toksyczność płodowa
Toksyczność płodowa odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznych, leków, patogenów lub czynników fizycznych na rozwijający się płód podczas ciąży. Ekspozycja na czynniki toksyczne może prowadzić do szeregu zaburzeń rozwojowych, w tym wad wrodzonych, zaburzeń wzrostu, dysfunkcji narządów oraz nawet śmierci płodu.
Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), gdy rozwijają się główne narządy płodu. Substancje teratogenne działające w tym okresie mogą spowodować poważne wady strukturalne. Jednakże ekspozycja na toksyny w późniejszych etapach ciąży również może prowadzić do zaburzeń czynnościowych i metabolicznych płodu.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności płodowej stanowi istotny element kwalifikacji leków do stosowania u kobiet ciężarnych. Leki klasyfikowane są według kategorii bezpieczeństwa (np. dawny system FDA A-X lub nowszy system opisowy), a wiele substancji jest przeciwwskazanych w ciąży ze względu na udowodnione lub potencjalne działanie toksyczne na płód. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję na alkohol, nikotynę, narkotyki, niektóre leki przeciwpadaczkowe, retinoidy, cytostatyki oraz metale ciężkie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Panprazox 40 mg
Stosowanie pantoprazolu w dawce 40 mg u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 kobiet ciężarnych nie wykazały teratogenności ani toksyczności dla płodu i noworodka, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach wskazały na potencjalne szkodliwe działanie na reprodukcję, co uzasadnia zalecenie unikania stosowania pantoprazolu w ciąży. W przypadku konieczności terapii u ciężarnej należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, a pacjentkę należy poinformować o konieczności zgłoszenia zajścia w ciążę podczas leczenia.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vimetso 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Vimetso, zawierający 50 mg wildagliptyny oraz 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały, że wildagliptyna w dużych dawkach może mieć szkodliwy wpływ na reprodukcję, natomiast metformina nie wykazała takiego działania. Kombinacja obu substancji nie wykazała działania teratogennego, jednak przy toksycznych dawkach dla matki stwierdzono toksyczność płodu. W związku z tym stosowanie Vimetso w ciąży jest przeciwwskazane. Ponadto, wildagliptyna przenika do mleka zwierzęcego, ale brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego, natomiast metformina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, co może wiązać się z ryzykiem hipoglikemii u noworodka. Z tego powodu stosowanie leku podczas karmienia piersią jest również przeciwwskazane.
działanie teratogenne, hipoglikemia u noworodka, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w okresie rozrodczym, laktacja, metoda antykoncepcji, opcje terapeutyczne, potwierdzenie ciąży, przenikanie do mleka, przenikanie substancji czynnych, toksyczność płodowa, Vimetso, wildagliptyna i metformina, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zagrożenie dla płodu, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Dipper 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Co-Dipper, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały nefrotoksyczność jako główny efekt uboczny, szczególnie u marmozet i szczurów. Dawki 30 mg/kg mc./dobę walsartanu + 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u szczurów oraz 10 mg/kg mc./dobę walsartanu + 3 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u marmozet (odpowiednio 0,9× i 3,5× MRHD dla szczurów oraz 0,3× i 1,2× MRHD dla marmozet) powodowały nefropatię z naciekami bazofili, zaburzenia elektrolitowe, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w objętości i składzie moczu. Wyższe dawki indukowały także obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt) oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka i hiperplazję tętniczek aferentnych w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Nie stwierdzono działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego, a toksyczność rozwojowa była związana z toksycznością dla matek, bez efektów teratogennych.
działanie klastogenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemodynamika nerkowa, inhibitor ACE, krwinka czerwona, mocznik i kreatynina, naczynie nerkowe, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał mutagenny, reakcja nefrotoksyczna, rozwój embrionalny i płodowy, stężenie elektrolitów, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uwalnianie reniny, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie parametrów nerkowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne ograniczenia i przeciwwskazania w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży stosowanie inhibitorów ACE, w tym ramiprylu, nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko wad wrodzonych, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie ramiprylu jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka toksycznego działania na płód, w tym pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz powikłań noworodkowych takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku potwierdzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe odstawienie Egiramlonu i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się również ultrasonograficzne monitorowanie czynności nerek i czaszki płodu, jeśli ekspozycja na lek miała miejsce po pierwszym trymestrze.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, Egiramlon, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, przenikanie do mleka ludzkiego, ramipryl, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, toksyczny wpływ na płodność, trymestr ciąży, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Doreta, zawierająca tramadolu chlorowodorek (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), nie powinna być stosowana w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa tramadolu oraz ryzyko zespołu abstynencyjnego u noworodka po długotrwałym stosowaniu. Paracetamol, mimo braku jednoznacznych dowodów toksyczności reprodukcyjnej, wymaga ostrożności ze względu na niejednoznaczne wyniki badań epidemiologicznych dotyczących wpływu na rozwój układu nerwowego płodu. Tramadol nie wpływa na kurczliwość macicy, jednak może powodować zmiany częstości oddechu u noworodków, co zwykle nie ma znaczenia klinicznego. W okresie okołoporodowym i ciąży stosowanie Dorety wymaga szczególnej uwagi i dokładnego poinformowania pacjentki o potencjalnych zagrożeniach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Storvas CRT 80 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Storvas CRT, obejmowała badania toksykologiczne, genetyczne i reprodukcyjne na modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego. W długoterminowych badaniach karcynogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy poddanych ekspozycji na dawki 6-11-krotnie przekraczające ludzką AUC0-24h zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowo-komórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych odnotowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowo-komórkowy, in vitro, in vivo, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, Storvas CRT, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pevaryl 10 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu ekonazolu, substancji czynnej kremu Pevaryl (10 mg/g), wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. Toksyczność ostra u gryzoni charakteryzowała się LD50 w zakresie 160-430 mg/kg masy ciała, natomiast toksyczność przewlekła przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę ujawniła jedynie minimalne, odwracalne uszkodzenia wątroby. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności, podrażnienia skóry ani działania uczulającego, a jedynym efektem niepożądanym było nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Badania genotoksyczności wykazały brak lub ograniczone działanie, co w połączeniu z miejscowym podaniem i minimalną ekspozycją ogólnoustrojową wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Kancerogenność nie była badana ze względu na krótki czas terapii i brak istotnej genotoksyczności.
aberracje chromosomowe, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna LD50, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nowotwór, Pevaryl, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Panaprex 500 mg
Aktualne dane kliniczne wskazują, że paracetamol (Panaprex, 500 mg) nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód czy noworodka, co czyni go lekiem z wyboru w leczeniu bólu i gorączki u kobiet ciężarnych przy zachowaniu zasad minimalizacji ekspozycji. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, krótkotrwałą terapię oraz dawkowanie okazjonalne, wyłącznie w razie rzeczywistej potrzeby. Mimo braku jednoznacznych dowodów epidemiologicznych dotyczących wpływu paracetamolu na rozwój układu nerwowego płodu, lekarz powinien omówić z pacjentką potencjalne ryzyko i korzyści terapii, aby umożliwić świadome podjęcie decyzji terapeutycznej.
dawka skuteczna, dawka terapeutyczna, dokumentacja medyczna, działanie teratogenne, efekt terapeutyczny, ekspozycja płodu, farmakoterapia, karmienie piersią, okres prenatalny, paracetamol, przenikanie do mleka, reakcja niepożądana, rozwój układu nerwowego, schemat dawkowania, toksyczność płodowa, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmix 40 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu, w tym ryzyko pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz powikłań u noworodka takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Kobietom w wieku rozrodczym planującym ciążę rekomenduje się zmianę terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa oraz natychmiastowe przerwanie telmisartanu po potwierdzeniu ciąży. W przypadku ekspozycji na lek w II i III trymestrze konieczne jest specjalistyczne monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz ścisła obserwacja noworodka, w tym kontrola parametrów nerkowych i elektrolitowych.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne nerek, drugi trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry nerkowe, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, stosunek korzyści do ryzyka, telmisartan, toksyczność płodowa, toksyczność telmisartanu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaptoprylu, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, nie wykazały działania teratogennego w okresie organogenezy, co wskazuje na brak wad rozwojowych u potomstwa w krytycznym okresie formowania narządów. Niemniej jednak, obserwowano toksyczność płodową u niektórych gatunków, objawiającą się śmiercią płodu w późnej ciąży, opóźnieniem wzrostu oraz zwiększoną śmiertelnością poporodową. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, co potwierdza brak potencjału do wywoływania toksyczności ogólnoustrojowej, uszkodzeń genetycznych ani działania karcynogennego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kaptopryl, opóźnienie wzrostu, organogeneza, rakotwórczość, śmierć płodu, śmierć poporodowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trymestr ciąży, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorista HD 100 mg + 25 mg
Bezpieczeństwo stosowania Lorista HD, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, zostało szczegółowo ocenione w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne i genotoksyczne nie wykazały istotnego ryzyka genetycznego dla ludzi. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 6 miesięcy, wykazały, że obserwowane zmiany laboratoryjne i narządowe były głównie związane z losartanem. Zaobserwowano m.in. zmniejszenie parametrów hematologicznych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt), wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy, zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego (owrzodzenia, nadżerki, krwawienia).
azot mocznikowy, działanie teratogenne, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kreatynina, krwinki czerwone, losartan hydrochlorotiazyd, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, parametry hematologiczne, śmierć płodowa, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Karbis 32 mg
Kandesartan cyleksetyl, dostępny w preparacie Karbis w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, jest antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA) i jego stosowanie w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. W pierwszym trymestrze ciąży lek nie jest zalecany ze względu na potencjalne, choć nie do końca potwierdzone, ryzyko teratogenne. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie kandesartanu jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanego toksycznego wpływu na rozwój płodu, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentki przyjmującej Karbis, konieczna jest natychmiastowa zmiana terapii na leki o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży oraz monitorowanie płodu, w tym badanie ultrasonograficzne czaszki i ocenę funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, karmienie piersią, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, ultrasonografia czaszki płodu - Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klotrymazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Miejscowa tolerancja po podaniu dopochwowym i naskórnym jest dobra, bez działania drażniącego na skórę, błony śluzowe oraz oczy. Toksyczność po podaniu doustnym wykazuje zróżnicowane wartości LD50: 761-923 mg/kg u myszy, 95-114 mg/kg u nowonarodzonych szczurów, 114-718 mg/kg u szczurów dorosłych, >1000 mg/kg u królików oraz >2000 mg/kg u psów i kotów. W badaniach wielokrotnych dawka toksyczna dla wątroby wynosiła od 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni), co manifestowało się wzrostem aktywności aminotransferaz i zmianami histopatologicznymi. Klotrymazol nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie jest teratogenny u myszy, królików i szczurów.
aminotransferaza wątrobowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, klotrymazol, podanie dopochwowe, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, rozród szczurów, substancja przeciwgrzybicza, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 75 mg
Pregabalina, substancja czynna preparatu Bulgaplin, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek na szczurach i małpach zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania. Zmiany te występowały przy dawkach odpowiadających lub przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (maksymalna dawka kliniczna 600 mg). W badaniach rozrodczych i rozwojowych nie stwierdzono działania teratogennego, a toksyczność płodów i zaburzenia rozwojowe pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Niekorzystny wpływ na płodność i parametry nasienia u szczurów był przemijający i obserwowany przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne, co wskazuje na minimalne znaczenie kliniczne tych efektów.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, męskie narządy rozrodcze, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zomikos 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu zoledronowego, substancji czynnej leku Zomikos, wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrą w zależności od gatunku, z dawkami LD0 wynoszącymi 10 mg/kg u myszy i 0,6 mg/kg u szczurów. W badaniach toksyczności krótkoterminowej i długoterminowej stosowano dawki od 0,001 do 0,02 mg/kg/dobę podawane podskórnie lub dożylnie u szczurów i psów, które były dobrze tolerowane. Charakterystycznym efektem farmakologicznym było zwiększenie pierwotnej warstwy gąbczastej przynasad kości długich, co odzwierciedla hamowanie resorpcji kostnej. Margines bezpieczeństwa względem nefrotoksyczności był wąski, jednak dawki NOAEL wynoszące 1,6 mg/kg jednorazowo oraz 0,06-0,6 mg/kg/dobę przez miesiąc nie wykazywały toksycznego wpływu na nerki, wartości te są równe lub wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. Długotrwałe podawanie w dawkach terapeutycznych ujawniło toksyczność na przewód pokarmowy, wątrobę, śledzionę, płuca oraz miejsce podania.
bisfosfonian, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, kancerogeneza, kość długa, kwas zoledronowy, NOAEL, profil bezpieczeństwa, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan (inhibitor ACE) oraz amlodypinę bezylan, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie inhibitorów ACE nie jest zalecane również w pierwszym trymestrze ciąży z powodu potencjalnego ryzyka teratogenności. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe odstawienie Vilpin Combi i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego o udokumentowanym bezpieczeństwie. Amlodypina może być rozważana w ciąży jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszych opcji, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, przenikanie do mleka kobiecego, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, Vilpin Combi, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia płodności, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Krka 100 mg
Losartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowany toksyczny wpływ na rozwój płodu, obejmujący pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane, a w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia u pacjentek leczonych losartanem, konieczna jest zmiana terapii na alternatywną o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Kontynuacja terapii losartanem może być rozważana jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności. W przypadku ekspozycji płodu na losartan od drugiego trymestru zaleca się szczegółowe badanie ultrasonograficzne oceniające rozwój czaszki i czynność nerek płodu.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, lek hipotensyjny, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność nerek płodu, opóźnienie kostnienia czaszki, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z pozytywnym profilem bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, a także zanik siatkówki u starszych szczurów przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (maksymalna dawka 600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazała działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, a efekty te miały minimalne znaczenie kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe stosowania.
ataksja, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania teratogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, Linefor, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melodyn 35 mcg/h
Przedkliniczne badania toksykologiczne buprenorfiny w systemie transdermalnym Melodyn nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, choć u szczurów zaobserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała przy długotrwałym stosowaniu. Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność, jednak toksyczność dla płodu i zwiększona liczba wczesnych poronień występowały przy dawkach toksycznych dla matki. U ciężarnych i karmiących szczurów odnotowano zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, opóźnienie rozwoju neurologicznego potomstwa oraz wysoką śmiertelność okołoporodową, co wiązano z powikłaniami porodowymi i zaburzeniami laktacji. Nie stwierdzono natomiast specyficznego działania teratogennego u szczurów i królików.
badania toksykologiczne, buprenorfina, długotrwałe stosowanie, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje neurologiczne, mutagenność, nadwrażliwość na soję, olej sojowy, płodność, śmiertelność okołoporodowa, substancje pomocnicze, system transdermalny, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczny wzrost płodu, właściwości uczulające, zaburzenie laktacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Abmetfina XR 750 mg
Metformina chlorowodorek (Abmetfina XR 750 mg) przenika przez łożysko w stężeniach porównywalnych do stężeń matczynych, jednak dane kliniczne z ponad 1000 przypadków nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu lub noworodka. Utrzymanie prawidłowej glikemii przed i w trakcie ciąży jest kluczowe dla minimalizacji powikłań takich jak wady wrodzone, poronienia, nadciśnienie ciążowe czy stan przedrzucawkowy. Metformina może być stosowana zarówno w okresie prekoncepcyjnym, jak i w ciąży, jako uzupełnienie lub alternatywa dla insulinoterapii, przy czym decyzja powinna być indywidualizowana na podstawie stanu klinicznego pacjentki.
działanie niepożądane, hiperglikemia, insulinoterapia, laktacja, metformina chlorowodorek, nadciśnienie ciążowe, niekontrolowana hiperglikemia, okres prekoncepcyjny, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, rozwój motoryczny i społeczny, śmiertelność okołoporodowa, stan przedrzucawkowy, toksyczność płodowa, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt Triplixam, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (lek tiazydowy) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania noworodkowe (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie w I trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. Indapamid może dodatkowo powodować zmniejszenie objętości osocza, niedokrwienie łożyska i opóźnienie wzrostu płodu, a amlodypina wykazuje toksyczny wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię o lepszym profilu bezpieczeństwa. Zalecane jest monitorowanie płodu za pomocą USG (nerki i czaszka w II i III trymestrze) oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia i zaburzeń elektrolitowych.
amlodypina, antagonista wapnia, dawkowanie leku, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipowolemii, indapamid, inhibitor ACE, leki tiazydowe, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, tiazydowe leki moczopędne, toksyczność neonatalna, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej skojarzenia walsartanu i hydrochlorotiazydu, prowadzone na szczurach i małpach szerokonosych przez okres do 6 miesięcy, nie wykazały przeciwwskazań do stosowania terapeutycznego u ludzi. Głównym narządem docelowym była nerka, gdzie przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiadających 0,9-krotności MRHD walsartanu i 3,5-krotności MRHD hydrochlorotiazydu) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3-krotności MRHD walsartanu i 1,2-krotności MRHD hydrochlorotiazydu) obserwowano nefropatię z bazofilią kanalikową, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w objętości i składzie moczu. Wysokie dawki (100 mg/kg/dobę walsartanu + 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów oraz 30 mg/kg/dobę + 9 mg/kg/dobę u małp) powodowały obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). U małp szerokonosych stwierdzono także uszkodzenie błony śluzowej żołądka oraz hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna.
angiotensyna II, błona śluzowa żołądka, Co-Valsacor, dysfunkcja nerek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, maksymalna zalecana dawka, małpy szerokonose, mocznik i kreatynina, nefropatia z bazofilią kanalikowa, objętość moczu, parametry czerwonokrwinkowe, rozwój embrionalny płodowy, skojarzenie walsartanu z hydrochlorotiazydem, stężenie potasu, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uwalnianie reniny, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ovestin 2 mg
Produkt leczniczy Ovestin zawiera estriol w dawce 2 mg i jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko, mimo że dostępne dane epidemiologiczne nie potwierdzają działania teratogennego ani toksycznego na płód przy nieumyślnej ekspozycji. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii. Estriol przenika do mleka kobiecego i może negatywnie wpływać na laktację, dlatego stosowanie Ovestinu u kobiet karmiących piersią jest niewskazane. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest poinformowanie pacjentek o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji oraz o konieczności natychmiastowego zgłoszenia podejrzenia ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metylofenidatu, substancji czynnej Medikinet CR, obejmowały ocenę rakotwórczości, wpływu na rozrodczość oraz rozwój zarodkowo-płodowy. W badaniach rakotwórczości, prowadzonych na szczurach i myszach przez cały okres życia, zaobserwowano zwiększoną częstość złośliwych guzów wątroby jedynie u samców myszy, jednak kliniczne znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych analiz. Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu metylofenidatu na płodność i zdolności rozrodcze, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane klinicznie.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, Medikinet CR, metylofenidat, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozrodczość, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, utrata miotu, wada rozwojowa płodu, złośliwy guz wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inj. Natrii chlorati 10% Polpharma 100 mg/ml
W badaniach przedklinicznych oceniono bezpieczeństwo stosowania koncentratu chlorku sodu 10%, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego działania teratogennego i mutagennego. W modelu ciężarnych myszy podawanie 25% roztworu chlorku sodu w dawkach 2500 mg/kg oraz 1900 mg/kg masy ciała wykazało toksyczność płodową, z zależnym od dawki wzrostem częstości wad rozwojowych. W badaniach mutagenności na szczurach, podanie chlorku sodu dootrzewnowo w dawce 1027 mg/kg (30 mmol/kg mc.) nie wywołało istotnych zmian komórkowych, natomiast dawka 2338 mg/kg (40 mmol/kg mc.) spowodowała znaczący wzrost liczby zmienionych komórek, co wskazuje na efekt dawko-zależny.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, działanie teratogenne, koncentrat chlorku sodu, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, rozrost komórek, roztwór chlorku sodu, stężenie chlorku sodu, toksyczność płodowa, uszkodzenie komórek, wada rozwojowa, wstrzyknięcie podskórne, zależność dawka-efekt, zmiana komórkowa, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Preparat Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był oceniany w dedykowanych badaniach przedklinicznych jako całość; dostępne dane dotyczą poszczególnych składników. Atorwastatyna nie wykazuje działania teratogennego ani wpływu na płodność u zwierząt, jednak toksyczne dawki u ciężarnych szczurów i królików powodowały toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową. W badaniach mutagenności i rakotwórczości atorwastatyna nie wykazała potencjału mutagennego, natomiast u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, choć jako inhibitor ACE może opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości peryndoprylu w badaniach długoterminowych.
amlodypina, atorwastatyna, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny i klastogenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność potomstwa, rak wątrobowokomórkowy, śmierć płodu, śmiertelność okołoporodowa, stężenie w mleku, toksyczna dawka, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Crusia 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa (Crusia) wykazuje minimalne przenikanie przez łożysko, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, nie wykazując jednocześnie działania teratogennego ani toksycznego na płód. Dane kliniczne u ludzi są ograniczone i niejednoznaczne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie leku w okresie ciąży powinno być zarezerwowane dla sytuacji klinicznie uzasadnionych, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla matki i płodu. Pacjentki ciężarne wymagają ścisłego monitorowania pod kątem objawów krwawienia oraz nadmiernego działania przeciwzakrzepowego, a także edukacji dotyczącej konieczności zgłaszania niepokojących symptomów. Ryzyko powikłań takich jak krwawienia, małopłytkowość czy osteoporoza nie jest istotnie zwiększone w porównaniu do populacji nieciężarnych, z wyjątkiem kobiet z wszczepionymi sztucznymi zastawkami serca.
cięcie cesarskie, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, leczenie przeciwzakrzepowe, małopłytkowość, nadwrażliwość, osteoporoza, parametry krzepnięcia, płodność, powikłania krwotoczne, procedura anestezjologiczna, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, ryzyko krwawienia, sztuczne zastawki serca, toksyczność płodowa, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lozap 50 50 mg
Losartan potasowy, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodowej, obejmującej zmniejszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane, choć dane epidemiologiczne dotyczące teratogenności są niejednoznaczne. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej losartan, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnej terapii hipotensyjnej o udokumentowanym bezpieczeństwie. Monitorowanie płodu za pomocą ultrasonografii, szczególnie funkcji nerek i rozwoju czaszki, jest wskazane przy ekspozycji na lek od drugiego trymestru. Noworodki narażone na losartan w okresie prenatalnym wymagają ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek oraz hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, dysfagia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, leczenie hipotensyjne, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aknemycin 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa erytromycyny, substancji czynnej preparatu Aknemycin w stężeniu 20 mg/g, wykazały niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej przy podawaniu doustnym, co sugeruje minimalne ryzyko toksyczne zarówno przy jednorazowym, jak i długotrwałym stosowaniu. Testy mutagenności potwierdziły brak działania genotoksycznego, a badania rakotwórczości nie wykazały zdolności indukowania nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii długoterminowej. Ponadto, ocena toksyczności reprodukcyjnej na różnych gatunkach zwierząt nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, zarodki ani rozwijające się płody, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania erytromycyny u pacjentów w wieku rozrodczym.
Aknemycin, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, erytromycyna, leczenie trądziku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, terapia długoterminowa, terapia miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trandolapril Aurobindo 2 mg
Trandolapril Aurobindo 2 mg, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. U pacjentek planujących ciążę rekomenduje się zmianę terapii na leki o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży, a w przypadku potwierdzenia ciąży podczas leczenia trandolaprylem – natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnego leczenia nadciśnienia.
filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek płodu, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, płyn owodniowy, ryzyko teratogenne, schemat terapeutyczny, toksyczność płodowa, trandolapryl, ultrasonografia nerek, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol Orion 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne karwedylolu nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocenie potencjalnego działania rakotwórczego nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak przy bardzo wysokich dawkach (200 mg/kg u szczurów, co stanowi około 38-krotność MRHD, oraz 75 mg/kg u królików, około 100-krotność MRHD) zaobserwowano toksyczne efekty na rozwój płodu, takie jak zwiększona śmiertelność po implantacji zarodka, zmniejszona masa płodów oraz opóźniony rozwój szkieletowy.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, rozwój szkieletowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gyno-Pevaryl 150 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azotanu ekonazolu, substancji czynnej produktu Gyno-Pevaryl 150, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni wartości LD50 wynosiły powyżej 160-430 mg/kg, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. W toksyczności przewlekłej wątroba była narządem docelowym przy dawkach 50 mg/kg mc./dobę, jednak obserwowano jedynie minimalne zmiany, które ustępowały po zaprzestaniu podawania. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności ani reakcji uczuleniowych; jedynie nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak jest pełnych badań kancerogennych, jednak ze względu na krótki czas leczenia i brak istotnej genotoksyczności ryzyko to jest minimalne. Testy genotoksyczności wykazały brak lub ograniczony wpływ na struktury chromosomów, a niska ekspozycja układowa przy dopochwowym podaniu dodatkowo ogranicza potencjalne ryzyko kliniczne.
azotan ekonazolu, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, genotoksyczność, globulka dopochwowa, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, substancja czynna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asubtela 3 mg + 0,03 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Asubtela, zawierającego 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, wykazały, że farmakologiczne efekty obu substancji mieszczą się w znanym i przewidywanym profilu działania. Nie zaobserwowano niespodziewanych efektów toksycznych wykraczających poza dotychczasowe dane farmakologiczne. Szczególną uwagę poświęcono ocenie toksyczności reprodukcyjnej, gdzie stwierdzono embriotoksyczność i toksyczność płodową w specyficznych modelach zwierzęcych, co podkreśla gatunkowo specyficzny charakter tych działań.
Asubtela, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, drospirenon i etynyloestradiol, działanie embriotoksyczne, efekt farmakologiczny, efekt toksyczny, margines bezpieczeństwa, proces reprodukcyjny, profil farmakologiczny, różnica międzygatunkowa, różnicowanie płciowe płodu, toksyczność płodowa, wpływ toksyczny, wrażliwość gatunkowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml
Cyprofloksacyna, będąca chinolonem, nie wykazuje jednoznacznych dowodów na teratogenność u ludzi, jednak badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko uszkodzenia niedojrzałych chrząstek stawowych, co może teoretycznie dotyczyć również płodu ludzkiego. W związku z tym stosowanie Ciprofloxacin Kabi (roztwór do infuzji) u kobiet w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu, a inne bezpieczniejsze opcje są nieskuteczne lub niedostępne. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką potencjalne ryzyko i korzyści oraz udokumentować przekazanie tych informacji w dokumentacji medycznej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych 250 mg + 106,5 mg + 187,5 mg
Produkt leczniczy Gaviscon duo tab, zawierający 250 mg sodu alginianu, 106,5 mg sodu wodorowęglanu oraz 187,5 mg wapnia węglanu na tabletkę, może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jeśli istnieją ku temu wyraźne wskazania kliniczne. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 ciąż nie wykazały ryzyka wad rozwojowych płodu ani toksycznego działania na płód czy noworodka. Badania przedkliniczne potwierdzają brak negatywnego wpływu alginianu na płodność i zdolności reprodukcyjne. Ze względu na zawartość węglanu wapnia zaleca się jednak maksymalne ograniczenie czasu trwania terapii, a także uwzględnienie obecności 55,936 mg sodu w jednej tabletce, co jest istotne u pacjentek z ograniczeniami podaży sodu.
- Leksykon substancji czynnych
Wildagliptyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Aktualne dane kliniczne dotyczące stosowania wildagliptyny u kobiet w ciąży są niewystarczające do oceny bezpieczeństwa tego leku w tym okresie. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ wildagliptyny na reprodukcję po podaniu dużych dawek, natomiast preparaty złożone zawierające wildagliptynę i metforminę nie wykazały działania teratogennego, lecz ujawniły toksyczność dla płodu przy dawkach toksycznych dla matki. Metformina jako monoterapia nie wykazuje negatywnego wpływu na reprodukcję. Ze względu na brak danych u ludzi, stosowanie wildagliptyny (zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z metforminą) jest przeciwwskazane w ciąży, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, leczenie należy przerwać i rozważyć bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie teratogenne, hipoglikemia, karmienie piersią, laktacja, lek złożony, metformina, monoterapia, płodność, preparat złożony, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka, reprodukcja, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wildagliptyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Panzol 40 mg
Stosowanie pantoprazolu (Panzol) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny bilansu korzyści i ryzyka. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 przypadków nie wykazują zwiększonego ryzyka wad rozwojowych płodu ani toksyczności u noworodków, jednak badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne, co uzasadnia ostrożność i unikanie stosowania leku w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku karmienia piersią pantoprazol przenika do mleka matki, a brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa u niemowląt wymaga indywidualnej analizy korzyści i ryzyka oraz ewentualnej decyzji o przerwaniu karmienia lub terapii.
alternatywna metoda leczenia, badanie przedkliniczne, ciąża, działanie niepożądane u noworodka, ekspozycja na lek, inhibitor pompy protonowej, karmienie piersią, pantoprazol, płodność, podejście terapeutyczne, przenikanie leku do mleka, toksyczność płodowa, wada rozwojowa płodu, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paramax Quick 500 mg
Paramax Quick zawierający 500 mg paracetamolu w saszetkach do sporządzania roztworu doustnego może być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, jednak z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dane kliniczne nie wykazują działania teratogennego ani toksycznego dla płodu i noworodka, choć wyniki badań dotyczących wpływu na rozwój układu nerwowego płodu są niejednoznaczne. Zaleca się stosowanie minimalnej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz tylko wtedy, gdy jest to klinicznie uzasadnione. Paracetamol przenika do mleka matki w ilościach nieistotnych klinicznie, co nie stanowi przeciwwskazania do karmienia piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 225 mg
Pregabalina, substancja czynna produktu Linefor, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, jednak występowały one przy dawkach przekraczających dawki stosowane klinicznie. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie wyższej niż u ludzi po maksymalnej dawce 600 mg/dobę. Badania reprodukcyjne wykazały brak teratogenności u myszy, szczurów i królików oraz toksyczność płodową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność i narządy rozrodcze u szczurów był przemijający i obserwowany przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, co wskazuje na minimalne znaczenie kliniczne. Pregabalina nie wykazuje genotoksyczności w testach in vitro i in vivo, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
ataksja, bruksizm, cykl rozrodczy, działania niepożądane, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, in vitro, in vivo, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, narządy rozrodcze męskie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloabak 1 mg/ml
Diklofenak sodowy w stężeniu 1 mg/ml, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (Dicloabak), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Toksyczność ogólnoustrojowa, głównie owrzodzenia przewodu pokarmowego, pojawiała się przy dawkach doustnych ≥0,5-2,0 mg/kg mc., co stanowi 300-1200-krotność dawki miejscowej do oka. W badaniach reprodukcyjnych toksyczne efekty (embriotoksyczność, toksyczność płodu, przedłużenie ciąży, dystocja, śmierć i zahamowanie wzrostu płodu) obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane miejscowo. Brak działania genotoksycznego i kancerogennego dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo diklofenaku w tej formie podania.
Dicloabak, diklofenak sodowy, dystocja, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, krople do oczu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, podanie oczne, przedłużenie ciąży, śmierć płodu, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Atorwastatyna może obniżać stężenie mewalonianu u płodu, co zaburza biosyntezę cholesterolu, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych. Peryndopryl, inhibitor ACE, jest szczególnie niebezpieczny w II i III trymestrze ciąży, powodując nefrotoksyczność, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne powikłania u noworodków, takie jak niewydolność nerek i hiperkaliemia. Amlodypina, choć dane kliniczne są ograniczone, wykazuje toksyczność reprodukcyjną w badaniach na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii Triveram, a w przypadku planowania ciąży lub jej podejrzenia leczenie należy przerwać i zastąpić bezpieczniejszą alternatywą.
antagonista wapnia, atorwastatyna, badanie ultrasonograficzne, działanie niepożądane, hipercholesterolemia pierwotna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kostnienie czaszki, leczenie hipolipemizujące, małowodzie, mewalonian, miażdżyca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, przenikanie do mleka, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lambrinex 10 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej Lambrinex, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcynogenności na szczurach nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe u samców oraz raki wątrobowokomórkowe u samic przy ekspozycji AUC 0-24h 6-11 razy wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną. Wpływ atorwastatyny na reprodukcję i rozwój oceniano na szczurach, królikach i psach, gdzie nie stwierdzono wpływu na płodność ani działania teratogennego. Jednak przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, AUC, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, łagodny nowotwór, opóźnienie rozwoju, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, złośliwy nowotwór - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Ramipryl jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne, takie jak pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W I trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. Amlodypina ma mniej jednoznaczny profil bezpieczeństwa w ciąży; jej stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a alternatywne leki są niedostępne. W okresie laktacji Ramizek Combi generalnie nie jest zalecany – ramipryl ze względu na brak danych, a amlodypina przenika do mleka matki w dawkach od 3% do 7% (maksymalnie do 15%), co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
amlodypina, antagonista wapnia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, planowanie rodziny, przenikanie do mleka, ramipryl, skąpomocz, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zmiany biochemiczne odwracalne, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Krka 30 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak działania mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednej próbie in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W ocenie potencjału rakotwórczego stwierdzono brak efektu u szczurów, natomiast u myszy podawanie dawek odpowiadających 6-11-krotności AUC0-24h obserwowanym u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej wywołało rozwój gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych, co wskazuje na efekt rakotwórczy jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy dawkach toksycznych dla samic zaobserwowano toksyczność dla płodu, zwolniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową.
Atorvastatin Krka, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Olimestra 20 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Co-Olimestra, zawierający olmesartan medoksomil w połączeniu z hydrochlorotiazydem, poddano szerokim badaniom toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych (szczury, psy) przez okres do 6 miesięcy. Głównym narządem docelowym toksyczności okazały się nerki, gdzie obserwowano istotne zmiany czynnościowe, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy. Wysokie dawki leku indukowały zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w nerkach, prawdopodobnie związane z niedociśnieniem i zmniejszoną perfuzją nerkową, prowadzącą do niedotlenienia cewek nerkowych. Dodatkowo, zaobserwowano obniżenie parametrów erytrocytarnych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt) oraz zmniejszenie masy serca u szczurów, co jest zgodne z farmakologicznym profilem antagonistów receptora AT1. Warto podkreślić, że te efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, diuretyk tiazydowy, działanie rakotwórcze, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, nerka, niedotlenienie cewek, olmesartan medoksomil, perfuzja nerkowa, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zmiana degeneracyjno-regeneracyjna