toksyczność płodowa
Toksyczność płodowa odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznych, leków, patogenów lub czynników fizycznych na rozwijający się płód podczas ciąży. Ekspozycja na czynniki toksyczne może prowadzić do szeregu zaburzeń rozwojowych, w tym wad wrodzonych, zaburzeń wzrostu, dysfunkcji narządów oraz nawet śmierci płodu.
Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), gdy rozwijają się główne narządy płodu. Substancje teratogenne działające w tym okresie mogą spowodować poważne wady strukturalne. Jednakże ekspozycja na toksyny w późniejszych etapach ciąży również może prowadzić do zaburzeń czynnościowych i metabolicznych płodu.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności płodowej stanowi istotny element kwalifikacji leków do stosowania u kobiet ciężarnych. Leki klasyfikowane są według kategorii bezpieczeństwa (np. dawny system FDA A-X lub nowszy system opisowy), a wiele substancji jest przeciwwskazanych w ciąży ze względu na udowodnione lub potencjalne działanie toksyczne na płód. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję na alkohol, nikotynę, narkotyki, niektóre leki przeciwpadaczkowe, retinoidy, cytostatyki oraz metale ciężkie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Centuria – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Centaurium erythraea (ziele centurii) jest jednym z trzech głównych składników produktu leczniczego Canephron, stosowanego w terapii schorzeń układu moczowego, w dawce 18 mg na tabletkę drażowaną. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 kobiet ciężarnych wskazują na brak teratogennego lub toksycznego wpływu na płód i noworodka, co potwierdzają również badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Stosowanie Canephronu w ciąży jest możliwe wyłącznie po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjentki. W odniesieniu do płodności, brak jest systematycznych badań klinicznych u ludzi, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne samców i samic, co sugeruje relatywnie bezpieczny profil w tym zakresie, choć z zachowaniem ostrożności w interpretacji danych.
badania przedkliniczne, bilans korzyści i ryzyka, Canephron, centuria pospolita, funkcje reprodukcyjne, karmienie piersią, korzeń lubczyka, korzyści terapeutyczne, liść rozmarynu, mleko ludzkie, modele zwierzęce, płodność ludzka, profil bezpieczeństwa, przenikanie substancji, schorzenia układu moczowego, toksyczność płodowa, wady rozwojowe, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sortis 20 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku SORTIS, nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdzają negatywne wyniki czterech testów in vitro oraz jednego badania in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach i myszach stwierdzono brak działania karcinogennego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Efekty te wystąpiły wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co ma istotne znaczenie dla oceny ryzyka klinicznego stosowania atorwastatyny.
aberracje chromosomowe, atorwastatyna, badania przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacje genowe, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój płodu, Sortis, stężenie osoczowe, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Stada 25 mg
Pregabalina, substancja czynna preparatu Pregabalin Stada, wykazuje dobrą tolerancję w badaniach przedklinicznych przy dawkach odpowiadających klinicznym. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadreaktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) stwierdzono zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy dawkach >2-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję kliniczną. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był widoczny tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i miał charakter przemijający.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, bruksizm, działanie teratogenne, hemangiosarcoma, in vitro, in vivo, komórka śródbłonka, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płodność, płytka krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, zaburzenie koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tacrolimus STADA 1 mg
Przedkliniczne badania toksyczności takrolimusu wykazały specyficzną toksyczność narządową, głównie dotyczącą nerek i trzustki u szczurów i pawianów, a także działania toksycznego na układ nerwowy i oczy u szczurów. U królików podawanie dożylne leku wiązało się z odwracalną kardiotoksycznością, w tym wydłużeniem odstępu QT w EKG przy dawkach od 0,1 do 1,0 mg/kg mc., co korelowało z maksymalnymi stężeniami we krwi powyżej 150 ng/ml – wartościami znacznie przekraczającymi stężenia terapeutyczne stosowane w transplantologii. Te wyniki podkreślają konieczność monitorowania funkcji sercowo-naczyniowej podczas terapii takrolimusem, zwłaszcza przy podawaniu w formie dożylnej lub w wysokich dawkach.
astenozoospermia, działanie niepożądane leku, elektrokardiogram, kardiotoksyczność, lek immunosupresyjny, lek o przedłużonym uwalnianiu, odstęp QT, oligospermia, podanie dożylne, poziom terapeutyczny leku, stężenie leku we krwi, takrolimus, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, transplantologia, trzustka, układ nerwowy, zaburzenia płodności, zaburzenia reprodukcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver HCT 20 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Osaver HCT, zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. W badaniach na szczurach i psach, po wielokrotnym podawaniu doustnym przez okres do 6 miesięcy, zaobserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy, a także zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w tkance nerkowej, związane z hemodynamicznymi efektami hipotensyjnymi leku, takimi jak zmniejszenie perfuzji nerkowej i niedotlenienie cewek nerkowych. Dodatkowo, preparat powodował obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmniejszenie masy serca u szczurów, co jest zgodne z działaniem farmakologicznym antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych u ludzi.
antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, działanie hipotensyjne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina w surowicy, krwinki czerwone, narządy docelowe, niedociśnienie, niedotlenienie cewek nerkowych, olmesartan medoksomil, parametry hematologiczne, perfuzja nerkowa, toksyczność, toksyczność płodowa, toksyczność wielokrotnych dawek, wpływ na rozrodczość, zmiany degeneracyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gliptivil Combo 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Gliptivil Combo, zawierający wildagliptynę i metforminę chlorowodorek, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Badania przedkliniczne wykazały, że wildagliptyna w dużych dawkach może mieć szkodliwy wpływ na reprodukcję, natomiast metformina nie wykazała negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne, choć przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, co może stwarzać ryzyko hipoglikemii u noworodka. Jednoczesne stosowanie obu substancji nie wykazało działania teratogennego, jednak dawki toksyczne dla matki mogą być toksyczne również dla płodu, co wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
chlorowodorek, cukrzyca, działanie niepożądane, Gliptivil Combo, hipoglikemia noworodkowa, kobieta w wieku rozrodczym, kontrola glikemii, laktacja, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, terapia przeciwcukrzycowa, teratogenność, toksyczność płodowa, wildagliptyna i metformina, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 75 mg
Pregabalina, substancja czynna preparatu Naxalgan, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na modelach zwierzęcych. W dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi (maksymalna dawka 600 mg/dobę) lek był dobrze tolerowany, choć w badaniach wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano dawkozależne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmniejszenie aktywności motorycznej, nadmierna aktywność oraz ataksja. Długotrwała ekspozycja w dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego ani genotoksycznego, a jej wpływ na płodność i rozwój płodowy jest obserwowany jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. W badaniach karcynogenności u szczurów nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji 24-krotnie wyższej niż u ludzi, natomiast u myszy przy wysokich dawkach odnotowano wzrost częstości naczyniakomięsaka krwionośnego, co jest związane z mechanizmem niegenotoksycznym i nie ma potwierdzenia u ludzi.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Candepres HCT 16 mg + 12,5 mg
Produkt Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetyl (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, jest obarczony istotnymi ograniczeniami w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Kandesartan jest przeciwwskazany od drugiego trymestru ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodków. W pierwszym trymestrze stosowanie kandesartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka wad rozwojowych. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie maciczno-łożyskowego przepływu krwi, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, dlatego jest przeciwwskazany w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego i stanu przedrzucawkowego. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentki leczonej Candepres HCT konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, Candepres HCT, diureza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, monitorowanie płodu, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedostateczna perfuzja łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnione kostnienie czaszki, przepływ maciczno-łożyskowy, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność płodowa, ultrasonografia czaszki, wcześniak, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – GluaMet 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy GluaMet, zawierający kombinację wildagliptyny i metforminy, nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo. Badania przedkliniczne wykazały, że wildagliptyna w dużych dawkach ma szkodliwy wpływ na reprodukcję u zwierząt, natomiast metformina nie wykazała takiego działania. Łączne badania obu substancji nie potwierdziły działania teratogennego, jednak wykazały toksyczność dla płodu przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym, stosowanie GluaMet w ciąży jest przeciwwskazane, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii oraz rozważenie alternatywnych metod kontroli glikemii.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, GluaMet, kontrola glikemii, metody kontroli glikemii, ocena wpływu leku, przeciwwskazania do stosowania leku, przenikanie leku do mleka, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wildagliptyna z metforminą, wpływ leku na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myconafine 250 mg
Terbinafina w dawce 250 mg (Myconafine) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, zwłaszcza tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania terbinafiny w ciąży są ograniczone, dlatego lek nie powinien być stosowany, chyba że korzyści terapeutyczne zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terbinafina przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet karmiących piersią, a w przypadku konieczności terapii zaleca się przerwanie karmienia. Lekarz powinien omówić z pacjentką alternatywne metody leczenia oraz konsekwencje przerwania terapii lub karmienia piersią, a także rozważyć czasowe wstrzymanie laktacji podczas terapii.
badania na modelach zwierzęcych, chlorowodorek terbinafiny, dane kliniczne, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, Myconafine, okres laktacji, opcje terapeutyczne, planowanie ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko dla płodu, stosowanie w ciąży, substancja czynna, terbinafina, toksyczność płodowa, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Candepres 16 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna leku Candepres, jest antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA) i wykazuje istotne przeciwwskazania w okresie ciąży i laktacji. Stosowanie Candepresu w pierwszym trymestrze ciąży nie jest zalecane ze względu na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenne. W drugim i trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu udokumentowanego toksycznego działania na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. U noworodków narażonych na AIIRA w tych okresach obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii Candepresem, zaleca się natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Monitorowanie płodu powinno obejmować badanie ultrasonograficzne czaszki oraz ocenę funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, kandesartan cyleksetyl, kostnienie czaszki, laktacja, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, substancja czynna, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, ultrasonografia czaszki płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naraya 3 mg + 0,02 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Naraya, zawierającego 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu, przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych potwierdziły, że farmakologiczne efekty substancji czynnych mieszczą się w znanym i przewidywanym zakresie działania tych związków. Szczególną uwagę zwrócono na toksyczność reprodukcyjną, gdzie zaobserwowano embriotoksyczność oraz toksyczność płodową, jednak efekty te występowały u gatunków zwierząt specyficznych dla testowanych substancji, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację na populację ludzką. W badaniach na szczurach drospirenon w dawkach przekraczających stosowane u ludzi wpływał na różnicowanie płciowe płodów, natomiast u małp, których fizjologia jest bliższa człowiekowi, nie odnotowano takich efektów.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, drospirenon, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, efekt toksyczny, etynyloestradiol i drospirenon, kombinacja hormonalna, margines bezpieczeństwa, produkt leczniczy, różnicowanie płciowe, różnicowanie płciowe płodów, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vanatex 160 mg
Walsartan, będący antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA) i substancją czynną leku Vanatex (dostępnego w dawkach 80 mg i 160 mg), jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu. Ekspozycja na walsartan w tych okresach może prowadzić do pogorszenia czynności nerek płodu, małowodzia oraz opóźnienia kostnienia czaszki, a u noworodków do niewydolności nerek, hipotensji i hiperkaliemii. W pierwszym trymestrze stosowanie AIIRA nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii Vanatex, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i rozwoju czaszki płodu jest wskazane przy ekspozycji na lek od drugiego trymestru.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, monitorowanie ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, tabletka powlekana, teratogenność, toksyczność płodowa, wada wrodzona, walsartan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paracetamol Synoptis 500 mg
Paracetamol w dawce 500 mg (Paracetamol Synoptis) jest uznawany za bezpieczny do stosowania w okresie ciąży, o ile istnieje kliniczne uzasadnienie terapii. Dane epidemiologiczne nie wykazują związku między stosowaniem paracetamolu a wadami rozwojowymi płodu czy toksycznością dla noworodków. Niemniej jednak, wyniki badań dotyczących wpływu paracetamolu na rozwój układu nerwowego dzieci po ekspozycji in utero pozostają niejednoznaczne. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki terapeutycznej, przez możliwie najkrótszy czas oraz ograniczenie częstotliwości dawkowania do niezbędnego minimum, aby zminimalizować potencjalne ryzyko dla płodu, jednocześnie zapewniając skuteczne leczenie matki.
badanie farmakokinetyczne, bilans korzyści i ryzyka, dane epidemiologiczne, dawkowanie leku, działanie niepożądane, ekspozycja in utero, karmienie piersią, leczenie przeciwbólowe, leczenie przeciwgorączkowe, metoda niefarmakologiczna, mleko kobiece, paracetamol, rozwój układu nerwowego, stężenie substancji czynnej, toksyczność płodowa, wada rozwojowa, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocain-Egis 10% (100 mg/ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy, stosowanej w produkcie Lidocain-EGIS 10% aerozol na skórę, wykazały brak toksyczności na rozwijające się organizmy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentek w ciąży. Analizy toksykologiczne nie potwierdziły działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego tej substancji czynnej, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny, brak indukcji nowotworów oraz brak wad rozwojowych u płodów. Takie wyniki potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa lidokainy w kontekście stosowania klinicznego, zwłaszcza przy zachowaniu odpowiednich wskazań i przeciwwskazań.
aerozol na skórę, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, lidokaina, mutacja materiału genetycznego, narażenie na lek, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa płodu, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – IPP 40 40 mg
Stosowanie pantoprazolu (IPP 40 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 przypadków nie wykazały teratogenności ani toksyczności dla płodu i noworodka, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania pantoprazolu w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. W przypadku karmienia piersią potwierdzono przenikanie leku do mleka, co wymaga indywidualnej analizy korzyści dla matki i ryzyka dla dziecka oraz rozważenia monitorowania dziecka i stosowania leku bezpośrednio po karmieniu w celu minimalizacji ekspozycji.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja lekowa, inhibitor pompy protonowej, IPP 40, karmienie piersią, mleko kobiece, pantoprazol, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, toksyczność pantoprazolu, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wiek rozrodczy, wskazanie kliniczne, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gyno-Pevaryl 50 50 mg
Azotan ekonazolu wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa oraz minimalny potencjał toksyczny w warunkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni wartości LD50 przekraczały 160-430 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Przy przewlekłym stosowaniu dawek 50 mg/kg/dobę zaobserwowano minimalne efekty hepatotoksyczne, które ustępowały po zaprzestaniu podawania. Ocena tolerancji miejscowej nie wykazała istotnej toksyczności, fototoksyczności ani reakcji uczuleniowych, jedynie nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak jest danych dotyczących kancerogenności, jednak ze względu na krótki czas terapii i brak właściwości genotoksycznych, ryzyko to jest uznawane za niskie.
aberracja chromosomowa, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, płodność, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zastosowanie terapeutyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wamlox 5 mg + 320 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg oraz walsartan w dawce 320 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Amlodypina nie ma ustalonego profilu bezpieczeństwa w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozrodczość przy dużych dawkach. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność płodową, w tym ryzyko małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz niewydolności nerek u noworodka. Stosowanie walsartanu w pierwszym trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego działania teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii Wamloxem, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przejścia na bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne. Monitorowanie ultrasonograficzne płodu jest wskazane przy ekspozycji na walsartan od drugiego trymestru.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, blokada kanałów wapniowych, diagnostyka ultrasonograficzna, działanie teratogenne, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, przenikanie do mleka kobiecego, toksyczność płodowa, walsartan, węgiel aktywny, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atostat 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Atostat, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. Badania karcynogenności na szczurach i myszach ujawniły brak działania karcynogennego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe przy ekspozycji systemowej (AUC 0-24h) 6-11-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi. W standardowych dawkach atorwastatyna nie wykazuje działania karcynogennego, a zmiany nowotworowe pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dystrybucja atorwastatyny, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wpływ na płodność, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Candepres HCT, zawierającego kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, nie wykazały nowych, specyficznych działań toksycznych różniących się od efektów obserwowanych przy stosowaniu poszczególnych składników. W badaniach na zwierzętach odnotowano istotne zmiany hematologiczne, takie jak spadek liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Ponadto, kandesartan wywoływał nefrotoksyczne zmiany, w tym zwyrodnienie i poszerzenie kanalików nerkowych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, które były nasilone przez dodatek hydrochlorotiazydu, prawdopodobnie wskutek synergistycznego wpływu na hemodynamikę nerkową. Zmiany te są najprawdopodobniej wtórne do działania hipotensyjnego leku i zmniejszonej perfuzji nerkowej.
aktywność mutagenna, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębkowy, działanie klastogenne, działanie teratogenne, erytrocyty, funkcja nerek, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, mocznik i kreatynina, nefrotoksyczność, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przepływ krwi przez nerki, rozrost komórek, toksyczność płodowa, toksyczność składników leku, układ krwiotwórczy, wałeczki zasadochłonne, zwyrodnienie kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zmianami czynnościowymi (w tym enzymów wątrobowych) oraz morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne i martwica hepatocytów. Mechanizm toksyczności wiąże się z metabolitem UDCA – kwasem litocholowym, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co eliminuje kliniczne znaczenie tych obserwacji. Badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, potwierdzając brak uszkodzeń materiału genetycznego i bezpieczeństwo długoterminowego stosowania UDCA.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, hepatotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, przewód żółciowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ifapidin 250 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tyklopidyny, substancji czynnej leku Ifapidin, nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne, z wyjątkiem specyficznych efektów toksycznych na płód u zwierząt laboratoryjnych. Badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzone na szczurach, myszach i królikach nie wykazały teratogenności. Jednakże, u myszy podawanie maksymalnej dawki 200 mg/kg mc./dobę skutkowało toksycznym wpływem na płód, objawiającym się zwiększoną reabsorpcją płodów, opóźnionym rozwojem oraz upośledzeniem kostnienia. U szczurów podobne efekty zaobserwowano przy dawce 400 mg/kg mc./dobę, natomiast u królików nie stwierdzono toksyczności płodowej nawet przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, która była toksyczna dla matki. Nie odnotowano wpływu na płodność zwierząt po ekspozycji na chlorowodorek tyklopidyny.
- Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest szeroko stosowany w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, jednak jego stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 przypadków ekspozycji na pantoprazol w ciąży nie wykazują zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani toksyczności dla płodu i noworodka. Mimo to, badania na zwierzętach wskazują na potencjalnie szkodliwy wpływ na reprodukcję, choć nie potwierdzono działania teratogennego. W większości charakterystyk produktów leczniczych zaleca się unikanie stosowania pantoprazolu w ciąży, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to bezwzględnie konieczne, a podejście do terapii różni się w zależności od preparatu (np. Anesteloc 40 mg, Gerdin 20 mg dopuszczają stosowanie tylko w wyjątkowych przypadkach, podczas gdy Anesteloc Max jest przeciwwskazany).
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane u noworodka, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, inhibitor pompy protonowej, karmienie piersią, monitoring ciąży, monitorowanie dziecka, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol w ciąży, przenikanie leku do mleka, schorzenia żołądkowe, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność płodowa, wada rozwojowa, zaburzenia płodności, zdolności reprodukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Izofluran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania izofluranu wykazały, że przy dawkach sześciokrotnie przekraczających dawki kliniczne u ludzi obserwuje się toksyczne działanie na płód u myszy, jednak nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów i królików. Szczegółowe analizy na szczurach potwierdziły brak wpływu izofluranu na płodność samców i samic, nawet przy ekspozycji przed kryciem i w trakcie ciąży. Niemniej jednak, brak jest kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację wyników na populację ludzką. W kontekście neurotoksyczności, badania na zwierzętach, w tym naczelnych, wskazują, że stosowanie izofluranu w okresie intensywnego wzrostu mózgu (synaptogenezy) może indukować apoptozę neuronów przy dawkach wywołujących lekkie do umiarkowanego znieczulenie, co potencjalnie prowadzi do długotrwałych deficytów poznawczych, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieustalone.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy Vabinxo zawiera 160 mg walsartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 1,5 mg indapamidu (lek tiazydopodobny) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Stosowanie Vabinxo u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, ze względu na udokumentowaną toksyczność walsartanu, która może prowadzić do poważnych powikłań u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii. W pierwszym trymestrze stosowanie ARB, w tym walsartanu, nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Indapamid, choć dysponuje ograniczonymi danymi dotyczącymi ciąży (poniżej 300 przypadków), może przy długotrwałym stosowaniu w trzecim trymestrze powodować zmniejszenie objętości osocza, ograniczenie przepływu maciczno-łożyskowego oraz opóźnienie wzrostu płodu. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii Vabinxo, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć alternatywne leczenie o lepszym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pochodna sulfonamidowa, sprawność reprodukcyjna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PHINGROUM 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku PHINGROUM, wykazały toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie dawkę kliniczną, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnego narażenia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednakże brak wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy narażeniu około 23-krotnym obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono takich zmian. Sytagliptyna nie wykazywała genotoksyczności ani działania rakotwórczego u myszy, choć u szczurów przy narażeniu >58-krotnym zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności. Brak wpływu na płodność u szczurów oraz niewielkie zmiany rozwojowe przy narażeniu >29-krotnym, a także toksyczność matczyna u królików przy podobnym poziomie narażenia, nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, guz wątroby, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowość siekaczy, przenikanie do mleka, ślinotok, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie nerwów, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Cyprofloksacyna, należąca do chinolonów, nie wykazuje jednoznacznych dowodów na teratogenność ani toksyczność dla płodu, jednak ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia niedojrzałych chrząstek stawowych, jej stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego wpływu na reprodukcję, ale obserwacje dotyczące uszkodzeń chrząstek u młodych osobników sugerują możliwe ryzyko dla rozwijającego się płodu. W praktyce klinicznej decyzja o zastosowaniu cyprofloksacyny u kobiet ciężarnych powinna być podejmowana indywidualnie, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważeniu alternatywnych antybiotyków o lepszym profilu bezpieczeństwa.
antybiotyk, antybiotyk chinolonowy, charakterystyka produktu leczniczego, chrząstka stawowa, ciąża, cyprofloksacyna, infuzja, karmienie piersią, leczenie przeciwbakteryjne, mleko kobiece, okres półtrwania leku, płód, toksyczność płodowa, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający 80 mg walsartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie walsartanu jest niezalecane w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, a przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze z powodu udokumentowanego toksycznego wpływu na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, szczególnie przy stosowaniu w drugim i trzecim trymestrze. W przypadku ekspozycji na Co-Valsacor w ciąży konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, Co-Valsacor, drugi trymestr ciąży, dysfagia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, karmienie piersią, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, teratogenność, toksyczność płodowa, walsartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności leku Co-Valsacor (320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) przeprowadzone na szczurach i małpach szerokonosych wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, z nefropatią kanalikową, podwyższonym stężeniem mocznika, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami w objętości i składzie moczu. Zmiany te obserwowano przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu i 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9× i 3,5× MRHD) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu i 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3× i 1,2× MRHD). Wysokie dawki powodowały także obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz hiperplazję tętniczek nerkowych, przy dawkach sięgających 100 mg/kg/dobę walsartanu i 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (3,0× i 12× MRHD) oraz 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę u małp (0,9× i 3,5× MRHD). Uszkodzenia błony śluzowej żołądka odnotowano u małp przy dawkach 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono działania mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, a potencjalne działanie rakotwórcze hydrochlorotiazydu było niejednoznaczne i dotyczyło tylko pojedynczych modeli eksperymentalnych.
błona śluzowa żołądka, Co-Valsacor, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, mocznik i kreatynina, nefropatia z bazofilią kanalikowa, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, renina, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)
Przedkliniczne badania toksykologiczne nikotyny, szczególnie w kontekście systemu transdermalnego NiQuitin Przezroczysty, który zawiera 114 mg nikotyny i dostarcza 21 mg nikotyny na dobę, wykazały, że przy stosowaniu zgodnym z zalecanym schematem dawkowania ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności jest minimalne. Nikotyna nie wykazuje działania mutagennego ani karcynogennego, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne. W badaniach na ciężarnych zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano toksyczność matczyną, toksyczność płodową, opóźnienie wzrostu oraz zaburzenia rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach przekraczających zalecane w terapii plastrami NiQuitin Przezroczysty.
działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, nikotyna, opóźnienie wzrostu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny i karcynogenny, system transdermalny, terapia nikotynowa zastępcza, terapia zastępcza nikotyną, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwoju OUN - Leksykon substancji czynnych
Nalokson – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nalokson, antagonista receptorów opioidowych, stosowany jest głównie w preparatach złożonych z oksykodonem (Enolwen, Oxyduo, Oxynador, Xanconalon) oraz jako monoterapia (Naloxone Accord, Naloxonum Hydrochloricum WZF). Dane dotyczące wpływu naloksonu na płodność u ludzi są niewystarczające, choć badania na szczurach z preparatami złożonymi nie wykazały negatywnego wpływu na krycie i płodność. W ciąży brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania naloksonu, zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych. Badania na zwierzętach wskazują na szkodliwy wpływ naloksonu chlorowodorku na reprodukcję, jednak nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego na płód przy podaniu samego naloksonu. Nalokson przenika przez łożysko, jednak ekspozycja ogólnoustrojowa u kobiet ciężarnych po podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest relatywnie niska. Długotrwałe stosowanie oksykodonu w ciąży może prowadzić do zespołu odstawienia u noworodka, a podanie preparatów złożonych podczas porodu niesie ryzyko depresji oddechowej u noworodka.
antagonista receptorów opioidowych, depresja oddechowa noworodka, drżenie, dysfagia, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, nadmierna pobudliwość, naloksonu chlorowodorek, preparat złożony, przenikanie przez łożysko, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność płodowa, zespół odstawienny, zespół odstawienny noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan Medical Valley 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie toksyczne na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, mimo braku jednoznacznych dowodów. Po wykryciu ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o potwierdzonym bezpieczeństwie. W przypadku ekspozycji płodu w późniejszych trymestrach wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz ścisłe monitorowanie noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, drugi trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, noworodek, pierwszy trymestr ciąży, telmisartan, teratogenność, toksyczność płodowa, wcześniak