Interakcje leku
Conaret 3,75 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumaranw produkcie leczniczym Conaret może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą prowadzić do zmian w działaniu zarówno bisoprololu, jak i stosowanych jednocześnie preparatów. Interakcje te wynikają głównie z mechanizmu działania leku jako selektywnego beta-adrenolityku i mogą mieć różne nasilenie oraz znaczenie kliniczne.¹

Niezalecane leczenie skojarzone

Istnieją kombinacje leków, których należy unikać podczas stosowania bisoprololu z uwagi na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych:

• Antagoniści wapnia typu werapamilu oraz w mniejszym stopniu typu diltiazemu – jednoczesne stosowanie może prowadzić do nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym bisoprololem, gdyż może to wywołać ciężkie niedociśnienie tętnicze i blok przedsionkowo-komorowy.²
• Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym takie jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna i rylmenidyna – ich jednoczesne stosowanie z bisoprololem może nasilić niewydolność serca poprzez dodatkowe zmniejszenie napięcia współczulnego, co objawia się zwolnieniem częstości akcji serca, zmniejszeniem pojemności minutowej serca oraz rozszerzeniem naczyń. Należy również pamiętać, że nagłe odstawienie tych leków, zwłaszcza przed przerwaniem leczenia beta-adrenolitykiem, może zwiększać ryzyko wystąpienia nadciśnienia „z odbicia”.³
• Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – niezalecane w szczególności u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca ze względu na możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ujemnego działania inotropowego.⁴

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

Poniższe kombinacje leków można stosować z bisoprololem, jednak wymagają one szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta:

• Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca nie można również wykluczyć dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.⁵
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – mogą nasilać wpływ bisoprololu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁶
• Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry) – mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.⁷
• Leki parasympatykomimetyczne – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększać ryzyko bradykardii.⁸
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące tych leków. Dodatkowo blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii, co jest szczególnie istotne u pacjentów z cukrzycą.⁹
• Leki znieczulające – mogą osłabiać odruchową tachykardię oraz zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego podczas znieczulenia ogólnego u pacjentów leczonych bisoprololem.¹⁰
• Glikozydy naparstnicy – jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwolnienia rytmu serca i wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹¹
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie hipotensyjne bisoprololu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leczenia nadciśnienia tętniczego.¹²
• Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zmniejszać skuteczność obu leków. Należy pamiętać, że leczenie reakcji nadwrażliwości może wymagać podania większych dawek adrenaliny.¹³
• Leki sympatykomimetyczne pobudzające zarówno receptory beta-, jak i alfa-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawniać ich działanie zwężające naczynia za pośrednictwem receptora alfa-adrenergicznego, prowadząc do zwiększenia ciśnienia tętniczego oraz do zaostrzenia chromania przestankowego.¹⁴
• Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki mogące obniżać ciśnienie krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego.¹⁵
• Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – w przypadku nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej) należy zachować ostrożność ze względu na możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego.¹⁶

Leczenie skojarzone do rozważenia

Kombinacje leków, które można rozważyć pod warunkiem ścisłego monitorowania pacjenta:

• Meflochina – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zwiększać ryzyko bradykardii.¹⁷
• Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) – mogą nasilać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków, ale jednocześnie zwiększają ryzyko przełomu nadciśnieniowego.¹⁸

Interakcje z alkoholem

Bisoprolol może wchodzić w interakcje z alkoholem, co może prowadzić do nasilenia działania obu substancji. Alkohol, podobnie jak beta-adrenolityki, może wywoływać hipotensję, a jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała (hipotonia ortostatyczna).

Ponadto, alkohol może nasilać działanie depresyjne beta-adrenolityków na układ sercowo-naczyniowy, prowadząc do dodatkowego zwolnienia częstości akcji serca. Pacjenci powinni być świadomi, że spożywanie alkoholu podczas terapii bisoprololem może powodować nasilenie działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, uczucie zmęczenia i senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W związku z powyższym zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii bisoprololem, a w przypadku pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza z niewydolnością serca, całkowite unikanie alkoholu.

Tabela interakcji z bisoprololem