fentanyl
Fentanyl to syntetyczny lek opioidowy, który działa jako agonista receptorów opioidowych μ. Charakteryzuje się wysoką potencją – jest około 50-100 razy silniejszy od morfiny. Ze względu na swoje właściwości jest stosowany w anestezjologii do znieczulenia ogólnego oraz w leczeniu bólu, szczególnie bólu przewlekłego u pacjentów z chorobą nowotworową.
W praktyce klinicznej fentanyl występuje w różnych postaciach, w tym jako iniekcja dożylna, plastry przezskórne, tabletki podpoliczkowe oraz aerozol donosowy. Farmakokinetyka fentanylu charakteryzuje się szybkim początkiem działania i stosunkowo krótkim czasem działania przy podaniu dożylnym, co czyni go wartościowym w procedurach operacyjnych.
Należy pamiętać o istotnych działaniach niepożądanych fentanylu, takich jak depresja oddechowa, sedacja, nudności, wymioty oraz ryzyko uzależnienia. W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost nadużywania fentanylu i jego pochodnych, co przyczynia się do zwiększonej liczby zgonów z powodu przedawkowania opioidów. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów otrzymujących ten lek oraz przestrzeganie zasad bezpiecznego przepisywania opioidów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fenta MX 75 75 mcg/h
Przedawkowanie fentanylu w systemie transdermalnym Fenta MX 75, zawierającym 17,34 mg fentanylu o powierzchni wchłaniania 31,5 cm² i szybkości uwalniania 75 µg/h, prowadzi do nasilenia działania opioidowego, przede wszystkim depresji ośrodka oddechowego. Najpoważniejszym objawem jest niewydolność oddechowa, która może utrzymywać się długo po usunięciu plastra z powodu ciągłego uwalniania leku z depozytów skórnych. Inne objawy to sedacja, hipotensja, zwężenie źrenic, hipotermia oraz sztywność mięśniowa, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki fentanylu. Przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji, obejmującej usunięcie plastra, stymulację pacjenta, podanie naloksonu (z uwzględnieniem krótszego czasu działania niż fentanylu), zapewnienie drożności dróg oddechowych, tlenoterapię, normalizację temperatury i nawodnienie oraz monitorowanie i leczenie hipotensji.
antagonista receptorów opioidowych, depresja ośrodka oddechowego, fentanyl, hiperkapnia, hipoksemia, hipotensja, hipotermia, mioza, nalokson, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, obrzęk płuc, pień mózgu, podwzgórze, rabdomioliza, receptor opioidowy, system transdermalny fentanylu, sztywność mięśniowa, tachykardia odruchowa, tlenoterapia, układ oddechowy, układ pozapiramidowy, układ przywspółczulny, zaburzenie hemodynamiczne, zespół odstawienia, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Interakcje leku – Ropimol 7,5 mg/ml
Ropiwakaina wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi miejscowymi anestetykami amidowymi (np. lidokainą, meksyletyną) ze względu na ryzyko sumowania działania toksycznego oraz z lekami ogólnie znieczulającymi (propofol, sewofluran) i opioidowymi (morfina, fentanyl), które mogą nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu sercowo-naczyniowego. W przypadku leków przeciwarytmicznych klasy III, takich jak amiodaron, brak jest szczegółowych danych, jednak zaleca się ostrożność ze względu na potencjalne nasilenie działania kardiodepresyjnego. Metabolizm ropiwakainy odbywa się głównie przez enzym CYP1A2; silne inhibitory tego enzymu, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, zmniejszają klirens ropiwakainy o 77%, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leku w osoczu i ryzyka toksyczności. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, obniżają klirens o 15%, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Ropiwakaina wykazuje również konkurencyjne hamowanie CYP2D6, które w stężeniach terapeutycznych nie ma znaczenia klinicznego.
amiodaron, cytochrom P450 1A2, działanie depresyjne, działanie kardiodepresyjne, działanie niepożądane, enoksacyna, fentanyl, fluwoksamina, inhibitor enzymu CYP1A2, inhibitor enzymu CYP3A4, izoenzym CYP2D6, ketokonazol, lek miejscowo znieczulający, lek ogólnie znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lidokaina, meksyletyna, metoprolol, morfina, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, propofol, ropiwakaina, sewofluran, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fenta MX 100 100 mcg/h
Fenta MX to system transdermalny zawierający fentanyl, opioidowy lek przeciwbólowy z grupy pochodnych fenylopiperydyny (kod ATC: N02AB03). Dostępny jest w dawkach 25, 50, 75 i 100 μg/h, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Plastry mają różne powierzchnie wchłaniania (od 10,5 do 42 cm²) i zawierają odpowiednio od 5,78 mg do 23,12 mg fentanylu, uwalnianego kontrolowanie przez skórę. Każdy plaster zawiera również oczyszczony olej sojowy jako substancję pomocniczą. Budowa systemu obejmuje warstwę zabezpieczającą, samoprzylepną matrycę z fentanylem oraz warstwę nośnikową nieprzepuszczalną dla wody, co zapewnia stabilne i kontrolowane uwalnianie leku do krążenia ogólnego.
ból przewlekły, działanie przeciwbólowe, działanie uspokajające, fentanyl, fentanyl przezskórny, kontrolowane uwalnianie leku, krążenie ogólne, morfina doustna, olej sojowy oczyszczony, opioidowy lek przeciwbólowy, pochodna fenylopiperydyny, receptor opioidowy μ, substancja czynna, system transdermalny, terapia opioidowa, warstwa matrycowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fentanyl WZF 50 mcg/ml
Fentanyl WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań (50 mikrogramów/ml) jest silnym opioidem o znaczącym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy, co skutkuje sedacją, spowolnieniem czasu reakcji, zaburzeniami koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz percepcji sensorycznej. Z tego względu, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, pacjentom po podaniu fentanylu bezwzględnie zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn przez co najmniej 24 godziny, niezależnie od subiektywnego samopoczucia. Ograniczenia te dotyczą także pacjentów wypisywanych ze szpitala w ciągu doby od podania leku, co ma na celu minimalizację ryzyka wypadków wynikających z upośledzenia zdolności psychomotorycznych.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie farmakologiczne, farmakodynamika i farmakokinetyka, fentanyl, leczenie ambulatoryjne, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, profil działania leku, roztwór do wstrzykiwań, sedacja, spowolnienie czasu reakcji, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, zaburzenia percepcji wzrokowej, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 50 50 mcg/h
Bezpieczeństwo stosowania fentanylu w postaci systemu transdermalnego zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksykologię, wpływ na reprodukcję oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy. Standardowe badania farmakologiczne i toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego, zgodnie z profilem działania opioidów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów stwierdzono brak wpływu na płodność samców, natomiast u samic obserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się z toksycznością dla matki, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały wad rozwojowych, a rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa nie uległy zaburzeniu mimo zmniejszonej przeżywalności potomstwa przy dawkach obniżających masę ciała matek.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, hodowla komórkowa ssaków, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, test bakteryjny, toksyczność dla matki, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny 75 mcg/h
Matrifen, system transdermalny zawierający fentanyl, jest stosowany w leczeniu przewlekłego bólu, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga uważnego monitorowania. W badaniach klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10%) były nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zaburzeń układu nerwowego, oddechowego, żołądkowo-jelitowego oraz reakcji anafilaktycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak depresja oddechowa, reakcje anafilaktyczne, napady drgawkowe, niedrożność jelit oraz zespół odstawienia. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi obejmującymi wymioty (33,9%), nudności (23,5%) i ból głowy (16,3%).
bezsenność, ból głowy, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, duszność, dysfagia, farmakovigilance, fentanyl, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omamy, opioidowy lek przeciwbólowy, przewlekły ból, reakcja anafilaktyczna, senność, sinica, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, świąd, system transdermalny fentanylu, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia erekcji, zapalenie skóry, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Kaszel – Zapobieganie i profilaktyka
Kaszel, będący naturalnym mechanizmem obronnym dróg oddechowych, może wskazywać na choroby wymagające interwencji medycznej, zwłaszcza gdy jest przewlekły lub nawracający. Profilaktyka obejmuje szczepienia ochronne, w tym schemat DTaP/Tdap przeciwko krztuścowi, błonicy i tężcowi, realizowane w określonych grupach wiekowych (dzieci: 2, 4, 6 miesięcy, 15-18 miesięcy, 4-6 lat; młodzież: 11-12 lat; kobiety ciężarne między 20 a 32 tygodniem ciąży; dorośli w kontakcie z niemowlętami oraz personel medyczny). Coroczne szczepienia przeciwko grypie i COVID-19 również zmniejszają ryzyko kaszlu infekcyjnego. W profilaktyce poekspozycyjnej (PEP) stosuje się antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna) lub trimetoprim-sulfametoksazol, szczególnie u osób z grup wysokiego ryzyka, w ciągu 21 dni od kontaktu z chorym na krztusiec. Kluczowe są także zasady higieny (mycie rąk przez minimum 20 sekund, dezynfekcja, zakrywanie ust i nosa) oraz unikanie czynników drażniących, takich jak dym tytoniowy.
antagonista receptora NMDA, antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia profilaktyczna, astma, choroba współistniejąca, czynnik drażniący, drogi oddechowe, dystans fizyczny, fentanyl, infekcja dróg oddechowych, intubacja, kaszel napadowy, krwioplucie, krztusiec, lidokaina, makrolid, mechanizm obronny organizmu, opioid, pneumokok, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka wtórna, propofol, refluks żołądkowo-przełykowy, spirometr motywacyjny, szczepienie ochronne, szczepionka DTaP, trimetoprim-sulfametoksazol, zespół kaszlu z górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Hypnomidate 2 mg/ml
Etomidat (Hypnomidate 2 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w anestezjologii. Współpodawanie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak neuroleptyki, opioidy i leki sedatywne, prowadzi do synergistycznego nasilenia działania nasennego, co wymaga rozważenia redukcji dawki etomidatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na opioidy z grupy fentanylu: alfentanyl skraca końcowy okres półtrwania etomidatu do 29 minut, co może skutkować wcześniejszym wybudzeniem pacjenta, natomiast dożylny fentanyl zmniejsza 2-3 krotnie klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu, bez wpływu na okres półtrwania, co często wymaga zmniejszenia dawki etomidatu. Ponadto, etomidat może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie tętnicze poprzez przejściowe zmniejszenie oporu obwodowego naczyń, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych.
alfentanyl, depresja oddechowa, etanol, etomidat, fentanyl, indukcja znieczulenia, ketamina, klirens osoczowy, lek hipotensyjny, lek neuroleptyczny, lek sedatywny, norketamina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, opioid, opór obwodowy, parametr farmakokinetyczny, parametr hemodynamiczny, sedacja - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Durogesic 75 mcg/h
System transdermalny Durogesic, zawierający fentanyl, jest wskazany do długotrwałego leczenia ciężkiego przewlekłego bólu u dorosłych pacjentów wymagających ciągłego podawania opioidów, zwłaszcza gdy inne drogi podania są niewskazane lub niemożliwe. Lek dostępny jest w pięciu mocach: 12 µg/h (2,1 mg fentanylu, plaster 5,25 cm², oznaczenie pomarańczowe), 25 µg/h (4,2 mg, 10,5 cm², czerwone), 50 µg/h (8,4 mg, 21 cm², zielone), 75 µg/h (12,6 mg, 31,5 cm², niebieskie) oraz 100 µg/h (16,8 mg, 42 cm², szare). Wskazania obejmują przewlekły ból nowotworowy i nienowotworowy o dużym nasileniu, który nie reaguje na słabsze analgetyki, a także sytuacje kliniczne wymagające stabilnego stężenia leku w surowicy. Najmniejsza dawka jest oznaczona jako 12 µg/h, mimo rzeczywistej dawki 12,5 µg/h, aby uniknąć pomyłek z dawką 125 µg/h uzyskiwaną przez kombinację plastrów.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, ból pooperacyjny, ból przewlekły, choroby onkologiczne, choroby układu nerwowego, ciężki przewlekły ból, fentanyl, leczenie przeciwbólowe, lek opioidowy, plaster z fentanylem, silny opioid, stężenie leku przeciwbólowego, stężenie leku w surowicy, system transdermalny, terapia przeciwbólowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny 12 mcg/h
System transdermalny Matrifen zawierający fentanyl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fentanyl lub substancje pomocnicze, a także w leczeniu bólu ostrego i pooperacyjnego ze względu na brak możliwości szybkiej modyfikacji dawki i ryzyko ciężkiej depresji oddechowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką depresją oddechową lub przewlekłymi chorobami układu oddechowego, gdyż fentanyl może nasilać zaburzenia oddychania, co stanowi zagrożenie życia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka oddechowego.
ból ostry pooperacyjny, ból przewlekły, depresja oddechowa, farmakokinetyka, fentanyl, nadwrażliwość na fentanyl, niewydolność oddechowa, opioid, plaster leczniczy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, substancja czynna, substancja pomocnicza, system transdermalny, terapia opioidowa, właściwości farmakokinetyczne, wywiad alergologiczny, zaburzenia oddechowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 800 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej preparatu Submena dostępnego w dawkach 100, 200, 400 i 800 mikrogramów, nie wykazały nowych zagrożeń poza znanymi efektami typowymi dla silnych opioidów. Badania farmakologii bezpieczeństwa i toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły przewidywalny profil działania fentanylu. W modelach zwierzęcych zaobserwowano negatywny wpływ na funkcje reprodukcyjne – zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez dowodów na działanie teratogenne. Potencjał mutagenny oceniono różnorodnie: testy bakteryjne i in vivo na gryzoniach były negatywne, natomiast in vitro na komórkach ssaków wykazały mutagenność przy stężeniach znacznie przekraczających terapeutyczne, co klinicznie oznacza niskie ryzyko mutagenne przy standardowym stosowaniu.
badanie rakotwórczości, charakterystyka produktu leczniczego, cytrynian fentanylu, działanie mutagenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, silny opioid, śmiertelność płodu, test mutagenności, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zmiana histopatologiczna, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Durogesic 12 mcg/h
Durogesic, zawierający fentanyl, jest systemem transdermalnym przeznaczonym do leczenia ciężkiego przewlekłego bólu u dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia, które już stosowały opioidy. Lek ten jest wskazany wyłącznie do długoterminowego, ciągłego podawania opioidów, szczególnie w przypadku bólu o stabilnym i stałym natężeniu. Dostępne moce plastrów to 12 µg/h (rzeczywista dawka 12,5 µg/h), 25, 50, 75 oraz 100 µg/h, różniące się powierzchnią (od 5,25 do 42 cm²) oraz zawartością fentanylu (od 2,1 do 16,8 mg), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Charakterystyczne kolorowe obwódki i napisy na plastrach ułatwiają ich identyfikację i minimalizują ryzyko błędów w dawkowaniu.
ból ostry, ciężki przewlekły ból, dawka fentanylu, długoterminowe leczenie bólu, długoterminowe podawanie leków opioidowych, fentanyl, forma transdermalna, lek opioidowy, lek pierwszego wyboru, plaster leczniczy, populacja pediatryczna, postać transdermalna, stosowanie opioidów, system transdermalny, uwalnianie substancji czynnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Opacorden 200 mg
Amiodaron chlorowodorek, substancja czynna Opacorden, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie enzymów cytochromu P450 (CYP 1A1, 1A2, 3A4, 2C9, 2D6) oraz glikoproteiny P, co prowadzi do zwiększonej ekspozycji na wiele leków. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu, interakcje mogą utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. klarytromycyna, moksyfloksacyna – przeciwwskazana), beta-adrenolitykami i antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które mogą powodować groźne zaburzenia rytmu serca, w tym torsades de pointes oraz znaczną bradykardię. Konieczne jest monitorowanie EKG, stężenia potasu i unikanie leków wywołujących hipokaliemię (np. diuretyki, kortykosteroidy, amfoterycyna B i.v.), aby zapobiec arytmiom. W przypadku torsades de pointes zaleca się unikanie leków przeciwarytmicznych, stosowanie stymulatora oraz dożylne podanie magnezu.
amfoterycyna B, amiodaron chlorowodorek, antagonista wapnia, atorwastatyna, beta-adrenolityk, bradykardia oporna, cyklosporyna, cytochrom P450, dabigatran, digoksyna, dihydroergotamina, diltiazem, działanie hipotensyjne, ergotamina, fentanyl, fenytoina, flekainid, fluorochinolon, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hipomagnezemia, INR, klarytromycyna, kolchicyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeczyszczający, lidokaina, lowastatyna, midazolam, miopatia, moksyfloksacyna, odstęp QT, rabdomioliza, sofosbuwir, sok grejpfrutowy, stymulator serca, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tetrakozaktyd, torsades de pointes, triazolam, warfaryna, werapamil, zespół ostrej niewydolności oddechowej, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 50 mcg/h
Przedkliniczne badania toksykologiczne fentanylu, substancji czynnej systemu transdermalnego Durogesic, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ogólnoustrojowej. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W zakresie wpływu na reprodukcję, fentanyl nie oddziaływał negatywnie na płodność samców szczurów, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązano z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. Badania na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a rozwój fizyczny i behawioralny potomstwa nie ulegał zaburzeniom. Zmniejszona przeżywalność potomstwa obserwowana przy dawkach toksycznych dla matek sugeruje wpływ toksyczności matczynej i zmienionej opieki macierzyńskiej.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek fentanylu, Durogesic, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność samców, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, rozwój płodowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, wada rozwojowa płodu, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fentanyl WZF 50 mcg/ml
Fentanyl WZF, będący syntetycznym opioidowym lekiem przeciwbólowym z grupy pochodnych piperydyny, charakteryzuje się siłą działania 50-100 razy większą niż morfina. Preparat zawiera 50 µg fentanylu cytrynianu w 1 ml roztworu do wstrzykiwań i jest stosowany głównie w znieczuleniu ogólnym. Farmakodynamika fentanylu obejmuje szybki początek działania (niemal natychmiastowy po podaniu dożylnym), krótki czas działania z maksymalnym efektem po około 30 minutach oraz silne działanie przeciwbólowe. Typowe efekty po pojedynczym podaniu dożylnym w dawce 0,5-1 mg/70 kg to natychmiastowe zniesienie bólu, hamowanie ośrodka oddechowego oraz bradykardia, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
akcja serca, aktywność przeciwbólowa, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, cytrynian fentanylu, dawkowanie leku, depresja oddechowa, działanie proarytmiczne, działanie wagolityczne, farmakodynamika, fentanyl, hipotensja, opioid przeciwbólowy, pochodna piperydyny, podanie dożylne, syntetyczny opioid, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od opioidów, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nimbex 2 mg/ml
Cisatrakurium, substancja czynna leku Nimbex (2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań i infuzji), jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe o działaniu obwodowym, należącym do czwartorzędowych związków amoniowych (kod ATC: M03AC11). Mechanizm działania opiera się na konkurencyjnym, niedepolaryzacyjnym bloku receptorów cholinergicznych płytki motorycznej, co antagonizuje acetylocholinę i prowadzi do zahamowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie zwiotczające jest odwracalne przez inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina czy edrofonium. Cisatrakurium charakteryzuje się średnio długim czasem działania oraz brakiem uwalniania histaminy nawet przy dawkach do 8-krotności ED95, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych i innych działań niepożądanych związanych z histaminą.
benzenosulfonian, blok niedepolaryzacyjny, blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cisatrakurium, czwartorzędowy związek amoniowy, edrofonium, fentanyl, halotan, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, midazolam, neostygmina, receptor cholinergiczny, struktura benzylizochinolinowa, stymulacja nerwu łokciowego, tiopental, uwalnianie histaminy, znieczulenie złożone, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Durogesic 12 mcg/h
System transdermalny Durogesic zawiera fentanyl i jest dostępny w pięciu mocach: 12 µg/h (5,25 cm², 2,1 mg fentanylu), 25 µg/h (10,5 cm², 4,2 mg), 50 µg/h (21,0 cm², 8,4 mg), 75 µg/h (31,5 cm², 12,6 mg) oraz 100 µg/h (42,0 cm², 16,8 mg). Każda dawka jest oznaczona charakterystycznym kolorem tuszu drukarskiego (od pomarańczowego do szarego) i posiada odpowiednio zróżnicowaną powierzchnię plastra, co ułatwia identyfikację. Plastry składają się z kilku warstw, w tym matrycy poliakrylanowej uwalniającej fentanyl w sposób kontrolowany przez skórę do krwiobiegu. Należy unikać stosowania kremów czy balsamów na skórę przed aplikacją, aby nie zaburzyć właściwości adhezyjnych plastra.
fentanyl, folia aluminiowa, kontrolowane uwalnianie substancji, kopolimer olefin, kopolimer poliestru, okres ważności leku, opakowanie tekturowe, poliakrylan adhezyjny, poliester silikonowany, polietylen o niskiej gęstości, przenikanie przezskórne, substancja czynna, system transdermalny, tereftalan polietylenu, torebka termozgrzewalna, tusz drukarski - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny 100 mcg/h
Produkt leczniczy Matrifen, zawierający fentanyl w systemie transdermalnym, może powodować istotne zaburzenia psychomotoryczne, które wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Niezależnie od dawki (12, 25, 50, 75, 100 mikrogramów/godzinę), lek może upośledzać funkcje poznawcze i sprawność psychofizyczną. Szczególnie wysokie dawki (75 i 100 mikrogramów/godzinę) wiążą się z bezwzględnym przeciwwskazaniem do prowadzenia pojazdów. Zaleca się całkowity zakaz prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez pierwsze 24-72 godziny od rozpoczęcia terapii lub po zwiększeniu dawki, a także indywidualną ocenę zdolności pacjenta do wykonywania tych czynności, uwzględniając wiek, choroby współistniejące oraz interakcje lekowe.
działanie niepożądane, fentanyl, interakcja lekowa, lek o działaniu ośrodkowym, lek o działaniu sedatywnym, Matrifen, niewyraźne widzenie, opioidowy lek przeciwbólowy, podwójne widzenie, senność, spowolnienie psychoruchowe, system transdermalny, tolerancja na lek, układ nerwowy, zaburzenie koncentracji, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Alventa 150 mg
Wenlafaksyna (Alventa), jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (odstęp co najmniej 14 dni przed i 7 dni po terapii wenlafaksyną) oraz odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego. Również linezolid, jako odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, jest przeciwwskazany. Współistniejące stosowanie z innymi lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit, ziele dziurawca) wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Ponadto, wenlafaksyna może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6 (np. metoprolol, haloperydol, rysperydon), a inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) podnoszą jej stężenia w osoczu, co wymaga uwagi klinicznej. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna) ze względu na ryzyko arytmii typu torsade de pointes.
alprazolam, amiodaron, arytmia komorowa, chinidyna, depresyjny wpływ na OUN, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, tolbutamid, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Krwotok podpajęczynówkowy – Leczenie
Krwotok podpajęczynówkowy (SAH) stanowi stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji, z naciskiem na stabilizację pacjenta, kontrolę ciśnienia tętniczego (MAP <130 mmHg lub ciśnienie skurczowe <160 mmHg), utrzymanie euwolemii oraz zapobieganie ponownemu krwawieniu. Intubacja dotchawicza jest wskazana u pacjentów z GCS ≤8, podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym lub niedostatecznym utlenowaniem. Leczenie tętniaka obejmuje klipsowanie chirurgiczne lub embolizację wewnątrznaczyniową (coiling), z wyborem metody zależnym od zespołu multidyscyplinarnego. Nimodypina (60 mg co 4 godziny przez 21 dni) jest jedynym lekiem o udowodnionej skuteczności w zapobieganiu skurczowi naczyniowemu i opóźnionemu niedokrwieniu mózgu. Monitorowanie na oddziale intensywnej opieki neurologicznej przez 10-14 dni jest niezbędne dla wczesnego wykrywania powikłań takich jak ponowne krwawienie, skurcz naczyniowy, wodogłowie czy hiponatremia.
angioplastyka balonowa, antagonista kanału wapniowego, beta-bloker, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie tętnicze, embolizacja wewnątrznaczyniowa, fentanyl, hiponatremia, intubacja dotchawicza, klipsowanie chirurgiczne, kraniotomia, krwotok podpajęczynówkowy, kwas epsilon-aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek antyfibrynolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, manewr Valsalvy, nakłucie lędźwiowe, neurochirurgia, neuroradiolog interwencyjny, neuroradiologia interwencyjna, nikardypina, nimodypina, oddział intensywnej opieki medycznej, opóźnione niedokrwienie mózgu, ośrodek specjalistyczny, pęknięcie tętniaka, przezczaszkowe badanie dopplerowskie, resuscytacja objętościowa, skurcz naczyniowy, terapia potrójna H, wodogłowie, zewnętrzny drenaż komorowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml
Bupivacainum Hydrochloricum WZF 0,5% to roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg/ml bupiwakainy chlorowodorku, dostępny w ampułkach 10 ml (50 mg substancji czynnej) oraz fiolkach 20 ml (100 mg). Produkt zawiera również 3,15 mg sodu na ml, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny, a substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu, kwas solny 10% (do regulacji pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Ampułki i fiolki należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić przed światłem i nie zamrażać. Produkt nie zawiera konserwantów, co wpływa na ograniczony czas przechowywania po otwarciu: ampułki należy zużyć natychmiast, a fiolki w ciągu 24 godzin od pierwszego użycia.
9%, aspekt mikrobiologiczny, bupiwakaina chlorowodorek, chlorek sodu, dieta niskosodowa, fentanyl, kwas solny, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy 5%, roztwór NaCl 0, roztwór o odczynie zasadowym, siarczan morfiny, sód, środek konserwujący, sufentanyl, trwałość chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, wodorowęglan, wytrącenie osadu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vellofent
Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl w formie tabletek podjęzykowych, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na silne działanie opioidowe i ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami oddychania podczas snu oraz u osób z niewydolnością wątroby lub nerek. Konieczne jest monitorowanie pacjentów podczas dostosowywania dawki, zwłaszcza u osób z ryzykiem bradykardii, hipowolemii, niedociśnienia oraz u pacjentów z urazem głowy lub zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Wskazane jest także unikanie jednoczesnego stosowania z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami) oraz lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) ze względu na ryzyko depresji oddechowej i zespołu serotoninowego. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
benzodiazepiny, bradyarytmia, bradykardia, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, fentanyl, hiperalgezja wywołana opioidami, hipoksemia, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie związane z używaniem opioidów, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vellofent 133 mcg
Vellofent to lek zawierający fentanyl w formie tabletek podjęzykowych dostępnych w sześciu dawkach: 67, 133, 267, 400, 533 oraz 800 mikrogramów fentanylu. Substancja czynna występuje w postaci cytrynianu fentanylu, a każda dawka odpowiada odpowiedniej ilości fentanylu (np. tabletka 67 µg zawiera 110 µg cytrynianu fentanylu). Tabletki mają jednolity, biały, trójkątny kształt o wysokości 5,6 mm i są oznaczone czarnym nadrukiem wskazującym dawkę. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan bezwodny, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, makrogol 6000 oraz magnezu stearynian, a powłoczka Opadry White 59L280000 zawiera m.in. hypromelozę i tytanu dwutlenek (E171). Opakowania dostępne są w blistrach zabezpieczonych przed otwarciem przez dzieci, zawierających od 3 do 30 tabletek, z okresem ważności do 4 lat i przechowywaniem w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem.
celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian fentanylu, disodu fosforan bezwodny, fentanyl, hypromeloza, magnezu stearynian, makrogol 6000, makrogol 8000, maltodekstryna, opadry white, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tabletka podjęzykowa, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czarny - Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuronium – Właściwości farmakodynamiczne
Bromek rokuronium jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie o szybkim początku działania i średnim czasie trwania, należącym do czwartorzędowych związków amoniowych (ATC: M03AC09). Mechanizm działania polega na konkurencyjnym blokowaniu receptorów nikotynowych w płytce motorycznej, co prowadzi do blokady nerwowo-mięśniowej, odwracalnej przez inhibitory acetylocholinesterazy (neostygmina, edrofonium, pirydostygmina). Dawka ED90 wynosi około 0,3 mg/kg mc., a ED95 różni się w zależności od wieku: 0,25 mg/kg u niemowląt, 0,35 mg/kg u dorosłych i 0,40 mg/kg u dzieci. Standardowa dawka intubacyjna 0,6 mg/kg (2 × ED90) zapewnia warunki do intubacji w ciągu 60 sekund u większości pacjentów, z klinicznym czasem działania 30-40 minut i całkowitym czasem około 50 minut. Dawkowanie wpływa na czas działania: mniejsze dawki (0,3-0,45 mg/kg) skracają czas działania do 13-26 minut, a większe (2 mg/kg) wydłużają go do około 110 minut. W stanach nagłych dawka 1,0 mg/kg umożliwia intubację w 60 sekund u ponad 90% pacjentów, z czasem działania około 1 godziny.
acetylocholina, blok nerwowo-mięśniowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek rokuronium, ciśnienie tętnicze krwi, edrofonium, enfluran, fentanyl, inhibitor acetylocholinesterazy, intubacja dotchawicza, izofluran, lek kuraryzujący, neostygmina, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, pirydostygmina, płytka końcowa, propofol, receptor nikotynowy, stymulacja nerwu łokciowego, stymulacja TOF, tiopental, train-of-four, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności wątroby, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Interakcje leku – Fentanyl WZF 50 mcg/ml
Fentanyl WZF w dawce 50 µg/ml, podawany dożylnie, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak opioidy, barbiturany, benzodiazepiny, neuroleptyki, środki do znieczulenia ogólnego oraz gabapentynoidy, nasilają opioidową depresję oddechową, co wymaga redukcji dawki fentanylu, zwłaszcza u pacjentów oddychających spontanicznie. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol) zmniejszają klirens fentanylu nawet o ⅔, wydłużając jego działanie i zwiększając ryzyko depresji oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności i potencjalnej redukcji dawki. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (flukonazol, worykonazol) również zwiększają ekspozycję na fentanyl, a leki zwiotczające mięśnie bez działania wagolitycznego mogą wywołać bradykardię lub zatrzymanie akcji serca. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga unikania takiego połączenia lub ścisłego monitorowania pacjenta.
benzodiazepiny, bradykardia, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, działanie addytywne, etomidat, farmakokinetyka, fentanyl, flukonazol, gabapentynoidy, IMAO, inhibitory CYP3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, klirens, klirens osoczowy, leki opioidowe, leki serotoninergiczne, leki zwiotczające mięśnie, midazolam, neuroleptyki, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, rytonawir, SNRI, SSRI, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Sanval 10 mg
Zolpidem, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z alkoholem oraz lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co prowadzi do nasilenia działania uspokajającego, zaburzeń psychoruchowych i znacznego pogorszenia zdolności prowadzenia pojazdów. Interakcje z opioidami zwiększają ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego zaleca się ograniczenie dawki zolpidemu i czasu terapii skojarzonej. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg 2x/dobę), zwiększają AUC zolpidemu 1,83-krotnie i wydłużają jego okres półtrwania, co może nasilać działanie leku, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, ziele dziurawca) obniżają stężenie zolpidemu i jego skuteczność nasenną.
anksjolityk, antybiotyk fluorochinolonowy, antybiotyk makrolidowy, AUC, azolowy lek przeciwgrzybiczny, baklofen, bupropion, CYP1A2, CYP3A4, cyprofloksacyna, dantrolen, depresja oddechowa, dezypramina, działanie uspokajające, fentanyl, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP450, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klirens, kodeina, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie, morfina, neuroleptyk, okres półtrwania, omam wzrokowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, ranitydyna, ryfampicyna, sertralina, tramadol, tyzanidyna, uzależnienie psychiczne, wenlafaksyna, zdolność psychomotoryczna, ziele dziurawca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cisatracurium Accord 5 mg/ml
Cisatracurium Accord to niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe o strukturze benzylizochinolinowej, dostępny w stężeniach 2 mg/ml (2,68 mg bezylanu cisatrakuriowego) oraz 5 mg/ml (6,70 mg bezylanu cisatrakuriowego). Mechanizm działania polega na konkurencyjnym antagonizmie receptorów cholinergicznych w płytce motorycznej, co blokuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Blok ten jest odwracalny za pomocą inhibitorów acetylocholinoesterazy, takich jak neostygmina czy edrofonium. W warunkach znieczulenia złożonego z użyciem opioidów (tiopental/fentanyl/midazolam) dawka ED95 wynosi 0,05 mg/kg masy ciała u dorosłych, natomiast u dzieci podczas znieczulenia halotanem jest nieco niższa i wynosi 0,04 mg/kg masy ciała.
antagonista acetylocholiny, atrakurium, bezylan cisatrakuriowy, blok niedepolaryzacyjny, blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cisatrakurium, edrofonium, fentanyl, inhibitor acetylocholinoesterazy, izomer atrakurium, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, midazolam, neostygmina, płytka motoryczna, reakcja histaminowa, receptor cholinergiczny, struktura benzylizochinolinowa, stymulacja nerwu łokciowego, tiopental, uwalnianie histaminy, znieczulenie halotanem, znieczulenie złożone - Leksykon leków
Skład i postać leku – Matrifen 50 mikrogramów/godzinę system transdermalny 50 mcg/h
Produkt leczniczy Matrifen jest dostępny jako system transdermalny w postaci plastra o pięciu różnych dawkach fentanylu: 12, 25, 50, 75 oraz 100 mikrogramów na godzinę. Każda dawka różni się całkowitą zawartością fentanylu (od 1,38 mg do 11,0 mg) oraz powierzchnią plastra (od 4,2 cm² do 33,6 cm²), co wpływa na szybkość uwalniania substancji czynnej. Plastry są oznaczone różnymi kolorami nadruku ułatwiającymi identyfikację dawki: brązowy (12 µg/h), czerwony (25 µg/h), zielony (50 µg/h), jasnoniebieski (75 µg/h) oraz szary (100 µg/h). Skład pomocniczy obejmuje m.in. glikol dipropylenowy, hydroksypropylocelulozę, dimetykon oraz kleje silikonowe, które zapewniają odpowiednią przyczepność i kontrolowane uwalnianie fentanylu przez skórę. Produkt jest pakowany indywidualnie w saszetki zabezpieczone przed dostępem dzieci i dostępny w różnych wielkościach opakowań.
błona śluzowa, dimetykon, fentanyl, glikol dipropylenowy, hydroksypropyloceluloza, klej silikonowy, kopolimer etylenu i octanu winylu, membrana kontrolująca uwalnianie, mikrogram na godzinę, okres ważności, polimer celulozowy, politereftalan etylenu, postać farmaceutyczna, substancja czynna, system transdermalny, wchłanianie przezskórne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vellofent 400 mcg
Lek Vellofent w postaci tabletek podjęzykowych zawierających fentanyl w dawkach od 67 do 800 mikrogramów jest przeznaczony wyłącznie do leczenia bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych, którzy wykazują tolerancję na opioidy stosowane w terapii przewlekłego bólu nowotworowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fentanyl lub substancje pomocnicze, brak regularnego leczenia podtrzymującego opioidami, stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz ostrą depresję oddechową lub choroby obturacyjne płuc. Konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem leczenia Vellofentem, aby uniknąć poważnych interakcji farmakodynamicznych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w leczeniu ostrego bólu innego niż ból przebijający w chorobie nowotworowej oraz u pacjentów leczonych produktami zawierającymi hydroksymaślan sodu (np. Xyrem) ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego i potencjalnie śmiertelnej depresji oddechowej.
ból przebijający, choroba nowotworowa, choroba obturacyjna płuc, depresja oddechowa, fentanyl, fentanyl cytrynian, hydroksymaślan sodu, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, nadwrażliwość na substancję czynną, ośrodkowy układ nerwowy, ostra depresja oddechowa, przewlekły ból nowotworowy, tabletka podjęzykowa, Vellofent - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AuroFena 100 mcg
Produkt leczniczy AuroFena jest wskazany do leczenia bólu przebijającego (BTP) u dorosłych pacjentów onkologicznych, którzy są już na stabilnej opioidowej terapii podtrzymującej. Lek dostępny jest w formie tabletek podpoliczkowych zawierających fentanyl w dawkach 100, 200 oraz 400 mikrogramów, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Warunkiem kwalifikacji do terapii jest stosowanie co najmniej jednej z wymienionych opioidowych dawek podtrzymujących przez minimum 7 dni, np. morfina 60 mg/dobę doustnie, fentanyl 25 μg/godz. przezskórnie, oksykodon 30 mg/dobę doustnie lub hydromorfon 8 mg/dobę doustnie, bądź dawka równoważna innych opioidów. Każda tabletka zawiera również 67,1 mg sorbitolu jako substancję pomocniczą.
ból nowotworowy, ból przebijający, ból przebijający nowotworowy, ból przewlekły, choroba nowotworowa, cytrynian fentanylu, działanie przeciwbólowe, fentanyl, hydromorfon, lek opioidowy, morfina, oksykodon, opioidowa terapia podtrzymująca, podanie podpoliczkowe, przewlekły ból nowotworowy, sorbitol, tabletka podpoliczkowa