Przedawkowanie leku Plendil (felodypina)

Przedawkowanie felodypiny, substancji czynnej zawartej w leku Plendil (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 5 mg lub 10 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta ze względu na silne działanie wazodylatacyjne tego blokera kanału wapniowego. Konsekwencje przedawkowania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.¹

Objawy przedawkowania

Główne konsekwencje przedawkowania felodypiny wiążą się z jej farmakodynamicznym działaniem na układ sercowo-naczyniowy. Nadmierna blokada kanałów wapniowych prowadzi do patologicznego rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego. W niektórych przypadkach może również wystąpić zwolnienie rytmu serca (bradykardia).²

Postępowanie w przedawkowaniu

Skuteczne zarządzanie przypadkiem przedawkowania felodypiny wymaga wielokierunkowego podejścia terapeutycznego, dostosowanego do nasilenia objawów i czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku.³

Eliminacja niewchłoniętego leku

Podstawowe działania mające na celu zmniejszenie wchłaniania felodypiny z przewodu pokarmowego obejmują:

• Podanie węgla aktywnego – adsorbuje niewchłonięty lek w przewodzie pokarmowym, redukując jego biodostępność
• Płukanie żołądka – procedura skuteczna jedynie we wczesnej fazie intoksykacji, do wykonania wyłącznie w okresie do 1 godziny od zażycia tabletek Plendil

Powyższe interwencje należy wdrożyć, gdy istnieją ku temu uzasadnione wskazania kliniczne.⁴

Leczenie ciężkiego niedociśnienia tętniczego

W przypadku wystąpienia znacznego spadku ciśnienia tętniczego jako konsekwencji przedawkowania felodypiny, kluczowe jest wdrożenie terapii objawowej ukierunkowanej na stabilizację parametrów hemodynamicznych pacjenta.⁵

Postępowanie powinno obejmować następujące elementy realizowane sekwencyjnie, zgodnie z odpowiedzią kliniczną pacjenta:

1. Pozycjonowanie pacjenta – ułożenie chorego na plecach z uniesionymi kończynami dolnymi (pozycja Trendelenburga) w celu zwiększenia powrotu żylnego i rzutu serca⁶
2. Farmakoterapia bradykardii – w przypadku współwystępowania zwolnionej czynności serca należy podać atropinę dożylnie w dawce 0,5-1 mg⁷
3. Uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej – jeśli poprzednie działania są niewystarczające, należy zwiększyć objętość osocza poprzez dożylne podanie płynów, takich jak:
   • Roztwór glukozy
   • Sól fizjologiczna (0,9% NaCl)
   • Dekstran

   ⁸

4. Farmakologiczne zwiększenie oporu naczyniowego – w przypadku braku odpowiedzi na powyższe postępowanie można zastosować leki sympatykomimetyczne działające głównie na receptory alfa-1-adrenergiczne (np. norepinefryna, fenylefryna), które powodują skurcz naczyń obwodowych i podniesienie ciśnienia tętniczego⁹

Należy podkreślić, że przedawkowanie felodypiny wymaga ścisłego monitorowania hemodynamicznego pacjenta i indywidualnego dostosowania terapii w zależności od uzyskiwanej odpowiedzi klinicznej. Leczenie powinno odbywać się w warunkach umożliwiających pełny monitoring funkcji życiowych oraz szybką interwencję w przypadku dalszego pogorszenia stanu pacjenta.