toksyczność płodowa
Toksyczność płodowa odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznych, leków, patogenów lub czynników fizycznych na rozwijający się płód podczas ciąży. Ekspozycja na czynniki toksyczne może prowadzić do szeregu zaburzeń rozwojowych, w tym wad wrodzonych, zaburzeń wzrostu, dysfunkcji narządów oraz nawet śmierci płodu.
Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), gdy rozwijają się główne narządy płodu. Substancje teratogenne działające w tym okresie mogą spowodować poważne wady strukturalne. Jednakże ekspozycja na toksyny w późniejszych etapach ciąży również może prowadzić do zaburzeń czynnościowych i metabolicznych płodu.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności płodowej stanowi istotny element kwalifikacji leków do stosowania u kobiet ciężarnych. Leki klasyfikowane są według kategorii bezpieczeństwa (np. dawny system FDA A-X lub nowszy system opisowy), a wiele substancji jest przeciwwskazanych w ciąży ze względu na udowodnione lub potencjalne działanie toksyczne na płód. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję na alkohol, nikotynę, narkotyki, niektóre leki przeciwpadaczkowe, retinoidy, cytostatyki oraz metale ciężkie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Ibandronic Acid Viatris, wykazały toksyczność nerkową jedynie u psów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W zakresie wpływu na reprodukcję, doustne podanie kwasu ibandronowego u szczurów i królików nie wykazało teratogenności ani toksyczności płodowej, a także brak działań niepożądanych u potomstwa F1 przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi.
aktywność genetyczna, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bisfosfonian, droga doustna, dystocja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, Ibandronic Acid Viatris, kwas ibandronowy, płodność, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność płodowa, uszkodzenie nerek, utrata zarodka przedimplantacyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metafen Paracetamol MAX 1000 mg
Stosowanie Metafen Paracetamol MAX, zawierającego 1000 mg paracetamolu, u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne wskazują na względne bezpieczeństwo paracetamolu w okresie ciąży, bez dowodów na teratogenność czy toksyczność dla płodu i noworodka. Jednakże istnieją niejednoznaczne wyniki badań epidemiologicznych dotyczące wpływu ekspozycji in utero na rozwój układu nerwowego dziecka. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas i tylko w przypadkach klinicznie uzasadnionych, podkreślając konieczność ograniczenia stosowania leku do sytuacji zdecydowanej konieczności.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg
Co-Valsacor, zawierający walsartan 160 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, wykazuje zróżnicowany wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, a w przypadku potwierdzenia ciąży lek należy natychmiast odstawić. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową, powodując u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, szczególnie przy stosowaniu w drugim i trzecim trymestrze.
antagonista receptora angiotensyny II, Co-Valsacor, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, USG czaszki, walsartan, wiek rozrodczy, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym profilem działania. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności i genotoksyczności nie wykazały działania teratogennego ani genotoksycznego pregabaliny, a toksyczność względem płodów i płodność były zaburzone jedynie przy dawkach znacznie przekraczających wartości terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa dla populacji ludzkiej.
ataksja, badanie farmakologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, komórka śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płytka krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, test genotoksyczności, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zanik siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartic 50 mg
Stosowanie losartanu u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne działanie na płód, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze ciąży, gdzie lek jest bezwzględnie przeciwwskazany. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu możliwego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych. U pacjentek planujących ciążę rekomenduje się zmianę terapii na leki o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży, a w przypadku potwierdzenia ciąży natychmiastowe odstawienie losartanu i wdrożenie alternatywnego leczenia. Narażenie płodu na losartan w II i III trymestrze może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków do niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii.
ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor receptora angiotensyny II, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, profil bezpieczeństwa w ciąży, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz niemowlęcia. Atorwastatyna może obniżać stężenie mewalonianu u płodu, co zaburza biosyntezę cholesterolu, a jej stosowanie w ciąży nie jest zalecane z powodu braku danych klinicznych i doniesień o wadach wrodzonych. Inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, są przeciwwskazane szczególnie w II i III trymestrze ciąży z powodu ryzyka nefropatii płodu, małowodzia i opóźnienia kostnienia czaszki, a ich stosowanie w I trymestrze wymaga ostrożności. Amlodypina, choć przenika do mleka matki (3-15% dawki), ma nieustalony wpływ na niemowlęta, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało jednoznacznie potwierdzone. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii Triveramem, a w przypadku planowania ciąży lub jej podejrzenia leczenie należy natychmiast przerwać.
amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, badanie ultrasonograficzne, biosynteza cholesterolu, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małowodzie, mewalonian, miażdżyca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk płuc, peryndopryl, pierwotna hipercholesterolemia, pojemność minutowa serca, przepływ łożyskowy, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, terapia hipotensyjna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 300 mg
Pregabalina, substancja czynna Bulgaplinu, wykazuje dobrą tolerancję w badaniach przedklinicznych przy dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. Jednakże wielokrotne podanie u szczurów i małp ujawniło efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja. Długoterminowe badania wykazały, że dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną ekspozycję kliniczną (600 mg/dobę) u starszych szczurów albinotycznych powodowały zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawia się przy dawkach istotnie wyższych niż kliniczne. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2× maksymalnej dawki u ludzi. Niekorzystny, przemijający wpływ na płodność szczurów występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję leczniczą. Testy genotoksyczności były negatywne.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność pourodzeniowa, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Bespres 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Co-Bespres, zawierającego walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), przeprowadzone na szczurach i marmozetach wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. Objawy nefrotoksyczności, takie jak nefropatia, nacieki bazofilowe w kanalikach nerkowych oraz wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy, pojawiały się przy dawkach od 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9x i 3,5x maksymalnej dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m² pc) oraz od 10 + 3 mg/kg mc./dobę u marmozet (0,3x i 1,2x dawki ludzkiej). Dodatkowo, duże dawki powodowały hematotoksyczność (spadek erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu) oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka i przerost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
angiotensyna II, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kanał słuchowy, małżowina uszna, mocznik i kreatynina, naciek bazofilowy, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, przerost tętniczek doprowadzających, reakcja nefrotoksyczna, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerek, uwalnianie reniny, walsartan, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, zawierający inhibitor ACE (perindopril) oraz antagonista kanału wapniowego (amlodypinę), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu, takich jak niewydolność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania noworodkowe (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie perindoprilu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej perindopril, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego. Amlodypina, choć nie posiada jednoznacznie potwierdzonego bezpieczeństwa w ciąży, powinna być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a brak jest bezpieczniejszych alternatyw.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, plemniki, płyn owodniowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paracetamol Nutra Essential 325 mg
Paracetamol Nutra Essential (325 mg w saszetce) jest lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, który może być stosowany w okresie ciąży, pod warunkiem uzasadnienia klinicznego oraz zachowania ostrożności. Dane kliniczne nie wykazują działania teratogennego ani toksyczności wobec płodu i noworodka, jednak badania epidemiologiczne dotyczące wpływu paracetamolu na rozwój układu nerwowego dzieci są niejednoznaczne, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki, krótkiego czasu terapii oraz zachowania możliwie najdłuższych odstępów między dawkami. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o konieczności ograniczenia stosowania leku do niezbędnego minimum.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja wewnątrzmaciczna, farmakoterapia przeciwbólowa, granulat, karmienie piersią, laktacja, ocena korzyści, paracetamol w ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, reakcja niepożądana, rozwój układu nerwowego, stosunek korzyści do ryzyka, teratogenność, toksyczność płodowa - Leksykon substancji czynnych
Midazolam – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu midazolamu na płodność pochodzą głównie z badań na zwierzętach, które nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. Brak jest jednak wystarczających danych klinicznych u ludzi, choć dotychczasowe obserwacje nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu midazolamu w dawkach terapeutycznych. W okresie ciąży dane są niewystarczające do jednoznacznej oceny bezpieczeństwa, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć obserwowano toksyczny wpływ na płód typowy dla benzodiazepin. Szczególną ostrożność należy zachować w pierwszym trymestrze ze względu na potencjalne zwiększone ryzyko wad wrodzonych oraz w ostatnim trymestrze i podczas porodu, gdzie podawanie dużych dawek midazolamu może prowadzić do poważnych działań niepożądanych u matki i noworodka, takich jak ryzyko aspiracji, niemiarowa czynność serca płodu, hipotonia, osłabienie odruchu ssania, hipotermia oraz depresja oddechowa noworodka.
aspiracja płynów, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, cięcie cesarskie, dawka leku, depresja oddechowa, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, midazolam, niemiarowość serca, przenikanie do mleka, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, uzależnienie fizyczne, wada wrodzona, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atostat 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Atostat, obejmowały ocenę mutagenności, klastogenności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Testy genetyczne in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego. W badaniach karcynogenności zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów brak działania karcynogennego niezależnie od dawki, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi (mierzonej jako AUC 0-24h) stwierdzono gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe u samców i samic. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy atorwastatyna nie wykazywała działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, królików i psów, jednak przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność dla płodu.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie klastogenności, badanie mutagenności, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka ludzkiego, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alergimed 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek (Alergimed, 5 mg) u kobiet w okresie płodności, ciąży i laktacji wymaga szczegółowej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnego ryzyka. Dane kliniczne dotyczące stosowania leku w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, jednak dostępne dane dotyczące cetyryzyny (racematu lewocetyryzyny) obejmujące ponad 1000 ciąż nie wykazały teratogenności ani toksyczności płodowej. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wskazują na negatywny wpływ leku na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Stosowanie lewocetyryzyny w ciąży powinno być rozważane wyłącznie w sytuacjach klinicznie uzasadnionych, po indywidualnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.
badanie przedkliniczne, cetyryzyna racemat, działanie niepożądane, enancjomer aktywny, karmienie piersią, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna dichlorowodorek, minimalna dawka skuteczna, monitorowanie kliniczne, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, środki ostrożności, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność płodowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Hydroksymaślan sodu (Sodium oxybate Accord, 500 mg/ml roztwór doustny) nie wykazuje działania teratogennego w badaniach przedklinicznych, jednak obserwowano śmiertelność zarodków u zwierząt laboratoryjnych. Dane kliniczne są ograniczone, ale wskazują na możliwe zwiększenie ryzyka poronień samoistnych w pierwszym trymestrze ciąży. W drugim i trzecim trymestrze nie stwierdzono wpływu na wady rozwojowe ani toksyczność płodu, choć brak wystarczających danych wykluczających ryzyko. Z tego względu stosowanie leku w ciąży nie jest zalecane, a w przypadku konieczności leczenia narkolepsji należy rozważyć alternatywne metody terapeutyczne. Lek zawiera 500 mg/ml hydroksymaślanu sodu oraz około 91 mg sodu na ml, co może mieć znaczenie u pacjentek na diecie niskosodowej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie ramiprylu w pierwszym trymestrze wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym, ryzykiem teratogennym, dlatego zaleca się alternatywne leczenie u kobiet planujących ciążę. Ekspozycja na hydrochlorotiazyd w II i III trymestrze może prowadzić do niedokrwienia płodu i łożyska, zmniejszenia objętości osocza oraz przepływu maciczno-łożyskowego, a u noworodków obserwowano rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości. Amlodypina powinna być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a dane dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone.
antagonista wapnia, działanie teratogenne, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipowolemie, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pochodna sulfonamidowa, przepływ maciczno-łożyskowy, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, toksyczność płodowa, ultrasonografia czaszki, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 5 mg
Midazolam, będący benzodiazepiną stosowaną w formie roztworu do podawania doustnego, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w pierwszych dwóch trymestrach ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak ryzyko aspiracji u matki, niemiarowa czynność serca u płodu oraz obniżone napięcie mięśniowe, słaby odruch ssania, hipotermia i depresja oddechowa u noworodka. Midazolam przenika do mleka matki w ilości około 0,6% dawki przyjętej przez matkę, co wymaga rozważenia korzyści i ryzyka przy wielokrotnym stosowaniu leku w okresie laktacji. W przypadku jednorazowego podania przerwanie karmienia piersią zwykle nie jest konieczne.
amnezja, aspiracja płynów, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, działanie teratogenne, flumazenil, hipotermia, hipotonia, hipotonia mięśniowa, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie leków do mleka, sedacja, śpiączka, splątanie umysłowe, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie odruchu ssania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 320 mg + 25 mg
Co-Valsacor, zawierający 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, szczególnie w II i III trymestrze, ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie walsartanu w I trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku ekspozycji na AIIRAs od II trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, Co-Valsacor, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, labetalol, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, metyldopa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, toksyczność płodowa, walsartan, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka