dyskineza
Dyskineza to termin medyczny określający nieprawidłowe, mimowolne ruchy ciała, które pacjent wykonuje bez własnej woli i kontroli. Zaburzenie to może dotyczyć różnych części ciała, najczęściej obejmując twarz, kończyny lub tułów i charakteryzuje się ruchami pląsawiczymi, dystonicznymi, mioklonicznymi lub atetotycznymi.
Wśród najczęstszych przyczyn dyskinezy wymienia się późne dyskinezy polekowe (szczególnie po długotrwałym stosowaniu neuroleptyków), chorobę Parkinsona (dyskineza w przebiegu fluktuacji ruchowych), uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia metaboliczne oraz choroby genetyczne. W praktyce neurologicznej szczególnie istotna jest dyskineza wywołana leczeniem lewodopą u pacjentów z chorobą Parkinsona, która pojawia się w zaawansowanym stadium choroby.
Diagnostyka dyskinezy opiera się głównie na badaniu neurologicznym, wywiadzie klinicznym oraz zastosowaniu skal oceny nasilenia ruchów mimowolnych. W leczeniu kluczowe znaczenie ma identyfikacja i eliminacja przyczyny (np. modyfikacja farmakoterapii), a w przypadkach opornych rozważa się leczenie farmakologiczne objawowe lub metody zabiegowe, takie jak głęboka stymulacja mózgu (DBS).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidon Vipharm 2 mg
Risperidon Vipharm, lek przeciwpsychotyczny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością i nasileniem. Najczęstsze działania niepożądane (≥10% pacjentów) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Występowanie parkinsonizmu i akatyzji wykazuje zależność od dawki. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza), endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego), metaboliczne (zwiększenie masy ciała, cukrzyca z częstością 0,43%), neurologiczne (zespół pozapiramidowy, w tym parkinsonizm, akatyzja, dystonia), kardiologiczne (tachykardia, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków) oraz zaburzenia ze strony układu oddechowego, pokarmowego, skóry i mięśniowo-szkieletowego. U dzieci i młodzieży (5-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych, z większą częstością występowania senności, zmęczenia, bólu głowy, wzmożonego łaknienia i innych objawów.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia komorowa, atetoza, choreoatetoza, cukrzyca, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, jaskra, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, niedokrwistość, paliperidon, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rysperydon, sedacja, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrucie wodne, zespół niespokojnych nóg, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceurolex SR 2 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych D2/D3 z grupy nieergolinowych leków dopaminergicznych (ATC: N04BC04), wykazuje skuteczność w terapii choroby Parkinsona poprzez bezpośrednie pobudzanie receptorów dopaminowych w prążkowiu, kompensując niedobór endogennej dopaminy. W badaniu 36-tygodniowym u 161 pacjentów z wczesną postacią choroby Parkinsona, ropinirol w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Ceurolex SR) wykazał nie gorszą skuteczność niż postać o natychmiastowym uwalnianiu, z różnicą w zmianie punktacji UPDRS motor scale wynoszącą -0,7 punktu (95% CI: [-1,51, 0,10], p = 0,0842). Przełączenie między formami leku nie wpłynęło istotnie na profil działań niepożądanych, a mniej niż 3% pacjentów wymagało zwiększenia dawki.
agonista dopaminy, agonista nieergolinowy, choroba Parkinsona, dyskineza, lewodopa, odstęp QT, okres włączenia, okres wyłączenia, oś podwzgórze-przysadka, prążkowie, prolaktyna, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy D2/D3, repolaryzacja serca, skala motoryczna UPDRS, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, UPDRS - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ristidic
Rywastygmina w formie kapsułek twardych (Ristidic) wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania ze względu na zależność między dawką a częstością działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka, które są szczególnie nasilone na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. W przypadku przerwania leczenia na kilka dni, wznowienie terapii powinno odbywać się od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Należy zwrócić szczególną uwagę na reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na plastry z rywastygminą, gdzie konieczne jest wykonanie testu alergicznego przed zmianą formy podania. Rywastygmina może powodować bradykardię, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, bradyarytmiami, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących leki wydłużające QT. Ponadto, lek może nasilać objawy pozapiramidowe u chorych z otępieniem w chorobie Parkinsona oraz powodować zmniejszenie masy ciała u pacjentów z chorobą Alzheimera, co wymaga regularnej kontroli klinicznej i masy ciała.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyskineza, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, kontaktowe zapalenie skóry, lek cholinomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omamy, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, reakcja nadwrażliwości, rywastygmina, skórna reakcja nadwrażliwości, spowolnienie ruchowe, torsade de pointes, zaburzenia trawienne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aryfrenix 30 mg
Aryfrenix, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej typu I. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Objawy pozapiramidowe (EPS) pojawiały się rzadziej u pacjentów leczonych arypiprazolem w porównaniu do haloperydolu (25,8% vs. 57,3% w schizofrenii oraz 23,5% vs. 53,3% w epizodach maniakalnych). Akatyzja występowała u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi i 6,2% pacjentów ze schizofrenią, co stanowi istotny element monitorowania terapii. Dystonia, choć rzadsza, może pojawić się już w pierwszych dniach leczenia, szczególnie u młodszych pacjentów i mężczyzn, manifestując się m.in. skurczami mięśni szyi i trudnościami w przełykaniu.
akatyzja, arypiprazol, choroba afektywna dwubiegunowa, drgawki grand mal, dysfagia, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, późna dyskineza, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, śpiączka hiperosmolarna, sztywność mięśniowa, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenia kontroli impulsów, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Metoclopramidum Polpharma 10 mg
Metoklopramid w dawce 10 mg (Metoclopramidum Polpharma) może znacząco wpływać na zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Kluczowe działania niepożądane obejmują senność, zawroty głowy, dyskinezy i dystonie, które mogą wydłużać czas reakcji, zaburzać percepcję przestrzenną oraz powodować mimowolne ruchy mięśniowe i nagłe skurcze, utrudniając precyzyjną kontrolę nad pojazdem. Szczególnie istotne są zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie ostrości, problemy z akomodacją, nieprawidłowa ocena odległości oraz ograniczenie pola widzenia, które mogą występować zarówno na początku, jak i podczas długotrwałej terapii. W związku z tym konieczne jest stałe monitorowanie pacjenta pod kątem tych objawów.
akomodacja oka, dezorientacja, długotrwała terapia, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane, Metoclopramidum Polpharma, metoklopramid, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, objawy dyskinetyczne, ograniczenie pola widzenia, senność, skurcz mięśni, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klabax 250 mg/5 ml 250 mg/5 ml
Terapia klarytromycyną (Klabax 250 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodne nasilenie. U pacjentów immunoniekompetentnych stosujących dawki 1000 mg i 2000 mg/dobę najczęściej obserwowano nudności, wymioty, zaburzenia smaku, ból brzucha, biegunkę, wysypkę, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (SGOT, SGPT). Dawka 4000 mg/dobę wiązała się z 3-4-krotnie wyższą częstością działań niepożądanych, w tym znacznym podwyższeniem enzymów wątrobowych oraz leukopenią i trombocytopenią u 2-3% pacjentów. U dzieci (6 miesięcy–12 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, a zalecana jest postać zawiesiny.
agranulocytoza, AIDS, allopurynol, antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fibraty, głuchota, jadłowstręt, klarytromycyna, kolchicyna, leukopenia, mania, mięśnie prążkowane, migotanie komór, migotanie przedsionków, neutropenia, nudności, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, róża, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, senność, stan splątania, statyny, suchość w ustach, szumy uszne, torsade de pointes, triazolam, trombocytemia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia słuchu, zaburzenia smaku, zakażenie mykobakteryjne, zapalenie żyły, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoclopramidum 0,5% Polpharma 5 mg/ml
Metoclopramidum 0,5% Polpharma (5 mg/ml metoklopramidu chlorowodorku, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu nerwowego, wynikającymi z blokady receptorów dopaminergicznych. Najczęściej obserwuje się senność (≥1/10), a także zaburzenia pozapiramidowe, takie jak objawy parkinsonizmu, akatyzja, dystonia i dyskineza, szczególnie u dzieci i młodzieży oraz po przekroczeniu zalecanych dawek. Rzadziej występują drgawki, bóle i zawroty głowy, a także poważne powikłania, takie jak dyskineza późna i złośliwy zespół neuroleptyczny. Metoklopramid może powodować istotne zaburzenia kardiologiczne, w tym spadek ciśnienia tętniczego (często), bradykardię (niezbyt często), a także zatrzymanie akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT, torsade de pointes i tachykardię (częstość nieznana), zwłaszcza po podaniu dożylnym. Ponadto, obserwuje się zaburzenia endokrynologiczne związane z hiperprolaktynemią, takie jak brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia i impotencja.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, depresja, dezorientacja, drgawka, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipotensja, leukopenia, methemoglobinemia, metoklopramid chlorowodorek, mlekotok, neutropenia, nietrzymanie moczu, obrzęk krtani, omam, omdlenie, ostre nadciśnienie tętnicze, porfiria, reakcja anafilaktyczna, receptor dopaminergiczny, reduktaza NADH cytochromu b5, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, sulfhemoglobinemia, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia ruchowe – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognozowanie przebiegu i wyników leczenia w zaburzeniach ruchowych, zwłaszcza w chorobie Parkinsona (PD), wymaga uwzględnienia heterogenności klinicznej i biologicznej. Tempo progresji objawów ruchowych, mierzone skalą MDS-UPDRS III, wynosi około 3-4 punkty rocznie we wczesnych stadiach. W przypadku głębokiej stymulacji jądra niskowzgórzowego (STN-DBS) u pacjentów z PD, preoperacyjny stan jakości życia (QoL) jest najlepszym predyktorem wyników pooperacyjnych, a młodszy wiek, łagodniejsze objawy ruchowe i niższa dawka lewodopy (LEDD) sprzyjają lepszym efektom. Modele uczenia maszynowego (ML) łączące zmienne kliniczne i biologiczne osiągają dobrą skuteczność predykcyjną (AUC 0,78) w przewidywaniu odpowiedzi motorycznej rok po STN-DBS. Złożona kliniczna skala motoryczna, łącząca MDS-UPDRS III, test Purdue Pegboard i TUG, wykazuje większą czułość niż sama MDS-UPDRS III, co pozwala na znaczną redukcję liczby uczestników w badaniach neuroprotekcyjnych (o 64% w PD i 51% w iRBD).
choroba Parkinsona, choroba Wilsona, czynnościowe osłabienie, dyskineza, dystonia uogólniona, funkcjonalna dystonia, głęboka stymulacja mózgu, jądro niskowzgórzowe, jakość życia, niestabilność postawy, parkinsonizm, podostre stwardniające zapalenie mózgu, przykurcz, skala MDS-UPDRS III, SSPE, STN-DBS, uczenie maszynowe, zaburzenia psychiatryczne, zaburzenie zachowania podczas snu REM - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zylena 20 mg
Olanzapina, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (produkt leczniczy Zylena), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (≥1% pacjentów) to senność, przyrost masy ciała, eozynofilia, hiperprolaktynemia, hiperlipidemia (wzrost cholesterolu, triglicerydów), hiperglikemia, cukromocz, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia, dyskineza, niedociśnienie ortostatyczne oraz przejściowe podwyższenie aminotransferaz wątrobowych. Przyrost masy ciała jest szczególnie istotny klinicznie: po 47 dniach terapii 22,2% pacjentów doświadczyło wzrostu masy ciała o ≥7%, a po 48 tygodniach odsetek ten wzrósł do 64,4%. Długotrwałe stosowanie wiąże się także z istotnym pogorszeniem profilu metabolicznego, w tym wzrostem stężenia glukozy na czczo do ≥7 mmol/L oraz lipidów, co wymaga monitorowania parametrów metabolicznych podczas terapii.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, bradykardia, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, cholesterol, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, indeks masy ciała, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, olanzapina, omamy wzrokowe, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, profil lipidowy, prolaktyna, psychoza polekowa, rabdomioliza, senność, triglicerydy, uszkodzenie wątrobowo-komórkowe, walproinian, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia erekcji, zaburzenia przemiany lipidów, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodków, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoclopramidum Polpharma 10 mg
Metoklopramid w dawce 10 mg, stosowany w formie tabletek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do najczęstszych należą senność (bardzo często), zaburzenia pozapiramidowe takie jak objawy parkinsonizmu, akatyzja i niepokój (często), a także depresja i spadek ciśnienia tętniczego (często). Rzadziej obserwuje się drgawki, zaburzenia widzenia, bradykardię, a także reakcje alergiczne, w tym obrzęk języka lub krtani. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do hiperprolaktynemii z objawami takimi jak brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia i impotencja. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, młodzieży oraz osób starszych, ze względu na ryzyko wystąpienia ostrych objawów pozapiramidowych i dyskinezy późnej.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek metoklopramidu, depresja, dezorientacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, guz chromochłonny, hepatotoksyczność, hiperprolaktynemia, hipotensja, leukopenia, methemoglobinemia, metoklopramid, mlekotok, nadwrażliwość, neutropenia, niedobór reduktazy NADH cytochromu b5, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk języka, obrzęk krtani, omamy, omdlenie, ostre nadciśnienie, parkinsonizm, pokrzywka, porfiria, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, sulfhemoglobinemia, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 25 mg
Na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów stosujących pregabalinę, działania niepożądane były przeważnie łagodne do umiarkowanych, z odsetkiem przerwania terapii wynoszącym 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, które również stanowiły główne przyczyny odstawienia leku. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów i narządów, w tym zakażenia, zaburzenia hematologiczne, immunologiczne, metaboliczne, psychiczne, neurologiczne, wzrokowe, sercowo-naczyniowe, oddechowe, przewodu pokarmowego, wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowe, moczowo-płciowe oraz ogólne. Częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych waha się od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), z przykładami takimi jak neutropenia (≥1/1 000 do <1/100), tachykardia, obrzęki, zaburzenia erekcji, a także poważne reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona (rzadko). Wśród działań niepożądanych neurologicznych dominują zawroty głowy (≥1/10) i senność (≥1/10), a także bóle głowy, ataksja i zaburzenia koordynacji (≥1/100 do <1/10).
arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne mięśni, duszność, dyskineza, dyzuria, hipoglikemia, hipokineza, małopłytkowość, napad padaczkowy, napad paniki, neutropenia, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji, zachowanie samobójcze, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoSuprid 200 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku ApoSuprid, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, hipokineza, nadmierne ślinienie, akatyzja, dyskineza) występujące bardzo często (≥1/10). Objawy te są zwykle łagodne i częściowo odwracalne po zastosowaniu leków przeciwparkinsonowskich, szczególnie przy dawkach 50-300 mg/dobę stosowanych u pacjentów z przewagą objawów negatywnych. Często obserwuje się także ostrą dystonię i senność. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, wydłużenie odstępu QT prowadzące do torsade de pointes, częstoskurczu komorowego, a nawet nagłego zgonu. Amisulpryd może powodować wzrost prolaktyny, co skutkuje mlekotokiem, zaburzeniami miesiączkowania, ginekomastią i zaburzeniami erekcji. Niezbyt często obserwuje się leukopenię, neutropenię, hiperglikemię, zaburzenia lipidowe, hiponatremię oraz zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
agranulocytoza, akatyzja, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dysfagia, dyskineza, ginekomastia, guz przysadki, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, leukopenia, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, noworodkowy zespół odstawienia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, pokrzywka, późna dyskineza, prolaktyna, prolaktynoma, rabdomioliza, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie akcji serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripiprazole +pharma 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, zarówno w populacji dorosłych, jak i dzieci, wymaga szybkiego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia podtrzymującego. U dorosłych dawki przedawkowania sięgały nawet 1260 mg, manifestując się objawami takimi jak letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardia (>100 uderzeń/min), nudności, wymioty oraz biegunka. U dzieci, przy dawkach do 195 mg, obserwowano senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe (np. sztywność mięśniowa, drżenie, akatyzję). W żadnym z opisanych przypadków nie odnotowano zgonów, co wskazuje na stosunkowo korzystny profil toksyczności, jednak objawy mogą wymagać intensywnej opieki medycznej.
akatyzja, aripiprazol, biegunka, dawkowanie terapeutyczne, drożność dróg oddechowych, drżenie, dyskineza, dystonia, elektrokardiografia, hemodializa, letarg, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, obserwacja kliniczna, senność, stan kliniczny, stężenie leku w osoczu, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amarhyton 100 mg
Flekainid octan, substancja czynna leku Amarhyton (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje istotne ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza proarytmicznych. U pacjentów z organiczną chorobą serca i zaburzeniami czynności lewej komory może dojść do nasilenia istniejących arytmii lub pojawienia się nowych, w tym ciężkich postaci częstoskurczu komorowego. Charakterystyczne zmiany w EKG obejmują wydłużenie odstępów PQ, QT, PR oraz zespołu QRS. Do poważnych powikłań należą blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, blok odnogi pęczka Hisa, zatrzymanie czynności serca oraz niewydolność serca. Ponadto, flekainid może ujawniać zespół Brugadów oraz powodować przewodzenie przedsionkowo-komorowe 1:1 przy trzepotaniu przedsionków, co skutkuje znacznym wzrostem częstości akcji serca.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, ataksja, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, drgawki, duszność, dyskineza, działanie proarytmiczne, flekainid octan, kołatanie serca, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niewydolność serca, organiczna choroba serca, parestezja, pokrzywka, próg stymulacji, przeciwciała przeciwjądrowe, przedwczesny skurcz komorowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PQ, zaburzenia widzenia, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie zatokowe, zapalenie płuc, zapalenie układowe, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Brugadów, zmiany w elektrokardiogramie, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amisulpryd Holsten 400 mg
Przedawkowanie amisulprydu, mimo ograniczonych danych klinicznych, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasileniem farmakologicznych efektów leku. Objawy obejmują senność, działanie sedatywne, śpiączkę, niedociśnienie tętnicze z tachykardią, objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenia, akatyzja, dystonia) oraz zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT, co może prowadzić do zagrażających życiu arytmii. Intensywność symptomów koreluje z dawką leku, a zgłaszane zgony najczęściej dotyczą sytuacji współistnienia amisulprydu z innymi psychotropami.
akatyzja, amisulpryd, antidotum, arytmia, ciśnienie tętnicze, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie sedatywne, hemodializa, intensywna opieka medyczna, lek przeciwcholinergiczny, lek psychotropowy, monitorowanie kardiologiczne, niedociśnienie, objawy kliniczne, objawy pozapiramidowe, ostre przedawkowanie, parametry hemodynamiczne, powikłania kardiologiczne, powikłania neurologiczne, senność, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Metoclopramide hameln 5 mg/ml
Metoclopramide hameln 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Substancja czynna, chlorowodorek metoklopramidu, może wywoływać działania niepożądane takie jak senność, zawroty głowy, dyskinezy i dystonie, które bezpośrednio obniżają czujność, wydłużają czas reakcji oraz zaburzają koordynację ruchową i orientację przestrzenną. Szczególnie istotne jest ryzyko zaburzeń widzenia, które w połączeniu z innymi objawami neurologicznymi znacząco zwiększają ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Aurovitas 20 mg
Escytalopram, jako przedstawiciel SSRI, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie jest największe w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie zwykle ulega zmniejszeniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT z ryzykiem torsade de pointes (zwłaszcza u kobiet, osób z hipokaliemią oraz pacjentów z chorobami serca), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze) oraz hiponatremię związaną z nieprawidłowym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana i obejmuje m.in. bóle głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), zaburzenia snu, lęk, zmiany masy ciała, krwawienia z przewodu pokarmowego i ginekologiczne, a także zaburzenia seksualne, które mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Nagłe odstawienie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności czy pobudzenie, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, krwotok poporodowy, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zespół odstawienia leku, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Tianeptyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tianeptyna, obecna w preparatach takich jak Atinepte, Coaxil, Tialera i Tianesal, może powodować istotne zaburzenia sprawności psychomotorycznej, co negatywnie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest senność, występująca u ≥1/100 do <1/10 pacjentów (szczególnie w przypadku Coaxilu), która znacząco upośledza koncentrację i koordynację ruchową. Dodatkowo obserwuje się zawroty głowy, bóle głowy, omdlenia, drżenia, zaburzenia pozapiramidowe oraz dyskinezy, które mogą zwiększać ryzyko wypadków. Występują także zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie i omamy, które całkowicie dyskwalifikują pacjenta z prowadzenia pojazdów. Przedawkowanie, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem, może nasilać te objawy, prowadząc do drgawek i nasilonej senności.
ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, drgawki, drżenie, dyskineza, działanie niepożądane, omam, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie tianeptyny, senność, sprawność psychomotoryczna, stan splątania, tianeptyna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pozapiramidowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidon Vipharm 3 mg
Risperidon Vipharm w dawce 3 mg w tabletkach powlekanych jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym, uporczywej agresji w otępieniu typu alzheimerowskiego oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania, wieku pacjenta oraz masy ciała, z dawkami początkowymi od 0,25 mg do 2 mg na dobę i dawkami optymalnymi w zakresie 0,5-6 mg na dobę. U dorosłych ze schizofrenią zaleca się dawkę początkową 2 mg/dobę, z optymalną dawką 4-6 mg/dobę, podawaną 1-2 razy na dobę, nie przekraczając 10 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych. U osób starszych dawka początkowa jest niższa (0,5 mg 2 razy/dobę) z wolniejszym zwiększaniem dawki. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, z możliwością zwiększania do 6 mg/dobę, podawana raz na dobę. W przypadku uporczywej agresji w otępieniu alzheimerowskim dawka początkowa to 0,25 mg 2 razy/dobę, z maksymalną dawką 1 mg 2 razy/dobę, a czas leczenia nie powinien przekraczać 6 tygodni. U dzieci i młodzieży (5-18 lat) dawkowanie zależy od masy ciała, z dawkami początkowymi 0,25 mg lub 0,5 mg raz na dobę i dawkami optymalnymi do 1,5 mg/dobę. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 5 lat oraz u osób poniżej 18 lat ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi ze względu na brak danych skuteczności.
akatyzja, bezsenność, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, leczenie przeciwpsychotyczne, lek depot, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, otępienie typu alzheimerowskiego, roztwór doustny, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetigran 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek w dawce 10 mg, stosowana jako selektywny antagonista obwodowych receptorów H1, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa, jednakże w badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano działania niepożądane, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej zgłaszane objawy to senność (9,63% vs 5,00% placebo), ból głowy (7,42% vs 8,07% placebo), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82% placebo) oraz zmęczenie (1,63% vs 0,95% placebo). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) częstość działań niepożądanych była nieco niższa, z sennością występującą u 1,8% dzieci. Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (agresja, splątanie, depresja, omamy), drgawki, tachykardię oraz zaburzenia czynności wątroby, które w większości przypadków ustępowały po odstawieniu leku.
aktywność cholinolityczna, aminotransferaza, antagonista receptorów H1, bezsenność, biegunka, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, GGTP, myśl samobójcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, paradoksalne pobudzenie, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rotacja gałek ocznych, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perazin 100 mg 100 mg
Perazyna, stosowana w dawkach 25 mg i 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy nerwowy, krwiotwórczy, endokrynny, pokarmowy oraz skórę. Najczęściej obserwuje się mlekotok (≥1/10), zaburzenia czynności seksualnych (≥1/100 do <1/10), suchość błon śluzowych jamy ustnej, przyrost masy ciała oraz zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego (≥1/100 do <1/10). Do istotnych neurologicznych działań należą dyskinezy, zespół parkinsonizmu, akatyzja z depresją oraz bardzo rzadko złośliwy zespół poneuroleptyczny (NMS), wymagający natychmiastowej interwencji. W zakresie hematologicznym odnotowano bardzo rzadką agranulocytozę (<1/10 000) oraz zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi o nieznanej częstości. Zaburzenia kardiologiczne obejmują arytmie i obniżenie ciśnienia tętniczego, a w rzadkich przypadkach zapaść naczyniową. Perazyna może również powodować zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne, dezorientację oraz zaparcia (≥1/100 do <1/10), a także poważne powikłania, takie jak zgorzelinowe zapalenie jelit i cholestaza (bardzo rzadko).
agranulocytoza, akatyzja, arytmia serca, bezsenność, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dysfunkcja seksualna, dyskineza, enzymy wątrobowe, fałszywie dodatni test ciążowy, fotofobia, ginekomastia, hipotensja, kserostomia, leukopenia, martwicze zapalenie jelit, mlekotok, napad drgawkowy, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, obrzęk błony śluzowej nosa, otępienie, parkinsonizm polekowy, perazyna, przyrost masy ciała, reakcja fototoksyczna, toczeń polekowy, trombocytopenia, zaparcie, zapaść naczyniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Karbagen 600 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, substancji czynnej leku Karbagen, stanowi poważny stan kliniczny, który może objawiać się szerokim spektrum zaburzeń wielonarządowych. Do najczęstszych objawów należą hiponatremia, zaburzenia neurologiczne (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), zaburzenia widzenia (diplopia, mioza, nieostre widzenie), a także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, hiperkineza). W badaniach diagnostycznych obserwuje się depresję oddechową, wydłużenie odstępu QTc w EKG oraz niedociśnienie tętnicze. Maksymalna odnotowana dawka przyjęta przez pacjenta wynosiła około 48 000 mg, co podkreśla potencjalną toksyczność leku. Ze względu na długi okres półtrwania okskarbazepiny i jej metabolitu 10-monohydroksypochodnej (MHD), objawy toksyczności mogą utrzymywać się przez wiele godzin, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta.
arytmia serca, ataksja, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, diplopia, dyskineza, hiperkineza, hiponatremia, leczenie objawowe, mioza, monitorowanie serca, napad padaczkowy, niewydolność wielonarządowa, obrzęk mózgu, oczopląs, odstęp QTc, okskarbazepina, płukanie żołądka, torsade de pointes, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Działania niepożądane
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające, najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i wykazują zależność od dawki, obejmując m.in. nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, bezsenność, senność, nudności, biegunkę oraz uczucie zmęczenia. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to zaburzenia snu, senność, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, nasilone pocenie się oraz astenia. Istotne jest monitorowanie potencjalnie poważnych powikłań, takich jak wydłużenie odstępu QT w EKG, które może prowadzić do torsade de pointes, zespół serotoninowy oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Czynniki ryzyka arytmii obejmują płeć żeńską, hipokaliemię, wcześniejsze wydłużenie QT oraz choroby serca.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, cytalopram, drgawki grand mal, dyskineza, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra ostra, kołatanie serca, krwotok poporodowy, labilne ciśnienie tętnicze, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie depresyjne, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzine Orion 25 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxyzine Orion (dostępnego w dawkach 10 mg i 25 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to depresja ośrodkowego układu nerwowego manifestująca się sennością (13,74% vs 2,70% placebo), zmęczeniem (1,36% vs 0,63% placebo), suchością w jamie ustnej (1,22% vs 0,63% placebo) oraz bólem głowy (1,63% vs 1,90% placebo). Działania te mogą ulegać zmniejszeniu po kilku dniach terapii. W rzadkich przypadkach obserwuje się paradoksalne pobudzenie, zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Ponadto hydroksyzyna może wywoływać działania przeciwcholinergiczne, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychomotoryczne oraz przeciwmuskarynowe. W badaniach klinicznych dawka 50 mg/dobę była stosowana u 735 pacjentów, co pozwoliło na dokładną ocenę profilu bezpieczeństwa leku.
anafilaksja, częstoskurcz komorowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwmuskarynowe, hydroksyzyna chlorowodorek, komorowe zaburzenie rytmu serca, małopłytkowość, migotanie komór, moczenie mimowolne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, paradoksalne pobudzenie, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcz oskrzeli, splątanie, tik, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, utrwalona wysypka polekowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pramatis 5 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pramatis, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z tendencją do zmniejszania nasilenia i częstości objawów w trakcie dalszego leczenia. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to ból głowy oraz nudności. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń kardiologicznych, w tym wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub istniejącymi schorzeniami serca. Istotne jest także zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych w początkowej fazie leczenia oraz możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego, wymagającego natychmiastowej interwencji. Objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i objawy psychiczne, mogą pojawić się przy nagłym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
ADH, akatyzja, anorgazmia, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan splątania, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenie snu, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lynagex XR 330 mg
Profil bezpieczeństwa pregabaliny został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, występujące z częstością ≥1/10, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną versus 5% w grupie placebo. Wśród innych istotnych działań niepożądanych obserwowano m.in. neutropenię (≥1/1000 do <1/100), reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie; rzadko: myśli samobójcze), zaburzenia neurologiczne (często: ataksja, parestezje; rzadko: drgawki, parkinsonizm), zaburzenia widzenia (często: nieostre widzenie, podwójne widzenie), a także zaburzenia sercowo-naczyniowe i oddechowe. W trakcie leczenia mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki i myśli samobójcze, których nasilenie jest zależne od dawki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, ból neuropatyczny ośrodkowy, bóle głowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, duszność, dysfagia, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, jaskra, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność nerek, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata pola widzenia, zaburzenia erekcji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół grypopodobny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidon Vipharm 4 mg
Rysperydon w dawce 4 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych Risperidon Vipharm, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm, akatyzja, drżenia i dystonia, są szczególnie istotne i wykazują zależność od dawki. Ponadto, rysperydon może indukować zaburzenia metaboliczne, w tym hiperprolaktynemię prowadzącą do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania i mlekotoku, a także zwiększenie masy ciała u 18% pacjentów oraz ryzyko cukrzycy (0,43%). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, migotanie przedsionków, wydłużenie odstępu QT oraz ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. U osób starszych z otępieniem zwiększa się ryzyko przemijających napadów niedokrwiennych (1,4%) i udarów mózgu (1,5%).
agranulocytoza, akatyzja, arytmia komorowa, bezdech senny, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drgawki, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kwasica ketonowa, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, przyrost masy ciała, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, sedacja, senność, śpiączka cukrzycowa, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symamis
Amisulpryd (Symamis) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i wzrostem kinazy kreatynowej. Lek może nasilać objawy choroby Parkinsona i obniżać próg drgawkowy u pacjentów z padaczką, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej. Istotne jest monitorowanie wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza przy dawkach powodujących bradykardię <55/min, hipokaliemię lub stosowaniu innych leków wpływających na przewodzenie sercowe, ze względu na ryzyko torsade de pointes. Ponadto, amisulpryd może zwiększać ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz epizodów naczyniowo-mózgowych u osób starszych z demencją, co wymaga identyfikacji i kontroli czynników ryzyka przed i w trakcie terapii.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, brak laktazy, choroba Parkinsona, dysfagia, dyskineza, dystonia, działanie antydopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipotonia, kinaza kreatynowa, łagodny guz przysadki, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, otępienie, padaczka, próg drgawkowy, prolactinoma, prolaktyna, sedacja, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie płuc, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arpixor 15 mg
Aripiprazol (Arpixor) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej zgłaszanymi objawami są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów stosujących doustną formę leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy pozapiramidowe (EPS), takie jak parkinsonizm, dystonia, akatyzja i dyskineza, które w badaniach klinicznych pojawiały się u 14,8-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, w zależności od wskazania i porównania z innymi lekami (np. haloperidolem czy olanzapiną). Akatyzja występowała u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi oraz u 6,2% pacjentów ze schizofrenią, co jest istotnie wyższe niż w grupach placebo (odpowiednio 3,2% i 3,0%). Dystonia, szczególnie w początkowym okresie terapii, może manifestować się długotrwałymi skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu, z większym ryzykiem u młodszych mężczyzn. Ponadto, arypiprazol może powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia prolaktyny, a także przejściowe podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) u 3,5% pacjentów (vs. 2,0% placebo).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, dyskineza, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, haloperydol, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica cukrzycowa, leukopenia, myśli samobójcze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, parkinsonizm, patologiczny hazard, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, skurcz krtani, skurcz mięśni szyi, śpiączka cukrzycowa, światłowstręt, tachykardia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolaxa 5 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolaxa (dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1% pacjentów) to senność, przyrost masy ciała przekraczający 7% wyjściowej masy ciała, eozynofilia, leukopenia, neutropenia, oraz zaburzenia metaboliczne obejmujące wzrost stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Dodatkowo zgłaszano objawy neurologiczne (zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), działanie antycholinergiczne, niedociśnienie ortostatyczne, przemijające podwyższenie aminotransferaz wątrobowych, wysypkę, bóle stawów, astenie, gorączkę, obrzęki oraz zmiany w parametrach biochemicznych, takie jak podwyższona aktywność fosfatazy zasadowej, gamma-glutamylotransferazy, fosfokinazy kreatyninowej i stężenie kwasu moczowego. Ryzyko działań niepożądanych jest szczególnie istotne u pacjentów z cukrzycą, dyslipidemią, chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami hematologicznymi oraz chorobami wątroby.
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, astenia, ból stawów, cukromocz, dna moczanowa, dyskineza, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipotonia ortostatyczna, kwas moczowy, lek mielosupresyjny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk, olanzapina, parkinsonizm, profil lipidowy, przyrost masy ciała, senność, wysypka skórna, wzmożony apetyt, zawroty głowy, zmęczenie przewlekłe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Requip-Modutab 2 mg
Requip-Modutab, zawierający ropinirol w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, jest dostępny w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Lek podaje się doustnie raz na dobę, o stałej porze, z lub bez posiłku, przy czym tabletki należy połykać w całości, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania. Terapia rozpoczyna się od dawki 2 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększa do 4 mg/dobę, a w razie potrzeby można stopniowo podnosić dawkę o 2 mg co tydzień lub dłużej, maksymalnie do 24 mg/dobę. W przypadku nietolerancji dawki początkowej możliwe jest przejście na ropinirol o natychmiastowym uwalnianiu w mniejszych dawkach podzielonych na trzy podania. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo w ciągu tygodnia, a w terapii skojarzonej z lewodopą możliwe jest zmniejszenie dawki lewodopy nawet o około 30%, co może łagodzić dyskinezy.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka dobowa, dawkowanie ropinirolu, dyskineza, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens ropinirolu, niewydolność nerek, odpowiedź terapeutyczna, podanie doustne, ropinirol, skuteczność terapeutyczna, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z lewodopą, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Promazine Hasco
Promazyna, pochodna fenotiazyny, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami układu pozapiramidowego, chorobami sercowo-naczyniowymi (w tym arytmią i chorobą niedokrwienną serca), niewydolnością wątroby lub nerek, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, padaczką oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko nasilenia objawów, obniżenia progu drgawkowego, niedociśnienia ortostatycznego oraz zaburzeń termoregulacji. Przeciwwskazania obejmują jaskrę z wąskim kątem przesączania, niedoczynność tarczycy, myasthenia gravis oraz przerost gruczołu krokowego. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie obrazu krwi obwodowej, czynności wątroby i serca oraz przeprowadzanie badań okulistycznych, ze względu na ryzyko agranulocytozy, wydłużenia odstępu QT oraz dyskinez późnych, zwłaszcza u osób starszych. Zaleca się stopniowe odstawianie leku, aby uniknąć objawów odstawienia, takich jak nudności, wymioty i bezsenność.
agranulocytoza, arytmia serca, astma, choroba niedokrwienna serca, dyskineza, dyskineza późna, hipertermia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, miastenia, miażdżyca tętnic mózgowych, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, padaczka, parkinsonizm polekowy, pochodna fenotiazyny, promazyna, przerost gruczołu krokowego, rozedma płuc, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużony odstęp QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orizon 3 mg
Przedawkowanie rysperydonu (substancji czynnej leku Orizon) prowadzi do nasilenia jego działań farmakologicznych, manifestujących się sennością, sedacją, tachykardią (>100/min), niedociśnieniem tętniczym, objawami pozapiramidowymi (dystonie, dyskineza, akatyzja, parkinsonizm), wydłużeniem odstępu QT oraz drgawkami toniczno-klonicznymi. Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu rysperydonu i paroksetyny. Mechanizmy obejmują blokadę receptorów H1, serotoninergicznych, dopaminergicznych D2, α1-adrenergicznych oraz kanałów potasowych w kardiomiocytach, co predysponuje do groźnych arytmii komorowych i zapaści krążeniowej. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać możliwość zatrucia wielolekowego, które może modyfikować przebieg intoksykacji.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie EKG, częstoskurcz komorowy, drgawki, dyskineza, dystonia, działanie antycholinergiczne, efekt farmakologiczny, intoksykacja, kanał potasowy, lek antycholinergiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek sympatykomimetyczny, nagłe zatrzymanie krążenia, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, parametry życiowe, parkinsonizm, paroksetyna, płukanie żołądka, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor serotoninergiczny, receptor α1-adrenergiczny, rysperydon, sedacja, substancja czynna, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywny, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zapaść krążeniowa, zatrucie lekami - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidone Grindeks 3 mg
Risperidone Grindeks, dostępny w dawkach 0,5 mg do 6 mg, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych, uporczywej agresji w otępieniu Alzheimera oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. U dorosłych ze schizofrenią dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, zwiększana do 4 mg/dobę, z optymalnym zakresem 4-6 mg/dobę i maksymalną dawką 10 mg/dobę. W epizodach maniakalnych dawka początkowa to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 6 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku dawki są niższe (0,5 mg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 4 mg/dobę). W otępieniu Alzheimera stosuje się roztwór doustny, zaczynając od 0,25 mg dwa razy na dobę, z dawką docelową 0,5 mg dwa razy na dobę, nie przekraczając 1 mg dwa razy na dobę, a czas terapii nie powinien przekraczać 6 tygodni. U dzieci i młodzieży dawkowanie zależy od masy ciała, z dawkami początkowymi 0,5 mg/dobę (≥50 kg) lub 0,25 mg/dobę (<50 kg) i maksymalnymi odpowiednio 1,5 mg i 0,75 mg raz na dobę.
akatyzja, dawka terapeutyczna, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, leczenie przeciwpsychotyczne, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie w chorobie Alzheimera, parkinsonizm, podanie doustne, produkt leczniczy, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół odstawienny, zmniejszanie dawki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 10 mg
Escytalopram, aktywny składnik leku Elicea, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane pojawiają się najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach leczenia i zwykle ulegają zmniejszeniu wraz z kontynuacją terapii. Najczęstsze objawy (≥1/10 pacjentów) to bóle głowy i nudności. Często obserwuje się również zaburzenia snu (bezsenność), zmiany funkcji seksualnych, a także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy, parestezje i drżenia. Rzadziej występują zespół serotoninowy, dyskinezy, drgawki oraz akatyzja, która może być mylona z nasileniem lęku. W sferze psychicznej często pojawiają się lęk, niepokój, nietypowe sny, zmniejszenie popędu płciowego, a rzadziej agresja, depersonalizacja, omamy oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, bradykardia, bruksizm, choroba afektywna dwubiegunowa, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, priapizm, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, stan splątania, suchość jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alventa 75 mg
Alventa, zawierająca wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne często występujące objawy obejmują bezsenność, zawroty głowy, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaparcia oraz zmęczenie. Rzadziej zgłaszane, ale istotne działania niepożądane to m.in. agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), a także zaburzenia psychiczne, takie jak mania, omamy, myśli i zachowania samobójcze. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-17 lat) jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny i krwawienia z nosa oraz zwiększoną częstością myśli samobójczych i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, duszność, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z błon śluzowych, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obniżone libido, omdlenie, pancytopenia, parestezje, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenie akomodacji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Grindeks 6 mg
Risperidone Grindeks (rysperydon) jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm, akatyzja, dystonia i dyskineza, wykazują zależność od dawki i wymagają regularnej oceny neurologicznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie ryzyka złośliwego zespołu neuroleptycznego, hiperprolaktynemii (objawy: ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, mlekotok), oraz zaburzeń metabolicznych, w tym zwiększenia masy ciała (18% pacjentów doświadczyło wzrostu masy ciała ≥7% w porównaniu do 9% w grupie placebo) i ryzyka cukrzycy (0,43% w badaniach klinicznych). Rysperydon może także wydłużać odstęp QT w EKG, co niesie ryzyko poważnych arytmii, takich jak torsade de pointes, a także powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym tachykardię i nadciśnienie.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, dysfagia, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, jaskra, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obrzęk obwodowy, paliperydon, parkinsonizm, przemijający napad niedokrwienny, rysperydon, sedacja, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 200 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, akatyzja i dyskineza, a także ostra dystonia i senność. Rzadko występuje złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie zagrażający życiu. W układzie sercowo-naczyniowym często pojawia się niedociśnienie tętnicze, a rzadziej poważne zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Hiperprolaktynemia jest częstym działaniem niepożądanym, mogącym prowadzić do mlekotoku, zatrzymania miesiączki, ginekomastii i zaburzeń erekcji. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), leukopenię, neutropenię, reakcje alergiczne oraz zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, lęk i pobudzenie.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, brak miesiączki, częstoskurcz komorowy, dyskineza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokinezja, hiponatremia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kręcz szyi, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadmierne ślinienie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, pokrzywka, późna dyskineza, prolaktynoma, reakcja alergiczna, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia erekcji, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia u noworodka, zespół SIADH, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Setronon 8 mg
Ondansetron w dawce 8 mg, jako antagonista receptorów 5-HT3, jest skuteczny w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem szeregu działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują ból głowy (≥1/10), zaparcia oraz miejscowe uczucie pieczenia po podaniu czopka (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często obserwuje się drgawki, zaburzenia ruchowe pozapiramidowe, bradykardię, niedociśnienie, bezobjawowe podwyższenie aminotransferaz wątrobowych oraz czkawkę (≥1/1000 do <1/100). Rzadko występują zawroty głowy, przemijające zaburzenia widzenia, wydłużenie odstępu QTc, które może prowadzić do torsade de pointes, oraz reakcje anafilaktyczne (≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadko notuje się przemijający zanik widzenia oraz toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) (<1/10 000). Ponadto, zgłaszano przypadki niedokrwienia mięśnia sercowego, choć częstość tego powikłania nie jest dokładnie określona.
aminotransferazy wątrobowe, antagonista receptorów serotoninowych, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawki, dyskineza, dystonia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, ondansetron, reakcja anafilaktyczna, Setronon, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczne wykwity skórne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zanik widzenia, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Requip 0,25 mg
Requip (chlorowodorek ropinirolu) w formie tabletek powlekanych dostępny jest w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg, 2 mg oraz 5 mg i przeznaczony jest do podawania doustnego trzy razy na dobę, najlepiej podczas posiłków w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. Terapia rozpoczyna się od dawki początkowej 0,25 mg trzy razy na dobę przez pierwszy tydzień, z cotygodniowym zwiększaniem dawki o 0,25 mg na podanie, osiągając w czwartym tygodniu 1 mg trzy razy na dobę (3 mg/dobę). Następnie dawkę można zwiększać co tydzień o 0,5–1 mg trzy razy na dobę (1,5–3 mg/dobę), z efektem terapeutycznym zwykle obserwowanym przy dawkach 3–9 mg/dobę. Maksymalna dawka wynosi 24 mg/dobę, przy czym dawki powyżej tej wartości nie były badane klinicznie. W przypadku przerwania leczenia na dobę lub dłużej zaleca się ponowne stopniowe zwiększanie dawki według schematu początkowego.
agonista dopaminy, chlorowodorek ropinirolu, choroba Parkinsona, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka początkowa, dyskineza, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens ropinirolu, niewydolność nerek, podanie doustne, przewód pokarmowy, REQUIP, ropinirol, terapia skojarzona z lewodopą, tolerancja produktu leczniczego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 150 mg
Venlafaxine Teva, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do bardzo często występujących należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nasilone pocenie się (≥1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą być nasilone i przedłużone, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z dodatkowymi ryzykami zmniejszenia apetytu, redukcji masy ciała, podwyższonego ciśnienia krwi, zwiększonego cholesterolu oraz występowania myśli samobójczych, wrogości i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, depersonalizacja, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hipertonia, hiponatremia, inkontynencja moczu, jaskra zamkniętego kąta, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, majaczenie, menorrhagia, nadciśnienie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SIADH, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Bluefish 10 mg
Escitalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i z czasem ulegają zmniejszeniu. Działania te obejmują zaburzenia psychiczne (lęk, niepokój, zmniejszenie popędu płciowego, myśli samobójcze), neurologiczne (ból głowy, bezsenność, zawroty głowy, zespół serotoninowy), kardiologiczne (tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT, torsades de pointes) oraz gastroenterologiczne (nudności, biegunka, krwawienia z przewodu pokarmowego). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, hipokaliemią, chorobami serca, a także u kobiet, u których obserwuje się wyższe ryzyko zaburzeń rytmu serca. U osób powyżej 50. roku życia istnieje zwiększone ryzyko złamań kości podczas terapii SSRI. Ponadto, escytalopram może powodować hiponatremię, trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne oraz zaburzenia endokrynologiczne, takie jak nieprawidłowe wydzielanie ADH.
akatyzja, arytmia komorowa, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, farmakoterapia, hiponatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsades de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutilox 60 mg
Duloksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg w postaci kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg i ustępują podczas kontynuacji terapii. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (ból głowy, senność, drżenie, parestezje, rzadko zespół serotoninowy i drgawki), pokarmowego (nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia, biegunka, rzadko krwotok z przewodu pokarmowego), psychicznego (bezsenność, lęk, zmniejszenie libido, rzadko myśli samobójcze i mania), sercowo-naczyniowego (często wzrost ciśnienia tętniczego, rzadko przełom nadciśnieniowy i kardiomiopatia stresowa) oraz wątroby (niezbyt często zapalenie wątroby i wzrost enzymów wątrobowych). Profil bezpieczeństwa obejmuje także reakcje skórne, zaburzenia endokrynologiczne (hiperglikemia, niedoczynność tarczycy) oraz objawy odstawienne, które mogą być łagodne lub ciężkie i wymagają stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia nadkomorowa, bruksizm, duloksetyna, dyskineza, hiperglikemia, hiponatremia, jaskra, kapsułki dojelitowe, kardiomiopatia stresowa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona ejakulacja, ostre uszkodzenie wątroby, parestezja, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, skorygowany odstęp QT, suchość jamy ustnej, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zaburzenia układu nerwowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nadwrażliwości, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół takotsubo - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tractiva 15 mg
Lek Tractiva zawierający arypiprazol charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. W zakresie układu nerwowego często pojawiają się zaburzenia pozapiramidowe (w tym parkinsonizm, dystonia, dyskineza), drżenie, bóle głowy, sedacja, senność oraz zawroty głowy. W sferze psychicznej często zgłaszane są bezsenność, lęk i niepokój ruchowy. W obrębie metabolizmu i odżywiania częstość występowania cukrzycy jest istotna, a niezbyt często obserwuje się hiperprolaktynemię, hiperglikemię oraz zmniejszenie stężenia prolaktyny. Działania niepożądane hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia i trombocytopenia, mają częstość nieznaną i wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Dystonia może wystąpić szczególnie u młodszych pacjentów i mężczyzn, zwłaszcza na początku leczenia. W badaniach klinicznych EPS występowały u 19-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, w porównaniu do wyższych wartości w grupach leczonych haloperydolem (do 57,3%).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, drżenie, dysfagia, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipoprolaktynemia, kompulsywne objadanie się, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, profil bezpieczeństwa, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, sedacja, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lexapro 10 mg
Escytalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają złagodzeniu przy kontynuacji leczenia. Do bardzo często występujących działań należą bóle głowy oraz nudności (>1/10). Często obserwuje się również bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie, lęk, zaburzenia funkcji seksualnych (np. zmniejszenie libido, brak orgazmu u kobiet), zmiany masy ciała oraz bóle stawów i mięśni (>1/100 do <1/10). Rzadziej mogą wystąpić poważne objawy, takie jak zespół serotoninowy (1/1000 do <1/100), zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. Ponadto, escytalopram może powodować trombocytopenię, hiponatremię, zaburzenia endokrynologiczne (np. hiperprolaktynemię), reakcje alergiczne oraz zmiany w funkcjach seksualnych, w tym zaburzenia wytrysku i impotencję u mężczyzn.
akatyzja, bezsenność, ból głowy, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, mydriaza, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Grindeks 10 mg
Podczas terapii escytalopramem działania niepożądane najczęściej ujawniają się w pierwszych dwóch tygodniach leczenia, a ich nasilenie i częstość zwykle zmniejszają się wraz z kontynuacją terapii. Profil działań niepożądanych jest zbliżony do innych SSRI i obejmuje objawy z wielu układów narządowych, sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznaną. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Ponadto, przerwanie terapii, zwłaszcza nagłe, może wywołać objawy odstawienne takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, pobudzenie, nudności czy kołatanie serca, które zwykle mają łagodne do umiarkowanego nasilenie, ale mogą być ciężkie i wymagać stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwotok poporodowy, myśli samobójcze, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czuciowe, zaburzenia hemostazy, zaburzenia snu, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół serotoninowy, złamania kości