fenylefryna
Fenylefryna jest sympatykomimetycznym lekiem o działaniu α-adrenergicznym, stosowanym głównie jako obkurczający naczynia krwionośne. Jej mechanizm działania polega na stymulacji receptorów α1-adrenergicznych, co prowadzi do skurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych i zwiększenia oporu obwodowego.
W praktyce klinicznej fenylefryna znajduje zastosowanie w leczeniu niedrożności nosa (jako składnik preparatów do stosowania miejscowego), w okulistyce do rozszerzania źrenic, a także w anestezjologii do przeciwdziałania hipotensji podczas znieczulenia. Lek ten jest również wykorzystywany w stanach nagłych do leczenia wstrząsu i ciężkiej hipotonii.
Fenylefryna, w przeciwieństwie do adrenaliny czy noradrenaliny, wykazuje znacznie mniejsze powinowactwo do receptorów β-adrenergicznych, dzięki czemu wywołuje mniej działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Należy jednak zachować ostrożność przy jej stosowaniu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobą wieńcową czy nadczynnością tarczycy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Senamina Forte 25 mg
Przedawkowanie doksylaminy, substancji czynnej w preparacie Senamina Forte (25 mg), rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, a objawy zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Kliniczny obraz zatrucia jest zróżnicowany i obejmuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, pobudzenie, splątanie, majaczenie, drgawki, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, nadciśnienie, niedociśnienie, arytmia) oraz objawy przeciwcholinergiczne (mydriaza, kserostomia, gorączka). W najcięższych przypadkach mogą wystąpić powikłania takie jak rabdomioliza prowadząca do ostrej niewydolności nerek, a także zgon. W diagnostyce zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CPK) w celu oceny uszkodzenia mięśni.
arytmia, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, epinefryna, fenylefryna, hemodializa, hemofiltracja, kinaza kreatynowa, kserostomia, leczenie niedociśnienia, lek obkurczający naczynia, lek przeciwhistaminowy, majaczenie, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, norepinefryna, objawy przeciwcholinergiczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, przedawkowanie doksylaminy, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, splątanie, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, wymuszona diureza, zaburzenia psychotyczne - Leksykon chorób i schorzeń
Wsteczny wytrysk – Leczenie
Wsteczny wytrysk (ejaculatio retrograda) to stan, w którym nasienie cofa się do pęcherza moczowego podczas ejakulacji, co skutkuje zmniejszoną lub całkowitym brakiem wydzielania nasienia przez cewkę moczową. Nie wpływa on na erekcję ani odczuwanie orgazmu, ale może prowadzić do niepłodności męskiej. Leczenie jest wskazane głównie u pacjentów planujących potomstwo i zależy od przyczyny, np. uszkodzenia nerwów spowodowanego cukrzycą, stwardnieniem rozsianym czy zabiegami chirurgicznymi. Farmakoterapia obejmuje stosowanie leków α1-adrenergicznych (np. imipramina, midodryna, pseudoefedryna, fenylefryna, metoksamina), które zwiększają napięcie mięśnia szyi pęcherza moczowego, zapobiegając cofaniu się nasienia. Efektywność leczenia farmakologicznego wynosi około 30-40%, jednak leki te mogą podnosić ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca lub nadciśnieniem.
chlorfeniramina, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, docytoplazmatyczna iniekcja plemnika, efedryna, ejakulacja, ekstrakcja plemników z jądra, elektroejakulacja, fenylefryna, ICSI, imipramina, inseminacja domaciczna, IUI, IVF, lek obkurczający naczynia, lek przeciwhistaminowy, midodryna, moczenie nocne, niepłodność męska, niskie ciśnienie tętnicze, pęcherz moczowy, PESA, przezcewkowa ablacja igłowa prostaty, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, przezskórna aspiracja plemników z najądrza, pseudoefedryna, PVS, receptor α1-adrenergiczny, rekonstrukcja szyi pęcherza, stwardnienie rozsiane, stymulacja wibracyjna prącia, suchy orgazm, technika wspomaganego rozrodu, TESE, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, TURP, uszkodzenie nerwów, wsteczny wytrysk, zapłodnienie in vitro - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Preparat Mydrane to roztwór do wstrzykiwań dokomorowych zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefrynę chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml), łączący działanie rozszerzające źrenicę i porażające akomodację z miejscowym znieczuleniem. Fenylefryna działa jako sympatykomimetyk alfa-adrenergiczny, powodując rozszerzenie źrenicy bez wpływu na akomodację, natomiast tropikamid blokuje receptory muskarynowe M4, wywołując zarówno rozszerzenie źrenicy, jak i cykloplegię. Lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie poprzez hamowanie przewodnictwa nerwowego. Po pojedynczym wstrzyknięciu 200 μl Mydrane uzyskuje się szybkie i stabilne rozszerzenie źrenicy do średnio 6,7 mm w 30 sekund (badanie fazy II) oraz do 7,7-7,9 mm po podaniu wiskoelastyku (badanie fazy III), z utrzymaniem efektu do zakończenia zabiegu i powrotem do normy po 5-7 godzinach.
cefuroksym, cykloplegia, fenylefryna, hamowanie przewodnictwa nerwowego, implant wewnątrzgałkowy, kapsuloreksja, komora przednia oka, krople do oczu, lidokaina, mięsień rzęskowy, parasympatykolityk, porażenie akomodacji, przepuszczalność błony neuronu, receptor alfa-adrenergiczny, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenicy, rozwieracz źrenicy, śródbłonek rogówki, środek rozszerzający źrenice, środek znieczulający, stymulacja cholinergiczna, sympatykomimetyk, tetrakaina, tropikamid, usunięcie zaćmy, wiskoelastyk, wstrzyknięcie dokomorowe, zabieg okulistyczny, znieczulenie miejscowe, zwieracz źrenicy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Phenylephrine Aguettant 100 mikrogramów/ml
Fenylefryna, będąca substancją czynną leku Phenylephrine Aguettant (100 µg/ml), charakteryzuje się krótkim czasem działania po podaniu dożylnym wynoszącym około 20 minut, co jest kluczowe przy planowaniu terapii wymagającej szybkiej interwencji. Objętość dystrybucji leku jest znaczna i wynosi 340 litrów, co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową i potencjalne gromadzenie się fenylefryny w organizmie. Stopień wiązania z białkami osocza pozostaje nieznany, co ogranicza pełne zrozumienie biodostępności i interakcji lekowych. Metabolizm fenylefryny odbywa się głównie w wątrobie przy udziale monoaminooksydazy (MAO), co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów MAO ze względu na ryzyko zmiany stężenia leku.
białka osocza, biotransformacja, działanie farmakologiczne, fenylefryna, inhibitory MAO, kwas m-hydroksymigdałowy, monoaminooksydaza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, Phenylephrine Aguettant, stężenie w organizmie, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji nerek - Leksykon substancji czynnych
Mepiramina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mepiramina, stosowana w preparatach takich jak Envil katar i Sinumedin (aerozol do nosa), wykazuje działanie przeciwhistaminowe i jest łączona z fenylefryną, co zwiększa skuteczność udrażniania nosa. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do polekowego nieżytu nosa oraz przekrwienia błony śluzowej, nasilając objawy. Preparaty te wymagają ostrożności u dzieci i osób starszych ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, guzem chromochłonnym, nadczynnością tarczycy, rozrostem gruczołu krokowego oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalne powikłania i ryzyko nasilenia objawów. Fenylefryna może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, co jest istotne w kontekście nadciśnienia i chorób serca.
aerozol do nosa, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie cholinolityczne, fenylefryna, guz chromochłonny, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, jaskra z wąskim kątem, kontrola glikemii, mepiramina, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność krążenia, objaw sercowo-naczyniowy, pheochromocytoma, polekowy nieżyt nosa, propylu parahydroksybenzoesan, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, substancja przeciwhistaminowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Gwajafenezyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gwajafenezyna, stosowana jako substancja wykrztuśna w leczeniu objawowego kaszlu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają dostępne dane przedkliniczne dotyczące toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz rakotwórczości. Badania na zwierzętach wskazują, że dawki wywołujące toksyczność ostrą są znacząco wyższe niż zalecane dawki terapeutyczne, a mutagenność i rakotwórczość nie stanowią istotnego klinicznie zagrożenia. Niemniej jednak, dane dotyczące wpływu gwajafenezyny na zdolności rozrodcze i rozwój zarodkowy są ograniczone, a brak jest szczegółowych badań oceniających potencjalne działanie teratogenne i rakotwórcze według współczesnych standardów. W przypadku produktów złożonych, takich jak Gripex Pro Mucus (paracetamol, gwajafenezyna, fenylefryna) czy Vicks AntiGrip Complex, brak jest kompleksowych danych przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo całej kombinacji substancji.
aktywność mutagenna, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, fenylefryna, genotoksyczność, gwajafenezyna, kaszel objawowy, organogeneza, paracetamol, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój zarodkowy, substancja wykrztuśna, teofilina, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neosynephrin-Pos 10% 100 mg/ml
Neosynephrin-POS 10% (100 mg/ml, krople do oczu) zawierający chlorowodorek fenylefryny może wywoływać miejscowe działania niepożądane, takie jak przekrwienie i piekący ból oczu, które pojawiają się bezpośrednio po aplikacji. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do paradoksalnych reakcji, w tym zaczerwienienia, obrzęku oraz zrogowacenia spojówki z zamknięciem punkcików łzowych i wtórnym łzotokiem. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zwężenie źrenicy zamiast oczekiwanego rozszerzenia. Rzadko występują zaburzenia ostrości widzenia utrzymujące się kilka godzin, z amplitudą akomodacji do 3 dioptrii. Substancja pomocnicza, benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/ml), może dodatkowo powodować podrażnienie oczu, które należy różnicować z działaniem fenylefryny.
chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek fenylefryny, częstoskurcz, długotrwałe stosowanie leku, fenylefryna, kołatanie serca, krople do oczu, obrzęk oka, podrażnienie oczu, podwyższenie ciśnienia tętniczego, przekrwienie oczu, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń spojówki, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenie ostrości widzenia, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Chlorofenamina – Wskazania do stosowania
Chlorofenamina maleinian jest substancją przeciwhistaminową stosowaną głównie w krótkotrwałym, doraźnym leczeniu objawowym infekcji górnych dróg oddechowych u dorosłych i młodzieży powyżej 15. roku życia. W preparatach złożonych, w dawkach 2-4 mg na jednostkę dawkowania, współwystępuje z paracetamolem (500-650 mg), kwasem askorbowym (200 mg), fenylefryną (8,21-15,58 mg) lub kwasem acetylosalicylowym (500 mg). Chlorofenamina skutecznie redukuje nadmierną, wodnistą wydzielinę z nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, kichanie, łzawienie oczu oraz inne objawy alergiczne i zapalne towarzyszące przeziębieniu, grypie i stanom grypopodobnym, poprawiając komfort pacjenta poprzez hamowanie nadprodukcji wydzieliny i zmniejszenie obrzęku błony śluzowej nosa.
chlorofenamina, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwzapalne, działanie terapeutyczne, fenylefryna, górne drogi oddechowe, granulat musujący, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, jednostka dawkowania, kichanie, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, leczenie objawowe, łzawienie oczu, maleinian, nadmierna sekrecja, nieżyt nosa, objaw alergiczny, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, preparat złożony, proszek do sporządzania roztworu, przeziębienie, stan grypopodobny, tabletka musująca, tabletka powlekana, witamina C, wodnista wydzielina, wydzielina z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Theraflu MAX GRIP 1000 mg + 10 mg + 70 mg
Theraflu MAX GRIP, zawierający paracetamol 1000 mg, fenylefrynę chlorowodorek 10 mg oraz kwas askorbinowy 70 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Paracetamol jest względnie bezpieczny w ciąży, choć badania epidemiologiczne dotyczące wpływu na rozwój układu nerwowego dziecka są niejednoznaczne; zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. Fenylefryna, ze względu na ograniczone dane kliniczne i niewystarczające badania przedkliniczne dotyczące toksyczności reprodukcyjnej, nie jest zalecana w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Kwas askorbinowy może być stosowany do poziomu UL wynoszącego 1800 mg/dobę dla kobiet poniżej 18. roku życia i 2000 mg/dobę dla kobiet powyżej 18. roku życia. Stosowanie produktu w ciąży powinno być poprzedzone dokładną oceną stosunku korzyści do ryzyka oraz konsultacją lekarską.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja in utero, fenylefryna, kwas askorbowy, metoda terapeutyczna, monitorowanie pacjenta, paracetamol, rozwój układu nerwowego, stężenie klinicznie istotne, Theraflu MAX GRIP, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaawansowanie ciąży - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Acatar Zatoki Tabs 200 mg + 6,1 mg
Produkt leczniczy Acatar Zatoki Tabs zawiera 200 mg ibuprofenu oraz 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny w formie tabletek drażowanych. Dokumentacja rejestracyjna nie dostarcza jednoznacznych danych dotyczących wpływu tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych. Pomimo braku szczegółowych informacji, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane obu substancji czynnych, takie jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia, które mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych ryzykach oraz zalecić obserwację własnych reakcji po przyjęciu leku przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu.
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół złamanego serca – Etiologia i przyczyny
Zespół złamanego serca (kardiomiopatia takotsubo) to przejściowa dysfunkcja lewej komory serca, najczęściej wywołana nagłym wzrostem katecholamin (adrenalina, noradrenalina, dopamina), które prowadzą do uszkodzenia kardiomiocytów i skurczu naczyń wieńcowych. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują zwężenie dużych i małych naczyń wieńcowych, nadmierny napływ wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz dysfunkcję śródbłonka, szczególnie u kobiet po menopauzie z niedoborem estrogenu. Stan zapalny i stres oksydacyjny również odgrywają istotną rolę. Zespół ten jest wyzwalany przez silne stresory emocjonalne (np. żałoba, rozwód) lub fizyczne (np. infekcje, operacje, hipoglikemia), a także przez niektóre leki i substancje psychoaktywne. Około 90% przypadków dotyczy kobiet, głównie po 50. roku życia, a współistniejące zaburzenia psychiczne i choroby układu oddechowego zwiększają ryzyko. Paradoksalnie, cukrzyca może mieć efekt ochronny poprzez stępienie odpowiedzi autonomicznej.
adrenalina, astma, atak astmy, depresja, dopamina, duloksetyna, duszność, dysfunkcja śródbłonka, epinefryna, fenylefryna, gorączka, hipoglikemia, hormon stresu, hormon tarczycy, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, katecholamina, lewotyroksyna, napad padaczkowy, niedobór estrogenu, noradrenalina, osłabienie mięśnia sercowego, POChP, SARS-CoV-2, skurcz naczyń wieńcowych, spadek ciśnienia krwi, stan zapalny, stres oksydacyjny, udar mózgu, wenlafaksyna, wolny rodnik tlenowy, zaburzenie lękowe, zaburzenie mikrokrążenia, zespół balotującego koniuszka, zwężenie tętnic - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Phenylephrine Aguettant 50 mikrogramów/ml
Fenylefryna, zawarta w preparacie Phenylephrine Aguettant w stężeniu 50 mikrogramów/ml, jest lekiem adrenergicznym o działaniu głównie na receptory alfa1-adrenergiczne, co prowadzi do silnego zwężenia naczyń tętniczych i żylnych. Mechanizm ten skutkuje wzrostem obwodowego oporu naczyniowego i podwyższeniem ciśnienia tętniczego, a także odruchową bradykardią. Wzrost obciążenia następczego serca powoduje zmniejszenie pojemności minutowej, co jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością serca, u których efekt ten może być nasilony. Fenylefryna wykazuje bezpośrednie powiązanie działania terapeutycznego z farmakologicznym, co umożliwia kontrolę efektów leczenia za pomocą antidotów, zwiększając bezpieczeństwo terapii.
bradykardia, chlorowodorek fenylefryny, ciśnienie tętnicze, dieta niskosodowa, fenylefryna, lek adrenergiczny i dopaminergiczny, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, obwodowy opór naczyniowy, osmolalność, pH w farmacji, pojemność minutowa serca, receptor alfa1-adrenergiczny, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, zwężenie naczyń tętniczych, zwężenie naczyń żylnych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Phenylephrine Aguettant 100 mikrogramów/ml
Fenylefryna w stężeniu 100 mikrogramów/ml (Phenylephrine Aguettant) jest stosowana u kobiet w ciąży i karmiących piersią z zachowaniem szczególnej ostrożności ze względu na jej wpływ na układ krążenia. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fenylefryny w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie potwierdzają jednoznacznie działania teratogennego. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o ryzyku niedotlenienia i bradykardii płodu, zwłaszcza przy podawaniu leku w późnym okresie ciąży lub podczas porodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje fenylefryny z lekami pobudzającymi skurcze macicy, które mogą prowadzić do ciężkiego nadciśnienia tętniczego, stanowiącego zagrożenie dla matki i płodu. W takich przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych matki i stanu płodu.
biodostępność, bolus, bradykardia płodu, działanie teratogenne, fenylefryna, fenylefryna w ciąży, leki zwężające naczynia krwionośne, nadciśnienie tętnicze, parametry hemodynamiczne, przenikanie do mleka matki, roztwór do wstrzykiwań, stan hemodynamiczny, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Biorphen 10 mg/ml
Produkt Biorphen zawierający chlorowodorek fenylefryny 10 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo fenylefryny w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych są niewystarczające do pełnej oceny ryzyka. Ze względu na właściwości wazokonstrykcyjne leku istnieje teoretyczne ryzyko zaburzeń krążenia maciczno-łożyskowego. Fenylefryna przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, jednak może negatywnie wpływać na układ sercowo-naczyniowy i nerwowy niemowląt, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. W takich przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu zdrowia dziecka.
Biorphen, chlorowodorek fenylefryny, fenylefryna, funkcja rozrodcza, kobieta w wieku rozrodczym, krążenie maciczno-łożyskowe, lek wazokonstrykcyjny, lek zwężający naczynia krwionośne, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek korzyści do ryzyka, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Gripex Hot zawiera w jednej saszetce 650 mg paracetamolu, 50 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku. W trakcie terapii mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym, który wymaga natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się reakcje skórne (świąd, pokrzywka) oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia rytmu serca i bladość powłok, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu krążenia. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, zaburzenia trawienia, pieczenie w nadbrzuszu i suchość w jamie ustnej. Możliwe są także zaburzenia oddychania, w tym napady astmy oskrzelowej u osób z predyspozycjami.
agranulocytoza, arytmia serca, astma oskrzelowa, dyspepsja, dysuria, fenylefryna, fenylefryna chlorowodorek, granulocytopenia, kolka nerkowa, kserostomia, kwas askorbowy, martwica brodawek nerkowych, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nudności, paracetamol, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Gripex SinuCaps zawiera w jednej kapsułce twardej paracetamol (300 mg), kofeinę (25 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg). Dawkowanie jest ustalone dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat na 2 kapsułki co 4-6 godzin, z maksymalną dawką dobową 12 kapsułek. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Podawanie leku jest wyłącznie doustne, kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Czas terapii nie powinien przekraczać 3 dni w przypadku gorączki oraz 5 dni w przypadku bólu bez konsultacji lekarskiej, aby uniknąć ryzyka działań niepożądanych i maskowania innych schorzeń.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Phenylephrine Unimedic 10 mg/ml
Phenylephrine Unimedic (10 mg/ml) jest wskazany do leczenia niedociśnienia tętniczego powstałego w trakcie znieczulenia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego oraz ogólnego. Preparat występuje w formie koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierając 10 mg fenylefryny chlorowodorku w 1 ml koncentratu (ampułka 2 ml zawiera 1 ml koncentratu). Roztwór jest klarowny, bezbarwny, o pH 4,5-6,5. Fenylefryna działa jako selektywny agonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, co prowadzi do skurczu naczyń i wzrostu ciśnienia tętniczego, przeciwdziałając hipotensji wywołanej blokadą współczulną podczas znieczulenia.
anestetyk ogólny, blokada współczulna, dieta niskosodowa, fenylefryna, fenylefryny chlorowodorek, hipotensja, koncentrat do sporządzania roztworu, niedociśnienie tętnicze, perfuzja narządów, przestrzeń podpajęczynówkowa, spadek ciśnienia tętniczego, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivipril 2,5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w leku Ivipril, prowadzi do nasilenia jego farmakologicznego działania, skutkując znacznym rozszerzeniem naczyń obwodowych i obniżeniem ciśnienia tętniczego, co może wywołać wstrząs hipowolemiczny. Charakterystyczne objawy to bradykardia (<60 uderzeń/min), hiperkaliemia wynikająca z retencji potasu oraz ostra niewydolność nerek spowodowana obniżeniem filtracji kłębuszkowej i perfuzji nerkowej. Zaburzenia elektrolitowe i hemodynamiczne wymagają natychmiastowej interwencji, a ramiprylat, aktywny metabolit, jest słabo dializowalny, co ogranicza skuteczność hemodializy w eliminacji toksycznej substancji.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, bradykardia, ciśnienie tętnicze, diureza, fenylefryna, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, niewydolność nerek, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril Genoptim 5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), prowadzi do nasilonej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, co manifestuje się przede wszystkim ciężkimi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i nerek. Kluczowe objawy to nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotonia ortostatyczna, ryzyko wstrząsu hipowolemicznego), wstrząs z krytycznym spadkiem perfuzji tkankowej, bradykardia (<60 uderzeń/min), zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz niewydolność nerek (oliguria, anuria, wzrost kreatyniny i mocznika). Stopień nasilenia objawów koreluje z dawką leku i stanem klinicznym pacjenta, a szczególnie narażone są osoby z zaburzeniami czynności nerek, podeszłym wiekiem, odwodnieniem, wyjściową hipowolemią, niewydolnością serca oraz stosujące inne leki hipotensyjne.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, atropina, bradykardia, fenylefryna, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, niewydolność nerek, noradrenalina, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, stymulacja serca, terapia nerkozastępcza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Działania niepożądane
Fenylefryna, sympatykomimetyk o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne, jest szeroko stosowana w preparatach przeciw przeziębieniu i zapaleniu zatok w celu zmniejszenia przekrwienia błony śluzowej nosa. Jej profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym często występujące objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zaburzenia trawienia i jadłowstręt. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (świąd, pokrzywka, bladość powłok) oraz poważniejsze reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i skurcz oskrzeli. Ze względu na właściwości sympatykomimetyczne, fenylefryna może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca i kołatanie, a w rzadkich przypadkach bradykardię i arytmię. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego (drżenia, zawroty głowy, bóle głowy) oraz psychiczne (lęk, niepokój, nerwowość, bezsenność, omamy) występują bardzo rzadko. Ponadto, fenylefryna może wywoływać zatrzymanie moczu, szczególnie u mężczyzn z przerostem gruczołu krokowego, oraz objawy oczne, takie jak rozszerzenie źrenic i zaostrzenie jaskry z zamkniętym kątem.
arytmia, astma oskrzelowa, bladość powłok, ból głowy, bradykardia, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, duszność, fenylefryna, ibuprofen, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, krwawienie domózgowe, morfologia krwi, mydriaza, nadciśnienie, napad astmy oskrzelowej, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, paracetamol, pieczenie w nadbrzuszu, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, sympatykomimetyk, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie trawienia, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polsart 80 mg
Przedawkowanie telmisartanu, substancji czynnej Polsartu, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, przede wszystkim niedociśnienia tętniczego i tachykardii, które są dominującymi objawami klinicznymi. Rzadziej obserwuje się bradykardię, zawroty głowy, wzrost stężenia kreatyniny w surowicy oraz ostrą niewydolność nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek i elektrolitów. Telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu metodami zewnętrznymi, dlatego leczenie opiera się na postępowaniu objawowym i podtrzymującym, dostosowanym do czasu od przyjęcia leku oraz nasilenia objawów. Wczesne interwencje obejmują sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania substancji z przewodu pokarmowego.
bradykardia, fenylefryna, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, krystaloidy, lek wazopresyjny, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, oligouria, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, płukanie żołądka, powrót żylny, receptor angiotensyny II, stabilizacja hemodynamiczna, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan, węgiel aktywny, wstrząs hipotensyjny, zaburzenie hemodynamiczne, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Omdlenie – Zapobieganie i profilaktyka
Omdlenie (syncope) to przejściowa utrata przytomności spowodowana przemijającym niedokrwieniem mózgu, często poprzedzana objawami prodromalnymi takimi jak osłabienie, nudności, przyciemnione widzenie czy palpitacje. Kluczowe w profilaktyce jest wczesne rozpoznanie tych objawów i natychmiastowe podjęcie działań zwiększających przepływ krwi do mózgu, np. przyjęcie pozycji leżącej z uniesionymi nogami lub wykonanie manewrów przeciwciśnieniowych (CPM), które podnoszą skurczowe ciśnienie tętnicze średnio o 14,8 mmHg (p<0,001) i częstość akcji serca o 1,4 uderzeń/min (p=0,006). Edukacja pacjentów w zakresie technik napięcia mięśni oraz modyfikacja stylu życia, w tym odpowiednie nawodnienie (min. 500 ml rano, 900 ml w ciągu dnia, 500 ml wieczorem) i zwiększone spożycie soli (6-9 g/dobę), stanowią podstawę długoterminowej profilaktyki omdleń, szczególnie u osób z omdleniami wazowagalnymi i ortostatycznymi.
agonista alfa-adrenergiczny, akcja serca, asystolia, autonomiczny układ nerwowy, beta-bloker, ciśnienie skurczowe, disopyramid, erytropoetyna, fenylefryna, fludrokortyzon, hipotonia ortostatyczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kardiomiopatia, manewr przeciwciśnieniowy, midodryna, mineralokortykosteroid, nagła śmierć sercowa, napięcie izometryczne, niedokrwienie mózgu, objawy prodromalne, omdlenie, omdlenie cieplne, omdlenie ortostatyczne, omdlenie poszczepienne, omdlenie wazowagalne, palpitacje, pirydostygmina, pończochy uciskowe, SSRI, stymulacja serca, stymulator serca, technika napięcia stosowanego, teofilina, trening ortostatyczny, utrata przytomności, widzenie tunelowe, wszczepialny rejestrator pętlowy, zawroty głowy, zmiana hemodynamiczna - Leksykon substancji czynnych
Kofeina – Dawkowanie i sposób podawania
Kofeina, jako alkaloid purynowy o działaniu psychostymulującym, jest szeroko stosowana w preparatach leczniczych na ból, migrenę oraz objawy przeziębienia. Dawki pojedyncze w preparatach przeciwbólowych wahają się od 25 mg do 100 mg, z maksymalną dobową dawką kofeiny wynoszącą od 200 mg (np. w preparatach na przeziębienie) do 520 mg (w preparatach z paracetamolem, np. Apap Extra). W leczeniu migreny stosuje się kombinacje kofeiny z kwasem acetylosalicylowym i paracetamolem, gdzie dawka początkowa to 130 mg kofeiny (2 tabletki), a maksymalna dobowa dawka nie powinna przekraczać 390 mg. Preparaty z ergotaminą i kofeiną, takie jak Coffecorn forte, mają specyficzne schematy dawkowania, z maksymalnie 400 mg kofeiny na dobę. W przypadku preparatów na przeziębienie, dawka kofeiny wynosi zwykle 25-50 mg na dawkę, z maksymalną dobową dawką do 200 mg. Preparaty te są przeznaczone do krótkotrwałego stosowania, zwykle do 3-5 dni, w zależności od wskazania.
alkaloid purynowy, choroba lokomocyjna, choroba współistniejąca, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie psychostymulujące, ergotamina z kofeiną, fenylefryna, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeziębienia, migrena, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, paracetamol, podrażnienie przewodu pokarmowego, preparat na przeziębienie, preparat przeciwbólowy, winian ergotaminy, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Phenylephrine Aguettant 50 mikrogramów/ml
Fenylefryna, zawarta w preparacie Phenylephrine Aguettant w stężeniu 50 µg/ml, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie fenylefryny z nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd, nialamid) ze względu na ryzyko napadowego nadciśnienia tętniczego i hipertermii, które mogą prowadzić do zgonu, nawet do 15 dni po odstawieniu inhibitorów MAO. Niezalecane są także kombinacje z alkaloidami sporyszu (bromokryptyna, dihydroergotamina), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (imipramina), lekami noradrenergiczno-serotoninergicznymi (wenlafaksyna), selektywnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid), linezolidem, guanetydyną, glikozydami nasercowymi, chinidyną, sybutraminą oraz halogenowymi środkami znieczulającymi (desfluran, sewofluran). Mechanizmy interakcji obejmują hamowanie metabolizmu katecholamin, synergistyczne działanie wazokonstrykcyjne oraz nasilenie działania proarytmicznego, co skutkuje ryzykiem przełomu nadciśnieniowego, arytmii i innych poważnych działań niepożądanych.
alkaloid sporyszu, arytmia, bromokryptyna, chinidyna, desfluran, dihydroergotamina, działanie hipotensyjne, działanie presyjne, efekt hemodynamiczny, enfluran, ergotamina, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenylefryna, glikozyd nasercowy, guanetydyna, halogenowy środek znieczulający, halotan, hipertermia, imipramina, iproniazyd, izofluran, kabergolina, lek noradrenergiczno-serotoninergiczny, lek sympatykomimetyczny, linezolid, lizuryd, metoksyfluran, metyloergometryna, metysergid, minalcypram, moklobemid, napadowe nadciśnienie tętnicze, nialamid, nieselektywny inhibitor MAO, nudności, pergolid, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor MAO-A, sewofluran, sybutramina, toloksaton, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wazokonstrykcja, wenlafaksyna, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Interakcje
Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak przełom nadciśnieniowy czy zaburzenia rytmu serca. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), które nasilają działanie fenylefryny poprzez hamowanie jej metabolizmu, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania i zachowania co najmniej 14-dniowego odstępu po odstawieniu MAO. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne zwiększają ryzyko działań sercowo-naczyniowych, a beta-adrenolityki oraz leki przeciwnadciśnieniowe (guanetydyna, mekamylamina, metyldopa, rezerpina) mogą mieć osłabioną skuteczność pod wpływem fenylefryny, co zwiększa ryzyko nadciśnienia tętniczego. Ponadto, fenylefryna jest przeciwwskazana w połączeniu z innymi sympatykomimetykami oraz lekami takimi jak indometacyna, glikozydy nasercowe (np. digoksyna), alkaloidy sporyszu i halogenowe środki znieczulające ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego, arytmii i innych poważnych powikłań kardiologicznych.
alkaloid sporyszu, amina sympatykomimetyczna, arytmia, beta-adrenolityk, choroba wieńcowa, cukrzyca, digoksyna, działanie antycholinergiczne, działanie depresyjne, fenylefryna, glikozyd nasercowy, inhibitor monoaminooksydazy, kumaryna, lek hipotensyjny, lek oksytotyczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy, lotny środek znieczulający, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, substancja czynna, substancja sympatykomimetyczna, sympatykomimetyk, udar, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zydowudyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Phenylephrine Aguettant 100 mikrogramów/ml
Phenylephrine Aguettant w stężeniu 100 mikrogramów/ml jest przeznaczony do dożylnego podawania w formie bolusa lub infuzji, stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Standardowa dawka bolusowa u dorosłych wynosi 50-100 mikrogramów, z maksymalną pojedynczą dawką 100 mikrogramów, powtarzaną do uzyskania efektu terapeutycznego. Infuzja dożylna rozpoczyna się od 25-50 mikrogramów/min, z możliwością zwiększenia do 100 mikrogramów/min w celu utrzymania prawidłowego ciśnienia skurczowego. Preparat dostępny jest w fiolkach 20 ml zawierających 2000 mikrogramów fenylefryny. Monitorowanie hemodynamiczne jest niezbędne dla dostosowania dawki i zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
bolus dożylny, chlorowodorek fenylefryny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, fenylefryna, funkcja nerek, funkcja wątroby, infuzja dożylna, interakcja lekowa, lek wazopresyjny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent pediatryczny, parametry hemodynamiczne, populacja pediatryczna, roztwór do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Coldrex Complex Grip 500 mg + 100 mg + 6,1 mg
Coldrex Complex Grip to preparat z grupy paracetamolu w połączeniach z innymi lekami (kod ATC: N02BE51), zawierający paracetamol (500 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg, odpowiadający 5 mg fenylefryny). Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, prawdopodobnie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym oraz wpływ na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i zwiększonego pocenia. Gwajafenezyna pełni funkcję wykrztuśną, zwiększając objętość i zawartość wody w wydzielinie dróg oddechowych, co ułatwia jej usuwanie i przekształca kaszel nieproduktywny w produktywny. Chlorowodorek fenylefryny, jako sympatykomimetyk działający na receptory alfa-adrenergiczne, powoduje zwężenie naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa i zatok, redukując obrzęk i produkcję śluzu, co ułatwia odpływ wydzieliny i zmniejsza dolegliwości bólowe.
amina sympatykomimetyczna, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, fenylefryna, gwajafenezyna, hamowanie syntezy prostaglandyn, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel nieproduktywny, kaszel produktywny, obrzęk błony śluzowej, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej, przeziębienie i grypa, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń, środek wykrztuśny, synteza prostaglandyn, termoregulacja, zatoka przynosowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phenylephrine Aguettant 100 mikrogramów/ml
Badania przedkliniczne fenylefryny, stosowanej w preparacie Phenylephrine Aguettant 100 µg/ml, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Substancja nie powoduje uszkodzeń materiału genetycznego ani nie zwiększa ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Jednakże dane dotyczące wpływu fenylefryny na reprodukcję i płodność są niewystarczające, co wymaga ostrożności przy podawaniu leku pacjentom w wieku rozrodczym, zwłaszcza kobietom w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Zatoki Caps 500 mg + 25 mg + 6,1 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące leku Gripex ZATOKI Caps, zawierającego 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach toksyczności ostrej wartości LD50 wynoszą odpowiednio 310 mg/kg dla paracetamolu oraz 120 mg/kg dla fenylefryny, co oznacza, że dawki toksyczne są wielokrotnie wyższe niż terapeutyczne. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały zwiększonego ryzyka działań toksycznych w porównaniu do stosowania poszczególnych substancji osobno. Ponadto, testy mutagenności nie wykazały klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego dla żadnego ze składników preparatu.
aktywność mutagenna, chlorowodorek fenylefryny, dawka śmiertelna 50, działanie kancerogenne, fenylefryna, kofeina, ostre zatrucie, paracetamol, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrost prostaty, rozrost tkanki gruczołowej, rozwój zarodkowy, stan zapalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Coldrex Junior C zawiera paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) i może wywoływać działania niepożądane związane z każdym ze składników aktywnych. Paracetamol, mimo ogólnej akceptowalnej tolerancji, może powodować bardzo rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, a także trombocytopenię i zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ możliwy jest skurcz oskrzeli. Fenylefryna wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego (wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia, palpitacje), układu nerwowego (ból głowy, zawroty, nerwowość) oraz rzadkie reakcje alergiczne i zaburzenia funkcji układu moczowego, szczególnie u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Ostry napad jaskry u osób z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania stanowi poważne powikłanie wymagające pilnej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, dysfagia, dysuria, fenylefryna, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry napad jaskry, osutka krostkowa, paracetamol, profil bezpieczeństwa leku, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zastój moczu, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Dawkowanie i sposób podawania
Dimetynden maleinian jest antagonistą receptorów H1 stosowanym w leczeniu objawów alergicznych, dostępny w formie żelu, kropli doustnych oraz aerozolu do nosa. Żel zawiera 1 mg dimetyndenu na 1 g i stosowany jest miejscowo 2-4 razy na dobę, z ograniczeniem stosowania u dzieci poniżej 2 lat na duże powierzchnie skóry oraz maksymalnym czasem aplikacji do 2 dni u dzieci i 7 dni u dorosłych. Krople doustne zawierają 1 mg dimetyndenu na 1 ml (20 kropli), z dawką dobową 3-6 mg podzieloną na 3 dawki, dostosowaną u dzieci do 0,1 mg/kg mc. Maksymalne dawki dobowe dla dzieci wynoszą od 1,5 mg (30 kropli) w wieku 1 miesiąc–1 rok do 3 mg (60 kropli) w wieku 3–12 lat. Preparat Zidenac posiada szczegółową tabelę dawkowania opartą na masie ciała, a u osób powyżej 65 lat stosuje się dawki jak u dorosłych. Krople należy podawać nierozcieńczone, a w przypadku niemowląt można je dodawać do ciepłego pokarmu.
aerozol do nosa, błona śluzowa nosa, dawka podzielona, dimetynden maleinian, działanie przeciwhistaminowe, fenylefryna, krople doustne, leczenie miejscowe, maksymalna dawka dobowa, nasilenie objawów chorobowych, nasilony świąd, objaw alergii, postać doustna, rozprzestrzenianie infekcji, stosowanie miejscowe, świąd, uszkodzenie skóry, zmiana chorobowa, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apap przeziębienie (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Lek Apap przeziębienie zawiera paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (10 mg) i może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy uwzględnić w terapii. Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zaburzenia trawienia, pieczenie w nadbrzuszu oraz suchość w jamie ustnej. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz bladość powłok, co wiąże się głównie z obecnością fenylefryny. Reakcje alergiczne, w tym świąd i pokrzywka, mogą wystąpić niezbyt często, natomiast rzadko zdarzają się ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. U pacjentów z astmą istnieje ryzyko napadu astmy oskrzelowej, a u osób z chorobami nerek – zaburzenia oddawania moczu, kolka nerkowa oraz bardzo rzadko martwica brodawek nerkowych.
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, dysfunkcja układu moczowego, dyspnea, fenylefryna, granulocytopenia, insomnia, kolka nerkowa, kserostomia, kwas askorbowy, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, niepokój psychoruchowy, nudności, omamy, paracetamol, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie lękowe, zaburzenie trawienia, zgaga - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phenylephrine Unimedic 10 mg/ml
Produkt leczniczy Phenylephrine Unimedic zawiera 10 mg/ml fenylefryny (chlorowodorek fenylefryny). Dane przedkliniczne dotyczące tego preparatu są ograniczone i nie dostarczają istotnych informacji wykraczających poza te zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Badania na modelach zwierzęcych są niewystarczające do oceny wpływu fenylefryny na płodność, rozwój zarodka i płodu, teratogenność oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy. Ponadto brak jest danych dotyczących genotoksyczności i karcynogenności, a standardowe testy mutagenności, klastogenności oraz długoterminowe badania karcynogenności nie zostały przeprowadzone ani opisane.
działanie niepożądane, fenylefryna, fenylefryny chlorowodorek, genotoksyczność i karcynogenność, karcynogenność, klastogenność, koncentrat do sporządzania roztworu, mechanizm działania farmakologicznego, mutagenność, ostrzeżenie specjalne, płodność, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, reprodukcja, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność ostra i przewlekła