rozuwastatyna
Rozuwastatyna to lek z grupy statyn (inhibitorów reduktazy HMG-CoA), stosowany głównie w leczeniu dyslipidemii, w szczególności hipercholesterolemii. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu odpowiedzialnego za syntezę cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL na hepatocytach i zwiększonego wychwytu lipoprotein o niskiej gęstości z krwi.
Rozuwastatyna charakteryzuje się wysoką skutecznością w obniżaniu stężenia cholesterolu LDL (redukcja o 45-63% w zależności od dawki), umiarkowanym wpływem na podwyższenie HDL (wzrost o 8-14%) oraz redukcją stężenia triglicerydów (o 10-35%). Jest najsilniejszą statyną w przeliczeniu na miligram substancji czynnej, co pozwala na stosowanie niższych dawek niż w przypadku innych leków z tej grupy.
W praktyce klinicznej rozuwastatyna jest stosowana w prewencji pierwotnej i wtórnej chorób sercowo-naczyniowych. Wykazano jej skuteczność w redukcji ryzyka zawału serca, udaru mózgu i konieczności rewaskularyzacji tętnic wieńcowych. Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu przez cytochrom P450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych w porównaniu do innych statyn.
Najczęstsze działania niepożądane rozuwastatyny obejmują bóle mięśniowe, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak miopatia czy rabdomioliza. Ze względu na profil farmakokinetyczny rozuwastatyna wykazuje mniejsze ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 niż inne statyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zahron 40 mg
Rozuwastatyna (Zahron, 40 mg) nie posiada dedykowanych badań klinicznych oceniających jej wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, jednak na podstawie właściwości farmakodynamicznych można wnioskować, że lek ten zasadniczo nie powinien negatywnie wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Mimo to, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, które mogą istotnie upośledzać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tym ryzyku, szczególnie jeśli pacjent regularnie prowadzi pojazdy lub obsługuje maszyny w pracy zawodowej.
badania kliniczne, bezpieczeństwo pacjenta, bezpieczeństwo publiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, farmakodynamika, funkcje psychomotoryczne, konsultacja lekarska, obsługa maszyn, opieka medyczna, profil bezpieczeństwa, przepisywanie leków, rozuwastatyna, terapia statynami, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Romazic 15 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny (preparat Romazic w dawkach 15 mg i 30 mg) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy wdrożyć diagnostykę ukierunkowaną na monitorowanie enzymów wątrobowych (ALT, AST, bilirubina) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), co pozwala na ocenę uszkodzenia hepatocytów i mięśni szkieletowych, w tym sercowego. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka powikłań wielonarządowych, takich jak miopatia, rabdomioliza, hepatotoksyczność, zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe oraz elektrolitowe (hiperkaliemia, hipokalcemia). Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji rozuwastatyny ze względu na jej wysokie wiązanie z białkami osocza.
białka osocza, bilirubina, cytochrom P450, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatocyty, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokalcemia, kinaza kreatynowa, mięśnie poprzecznie prążkowane, mioglobinuria, miopatia, niewydolność nerek, parametry życiowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, sól wapniowa, statyna, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Crestor 40 mg
Lek Crestor zawiera substancję czynną rozuwastatynę (Rosuvastatinum) w postaci soli wapniowej, dostępną w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg. Każda tabletka zawiera również laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio: 94,88 mg (5 mg), 91,3 mg (10 mg), 182,6 mg (20 mg) oraz 168,32 mg (40 mg). Rdzeń tabletki składa się z laktozy jednowodnej, celulozy mikrokrystalicznej, wapnia fosforanu, krospowidonu oraz magnezu stearynianu. Otoczka zawiera laktozę jednowodną, hypromelozę, triacetynę, dwutlenek tytanu (E171) oraz barwniki: tlenek żelaza żółty (E172) w dawce 5 mg i tlenek żelaza czerwony (E172) w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg. Tabletki różnią się kształtem, kolorem i oznaczeniami w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
blister aluminiowy, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, fosforan wapnia, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, rozuwastatyna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja plastyfikująca, substancja pomocnicza, substancja smarująca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crosuvo 10 mg
Lek Crosuvo zawiera rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępną w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, z różną zawartością laktozy jednowodnej (od 45,975 mg do 235,19 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Preparat jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa (w tym rodzinnej heterozygotycznej) oraz mieszanej dyslipidemii typu IIb u dorosłych, młodzieży i dzieci od 6. roku życia. Ponadto, stosowany jest w rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii jako uzupełnienie diety i innych metod leczenia, takich jak afereza LDL, często w terapii skojarzonej z ezetymibem. Crosuvo jest również zalecany w prewencji pierwotnej dużych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, gdzie terapia powinna być integralną częścią kompleksowej strategii redukcji ryzyka, obejmującej kontrolę ciśnienia tętniczego, glikemii oraz modyfikację stylu życia.
afereza LDL, cholesterol LDL, dyslipidemia mieszana, ezetymib, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipertriglicerydemia, incydent wieńcowy, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, prewencja pierwotna, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, terapia skojarzona, tłuszcze nasycone, udar mózgu, wchłanianie cholesterolu, zaburzenia gospodarki lipidowej, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper to lek w postaci tabletek powlekanych, dostępny w czterech dawkach, łączący trzy substancje czynne: rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg), peryndopryl z tert-butyloaminą (4 mg lub 8 mg) oraz indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg). Preparat jest wskazany do terapii skojarzonej nadciśnienia tętniczego i hiperlipidemii. Każda dawka ma charakterystyczny wygląd i rozmiar tabletek, co ułatwia identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu i powłoce tabletki zapewniają odpowiednią stabilność, rozpad i estetykę produktu. Roxiper jest pakowany w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach od 10 do 100 tabletek, z okresem ważności 3 lata, bez konieczności specjalnych warunków przechowywania poza ochroną przed światłem.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hiperlipidemia, indapamid, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl, peryndopryl tert-butyloamina, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, stearynian magnezu, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Romazic 10 mg
Produkt leczniczy Romazic zawiera substancję czynną rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępną w tabletkach powlekanych o mocach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 41,572 mg, 83,144 mg, 166,288 mg oraz 332,576 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, sodu cytrynian, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, laktozę jednowodną, makrogol 3350, triacetynę oraz tytanu dwutlenek (E171). Tabletki różnią się kształtem i grawiurą w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian sodu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, plastyfikator, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, regulator kwasowości, rozuwastatyna, sól wapniowa, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, triacetyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suvardio 40 mg
Rozuwastatyna (substancja czynna leku Suvardio) wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z tego powodu. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, przy czym dawka 40 mg wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poważnych zdarzeń, takich jak rabdomioliza, ciężkie uszkodzenia nerek oraz wzrost aktywności aminotransferaz. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia metaboliczne (cukrzyca u ≥1/100 do <1/10 pacjentów z czynnikami ryzyka), bóle mięśniowe (≥1/100 do <1/10), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha, zaparcia) oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (aminotransferazy, częstość ≥1/1000 do <1/100). Rzadziej notowano miopatię, rabdomiolizę, zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne i psychiczne, a także zmiany skórne, w tym ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona i DRESS.
aktywność CK, aminotransferaza, astenia, białkomocz, ginekomastia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, martwicza miopatia immunologiczna, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenia oka, zaburzenia wątroby, zapalenie mięśni, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 20 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva wiąże się z ograniczonymi danymi klinicznymi dotyczącymi konsekwencji przekroczenia zalecanych dawek. Ezetymib wykazuje relatywnie dobrą tolerancję nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe, np. 50 mg/dobę przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią, bez istotnych działań niepożądanych. Badania toksykologiczne na zwierzętach potwierdzają niską toksyczność ezetymibu przy bardzo wysokich dawkach (do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów). W praktyce klinicznej większość przypadków przedawkowania ezetymibu nie skutkowała poważnymi działaniami niepożądanymi, a ewentualne objawy miały łagodny przebieg.
ból mięśniowy, czynność wątroby, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ezetymib, hemodializa, hipercholesterolemia pierwotna, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mięśnie szkieletowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Crestor 40 mg
Stosowanie rozuwastatyny (Crestor) jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży oraz karmienia piersią ze względu na mechanizm działania leku, który polega na inhibicji reduktazy HMG-CoA i blokowaniu syntezy cholesterolu. Cholesterol jest niezbędny dla prawidłowego rozwoju płodu, a jego zahamowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych. Dane eksperymentalne na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalną toksyczność rozuwastatyny w procesach reprodukcji, co uzasadnia konieczność przerwania terapii natychmiast po potwierdzeniu ciąży. W trakcie leczenia u kobiet w wieku rozrodczym niezbędne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji, a lekarz powinien szczegółowo omówić ryzyko i przeciwwskazania z pacjentką przed rozpoczęciem terapii.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva zawiera rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy (ASA), które wykazują liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a inhibitory tych białek (np. cyklosporyna, inhibitory proteazy takie jak atazanawir/rytonawir) mogą zwiększać jej ekspozycję nawet 3-7-krotnie (np. cyklosporyna powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny), co znacząco podnosi ryzyko miopatii i wymaga przeciwwskazania lub modyfikacji dawki. Podobnie gemfibrozyl i inne fibraty podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, a ich łączne stosowanie zwiększa ryzyko miopatii. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można ograniczyć przez zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji metabolicznych.
alkohol etylowy, antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportowe OATP1B1, choroba Addisona, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, flukonazol, fondaparynuks, furosemid, gemfibrozyl, glikokortykosteroid, heparyna, hipercholesterolemia, hydrokortyzon, ibuprofen, inhibitor agregacji płytek, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kanrenonian potasu, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, prostaglandyna, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, spironolakton, sulfinpirazon, transporter BCRP, warfaryna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crosuvo, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym typowym dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20%, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia w wątrobie. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~134 l) i silne wiązanie z albuminami (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzymy CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Metabolity N-demetylowane mają około 50% mniejszą aktywność, a pochodne laktonowe są klinicznie nieaktywne. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (~5%), a okres półtrwania wynosi około 19 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka jest liniowa, bez kumulacji przy wielokrotnym podawaniu, a parametry nie różnią się istotnie ze względu na wiek czy płeć u dorosłych.
BCRP, białko transportujące, biodostępność bezwzględna, cholesterol LDL, CYP 2C19, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 3A4, cytochrom P450, dyslipidemia, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ustrojowa, farmakokinetyka liniowa, hepatocyt, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, niewydolność nerek, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodne laktonowe, pochodne N-demetylowane, pole pod krzywą stężenie-czas, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, sól wapniowa, statyna, stężenie osoczowe, synteza cholesterolu, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny (lek Romazic) nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, prawdopodobnie związane z farmakologicznym działaniem rozuwastatyny, przy czym u małp takie zmiany nie występowały. Działania niepożądane pojawiały się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak ekspozycja ustrojowa w badaniach przedklinicznych była wielokrotnie wyższa niż u ludzi po dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka lecznicza, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, Romazic, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wskaźnik przeżycia potomstwa, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Clarithromycin hameln 500 mg
Klarytromycyna, jako silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lowastatyną i symwastatyną ze względu na wysokie ryzyko rabdomiolizy. W przypadku innych statyn (atorwastatyna, rozuwastatyna) zaleca się stosowanie najmniejszej dopuszczalnej dawki oraz rozważenie alternatywnej statyny nie metabolizowanej przez CYP3A4, np. fluwastatyny. Ponadto, kojarzenie klarytromycyny z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pochodne sulfonylomocznika) i insuliną wymaga ścisłego monitorowania glikemii z uwagi na ryzyko istotnej hipoglikemii. Interakcje z warfaryną mogą prowadzić do znacznego wydłużenia INR i czasu protrombinowego, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga częstego monitorowania parametrów krzepnięcia. Szczególną ostrożność należy zachować także przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim (dabigatran, rywaroksaban, apiksaban, edoksaban), zwłaszcza u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia.
apiksaban, atorwastatyna, biodostępność leku, czas protrombinowy, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, działanie sedatywne, edoksaban, fluwastatyna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, klarytromycyna, klindamycyna, lek makrolidowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, linkomycyna, lowastatyna, makrolidowy antybiotyk, miopatia, nadkażenie, oporność krzyżowa, oporność mikrobiologiczna, pochodna sulfonylomocznika, rabdomioliza, rozuwastatyna, rywaroksaban, statyna, stężenie glukozy, symwastatyna, warfaryna, współczynnik INR - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna (Rosufy) jest skutecznym lekiem hipolipemizującym, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, czynna chorobą wątroby (w tym niewyjaśnioną, trwale podwyższoną aktywnością aminotransferaz przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, w ciąży i podczas karmienia piersią, a także u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie cyklosporyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia rozuwastatyny i powikłań mięśniowych, takich jak rabdomioliza.
aminotransferazy, ciąża i karmienie piersią, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działania niepożądane, fibraty, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miopatia, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna, substancja pomocnicza, terapia hipolipemizująca, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, uszkodzenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roswera 5 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Roswera, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i indywidualnego podejścia terapeutycznego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy wdrożyć leczenie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów laboratoryjnych, takich jak aktywność aminotransferaz (ALT, AST), kinazy kreatynowej (CK), stężenie kreatyniny, mocznika, eGFR oraz elektrolitów (potas, wapń, fosforany). Regularne badania pozwalają na wczesne wykrycie powikłań, takich jak hepatotoksyczność, miopatia, rabdomioliza z mioglobinurią oraz ostra niewydolność nerek. Objawy przedawkowania obejmują m.in. podwyższenie enzymów wątrobowych, bóle mięśniowe, osłabienie, zaburzenia neurologiczne oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe, które wymagają odpowiedniego leczenia objawowego i, w ciężkich przypadkach, hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
aminotransferaza, czynność wątroby, EGFR, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, kreatynina, leczenie objawowe, mioglobinuria, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, panel wątrobowy, parestezja, rabdomioliza, rozuwastatyna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Przedawkowanie
Ezetymib, inhibitor absorpcji cholesterolu, wykazuje wysoki margines bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawkowanie terapeutyczne (10 mg/dobę). Badania kliniczne potwierdziły dobrą tolerancję dawek 50 mg/dobę (5-krotność dawki standardowej) u zdrowych ochotników przez 14 dni oraz 40 mg/dobę (4-krotność dawki standardowej) u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną przez 56 dni. W większości przypadków przedawkowania nie obserwowano objawów klinicznych ani ciężkich działań niepożądanych. Dane przedkliniczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, psy) potwierdzają brak istotnej toksyczności przy bardzo wysokich dawkach do 5000 mg/kg masy ciała. W przypadku preparatów złożonych z ezetymibem i statynami, takich jak atorwastatyna, rozuwastatyna czy symwastatyna, istnieje potencjalne ryzyko działań niepożądanych drugiej substancji, jednak badania ostrej toksyczności u myszy i szczurów wykazały dobrą tolerancję jednoczesnego podania ezetymibu i symwastatyny w dawkach 1000 mg/kg.
atorwastatyna, badanie toksyczności, białko osocza, czynność wątroby, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, ezetymib, hemodializa, hipercholesterolemia pierwotna, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek hipolipemizujący, objaw kliniczny, ostra toksyczność, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję transporterów OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do zwiększenia stężenia leku w osoczu i podwyższonego ryzyka miopatii. Najistotniejsze klinicznie interakcje dotyczą leków takich jak cyklosporyna (7-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitory proteazy (3-7-krotne zwiększenie ekspozycji), gemfibrozyl (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz leki przeciwwirusowe sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC). Zaleca się rozpoczynanie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg przy spodziewanym wzroście ekspozycji ≥2-krotnego oraz dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekraczała ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg bez interakcji. Przykładowo, z gemfibrozylem dawka maksymalna to 20 mg, a z atazanawirem/rytonawirem 10 mg. Leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą obniżać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%.
antagonista witaminy K, atazanawir, białka transporterowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, ketokonazol, kwas fusydynowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lopinawir, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampicyna, sofosbuwir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie podstawowych parametrów farmakologicznych oraz genotoksyczności i kancerogenności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp – gatunku najbardziej zbliżonego do człowieka. Działania niepożądane, takie jak uszkodzenie jąder u małp i psów oraz toksyczny wpływ na reprodukcję u szczurów, pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Nie prowadzono natomiast szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny kardiotoksyczności.
badanie przedkliniczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, hipercholesterolemia, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zahron 5 mg
Rozuwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, zawarta w produkcie leczniczym Zahron (5 mg w postaci soli wapniowej), jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko zaburzeń rozwoju płodu wynikające z hamowania syntezy cholesterolu, niezbędnego do prawidłowego rozwoju prenatalnego. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz o konieczności natychmiastowego przerwania leczenia i zgłoszenia się do lekarza w przypadku zajścia w ciążę. Dane z badań na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalną toksyczność rozuwastatyny dla procesów reprodukcyjnych oraz przenikanie leku do mleka, co uzasadnia przeciwwskazania w okresie laktacji.
inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktacja, metoda antykoncepcji, parametry lipidowe, proces reprodukcyjny, przeciwwskazanie, przemiana cholesterolu, przenikanie do mleka, rozuwastatyna, rozwój płodu, sól wapniowa rozuwastatyny, statyna, synteza cholesterolu, szlak syntezy cholesterolu, toksyczność, Zahron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zaranta 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa rozuwastatyny, obejmujące badania farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, prawdopodobnie związane z mechanizmem działania leku na metabolizm lipidów. U psów stwierdzono również zmiany w pęcherzyku żółciowym, natomiast u małp nie zaobserwowano hepatotoksyczności, co wskazuje na różnice międzygatunkowe. W dokumentacji przedklinicznej nie przeprowadzono szczegółowych badań wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, istotny dla repolaryzacji mięśnia sercowego i potencjalnego ryzyka wydłużenia odstępu QT.
dawka terapeutyczna, działanie gonadotoksyczne, efekt hepatotoksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kanał potasowy hERG, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczność układu rozrodczego, wydłużenie odstępu QT, zmiany histopatologiczne wątroby, zmiany pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ezehron Duo 30 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta. Ezetymib wykazuje dobrą tolerancję nawet w dawkach do 50 mg/dobę przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią, a toksyczność w badaniach na zwierzętach jest niska przy dawkach do 5000 mg/kg (szczury, myszy) i 3000 mg/kg (psy). W przypadku rozuwastatyny dane dotyczące przedawkowania są ograniczone, nie istnieje specyficzne antidotum, a hemodializa prawdopodobnie nie przynosi korzyści terapeutycznych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper to lek złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz rozuwastatynę (selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA). Peryndopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, zmniejszając wydzielanie aldosteronu i całkowity opór obwodowy, co prowadzi do poprawy funkcji serca i redukcji przerostu lewej komory (LVMI zmniejszony o 10,1 g/m² vs 1,1 g/m² przy enalaprylu; p<0,0001). Indapamid zwiększa wydalanie sodu i chlorków, wywołując efekt przeciwnadciśnieniowy utrzymujący się przez 24 godziny, bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i węglowodanów. Rozuwastatyna skutecznie obniża LDL-C (do 53% przy dawce 40 mg), triglicerydy (o 10-35%) oraz nonHDL-C (o 7-60%), jednocześnie podnosząc HDL-C i ApoA-I, co potwierdzają badania kliniczne, w tym JUPITER, wykazujące redukcję zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów wysokiego ryzyka.
bradykinina, ciśnienie napełniania komory serca, działanie hipolipemizujące, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia typu IIa i IIb, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kora nadnerczy, mialgia, nefropatia cukrzycowa, niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, podatność naczyń tętniczych, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, przerost lewej komory, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, tiazydowy lek moczopędny, zawał mięśnia sercowego, złożony punkt końcowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Stosowanie rozuwastatyny (Rosuvastatin Medical Valley) jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży oraz okresie laktacji ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu oraz potencjalne działania niepożądane u niemowląt karmionych piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz o konieczności natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku zajścia w ciążę. Wskazane jest wdrożenie alternatywnych metod kontroli hiperlipidemii, takich jak intensywne modyfikacje diety i stylu życia, a także monitorowanie parametrów lipidowych po porodzie. Dane z badań na zwierzętach potwierdzają przenikanie rozuwastatyny do mleka, co stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku w okresie karmienia piersią.
aminotransferaza wątrobowa, cholesterol, cukrzyca, działanie niepożądane, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, parametry lipidowe, redukcja stężenia lipidów, rozuwastatyna, statyna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie wątrobowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zahron, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA, z działaniami niepożądanymi o charakterze głównie łagodnym i przemijającym. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, przy czym proteinuria kanalikowa występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując podczas kontynuacji leczenia. Obserwuje się również rzadkie przypadki hematurii. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rabdomioliza, są bardziej powszechne przy dawkach >20 mg, z możliwym wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK), która w większości przypadków jest łagodna i przemijająca; przerwanie terapii jest wskazane przy CK >5 x GGN. Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych również zależy od dawki i jest zwykle łagodne i bezobjawowe.
aminotransferaza, ból mięśni, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Preparat Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva dostępny jest w dawkach 5 mg + 100 mg, 10 mg + 100 mg oraz 20 mg + 100 mg, podawany w formie jednej kapsułki dobowo. Produkt złożony nie jest wskazany do inicjacji terapii – pacjent powinien być wcześniej ustabilizowany na pojedynczych składnikach, a dobór dawki produktu złożonego powinien odpowiadać wcześniej stosowanym dawkom. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki. Stosowanie jest przeciwwskazane u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u pacjentów z czynną chorobą wątroby. U pacjentów z 8-9 punktami w skali Child-Pugh obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga oceny czynności nerek przed terapią. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz z określonymi polimorfizmami genetycznymi zaleca się stosowanie niższych dawek rozuwastatyny, co może wymagać indywidualnego doboru preparatów.
atazanawir, białka transportowe, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, inhibitor proteazy, kapsułka twarda, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, typranawir - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zaranta 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna Zaranty, charakteryzuje się farmakokinetyką obejmującą powolne wchłanianie z osiągnięciem Cmax po około 5 godzinach oraz bezwzględną biodostępnością około 20%, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do tkanki wątrobowej, z objętością dystrybucji około 134 l i wiązaniem z białkami osocza na poziomie 90%, głównie z albuminami. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnych N-demetylowanych metabolitów (50% aktywności leku) oraz nieaktywnych laktonowych pochodnych. Eliminacja odbywa się głównie drogą wątrobowo-jelitową (90% z kałem) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (10%, z czego 5% w postaci niezmienionej). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a średni klirens osoczowy około 50 l/h, bez zmiany przy wyższych dawkach, co potwierdza liniową farmakokinetykę i brak kumulacji przy wielokrotnym podawaniu.
ABCG2, AUC, BCRP, białka osocza, biodostępność, Cmax, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dyslipidemia, efekt pierwszego przejścia, eliminacja wątrobowo-jelitowa, genotypowanie, hepatocyty, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, laktonowe pochodne, liniowa farmakokinetyka, N-demetylowane pochodne, OATP-C, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stężenie w osoczu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna (Roswera) jest statyną stosowaną w leczeniu hipercholesterolemii oraz prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dostępne dawki to 5, 10, 15, 20, 30 i 40 mg w formie tabletek powlekanych. Początkowa dawka u dorosłych wynosi zwykle 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a w ciężkiej hipercholesterolemii i wysokim ryzyku sercowo-naczyniowym do 30-40 mg, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych zalecana dawka to 20 mg/dobę. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg (6-9 lat) i 5 mg (10-17 lat), z maksymalnymi dawkami odpowiednio 10 mg i 20 mg. U dzieci z homozygotyczną postacią dawka maksymalna to 20 mg/dobę. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę. Rozuwastatyna może być stosowana niezależnie od posiłków, a terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą hipolipemizującą.
BCRP, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, dieta hipolipemizująca, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Child-Pugh, statyna, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zahron 40 mg
Produkt leczniczy Zahron zawiera 40 mg rozuwastatyny w formie soli wapniowej, dostępny w postaci czerwonych, okrągłych tabletek powlekanych z oznaczeniem „40”. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak laktoza jednowodna (234,44 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz barwniki żółcień pomarańczowa FCF (E 110, 0,96 mg) i czerwień koszenilowa A (E 124, 0,744 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Składniki te pełnią funkcje farmaceutyczne, m.in. celuloza mikrokrystaliczna jako wypełniacz i środek wiążący, kroskarmeloza sodowa jako substancja rozsadzająca, magnezu stearynian jako substancja poślizgowa oraz hypromeloza i triacetyna jako składniki powłoki.
celuloza mikrokrystaliczna, czerwień koszenilowa A, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, reakcja alergiczna, rozuwastatyna, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, triacetyna, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosutrox 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla człowieka, jednak brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na kanał potasowy hERG, co jest kluczowe dla oceny potencjalnych zaburzeń rytmu serca. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz w pęcherzyku żółciowym psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Dodatkowo, podawanie wysokich dawek rozuwastatyny skutkowało uszkodzeniem jąder u małp i psów, co wskazuje na możliwe działania toksyczne na układ rozrodczy. Zmiany w wątrobie i pęcherzyku żółciowym nie występowały u małp, co sugeruje różnice międzygatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na lek.
dawka lecznicza, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, funkcja elektryczna serca, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, parametr wątrobowy, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wiek rozrodczy, zaburzenie czynności wątroby, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crosuvo Plus 40 mg + 10 mg
Crosuvo Plus to lek z grupy czynników modyfikujących lipidy (kod ATC: C10BA06), łączący rozuwastatynę wapniową i ezetymib, które działają synergistycznie na obniżenie stężenia cholesterolu LDL. Rozuwastatyna jest selektywnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, hamującym syntezę cholesterolu w wątrobie oraz zwiększającym ekspresję receptorów LDL na hepatocytach, co prowadzi do redukcji LDL, VLDL, trójglicerydów i ApoB oraz wzrostu HDL i ApoA-I. Ezetymib natomiast selektywnie hamuje wchłanianie cholesterolu i fitosteroli w jelicie cienkim poprzez blokadę białka NPC1L1, co uzupełnia mechanizm działania statyn. Efekt terapeutyczny rozuwastatyny pojawia się szybko – już po 1 tygodniu, a pełna odpowiedź rozwija się w ciągu 4 tygodni i utrzymuje się podczas terapii. Ezetymib wykazuje wysoką specyficzność, hamując wchłanianie cholesterolu o 54% w badaniu klinicznym, bez wpływu na absorpcję innych lipidów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.
białko Niemann-Pick C1-Like 1, cholesterol całkowity, cholesterol frakcji HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, etynyloestradiol, ezetymib, frakcja nie-HDL-C, hepatocyt, hipercholesterolemia, kwas tłuszczowy, kwas żółciowy, lek hipolipemizujący, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, lipoproteina VLDL, mewalonian, pochodna kwasu fibrynowego, progesteron, rąbek szczoteczkowy jelita cienkiego, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, stanol roślinny, sterol roślinny, symwastatyna, trójgliceryd, VLDL-C, VLDL-TG, witamina A i D, żywica wiążąca kwasy żółciowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valarox 80 mg + 20 mg
Valarox to lek złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz walsartan, dostępny w czterech dawkach: 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg. Produkt jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych z wysokim ryzykiem pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego, zwłaszcza przy współistniejącej pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa, mieszanej dyslipidemii typu IIb lub homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Valarox stosowany jest jako terapia zastępcza u pacjentów już skutecznie leczonych oboma składnikami w tych samych dawkach, co pozwala na uproszczenie schematu dawkowania i poprawę compliance. Tabletki różnią się wyglądem i wymiarami, a każda dawka zawiera laktozę w ilości od 85,50 mg do 180,89 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista receptora angiotensyny II, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, compliance, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie zastępcze, miażdżyca, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna, ryzyko zdarzenia sercowo-naczyniowego, triglicerydy, walsartan, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Zahron Combi dostępny jest w czterech stężeniach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, zawierających rozuwastatynę i amlodypinę w postaci kapsułek twardych. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana o dowolnej porze, z posiłkiem lub bez. Lek nie jest wskazany do leczenia początkowego; terapia powinna być rozpoczęta od stałych dawek poszczególnych składników podawanych jednocześnie, a dawka Zahron Combi ustalana na ich podstawie. U pacjentów z nadciśnieniem amlodypinę można łączyć z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-blokerami oraz inhibitorami ACE bez konieczności zmiany dawki. Nie wymaga się modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek, natomiast stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek jest przeciwwskazane. Amlodypina nie jest dializowalna i powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów dializowanych.
amlodypina, amlodypina bezylan, białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, dieta niskocholesterolowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, miopatia, nadciśnienie tętnicze, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Eslikarbazepina – Interakcje
Octan eslikarbazepiny jest prolekiem, który ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – eslikarbazepiny, eliminowanego głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym. W badaniach in vivo wykazano, że eslikarbazepina indukuje enzymy CYP3A4 oraz UDP-glukuronylotransferazy, co prowadzi do zwiększonego metabolizmu leków metabolizowanych tymi szlakami, np. symwastatyny (zmniejszenie ekspozycji o 50%) czy doustnych środków antykoncepcyjnych (obniżenie stężeń lewonorgestrelu o 37% i etynyloestradiolu o 42%). Indukcja enzymatyczna rozwija się stopniowo i może trwać 2-3 tygodnie po zmianie dawki lub rozpoczęciu/przerwaniu terapii. Eslikarbazepina wykazuje także działanie hamujące CYP2C19, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, np. fenytoiny (wzrost o 31-35%), jednocześnie zmniejszając własne stężenia o 31-33% wskutek indukcji glukuronidacji. W przypadku ko-terapii z karbamazepiną (400 mg x2/d) obserwuje się zmniejszenie ekspozycji na eslikarbazepinę o 32%, co może wymagać dostosowania dawki. Równoczesne stosowanie okskarbazepiny jest niewskazane ze względu na ryzyko nadmiernego narażenia na metabolity obu leków.
CYP2C19, CYP3A4, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym wątrobowy, epoksyd karbamazepiny, eslikarbazepina, etynyloestradiol, fenytoina, glikoproteina p, indukcja CYP3A4, indukcja glukuronidacji, inhibitor MAO, inhibitor oksydazy monoaminowej, INR, interakcja międzylekowa, karbamazepina, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetiracetam, lewonorgestrel, octan eslikarbazepiny, okskarbazepina, R-warfaryna, rozuwastatyna, S-warfaryna, sprzęganie z kwasem glukuronowym, symwastatyna, topiramat, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, UDP-glukuronylo-transferaza, walproinian, warfaryna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ridlip
Rozuwastatyna (Ridlip) wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) oraz reakcji DRESS, które mogą zagrażać życiu. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów skórnych i natychmiast przerwać leczenie w przypadku ich wystąpienia, bez ponownego wdrażania leku u pacjentów z historią tych reakcji. Dawka 40 mg wiąże się z większym ryzykiem proteinurii kanalikowej oraz działań niepożądanych ze strony nerek i mięśni, w tym miopatii i rabdomiolizy. Aktywność kinazy kreatynowej (CK) powinna być oceniana z uwzględnieniem czynników zakłócających, a leczenie nie powinno być rozpoczynane lub powinno być przerwane, jeśli CK przekracza 5 × GGN. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z predyspozycjami do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, nadużywanie alkoholu czy stosowanie leków fibratowych.
antybiotyk makrolidowy, ból mięśni, ciężkie skórne działanie niepożądane, cukrzyca, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia wtórna, hiperglikemia, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, martwicza miopatia o podłożu immunologicznym, miastenia, miastenia oczna, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, proteinuria, rabdomioliza, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, rozuwastatyna, sepsa, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna Suvardio, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów białek transportowych OATP1B1 i BCRP, takich jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazana), inhibitory proteazy (np. atazanawir + rytonawir powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę) oraz gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny max. 20 mg/dobę). Inne istotne interakcje obejmują znaczne zwiększenie ekspozycji przy stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru (7,4-krotne ↑ AUC) oraz darolutamidu (5,2-krotne ↑ AUC), co wymaga znacznej redukcji dawki lub unikania kojarzenia. Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20%, co nie wymaga korekty dawki. Rozuwastatyna nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja kliniczna, itrakonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, tipranawir, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, aktywny składnik leku Roswera, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze, czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotnie górną granicę normy, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatię, jednoczesne stosowanie sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru lub cyklosporyny, a także ciążę, okres karmienia piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Dawkowanie 30 mg i 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazane u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii lub rabdomiolizy, takimi jak umiarkowane zaburzenia nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, pochodzenie azjatyckie oraz jednoczesne stosowanie fibratów.
aminotransferaza, aminotransferaza wątrobowa, choroba wątroby, cyklosporyna, ezetimib, fibrat, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, kwas nikotynowy, miopatia, miotoksyczność, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, teratogenność, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 5 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimibe Teva to lek hipolipemizujący łączący mechanizmy działania rozuwastatyny – selektywnego inhibitora reduktazy HMG-CoA, który hamuje endogenną syntezę cholesterolu i zwiększa ekspresję receptorów LDL w wątrobie, oraz ezetymibu, który selektywnie blokuje jelitowe wchłanianie cholesterolu poprzez hamowanie białka NPC1L1. Rozuwastatyna wykazuje dawkozależne obniżenie LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz poprawę wskaźników aterogennych, a efekt terapeutyczny jest widoczny już po tygodniu, z pełną odpowiedzią w 4 tygodnie. Ezetymib dodatkowo zmniejsza wchłanianie cholesterolu o 54% w jelicie, co w połączeniu z rozuwastatyną prowadzi do synergistycznego obniżenia LDL-C i ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
białko NPC1L1, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, ezetymib, fitosterole, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas żółciowy, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, lek przeciwcholesterolowy, ostry zespół wieńcowy, profil lipidowy, receptor LDL, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, terapia skojarzona, triglicerydy, wchłanianie cholesterolu