY, obejmujące 6425 hospitalizowanych pacjentów z COVID-19, wykazało istotne klinicznie korzyści ze stosowania deksametazonu (2104 pacjentów) w porównaniu do standardowej opieki (4321 pacjentów). Śmiertelność w ciągu 28 dni była niższa w grupie leczonej deksametazonem (22,9% vs 25,7%; wskaźnik częstości 0,83; 95% CI: 0,75-0,93; P<0,001), ze szczególną korzyścią u pacjentów wymagających inwazyjnej wentylacji mechanicznej (29,3% vs 41,4%; wskaźnik częstości 0,64; 95% CI: 0,51-0,81). Dodatkowo, deksametazon skrócił medianę hospitalizacji do 12 dni (vs 13 dni) i zwiększył prawdopodobieństwo wypisu żywego w ciągu 28 dni (wskaźnik częstości 1,10; 95% CI: 1,03-1,17). Profil bezpieczeństwa był akceptowalny, z nielicznymi ciężkimi zdarzeniami niepożądanymi, które ustąpiły. Wyniki potwierdzają wskazanie deksametazonu u pacjentów z ciężkim przebiegiem COVID-19 wymagających intensywnego wsparcia oddechowego.
aktywacja transkrypcji genów, badanie RECOVERY, choroba serca, COVID-19, cukrzyca, działanie antyproliferacyjne, działanie glikokortykosteroidowe, działanie immunomodulujące, działanie immunosupresyjne, działanie mineralokortykosteroidowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, hiperglikemia, infekcja SARS-CoV-2, inwazyjna wentylacja mechaniczna, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, mediator zapalny, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, pozaustrojowa oksygenacja przezbłonowa, przewlekła choroba płuc, psychoza indukowana steroidami, stabilizacja błony komórkowej, tlenoterapia, wentylacja nieinwazyjna, wspomaganie oddychania - Leksykon leków
Interakcje leku – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 1000 mg
Jednoczesne stosowanie sytagliptyny (50 mg 2x/dobę) i metforminy (1000 mg 2x/dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji. Jednakże spożywanie alkoholu podczas terapii znacząco zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby, dlatego jest to przeciwwskazane. Przed badaniem z użyciem jodowych środków kontrastowych leczenie należy przerwać i wznowić dopiero po co najmniej 48 godzinach, po potwierdzeniu stabilnej czynności nerek, aby uniknąć ostrego uszkodzenia nerek i kwasicy mleczanowej. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą pogarszać czynność nerek i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga monitorowania funkcji nerek.
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, diuretyk, farmakokinetyka, glikokortykosteroid, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoenzym cytochromu P450, jodowy środek kontrastowy, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek o działaniu hiperglikemicznym, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre uszkodzenie nerek, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter nerkowy, transporter usuwania wielu leków i toksyn, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polocard 150 mg
Lek Polocard, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg lub 150 mg w postaci tabletek dojelitowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki preparatu, co dotyczy około 0,3% populacji, a w grupie chorych na astmę oskrzelową lub przewlekłą pokrzywkę nawet do 20%. Przeciwwskazania obejmują także astmę oskrzelową, przewlekłe schorzenia układu oddechowego, gorączkę sienną, obrzęk błony śluzowej nosa, czynną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, stany zapalne lub krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia krzepnięcia (hemofilia, choroba von Willebranda, telangiektazje, trombocytopenia) oraz jednoczesne leczenie lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna). Ponadto, Polocard jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i wydłużenia czasu porodu.
astma oskrzelowa, choroba Kawasaki, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa żołądka, czynnik von Willebranda, dna moczanowa, dwunastnica, glikokortykosteroid, gorączka sienna, hemofilia, heparyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mielotoksyczność, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła pokrzywka, przewód tętniczy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, tabletka dojelitowa, telangiektazja, trombocytopenia, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Reye’a