działanie karcynogenne
Działanie karcynogenne, znane również jako działanie rakotwórcze, odnosi się do zdolności substancji, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania lub przyspieszania procesu kancerogenezy, czyli powstawania nowotworów złośliwych. Mechanizmy działania karcynogenów obejmują uszkodzenia DNA, zaburzenia procesów naprawczych genomu, modyfikacje epigenetyczne oraz indukcję przewlekłego stanu zapalnego.
Karcynogeny można podzielić na trzy główne kategorie: chemiczne (np. azbest, benzen, aflatoksyny, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne), fizyczne (np. promieniowanie jonizujące, ultrafioletowe) oraz biologiczne (np. wirusy HPV, HBV, HCV). Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje czynniki karcynogenne w pięciu grupach, od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze).
Ocena działania karcynogennego substancji bazuje na badaniach epidemiologicznych, eksperymentach na modelach zwierzęcych oraz badaniach mechanistycznych in vitro. W praktyce medycznej istotna jest identyfikacja narażenia zawodowego i środowiskowego na karcynogeny, co pozwala na wdrożenie odpowiednich strategii profilaktycznych oraz określenie grup zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych 250 mg + 106,5 mg + 187,5 mg
Produkt leczniczy Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych zawiera substancje czynne: sodu alginian (250 mg), sodu wodorowęglan (106,5 mg) oraz wapnia węglan (187,5 mg), które są powszechnie stosowane w leczeniu objawów refluksu żołądkowo-przełykowego. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują szczegółowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, podprzewlekła, przewlekła, mutagenność, karcynogenność czy wpływ na reprodukcję i rozwój. Brak tych danych wynika z wieloletniej historii bezpiecznego stosowania składników produktu w praktyce klinicznej oraz z faktu, że wszystkie istotne informacje o bezpieczeństwie zostały już zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
alginian sodu, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, profil bezpieczeństwa leku, refluks żołądkowo-przełykowy, sodu alginian, sodu wodorowęglan, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wapnia węglan, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia IX – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik krzepnięcia IX, będący naturalnym białkiem ludzkiego osocza, wykazuje dobrą tolerancję po dożylnym podaniu w badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych, bez oznak toksyczności ani zwiększonej skłonności do zakrzepów. Preparat IMMUNINE, wysoko oczyszczony koncentrat czynnika IX, nie wykazał toksyczności nawet po przypadkowym podaniu pozanaczyniowym lub dotętniczym. Badania toksyczności wielokrotnych dawek są ograniczone ze względu na heterologiczny charakter białka dla zwierząt oraz interferencję przeciwciał w przypadku koncentratu zespołu protrombiny Prothromplex Total NF, który zawiera również czynniki II, VII i X. Test Amesa dla Betafact nie wskazuje na mutagenność, a brak danych o karcynogenności i wpływie na reprodukcję jest rekompensowany fizjologiczną naturą czynnika IX, co wyklucza oczekiwanie toksycznych efektów w tych obszarach.
białko heterologiczne, czynnik II, czynnik IX, czynnik krzepnięcia IX, czynnik VII, czynnik X, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, IMMUNINE, koncentrat zespołu protrombiny, mutagenność, podanie dotętnicze, podanie dożylne, Prothromplex Total NF, przeciwciała przeciwko białku, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnych dawek, zakrzep, zespół protrombiny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaptoprylu, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, nie wykazały działania teratogennego w okresie organogenezy, co wskazuje na brak wad rozwojowych u potomstwa w krytycznym okresie formowania narządów. Niemniej jednak, obserwowano toksyczność płodową u niektórych gatunków, objawiającą się śmiercią płodu w późnej ciąży, opóźnieniem wzrostu oraz zwiększoną śmiertelnością poporodową. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, co potwierdza brak potencjału do wywoływania toksyczności ogólnoustrojowej, uszkodzeń genetycznych ani działania karcynogennego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kaptopryl, opóźnienie wzrostu, organogeneza, rakotwórczość, śmierć płodu, śmierć poporodowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trymestr ciąży, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doneprion 10 mg
Dane przedkliniczne chlorowodorku donepezylu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi głównie do efektów farmakologicznych związanych ze stymulacją układu cholinergicznego. Badania toksykologiczne wykazały brak mutagenności w testach na komórkach bakterii i ssaków oraz brak działania klastogennego in vivo u myszy. Wystąpienie słabego działania klastogennego in vitro obserwowano jedynie przy stężeniach przekraczających ponad 3000-krotnie stężenie terapeutyczne w osoczu człowieka, co czyni ten efekt klinicznie nieistotnym. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego chlorowodorku donepezylu.
badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek donepezylu, dawka terapeutyczna, Doneprion, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stężenie stacjonarne, stymulacja cholinergiczna, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olzapin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały typowy dla neuroleptyków profil toksyczności, obejmujący depresję ośrodkowego układu nerwowego, efekty przeciwcholinergiczne oraz zmiany hematologiczne. Średnie dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów dawki doustne do 100 mg/kg były tolerowane bez zgonów. W badaniach przewlekłych obserwowano hamowanie aktywności OUN, obwodowe zaburzenia hematologiczne oraz odwracalne zwiększenie stężenia prolaktyny u szczurów, co skutkowało zmianami w narządach rozrodczych. U psów dawki 8-10 mg/kg/dobę powodowały odwracalną neutropenię, trombocytopenię lub niedokrwistość, przy ekspozycji (AUC) 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kopru włoskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalewka z kopru włoskiego (Foeniculum vulgare) zawiera trans-anetol jako główny składnik aktywny, który w badaniach przedklinicznych nie wykazał działania mutagennego. Jednakże obserwowano potencjalne działanie karcynogenne u samic szczurów, manifestujące się występowaniem raka wątrobowokomórkowego, co wskazuje na możliwą zależność między płcią a ryzykiem nowotworzenia. Ponadto, nalewka może wywoływać kontaktowe zapalenie skóry, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z predyspozycjami do reakcji alergicznych. Brak jest natomiast kompleksowych badań toksykologicznych dedykowanych wyłącznie nalewce z kopru włoskiego, a większość danych pochodzi z analiz preparatów leczniczych, takich jak Dexapini (65 mg nalewki/5 ml syropu) i Herbapini (64 mg nalewki/5 ml syropu), gdzie badania bezpieczeństwa koncentrowały się głównie na innych składnikach aktywnych, tj. bromowodorku dekstrometorfanu i fosforanie kodeiny.
ataksja, badanie toksykologiczne, bromowodorek dekstrometorfanu, dawka LD50, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, Foeniculum vulgare, fosforan kodeiny, karcynogenność, kontaktowe zapalenie skóry, koper włoski, margines bezpieczeństwa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność składników, trans-anetol, upośledzenie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaserc 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny obejmowały ocenę toksyczności przewlekłej, potencjału mutagennego i karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej po doustnym podaniu u szczurów (18 miesięcy, dawka 500 mg/kg) oraz u psów (6 miesięcy, dawka 25 mg/kg) nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na dobrą tolerancję leku. Natomiast podanie dożylne w dawkach ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Badania mutagenności wykazały brak działania mutagennego, a 18-miesięczne badanie karcynogenności u szczurów przy dawkach do 500 mg/kg nie potwierdziło potencjału karcynogennego betahistyny.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, toksyczność doustna, toksyczność dożylna, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję, zastosowanie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cozaar 12,5 mg
Losartan potasowy, poddany standardowym badaniom przedklinicznego bezpieczeństwa, nie wykazał działania genotoksycznego ani mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego u ludzi. Badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału onkogennego substancji, co wskazuje na bezpieczeństwo długoterminowego stosowania losartanu pod kątem karcynogenności. W badaniach toksyczności dawek wielokrotnych zaobserwowano istotne zmiany hematologiczne, takie jak redukcja liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, a także biochemiczne – wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia i krwawienia, co jest zgodne z profilem działań niepożądanych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwinki czerwone, losartan potasowy, malformacja płodowa, nadżerki, obumarcie płodu, owrzodzenia, parametry hematologiczne, potencjał onkogenny, przewód pokarmowy, rakotwórczość, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zmiany biochemiczne, zmiany histologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej preparatu Medoxa, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i potencjał genotoksyczny. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach podostrych i przewlekłych zaobserwowano specyficzne zmiany narządowe zależne od gatunku, dawki i czasu ekspozycji, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa (33 mg/kg i.p. u szczurów przez 7-14 dni), uszkodzenia wątroby u królików (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie) oraz histotoksyczność mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg/dobę) i psów (4 mg/kg/dobę) po kilkutygodniowej ekspozycji. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych właściwości mutagennych ani rakotwórczych prednizonu.
anomalia czaszki, dawka śmiertelna LD50, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 50 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Levothyroxine Accord, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, nawet przy podaniu pojedynczych wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, w tym objawy hepatopatii, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na systemowy wpływ długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki lewotyroksyny. Brak jest jednak danych dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań na zwierzętach w tym zakresie.
białkomocz, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hepatopatia, hiperlipidemia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, płodność, proces nowotworowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ganciclovir Accord
Gancyklowir Accord (500 mg) jest lekiem o istotnym ryzyku działań niepożądanych, w tym mielosupresji, mutagenności, teratogenności i karcynogenności. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć nadwrażliwość krzyżową z acyklowirem i pencyklowirem. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji: u kobiet w wieku rozrodczym przez cały okres leczenia i 30 dni po, a u mężczyzn przez leczenie i 90 dni po zakończeniu terapii. Leczenie u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko odległych skutków toksycznych. Mielosupresja jest najpoważniejszym działaniem niepożądanym, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić minimalne wartości hematologiczne: bezwzględna liczba neutrofili ≥ 500/µl, liczba płytek krwi ≥ 25 000/µl oraz stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl.
acyklowir i pencyklowir, bezwzględna liczba neutrofilów, ciężka leukopenia, dydanozyna, dysfagia, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gancyklowir, imipenem z cylastatyną, krwiotwórczy czynnik wzrostu, lek mielotoksyczny, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość krzyżowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, walacyklowir i famcyklowir, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Curacne 20 mg 20 mg
Izotretynoina, substancja czynna Curacne 20 mg, wykazuje niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę) wykazały działania niepożądane charakterystyczne dla hiperwitaminozy A, takie jak częściowa utrata sierści i wzrost stężenia trójglicerydów w osoczu, które ustępowały samoistnie po odstawieniu leku. Nie zaobserwowano natomiast zmian w komórkach wątrobowych typowych dla witaminy A. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co stanowi podstawę restrykcji dotyczących stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego.
atrofia jąder, atrofia kanalików nasiennych, Curacne, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, izotretynoina, pochodna witaminy A, przeciwwskazanie, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność ostra izotretynoiny, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistine dihydrochloride Accord 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku wykazały, że dożylne podanie w dawkach ≥120 mg/kg u psów i pawianów powodowało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, natomiast niższe dawki dożylne nie wywoływały takich efektów. Długoterminowa toksyczność przewlekła podawanej doustnie betahistyny była dobrze tolerowana: u szczurów w dawce 500 mg/kg przez 18 miesięcy oraz u psów w dawce 25 mg/kg przez 6 miesięcy nie zaobserwowano objawów toksyczności. Badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
betahistyny dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, droga dożylna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, podawanie doustne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 88 mcg 88 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu leczniczego Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co sugeruje minimalne ryzyko poważnych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano patologie takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz istotne zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na systemowy wpływ długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki lewotyroksyny. Niestety, brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, działanie karcynogenne, Euthyrox N, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutagenność lewotyroksyny, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, proces reprodukcyjny, profil toksykologiczny, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpraxil 0,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Test Amesa oraz test mikrojąder in vitro na szczurach przy dawce do 100 mg/kg mc. (500-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi 10 mg/dobę) nie wykazały mutagenności. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150-krotnie wyższej dawce) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50-krotnie wyższej dawce) przez 2 lata nie potwierdziły działania rakotwórczego. Ponadto, badania na szczurach przy dawce do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotnie wyższej niż u ludzi) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dawka zalecana, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, napad drgawkowy, narząd wzroku, płodność, potencjał mutagenny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivineb 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nebiwololu, substancji czynnej leku Ivineb (5,45 mg chlorowodorku nebiwololu, odpowiadające 5 mg nebiwololu), nie wykazały działania genotoksycznego. Standardowe testy mutagenności i aberracji chromosomowych potwierdziły brak potencjału do wywoływania uszkodzeń genetycznych, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed forte 200 mg/5 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne azytromycyny wykazały, że podawanie tego antybiotyku makrolidowego w dawkach do 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne powodowało jedynie przemijającą fosfolipidozę bez istotnych klinicznych objawów toksyczności. Testy mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. Brak długoterminowych badań rakotwórczości uzasadniono krótkotrwałym stosowaniem azytromycyny, co minimalizuje ryzyko karcynogenne. W badaniach embriotoksyczności na myszach i szczurach nie stwierdzono teratogenności, jednak przy bardzo wysokich dawkach (100-200 mg/kg mc./dobę) obserwowano opóźnienie kostnienia płodów oraz zaburzenia masy ciała u samic, a przy dawce 50 mg/kg mc./dobę opóźnienie kostnienia w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie długoterminowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kostnienie, mutacja genowa, okres okołoporodowy, test mutagenności, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zolafren-Swift, wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, takie jak zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia i drgawki, przy średnich dawkach śmiertelnych wynoszących około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. Psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano sedację, ataksję i inne objawy neurologiczne. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 1 roku) u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie aktywności OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano również zmiany hormonalne związane ze wzrostem prolaktyny, prowadzące do odwracalnych zmian w narządach rozrodczych.
anemia, badanie toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt przeciwcholinergiczny, funkcje reprodukcyjne, komórki progenitorowe, leukocyt, neuroleptyk, neutropenia, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, trombocytopenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, szczególnie u małp, gdzie dawki 0,5-4 mg/kg/dobę indukowały wady wrodzone takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie 10-20 mg/kg/dobę skutkowało brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek. Toksyczność ostra u szczurów była niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) obserwowano odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp wielokrotne podawanie 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowało poważną toksyczność wielonarządową i śmiertelność, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym, atrofię grasicy i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, co odpowiada dawce stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała i czerwona, krwotok wielonarządowy, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutacja bakterii, narząd wewnętrzny, NOAEL, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny i karcynogenny, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, tkanka miękka i szkielet, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, utrata masy ciała, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Curacne 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izotretynoiny wykazały, że toksyczność ostra tego leku jest stosunkowo niska, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długoterminowa toksyczność przewlekła u szczurów (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) ujawniła odwracalne objawy hiperwitaminozy A, takie jak częściowa utrata sierści i wzrost stężenia trójglicerydów w osoczu, bez uszkodzeń hepatocytów czy masywnych zwapnień tkanek. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga rygorystycznych ograniczeń w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopegyt 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metyldopy, substancji czynnej leku Dopegyt, wykazały brak działania karcynogennego w długoterminowych testach na myszach i szczurach, przy dawkach odpowiednio do 1800 mg/kg mc./dobę (30-krotnie wyższej niż maksymalna dawka ludzka) oraz 240 mg/kg mc./dobę (4-krotnie wyższej). Test Amesa oraz badania na aberracje chromosomalne potwierdziły brak mutagenności metyldopy, zarówno w warunkach z egzogenną aktywacją metaboliczną, jak i bez niej. Ocena wpływu na płodność u szczurów wykazała, że dawka 100 mg/kg mc./dobę (1,7-krotnie wyższa niż dawka ludzka) nie wpływa negatywnie na funkcje rozrodcze obu płci.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, dawka terapeutyczna, Dopegyt, działanie karcynogenne, efekt genotoksyczny, liczba plemników, maksymalna zalecana dawka, metyldopa, mutagenność, parametry reprodukcyjne, potencjał rakotwórczy, późne spermatydy, profil bezpieczeństwa, ruchliwość plemników, test Amesa, test genotoksyczności, wpływ na płodność, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
Preparat ENEMA zawiera disodu fosforan dwunastowodny (32,2 mg/ml) oraz sodu diwodorofosforan jednowodny (139 mg/ml) w roztworze doodbytniczym. Dane przedkliniczne są ograniczone, jednak dostępne badania nie wykazały toksyczności na procesy rozrodcze u zwierząt przy dawkach terapeutycznych odpowiadających stosowanym u ludzi. Substancje czynne nie wykazują działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność, co potwierdza ich bezpieczeństwo w kontekście reprodukcyjnym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normatens 5 mg + 0,5 mg + 0,1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Normatens, zawierającego klopamid (5 mg), dihydroergokrystynę (0,5 mg) oraz rezerpinę (0,1 mg), wykazały potencjalne ryzyko teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły szkodliwy wpływ na rozwój płodu. Klopamid, główny składnik ilościowy, nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego nawet przy stężeniach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest natomiast szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa dihydroergokrystyny jako pojedynczego składnika, co wymaga dalszych badań.
alkaloidy sporyszu, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak, guz pęcherzyka nasiennego, hodowla embrionalna, Normatens, nowotwór rdzenia nadnerczy, preparat złożony, przeciwwskazanie w ciąży, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardyferon-Fol 80 mg Fe2+ + 0,35 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tardyferon-Fol, zawierającego 80 mg jonów żelaza(II) w postaci siarczanu żelaza(II) oraz 0,35 mg kwasu foliowego, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne i toksykologiczne przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w dawkach odpowiadających terapii u ludzi, nie ujawniły istotnych efektów toksycznych ani niekorzystnych działań. Ocena genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazała ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworowego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa u ciężarnych zwierząt nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w okresie ciąży.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, efekt toksyczny, kwas foliowy, parametry reprodukcyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, ryzyko nowotworowe, siarczan żelaza II, toksyczność, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Omega-3 kwasy estry etylowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne estrów etylowych kwasów omega-3, substancji czynnej preparatu Omacor, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu dawki 1000 mg dziennie, zawierającej 460 mg EPA i 380 mg DHA. Testy wielokrotnego podawania nie ujawniły toksyczności, a szczegółowa ocena genotoksyczności i karcynogenności potwierdziła brak działania mutagennego i rakotwórczego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu i pourodzeniowy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii przewlekłej. Dane te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Omacor w kontekście stosowania klinicznego.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo onkologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ester etylowy kwasu dokozaheksaenowego, ester etylowy kwasu eikozapentaenowego, ester etylowy kwasu omega-3, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, Omacor, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, terapia przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tizanor 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tyzanidyny wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej oraz brak działania genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki do 40 mg/kg m.c./dobę) i psach (dawki do 3 mg/kg m.c./dobę) zaobserwowano objawy związane z nadmiernym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie ruchowe, agresja, drżenie i drgawki, szczególnie przy najwyższych dawkach. U psów odnotowano również zmiany w EKG oraz przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) przy dawkach ≥1 mg/kg m.c., co sugeruje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności, mimo braku zmian histopatologicznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zagrożenia, a badania karcynogenności na szczurach i myszach (dawki do 9 mg/kg m.c./dobę i 16 mg/kg m.c./dobę odpowiednio) potwierdziły brak działania rakotwórczego tyzanidyny.
aminotransferaza alaninowa, badanie cytogenetyczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, potencjał genotoksyczny, rozluźnienie mięśni, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tyzanidyna, zmiany EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esberitox N –
Produkt leczniczy Esberitox N wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych. Jednorazowe podanie doustne w dawce do 5000 mg/kg mc. u myszy nie wywołało objawów toksycznych, a długotrwałe podawanie szczurzym dawkach 5000 mg/kg mc. przez 3 i 6 miesięcy nie skutkowało istotnymi zmianami klinicznymi, hematologicznymi ani histopatologicznymi. Testy mutagenności, w tym test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego nawet przy dawkach do 5000 mg/kg mc. Brak danych dotyczących karcynogenności rekompensowany jest danymi toksykologicznymi i wieloletnim doświadczeniem klinicznym bez sygnałów karcynogennych.
aberracja chromosomowa, badanie histologiczne, Baptisia tinctoria, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, echinacea purpurea, ekstrakt roślinny, test Amesa, Thuja occidentalis, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Immunine 1200 IU 1200 j.m.
IMMUNINE 1200 IU to wysoko oczyszczony koncentrat ludzkiego czynnika IX krzepnięcia, pozyskiwany z osocza, zawierający minimalne ilości czynników II, VII i X. Badania przedkliniczne wykazały brak toksyczności ostrej po podaniu pojedynczych dawek u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie. Ponadto, preparat nie zwiększał ryzyka zakrzepicy, co jest kluczowe w terapii pacjentów z hemofilią B. Ze względu na heterologiczny charakter białka dla zwierząt, nie przeprowadzano badań toksyczności przewlekłej, gdyż odpowiedź immunologiczna zwierząt mogłaby zafałszować wyniki i nie odzwierciedlać bezpieczeństwa u ludzi.
białko ludzkie, czynnik IX, czynnik IX krzepnięcia, czynniki krzepnięcia, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hemofilia B, IMMUNINE, koncentrat czynnika krzepnięcia, odpowiedź immunologiczna, płodność, potencjał trombogenny, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zakrzep - Leksykon substancji czynnych
Cassia occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Liv.52 zawierającego Cassia occidentalis (16 mg/tabletkę) wykazały brak toksyczności ostrej przy dawkach do 5000 mg/kg mc. u szczurów i królików, co uniemożliwiło określenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w dawkach 1000-3000 mg/kg mc. nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne u szczurów w okresie ciąży i laktacji nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania w kontekście rozrodu i rozwoju potomstwa.
cassia occidentalis, dawkowanie leku, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność w ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ewerolimusu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych, choć toksyczność obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Dodatkowo, u szczurów i myszy obserwowano zmiany nerkowe, a u zwierząt z chorobami współistniejącymi ewerolimus nasilał przebieg tych schorzeń. W badaniach płodności u samców szczurów dawki ≥0,5 mg/kg m.c. powodowały zmiany morfologiczne jąder, a dawki 5 mg/kg m.c. obniżały ruchliwość plemników i stężenie testosteronu, co skutkowało ograniczeniem płodności; efekty te były odwracalne po odstawieniu leku. U samic dawki ≥0,1 mg/kg zwiększały częstość poronień, a lek przenikał przez łożysko, wywołując toksyczność embrionalną i płodową, w tym zwiększoną śmiertelność płodów, zmniejszoną masę oraz wady rozwojowe przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg m.c.
degranulacja komórek, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność, kokcydioza, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, masa płodu, nabłonek cewek nerkowych, płodność samców, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, testosteron w osoczu, toksyczność dla płodu, toksyczność embrionalna, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wirus Coxsackie, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki, zmiany szkieletowe, zwyrodnieniowe zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluxazol 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach karcynogenności na myszach i szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (około 27-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć u samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowo-komórkowych. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym testy na bakteriach Salmonella typhimurium, komórkach mysich i ludzkich limfocytach, wykazały brak działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, działanie karcynogenne, efekt teratogenny, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, mutacja chromosomalna, płód martwy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zmiany hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Milurit 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak mutagenności substancji zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach cytogenetycznych nie stwierdzono aberracji chromosomalnych w ludzkich komórkach krwi przy stężeniach do 100 µg/ml oraz po podawaniu dawek do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy. Allopurynol nie indukuje tworzenia związków nitrozowych ani nie wpływa na transformację limfocytów, a także nie wykazuje negatywnego wpływu na DNA w żadnej fazie cyklu komórkowego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie potwierdziły działania karcynogennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście ryzyka nowotworowego.
aberracja chromosomalna, allopurynol, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, organogeneza, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, toksyczność matczyna, transformacja limfocytów, wada rozwojowa, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon substancji czynnych
Rutozyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rutozyd, obecny w preparatach takich jak Rutinoscorbin, Scorbolamid, Venescin i ich wariantach, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie danych przedklinicznych. Wyniki badań mutagenności są niejednoznaczne, jednak przeważają dane wskazujące na działanie antymutagenne rutozydu. Substancja nie wykazuje działania karcynogennego, a wręcz posiada potencjał przeciwnowotworowy. W kontekście teratogenności, rutozyd nie wykazuje toksycznego wpływu na procesy reprodukcji, a badania sugerują nawet działanie ochronne u kobiet w wieku rozrodczym. W preparatach takich jak Venescin i Venescin forte rutozyd jest łączony z wyciągiem z nasion kasztanowca, dla którego wartości LD50 przy podaniu doustnym wynoszą: mysz 990 mg/kg, szczur 2150 mg/kg, królik 1530 mg/kg, pies 130 mg/kg.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, dawka no effect, działanie antymutagenne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie ochronne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas askorbowy, profil bezpieczeństwa, Rutinoscorbin, rutozyd, salicylamid, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Venescin, wartość LD50, wyciąg z nasion kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej preparatu Medoxa, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów wartość LD50 wyniosła 240 mg/kg masy ciała, z obserwowaną śmiertelnością w ciągu 7 dni. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany w tkankach, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych (33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni u szczurów), uszkodzenie wątroby (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie u królików) oraz martwicę mięśni (0,5-5 mg/kg/dobę u świnek morskich i 4 mg/kg/dobę u psów przez kilka tygodni). Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym.
dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra prednizolonu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Immunine 600 IU 600 j.m.
IMMUNINE 600 IU to wysoko oczyszczony koncentrat ludzkiego czynnika IX, zawierający minimalne ilości czynników krzepnięcia II, VII i X. Badania przedkliniczne, w tym testy toksyczności ostrej na zwierzętach laboratoryjnych, nie wykazały działania toksycznego ani zwiększonej skłonności do zakrzepicy po podaniu pojedynczych dawek produktu. Ze względu na heterologiczny charakter białek ludzkich dla zwierząt, badania toksyczności przewlekłej z wielokrotnym podawaniem uznano za nieuzasadnione, co eliminuje ryzyko błędnej interpretacji wyników spowodowanej odpowiedzią immunologiczną zwierząt. Ponadto, czynnik IX jako białko endogenne nie wykazuje działania toksycznego na układ rozrodczy, mutagennego ani karcynogennego.
aktywność swoista, białka heterologiczne, czynniki krzepnięcia, działanie biologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, koncentraty czynników krzepnięcia, ludzki czynnik IX, mutacje genetyczne, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, test krzepnięcia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, zakrzepy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paxtin 40 40 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa paroksetyny, substancji czynnej preparatu Paxtin, obejmowała badania toksykologiczne na małpach Rhesus i szczurach albinosach, wykazując podobny metabolizm do ludzkiego, co umożliwia wiarygodną ekstrapolację wyników. U szczurów zaobserwowano fosfolipidozę, typową dla amin lipofilnych, jednak badania długoterminowe na naczelnych, przy dawkach sześciokrotnie przekraczających terapeutyczne, nie wykazały tego zjawiska, sugerując minimalne ryzyko u pacjentów. Dwuletnie badania karcynogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności paroksetyny.
amina lipofilna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, fosfolipid, fosfolipidoza, kostnienie, paroksetyna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wpływ mutagenny, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zakres terapeutyczny