Dawkowanie i sposób podawania leku Symamis

Prawidłowe dawkowanie leku Symamis (amisulpryd) wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od typu zaburzeń psychotycznych, nasilenia objawów oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania, które należy uwzględnić podczas planowania farmakoterapii.¹

Dawkowanie w ostrych zaburzeniach psychotycznych

W przypadku ostrych zaburzeń psychotycznych zalecane dawkowanie doustne wynosi od 400 do 800 mg na dobę. W sytuacjach wymagających intensywniejszego leczenia dawkę można zwiększyć do maksymalnie 1200 mg na dobę. Należy jednak pamiętać, że bezpieczeństwo stosowania dawek przekraczających 1200 mg na dobę nie zostało wystarczająco zbadane, dlatego nie zaleca się przekraczania tej wartości.²

Rozpoczęcie terapii amisulprydem nie wymaga specjalnego dostosowywania dawki. Należy jednak monitorować indywidualną reakcję pacjenta na lek i odpowiednio modyfikować dawkowanie.³

Dawkowanie w zależności od typów objawów

U pacjentów z jednoczesnym występowaniem objawów pozytywnych i negatywnych dawkowanie należy ustalić tak, aby osiągnąć optymalną kontrolę objawów pozytywnych.⁴

W przypadku pacjentów z przewagą objawów negatywnych zalecane dawkowanie doustne wynosi od 50 do 300 mg na dobę. W każdym przypadku dawkę leku należy dostosować indywidualnie.⁵

W leczeniu podtrzymującym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę produktu leczniczego.⁶

Schemat dawkowania

Lek Symamis można podawać w jednorazowej dawce dobowej, jeśli całkowita dawka dobowa nie przekracza 400 mg. Przy wyższych dawkach dobowych zaleca się stosowanie dawek podzielonych.⁷

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u pacjentów w podeszłym wieku było badane na niewielkiej grupie osób. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia hipotonii oraz sedacji, amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności w tej grupie pacjentów. Często konieczne jest zmniejszenie dawki ze względu na współistniejącą niewydolność nerek.⁸

Dzieci i młodzież

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u młodzieży w wieku od okresu dojrzewania płciowego do 18 lat nie zostały jednoznacznie ustalone. Dostępne dane dotyczące stosowania amisulprydu u młodzieży ze schizofrenią są ograniczone, dlatego stosowanie leku Symamis w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.⁹

Należy podkreślić, że podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem dojrzewania jest przeciwwskazane, gdyż nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej.¹⁰

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki, w przypadku niewydolności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania:¹¹

Należy zaznaczyć, że brak jest danych o chorych z ciężkim uszkodzeniem nerek [CRCL <0,2 ml/sek (10 ml/min)], dlatego w tej grupie pacjentów konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności.¹²

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma konieczności modyfikowania dawki, ponieważ amisulpryd nie podlega w istotnym stopniu przemianom metabolicznym w wątrobie.¹³

Sposób podawania

Lek Symamis przeznaczony jest wyłącznie do podania doustnego.¹⁴

Dostępne są następujące dawki preparatu Symamis:¹⁵

• Symamis, 50 mg – białe, okrągłe, płaskie tabletki o średnicy 7 mm¹⁶
• Symamis, 100 mg – białe, okrągłe, płaskie tabletki o średnicy 9,5 mm z wytłoczeniem MC na jednej stronie¹⁷
• Symamis, 200 mg – białe, okrągłe, płaskie tabletki o średnicy 11,5 mm z linią podziału na jednej stronie (linia podziału ułatwia tylko rozkruszenie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki)¹⁸
• Symamis, 400 mg – białe, obustronnie wypukłe tabletki w kształcie kapsułki, z linią podziału po obu stronach, o wymiarach 19 mm x 10 mm (linia podziału ułatwia tylko rozkruszenie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki)¹⁹