etanol bezwodny
Etanol bezwodny (alkohol etylowy 99,9%) to wysoko oczyszczona postać etanolu o minimalnej zawartości wody (poniżej 0,1%). W praktyce medycznej znajduje zastosowanie jako środek antyseptyczny do dezynfekcji skóry przed iniekcjami oraz do odkażania narzędzi medycznych.
Jako rozpuszczalnik, etanol bezwodny wykorzystywany jest w recepturze aptecznej do przygotowywania nalewek, wyciągów roślinnych oraz do rozpuszczania substancji leczniczych nierozpuszczalnych w wodzie. W procedurach diagnostycznych służy do utrwalania preparatów mikroskopowych i tkankowych.
W przeciwieństwie do etanolu rozcieńczonego, forma bezwodna charakteryzuje się silniejszym działaniem odwadniającym tkanki, co może powodować większe podrażnienie skóry przy długotrwałym kontakcie. W przypadku spożycia wykazuje wyższą toksyczność niż roztwory rozcieńczone, prowadząc do poważniejszych objawów zatrucia alkoholowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DIKY 4%
Produkt leczniczy DIKY 4% należy stosować wyłącznie na zdrową, nienaruszoną skórę, unikając kontaktu z oczami, błonami śluzowymi oraz otwartymi ranami. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. Preparat można aplikować z nieokluzyjnymi opatrunkami, natomiast okluzyjne są przeciwwskazane. Stosowanie na powierzchnie powyżej 600 cm² lub przez okres dłuższy niż 4 tygodnie zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości, napadów astmy oraz nefrotoksyczności, co wymaga szczególnej ostrożności i rozważenia alternatyw doustnych. Należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i solaria, aby zmniejszyć ryzyko reakcji fototoksycznych, a w przypadku wystąpienia wysypki lub innych objawów nadwrażliwości leczenie należy przerwać.
alergia na orzeszki ziemne, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, diklofenak doustny, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, etanol bezwodny, fotowrażliwość, glikol propylenowy, lecytyna sojowa, napad astmy, nienaruszona skóra, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opatrunek bandażowy, opatrunek okluzyjny, otwarta rana, podrażnienie skóry, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, skurcz oskrzeli - Leksykon leków
Skład i postać leku – Temsirolimus Accord 30 mg
Produkt leczniczy Temsirolimus Accord dostępny jest jako koncentrat zawierający 30 mg temsirolimusu na fiolkę oraz dołączony rozpuszczalnik, umożliwiający przygotowanie roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml. Koncentrat zawiera etanol bezwodny (474 mg/fiolka, 39,5% w/v) oraz glikol propylenowy (603,6 mg/fiolka, 50,3% w/v) jako substancje pomocnicze, a rozpuszczalnik zawiera m.in. polisorbat 80, makrogol 400 i etanol bezwodny. Przygotowanie leku wymaga dwuetapowego procesu aseptycznego: najpierw rozcieńczenia koncentratu 1,8 ml rozpuszczalnika, a następnie rozcieńczenia uzyskanego roztworu w 250 ml 0,9% roztworu chlorku sodu. Stabilność roztworu po pierwszym rozcieńczeniu wynosi 24 godziny w temperaturze poniżej 25°C, a po rozcieńczeniu końcowym – 6 godzin, z koniecznością ochrony przed światłem i natychmiastowego użycia z punktu widzenia mikrobiologicznego.
butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, etanol bezwodny, glikol propylenowy, guma butylowa, kwas cytrynowy, lek cytostatyczny, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polichlorek winylu, polisorbat 80, pompa infuzyjna, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, stabilność chemiczna, temsirolimus, wlew dożylny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Feldene 20 mg/ml
Ocena wpływu piroksykamu, substancji czynnej leku Feldene (roztwór do wstrzykiwań, 20 mg/ml), na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn nie została potwierdzona w badaniach klinicznych. Mimo braku bezpośrednich danych, lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko, uwzględniając profil farmakologiczny leku, potencjalne działania niepożądane (np. zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia) oraz cechy pacjenta, takie jak wiek, choroby współistniejące (zwłaszcza neurologiczne i psychiatryczne) oraz stosowanie innych leków mogących nasilać działanie ośrodkowe. W skład roztworu wchodzą także substancje pomocnicze: etanol bezwodny (100 mg/ml), alkohol benzylowy (20 mg/ml) oraz glikol propylenowy (400 mg/ml), które mogą wpływać na ośrodkowy układ nerwowy i tym samym na zdolność prowadzenia pojazdów.
alkohol benzylowy, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, etanol bezwodny, glikol propylenowy, interakcja lekowa, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, piroksykam, profil farmakologiczny, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, senność, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodu – Dawkowanie i sposób podawania
Diklofenak sodu w postaci aerozolu na skórę (DIKY 4%, 40 mg/g) stanowi efektywną formę miejscowego leczenia przeciwbólowego i przeciwzapalnego. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 14. roku życia to 4-5 naciśnięć pompki (0,8-1,0 g aerozolu, zawierającego 32-40 mg diklofenaku sodu) aplikowane 3 razy na dobę w regularnych odstępach, z maksymalną dawką dobową 15 naciśnięć (3,0 g aerozolu, 120 mg diklofenaku sodu). Preparat należy delikatnie wmasować w skórę, a po aplikacji umyć ręce, chyba że to one są leczone. Leczenie powinno trwać do ustąpienia objawów, jednak nie dłużej niż 7-8 dni bez konsultacji lekarskiej. W przypadku braku poprawy po 3 dniach lub nasilenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie nie wymaga modyfikacji, natomiast u dzieci poniżej 14 lat stosowanie nie jest zalecane ze względu na brak danych klinicznych.
aerozol na skórę, dawka dobowa, diklofenak sodu, DIKY 4%, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, etanol bezwodny, glikol propylenowy, konsystencja żelowa, lecytyna sojowa, leczenie przeciwbólowe i przeciwzapalne, niewydolność wątroby, obrzęk, przezroczysty roztwór, stosowanie miejscowe, wchłanianie przez skórę, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paclitaxel Kabi 6 mg/ml
Paclitaxel Kabi to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 6 mg/ml paklitakselu, stosowany w leczeniu zaawansowanych nowotworów, w tym raka jajnika, raka piersi, niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) oraz zaawansowanego mięsaka Kaposi’ego w przebiegu AIDS. W raku jajnika jest wykorzystywany zarówno w leczeniu pierwszego rzutu (w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentek z resztkowym nowotworem >1 cm), jak i w leczeniu drugiego rzutu jako monoterapia po nieskuteczności terapii platynami. W raku piersi pełni rolę terapii uzupełniającej po schemacie AC, a także w leczeniu miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym, zarówno w skojarzeniu z antracyklinami lub trastuzumabem (w przypadku HER-2 3+), jak i jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami do antracyklin. W NDRP stosowany jest w połączeniu z cisplatyną u pacjentów niekwalifikujących się do leczenia operacyjnego lub radioterapii. W mięsaku Kaposi’ego jest opcją po nieskuteczności antracyklin liposomalnych, choć dane skuteczności są ograniczone.
antracykliny liposomalne, badanie immunohistochemiczne, chemioterapia systemowa, cisplatyna, cyklofosfamid, etanol bezwodny, laparotomia, leczenie adjuwantowe, lek przeciwnowotworowy, makrogologlicerolu rycynooleinian, miejscowo zaawansowany rak piersi, mięsak Kaposiego, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuca, paklitaksel, pochodne platyny, przerzuty do węzłów chłonnych, radioterapia, rak jajnika, rak jajnika z przerzutami, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, receptor HER-2, roztwór do infuzji, terapia antracykliną, trastuzumab, zaawansowany rak jajnika, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paricalcitol Fresenius 2 mcg/ml
Paricalcitol Fresenius to roztwór do wstrzykiwań dostępny w stężeniach 2 µg/ml oraz 5 µg/ml, zawierający odpowiednio 2 lub 5 mikrogramów parykalcytolu na ml roztworu. Opakowania obejmują ampułki i fiolki typu I o objętości 1 ml lub 2 ml, z różną liczbą sztuk w opakowaniu. Preparat zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, w tym etanol (11% v/v) oraz glikol propylenowy (39% v/v), które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Roztwór jest bezbarwny i przezroczysty, przeznaczony do jednorazowego użytku pozajelitowego, a po otwarciu należy go zużyć natychmiast. Nie zaleca się mieszania z innymi lekami ze względu na brak badań zgodności.
ampułka szklana, etanol bezwodny, fiolka szklana, glikol propylenowy, interakcja z heparyną, neutralizacja działania leku, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, parykalcytol, podanie pozajelitowe, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, utylizacja produktów farmaceutycznych, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avaxim 160 U 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka AVAXIM 160 U zawiera inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (szczep GBM), namnażany w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5 i adsorbowany na wodorotlenku glinu. Każda dawka 0,5 ml zawiera 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa HAV. Standardowe badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nie zostały przeprowadzone, co jest zgodne z charakterystyką produktu leczniczego, gdyż szczepionka została zarejestrowana na podstawie wcześniejszych badań klinicznych i doświadczeń post-marketingowych. W składzie znajdują się substancje pomocnicze, takie jak etanol bezwodny (2,5 µl) oraz fenyloalanina (10 µg), które mogą mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa u wybranych pacjentów.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie post-marketingowe, etanol bezwodny, fenyloalanina, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, jednostki antygenowe ELISA, komórki diploidalne MRC-5, profil bezpieczeństwa, substancja pomocnicza, wodorotlenek glinu, zapalenie wątroby typu A - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sandimmun Neoral 10 mg
Sandimmun Neoral to preparat zawierający cyklosporynę w formie kapsułek miękkich dostępnych w dawkach 10 mg, 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Każda kapsułka zawiera określoną ilość substancji czynnej oraz substancji pomocniczych, takich jak etanol (11,8% obj./9,4% wag.), glikol propylenowy oraz makrogologlicerolu hydroksystearynian/uwodorniony olej rycynowy Polyoxyl 40, które pełnią funkcje rozpuszczalników, stabilizatorów i emulgatorów poprawiających biodostępność cyklosporyny. Kapsułki różnią się wyglądem i składem otoczki w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację: dawki 10 mg i 50 mg mają żółtobiałe kapsułki, natomiast 25 mg i 100 mg – niebieskoszare, z czerwonym nadrukiem. Preparat zawiera także alfa-tokoferol jako przeciwutleniacz chroniący substancję czynną przed degradacją.
alfa-tokoferol, alkohol izopropylowy, biodostępność substancji czynnej, cyklosporyna, emulgator, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, kapsułka miękka, kwas karminowy, makrogologlicerolu hydroksystearynian, niezgodność farmaceutyczna, nośnik lipidowy, plastyfikator, polichlorek winylu, przeciwutleniacz, regulator pH, sodu wodorotlenek, solubilizator, tytanu dwutlenek, uwodorniony olej rycynowy, żelaza tlenek czarny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Carmustine Accord 100 mg
Preparat Carmustine Accord zawiera substancję czynną karmustynę w dawce 100 mg, która nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta, istotne dla prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Jednakże, rozpuszczalnik do infuzji zawiera 3 ml etanolu bezwodnego, co odpowiada 2,37 g czystego alkoholu, który może potencjalnie zaburzać funkcje poznawcze i psychomotoryczne. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku związanym z obecnością alkoholu oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn bezpośrednio po podaniu leku, szczególnie w okresie bezpośrednio po infuzji. Ocena zdolności do prowadzenia pojazdów powinna być indywidualna, uwzględniając współistniejące schorzenia, interakcje lekowe oraz reakcję pacjenta na terapię.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Paclitaxel-Ebewe 6 mg/ml
Paklitaksel jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2C8 i CYP3A4 cytochromu P450, co stanowi podstawę licznych interakcji lekowych. W terapii raka jajnika zaleca się podawanie paklitakselu przed cisplatyną, aby uniknąć zmniejszenia klirensu paklitakselu o około 20% oraz nasilonego zahamowania czynności szpiku i zwiększonego ryzyka niewydolności nerek. W leczeniu raka piersi z przerzutami paklitaksel powinien być podawany 24 godziny po doksorubicynie, aby zapobiec zmniejszeniu eliminacji doksorubicyny i jej metabolitów. Inhibitory CYP2C8 i CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, fluoksetyna) zwiększają ekspozycję na paklitaksel i jego toksyczność, natomiast induktory tych enzymów (np. ryfampicyna, karbamazepina) obniżają skuteczność leku. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie paklitakselu z inhibitorami proteazy HIV (rytonawir, nelfinawir), które znacząco zmniejszają klirens paklitakselu.
cisplatyna, cymetydyna, cytochrom P450, doksorubicyna, efawirenz, erytromycyna, etanol bezwodny, fenytoina, fluoksetyna, gemfibrozyl, indynawir, inhibitor proteazy, izoenzymy CYP, karbamazepina, ketokonazol, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczny, mięsak Kaposiego, nelfinawir, newirapina, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, rak jajnika, rak piersi z przerzutami, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, szpik kostny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 5 mg
Produkt leczniczy Epistatus to roztwór do stosowania w jamie ustnej zawierający midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg (0,25 mL), 5 mg (0,5 mL), 7,5 mg (0,75 mL) oraz 10 mg (1 mL). Każda dawka jest podana w jednodawkowej strzykawce doustnej wykonanej z cyklicznego polimeru olefinowego (COP) z silikonem, z odpowiednio oznakowanymi kolorami etykiet i pojemników (żółty, niebieski, fioletowy, pomarańczowy). Roztwór ma pH w zakresie 4,8–5,6 i zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol bezwodny (od 49 mg do 197 mg na dawkę) oraz maltitol ciekły (od 169 mg do 675 mg na dawkę), a także sacharynę sodową, glicerol, wodę oczyszczoną i sodu wodorotlenek do ustalenia pH. Produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, chronić przed światłem, nie zamrażać, a okres ważności wynosi 18 miesięcy od daty produkcji.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sandimmun Neoral 100 mg
Sandimmun Neoral to preparat zawierający cyklosporynę, dostępny w formie kapsułek miękkich o dawkach 10 mg, 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Każda kapsułka zawiera substancję czynną w ilości odpowiadającej mocy dawki oraz składniki pomocnicze, takie jak etanol bezwodny (11,8% obj./9,4% wag., np. 10 mg w kapsułce 10 mg do 100 mg w kapsułce 100 mg), glikol propylenowy (od 20,84 mg do 148,31 mg na kapsułkę) oraz makrogologlicerolu hydroksystearynian/uwodorniony olej rycynowy polyoxyl 40 (od 40,5 mg do 405 mg na kapsułkę). Preparat zawiera również alfa-tokoferol jako przeciwutleniacz oraz nośniki lipofilowe, co wpływa na stabilność i biodostępność leku. Kapsułki różnią się kolorem i kształtem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
alfa-tokoferol, alkohol izopropylowy, chlorek glinu, cyklosporyna, dwutlenek tytanu, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, izopropanol, kapsułka miękka, kwas karminowy, makrogologlicerolu hydroksystearynian, tlenek żelaza, uwodorniony olej rycynowy, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Minoxidil Doppelherz Dla mężczyzn to lek w postaci piany na skórę o stężeniu 5% (50 mg/g) minoksydylu, przeznaczony do stosowania na owłosioną skórę głowy. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol bezwodny (560 mg/g) pełniący funkcję rozpuszczalnika, butylohydroksytoluen (1 mg/g) jako przeciwutleniacz, alkohole cetylowy (11,6 mg/g) i stearylowy (5,3 mg/g) jako emulgatory, a także regulatory kwasowości (kwas mlekowy i cytrynowy), glicerol nawilżający, polisorbat 60 poprawiający stabilność piany oraz propelenty (propan, izobutan, n-butan) umożliwiające wytworzenie piany. Produkt jest dostępny w aluminiowych pojemnikach ciśnieniowych o pojemności 60 g, wyposażonych w zawór ograniczający i dozownik, co zapewnia precyzyjną aplikację.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, butylohydroksytoluen, emulgator, etanol bezwodny, glicerol, kwas cytrynowy, kwas mlekowy, łatwopalny aerozol, minoksydyl, niezgodność farmaceutyczna, piana na skórę, pojemnik ciśnieniowy, polisorbat 60, propelent, przeciwutleniacz, regulator kwasowości, substancja nawilżająca, substancja pomocnicza, surfaktant niejonowy, woda oczyszczona, zawór dozujący - Leksykon substancji czynnych
Paklitaksel – Przeciwwskazania stosowania
Paklitaksel, dostępny w postaci koncentratu do infuzji o stężeniu 6 mg/ml (produkty: Paclitaxel Kabi, Paclitaxel-Ebewe, Paclitaxelum Accord), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, zwłaszcza na makrogologlicerolu rycynooleinian (polioksyetylowany olej rycynowy, w preparacie Paclitaxelum Accord jako polioksylenowany olej rycynowy 35). Kluczowym przeciwwskazaniem jest również wyjściowa liczba neutrofili poniżej 1500/mm³ (lub <1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego), ze względu na ryzyko nasilenia neutropenii. Paklitaksel jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, a w przypadku Paclitaxel-Ebewe i Paclitaxelum Accord także w ciąży. U chorych z mięsakiem Kaposi'ego nie należy stosować paklitakselu przy obecności ciężkich, opornych na leczenie zakażeń, ze względu na immunosupresyjne działanie leku.
badanie hematologiczne, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, epilepsja, etanol bezwodny, granulocyt obojętnochłonny, karmienie piersią, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leczenie onkologiczne, liczba neutrofili, makrogologlicerolu rycynooleinian, mięsak Kaposiego, monitorowanie parametrów hematologicznych, nadwrażliwość, neutropenia, paklitaksel, polioksyetylowany olej rycynowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Minovivax 2% 20 mg/ml
Minovivax 2% (20 mg/ml) jest roztworem na skórę zawierającym minoksydyl, którego stosowanie wymaga wnikliwej oceny pacjenta pod kątem przeciwwskazań. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na minoksydyl lub składniki pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (259 mg/ml) i etanol bezwodny (466 mg/ml). Nie zaleca się stosowania Minovivax 2% w przypadkach nagłej utraty włosów, łysienia plackowatego, łysienia o nieznanym podłożu, podczas terapii cytostatykami, wypadania włosów spowodowanego niedoborami żywieniowymi, po zakończeniu stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych, w wyniku niewłaściwej pielęgnacji oraz po porodzie. Preparat nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę głowy, w tym na oparzenia, owrzodzenia oraz obszary z tkanką bliznowatą, ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i nieskuteczność terapii.
etanol bezwodny, glikol propylenowy, hormonalny środek antykoncepcyjny, karmienie piersią, leczenie cytostatyczne, łysienie o nieznanym podłożu, łysienie plackowate, mieszki włosowe, minoksydyl, Minovivax, nagła utrata włosów, niedobór żywieniowy, oparzenie, terapia przeciwnowotworowa, tkanka bliznowata, wypadanie włosów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Atrovent N, zawierający 20 mikrogramów ipratropiowego bromku bezwodnego w każdej dawce inhalacyjnej, jest wskazany do leczenia podtrzymującego stanów skurczowych oskrzeli u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) oraz astmą oskrzelową. W POChP lek znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz rozedmy płuc, gdzie poprzez antagonizm receptorów muskarynowych ipratropiowy bromek powoduje rozszerzenie oskrzeli i ułatwia przepływ powietrza. Atrovent N jest szczególnie zalecany jako lek pierwszego wyboru w POChP, zapewniając długotrwałą kontrolę objawów bronchospastycznych dzięki miejscowemu działaniu inhalacyjnemu i minimalnemu ryzyku działań niepożądanych ogólnoustrojowych. Warto również zwrócić uwagę na obecność 8,415 mg etanolu bezwodnego w każdej dawce, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, antagonista receptora muskarynowego, astma oskrzelowa, Atrovent N, działanie bronchodylatacyjne, efekt bronchodylatacyjny, etanol bezwodny, glikokortykosteroid wziewny, ipratropiowy bromek, ipratropiowy bromek bezwodny, kaszel produktywny, leczenie podtrzymujące, lek przeciwcholinergiczny, mięsień gładki oskrzeli, objaw bronchospastyczny, obturacja dróg oddechowych, obturacja oskrzeli, ostry stan astmatyczny, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptor muskarynowy, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, β2-mimetyk - Leksykon leków
Skład i postać leku – Etoposide Kabi 20 mg/ml
Etoposide Kabi jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml, zawierający etopozyd oraz substancje pomocnicze takie jak alkohol benzylowy (30 mg/ml) i etanol bezwodny (241,4 mg/ml). Produkt jest konfekcjonowany w fiolkach o pojemnościach 5 ml (100 mg etopozydu), 10 ml (200 mg), 25 ml (500 mg) oraz 50 ml (1000 mg). Koncentrat wymaga rozcieńczenia w roztworze glukozy 5% lub chlorku sodu 0,9% do docelowego stężenia 0,2–0,4 mg/ml, aby uniknąć wytrącenia osadu. Rozcieńczony roztwór zachowuje stabilność fizykochemiczną przez 24 godziny w temperaturze 15–25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty natychmiast lub przechowywany maksymalnie 12 godzin w warunkach aseptycznych, bez chłodzenia (2–8°C). Podawanie leku w formie szybkiego wstrzyknięcia dożylnego jest przeciwwskazane.
Ze względu na cytotoksyczne właściwości etopozydu, podczas przygotowania i podawania Etoposide Kabi należy stosować rygorystyczne środki ostrożności, w tym aseptyczne warunki pracy, użycie rękawiczek, masek, okularów ochronnych oraz odzieży ochronnej, a także preferowanie pracy w komorze laminarnej z pionowym przepływem powietrza (LAF). Kontakt z koncentratem powinien być bezwzględnie unikany, a w przypadku ekspozycji na skórę lub błony śluzowe należy natychmiast przemyć te miejsca wodą i mydłem. Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekiem. Należy również przestrzegać odpowiednich procedur utylizacji odpadów cytotoksycznych zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapewnić bezpieczeństwo personelu i środowiska.
alkohol benzylowy, etanol bezwodny, etopozyd, fiolka szklana, komora laminarna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, korek z gumy bromobutylowej, kwas cytrynowy, lek przeciwnowotworowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność fizykochemiczna, substancja cytotoksyczna, warunki aseptyczne, właściwości cytotoksyczne, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Etopozyd – Przeciwwskazania stosowania
Etopozyd, dostępny w postaci koncentratu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml (m.in. Etoposid-Ebewe, Etoposide Kabi, Etopozyd Accord), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na etopozyd lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (20-30 mg/ml) oraz etanol (około 240-260 mg/ml), obecne w preparatach. Karmienie piersią stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania etopozydu, a w przypadku konieczności terapii u kobiet karmiących, należy przerwać karmienie przed rozpoczęciem leczenia. Ponadto, ze względu na immunosupresyjne działanie etopozydu, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie żywych szczepionek, zwłaszcza szczepionki przeciwko żółtej febrze, u pacjentów z obniżoną odpornością.
alkohol benzylowy, choroba wątroby, działanie immunosupresyjne, etanol bezwodny, etopozyd, karmienie piersią, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwalifikacja pacjenta, nadwrażliwość na substancję czynną, obniżona odporność, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, szczepionka przeciwko żółtej febrze, terapia przeciwnowotworowa, uzależnienie od alkoholu, żywa szczepionka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml
Cabazitaxel Fresenius Kabi w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (20 mg/ml) jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami odległymi, którzy uprzednio byli leczeni chemioterapią zawierającą docetaksel. Lek podaje się wyłącznie w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem. Każda fiolka zawiera 3 ml koncentratu, co odpowiada 60 mg kabazytakselu oraz 1185 mg etanolu bezwodnego (395 mg/ml). Terapia powinna być prowadzona w warunkach szpitalnych lub specjalistycznych ośrodkach onkologicznych, z uwagi na konieczność monitorowania stanu pacjenta i doświadczenie personelu w chemioterapii cytotoksycznej.
blokada androgenowa, chemioterapia cytotoksyczna, docetaksel, etanol bezwodny, kabazytaksel, kortykosteroid, leczenie szpitalne, oporność na kastrację, prednizon, progresja choroby, przerzut odległy, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, rak gruczołu krokowego z przerzutami, rak prostaty z przerzutami, roztwór do infuzji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carmustine Waymade 100 mg
Carmustine Waymade jest dostępny jako liofilizowany proszek zawierający 100 mg karmustyny oraz rozpuszczalnik w postaci 3 mL bezwodnego etanolu (2,37 g). Po rekonstytucji i rozcieńczeniu, 1 mL roztworu zawiera 3,3 mg karmustyny, a pH roztworu wynosi od 4,0 do 6,8. Proces przygotowania obejmuje rozpuszczenie proszku w etanolu, a następnie dodanie 27 mL sterylnej wody do wstrzykiwań, co daje 30 mL roztworu podstawowego. Następnie roztwór ten należy rozcieńczyć w 500 mL roztworu chlorku sodu 0,9% lub dekstrozy 5% przed podaniem. Podawanie odbywa się wyłącznie dożylnie w infuzji trwającej 1-2 godziny, z koniecznością monitorowania miejsca wkłucia ze względu na ryzyko bólu i pieczenia przy szybszym podaniu.
droga dożylna, etanol bezwodny, fiolka typu I, guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, karmustyna, koncentrat roztworu do infuzji, liofilizat, okres ważności leku, oleista warstwa, PCW, polichlorek winylu, rekonstytucja leku, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, temperatura topnienia, warunki aseptyczne, zamknięcie flip-off, zanieczyszczenie drobnoustrojami - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cyclaid 100 mg
Lek Cyclaid dostępny jest w formie kapsułek miękkich zawierających cyklosporynę (Ciclosporinum) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg substancji czynnej oraz substancje pomocnicze takie jak etanol bezwodny (od 25 mg do 100 mg), makrogologlicerolu hydroksystearynian (od 95 mg do 380 mg) i glikol propylenowy (od 47,25 mg do 136,5 mg), które wspomagają biodostępność i absorpcję leku. Kapsułki różnią się kolorem otoczki: 25 mg i 100 mg mają szarą otoczkę zawierającą tlenek żelaza czarny (E172), natomiast 50 mg ma białą otoczkę bez tego pigmentu. Substancje pomocnicze obejmują również all-rac-α-tokoferylu octan (witamina E, E307), glikol dietylowy monoetylowy eter oraz makrogologlicerydów oleiniany, które pełnią funkcje przeciwutleniające, emulgujące i rozpuszczalnikowe.
biodostępność, cyklosporyna, dwutlenek tytanu, emulgator, etanol bezwodny, glicerol, glikol propylenowy, glikolu dietylowego monoetylowy eter, kapsułka miękka, makrogologlicerolu hydroksystearynian, makrogologlicerydów oleinian, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, tlenek żelaza czarny, tokoferylu octan, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Altażel Oceanic 10 mg/g
Altażel Oceanic to preparat w postaci żelu zawierający 10 mg/g octanowinianu glinu (Aluminii acetotartras) jako substancję czynną, wykazującą działanie ściągające i przeciwzapalne. Żel zawiera również konserwanty: etylu parahydroksybenzoesan (E 214) w stężeniu 1 mg/g, propylu parahydroksybenzoesan (E 216) 0,5 mg/g oraz 20 mg/g etanolu bezwodnego, który pełni funkcję rozpuszczalnika i konserwantu. Dodatkowo w składzie znajdują się lewomentol (substancja chłodząca i zapachowa), karbomer (substancja żelująca), wodorotlenek sodu (regulator pH) oraz woda oczyszczona jako rozpuszczalnik. Preparat jest przeznaczony do stosowania zewnętrznego na skórę, a forma żelu zapewnia dobrą aplikację i przyleganie do powierzchni skóry, co jest istotne w terapii stanów zapalnych i urazów.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Atrovent N to aerozol inhalacyjny zawierający bromek ipratropiowy jako substancję czynną, w dawce 21 μg bromku ipratropiowego (odpowiadającej 20 μg bromku ipratropiowego bezwodnego) na pojedyncze rozpylenie. Produkt jest dostępny w pojemniku ze stali nierdzewnej o pojemności 10 ml, co umożliwia podanie 200 dawek inhalacyjnych. Substancje pomocnicze obejmują 1,1,1,2-czterofluoroetan (HFA 134a) jako gaz nośny, kwas cytrynowy bezwodny jako stabilizator, etanol bezwodny w ilości 8,415 mg na dawkę oraz wodę oczyszczoną jako rozpuszczalnik. Lek przeznaczony jest do podania wziewnego poprzez inhalację, a substancja czynna uwalniana jest w formie mgiełki podczas aktywacji inhalatora.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gemcitabinum Accord 100 mg/ml
Gemcitabinum Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, zawierający gemcytabiny chlorowodorek w ilości odpowiadającej 100 mg gemcytabiny na mililitr. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 2 ml (200 mg gemcytabiny), 10 ml (1000 mg), 15 ml (1500 mg) oraz 20 ml (2000 mg). Preparat zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak sód (9,192 mg/ml, 0,4 mmol/ml) oraz etanol bezwodny (440 mg/ml, 44% w/v). Roztwór po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu ma pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalność 270-330 mOsm/l przy stężeniu 0,1 mg/ml. Końcowe stężenie roztworu do infuzji powinno wynosić od 0,1 do 9 mg/ml, przy czym osmolarność w zakresie 1000-1700 mOsmol/kg zależy od objętości rozcieńczalnika (250-500 ml). Preparat wymaga aseptycznego przygotowania i stosowania sprzętu niezawierającego PVC ze względu na ryzyko wymywania DEHP.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Minovivax 2% 20 mg/ml
Minoksydyl w postaci roztworu na skórę (Minovivax 2%, 20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów organizmu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), a także duszność, obrzęk obwodowy i zwiększenie masy ciała (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zawroty głowy i nudności (≥1/1 000 do <1/100), natomiast częstość innych objawów, takich jak tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, wymioty, reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy i nadwrażliwość), poważne reakcje skórne (łuszczenie, pęcherze, owrzodzenia) oraz podrażnienie oczu, pozostaje nieznana. Minoksydyl, pierwotnie stosowany jako lek przeciwnadciśnieniowy, może wywoływać działania ogólnoustrojowe nawet przy miejscowym stosowaniu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczenie skóry, minoksydyl, nastrój depresyjny, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, rumień wielopostaciowy, suchość skóry, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka trądzikopodobna, zapalenie skóry, zawroty głowy, zmiana koloru włosów, zmiana struktury włosów, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
Ribuspir to wziewny preparat leczniczy w formie aerozolu inhalacyjnego, zawierający 200 mikrogramów budezonidu na dawkę odmierzoną. Budezonid, będący glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego, dostarczany bezpośrednio do dróg oddechowych. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA-134a) jako nośnik gazu, etanol bezwodny jako rozpuszczalnik oraz glicerol poprawiający właściwości roztworu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność etanolu, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny roztwór, budezonid, część ustna gardła, dolne drogi oddechowe, drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, etanol, etanol bezwodny, glikokortykosteroid, penetracja leku, pojemnik pod ciśnieniem, substancja czynna, technika inhalacji, terapia wziewna, tetrafluoroetan, zawór dozujący - Leksykon substancji czynnych
Fludeoksyglukoza – Przeciwwskazania stosowania
Fludeoksyglukoza (18F) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w diagnostyce PET, którego głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorek sodu (3,54 mg/ml w FDG POZYTON, 9 mg/ml w FDGtomosil) oraz etanol bezwodny (do 5 mg/ml w FDGtomosil). Preparaty występują jako roztwory do wstrzykiwań o pH 4,5-8,5 i powinny być bezbarwne lub lekko żółte, bez zmętnień i cząstek stałych. Izotop fluor-18 ma krótki czas półtrwania około 110 minut i emituje promieniowanie pozytonowe o energii 634-960 keV, co wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży, karmiących, dzieci oraz pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.
chlorek sodu, choroba alkoholowa, cukrzyca, czystość radiochemiczna, czystość radionuklidowa, etanol bezwodny, farmakokinetyka, FDG Pozyton, FDGtomosil, fludeoksyglukoza, foton gamma, gospodarka węglowodanowa, hiperglikemia, izotop fluoru-18, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, padaczka, pH roztworu, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, V-PET, zaburzona tolerancja glukozy - Leksykon substancji czynnych
Temsirolimus – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Temsirolimus, substancja czynna leku Temsirolimus Accord (30 mg koncentrat i rozpuszczalnik do infuzji), nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje poznawcze ani zdolności psychomotoryczne pacjentów, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Pomimo obecności substancji pomocniczych, takich jak etanol (474 mg w fiolce koncentratu oraz 358,2 mg w rozpuszczalniku) i glikol propylenowy (603,6 mg w koncentracie), nie zaobserwowano zaburzeń neurologicznych ani psychomotorycznych w stopniu zagrażającym bezpieczeństwu prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługi maszyn. W związku z tym, z farmakologicznego punktu widzenia, temsirolimus nie wymaga specjalnych ostrzeżeń dotyczących ograniczenia tych czynności.
działanie niepożądane, etanol bezwodny, farmakokinetyka, funkcje poznawcze, glikol propylenowy, interakcja lekowa, koncentrat i rozpuszczalnik, leczenie onkologiczne, lek przeciwnowotworowy, pacjent onkologiczny, roztwór do infuzji, sprawność psychomotoryczna, temsirolimus, Temsirolimus Accord, zaburzenie funkcji neurologicznej, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Paclitaxel-Ebewe 6 mg/ml
Paklitaksel stosowany w terapii onkologicznej, w preparacie Paclitaxel-Ebewe, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdzają badania kliniczne. Jednakże, preparat zawiera znaczną ilość etanolu bezwodnego (401,7 mg/ml koncentratu), którego obecność może potencjalnie zaburzać funkcje psychomotoryczne pacjenta, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Dodatkowo, obecność polioksyetylowanego oleju rycynowego (522,4 mg/ml) może wywoływać reakcje nadwrażliwości, które pośrednio wpływają na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. W zależności od objętości fiolki, zawartość etanolu bezwodnego w preparacie waha się od około 2008,5 mg (5 ml fiolka) do 40170 mg (100 ml fiolka), co wymaga szczególnej uwagi przy ocenie ryzyka.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, etanol bezwodny, funkcja psychomotoryczna, infuzja leku, koncentrat do sporządzania roztworu, makrogologlicerolu rycynooleinian, neuropatia obwodowa, Paclitaxel-Ebewe, paklitaksel, polioksyetylowany olej rycynowy, reakcja nadwrażliwości, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia cytotoksyczna, terapia onkologiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sabumalin 100 mcg/dawkę
Sabumalin to aerozol inhalacyjny zawierający 100 mikrogramów salbutamolu siarczanu w dawce odmierzanej, z dawką dostarczoną 90 mikrogramów. Preparat występuje w formie białej zawiesiny, stosowanej wziewnie za pomocą dedykowanego inhalatora ciśnieniowego. Substancje pomocnicze obejmują norfluran (HFA 134a), 0,72 mg bezwodnego etanolu na dawkę oraz kwas oleinowy. Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających 200, 2×200 lub 3×200 dawek (odpowiednio 8,5 g aerozolu na 200 dawek). Okres ważności wynosi 3 lata, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 30°C, w pozycji leżącej lub odwróconej z ustnikiem skierowanym w dół, z unikaniem ekspozycji na temperatury powyżej 50°C, nasłonecznienia i mrozu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Ioflupane (123I) ROTOP to radiofarmaceutyk w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 74 MBq/ml, zawierający joflupan (123I) w ilości 74 MBq/ml, co odpowiada stężeniu 0,07-0,13 μg/ml. Dostępny jest w fiolkach jednodawkowych o pojemności 2,5 ml (185 MBq) oraz 5 ml (370 MBq), z aktywnością molową w zakresie 2,5-4,5 x 10 Bq/mmol. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: kwas octowy lodowaty, sodu octan trójwodny, etanol bezwodny (31,6 g/l) oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat jest bezbarwny, przechowywany w fiolkach z bezbarwnego szkła typu I, zabezpieczonych ołowianą osłoną chroniącą przed promieniowaniem. Okres ważności wynosi 7 godzin dla fiolki 2,5 ml oraz 20 godzin dla fiolki 5 ml od czasu aktywności referencyjnej. Produkt jest kompatybilny z wodą do wstrzykiwań i roztworem soli fizjologicznej, co umożliwia jego rozcieńczanie bez ryzyka niezgodności farmaceutycznych.
aktywność molowa, bezpieczeństwo radiologiczne, ekspozycja na promieniowanie, etanol bezwodny, joflupan, kwas octowy lodowaty, ochrona radiologiczna, osłona przed promieniowaniem, radiofarmaceutyk, roztwór do wstrzykiwań, skażenie biologiczne, sodu octan trójwodny, substancja promieniotwórcza, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Funtrol 50 mg/ml
Stosowanie amorolfiny w postaci lakieru do paznokci leczniczego (Funtrol, 50 mg/ml) u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka. Dostępne dane obejmują jedynie nieliczne przypadki ekspozycji, a badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego, choć przy dużych dawkach doustnych obserwowano embriotoksyczność. W związku z tym Funtrol nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. Ponadto, zawartość etanolu bezwodnego w produkcie (482,53 mg/ml) stanowi dodatkowy czynnik ryzyka, który należy uwzględnić w ocenie bezpieczeństwa terapii.
amorolfina, badania na zwierzętach laboratoryjnych, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, embriotoksyczność, etanol bezwodny, Funtrol, karmienie piersią, lakier do paznokci leczniczy, laktacja, miejscowe stosowanie leku, przenikanie do mleka kobiecego, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu w postaci pianki 50 mg/g (Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn) wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego oraz rakotwórczego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz ryzyko dla płodu, jednak przy dawkach od 19 do 570-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na niskie prawdopodobieństwo toksycznego wpływu na płód ludzki. W badaniach płodności podawanie minoksydylu w dawkach ≥3 mg/kg m.c./dobę (≥8-krotność ekspozycji u ludzi) doustnie oraz >9 mg/kg m.c. (≥25-krotność ekspozycji u ludzi) podskórnie skutkowało zmniejszeniem liczby zapłodnień, implantacji zarodków i żywych urodzeń.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, bezpieczeństwo farmakologiczne, butylohydroksytoluen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, etanol bezwodny, implantacja zarodka, minoksydyl, piana na skórę, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia reprodukcyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paclitaxelum Accord 6 mg/ml
Paclitaxelum Accord (6 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na paklitaksel lub substancje pomocnicze, w tym polioksyetylowany olej rycynowy 35 (527 mg/ml) oraz etanol bezwodny (391 mg/ml). Nie należy go stosować u osób z neutropenią – liczba granulocytów obojętnochłonnych powinna wynosić ≥1500/mm³, a u pacjentów z mięsakiem Kaposiego z AIDS ≥1000/mm³. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. U pacjentów z mięsakiem Kaposiego i ciężkimi, niepoddającymi się leczeniu zakażeniami stosowanie paklitakselu jest również przeciwwskazane z powodu ryzyka pogorszenia stanu immunologicznego.
AIDS, choroba współistniejąca, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, etanol bezwodny, granulocyty obojętnochłonne, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, makrogologlicerolu rycynooleinian, mielosupresja, mięsak Kaposiego, monitorowanie kardiologiczne, neutrofil, Paclitaxelum Accord, paklitaksel, polioksyetylowany olej rycynowy, schemat chemioterapii, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 10 mg
Lek Epistatus zawiera midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg, podawany w formie roztworu doustnego o objętości odpowiednio 0,25 mL, 0,5 mL, 0,75 mL i 1 mL. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol (od 49 mg do 197 mg na dawkę) oraz maltitol ciekły (od 169 mg do 675 mg na dawkę), które pełnią funkcje rozpuszczalnika, słodzika i stabilizatora. Roztwór ma pH w zakresie 4,8–5,6 i jest przeznaczony wyłącznie do aplikacji na śluzówkę jamy ustnej, w przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią policzka a dolnym dziąsłem. Podawanie odbywa się za pomocą strzykawki doustnej, z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby uniknąć ryzyka zakrztuszenia, a dawki są oznaczone kolorystycznie dla łatwej identyfikacji.
cykliczny polimer olefinowy, Epistatus, etanol bezwodny, jama policzkowa, maltitol ciekły, midazolam, midazolamu maleinian, opakowanie jednodawkowe, pH roztworu, roztwór do stosowania w jamie ustnej, sacharyna sodowa, śluzówka jamy ustnej, sodu wodorotlenek, strzykawka doustna, substancja czynna, substancja pomocnicza, termoplastyczny elastomer, zakrztuszenie - Leksykon substancji czynnych
Fludeoksyglukoza – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fludeoksyglukoza (¹⁸F) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce PET, wymagającym szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych oraz konieczność dostępu do sprzętu ratunkowego. Substancja ta jest głównie wydalana przez nerki, co wymaga dostosowania aktywności u pacjentów z niewydolnością nerek, aby uniknąć nadmiernej ekspozycji na promieniowanie. U dzieci dawka skuteczna na MBq jest wyższa niż u dorosłych, co zwiększa ryzyko promieniowania jonizującego. Przygotowanie pacjenta obejmuje co najmniej 4-godzinny post, odpowiednie nawodnienie oraz unikanie glukozy w napojach, a także kontrolę glikemii, zwłaszcza przy stężeniach powyżej 8 mmol/l, aby nie obniżyć czułości badania. W badaniach kardiologicznych zaleca się podanie około 50 g glukozy na godzinę przed podaniem FDG lub zastosowanie insulinowej klamry glikemicznej u pacjentów z cukrzycą.
badanie onkologiczne, badanie scyntygraficzne, bakteriemia, chemioterapia, chłoniak, chlorek sodu, choroba zakaźna, choroba zapalna jelit, ekspozycja na promieniowanie, etanol bezwodny, fludeoksyglukoza, hiperglikemia, kinetyka wysycenia, mięsień sercowy, niewyrównana cukrzyca, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie jonizujące, przerzut do mózgu, radiofarmaceutyk, radioterapia, rak jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rurka intubacyjna, skaner PET/TK, stężenie glukozy we krwi, szpiczak mnogi, wskazanie neurologiczne, wychwyt glukozy, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wsierdzia, znakowane krwinki białe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carmustine Accordpharma 50 mg
Carmustine Accordpharma jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 50 mg i 300 mg karmustyny. Po rekonstytucji i rozcieńczeniu 1 ml roztworu zawiera 3,3 mg substancji czynnej. Rozpuszczalnik zawiera etanol bezwodny w ilości 3 ml (2,37 g) dla dawki 50 mg oraz 9 ml (7,11 g) dla dawki 300 mg. Roztwór podstawowy powstaje przez rozpuszczenie proszku w etanolu, a następnie dodanie sterylnej wody do wstrzykiwań, uzyskując stężenie 3,3 mg/ml karmustyny w 10% etanolu. Gotowy roztwór do infuzji po rozcieńczeniu w 0,9% NaCl lub 5% glukozie ma pH 3,2–7,0 i osmolalność 340–400 mOsmol/l. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użycia, wymaga ochrony przed światłem i stosowania zestawów infuzyjnych z polietylenu niezawierającego PCV lub pojemników szklanych.
ból w miejscu wkłucia, etanol bezwodny, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, karmustyna, koncentrat roztworu do infuzji, liofilizacja, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność roztworu, pH roztworu, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja i rozcieńczenie, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, skażenie mikrobiologiczne, stabilność roztworu, stężenie roztworu, substancja pomocnicza, terapia przeciwnowotworowa, warunki przechowywania leku, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pulveril 25 mcg/dawkę inh.
Produkt leczniczy Pulveril to aerozol inhalacyjny w postaci zawiesiny, zawierający 25 µg salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) w dawce odmierzonej, z faktyczną dawką dostarczaną przez ustnik wynoszącą 21 µg. Substancje pomocnicze obejmują etanol bezwodny jako rozpuszczalnik, lecytynę sojową jako stabilizator zawiesiny oraz norfluran (HFA-134a) jako gaz nośny, przy czym preparat nie zawiera freonów, co ma znaczenie środowiskowe. Produkt jest pakowany w aluminiowy pojemnik ciśnieniowy z zaworem dozującym, wyposażony w zielony ustnik i jasnozieloną nasadkę ochronną, zawierający 120 dawek. Okres ważności wynosi 2 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze poniżej 25°C, z zachowaniem środków ostrożności dotyczących ciśnienia i temperatury (nie przekraczać 50°C, nie przekłuwać, nie zgniatać, nie spalać).
aerozol inhalacyjny, dawka systemowa, drogi oddechowe, etanol bezwodny, gaz nośny, inhalator ciśnieniowy, interakcja lekowa, lecytyna sojowa, niezgodność farmaceutyczna, norfluran, opakowanie leku, podanie wziewne, pojemnik ciśnieniowy, salmeterol ksynafonowy, stabilizator zawiesiny, substancja czynna, substancja pomocnicza, zawiesina, zawór dozujący - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lek Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera kabazytaksel w stężeniu 20 mg/ml i wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Główne działania niepożądane, takie jak zmęczenie i zawroty głowy, mogą znacząco zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, koncentrację oraz czas reakcji, co stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego. Ponadto, preparat zawiera etanol bezwodny w ilości 395 mg/ml (1185 mg w fiolce 3 ml), co może dodatkowo nasilać działania niepożądane i wpływać na ośrodkowy układ nerwowy. Zależnie od dawki, nasilenie tych efektów może się zwiększać.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, etanol bezwodny, infuzja leku, kabazytaksel, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwnowotworowy, orientacja przestrzenna, ośrodkowy układ nerwowy, upośledzenie koordynacji, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Preparat Minoxidil Doppelherz Dla mężczyzn w postaci piany na skórę zawiera 5% (50 mg/g) minoksydylu jako substancję czynną, której stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na minoksydyl lub składniki pomocnicze. W skład preparatu wchodzą również etanol bezwodny (560 mg/g), butylohydroksytoluen (E 321, 1 mg/g), alkohol cetylowy (11,6 mg/g) oraz alkohol stearylowy (5,3 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne, podrażnienia lub kontaktowe zapalenie skóry. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergiczny pacjenta, aby wykluczyć reakcje nadwrażliwości na którykolwiek ze składników, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Levosimendan Kalceks 2,5 mg/ml
Levosimendan Kalceks jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, gdzie 1 ml zawiera 2,5 mg lewozymendanu, a fiolka 5 ml zawiera łącznie 12,5 mg substancji czynnej. Substancje pomocnicze to powidon K12, kwas cytrynowy oraz etanol bezwodny w ilości 785 mg/ml, co należy uwzględnić ze względu na jego działanie. Koncentrat wymaga rozcieńczenia do stężenia nie większego niż 0,05 mg/ml, aby uniknąć opalescencji i wytrącania osadu. Standardowe protokoły rozcieńczenia obejmują: 5 ml koncentratu do 500 ml 5% roztworu glukozy lub 0,9% roztworu NaCl (stężenie 0,025 mg/ml) lub 10 ml koncentratu do 500 ml rozcieńczalnika (stężenie 0,05 mg/ml). Lek nie powinien być mieszany z innymi lekami poza wymienionymi rozcieńczalnikami, jednak dopuszcza się jednoczesne podawanie przez ten sam dostęp dożylny furosemidu (10 mg/ml), digoksyny (0,25 mg/ml) oraz glicerolu triazotanu (0,1 mg/ml).
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – FDGtomosil 550 MBq/ml
Fludeoksyglukoza (18F) w roztworze do wstrzykiwań FDGtomosil o aktywności 550 MBq/mL stanowi radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce PET, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorek sodu (9 mg/mL) i etanol bezwodny (do 5 mg/mL). Fluor-18 charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut oraz emituje promieniowanie pozytonowe o energii maksymalnej 634 keV i fotony gamma o energii 511 keV, co wymaga uwzględnienia ryzyka związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące. Całkowita aktywność preparatu w fiolce w momencie kalibracji może wynosić od 247 MBq do 5500 MBq, co ma znaczenie przy ocenie dawki promieniowania dla pacjenta.
anihilacja, badanie PET, chlorek sodu, czas półtrwania, etanol bezwodny, farmakokinetyka radiofarmaceutyku, fludeoksyglukoza 18F, fludeoksyglukoza znakowana izotopem fluoru-18, fotony gamma, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, narażenie na promieniowanie jonizujące, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenia gospodarki węglowodanowej