Specjalne ostrzeżenia
Symamis

Amisulpryd (Symamis) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i wzrostem kinazy kreatynowej. Lek może nasilać objawy choroby Parkinsona i obniżać próg drgawkowy u pacjentów z padaczką, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej. Istotne jest monitorowanie wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza przy dawkach powodujących bradykardię <55/min, hipokaliemię lub stosowaniu innych leków wpływających na przewodzenie sercowe, ze względu na ryzyko torsade de pointes. Ponadto, amisulpryd może zwiększać ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz epizodów naczyniowo-mózgowych u osób starszych z demencją, co wymaga identyfikacji i kontroli czynników ryzyka przed i w trakcie terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu leczniczego Symamis

Stosowanie amisulprydu (Symamis) wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość wystąpienia specyficznych powikłań i działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności, które należy wdrożyć podczas leczenia pacjenta tym produktem leczniczym.1

Poważne powikłania neurologiczne i psychiatryczne

Złośliwy zespół neuroleptyczny stanowi potencjalnie śmiertelne powikłanie terapii amisulprydem. Charakterystyczne objawy obejmują hipertermię, sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia świadomości oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy. W przypadku wystąpienia hipertermii, szczególnie u pacjentów przyjmujących duże dawki leku, należy bezwzględnie przerwać podawanie amisulprydu i wszystkich innych leków przeciwpsychotycznych.2

W leczeniu choroby Parkinsona należy zachować wyjątkową ostrożność, ponieważ amisulpryd, wykazując działanie antydopaminergiczne, może nasilać objawy tej choroby. Stosowanie tego leku u pacjentów z chorobą Parkinsona powinno być rozważane wyłącznie w sytuacjach, gdy nie ma możliwości uniknięcia leczenia przeciwpsychotycznego.3

U pacjentów z rozpoznaną padaczką zaleca się szczególną ostrożność podczas terapii amisulprydem, ponieważ lek może obniżać próg drgawkowy. Pacjenci z wywiadem padaczkowym powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją kliniczną w trakcie całego okresu leczenia.4

Zaburzenia kardiologiczne

Wydłużenie odstępu QT wywołane działaniem amisulprydu jest zależne od zastosowanej dawki. Efekt ten zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym niebezpiecznej dla życia arytmii typu torsade de pointes. Przed wdrożeniem leczenia, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, zaleca się monitorowanie czynników zwiększających ryzyko arytmii:5

  • Bradykardia poniżej 55 uderzeń serca na minutę6
  • Zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hipokaliemia7
  • Wrodzone wydłużenie odstępu QT8
  • Jednoczesne stosowanie leków, które mogą powodować ciężką bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), hipokaliemię, zmniejszone przewodzenie w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT9

Ryzyko zakrzepowo-zatorowe

U pacjentów leczonych amisulprydem zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia amisulprydem należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby i zastosować odpowiednie środki bezpieczeństwa. Jest to szczególnie istotne ze względu na częste występowanie nabytych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne.10

Ryzyko naczyniowo-mózgowe

Badania kliniczne wykazały trzykrotny wzrost ryzyka wystąpienia epizodów naczyniowo-mózgowych u pacjentów w podeszłym wieku z demencją leczonych atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi. Chociaż mechanizm leżący u podstaw tego zjawiska pozostaje nieznany, nie można wykluczyć podobnego ryzyka w przypadku stosowania amisulprydu. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy wdrażaniu leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.11

Zaburzenia endokrynologiczne

Amisulpryd może podwyższać stężenie prolaktyny, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z rakiem piersi w wywiadzie własnym lub rodzinnym. Osoby te powinny pozostawać pod ścisłą obserwacją podczas całego okresu leczenia.12

Podczas leczenia amisulprydem zaobserwowano przypadki łagodnych guzów przysadki typu prolactinoma. W przypadku stwierdzenia bardzo wysokiego stężenia prolaktyny lub wystąpienia klinicznych objawów guza przysadki (takich jak ubytki pola widzenia i bóle głowy), należy przeprowadzić badania obrazowe przysadki. Jeśli diagnoza guza przysadki zostanie potwierdzona, leczenie amisulprydem należy przerwać.13

U pacjentów leczonych amisulprydem obserwowano występowanie hiperglikemii. Z tego względu u osób z rozpoznaną cukrzycą lub obciążonych czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy należy zapewnić odpowiednie monitorowanie stężenia glukozy we krwi podczas całego okresu leczenia.14

Populacje szczególne

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd należy stosować ze szczególną ostrożnością z uwagi na możliwość wystąpienia hipotonii oraz nasilonej sedacji. U tych pacjentów może być konieczne zmniejszenie dawki leku, zwłaszcza w przypadku współistniejącej niewydolności nerek.15

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem leczeni lekami przeciwpsychotycznymi są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analizy badań klinicznych wykazały, że ryzyko zgonu u tych pacjentów było 1,6-1,7 razy większe w porównaniu z placebo. W standardowym 10-tygodniowym badaniu wskaźnik zgonów w grupie leczonej wynosił około 4,5%, podczas gdy w grupie placebo – 2,6%. Przyczyny zgonów były różnorodne, jednak przeważały zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) i choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobne ryzyko może dotyczyć zarówno atypowych, jak i konwencjonalnych leków przeciwpsychotycznych.16

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ze względu na fakt, że amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki, u pacjentów z niewydolnością nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zastosowanie leczenia przerywanego.17

Zaburzenia hematologiczne

U pacjentów leczonych amisulprydem odnotowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawami nieprawidłowego składu krwi i wymagają natychmiastowej diagnostyki hematologicznej.18

Objawy odstawienia

Po nagłym przerwaniu stosowania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych mogą wystąpić ostre objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty i bezsenność. Opisywano również nawrót objawów psychotycznych oraz pojawienie się ruchów mimowolnych (takich jak akatyzja, dystonia, dyskineza). W związku z tym, zaleca się stopniowe odstawianie amisulprydu.19

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Produkt leczniczy Symamis zawiera laktozę jednowodną w następujących ilościach:

  • Tabletka 50 mg zawiera 25,00 mg laktozy jednowodnej
  • Tabletka 100 mg zawiera 50,00 mg laktozy jednowodnej
  • Tabletka 200 mg zawiera 100,00 mg laktozy jednowodnej
  • Tabletka 400 mg zawiera 200,00 mg laktozy jednowodnej

Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.20

Produkt leczniczy Symamis zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.21

Dawka tabletki Symamis Zawartość laktozy jednowodnej
50 mg 25,00 mg
100 mg 50,00 mg
200 mg 100,00 mg
400 mg 200,00 mg
  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl