Przedawkowanie
Conaret 3,75 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III° oraz skurcz oskrzeli. W opisanych przypadkach dawki sięgały nawet 2000 mg, a objawy obejmowały również ostrą niewydolność serca i hipoglikemię. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których nawet niewielkie przekroczenie dawki może wywołać ciężkie powikłania. Mechanizmy toksyczności wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2, prowadząc do zmniejszenia automatyzmu węzła zatokowego, rozszerzenia naczyń obwodowych, zwężenia oskrzeli oraz hamowania glikogenolizy i glukoneogenezy.

Pobierz ChPL PDF Conaret – Tabletki – 3,75 mg
  1. Przedawkowanie leku Conaret
    1. Przypadki przedawkowania bisoprololu
    2. Wrażliwość indywidualna na przedawkowanie
  2. Objawy przedawkowania
  3. Postępowanie w przedawkowaniu
    1. Zasady ogólne postępowania
    2. Leczenie poszczególnych objawów przedawkowania
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba niedokrwienna serca
  2. dławica piersiowa
  3. nadciśnienie tętnicze
  4. stabilna przewlekła niewydolność serca
Substancja czynna
  1. bisoprolol
Kategoria leku
  1. beta-adrenolityki
  2. leki przeciwnadciśnieniowe
  3. leki stosowane w chorobie niedokrwiennej serca
  4. leki stosowane w niewydolności serca

Przedawkowanie leku Conaret

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, będącego substancją czynną preparatu Conaret, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Niniejszy artykuł szczegółowo przedstawia objawy przedawkowania oraz postępowanie terapeutyczne w takich przypadkach, oparte na doświadczeniach klinicznych i danych farmakologicznych.1

Przypadki przedawkowania bisoprololu

W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania bisoprololu, gdzie maksymalna przyjęta dawka wynosiła nawet 2000 mg. Dotyczyły one głównie pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową. Dominującymi objawami w tych przypadkach były bradykardia i niedociśnienie tętnicze. Co istotne, we wszystkich zgłoszonych przypadkach pacjenci powrócili do zdrowia po zastosowaniu odpowiedniego leczenia.2

Opisywano również przypadki, w których przy pomyłkowym zastosowaniu dawki dobowej 15 mg zamiast przepisanych 7,5 mg występował blok przedsionkowo-komorowy III°, bradykardia oraz zawroty głowy.3

Wrażliwość indywidualna na przedawkowanie

Należy podkreślić, że istnieją znaczące indywidualne różnice w reakcji na jednorazowe przyjęcie dużej dawki bisoprololu. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca, u których nawet niewielkie przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do poważnych konsekwencji. Ta obserwacja kliniczna stanowi podstawę zaleceń dotyczących stopniowego zwiększania dawki podczas inicjacji terapii u tych pacjentów.4

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leków beta-adrenolitycznych, w tym bisoprololu, charakteryzuje się typowymi objawami wynikającymi z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Poniższa tabela przedstawia szczegółowo główne objawy przedawkowania wraz z ich charakterystyką kliniczną.5

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Bradykardia Zwolnienie czynności serca poniżej 60 uderzeń na minutę, potencjalnie prowadzące do niewydolności krążenia Blokada receptorów beta-1 w mięśniu sercowym prowadząca do zmniejszenia automatyzmu węzła zatokowego
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, mogące prowadzić do wstrząsu Zmniejszenie rzutu serca oraz rozszerzenie naczyń obwodowych
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych objawiające się dusznością i świszczącym oddechem Blokada receptorów beta-2 w oskrzelach, prowadząca do przewagi tonusu kurczącego
Ostra niewydolność serca Nagłe pogorszenie funkcji serca jako pompy, objawiające się dusznością, obrzękami, zastojem w krążeniu płucnym Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego wskutek blokady receptorów beta-1
Hipoglikemia Obniżenie stężenia glukozy we krwi, manifestujące się drżeniem, potami, zaburzeniami świadomości Hamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy wątrobowej
Blok przedsionkowo-komorowy III° Całkowite przerwanie przewodzenia między przedsionkami a komorami Blokada przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym wskutek blokady receptorów beta-1
Zawroty głowy Uczucie wirowania lub niestabilności, mogące prowadzić do omdlenia Hipoperfuzja mózgowa wskutek niedociśnienia lub bradykardii

Postępowanie w przedawkowaniu

Postępowanie w przypadku przedawkowania bisoprololu obejmuje kilka kluczowych etapów, które powinny być wdrożone niezwłocznie po rozpoznaniu tego stanu.6

Zasady ogólne postępowania

W przypadku rozpoznania przedawkowania bisoprololu, należy:7

  1. Natychmiast przerwać podawanie bisoprololu
  2. Wdrożyć leczenie podtrzymujące funkcje życiowe
  3. Zastosować leczenie objawowe ukierunkowane na dominujące zaburzenia

Warto zaznaczyć, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć z organizmu za pomocą dializy, co ogranicza możliwości aktywnej eliminacji leku.8

Leczenie poszczególnych objawów przedawkowania

W oparciu o spodziewane działanie farmakologiczne bisoprololu oraz zalecenia dotyczące postępowania w przedawkowaniu beta-adrenolityków, zaleca się następujące postępowanie terapeutyczne w zależności od dominujących objawów:9

W przypadku bradykardii:10

  • Podać dożylnie atropinę – antagonistę receptorów cholinergicznych, przyspieszający czynność serca
  • W przypadku niedostatecznej odpowiedzi, zastosować ostrożnie izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym
  • W ciężkich przypadkach opornych na farmakoterapię, rozważyć przezżylne wszczepienie czasowego stymulatora serca

W przypadku niedociśnienia tętniczego:11

  • Podać dożylnie płyny w celu zwiększenia objętości krwi krążącej
  • Zastosować leki obkurczające naczynia (np. noradrenalinę, fenylefrynę)
  • Rozważyć dożylne podanie glukagonu, który wykazuje działanie inotropowe dodatnie niezależne od receptorów beta-adrenergicznych

W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia:12

  • Prowadzić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta z oceną parametrów hemodynamicznych
  • Podać izoprenalinę lub orcyprenalinę we wlewie dożylnym
  • W przypadku nieskuteczności farmakoterapii – przezżylnie wszczepić czasowy stymulator serca

W przypadku nagłego zaostrzenia niewydolności serca:13

  • Podać dożylnie leki moczopędne (np. furosemid) w celu zmniejszenia obciążenia wstępnego
  • Zastosować leki o działaniu inotropowym dodatnim (np. dobutaminę)
  • Podać leki rozszerzające naczynia w celu zmniejszenia obciążenia następczego

W przypadku skurczu oskrzeli:14

  • Podać leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina lub orcyprenalina
  • Zastosować selektywne beta2-sympatykomimetyki (np. salbutamol) w nebulizacji lub dożylnie
  • Rozważyć podanie aminofiliny dożylnie jako dodatkowej opcji terapeutycznej

W przypadku hipoglikemii:15

  • Podać dożylnie roztwór glukozy (zwykle 10-40% roztwór w zależności od nasilenia hipoglikemii)
  • Monitorować poziom glukozy we krwi i dostosowywać terapię do uzyskiwanych wartości

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl