Interakcje leku
Sinumedin Tabs 650 mg + 10 mg + 4 mg

Sinumedin Tabs, zawierający 650 mg paracetamolu, 10 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Paracetamol, metabolizowany w wątrobie, może nasilać działanie doustnych antykoagulantów (acenokumarol, warfaryna) poprzez hamowanie syntezy czynników krzepnięcia, co wymaga monitorowania INR. Leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital) zmniejszają biodostępność paracetamolu i zwiększają ryzyko hepatotoksyczności. Izoniazyd obniża klirens paracetamolu, potencjalnie nasilając jego toksyczność. Fenylefryna, sympatykomimetyk, wchodzi w interakcje z inhibitorami MAO (przeciwwskazane stosowanie lub przerwa 15 dni), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, zwiększając ryzyko nadciśnienia, zaburzeń rytmu serca i innych powikłań. Chlorofenamina nasila działanie depresyjne na OUN w połączeniu z alkoholem i lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, co może prowadzić do poważnych objawów przedawkowania.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na złożony skład produktu leczniczego Sinumedin Tabs (650 mg paracetamolu, 10 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu), lek może wchodzić w liczne interakcje z innymi substancjami leczniczymi. Interakcje te wynikają z właściwości poszczególnych składników i mogą mieć istotne znaczenie kliniczne.1

Interakcje związane z paracetamolem

Paracetamol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, co stanowi podstawę jego potencjalnych interakcji z lekami wykorzystującymi te same szlaki metaboliczne. Szczególnie istotne są interakcje z substancjami indukującymi enzymy wątrobowe, które mogą prowadzić do powstawania toksycznych metabolitów paracetamolu przy zastosowaniu większych dawek leku.2

Do najważniejszych interakcji paracetamolu należą:

  • Doustne antykoagulanty (acenokumarol, warfaryna) – możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego poprzez zahamowanie syntezy wątrobowej czynników krzepnięcia. Zaleca się stosowanie najmniejszej możliwej dawki paracetamolu przez możliwie najkrótszy czas, z regularnym monitorowaniem wskaźnika INR.3
  • Leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital, metylofenobarbital, prymidon) – ograniczają biodostępność paracetamolu i jednocześnie mogą nasilać hepatotoksyczność w przypadku przedawkowania poprzez indukcję metabolizmu wątrobowego.4
  • Izoniazyd – zmniejsza klirens paracetamolu poprzez hamowanie jego metabolizmu wątrobowego, co może prowadzić do nasilenia działania i/lub toksyczności paracetamolu.5
  • Lamotrygina – paracetamol może zmniejszać biodostępność lamotryginy i osłabiać jej działanie poprzez indukcję jej metabolizmu wątrobowego.6
  • Probenecyd – wydłuża okres półtrwania paracetamolu w fazie eliminacji poprzez zmniejszenie jego degradacji i wydalania metabolitów z moczem.7
  • Metoklopramid i domperydon – nasilają wchłanianie paracetamolu w jelicie cienkim poprzez przyspieszenie opróżniania żołądkowego.8
  • Węgiel aktywowany – zmniejsza wchłanianie paracetamolu, szczególnie istotne przy natychmiastowym podaniu po przedawkowaniu.9
  • Żywice jonowymienne (cholestyramina) – zmniejszają wchłanianie paracetamolu i mogą osłabiać jego działanie poprzez zatrzymywanie go w jelicie.10
  • Ryfampicyna – zwiększa klirens paracetamolu i powstawanie jego hepatotoksycznych metabolitów poprzez indukcję metabolizmu wątrobowego.11
  • Zydowudyna – istnieją doniesienia o możliwym nasileniu toksyczności zydowudyny (neutropenia, hepatotoksyczność) u niektórych pacjentów, aczkolwiek nie potwierdzono interakcji farmakokinetycznej między tymi lekami.12
  • Flukloksacylina – jednoczesne stosowanie paracetamolu i flukloksacyliny wymaga zachowania ostrożności, gdyż może wiązać się z rozwojem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka.13

Interakcje związane z fenylefryną

Fenylefryna, jako substancja o działaniu sympatykomimetycznym, może wchodzić w potencjalnie niebezpieczne interakcje z wieloma grupami leków, w szczególności wpływającymi na układ współczulny i układ sercowo-naczyniowy.14

  • Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania lub zachować przerwę co najmniej 15 dni od zakończenia terapii IMAO (czas potrzebny do ustąpienia działania hamującego enzymy MAO). Interakcja może prowadzić do zmniejszenia metabolizmu fenylefryny i nasilenia jej działania.15
  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, amoksapina, klomipramina, dezipramina, doksepina) – mogą nasilać działanie fenylefryny.16
  • Wziewne leki znieczulające (cyklopropan, halotan) – w połączeniu z fenylefryną mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.17
  • Guanetydyna (lek przeciwnadciśnieniowy blokujący neurony adrenergiczne) – w połączeniu z fenylefryną może prowadzić do wystąpienia ciężkiego nadciśnienia tętniczego.18
  • Leki wpływające na przewodzenie w sercu (np. glikozydy nasercowe) – wymagają zachowania szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z fenylefryną.19
  • Siarczan atropiny – hamuje odruch zwalniający akcję serca wywoływany przez fenylefrynę i nasila jej odpowiedź presyjną.20

Interakcje związane z chlorofenaminą

Chlorofenamina, jako lek przeciwhistaminowy, może prowadzić do interakcji typowych dla tej grupy leków, szczególnie związanych z działaniem depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy oraz efektami przeciwcholinergicznymi.21

  • Alkohol i leki o działaniu depresyjnym na OUN – mogą nasilać działanie depresyjne zarówno tych leków, jak i chlorofenaminy, co może prowadzić do objawów przedawkowania.22
  • Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), łącznie z furazolidonem i prokarbazyną – nie zaleca się jednoczesnego stosowania ze względu na możliwość wydłużenia i nasilenia działania przeciwcholinergicznego oraz depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.23
  • Leki o działaniu przeciwcholinergicznym (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, maprotylina i inne) – może dochodzić do nasilenia działania przeciwcholinergicznego, co zwiększa ryzyko wystąpienia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym porażennej niedrożności jelit. W przypadku wystąpienia objawów ze strony przewodu pokarmowego należy zalecić pacjentowi niezwłoczny kontakt z lekarzem.24

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie produktu Sinumedin Tabs może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Interakcje wynikają głównie z obecności paracetamolu i chlorofenaminy w składzie leku.25

Paracetamol i alkohol – spożywanie alkoholu podczas stosowania paracetamolu nasila toksyczność paracetamolu poprzez indukcję wytwarzania w wątrobie produktów hepatotoksycznych (toksycznych metabolitów paracetamolu). Zwiększa to ryzyko uszkodzenia wątroby, szczególnie przy stosowaniu wyższych dawek paracetamolu lub przy długotrwałym nadużywaniu alkoholu.26

Chlorofenamina i alkohol – łączne stosowanie chlorofenaminy i alkoholu może prowadzić do nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Skutkiem może być nadmierna sedacja, zaburzenia świadomości, upośledzenie funkcji poznawczych i psychomotorycznych oraz wystąpienie objawów przedawkowania.27

Ze względu na powyższe interakcje, nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania produktu Sinumedin Tabs. Pacjenci powinni zostać poinformowani o ryzyku związanym z jednoczesnym przyjmowaniem leku i spożywaniem napojów alkoholowych.

Tabela interakcji leku Sinumedin Tabs z innymi lekami

Lek/substancja Składnik Sinumedin Tabs wchodzący w interakcję Opis interakcji Poziom istotności interakcji
Doustne antykoagulanty (acenokumarol, warfaryna) Paracetamol Nasilenie działania przeciwzakrzepowego poprzez zahamowanie syntezy wątrobowej czynników krzepnięcia Wysoki – wymaga monitorowania INR
Alkohol etylowy Paracetamol
Chlorofenamina
Nasilenie hepatotoksyczności paracetamolu
Nasilenie działania depresyjnego na OUN
Wysoki – należy unikać jednoczesnego stosowania
Inhibitory MAO Fenylefryna
Chlorofenamina
Zmniejszenie metabolizmu fenylefryny
Nasilenie działania przeciwcholinergicznego i depresyjnego na OUN
Bardzo wysoki – przeciwwskazane lub wymagana przerwa min. 15 dni
Leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital, metylofenobarbital, prymidon) Paracetamol Ograniczenie biodostępności paracetamolu i nasilenie hepatotoksyczności w przypadku przedawkowania Wysoki – wymaga monitorowania
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Fenylefryna
Chlorofenamina
Nasilenie działania fenylefryny
Nasilenie działania przeciwcholinergicznego
Wysoki – wymaga ostrożności, ryzyko porażennej niedrożności jelit
Wziewne leki znieczulające (cyklopropan, halotan) Fenylefryna Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki – wymaga monitorowania kardiologicznego
Guanetydyna Fenylefryna Ryzyko ciężkiego nadciśnienia tętniczego Wysoki – należy unikać jednoczesnego stosowania
Glikozydy nasercowe Fenylefryna Wpływ na przewodzenie w sercu Średni – wymaga ostrożności
Izoniazyd Paracetamol Zmniejszenie klirensu paracetamolu z możliwym nasileniem działania i/lub toksyczności Średni – wymaga monitorowania
Lamotrygina Paracetamol Zmniejszenie biodostępności lamotryginy Średni – może wymagać dostosowania dawki lamotryginy
Metoklopramid, domperydon Paracetamol Nasilenie wchłaniania paracetamolu Niski do średniego
Probenecyd Paracetamol Wydłużenie okresu półtrwania paracetamolu Średni – może wymagać dostosowania dawki
Siarczan atropiny Fenylefryna Nasilenie odpowiedzi presyjnej fenylefryny Średni – wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego
Węgiel aktywowany Paracetamol Zmniejszenie wchłaniania paracetamolu Istotny przy przedawkowaniu – wykorzystywany terapeutycznie
Żywice jonowymienne (cholestyramina) Paracetamol Zmniejszenie wchłaniania paracetamolu Średni – może osłabiać działanie paracetamolu
Ryfampicyna Paracetamol Nasilenie klirensu paracetamolu i tworzenia hepatotoksycznych metabolitów Wysoki – zwiększone ryzyko hepatotoksyczności
Zydowudyna Paracetamol Możliwe nasilenie toksyczności zydowudyny (neutropenia, hepatotoksyczność) Średni – wymaga monitorowania
Flukloksacylina Paracetamol Ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową Średni do wysokiego – szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl