świszczący oddech
Świszczący oddech (stridor) to nieprawidłowy, wysoki dźwięk słyszalny podczas oddychania, powstający na skutek zwężenia dróg oddechowych. Jest objawem, a nie chorobą, i może występować podczas wdechu, wydechu lub w obu fazach oddychania. Najczęściej świst wdechowy wskazuje na przeszkodę w górnych drogach oddechowych, natomiast świst wydechowy sugeruje zwężenie w dolnych drogach oddechowych.
Przyczyny świszczącego oddechu obejmują szerokie spektrum schorzeń – od ostrych stanów zapalnych krtani, tchawicy i oskrzeli, przez ciała obce, obrzęk naczynioruchowy, do nowotworów dróg oddechowych. U dzieci często występuje w przebiegu krupu (ostrego zapalenia krtani), zapalenia nagłośni czy wrodzonego strydoru krtaniowego. U dorosłych może być związany z astmą, POChP, niewydolnością serca czy aspiracją ciała obcego.
Diagnostyka świszczącego oddechu wymaga dokładnego wywiadu i badania fizykalnego, a często również badań obrazowych (RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa) oraz czynnościowych układu oddechowego. W zależności od nasilenia objawów może być konieczne wykonanie bronchoskopii lub laryngoskopii w celu bezpośredniej wizualizacji dróg oddechowych.
Leczenie świszczącego oddechu zależy od przyczyny. Może obejmować farmakoterapię (leki przeciwzapalne, rozszerzające oskrzela, sterydy), tlenoterapię, a w ciężkich przypadkach interwencję chirurgiczną lub intubację. Świszczący oddech z towarzyszącą dusznością, sinicą lub zaburzeniami świadomości zawsze stanowi stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polcylin 100 mg/ml
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Polcylin, jest antybiotykiem z grupy penicylin, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na fenoksymetylopenicylinę lub inne penicyliny (np. amoksycylinę, ampicylinę, benzylopenicylinę, kloksacylinę). Przeciwwskazania obejmują także uczulenie na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, takie jak aspartam (5 mg/mL w dawce 50 mg/mL, 10 mg/mL w dawkach 100 mg/mL i 250 mg/mL), glikol propylenowy (0,02 mg/mL w dawce 50 mg/mL, 0,07 mg/mL w dawce 100 mg/mL), sód (2,2–6,6 mg/mL), benzoesan sodu (1,5–7,8 mg/mL) oraz sacharozę (49–660 mg/mL). Szczególnie istotne jest unikanie leku u pacjentów z alergią na te składniki, aby zapobiec poważnym reakcjom nadwrażliwości.
amoksycylina, ampicylina, anafilaksja, antybiotyk penicylinowy, aspartam, benzoesan sodu, benzylopenicylina, duszność, fenoksymetylopenicylina potasowa, glikol propylenowy, kloksacylina, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sacharoza, świszczący oddech, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Formoterol Easyhaler 12 mcg/dawkę odmierzoną
Formoterol Easyhaler, będący beta2-mimetykiem, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, najczęściej łagodne, takie jak drżenia kończyn górnych i kołatanie serca, które ustępują po kilku dniach terapii. Istotne jest monitorowanie potencjalnych powikłań, w tym paradoksalnego skurczu oskrzeli, reakcji nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), zaburzeń rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy) oraz metabolicznych (hipokaliemia, hiperglikemia). Formoterol może podnosić stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i ciał ketonowych, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z cukrzycą i chorobami serca. Preparat zawiera około 8 mg laktozy jednowodnej na dawkę, co może wywołać reakcje alergiczne u osób z nadwrażliwością na białka mleka.
beta2-mimetyk, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, duszność, hiperglikemia, hipokaliemia, laktoza jednowodna, lek wziewny, migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz dodatkowy, świszczący oddech, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon chorób i schorzeń
Wirus syncytialny dróg oddechowych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wirus syncytialny dróg oddechowych (RSV) jest głównym patogenem zakażeń dolnych dróg oddechowych u niemowląt i małych dzieci, a także istotnym czynnikiem chorobowym u osób starszych. Zakażenie RSV objawia się zwykle objawami przeziębienia, jednak u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia, wcześniaków, dzieci z chorobami przewlekłymi oraz osób powyżej 60. roku życia może prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak zapalenie oskrzelików czy zapalenie płuc. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ocenę częstości oddechów, wysiłku oddechowego, saturacji tlenem (SpO2 <90% wskazuje na konieczność tlenoterapii), a także stanu nawodnienia i ogólnego stanu klinicznego. W terapii stosuje się tlenoterapię, nawilżanie powietrza, odsysanie wydzieliny oraz leczenie objawowe (paracetamol, ibuprofen), a w ciężkich przypadkach rybawirynę. Profilaktyka obejmuje szczepienia (Abrysvo dla kobiet w ciąży, Arexvy, Abrysvo i mRESVIA dla osób starszych) oraz podawanie przeciwciał monoklonalnych (nirsevizumab, paliwizumab) u niemowląt z grup wysokiego ryzyka.
bezdech, ciemiączko, CPAP, dźwięki oddechowe, gazometria krwi tętniczej, immunizacja bierna, infekcja dolnych dróg oddechowych, izolacja kontaktowa, kortykosteroid, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, odwodnienie, paliwizumab, pęcherzyk płucny, POChP, powikłanie, przeciwciało monoklonalne, rehabilitacja oddechowa, RSV, rybawiryna, saturacja tlenu, sinica, świszczący oddech, tachypnoe, tlenoterapia, wcześniak, wentylacja mechaniczna, wirus syncytialny dróg oddechowych, wrodzona wada serca, wymiana gazowa, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaciąganie międzyżebrzy, zakażenie układu oddechowego, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zespół Reye’a, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fervex ból i gorączka baby 150 mg
Produkt leczniczy Efferalgan w postaci czopków doodbytniczych zawiera 150 mg paracetamolu i charakteryzuje się niskim ryzykiem działań niepożądanych. Najważniejszymi reakcjami niepożądanymi są bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje nadwrażliwości, takie jak duszność, skurcz oskrzeli oraz nadmierne pocenie, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W składzie czopków znajduje się również lecytyna z oleju sojowego, co może mieć znaczenie u pacjentów z alergią na soję. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z dokumentacją produktu, gdzie rzadkość oznacza 1-10 przypadków na 10 000 pacjentów, a bardzo rzadko mniej niż 1 na 10 000.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z prawoślazu – Działania niepożądane
Wyciąg z prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) w dawce 830 mg w 15 ml syropu Bronchostop Duo jest stosowany jako składnik aktywny w leczeniu kaszlu. Pomimo szerokiego zastosowania, wyciąg ten może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze alergicznym i skórnym, takie jak wysypka, pokrzywka oraz świąd, których częstość występowania jest nieznana. Szczególnie istotne są reakcje immunologiczne, w tym nadwrażliwość i potencjalnie zagrażająca życiu reakcja anafilaktyczna, manifestująca się obrzękiem dróg oddechowych, spadkiem ciśnienia tętniczego i utratą przytomności. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, biegunkę oraz ból brzucha, również o nieznanej częstości występowania. Wszystkie te objawy mogą wymagać przerwania terapii i odpowiedniego leczenia wspomagającego, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból brzucha, duszność, działanie niepożądane, hipotensja, korzeń prawoślazu, nadwrażliwość, nudność, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk gardła, pokrzywka, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, słownik MedDRA, świąd, świszczący oddech, syrop Bronchostop Duo, system MedDRA, układ pokarmowy, wyciąg z prawoślazu, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Wola – Objawy
Wola to patologiczne powiększenie gruczołu tarczowego, które może występować w stanie eutyreozy, nadczynności lub niedoczynności tarczycy. Objawia się widocznym lub wyczuwalnym obrzękiem w przedniej części szyi, a w przypadku dużych rozmiarów może powodować objawy uciskowe, takie jak dysfagia, duszność, chrypka czy obrzęk żył szyjnych. Wole może mieć charakter prosty (nietoksyczny), guzkowy lub wieloguzkowy, a także być związane z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak choroba Gravesa-Basedowa (nadczynność tarczycy, wytrzeszcz oczu) czy zapalenie tarczycy Hashimoto (niedoczynność tarczycy). Progresja wola zależy od etiologii, wieku, płci, predyspozycji genetycznych oraz czynników środowiskowych, takich jak niedobór lub nadmiar jodu. W przypadku wola toksycznego może dojść do rozwoju hipertyreozy z objawami takimi jak tachykardia, utrata masy ciała, drżenie rąk i nietolerancja ciepła.
arytmia serca, bezsenność, biopsja cienkoigłowa, choroba Gravesa-Basedowa, chrypka, depresja, dysfagia, eutyreoza, fT3, fT4, guz szyi, hipertyreoza, hipotyreoza, hormony tarczycy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niepokój, nieregularne miesiączkowanie, obrzęk twarzy, obrzęk żył szyjnych, osłabienie mięśni, powiększenie tarczycy, przełom tarczycowy, przyrost masy ciała, rak tarczycy, stridor, substancje wolotwórcze, sucha skóra, świszczący oddech, tachykardia, trudności w oddychaniu, TSH, układ immunologiczny, wole, wole guzkowe, wole proste, wole wieloguzkowe, wole zamostkowe, wytrzeszcz oczu, zapalenie tarczycy, zapalenie tarczycy Hashimoto, zaparcia, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Salmeterol, długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych (LABA), jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP, jednak nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy. Zaleca się, aby pacjenci zawsze mieli dostęp do szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Leczenie salmeterolem nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzeń astmy, a w przypadku pogorszenia kontroli choroby konieczna jest konsultacja lekarska i ewentualna modyfikacja terapii, w tym rozważenie zwiększenia dawki kortykosteroidów. Dawkę salmeterolu należy stopniowo zmniejszać po uzyskaniu kontroli objawów, unikając nagłego odstawienia ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i hipokaliemii, zwłaszcza przy dawkach terapeutycznych i współistniejącym leczeniu pochodnymi ksantyny, steroidami lub diuretykami. W trakcie terapii zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz kontrolę wzrostu u dzieci i młodzieży stosujących duże dawki flutykazonu propionianu (≥1000 µg/dobę).
astma oskrzelowa, białko mleka, brak laktazy, centralna chorioretinopatia surowicza, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, diuretyk, drżenie mięśni, duszność, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipokaliemia, infekcja dolnych dróg oddechowych, inhibitor CYP3A4, jaskra, kołatanie serca, komora inhalacyjna, krótko działający lek rozszerzający oskrzela, lęk, migotanie przedsionków, nadmierna aktywność psychoruchowa, niedotlenienie, nieostre widzenie, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niski wskaźnik masy ciała, paradoksalny skurcz oskrzeli, pochodne ksantyny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, rozszerzanie oskrzeli, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na orzeszki ziemne – Objawy
Alergia na orzeszki ziemne dotyczy około 2-3% dzieci i jest główną przyczyną ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, która wymaga natychmiastowego podania epinefryny. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu kilku minut do 2 godzin po ekspozycji, choć mogą być opóźnione nawet do 4 godzin. Reakcje obejmują spektrum od łagodnych (pokrzywka, świąd, objawy żołądkowo-jelitowe, katar) po ciężkie (obrzęk dróg oddechowych, duszność, spadek ciśnienia, utrata przytomności). Nawet minimalne ilości białka orzechowego (1 mg u osób z ciężką alergią) mogą wywołać reakcję. Anafilaksja związana z orzeszkami ziemnymi jest najczęstszą przyczyną zgonów alergicznych pokarmowych w USA, z 50-100 zgonami rocznie. Ryzyko ciężkich reakcji zwiększają m.in. astma, wcześniejsze epizody anafilaksji, choroby sercowo-naczyniowe oraz opóźnione podanie epinefryny.
alergen, alergia na jajka, alergia na orzeszki ziemne, alergolog, anafilaksja, astma, atopowe zapalenie skóry, autowstrzykiwacz adrenaliny, badanie LEAP, ciężka reakcja alergiczna, duszność, egzema, ekspozycja na alergen, epinefryna, immunoglobulina E, lek przeciwhistaminowy, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk skóry, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja dwufazowa, reaktywność krzyżowa, roślina strączkowa, spadek ciśnienia krwi, świszczący oddech, układ oddechowy, układ pokarmowy, utrata przytomności, zespół alergii jamy ustnej, zespół FPIES, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Daktarin 20 mg/g
Przedawkowanie pudru leczniczego Daktarin zawierającego azotan mikonazolu w stężeniu 20 mg/g może prowadzić do różnych objawów w zależności od drogi ekspozycji. Najczęstszym skutkiem nadmiernego stosowania zewnętrznego jest podrażnienie skóry objawiające się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem, które ustępują po zaprzestaniu aplikacji. Produkt nie jest przeznaczony do stosowania doustnego; w przypadku przypadkowego spożycia należy wdrożyć standardowe postępowanie w zatruciach doustnych, dostosowane do ilości przyjętego preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu w okolicach twarzy i dróg oddechowych, aby uniknąć inhalacji.
bradypnoe, duszność, intubacja dotchawicza, mikonazol, niedrożność dróg oddechowych, oddychanie wspomagane, podrażnienie skóry, powikłania oddechowe, puder leczniczy, saturacja krwi, sinica, świszczący oddech, tachypnoe, wentylacja spontaniczna, zaburzenia oddychania, zatrucie doustne, zatrzymanie oddychania - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół nadmiaru eozynofili – Objawy
Zespół nadmiaru eozynofili (ZNE) to heterogenna grupa chorób charakteryzująca się utrzymującą się eozynofilią >1500 komórek/μl przez minimum 6 miesięcy oraz uszkodzeniem narządów wskutek nacieku eozynofilowego. Najczęstsze objawy obejmują zmęczenie, kaszel, duszność, wysypkę (występującą u 50-69% pacjentów), bóle mięśniowe, gorączkę i utratę masy ciała. Zajęcie skóry manifestuje się różnorodnymi zmianami, a obecność wyraźnych objawów skórnych może sugerować limfocytowy wariant ZNE (L-ZNE) z ryzykiem rozwoju chłoniaka T-komórkowego. Zajęcie płuc dotyczy 40-60% chorych i może przebiegać od objawów astmatycznych po zmiany restrykcyjne z naciekami i włóknieniem. Przewód pokarmowy jest zajęty u około 38% pacjentów, manifestując się bólami brzucha, biegunką, powiększeniem wątroby i śledziony oraz wodobrzuszem. Zajęcie serca, występujące u 20% pacjentów, jest główną przyczyną śmiertelności i obejmuje niewydolność serca, kardiomiopatię, zapalenie mięśnia sercowego oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe, szczególnie w mutacji FIP1L1-PDGFRA. Uszkodzenie serca przebiega w trzech etapach: ostra faza martwicza, faza pośrednia z tworzeniem skrzeplin oraz faza włóknienia mięśnia sercowego (EMF), prowadząca do kardiomiopatii restrykcyjnej i arytmii.
dermografizm, eozynofilia krwi obwodowej, eozynofilowe zapalenie żołądka, hepatosplenomegalia, kardiomiopatia, lichenifikacja skóry, małopłytkowość, mononeuropatia mnoga, mutacja FIP1L1-PDGFRA, naciek eozynofilowy, nadreaktywność oskrzeli, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rumień wielopostaciowy, skórny chłoniak T-komórkowy, świszczący oddech, włóknienie płuc, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wysypka skórna, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wielomięśniowe, zespół Budda-Chiariego, zespół nadmiaru eozynofili - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół rakowiczy – Objawy
Zespół rakowiczy (carcinoid syndrome) to zespół objawów wynikających z wydzielania przez nowotwory neuroendokrynne (NET), głównie z jelita cienkiego z przerzutami do wątroby, substancji biologicznie czynnych takich jak serotonina, bradykinina i histamina. Objawy obejmują napadowe zaczerwienienie skóry (występujące u około 85% pacjentów), biegunki (u około 80%, z częstością do 20-30 wypróżnień na dobę), zaburzenia oddechowe (10-20%) oraz objawy sercowo-naczyniowe, w tym tachykardię i wahania ciśnienia tętniczego. Charakterystyczne jest włóknienie wsierdzia i zastawek serca (carcinoid heart disease) u 50-60% chorych, prowadzące do niedomykalności zastawki trójdzielnej i zwężenia zastawki płucnej. Przełom rakowiczy to stan zagrożenia życia z gwałtownym nasileniem objawów, w tym ciężką hipotensją, tachykardią, skurczem oskrzeli i zaburzeniami świadomości. Włóknienie krezkowe i zaotrzewnowe występuje u około 50% pacjentów, powodując niedrożność jelit i moczowodów.
biegunka, bradykinina, choroba Leśniowskiego-Crohna, flushing, guz neuroendokrynny, hipoksja, histamina, napadowe zaczerwienienie skóry, niedobór niacyny, niedokrwienie jelit, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niedrożność jelit, niedrożność moczowodów, nowotwór neuroendokrynny, obrzęk twarzy, pelagra, prostaglandyna, przełom rakowiczy, przerzut do wątroby, rakowiak, serotonina, sinica, skurcz oskrzeli, stres emocjonalny, świszczący oddech, tachykardia, teleangiektazja, włóknienie krezkowe, włóknienie wsierdzia, włóknienie zaotrzewnowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie elektrolitowe, zespół rakowiczy, zespół złego wchłaniania, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flegamina Classic 8 mg
Flegamina Classic, zawierająca 8 mg bromoheksyny chlorowodorku w tabletce, jest wskazana w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych z zaburzeniami odkrztuszania i zaleganiem wydzieliny śluzowej. Preparat znajduje zastosowanie m.in. w ostrym zapaleniu oskrzeli, ostrych infekcjach górnych dróg oddechowych, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP), przewlekłym zapaleniu oskrzeli, rozstrzeniach oskrzeli, mukowiscydozie oraz rozedmie płuc. Mechanizm działania bromoheksyny opiera się na mukolitycznym efekcie polegającym na depolimeryzacji mukopolisacharydów, co zmniejsza lepkość śluzu i ułatwia jego usuwanie, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją rzęsek nabłonka oddechowego.
bromoheksyna chlorowodorek, depolimeryzacja mukopolisacharydów, działanie mukolityczne, gęsta wydzielina, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel produktywny, linia podziału tabletki, mukowiscydoza, obturacyjna choroba płuc, odruch kaszlowy, okres okołooperacyjny, POChP, powikłanie infekcyjne, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, rzęski nabłonka oddechowego, świszczący oddech, wydzielina śluzowa, zaburzenie odkrztuszania, zaostrzenie przewlekłe, zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy, zastój wydzieliny - Leksykon substancji czynnych
Tomka wonna – Działania niepożądane
Tomka wonna (Anthoxanthum odoratum) jest składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Preparaty te podawane są drogą podskórną (Catalet T, POLLINEX+Rye) lub podjęzykową (Perosall T13). Działania niepożądane związane z tomką wonną obejmują reakcje alergiczne o różnym nasileniu: od łagodnych (wyprysk atopowy, nasilenie egzemy, pieczenie oczu, kichanie, kaszel) przez umiarkowane i ciężkie (pokrzywka, obrzęk Quincke’go, świszczący oddech, zaostrzenie astmy) aż po zagrażające życiu wstrząs anafilaktyczny, który może wystąpić rzadko, ale szybko po podaniu preparatu. Reakcje miejscowe po wstrzyknięciu obejmują swędzenie, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, a także późniejsze pojawienie się ziarniniaków podskórnych utrzymujących się do 6 tygodni, związanych z obecnością wodorotlenku glinu. W przypadku podjęzykowego podania obserwuje się krótkotrwały świąd gardła, pieczenie jamy ustnej i obrzęk warg.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, choroba posurowicza, duszność, egzema atopowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia swoista, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, pokrzywka, reakcja miejscowa, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świąd oczu, świszczący oddech, tomka wonna, ucisk w klatce piersiowej, uogólniona pokrzywka, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie podskórne, wyprysk atopowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie astmy, zaostrzenie objawów - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Działania niepożądane
Stosowanie preparatów zawierających sodu wodorotlenek (NaOH), takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E oraz Nutriflex Lipid peri, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnorodnym charakterze. Najpoważniejsze z nich to reakcje anafilaktyczne manifestujące się sinicą, wstrząsem, niedotlenieniem, świstem krtaniowym, uogólnionym obrzękiem oraz innymi objawami zagrożenia życia. Ponadto obserwuje się reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz objawy nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, tachykardia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, wysypka i bóle mięśniowe. W zakresie zaburzeń metabolicznych najczęściej notowana jest hiperkaliemia, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami serca. Dodatkowo preparaty te mogą indukować poważne uszkodzenia wątroby, w tym hiperamonemię, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestazę, stłuszczenie oraz zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego, a także azotemię wskazującą na upośledzenie funkcji nerek.
anemia, azotemia, cholestaza, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, świszczący oddech, syndrom przeciążenia, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynników krzepnięcia, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator płucny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Soprobec
Produkt leczniczy Soprobec, będący wziewnym kortykosteroidem, wymaga precyzyjnego instruktażu pacjenta dotyczącego techniki inhalacji oraz regularnego, codziennego stosowania, nawet w okresach bezobjawowych. Nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, dlatego pacjent powinien mieć zawsze dostęp do szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Nagłe przerwanie terapii jest niewskazane; w przypadku nieskuteczności leczenia lub zwiększonego zapotrzebowania na leki doraźne konieczna jest ponowna ocena schematu terapeutycznego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywną lub przebyłą gruźlicą oraz w sytuacjach ryzyka wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania stosowania Soprobec i wdrożenia alternatywnego leczenia. Zaleca się również płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, depresja, duszność, gęstość mineralna kości, gruźlica, hipoglikemia, jadłowstręt, jaskra, kandydoza, kortykosteroid wziewny, lek przeciwhistaminowy, nadmierna aktywność psychoruchowa, napad drgawkowy, niedociśnienie, nieostre widzenie, osteoporoza, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, świszczący oddech, wyprysk, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren Sport 11,6 mg/g
Lek Voltaren SPORT w postaci żelu zawiera diklofenak dietyloamoniowy w stężeniu 11,6 mg/g, co odpowiada 10 mg diklofenaku sodowego na gram preparatu. Stosowanie tego leku może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z których najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak wysypka (często ≥ 1/100 do < 1/10). Rzadziej występują reakcje alergiczne, w tym nadwrażliwość i pokrzywka (≥ 1/10 000 do < 1/1000), a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, astma, pęcherzykowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło, wyprysk, rumień, zapalenie skóry oraz świąd (< 1/10 000). Substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (50 mg/g) i składniki zapachowe (1 mg/g), mogą dodatkowo przyczyniać się do podrażnień i reakcji alergicznych u osób wrażliwych.
alkohol benzylowy, astma, benzoesan benzylu, charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, duszność, działanie niepożądane, glikol propylenowy, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, wyprysk, wysypka, wysypka grudkowata, zaburzenia oddechowe, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na penicylinę – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na penicylinę, będąca najczęściej zgłaszaną alergią na leki, dotyczy około 10% populacji, jednak faktyczna częstość występowania wynosi poniżej 1%. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter natychmiastowy (typu I, IgE-zależny) lub opóźniony (limfocytowy), a ich objawy obejmują wysypkę, pokrzywkę, świąd, obrzęk, duszność, a w najcięższych przypadkach anafilaksję z objawami takimi jak obrzęk całego ciała, świszczący oddech, hipotensja i utrata przytomności. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, testach skórnych (z czułością około 90%) oraz doustnej prowokacji amoksycyliną, która pozwala na wykluczenie alergii u większości pacjentów. W przypadku potwierdzonej alergii, leczenie polega na przerwaniu podawania penicyliny, stosowaniu leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów oraz w sytuacjach zagrażających życiu – natychmiastowej epinefryny i hospitalizacji. Desensytyzacja penicyliną jest opcją terapeutyczną dla pacjentów bez alternatywnych antybiotyków, prowadzoną pod ścisłym nadzorem.
alergia na penicylinę, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyk penicylinowy, desensytyzacja, difenhydramina, duszność, infekcja drożdżakowa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, limfocyt T, oporność na antybiotyki, oporność wielolekowa, pokrzywka, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, świąd, świszczący oddech, test skórny, test śródskórny, układ odpornościowy, wysypka skórna, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pharmavate
Produkt Pharmavate, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości oraz wytwarzania neutralizujących przeciwciał (inhibitorów) przeciwko czynnikowi VIII. Reakcje alergiczne mogą obejmować pokrzywkę, świszczący oddech, spadek ciśnienia krwi oraz anafilaksję, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Inhibitory, oceniane w jednostkach Bethesda (BU/ml), są szczególnie niebezpieczne u pacjentów z ciężką postacią hemofilii A oraz w trakcie pierwszych 50 dni ekspozycji na czynnik VIII. Wysokie miano inhibitorów może prowadzić do nieskuteczności terapii, co wymaga konsultacji specjalistycznej i rozważenia alternatywnych metod leczenia. Ponadto, u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego konieczne jest ostrożne stosowanie leku oraz monitorowanie układu sercowo-naczyniowego.
aktywność prokoagulacyjna, anafilaksja, bakteriemia, cewnikowanie żył centralnych, czynnik krzepnięcia VIII, HAV, HBV, HCV, hemofilia typu A, HIV, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika VIII, jednostka Bethesda, leczenie wstrząsu, niedokrwistość hemolityczna, objawy nadwrażliwości, parwowirus B19, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon chorób i schorzeń
Astma zawodowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Astma zawodowa to przewlekła choroba układu oddechowego charakteryzująca się zmiennym ograniczeniem przepływu powietrza i nadreaktywnością dróg oddechowych, wywołana ekspozycją na czynniki środowiskowe w miejscu pracy. Stanowi około 15-17% przypadków astmy u dorosłych w krajach rozwiniętych. Wyróżnia się astmę z okresem latencji (alergiczną) oraz bez okresu latencji (podrażnieniową), a także astmę zaostrzaną przez pracę. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie zawodowym, badaniach czynnościowych płuc (spirometria, pomiary PEF), testach alergicznych i immunologicznych oraz, w razie potrzeby, swoistych próbach prowokacyjnych. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie, które często opóźnia się średnio o 2 lata, co negatywnie wpływa na rokowanie. Leczenie obejmuje unikanie ekspozycji na czynniki wywołujące, farmakoterapię (wziewne kortykosteroidy, beta-2 agoniści, leki antyleukotrienowe) oraz edukację pacjenta, a także regularne monitorowanie stanu klinicznego i funkcji płuc.
aldehyd glutarowy, alergolog, astma zaostrzana przez pracę, astma zawodowa, biomarker, czynność płuc, drogi oddechowe, fenotyp astmy, izocyjanian, krótko działający beta-2-agonista, lek antyleukotrienowy, lek przeciwzapalny, medycyna pracy, nadreaktywność dróg oddechowych, nadreaktywność oskrzeli, niepełnosprawność, pulmonolog, rehabilitacja pulmonologiczna, remisja objawów, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, terapia biologiczna, testy czynnościowe płuc, tlenoterapia, uczulenie na lateks, układ oddechowy, wziewny kortykosteroid, zaburzenia wymiany gazowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluticomb (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia preparatem Fluticomb, zawierającym salmeterol (ksynafonian, 21 μg/dawka) oraz flutykazon propionian w dawkach 44, 110 lub 220 μg/dawka, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na substancje czynne lub pomocnicze. Preparat dostępny jest w formie aerozolu inhalacyjnego (zawiesiny), co wymaga oceny zdolności pacjenta do prawidłowej techniki inhalacji. W wywiadzie należy zwrócić uwagę na objawy nadwrażliwości, takie jak reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność, świszczący oddech oraz anafilaksję, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Fluticomb.
aerozol inhalacyjny, anafilaksja, długo działający β2-mimetyk, dokumentacja medyczna, Fluticomb, flutykazon propionian, kortykosteroid wziewny, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol ksynafonianu, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, technika inhalacji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Emoclot 1000 j.m.
Emoclot to ludzki czynnik VIII krzepnięcia krwi dostępny w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m., stosowany w leczeniu hemofilii A. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości i alergicznych, które mogą obejmować objawy od łagodnych do ciężkich, w tym obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, tachykardię, niedociśnienie, świszczący oddech oraz reakcje skórne jak pokrzywka i wysypka. Szczególnie istotnym powikłaniem jest wytwarzanie inhibitorów neutralizujących czynnik VIII, co prowadzi do braku skuteczności leczenia i zwiększa ryzyko poważnych krwotoków. Częstość występowania inhibitorów jest różna: u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) wynosi ≥1/1 000 do <1/100, natomiast u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN) jest bardzo wysoka, ≥1/10. Produkt pochodzi z ludzkiego osocza, co niesie teoretyczne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, mimo stosowanych procedur inaktywacji.
artropatia, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czynnik VIII krzepnięcia krwi, hemofilia A, inhibitory czynnika VIII, krwawienie dostawowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, letarg, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, populacja pediatryczna, przeciwciała neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje immunologiczne, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Antytrombina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Antytrombina, białko osoczowe stosowane w terapii niedoborów antytrombiny i zaburzeń krzepnięcia, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, oraz potencjalne przeniesienie czynników zakaźnych. Podanie antytrombiny powinno być dokumentowane z podaniem nazwy i numeru serii produktu (np. Antithrombin III NF Takeda, Atenativ, Kybernin P). Pacjenci muszą być obserwowani pod kątem objawów alergicznych, takich jak uogólniona pokrzywka, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego czy wstrząs anafilaktyczny. Pomimo stosowania procedur selekcji dawców, badań przesiewowych i inaktywacji wirusów, nie można wykluczyć ryzyka transmisji patogenów, w tym wirusów osłonkowych (HIV, HBV, HCV, HAV) oraz wirusów bezosłonkowych, jak parwowirus B19, szczególnie niebezpiecznego dla kobiet w ciąży i osób z niedoborem odporności. Zaleca się rozważenie szczepień ochronnych przeciwko WZW A i B u pacjentów poddawanych wielokrotnym transfuzjom antytrombiny.
antytrombina, białko osoczowe, biologiczny produkt leczniczy, czynnik anty-FXa, czynnik zakaźny, HAV, HBV, HCV, heparyna niefrakcjonowana, HIV, krwawienie śródczaszkowe, ludzkie osocze, nabyty niedobór antytrombiny, niedobór antytrombiny, niedokrwistość hemolityczna, obniżenie ciśnienia tętniczego, parwowirus B19, pokrzywka uogólniona, reakcja nadwrażliwości alergicznej, świszczący oddech, wirus bezosłonkowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zespół niewydolności oddechowej noworodków, zwiększona erytropoeza - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie klatki piersiowej – Objawy
Zakażenie klatki piersiowej obejmuje infekcje płuc i dróg oddechowych, często powikłujące przeziębienie lub grypę, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym. Objawy różnią się w zależności od etiologii (bakteryjna, wirusowa, grzybicza), wieku pacjenta i stanu ogólnego. Typowe symptomy to kaszel mokry z odkrztuszaniem zielonej lub żółtej wydzieliny, duszność, gorączka powyżej 38°C, ból w klatce piersiowej, tachykardia oraz objawy ogólnoustrojowe jak bóle mięśniowe i zmęczenie. Bakteryjne zakażenia charakteryzują się nagłym początkiem, wysoką gorączką do 40,5°C, krwistą wydzieliną i cięższym przebiegiem, natomiast wirusowe rozwijają się stopniowo z łagodniejszymi objawami. W przebiegu zapalenia płuc wyróżnia się cztery fazy: przekrwienia, czerwonego i szarego wątrobienia oraz fazę rezolucji, z typowym czasem trwania objawów od 7 do 10 dni, a kaszlu nawet do 3 tygodni. U osób starszych i z chorobami przewlekłymi rekonwalescencja może trwać 6-8 tygodni lub dłużej.
duszność, hipoksja, kaszel mokry, krwista wydzielina, odkrztuszanie wydzieliny, ostre zapalenie oskrzeli, patogeny chorobotwórcze, POChP, rigors, ropień płuca, rtg klatki piersiowej, saturacja, sepsa, sinica, świszczący oddech, tachykardia, tlenoterapia, wciąganie międzyżebrowe, wentylacja mechaniczna, wysięk opłucnowy, wysoka gorączka, zaburzenia świadomości, zakażenie klatki piersiowej, zapalenie opłucnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów z pyłków traw – Działania niepożądane
Preparat ORALAIR zawiera wyciąg alergenów z pyłków traw (Kupkówka pospolita, Tomka wonna, Życica trwała, Wiechlina łąkowa, Tymotka łąkowa) i jest stosowany w immunoterapii alergenowej u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek. Badania kliniczne obejmujące 1038 dorosłych i 154 dzieci wykazały, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe, takie jak świąd i podrażnienie gardła, które występują bardzo często (≥1/10). W populacji pediatrycznej częściej obserwuje się kaszel, zapalenie nosa i gardła, obrzęk jamy ustnej oraz zespół alergii jamy ustnej. Istnieje ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest podobny do dorosłych, jednak z większą częstością niektórych objawów, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry, dysfagia, dysfonia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, limfadenopatia, niedrożność zatok, niewydolność oddechowa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świszczący oddech, wyciąg alergenów z pyłków traw, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie czerwieni warg, zapalenie języka, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie ucha, zespół alergii jamy ustnej - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na leki – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na leki to immunologiczna nadwrażliwość, w której układ odpornościowy wytwarza specyficzne przeciwciała przeciwko lekom, błędnie identyfikując je jako zagrożenie. Objawy mogą pojawić się natychmiast lub z opóźnieniem i obejmują wysypkę, pokrzywkę, świąd, obrzęk, gorączkę, a w najcięższych przypadkach anafilaksję z objawami takimi jak trudności w oddychaniu, obrzęk gardła, spadek ciśnienia krwi i utrata przytomności. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz testach skórnych i krwiowych, a w razie wątpliwości na testach prowokacyjnych. Kluczowe jest rozróżnienie prawdziwej alergii (stanowiącej 5-10% niepożądanych reakcji) od innych działań niepożądanych. W leczeniu łagodnych objawów stosuje się leki przeciwhistaminowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne i kortykosteroidy, natomiast anafilaksja wymaga natychmiastowego podania epinefryny i hospitalizacji.
alergia na leki, alergia na penicylinę, anafilaksja, auto-injektor epinefryny, desensytyzacja lekowa, duszność, epinefryna, gazometria krwi tętniczej, hipotensja, histamina, intubacja, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, łzawienie oczu, natlenienie, niedrożność dróg oddechowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk gardła, obrzęk warg, parametry życiowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcje krzyżowe, sinica, świszczący oddech, testy skórne, układ immunologiczny, układ odpornościowy, wysypka skórna, zmniejszony rzut serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Catalet D stężenie 1-25 JS/ml, stęźenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Lek Catalet D, zawierający alergoidy z pyłku drzew (olcha, brzoza, leszczyna pospolita), stosowany w immunoterapii alergenowej, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Reakcje alergiczne obejmują wstrząs anafilaktyczny, pokrzywkę, obrzęk Quincke’go oraz wyprysk atopowy, jednak częstość ich występowania jest nieznana. Objawy ze strony układu oddechowego to kichanie, kaszel, świszczący oddech i ucisk w klatce piersiowej. Miejscowo obserwuje się swędzenie, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, a także podskórne, swędzące guzki (ziarniniaki) pojawiające się 2-3 tygodnie po podaniu, związane z obecnością wodorotlenku glinu, które mogą utrzymywać się do 6 tygodni lub dłużej. W przypadku mnogich guzków zaleca się przerwanie immunoterapii. Gorączka również została zgłoszona jako działanie niepożądane.
alergoidy pyłku drzew, guzki podskórne, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, monitorowanie spontaniczne, obrzęk Quinckego, odczulanie, pieczenie oczu, pokrzywka, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenie narządu wzroku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Rak płuca – Objawy
Rak płuca, będący jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych, często przebiega bezobjawowo we wczesnych stadiach, co utrudnia jego wczesną diagnostykę i pogarsza rokowanie. Objawy takie jak uporczywy kaszel, duszność, odkrztuszanie krwi, ból w klatce piersiowej, chrypka oraz niewyjaśniona utrata masy ciała pojawiają się zwykle w bardziej zaawansowanych stadiach. W stadium IV, diagnozowanym w około 46,6% przypadków, obserwuje się nasilone objawy oraz symptomy przerzutów do mózgu, kości, wątroby i węzłów chłonnych, które manifestują się m.in. bólami głowy, zaburzeniami neurologicznymi, bólem kości, żółtaczką czy obrzękami. Charakterystyczne zespoły paraneoplastyczne, takie jak zespół żyły głównej górnej, zespół Hornera czy zespoły endokrynologiczne (SIADH, zespół Cushinga), mogą dodatkowo komplikować obraz kliniczny. Tempo progresji różni się w zależności od typu histologicznego – drobnokomórkowy rak płuca (SCLC) cechuje się szybkim wzrostem i wczesnym rozsiewem (84% przypadków z przerzutami przy diagnozie), podczas gdy niedrobnokomórkowy (NSCLC) rozwija się wolniej, choć również może dawać przerzuty.
ataksja móżdżkowa, badanie przesiewowe, ból w klatce piersiowej, chrypka, drgawki, drobnokomórkowy rak płuca, krwioplucie, nawracająca infekcja płucna, neuropatia czuciowa, niedrobnokomórkowy rak płuca, niezamierzona utrata masy ciała, nowotwór złośliwy, obrzęk twarzy, palce pałeczkowate, plwocina krwista, przerzut do kości, przerzut do mózgu, przerzut do wątroby, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut nowotworowy, rak płuca, stan splątania, świszczący oddech, uporczywy kaszel, utrata apetytu, wczesna diagnostyka, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zaawansowane stadium choroby, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zespół Hornera, zespół miasteniczny Lamberta-Eatona, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół paraneoplastyczny, zespół żyły głównej górnej, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symflusal
Produkt leczniczy Symflusal, zawierający salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, nie jest przeznaczony do leczenia ostrych zaostrzeń astmy i wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności. Pacjenci powinni mieć dostęp do szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela na wypadek nagłych napadów. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzenia astmy ani w przypadku nagłego pogorszenia stanu. W przypadku pogorszenia kontroli astmy lub POChP, konieczna jest konsultacja lekarska i ewentualna modyfikacja terapii, w tym rozważenie zwiększenia dawki kortykosteroidów. Nagłe przerwanie leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, a dawkę należy redukować stopniowo pod nadzorem lekarza. Symflusal wymaga ostrożności u pacjentów z infekcjami dróg oddechowych, chorobami układu krążenia, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią. Może powodować działania niepożądane takie jak paradoksalny skurcz oskrzeli, drżenia, kołatanie serca, bóle głowy oraz rzadko hiperglikemię i zaburzenia rytmu serca.
astma oskrzelowa, beta2-mimetyk, centralna chorioretinopatia surowicza, częstoskurcz nadkomorowy, duszność, flutykazon propionian, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, infekcja dróg oddechowych, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, odstęp QTc, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rytonawir, salmeterol ksynafonian, skurcz dodatkowy, splątanie, świszczący oddech, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rhesonativ
Podawanie immunoglobuliny ludzkiej anty-D (Rhesonativ) wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, w tym podawania wyłącznie drogą domięśniową, aby uniknąć ryzyka wstrząsu anafilaktycznego. Przed iniekcją należy sprawdzić, czy igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym, a po podaniu pacjent powinien być obserwowany przez minimum 20 minut (w przypadku dożylnego podania – co najmniej 1 godzinę). Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla matek po porodzie, nie dla noworodków, i nie jest wskazany u osób Rh(D) dodatnich ani u pacjentów z wcześniejszą immunizacją antygenem Rh(D). Zawartość IgA w preparacie wynosi maksymalnie 82,5 µg/ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z niedoborem IgA ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. W rzadkich przypadkach może wystąpić spadek ciśnienia tętniczego i reakcje alergiczne, które wymagają natychmiastowego przerwania podawania leku i wdrożenia standardowego leczenia anafilaksji.
ból w klatce piersiowej, choroba naczyń, cukrzyca, deficyt neurologiczny, duszność, hipowolemia, IgA, immunizacja antygenem Rh(D), immunoglobulina ludzka anty-D, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, niedobór IgA, niedociśnienie, obrzęk kończyny, okres poporodowy, parwowirus B19, podanie donaczyniowe, podanie dożylne, pokrzywka, produkt osoczopochodny, przeciwciała przeciwko IgA, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do zakrzepicy, spadek ciśnienia krwi, świszczący oddech, test antyglobulinowy, test Coombsa, ucisk w klatce piersiowej, udar, wstrząs anafilaktyczny, wynik fałszywie dodatni, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Ipidakryna – Działania niepożądane
Ipidakryna, dostępna w postaci tabletek 20 mg oraz roztworów do wstrzykiwań o stężeniach 5 mg/ml i 15 mg/ml, wywołuje działania niepożądane głównie poprzez pobudzenie receptorów muskarynowych. Działania te obejmują objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność przy dużych dawkach), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, bradykardia), oddechowego (zwiększone wydzielanie oskrzelowe), przewodu pokarmowego (ślinotok, nudności, wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu), skóry (nadmierna potliwość, świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowego (skurcze mięśni, osłabienie). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma objawami pojawiającymi się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Szczególnie istotne są reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk krtani, toksyczna nekroliza naskórka, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergia skórna, alergiczne zapalenie skóry, astma, atropina, bradykardia, ipidakryna, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, obrzęk krtani, pokrzywka, receptor muskarynowy, rumień, skurcz mięśni, ślinotok, środek przeciwcholinergiczny, świszczący oddech, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Działania niepożądane
Kwas L-asparaginowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (1,91 g/l) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/l), może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne reakcje immunologiczne takie jak anafilaksja, reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwość. Preparaty te zawierają także znaczące stężenia potasu (odpowiednio 45 mmol/l i 56,25 mmol/l), co predysponuje do hiperkaliemii. Ponadto obserwuje się zaburzenia oddychania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego, oraz szeroki zakres dysfunkcji wątroby (hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego) i nerek (azotemia). Miejscowe reakcje w miejscu podania infuzji obejmują zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. W badaniach laboratoryjnych mogą wystąpić podwyższone wartości bilirubiny oraz enzymów wątrobowych (ALT, AST), wskazujące na uszkodzenie hepatocytów.
aminotransferaza, azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoksja, hipotensja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, kwas L-asparaginowy, marskość wątroby, nadciśnienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, stridor, świąd, świszczący oddech, tachykardia, ucisk w gardle, wstrząs, wysypka, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zator żylny, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Bluefish Pharma 10 mg
Montelukast Bluefish Pharma 10 mg, w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany jako leczenie uzupełniające u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, którzy nie osiągają odpowiedniej kontroli objawów pomimo stosowania wziewnych kortykosteroidów i doraźnych krótko działających β-agonistów. Lek ten jest szczególnie zalecany w przypadkach nawracających epizodów duszności, nocnych przebudzeń, częstego używania leków doraźnych oraz ograniczenia aktywności fizycznej z powodu astmy. Ponadto, montelukast znajduje zastosowanie w profilaktyce astmy wysiłkowej, zapobiegając skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym, co jest istotne dla pacjentów aktywnych fizycznie. Dodatkowo, u pacjentów z astmą i współistniejącym sezonowym alergicznym nieżytem nosa, montelukast łagodzi objawy alergiczne, takie jak wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd i blokada nosa, co może przyczynić się do lepszej kontroli astmy.
alergiczny nieżyt nosa, astma przewlekła łagodna lub umiarkowana, astma wysiłkowa, krótko działający β-agonista, laktoza jednowodna, leczenie przeciwastmatyczne, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, świszczący oddech, tabletka powlekana, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła obturacyjna choroba płuc – Diagnostyka i diagnoza
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) charakteryzuje się nieodwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza, potwierdzanym spirometrycznie przy wskaźniku FEV1/FVC poniżej 0,7 po podaniu leku rozszerzającego oskrzela. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym, uwzględniającym objawy takie jak przewlekły kaszel, duszność wysiłkową, świsty oraz czynniki ryzyka (palenie tytoniu, ekspozycja na pyły i toksyny, zanieczyszczenie powietrza, wywiad rodzinny). Stopień obturacji ocenia się na podstawie wartości FEV1 wyrażonej procentowo względem wartości należnej: GOLD 1 (≥80%), GOLD 2 (50-79%), GOLD 3 (30-49%) oraz GOLD 4 (<30%). Spirometria przed i po próbie rozkurczowej jest kluczowa dla różnicowania POChP z astmą, gdzie w POChP poprawa parametrów jest minimalna lub nieobecna. Badania obrazowe (RTG, TK) oraz gazometria tętnicza (PaO2, PaCO2) i pulsoksymetria (SpO2 < 92%) wspomagają ocenę zaawansowania choroby i wykluczenie innych patologii.
alfa-1-antytrypsyna, astma oskrzelowa, bulle rozedmowe, choroba śródmiąższowa płuc, duszność, FEV1, FVC, gazometria tętnicza, hiperinflacja płuc, hiperkapnia, hipoksemia, niedobór alfa-1-antytrypsyny, ograniczenie przepływu powietrza, PEF, policytemia, próba rozkurczowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, rtg klatki piersiowej, spirometria, świszczący oddech, test 6-minutowego marszu, tlenoterapia domowa, tomografia komputerowa klatki piersiowej, wskaźnik FEV1/FVC, zaostrzenie POChP, zdolność dyfuzyjna płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alliofil 200 mg + 53,5 mg
Produkt leczniczy Alliofil, zawierający 200 mg Allium sativum L. bulbus oraz 53,5 mg Urtica dioica L. folium, może indukować działania niepożądane w trzech głównych kategoriach: odczyny alergiczne układu oddechowego (duszność, kaszel, nieżyt nosa, świszczący oddech), reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, rumień) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej). Częstotliwość występowania tych działań jest nieznana, jednak szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz z wywiadem alergicznym. Reakcje skórne mogą wymagać przerwania terapii, natomiast zaburzenia żołądkowo-jelitowe często ustępują samoistnie przy kontynuacji leczenia.
biegunka, cebula czosnku, choroba układu oddechowego, choroba współistniejąca, ciężka reakcja alergiczna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, ekstrakt z czosnku, farmakoterapia, interwencja medyczna, liść pokrzywy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nasilenie objawów, nieżyt nosa, objaw kliniczny, ocena kliniczna, odczyn alergiczny, personel medyczny, pokrzywka, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, rumień, składnik czynny, stosunek korzyści do ryzyka, świszczący oddech, tabletka dojelitowa, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wywiad alergiczny, zaburzenie przewodu pokarmowego, zmiana pokrzywkowa, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Catalet T stężenie 1-25 JS/ml, stężenie 2-250 JS/ml, stężenie 3-2500 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie 4-10000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Przedawkowanie leku Catalet T, zawierającego alergoidy pyłku traw, może prowadzić do szerokiego spektrum reakcji niepożądanych, od miejscowych (zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból w miejscu podania) po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, w tym wstrząs anafilaktyczny. Stężenia preparatu stosowane w terapii to 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml (leczenie podstawowe) oraz 10000 JS/ml (leczenie podtrzymujące), a błędy w dawkowaniu lub technice podania mogą zwiększać ryzyko powikłań. Reakcje ogólne umiarkowane (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk twarzy) wymagają natychmiastowej interwencji, natomiast ciężkie objawy (spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia świadomości) wskazują na wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia.
adrenalina, alergoid, duszność, glikokortykosteroid, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, nadwrażliwość, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nieżyt nosa, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, pokrzywka, pyłek traw, reakcja miejscowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świąd skóry, świszczący oddech, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clemastinum WZF 1 mg/ml
Klemastyna w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów i monitorowania terapii. Do istotnych hematologicznych działań należą małopłytkowość, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień i infekcji. W zakresie układu nerwowego najczęściej obserwuje się efekty sedatywne, takie jak uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji i zawroty głowy, a także rzadziej występujące objawy jak splątanie, nadmierne pobudzenie (zwłaszcza u dzieci), drżenia czy drgawki. Klemastyna może również powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym hipotensję, kołatanie serca, tachykardię oraz skurcze dodatkowe, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia.
agranulocytoza, ciśnienie tętnicze krwi, drgawki, drzewo oskrzelowe, dysuria, efekt sedatywny, fotosensytywność, hiperhydroza, hipotensja, klemastyna, kołatanie serca, krwinka czerwona, małopłytkowość, neutrofil, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność nosa, pęcherz moczowy, podwójne widzenie, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, roztwór do wstrzykiwań, skurcz dodatkowy, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon chorób i schorzeń
Atak astmy – Objawy
Atak astmy charakteryzuje się nagłym lub stopniowym nasileniem objawów wynikającym ze skurczu oskrzeli, stanu zapalnego oraz nadprodukcji śluzu, co prowadzi do zwężenia dróg oddechowych i utrudnienia przepływu powietrza. Typowe objawy obejmują duszność, świszczący oddech, kaszel nasilający się nocą, ucisk w klatce piersiowej oraz przyspieszony oddech. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić sinica, trudności w mówieniu, wciąganie przestrzeni międzyżebrowych, dezorientacja i senność. Monitorowanie szczytowego przepływu wydechowego (PEF) jest kluczowe w ocenie nasilenia ataku – wartości poniżej 80% normy wskazują na atak, a poniżej 40-50% na ciężki stan wymagający pilnej interwencji. Czas trwania ataku może wahać się od kilku minut do kilku dni, a powrót do zdrowia po ciężkim epizodzie średnio trwa około 1,7 tygodnia.
atak astmy, beta2-agonista, dezorientacja, drogi oddechowe, duszność, dyspnea, hipoksemia, inhalator ratunkowy, kaszel, kortykosteroidy systemowe, mięśnie szyi, niewydolność oddechowa, odma opłucnowa, pikflometr, plan działania w astmie, sinica, skurcz oskrzeli, stan zapalny, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, tachypnoe, ucisk w klatce piersiowej, wciąganie międzyżebrowe, zapalenie dróg oddechowych, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perosall D stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Przedawkowanie leku Perosall D, zawierającego standaryzowaną mieszankę alergenów pyłku drzew (olcha, brzoza, leszczyna pospolita), może prowadzić do szerokiego spektrum reakcji niepożądanych, od miejscowych objawów takich jak obrzęk i świąd w jamie ustnej, po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, w tym wstrząs anafilaktyczny. Ryzyko wystąpienia poważnych objawów wzrasta wraz ze stężeniem alergenu, szczególnie przy dawkach 100 JS/ml i wyższych, a najcięższe reakcje obserwuje się przy stężeniu 5000 JS/ml. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku, monitorowanie parametrów życiowych oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia, obejmującego podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, β-mimetyków wziewnych, a w przypadku wstrząsu anafilaktycznego – adrenaliny domięśniowo (0,3-0,5 mg), płynoterapii, tlenoterapii i intensywnej opieki medycznej.
adrenalina, alergen pyłku drzew, astma oskrzelowa, beta-mimetyk wziewny, ciśnienie tętnicze, duszność, immunoterapia alergenowa, intubacja, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, obrzęk warg, odpowiedź immunologiczna, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja dwufazowa, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, saturacja, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, tachykardia, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg (tabletki powlekane) zawiera montelukast w postaci soli sodowej i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży od 15 roku życia. Lek ten jest stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z przewlekłą astmą o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami doraźnie nie zapewnia pełnej kontroli objawów. Montelukast Bluefish jest również wskazany w profilaktyce astmy wysiłkowej, zapobiegając skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym. Dodatkowo, u pacjentów z astmą, lek może łagodzić objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co jest istotne ze względu na częste współwystępowanie tych schorzeń. Tabletki zawierają 10 mg montelukastu oraz 89,6 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma indukowana wysiłkiem, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótkodziałający, glikokortykosteroidy wziewne, laktoza jednowodna, leczenie astmy, montelukast sodu, nietolerancja laktozy, nieżyt nosa alergiczny, powysiłkowy skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli, świszczący oddech - Leksykon chorób i schorzeń
Kurczowe zapalenie skóry na zimno – Objawy
Kurczowe zapalenie skóry na zimno (cold urticaria) to przewlekła choroba alergiczna skóry, charakteryzująca się nadwrażliwością na niskie temperatury, prowadzącą do szybkiego (2-10 minut) pojawienia się bąbli pokrzywkowych, świądu, pieczenia oraz obrzęku w miejscach kontaktu z zimnem. Objawy utrzymują się zwykle od 1 do 2 godzin w postaci nabytej zimnej pokrzywki, natomiast w rzadszej rodzinnej formie mogą pojawiać się z opóźnieniem 24-48 godzin i trwać do 48 godzin. Ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, takie jak obrzęk języka i gardła, anafilaksja z tachykardią, hipotensją, dusznością i wstrząsem, występują najczęściej po ekspozycji dużej powierzchni ciała na zimno, zwłaszcza podczas pływania w wodzie o temperaturze poniżej 22°C. Średni czas trwania choroby wynosi około 5,6 ± 3,5 roku, a u około 50% pacjentów dochodzi do remisji lub znacznej poprawy w ciągu 5-6 lat.
anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, dermografizm, duszność, hipotensja, kurczowe zapalenie skóry na zimno, leukocytoza, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, objawy oddechowe, obrzęk, obrzęk górnych dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka cieplna, pokrzywka spontaniczna, świąd, świszczący oddech, tachykardia, test kostki lodu, test stymulacji zimnem, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny