działanie karcynogenne
Działanie karcynogenne, znane również jako działanie rakotwórcze, odnosi się do zdolności substancji, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania lub przyspieszania procesu kancerogenezy, czyli powstawania nowotworów złośliwych. Mechanizmy działania karcynogenów obejmują uszkodzenia DNA, zaburzenia procesów naprawczych genomu, modyfikacje epigenetyczne oraz indukcję przewlekłego stanu zapalnego.
Karcynogeny można podzielić na trzy główne kategorie: chemiczne (np. azbest, benzen, aflatoksyny, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne), fizyczne (np. promieniowanie jonizujące, ultrafioletowe) oraz biologiczne (np. wirusy HPV, HBV, HCV). Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje czynniki karcynogenne w pięciu grupach, od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze).
Ocena działania karcynogennego substancji bazuje na badaniach epidemiologicznych, eksperymentach na modelach zwierzęcych oraz badaniach mechanistycznych in vitro. W praktyce medycznej istotna jest identyfikacja narażenia zawodowego i środowiskowego na karcynogeny, co pozwala na wdrożenie odpowiednich strategii profilaktycznych oraz określenie grup zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lozap 50 50 mg
Przedkliniczne badania losartanu potasowego, substancji czynnej produktu Lozap 50, wykazały brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku pod względem mutagenności i karcynogenności. Farmakologicznie losartan działa jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II, co tłumaczy jego efekty hipotensyjne. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, a także wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia, nadżerki i krwawienia, co jest typowe dla leków działających na układ renina-angiotensyna.
aberracja chromosomowa, antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie hipotensyjne, działanie karcynogenne, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja płodu, mutacja genowa, nadżerka, nerki płodu, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametr fizjologiczny, potencjał rakotwórczy, regulacja ciśnienia krwi, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Velafax 37,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące wenlafaksyny, obejmujące badania karcynogenności i mutagenności, wskazują na brak zwiększonego ryzyka nowotworowego oraz mutagennego działania tego leku. Badania przeprowadzono na modelach zwierzęcych (szczury i myszy) zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi, nie wykazując zależnego od dawki ani czasu ekspozycji wzrostu częstości zmian nowotworowych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, wykonane zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły właściwości mutagennych chlorowodorku wenlafaksyny.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, terapia depresji, test Amesa, test mikrojądrowy, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Bluefish 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Sildenafil Bluefish, zostało potwierdzone w szerokim zakresie badań przedklinicznych. Oceny farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych na główne układy fizjologiczne, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych narządów wewnętrznych, które mogłyby wskazywać na ryzyko toksyczne przy długotrwałym stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów u zwierząt doświadczalnych.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, działania niepożądane, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekty farmakodynamiczne, genotoksyczność, parametry biochemiczne, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, ryzyko nowotworowe, sildenafil, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, uszkodzenia genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Alkohol etylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących alkoholu etylowego, będącego substancją czynną w produkcie leczniczym Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel (650 mg alkoholu etylowego na 1 g preparatu o stężeniu 760 g/l), nie wykazała istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Konwencjonalne badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocena potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły niepokojących sygnałów, które mogłyby ograniczać zastosowanie tej substancji w preparatach do użytku zewnętrznego. Wyniki badań potwierdzają brak przeciwwskazań do stosowania alkoholu etylowego zgodnie z zaleceniami producenta.
alkohol etylowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, etanol, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spirytus skażony hibitanem, substancja czynna produktu leczniczego, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Bluescience 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa, przeprowadzonych na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, psy). Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono efektów niepożądanych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co stanowi margines bezpieczeństwa znacznie przekraczający ekspozycję u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Ocena genotoksyczności i karcynogenności nie wykazała potencjału mutagennego ani rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano teratogenności, embriotoksyczności ani fetotoksyczności, a dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów odpowiadała ekspozycji systemowej (AUC) około 18-krotnie wyższej niż u ludzi. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, embriotoksyczność, fetotoksyczność, mutacja genowa, narażenie systemowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, spermatogeneza, tadalafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imigran FDT 50 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu, substancji czynnej leku Imigran FDT, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie działania teratogennego, karcynogennego oraz genotoksycznego. Zarówno badania in vitro, jak i na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału sumatryptanu do wywoływania wad rozwojowych, procesów nowotworowych ani uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie zdolności do inseminacji po podaniu doustnym w dawkach generujących stężenia w osoczu około 200-krotnie wyższe niż u ludzi po standardowej dawce 100 mg. Natomiast podanie podskórne, nawet przy stężeniach około 150-krotnie wyższych niż u ludzi po dawce doustnej, nie wpływało negatywnie na płodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methocarbamol Espefa 500 mg
Dokumentacja produktu leczniczego Methocarbamol Espefa 500 mg nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, mutagenność, karcynogenność czy wpływ na reprodukcję. Brak jest również informacji o standardowych badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz toksycznym wpływie na rozwój potomstwa. W dokumentacji nie przedstawiono wyników badań na zwierzętach, które mogłyby dostarczyć dodatkowych danych na temat bezpieczeństwa stosowania metokarbamolu.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania na zwierzętach, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działania niepożądane, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metokarbamol, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazania, rozwój potomstwa, specjalne ostrzeżenia, substancja lecznicza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vines 60 mcg + 15 mcg
Lek Vines, zawierający 60 µg gestodenu oraz 15 µg etynyloestradiolu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie wykazały ryzyka ciężkich działań niepożądanych przy przypadkowym przedawkowaniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Wielokrotne podawanie preparatu nie wywołało nieoczekiwanych objawów toksycznych, potwierdzając dobrą tolerancję organizmu na długotrwałą ekspozycję na składniki aktywne. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały działania karcynogennego, choć należy pamiętać o potencjale steroidowych hormonów płciowych do stymulacji wzrostu tkanek i promowania nowotworów zależnych od hormonów.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dwuskładnikowa tabletka antykoncepcyjna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, estrogen i progestagen, gestoден, mutacja genetyczna, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, steroidowy hormon płciowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące ranitydyny, obejmujące badania farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania karcynogennego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności na szczepach Salmonella i Escherichia coli nie wykazały działania mutagennego. W badaniach karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 2 g/kg masy ciała, nie stwierdzono działania rakotwórczego. Ponadto, podawanie ranitydyny w dawkach do 160-krotnie wyższych niż zalecane u ludzi nie wpływało negatywnie na płodność i rozwój potomstwa u zwierząt doświadczalnych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo genetyczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Escherichia coli, genotoksyczność, płodność, preparat leczniczy, ranitydyna, Salmonella, test bakteryjny, toksyczność, toksyczność wielokrotnego podania, układ moczowy, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soyfem 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Soyfem, zawierającego wyciąg z nasion soi (Glycine max L.), obejmowały toksyczność przewlekłą, ocenę potencjalnego działania mutagennego i karcynogennego oraz toksyczność reprodukcyjną. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających 13 tygodni, dawki izoflawonów sojowych do 100 mg/kg masy ciała/dobę nie wywołały zmian czynnościowych ani anatomicznych, co wskazuje na dobrą tolerancję w dawkach terapeutycznych. Niepożądane efekty, takie jak hiperplazja nadnerczy i zmiany laboratoryjne, pojawiły się dopiero przy dawkach 500 mg/kg masy ciała/dobę, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa produktu.
- Leksykon substancji czynnych
Hydrochlorotiazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, wykazuje niską toksyczność ostrą (LD50 >2750 mg/kg u szczurów) oraz brak istotnych efektów toksycznych w badaniach podprzewlekłych i przewlekłych, poza przewidywalnymi zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hipokaliemią. Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne: testy in vitro wykazały pozytywne efekty mutagenne przy wysokich stężeniach (43-1300 µg/ml), natomiast testy Amesa i badania in vivo nie potwierdziły działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach (dawki do 600 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a dane kliniczne nie potwierdzają związku między stosowaniem hydrochlorotiazydu a ryzykiem rozwoju nowotworów u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wskazują na działanie teratogenne ani negatywny wpływ na płodność, mimo że hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może wpływać na masę ciała potomstwa przy bardzo wysokich dawkach (15-krotność dawki ludzkiej).
antagonista receptora angiotensyny II, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, bloker kanałów wapniowych, diuretyk tiazydowy, działanie karcynogenne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, jajnik chomika chińskiego, komórki chłoniaka mysiego, komórki przykłębuszkowe, kreatynina w surowicy, lek przeciwnadciśnieniowy, masa czerwonokrwinkowa, nadciśnienie tętnicze, nadżerka żołądka, przerost tętniczek, Salmonella typhimurium, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika, stężenie potasu, szpik kostny, test Amesa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, wartość hematokrytu, wydalanie potasu, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana siostrzanej chromatydy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, ulegające odwracalnym uszkodzeniom po przewlekłym podaniu doustnym w modelach szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do indukcji mutacji genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak obserwowano niekorzystne efekty w późnej fazie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek), oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową, co jest zgodne z profilem inhibitorów ACE i wskazuje na konieczność unikania stosowania leku w ciąży.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Dabigatran Etexilate Viatris, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnych dawek były związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora trombiny, wpływającym na procesy krzepnięcia. W badaniach reprodukcyjnych u samic podawano dawki do 70 mg/kg masy ciała (5-krotność ekspozycji osoczowej u pacjentów), co skutkowało zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż terapeutyczne zaobserwowano teratogenne efekty, takie jak zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja osoczowa, epizod krwotoczny, genotoksyczność, inhibitor trombiny, płodność samicy, proces krzepnięcia, śmiertelność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine Forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Eloprine Forte, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę. Dawka śmiertelna LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, eloprine forte, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Egiramlon, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że toksyczność ramiprylu jest niska przy jednorazowym podaniu doustnym u psów i gryzoni, natomiast przewlekłe podawanie w dawkach do 8 mg/kg/dobę u małp i psów było dobrze tolerowane. Zaobserwowano farmakodynamiczne zmiany, takie jak przerost aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg/dobę oraz zmiany elektrolitowe i morfologiczne krwi. Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego.
aparat przykłębuszkowy, badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, folikulotropina, genotoksyczność, gęstość plemników, komórki Sertoliego, morfologia krwi, mutagenność, opóźniony poród, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, ramipryl i amlodypina, rozdęcie miedniczki nerkowej, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Express 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne diklofenaku potasowego, substancji czynnej Voltaren Express, wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek ten nie stanowi specyficznego zagrożenia dla organizmu ludzkiego. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, mutagennego oraz rakotwórczego. Wyniki potwierdziły brak wyraźnego działania genotoksycznego i mutagennego oraz nie wykazały zwiększonego ryzyka karcynogenezy po długotrwałej ekspozycji. Profil toksykologiczny diklofenaku jest zgodny z charakterystyką niesteroidowych leków przeciwzapalnych, głównie związany z hamowaniem syntezy prostaglandyn.
dawka toksyczna, diklofenak potasowy, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój poporodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Echinacea purpurea – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Esberitox N, zawierającego Echinacea purpurea, wykazały korzystny profil toksykologiczny. W badaniach toksyczności ostrej na modelu mysim nie zaobserwowano objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dawki do 5000 mg/kg masy ciała. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej na szczurach, przy dawce 5000 mg/kg dziennie przez 3 i 6 miesięcy, nie stwierdzono śmiertelności, zmian w masie ciała, zachowaniu ani odchyleń w parametrach klinicznych i badaniach histologicznych. Test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo (dawki 250–5000 mg/kg) potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego preparatu. Pomimo braku długoterminowych badań karcynogenności, negatywne wyniki badań toksyczności i mutagenności oraz wieloletnie stosowanie kliniczne nie wskazują na potencjał karcynogenny Echinacea purpurea w Esberitox N.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, echinacea purpurea, Esberitox N, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 50 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna Groprinosinu (syrop 250 mg/5 ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami toksykologicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Stosowano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego na materiał genetyczny.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka śmiertelna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, profil bezpieczeństwa, syrop leczniczy, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine +pharma 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, a u psów i małp dawki do 100 mg/kg były tolerowane z objawami neurotoksycznymi, takimi jak sedacja, ataksja i drżenia. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym AUC olanzapiny u tych zwierząt była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. Wysokie dawki powodowały zmniejszenie wskaźników wzrostu oraz odwracalne zmiany hormonalne u szczurów, takie jak hiperprolaktynemia z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych.
badania przedkliniczne, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, objawy kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clobetaxon 0,5 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące klobetazolu propionianu, substancji czynnej preparatu Clobetaxon (0,5 mg/g), wskazują na brak potencjału genotoksycznego w testach in vitro na komórkach bakteryjnych. Nie przeprowadzono jednak długotrwałych badań karcynogenności na modelach zwierzęcych, co ogranicza pełną ocenę ryzyka nowotworowego. W badaniach na szczurach podawanie substancji drogą podskórną w dawkach do 50 µg/kg/dobę nie wpływało na zachowania godowe, natomiast obniżenie płodności zaobserwowano jedynie przy najwyższej dawce 50 µg/kg/dobę.
Badania teratogenności wykazały, że klobetazol propionian wywołuje wady rozwojowe twarzoczaszki, takie jak rozszczep wargi i podniebienia, u myszy (≥100 µg/kg/dobę), szczurów (400 µg/kg/dobę) oraz królików (1-10 µg/kg/dobę). Szczególnie wysoka wrażliwość na działanie teratogenne zaobserwowano u królików przy relatywnie niskich dawkach. Wyniki te podkreślają potencjalne ryzyko stosowania preparatu Clobetaxon u kobiet w ciąży, zwłaszcza w kontekście rozwoju płodu. Brak danych dotyczących długoterminowego działania karcynogennego wymaga ostrożności, jednak brak mutagenności w testach genotoksyczności in vitro jest elementem przemawiającym za ograniczonym ryzykiem genetycznym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fungizone 50 mg
Amfoterycyna B, dostępna w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (Fungizone, 50 mg), jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych. Jednakże, dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań oceniających potencjał rakotwórczy, mutagenny ani wpływ na reprodukcję. Brak jest długoterminowych badań na modelach zwierzęcych dotyczących karcynogenności, a także testów genotoksyczności takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy. Ponadto, nie wykonano badań oceniających wpływ amfoterycyny B na płodność samców i samic zwierząt doświadczalnych, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 1,5 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne mesalazyny, substancji czynnej preparatu Salofalk, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Standardowe testy oceniające wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniły istotnych zagrożeń. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach nie potwierdziły działania karcynogennego, a ocena wpływu na funkcje rozrodcze nie wskazała na toksyczne oddziaływanie na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekt nefrotoksyczny, funkcja rozrodcza, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nefron, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindanor 8 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu wykazały, że po doustnym podaniu u zwierząt doświadczalnych głównym narządem docelowym była nerka, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Analizy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły działania mutagennego leku. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, myszach, królikach i małpach nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego peryndoprylu, jednak jako inhibitor ACE może on wywoływać niekorzystne efekty w późnym okresie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Nie zaobserwowano natomiast wpływu na płodność u samców i samic szczurów.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, model zwierzęcy, nefrotoksyczność, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona