fenylefryna
Fenylefryna jest sympatykomimetycznym lekiem o działaniu α-adrenergicznym, stosowanym głównie jako obkurczający naczynia krwionośne. Jej mechanizm działania polega na stymulacji receptorów α1-adrenergicznych, co prowadzi do skurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych i zwiększenia oporu obwodowego.
W praktyce klinicznej fenylefryna znajduje zastosowanie w leczeniu niedrożności nosa (jako składnik preparatów do stosowania miejscowego), w okulistyce do rozszerzania źrenic, a także w anestezjologii do przeciwdziałania hipotensji podczas znieczulenia. Lek ten jest również wykorzystywany w stanach nagłych do leczenia wstrząsu i ciężkiej hipotonii.
Fenylefryna, w przeciwieństwie do adrenaliny czy noradrenaliny, wykazuje znacznie mniejsze powinowactwo do receptorów β-adrenergicznych, dzięki czemu wywołuje mniej działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Należy jednak zachować ostrożność przy jej stosowaniu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobą wieńcową czy nadczynnością tarczycy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ampril 5 mg tabletki 5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w preparacie Ampril, prowadzi do krytycznego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, skutkując znacznym rozszerzeniem naczyń obwodowych i gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, co może wywołać wstrząs hipowolemiczny. Charakterystyczne objawy obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), hiperkaliemię, hiponatremię oraz ostrą niewydolność nerek z podwyższonymi wartościami kreatyniny i mocznika, wynikającą z hipoperfuzji i zaburzonej autoregulacji nerkowej. Przedawkowanie stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, elektrolitowych oraz funkcji nerek.
agonista receptora alfa-1 adrenergicznego, autoregulacja przepływu nerkowego, bradykardia, dekontaminacja, fenylefryna, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, mocznik, niewydolność nerek, noradrenalina, obniżenie ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, rytm serca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstrykcja, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbowy – Działania niepożądane
Kwas askorbinowy (witamina C) jest powszechnie stosowany w dawkach terapeutycznych, jednak dawki przekraczające 1 g/dobę mogą wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, bóle i skurcze żołądka oraz niestrawność. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek wiąże się z ryzykiem zaburzeń układu moczowego, w tym kamicy nerkowej (szczawianowej, moczanowej, cystynowej), hiperoksalurią oraz kolką nerkową. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) istnieje ryzyko hemolizy i niedokrwistości hemolitycznej, szczególnie przy dawkach >3 g/dobę u dzieci i >15 g/dobę u dorosłych. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (wysypka, zaczerwienienie, świąd), bóle głowy, zawroty, a także objawy ze strony układu oddechowego, takie jak duszność i skurcz oskrzeli.
biegunka, ból głowy, chlorofenamina, fenylefryna, G6PD, hemoliza, hemoliza erytrocytów, hiperoksaluria, kamica moczanowa, kamica nerkowa, kamica szczawianowa, kolka nerkowa, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas szczawiowy, martwica brodawek nerkowych, nadwrażliwość skórna, nefropatia cewkowo-śródmiąższowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, paracetamol, przewlekła hemoliza, równowaga wodno-elektrolitowa, skurcz oskrzeli, szczawian wapnia, witamina C, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Coldrex MaxGrip (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/sasz.
Ocena wpływu preparatu Coldrex MaxGrip na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest kluczowa ze względu na obecność substancji czynnych: paracetamolu (1000 mg), chlorowodorku fenylefryny (10 mg) oraz kwasu askorbinowego (40 mg) w jednej saszetce. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, może wywoływać zawroty głowy, które bezpośrednio obniżają zdolności psychomotoryczne pacjenta. W przypadku wystąpienia takich objawów zaleca się bezwzględne powstrzymanie od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i osób trzecich. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (3,73 g) i sód (129,15 mg), które mogą mieć znaczenie w kontekście indywidualnych przeciwwskazań i chorób współistniejących.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Otrivin Allergy (2,5 mg + 0,25 mg)/ml
Otrivin Allergy to aerozol do nosa zawierający fenylefrynę (2,5 mg/ml) oraz dimetyndenu maleinian (0,25 mg/ml), które wykazują istotne interakcje farmakologiczne. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk obkurczający naczynia, jest przeciwwskazana u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, jednoczesne stosowanie z trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz β-blokerami może nasilać działanie hipertensyjne fenylefryny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ostrożności w doborze terapii. Dimetynden maleinian, jako lek przeciwhistaminowy, może wywoływać efekt sedatywny, który jest potęgowany przez alkohol, dlatego zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii, mimo miejscowego podania leku.
beta-adrenolityk, błona śluzowa nosa, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie tętnicze, dimetyndenu maleinian, działanie hipertensyjne, fenylefryna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, obkurczenie naczyń krwionośnych, olejek lawendowy, Otrivin Allergy, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, reakcja sercowo-naczyniowa, sedacja - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg
Theraflu MAX GRIP to preparat zawierający 1000 mg paracetamolu, 70 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg chlorowodorku fenylefryny w jednej saszetce proszku do sporządzania roztworu doustnego. Standardowe dawkowanie dla dorosłych i osób starszych o masie ciała powyżej 50 kg to jedna saszetka co 4-6 godzin, maksymalnie 4 saszetki na dobę (odpowiadające 4000 mg paracetamolu, 280 mg kwasu askorbinowego i 40 mg fenylefryny). Stosowanie leku powinno być ograniczone do maksymalnie 3 dni bez konsultacji lekarskiej. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń wątroby lub zespołu Gilberta konieczna jest redukcja dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami, a pojedyncze dawki 1000 mg paracetamolu nie powinny być stosowane, jeśli wymagana jest modyfikacja dawkowania.
chlorowodorek fenylefryny, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, fenylefryna, kwas askorbowy, łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby, łagodne zaburzenia czynności nerek, paracetamol, podanie doustne, przedawkowanie, Theraflu MAX GRIP, układ krążenia, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół Gilberta - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Hot (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Przedawkowanie leku Gripex Hot, zawierającego paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg) w saszetce, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, głównie ze strony wątroby i układu sercowo-naczyniowego. Dawka hepatotoksyczna paracetamolu wynosi ≥5 g jednorazowo (około 8 saszetek), przy czym u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub niedożywieniem toksyczność może wystąpić przy niższych dawkach. Wczesne objawy zatrucia (nudności, wymioty, potliwość, senność, osłabienie) pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin, a następnie rozwija się uszkodzenie wątroby manifestujące się rozpieraniem w nadbrzuszu i żółtaczką po 24-48 godzinach. Fenylefryna powoduje tachykardię, nadciśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniową i depresję oddechową.
acetylocysteina, choroba wątroby, dawka hepatotoksyczna, depresja oddechowa, fenylefryna, Gripex, intensywna terapia, kwas askorbowy, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadużywanie alkoholu, odruch wymiotny, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie leku we krwi, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zapaść naczyniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Plendil 10 mg
Przedawkowanie felodypiny, substancji czynnej leku Plendil (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 5 mg lub 10 mg), prowadzi do patologicznej wazodylatacji i znaczącego obniżenia ciśnienia tętniczego, co może skutkować hipoperfuzją narządową zagrażającą życiu. Dodatkowo, w niektórych przypadkach obserwuje się bradykardię (<60 uderzeń/min) wynikającą z blokady kanałów wapniowych w węźle zatokowo-przedsionkowym. Objawy te są bezpośrednim efektem farmakodynamicznym felodypiny i ich nasilenie zależy od przyjętej dawki. Wczesne postępowanie obejmuje ograniczenie wchłaniania leku poprzez podanie węgla aktywnego oraz płukanie żołądka, skuteczne do 1 godziny od zażycia leku.
atropina, biodostępność, bloker kanału wapniowego, bradykardia, ciśnienie tętnicze, felodypina, fenylefryna, hipoperfuzja narządowa, lek sympatykomimetyczny, monitoring hemodynamiczny, niedociśnienie tętnicze, norepinefryna, objętość wewnątrznaczyniowa, Plendil, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, receptor alfa-1-adrenergiczny, skurcz naczyniowy, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, wazodylatacja obwodowa, węgiel aktywny, węzeł zatokowo-przedsionkowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hornera – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół Hornera to jednostronne zaburzenie neurologiczne wynikające z przerwania unerwienia współczulnego, charakteryzujące się triadą objawów: częściową ptozą, miozą oraz anhidrozą po stronie zajętej twarzy. Dodatkowo mogą wystąpić enophthalmos, przekrwienie spojówki i uniesienie powieki dolnej. Etiologia jest zróżnicowana i zależy od lokalizacji uszkodzenia szlaku współczulnego; u niemowląt najczęściej uraz okołoporodowy, u dorosłych zaś urazy szyi i klatki piersiowej, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, guzy nowotworowe (np. zespół Pancoasta, neuroblastoma), powikłania po cewnikowaniu żyły szyjnej wewnętrznej, udary, infekcje i zmiany zapalne. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach farmakologicznych z kokainą lub aprakloniną oraz obrazowaniu MRI lub CT obejmującym cały przebieg szlaku współczulnego, ze szczególnym uwzględnieniem naczyń w przypadku podejrzenia rozwarstwienia tętnicy szyjnej. Wczesne rozpoznanie i identyfikacja przyczyny są kluczowe dla dalszego postępowania.
anhidroza, enoftalmus, fenylefryna, leczenie przeciwzakrzepowe, malformacja naczyniowa, mięsak prążkowanokomórkowy, mioza, neuroblastoma, obrazowanie naczyniowe, opieka paliatywna, przekrwienie spojówki, ptoza, reakcja źrenicy, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, test farmakologiczny, tętniak naczyniowy, tomografia komputerowa, udar mózgu, unerwienie współczulne, uszkodzenie rogówki, zaburzenie neurologiczne, zapadnięcie gałki ocznej, zespół Hornera, zespół Pancoasta, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Conaret 3,75 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III° oraz skurcz oskrzeli. W opisanych przypadkach dawki sięgały nawet 2000 mg, a objawy obejmowały również ostrą niewydolność serca i hipoglikemię. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których nawet niewielkie przekroczenie dawki może wywołać ciężkie powikłania. Mechanizmy toksyczności wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2, prowadząc do zmniejszenia automatyzmu węzła zatokowego, rozszerzenia naczyń obwodowych, zwężenia oskrzeli oraz hamowania glikogenolizy i glukoneogenezy.
aminofilina, antagonista receptorów cholinergicznych, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba wieńcowa, dializa, dobutamina, dysfagia, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, fenylefryna, furosemid, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hipoperfuzja mózgowa, izoprenalina, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, orcyprenalina, ostra niewydolność serca, przedawkowanie bisoprololu, salbutamol, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Choligrip (750 mg + 10 mg + 60 mg)/sasz.
Lek Choligrip w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego zawiera paracetamol (750 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz kwas askorbowy (60 mg) w jednej saszetce. Preparat jest wskazany do kompleksowego leczenia objawowego infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak bóle głowy, dreszcze, ból gardła, niedrożność przewodów nosowych oraz ból związany z zapaleniem zatok przynosowych. Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, fenylefryna obkurcza naczynia błony śluzowej nosa, redukując obrzęk i przekrwienie, natomiast kwas askorbinowy wspiera mechanizmy odpornościowe organizmu. Postać proszku do roztworu doustnego umożliwia szybkie wchłanianie i wygodne podanie, szczególnie u pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek.
ból gardła, ból głowy, dreszcze, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, fenylefryna, grypa i przeziębienie, infekcja górnych dróg oddechowych, kwas askorbowy, lek sympatykomimetyczny, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, roztwór doustny, substancja pomocnicza, witamina C, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apap przeziębienie junior 300 mg + 20 mg + 5 mg
APAP przeziębienie junior to złożony preparat zawierający paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) w jednej saszetce proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo poprzez hamowanie cyklooksygenazy w OUN, co zmniejsza syntezę prostaglandyn i obniża percepcję bólu oraz gorączkę, nie wpływając na agregację płytek krwi. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, stymuluje receptory α-adrenergiczne naczyń, powodując ich skurcz i redukcję obrzęku błony śluzowej nosa, co ułatwia oddychanie. Kwas askorbinowy pełni funkcje antyoksydacyjne, wspiera biosyntezę kolagenu, metabolizm aminokwasów, hormonów i żelaza oraz moduluje odpowiedź immunologiczną, co jest istotne w zwalczaniu infekcji wirusowych i bakteryjnych.
7α-hydroksylaza steroidowa, agregacja płytek krwi, amina sympatykomimetyczna, biosynteza kolagenu, cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, działanie antyoksydacyjne, fenylefryna, hydroksyprolina, immunoglobulina, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, kwas askorbowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, peroksydacja lipidów, prostacyklina, przekrwienie błony śluzowej, receptor α-adrenergiczny, stres oksydacyjny, tromboksan, witamina C - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroValsart 80 mg
Przedawkowanie walsartanu, leku z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego (<90/60 mmHg), które może skutkować obniżeniem świadomości, zapaścią krążeniową oraz wstrząsem z niewydolnością wielonarządową. Mechanizm patofizjologiczny opiera się na nadmiernej blokadzie receptorów angiotensyny II, co powoduje silną wazodilatację i spadek oporu obwodowego. Objawy te stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Walsartan charakteryzuje się wysokim (>95%) wiązaniem z białkami osocza, co ogranicza skuteczność hemodializy jako metody eliminacji leku.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, fenylefryna, hemodializa, hipotensja, lek obkurczający naczynia krwionośne, lek przeciwnadciśnieniowy, monitoring hemodynamiczny, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, obniżenie świadomości, perfuzja mózgowa, płynoterapia, równowaga elektrolitowa, skala Glasgow, stabilizacja krążenia, stężenie kreatyniny, walsartan, wstrząs, wydolność oddechowa, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie perfuzji tkankowej, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Otrivin Allergy
Produkt Otrivin Allergy zawiera fenylefrynę (2,5 mg/ml) oraz dimetynden maleinian (0,25 mg/ml) i wymaga ostrożności w stosowaniu u pacjentów z nadwrażliwością na substancje adrenergiczne, chorobami układu sercowo-naczyniowego (choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze), nadczynnością tarczycy, cukrzycą, niedrożnością szyi pęcherza moczowego oraz padaczką. Fenylefryna może nasilać objawy nadciśnienia, choroby wieńcowej i nadczynności tarczycy, a dimetynden maleinian obniża próg drgawkowy. Lek nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni ze względu na ryzyko tachyfilaksji i rhinitis medicamentosa. Dawkowanie musi być ściśle przestrzegane, szczególnie u dzieci poniżej 6 lat (przeciwwskazanie) oraz osób powyżej 65 lat, ze względu na zwiększone ryzyko działań ogólnoustrojowych.
arytmia serca, bezsenność, chlorek benzalkoniowy, choroba wieńcowa, cukrzyca, dimetyndenu maleinian, działanie antycholinergiczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie sympatykomimetyczne, fenylefryna, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedrożność pęcherza moczowego, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk błony śluzowej nosa, padaczka, parametr hormonalny, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, receptor H1, rhinitis medicamentosa, rozrost gruczołu krokowego, substancja adrenergiczna, tachyfilaksja, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie mikcji, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phenylephrine Aguettant 50 mikrogramów/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne fenylefryny, substancji czynnej produktu Phenylephrine Aguettant (50 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Brak mutagenności i karcynogenności stanowi istotny element bezpieczeństwa farmakologicznego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu leku. Wyniki te potwierdzają, że fenylefryna nie powoduje uszkodzeń materiału genetycznego ani nie zwiększa ryzyka rozwoju nowotworów, co jest kluczowe dla oceny ryzyka w praktyce klinicznej.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, fenylefryna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, ocena bezpieczeństwa farmakologicznego, Phenylephrine Aguettant, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zmiana mutagenna - Leksykon leków
Interakcje leku – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Modafen Grip zawiera ibuprofen (200 mg) oraz fenylefrynę (5 mg), co powoduje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z odmiennych mechanizmów działania obu substancji. Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje istotne interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), zwiększając ryzyko krwawień, oraz z lekami przeciwnadciśnieniowymi i moczopędnymi, gdzie może obniżać ich skuteczność i zwiększać nefrotoksyczność. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym może hamować kardioprotekcyjne działanie ASA i zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto, ibuprofen wchodzi w interakcje z kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi, SSRI, glikozydami naparstnicy, cyklosporyną, takrolimusem, lit, fenytoiną, metotreksatem, baklofenem, zydowudyną, antybiotykami chinolonowymi, sulfinpyrazonem, probenecydem oraz pochodnymi sulfonylomocznika, co wymaga odpowiedniego monitorowania i ostrożności klinicznej.
agregacja płytek krwi, alkaloid sporyszu, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, baklofen, choroba wrzodowa, cyklosporyna, działanie niepożądane, działanie presyjne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sympatykomimetyczne, działanie urykozuryczne, ergotamina, ergotyzm, fenylefryna, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, lek sympatykomimetyczny, lit, metotreksat, metyldopa, metyzergid, mifepriston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, ototoksyczność, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, sulfinpyrazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dilzem 120 retard 120 mg
Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 120 retard, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i nerkowego. Charakterystyczne objawy obejmują nasilone niedociśnienie tętnicze, które może skutkować wstrząsem i ostrą niewydolnością nerek, bradykardię zatokową (<60 uderzeń/min), zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (w tym bloki II i III stopnia) oraz ostrą niewydolność nerek wtórną do hipoperfuzji. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń i hamowanie czynności węzła zatokowo-przedsionkowego oraz węzła przedsionkowo-komorowego. Powikłania mogą prowadzić do niewydolności wielonarządowej, wymagającej intensywnej opieki medycznej.
antagonista wapnia, anuria, atropina, azotemia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, ciśnienie tętnicze, diltiazem chlorowodorek, Dilzem retard, diuretyk osmotyczny, diureza osmotyczna, dobutamina, elektrostymulacja serca, fenylefryna, glukagon, glukonian wapnia, kanały wapniowe, lek inotropowy, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, oligouria, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Doksylamina Geiser 25 mg
Przedawkowanie wodorobursztynianu doksylaminy stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), układu sercowo-naczyniowego oraz efektów przeciwcholinergicznych. Objawy neurologiczne obejmują senność, pobudzenie, majaczenie, zaburzenia psychotyczne, drgawki oraz śpiączkę, natomiast kardiologiczne to tachykardia, nadciśnienie tętnicze, arytmie i niedociśnienie. Charakterystyczne są także objawy przeciwcholinergiczne, takie jak rozszerzone źrenice, gorączka i suchość w ustach. Wczesne objawy żołądkowo-jelitowe to nudności i wymioty. Poważnym powikłaniem jest rabdomioliza, potwierdzana wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CPK), która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, wymagającej monitorowania funkcji nerek i ewentualnej terapii nerkozastępczej. Objawy zazwyczaj ustępują w ciągu 24-48 godzin, jednak konieczne jest rozważenie zatrucia wielolekowego.
arytmia, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki, epinefryna, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, norepinefryna, objawy przeciwcholinergiczne, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, receptor muskarynowy, śpiączka, tachykardia, technika nerkozastępcza, wodorobursztynian doksylaminy, wymuszona diureza, zaburzenia psychotyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biorphen 0,1 mg/ml
Produkt leczniczy Biorphen, zawierający fenylefryny chlorowodorek w stężeniu 0,1 mg/ml, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa. Brakuje szczegółowych informacji na temat genotoksyczności, kancerogenności, toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz teratogenności fenylefryny. W szczególności nie dysponujemy danymi dotyczącymi wpływu fenylefryny na płodność i funkcje rozrodcze, co stanowi istotny aspekt bezpieczeństwa przedklinicznego. W związku z tym, ocena ryzyka powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) oraz na doświadczeniu klinicznym z wieloletniego stosowania fenylefryny.
Biorphen, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fenylefryny, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, fenylefryna, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał kancerogenny, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, teratogenność, toksyczność dawki, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phenylephrine Aguettant 50 mikrogramów/ml
Fenylefryna w postaci roztworu do wstrzykiwań Phenylephrine Aguettant (50 µg/ml) jest stosowana u kobiet w okresie rozrodczym z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie pozwalają na pełną ocenę ryzyka teratogennego. Podanie fenylefryny w późnym okresie ciąży lub podczas porodu może prowadzić do niedotlenienia i bradykardii płodu. Lekarz powinien unikać jednoczesnego stosowania fenylefryny z lekami pobudzającymi skurcze macicy ze względu na ryzyko ciężkiego nadciśnienia tętniczego u matki i płodu. W przypadku wskazań klinicznych możliwe jest zastosowanie fenylefryny, jednak pacjentka powinna być poinformowana o konieczności zgłaszania wszystkich przyjmowanych leków.
ampułko-strzykawka, biodostępność, bradykardia płodu, chlorowodorek fenylefryny, działanie teratogenne, fenylefryna, karmienie piersią, lek pobudzający skurcze macicy, model zwierzęcy, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie, płodność, pojedynczy bolus, późny okres ciąży, roztwór do wstrzykiwań, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anosin 10 mg
Produkt leczniczy Anosin dostępny jest w formie kapsułek twardych zawierających 10 mg fenylefryny (w postaci 12,2 mg fenylefryny chlorowodorku). Kapsułki mają charakterystyczny biały kolor, długość około 14 mm i zawierają substancję pomocniczą laktozę jednowodną w ilości 74,8 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze obejmują skrobię żelowaną kukurydzianą, skrobię kukurydzianą, magnezu stearynian, żelatynę oraz dwutlenek tytanu, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków rozsadzających, poślizgowych oraz tworzących otoczkę kapsułki. Wszystkie składniki spełniają wymagania farmakopealne i standardy jakościowe dla produktów leczniczych.
blister Aluminium/PVC/PVDC, fenylefryna, fenylefryny chlorowodorek, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żelatyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vicks Antigrip Zatoki i Katar (650 mg + 16 mg + 4 mg)/sasz
Preparat Vicks AntiGrip Zatoki i Katar, zawierający 4 mg chlorfenaminy maleinianu (odpowiadające 2,8 mg chlorfenaminy), paracetamol oraz fenylefrynę, może znacząco wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Chlorfenamina maleinian, jako substancja przeciwhistaminowa o działaniu sedatywnym, wywołuje objawy takie jak senność, zawroty głowy i niewyraźne widzenie, które zaburzają percepcję, czas reakcji oraz świadomość, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających wzmożonej uwagi i precyzji. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na funkcje psychomotoryczne oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia objawów niepożądanych.
chlorfenamina, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, edukacja pacjenta, fenylefryna, granulat do roztworu doustnego, interakcja lekowa, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwprzeziębieniowy, niewyraźne widzenie, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, senność, Vicks AntiGrip, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramicor 2,5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora ACE, prowadzi do nadmiernej blokady konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, skutkując rozszerzeniem naczyń obwodowych i znacznym spadkiem oporu naczyniowego. Klinicznie manifestuje się to hipotensją (szczególnie przy dawkach >40 mg, zagrażającą życiu powyżej 100 mg), wstrząsem hipowolemicznym, bradykardią (<60 uderzeń/min przy dawkach >50 mg), zaburzeniami elektrolitowymi (hiperkaliemia, hiponatremia przy dawkach >75 mg) oraz niewydolnością nerek. Objawy te wynikają z mechanizmów farmakologicznych leku, w tym rozkładu bradykininy i hamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, co wymaga szybkiej diagnostyki i monitorowania parametrów hemodynamicznych, neurologicznych, nerkowych oraz elektrolitowych, w tym EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu i przewodzenia. Leczenie przedawkowania ramiprylu ma charakter objawowy i obejmuje odtruwanie przewodu pokarmowego (płukanie żołądka do 1-2 godzin po przyjęciu, podawanie węgla aktywowanego), stabilizację hemodynamiczną (uzupełnienie objętości krystaloidami/koloidami, podawanie agonistów receptorów alfa-1 adrenergicznych, angiotensyny II) oraz terapię bradykardii (atropina, stymulacja serca). Korekta zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiperkaliemii, jest kluczowa i może wymagać wlewu glukozy z insuliną, salbutamolu, żywic jonowymiennych lub dializy. Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu ramiprylatu, aktywnego metabolitu, ale może być rozważana w ciężkich przypadkach z niewydolnością nerek. Rokowanie zależy od dawki, czasu interwencji oraz chorób współistniejących; szybka i adekwatna terapia pozwala na pełne odzyskanie sprawności, jednak konieczna jest dalsza obserwacja funkcji nerek i równowagi elektrolitowej.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, anuria, atropina, bradykardia, bradykinina, centralne ciśnienie żylne, dializa, diureza godzinowa, fenylefryna, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, niewydolność nerek, noradrenalina, oliguria, perfuzja mózgowa, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodilatacja, wazokonstriktor, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Mydrane to roztwór do wstrzykiwań zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefrynę chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml), stosowany w dawce 0,2 ml zawierającej odpowiednio 0,04 mg tropikamidu, 0,62 mg fenylefryny i 2 mg lidokainy. Pomimo minimalnego ryzyka ogólnoustrojowego przedawkowania ze względu na jednorazowe podanie, możliwe są poważne skutki kliniczne, zwłaszcza związane z układem nerwowym i sercowo-naczyniowym. Lidokaina może wywołać drgawki, utratę przytomności, zatrzymanie oddychania oraz reakcje sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia i depresja mięśnia sercowego. Miejscowe przedawkowanie może prowadzić do utraty komórek śródbłonka rogówki, skutkując zaburzeniami przejrzystości i pogorszeniem widzenia.
bradykardia, depresja mięśnia sercowego, drgawki, fentolamina, fenylefryna, fizostygmina, hipotensja, lidokaina, Mydrane, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, powikłanie okulistyczne, przejrzystość rogówki, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, śpiączka, śródbłonek rogówki, tropikamid, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, wentylacja kontrolowana, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Phenylephrine Unimedic, dostępny w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań (ampułki 5 ml i 10 ml zawierające odpowiednio 0,5 mg i 1,0 mg fenylefryny), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co zostało jednoznacznie określone w punkcie 4.7 charakterystyki produktu leczniczego jako „Nie dotyczy”. Lek podawany jest w warunkach klinicznych pod nadzorem personelu medycznego, a jego krótki czas działania oraz wskazania kliniczne (np. znieczulenie, intensywna terapia) minimalizują ryzyko zaburzeń zdolności psychomotorycznych. Parametry fizykochemiczne preparatu to osmolalność 270-300 mOsm/kg oraz pH 4,5-6,5.
alfa-adrenomimetyk, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, fenylefryna, fenylefryny chlorowodorek, intensywna terapia, interakcja lekowa, lek wazoaktywny, postać farmaceutyczna, procedura diagnostyczna, procedura operacyjna, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, układ nerwowy, zdolność psychomotoryczna, znieczulenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vicks Antigrip Max (1000 mg + 16 mg + 4 mg)/sasz.
Vicks AntiGrip Max to preparat w formie granulatu do sporządzania roztworu doustnego, zawierający 1000 mg paracetamolu, 15,58 mg fenylefryny wodorowinianu (odpowiadającego 8,21 mg fenylefryny) oraz 4 mg chlorfenaminy maleinianu (2,8 mg chlorfenaminy) w jednej saszetce. Lek jest wskazany do krótkotrwałego leczenia objawowego przeziębienia i grypy, zwłaszcza w przypadkach współwystępowania gorączki, bólu o nasileniu słabym do umiarkowanego (np. bóle głowy, gardła, mięśni, zatok przynosowych), obrzęku błony śluzowej nosa i zatok oraz nadmiernej wydzieliny z nosa. Paracetamol działa przeciwgorączkowo i przeciwbólowo, fenylefryna obkurcza naczynia błony śluzowej nosa, a chlorfenamina pełni funkcję przeciwhistaminową, redukując wydzielinę i obrzęk.
ból gardła, ból głowy, ból mięśni, ból mięśniowo-stawowy, chlorfenamina, choroba nerek, choroba wątroby, dolegliwość bólowa, fenylefryna, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie tętnicze, niedrożność nosa, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej, obrzęk zatok przynosowych, ostre zapalenie gardła, ostre zapalenie krtani, ostre zapalenie zatok, paracetamol, przeziębienie i grypa, stan gorączkowy, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – FluControl Max 650 mg + 10 mg + 4 mg
FluControl MAX to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający paracetamol 650 mg, chlorowodorek fenylefryny 10 mg oraz maleinian chlorofenaminy 4 mg, przeznaczony do objawowego leczenia przeziębienia i grypy. Preparat wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, skutecznie łagodząc ból o słabym lub umiarkowanym nasileniu oraz obniżając gorączkę. Ponadto, dzięki fenylefrynie, redukuje obrzęk i przekrwienie błony śluzowej nosa, co ułatwia oddychanie, a chlorofenamina zmniejsza nadmierną wydzielinę śluzową, poprawiając komfort pacjenta. Kompleksowe działanie trzech substancji czynnych czyni FluControl MAX odpowiednim wyborem w przypadku wieloobjawowych infekcji górnych dróg oddechowych.
ból gardła, ból głowy, ból mięśniowy, ból o umiarkowanym nasileniu, chlorofenamina, działanie przeciwbólowe, fenylefryna, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, leczenie objawowe, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej, przewody nosowe, przeziębienie i grypa, redukcja obrzęku, wydzielanie śluzu, wydzielina z nosa - Leksykon substancji czynnych
Mepiramina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mepiramina maleinianu, stosowana w preparatach takich jak Envil katar i Sinumedin (1,5 mg/ml roztworu w połączeniu z fenylefryną), jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa jej stosowania w tym okresie. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie dostarczyły jednoznacznych informacji na temat wpływu mepiraminy i fenylefryny na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. W dokumentacji leków podkreśla się brak odpowiednich danych klinicznych, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka, dlatego stosowanie tych preparatów w ciąży jest wyraźnie przeciwwskazane.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Betadrin WZF (1 mg + 0,33 mg)/ml
Produkt leczniczy Betadrin WZF zawiera difenhydraminę chlorowodorek oraz nafazolinę azotan, co determinuje istotne interakcje farmakologiczne. Nafazolina, wykazująca działanie naczynioskurczowe, może nasilać efekt skurczowy naczyń u pacjentów stosujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD), prowadząc do wzrostu ciśnienia tętniczego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które może wywołać przełom nadciśnieniowy. Difenhydramina, jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wykazuje działanie sedatywne, nasilane przez alkohol, co zwiększa ryzyko zaburzeń OUN, takich jak senność, zaburzenia koncentracji i koordynacji ruchowej. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii Betadrin WZF ze względu na potencjalne nieprzewidywalne zmiany ciśnienia tętniczego i działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego.
benzodiazepina, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, depresja ośrodkowego układu nerwowego, difenhydraminy chlorowodorek, działanie naczynioskurczowe, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, działanie skurczowe nafazoliny, fenylefryna, inhibitory monoaminooksydazy, koordynacja ruchowa, lek sympatykomimetyczny, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, nafazoliny azotan, obkurczenie naczyń krwionośnych, opioidowy lek przeciwbólowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, zaburzenia koncentracji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vicks AntiGrip Complex 500 mg + 200 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Vicks AntiGrip Complex zawiera paracetamol (500 mg), gwajafenezynę (200 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg) i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Paracetamol, choć szeroko badany i uznany za bezpieczny w dawkach terapeutycznych, powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas ze względu na niejednoznaczne dane epidemiologiczne dotyczące rozwoju układu nerwowego płodu. Fenylefryna, ze względu na działanie naczynioskurczowe, może powodować zwężenie naczyń macicy i niedotlenienie płodu, dlatego jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności i ograniczenia do niezbędnych przypadków. Gwajafenezyna ma ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży, dlatego powinna być stosowana tylko po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo stosowania w ciąży, działanie naczynioskurczowe, fenylefryna, gwajafenezyna, karmienie piersią, niedotlenienie płodu, paracetamol, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój układu nerwowego, stosunek korzyści do ryzyka, Vicks AntiGrip Complex, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zwężenie naczyń macicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Theraflu MAX GRIP 1000 mg + 10 mg + 70 mg
Theraflu MAX GRIP, zawierający 1000 mg paracetamolu, 10 mg chlorowodorku fenylefryny oraz 70 mg kwasu askorbinowego, może wywoływać działania niepożądane związane z poszczególnymi składnikami. Paracetamol wiąże się z bardzo rzadkimi, ale istotnymi klinicznie reakcjami, takimi jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości skórne (wysypka, obrzęk naczynioruchowy), skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby. Fenylefryna natomiast może powodować nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, wzrost ciśnienia tętniczego, nudności i wymioty. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również rzadkie przypadki nadwrażliwości, pokrzywki, alergicznego zapalenia skóry, rozszerzenia źrenicy i ostrej jaskry zamykającego się kąta, tachykardii, kołatania serca, wysypki oraz zaburzeń urologicznych, takich jak dyzuria i zatrzymanie moczu, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami (np. rozrost gruczołu krokowego).
alergiczne zapalenie skóry, chlorowodorek fenylefryny, ciężka reakcja skórna, dyzuria, fenylefryna, jaskra ostra zamykającego się kąta, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, nadwrażliwość skórna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, paracetamol, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Phenylephrine Unimedic to roztwór do wstrzykiwań dostępny w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml fenylefryny chlorowodorku. Ampułki o pojemności 10 ml zawierają odpowiednio 0,5 mg (0,05 mg/ml) lub 1,0 mg (0,1 mg/ml) fenylefryny, natomiast ampułki 5 ml zawierają 0,5 mg fenylefryny (0,1 mg/ml). Produkt charakteryzuje się osmolalnością 270-300 mOsm/kg oraz pH w zakresie 4,5-6,5, co zapewnia kompatybilność z warunkami fizjologicznymi. Substancje pomocnicze obejmują m.in. chlorek sodu (1,6 mmol/36,8 mg sodu w ampułce 10 ml oraz 0,8 mmol/18,4 mg sodu w ampułce 5 ml), cytrynian sodu, kwas cytrynowy, wodę do wstrzykiwań oraz regulatory pH (kwas solny i wodorotlenek sodu).
ampułka szklana, bufor stabilizujący, droga parenteralna, fenylefryna, fenylefryny chlorowodorek, interakcja chemiczna, interakcje leków, kwas cytrynowy bezwodny, kwas solny, osmolalność roztworu, pH roztworu, roztwór do wstrzykiwań, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, stężenie roztworu, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Modafen Grip to lek zawierający ibuprofen (200 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), klasyfikowany w grupie leków przeciwzapalnych i przeciwreumatycznych, pochodnych kwasu propionowego (kod ATC: M01AE51). Ibuprofen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe, mechanizm jego działania opiera się na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy i syntezy prostaglandyn, a także zmniejszeniu uwalniania mediatorów prozapalnych i obniżeniu wrażliwości naczyń na bradykininę i histaminę. Działanie przeciwbólowe pojawia się już po 30 minutach, maksymalny efekt przeciwgorączkowy utrzymuje się 4-8 godzin, a przeciwbólowy 4-6 godzin. Ibuprofen może potencjalnie osłabiać kardioprotekcyjne działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg) przy długotrwałym stosowaniu, jednak sporadyczne użycie prawdopodobnie nie ma klinicznego znaczenia.
agonista receptora alfa, agregacja płytek krwi, cyklooksygenaza, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwgorączkowy, fenylefryna, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzapalny, mediator prozapalny, obkurczanie naczyń krwionośnych, obrzęk nosa, pochodna kwasu propionowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, receptor beta, synteza prostaglandyn, tromboksan - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Phenylephrine Unimedic 0,1 mg/ml
Fenylefryna w roztworze do wstrzykiwań dostępna jest w stężeniach 0,05 mg/ml (50 μg/ml) oraz 0,1 mg/ml (100 μg/ml). Standardowa dawka bolusowa u dorosłych wynosi 50-100 μg, z pojedynczą dawką nieprzekraczającą 100 μg, powtarzaną do uzyskania efektu terapeutycznego. W infuzji dożylnej początkowa dawka to 25-50 μg/min, z możliwością modyfikacji w zakresie 25-100 μg/min w celu utrzymania prawidłowego ciśnienia skurczowego. U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się redukcję dawki, natomiast u chorych z marskością wątroby dawki mogą wymagać zwiększenia ze względu na zmieniony metabolizm leku. Terapia u osób w podeszłym wieku wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania ze względu na zmienioną wrażliwość i ryzyko działań niepożądanych. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności fenylefryny u dzieci i młodzieży, dlatego dawkowanie w tej grupie nie zostało ustalone.
bolus dożylny, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie skurczowe, dawka standardowa, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, fenylefryna, infuzja dożylna, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osmolalność, podanie pozajelitowe, roztwór do wstrzykiwań, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne w bolusie, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Fenylefryna, dostępna w roztworze do wstrzykiwań w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml (Phenylephrine Unimedic), wykazuje działanie naczynioskurczowe, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fenylefryny w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie dostarczają wystarczających informacji o potencjalnym działaniu teratogennym. Szczególnie w późnym okresie ciąży lub podczas porodu istnieje ryzyko niedotlenienia płodu i bradykardii, wynikające z wpływu leku na przepływ krwi w łożysku. Fenylefryna może być stosowana, jeśli korzyści przewyższają ryzyko, jednak wymaga to indywidualnej oceny klinicznej oraz uwzględnienia możliwych interakcji, zwłaszcza z lekami wywołującymi skurcze macicy, które mogą prowadzić do ciężkiego nadciśnienia tętniczego u matki i zagrożenia dla płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Modafen Grip zawiera ibuprofen (200 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), które wykazują różny wpływ na płodność, przebieg ciąży i laktację. Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych serca, szczególnie przy stosowaniu we wczesnej ciąży, gdzie ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego wzrasta z <1% do około 1,5%. W trzecim trymestrze stosowanie ibuprofenu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek oraz powikłania u matki, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy. Fenylefryna wymaga ostrożności u pacjentek z rzucawką w wywiadzie i może zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co ogranicza jej stosowanie w ciąży do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
cyklooksygenaza, czas krwawienia, fenylefryna, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niewydolność nerek, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, poronienie, prostaglandyna, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, rzucawka, strata przedimplantacyjna, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada układu sercowo-naczyniowego, wydłużenie porodu, zaburzenie czynności nerek, zarodek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vicks AntiGrip Complex 500 mg + 200 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Vicks AntiGrip Complex dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierającego w każdej saszetce 500 mg paracetamolu, 200 mg gwajafenezyny oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku. Substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym to m.in. sacharoza (2000 mg), aspartam (6 mg) oraz sód (157 mg) na saszetkę. Po rekonstytucji w gorącej wodzie powstaje opalizujący, żółto zabarwiony roztwór o charakterystycznym cytrusowo-mentolowym smaku i zapachu, który zachowuje stabilność przez 90 minut. Produkt jest pakowany w saszetki wykonane z laminatu wielowarstwowego, co zapewnia odpowiednią ochronę substancji czynnych.
acesulfam potasowy, aspartam, cyklaminian sodu, cytrynian sodu, fenylefryna, gwajafenezyna, kwas cytrynowy, kwas winowy, mentol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opalizujący roztwór, paracetamol, pH leku, podanie doustne, rekonstytucja leku, roztwór doustny, sacharoza, sód, substancja czynna, substancja pomocnicza, Vicks AntiGrip, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coldrex MaxGrip (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/sasz.
Lek Coldrex MaxGrip, zawierający 1000 mg paracetamolu, 10 mg chlorowodorku fenylefryny oraz 40 mg kwasu askorbinowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek, chorobą alkoholową, stosujących zydowudynę oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub w okresie 2 tygodni po ich odstawieniu. Szczególnie istotne jest unikanie łączenia fenylefryny z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Preparat zawiera także 3,73 g sacharozy i 129,15 mg sodu w jednej saszetce, co wymaga uwagi u pacjentów z cukrzycą oraz na diecie niskosodowej. Ze względu na metabolizm paracetamolu w wątrobie i ryzyko kumulacji metabolitów fenylefryny, stosowanie leku u osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek może prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
choroba alkoholowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, dieta niskosodowa, fenylefryna, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitory MAO, kwas askorbowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, substancja przeciwbólowa, sympatykomimetyk, układ krwiotwórczy, umiarkowana niewydolność nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Otrivin Allergy (2,5 mg + 0,25 mg)/ml
Produkt leczniczy Otrivin Allergy w postaci aerozolu do nosa zawiera fenylefrynę (2,5 mg/ml) oraz dimetyndenu maleinian (0,25 mg/ml), z dawką pojedynczą dostarczającą odpowiednio 0,3536 mg i 0,0354 mg substancji czynnych. Lek stosowany jest miejscowo, a jego działanie terapeutyczne nie zależy od stężenia substancji w surowicy krwi, co jest typowe dla preparatów aplikowanych na błonę śluzową nosa. Fenylefryna charakteryzuje się niską biodostępnością doustną na poziomie około 38% z powodu efektu pierwszego przejścia, natomiast dimetyndenu maleinian wykazuje wyższą biodostępność doustną, sięgającą 70%.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Otrivin Allergy (2,5 mg + 0,25 mg)/ml
Lek Otrivin Allergy w formie aerozolu do nosa zawiera fenylefrynę (2,5 mg/ml) oraz dimetyndenu maleinian (0,25 mg/ml), dostarczając pojedynczą dawką odpowiednio 0,3536 mg i 0,0354 mg substancji czynnych. Terapia powinna opierać się na zasadzie stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, nie przekraczając maksymalnego okresu 7 dni. Dawkowanie jest zróżnicowane wiekowo: u dzieci poniżej 6 lat lek jest przeciwwskazany, u dzieci 6-12 lat zaleca się 1-2 aplikacje do każdego otworu nosowego 3-4 razy na dobę pod nadzorem dorosłych, natomiast u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat stosuje się analogiczne dawkowanie z ostatnią dawką przed snem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt złożony Febrisan Zatoki zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg). Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wskazują, że paracetamol charakteryzuje się LD50 u szczurów wynoszącą 1944 mg/kg (dożołądkowo) oraz 1205 mg/kg (dootrzewnowo), a u myszy 310 mg/kg (podskórnie) i 367 mg/kg (dootrzewnowo). Paracetamol nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, nie jest teratogenny przy dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową, jednak obserwowano zaburzenia spermatogenezy i zanik jąder u szczurów. Fenylefryna wykazuje LD50 na poziomie 350 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u myszy, nie wykazuje działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących jej wpływu na reprodukcję i teratogenność. Kofeina wykazuje silne działanie mutagenne in vitro oraz potencjalne działanie teratogenne przy dużych dawkach, jednak brak jest danych dotyczących jej toksyczności ostrej i wpływu na reprodukcję.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fenylefryna, kofeina, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, podanie podskórne, produkt złożony, Salmonella typhimurium, spermatogeneza, test Amesa, toksyczność ostra, toksykologia, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zanik jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Theraflu Max Grip 1000 mg + 70 mg + 10 mg
Theraflu MAX GRIP, zawierający 1000 mg paracetamolu, 70 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg chlorowodorku fenylefryny, nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa fenylefryny oraz potencjalne ryzyko związane z każdym ze składników. Paracetamol, mimo braku działania teratogennego, powinien być stosowany jedynie w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, ze względu na niejednoznaczne dane epidemiologiczne dotyczące wpływu na rozwój układu nerwowego płodu. Fenylefryna jest przeciwwskazana w ciąży, a kwas askorbinowy powinien być stosowany z uwzględnieniem górnego tolerowanego poziomu spożycia (UL) wynoszącego 1800 mg/dobę dla kobiet poniżej 18. roku życia oraz 2000 mg/dobę dla kobiet powyżej 18. roku życia.
antykoncepcja, badania epidemiologiczne, badania przedkliniczne, chlorowodorek fenylefryny, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fenylefryna, karmienie piersią, kwas askorbowy, laktacja, paracetamol, płodność, preparat złożony, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój układu nerwowego, Theraflu MAX GRIP, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy