barbiturat
Barbituraty to grupa leków o działaniu nasennym, uspokajającym i przeciwdrgawkowym, które działają poprzez nasilenie hamującego wpływu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym. Ich mechanizm opiera się na wydłużeniu czasu otwarcia kanału chlorkowego w receptorze GABA-A, co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej neuronów i zmniejszenia ich pobudliwości.
W praktyce klinicznej barbituraty zostały w znacznym stopniu zastąpione przez bezpieczniejsze benzodiazepiny, jednak nadal znajdują zastosowanie w anestezjologii (np. tiopental), w leczeniu padaczki (fenobarbital) oraz w stanach nagłych (np. w leczeniu zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego). Charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym, co oznacza niewielką różnicę między dawką terapeutyczną a toksyczną.
Długotrwałe stosowanie barbituratów prowadzi do rozwoju tolerancji i fizycznego uzależnienia. Nagłe odstawienie leku u osób uzależnionych może wywołać zespół abstynencyjny, który w ciężkich przypadkach manifestuje się drgawkami, majaczeniem i może zagrażać życiu. Przedawkowanie barbituratów powoduje depresję ośrodka oddechowego i krążeniowego, często prowadząc do śmierci bez odpowiedniej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Propofol – Przeciwwskazania stosowania
Propofol jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym olej sojowy (50-100 mg/ml) oraz u osób uczulonych na soję i orzeszki ziemne ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie propofolu do sedacji u pacjentów ≤16 lat na oddziałach intensywnej terapii, z uwagi na zwiększone ryzyko zespołu niewydolności wielonarządowej, kwasicy metabolicznej i zaburzeń rytmu serca. Ponadto, brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania propofolu u dzieci z podgłośniowym zapaleniem krtani lub zapaleniem nagłośni podczas intensywnej terapii, co również stanowi przeciwwskazanie do jego podawania w tych przypadkach.
barbiturat, benzodiazepina, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, deksmedetomidyna, emulsja tłuszczowa, fentanyl, indeks terapeutyczny, intensywna terapia, izofluran, krup, kwasica metaboliczna, lek anestetyczny, midazolam, nadwrażliwość na olej sojowy, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, nadwrażliwość na propofol, niewydolność oddechowa, olej sojowy, opioidowy lek przeciwbólowy, podgłośniowe zapalenie krtani, propofol, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, saturacja krwi tlenem, sedacja, sewofluran, substancja pomocnicza, tiopental, wziewny środek anestetyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia pracy serca, zapalenie nagłośni, zespół niewydolności wielonarządowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Zafrilla 2 mg
Dienogest, składnik aktywny leku Zafrilla, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 w jelitach i wątrobie, co predysponuje do istotnych interakcji farmakokinetycznych. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina czy barbiturany, zwiększają metabolizm dienogestu, prowadząc do znacznego obniżenia jego stężenia (np. AUC zmniejszone o 83% przy ryfampicynie) i potencjalnego zmniejszenia skuteczności terapeutycznej oraz zmian w profilu krwawień. Z kolei inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i erytromycyna, powodują zmniejszenie metabolizmu dienogestu, co skutkuje wzrostem ekspozycji (2,9-krotne zwiększenie AUC przy ketokonazolu, 1,6-krotne przy erytromycynie) i może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na inhibitory proteazy HIV, nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy oraz inhibitory HCV, które mogą zmieniać stężenia hormonów płciowych w sposób zmienny, wymagając ścisłego monitorowania pacjentek podczas terapii skojarzonej.
barbiturat, biodostępność, CYP2E1, cytochrom P450 3A4, dehydrogenaza alkoholowa, dienogest, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, fibrynoliza, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor HCV, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie maciczne, metabolizm dienogestu, metabolizm węglowodanów, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, parametry biochemiczne nadnerczy, parametry biochemiczne tarczycy, parametry biochemiczne wątroby, parametry krzepnięcia, progestagen, ryfampicyna, topiramat, walerianian estradiolu - Leksykon leków
Interakcje leku – Chlorprothixen Hasco 15 mg
Chlorprotyksen, jako lek przeciwpsychotyczny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest nasilenie działania sedatywnego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi (zwłaszcza trójpierścieniowymi), przeciwpadaczkowymi, opioidowymi lekami przeciwbólowymi, rozkurczającymi mięśnie, innymi neuroleptykami, starszej generacji lekami przeciwhistaminowymi oraz barbituranami. Interakcje te mogą prowadzić do nadmiernej sedacji, zaburzeń koordynacji, a także zwiększonego ryzyka depresji oddechowej, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem, którego spożycie podczas terapii chlorprotyksenem jest zdecydowanie przeciwwskazane. Ponadto, chlorprotyksen wpływa na metabolizm i działanie leków układu krążenia, w tym leków przeciwnadciśnieniowych, guanetydyny oraz leków wydłużających odstęp QT, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i unikania jednoczesnego stosowania z lekami proarytmicznymi.
arytmia, barbiturat, butyrofenon, chlorprotyksen, choroba Parkinsona, depresja oddechowa, disulfiram, fenotiazyna, guanetydyna, haloperydol, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, lek adrenergiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpasożytniczy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozkurczający mięśnie, lek trójpierścieniowy, lewodopa, lit w psychiatrii, metoklopramid, nadmierna sedacja, neuroleptyk, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, opioid, piperazyna, rezerpina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Klonafen 0,5 mg
Klonazepam, stosowany w terapii padaczki, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi oraz substancjami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Induktory enzymów wątrobowych, takie jak fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, lamotrygina, barbiturany i hydantoina, mogą przyspieszać metabolizm klonazepamu, obniżając jego stężenie w osoczu nawet o 38%, co może wymagać zwiększenia dawki. Interakcje z walproinianem mogą prowadzić do rozwoju napadów nieświadomości, a jednoczesne stosowanie z opioidami znacząco zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, co wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii. Ponadto inhibitory CYP3A4 (np. flukonazol) hamują metabolizm klonazepamu, zwiększając jego stężenie i działanie, co wymaga monitorowania objawów nadmiernej sedacji.
barbiturat, cytochrom CYP3A4, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie sedatywne, felbamat, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, hydantoina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z opioidami, karbamazepina, klonazepam, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm klonazepamu, napad nieświadomości, padaczka, prymidon, sedacja, sertralina, SSRI, stan padaczkowy, walproinian, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Binatta 50 mg
Tapentadol, substancja czynna produktu leczniczego BINATTA, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, inne opioidy, leki przeciwkaszlowe, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne oraz przeciwhistaminowe H1, które mogą prowadzić do nasilonej sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu. Również łączenie tapentadolu z gabapentynoidami (gabapentyna, pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania i depresji oddechowej. Ponadto, stosowanie leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) może wywołać zespół serotoninowy, objawiający się m.in. klonusem, hiperrefleksją i gorączką > 38°C. Metabolizm tapentadolu odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym za pośrednictwem izoenzymów UGT1A6, UGT1A9 i UGT2B7, co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, flukonazol) zwiększają narażenie na lek, natomiast induktory (ryfampicyna, fenobarbital, dziurawiec) mogą obniżać jego skuteczność.
agonista-antagonista receptora opioidowego, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, flukonazol, gabapentyna, gabapentynoid, inhibitor izoenzymu, inhibitor MAO, ketokonazol, kwas meklofenamowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, nalbufina, nalokson, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, polipragmazja, pregabalina, przełom nadciśnieniowy, receptor opioidowy μ, ryfampicyna, SNRI, SSRI, transferaza urydynodifosforanowa, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Interakcje
Daryfenacyna, dostępna w dawkach 7,5 mg i 15 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP2D6 (np. paroksetyna, terbinafina) zwiększają ekspozycję na daryfenacynę, co wymaga rozpoczęcia terapii od dawki 7,5 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 15 mg przy dobrej tolerancji. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir) powodują nawet pięciokrotne zwiększenie AUC daryfenacyny, a u osób słabo metabolizujących wzrost ten może sięgać dziesięciokrotności, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna) również znacząco zwiększają ekspozycję (AUC24 o 95%, Cmax o 128%), co wymaga podobnego dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać stężenie leku, co wymaga monitorowania skuteczności i ewentualnej korekty dawki.
AUC, barbiturat, chinidyna, choroba Parkinsona, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, daryfenacyna, digoksyna, działanie przeciwcholinergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, flawoksat, flekainid, flukonazol, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwmuskarynowy, midazolam, oksybutynina, paroksetyna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stan równowagi, substrat CYP2D6, substrat CYP3A4, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, telitromycyna, terbinafina, tiorydazyna, tolterodyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Przedawkowanie – Finlepsin 200 retard 200 mg
Przedawkowanie karbamazepiny, substancji czynnej Finlepsinu 200 retard, stanowi poważny stan kliniczny, zwykle obserwowany po dawkach 4-10 g i stężeniach w surowicy przekraczających 20 μg/ml. Objawy obejmują szeroki zakres zaburzeń wielonarządowych, w tym ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ataksja, drgawki toniczno-kloniczne), układu krążenia (niedociśnienie, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy), układu oddechowego (zaburzenia oddychania, zatrzymanie oddechu) oraz zmiany laboratoryjne (leukocytoza, leukopenia, hiponatremia, glukozuria, ketonuria). Charakterystyczne są również opóźnione pogorszenia stanu klinicznego w 2-3 dobie po zatruciu, co wymaga przedłużonej hospitalizacji i monitorowania na oddziale intensywnej terapii.
ataksja, barbiturat, benzodwuazepina, białko osocza, blok przedsionkowo-komorowy, dezorientacja, dializa otrzewnowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawki toniczno-kloniczne, glukozuria, hemodializa, hiponatremia, hipotensja, karbamazepina, ketonuria, lek przeciwdrgawkowy, leukocytoza, leukopenia, mydriaza, neutropenia, nieprawidłowe EEG, nieprawidłowe EKG, oczopląs, oddział intensywnej terapii, opistotonus, ruchy mimowolne, sinica, środek przeczyszczający, stężenie leku w surowicy, substancja czynna, tachykardia, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenia odruchów, zatrucie śmiertelne, zatrucie wodne, zatrzymanie oddychania - Leksykon substancji czynnych
Octan cyproteronu – Interakcje
Octan cyproteronu w skojarzeniu z etynyloestradiolem, jak w preparacie Syndi-35, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapeutyczną oraz profil bezpieczeństwa. Szczególnie istotne są interakcje z induktorami enzymów mikrosomalnych (np. fenytoina, barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, ziele dziurawca), które zwiększają klirens hormonów płciowych, prowadząc do krwawień międzymiesiączkowych i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii oraz przez 28 dni po jej zakończeniu. Ponadto, inhibitory proteazy HIV/HCV i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy mogą powodować zmienne zmiany stężeń estrogenów i progestagenów, co wymaga monitorowania i dostosowania terapii. W terapii lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir z dazabuwirem, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) obserwowano istotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT) do ponad 5-krotności górnej granicy normy, co wymusza zmianę metody antykoncepcji na alternatywną przed rozpoczęciem leczenia i odroczenie stosowania octanu cyproteronu o około 2 tygodnie po zakończeniu terapii.
aminotransferaza, barbiturat, cyklosporyna, czynność nadnerczy, czynność nerek, czynność tarczycy, czynność wątroby, dazabuwir, dziurawiec zwyczajny, enzym mikrosomalny, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gruźlica, gryzeofulwina, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, karbamazepina, krwawienie międzymiesiączkowe, lamotrygina, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, metabolizm węglowodanów, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, octan cyproteronu, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, prymidon, rybawiryna, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, topiramat, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir - Leksykon substancji czynnych
Nalewka gorzka – Interakcje
Nalewka gorzka (Amara tinctura), będąca składnikiem Kropli żołądkowych z papaweryną (Fortestomachicae), zawiera wyciągi z korzenia goryczki, liścia bobrka oraz owocni pomarańczy gorzkiej, ekstrahowane w 70% etanolu. Produkt ten charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu (67-74% obj.), co przekłada się na 1460 mg etanolu w dawce 2,5 ml, co może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, zaburzenia koordynacji oraz obciążenie metaboliczne wątroby. Kluczowym elementem preparatu jest nalewka z dziurawca, która, mimo niskiej zawartości i braku oznaczenia hiperforyny, może wywoływać istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza przy stosowaniu dłuższym niż 2 tygodnie lub dawkach hiperforyny powyżej 1 mg/dobę.
barbiturat, benzodiazepina, choroba obturacyjna płuc, cyklosporyna, digoksyna, glikozyd nasercowy, indinawir, inhibitor proteazy, korzeń goryczki, lek antyretrowirusowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwkrzepliwy, liść bobrka, nadciśnienie tętnicze, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, niewydolność serca, owocnia pomarańczy gorzkiej, papaweryna, pochodna kumaryny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, SNRI, SSRI, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Krka 0,5 mg
Deksametazon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) przyspieszają metabolizm leku, osłabiając jego działanie, natomiast inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, kobicystat) hamują metabolizm, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami immunosupresyjnymi (np. cyklosporyna), które mogą nasilać immunosupresję i ryzyko zakażeń, oraz z lekami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową, gdzie hipokaliemia indukowana przez deksametazon może nasilać toksyczność glikozydów nasercowych i wymaga monitorowania poziomu potasu. Ponadto, deksametazon może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych i wydłużać zwiotczenie mięśni przy stosowaniu niedepolaryzujących leków zwiotczających.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hydroksychlorochina, immunosupresja, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, lek immunosupresyjny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lek zwiotczający niedepolaryzujący, meflochina, miopatia, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, perforacja wrzodu trawiennego, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, test alergiczny, TSH, wodorotlenek glinu, zaburzenie metabolizmu glukozy, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Interakcje leku – Baladex (50 mg + 30 mg)/5 ml
Baladex, zawierający teofilinę (50 mg/5 ml) oraz gwajafenezynę (30 mg/5 ml), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Hamowanie metabolizmu teofiliny przez cymetydynę, antybiotyki makrolidowe, izoniazyd, meksyletynę oraz pochodne chinolonu prowadzi do wzrostu jej stężenia w osoczu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym kardiotoksyczności. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tych leków z Baladexem. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak ryfampicyna, barbiturany, fenytoina oraz nikotyna, przyspieszają metabolizm teofiliny, osłabiając jej działanie terapeutyczne. Dodatkowo, teofilina może osłabiać działanie soli litu, propranololu oraz niedepolaryzujących środków zwiotczających, a także nasilać hipoglikemię wywołaną glikokortykosteroidami, β2-adrenomimetykami i lekami moczopędnymi, co wymaga monitorowania odpowiednich parametrów klinicznych i laboratoryjnych.
allopurinol, antybiotyk makrolidowy, barbiturat, cymetydyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, drgawki, działanie kardiotoksyczne, działanie ośrodkowe, działanie sedatywne, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gwajafenezyna, halotan, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoniazyd, kardiotoksyczność, ketamina, klindamycyna, lek moczopędny, meksyletyna, metabolizm teofiliny, niedepolaryzujący środek zwiotczający, nikotyna, pochodna chinolonu, propranolol, rezerpina, ryfampicyna, sole litu, sympatykomimetyk, teofilina, β2-adrenomimetyk - Leksykon leków
Interakcje leku – Predasol 25 mg
Predasol, zawierający prednizolonu sodu bursztynian, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Nasilenie działania prednizolonu obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu estrogenów, inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) oraz leków zawierających kobicystat, co może prowadzić do wydłużenia okresu półtrwania i zwiększenia ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, barbiturany, prymidon) oraz efedryna mogą osłabiać działanie Predasolu poprzez przyspieszenie metabolizmu prednizolonu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych i przeczyszczających oraz na zwiększone ryzyko toksyczności glikozydów nasercowych w wyniku niedoboru potasu.
antykoagulant doustny, atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, drgawki, działanie diabetogenne, efedryna, fenytoina, fluorochinolon, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydroksychlorochina, immunosupresja, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antycholinergiczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeczyszczający, lek zwiotczający niedepolaryzujący, meflochina, miopatia, morfologia krwi, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, parametry krzepnięcia, pochodna kumaryny, poziom TSH, prazykwantel, prednizolonu sodu bursztynian, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatropina, test alergiczny, uszkodzenie ścięgna, zakażenie utajone - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxydolor 80 mg
Oxydolor (oksykodonu chlorowodorek) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z alkoholem, co prowadzi do sumowania działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i zwiększa ryzyko ciężkiej sedacji, depresji oddechowej, śpiączki oraz zgonu. Interakcje farmakodynamiczne obejmują także leki hamujące czynność OUN (benzodiazepiny, barbiturany, neuroleptyki, leki nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe), które nasilają działanie depresyjne oksykodonu, oraz leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI), które mogą wywołać zespół serotoninowy. Ponadto, leki o działaniu przeciwcholinergicznym nasilają działania niepożądane oksykodonu, takie jak zaparcia i suchość w ustach. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu inhibitorów MAO, które mogą powodować przełomy nadciśnieniowe lub epizody niedociśnienia.
barbiturat, benzodiazepina, cytochrom P450, depresja oddechowa, dziurawiec, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyhistaminowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek uspokajający, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna kumaryny, przełom nadciśnieniowy, sedacja, SNRI, SSRI, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Domilgan 1000 mg
Metamizol sodowy jednowodny (Dialginum 1000 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie ważne jest nasilenie działania przeciwzakrzepowego pochodnych kumaryny, co zwiększa ryzyko krwawień i wymaga monitorowania INR oraz ewentualnej korekty dawki. Metamizol zmniejsza też efekt antyagregacyjny kwasu acetylosalicylowego, co może obniżać jego skuteczność kardioprotekcyjną u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Ponadto nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ryzyko hipoglikemii, co wymaga monitorowania glikemii. Interakcje z fenytoiną, sulfonamidami, lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO oraz allopurinolem mogą prowadzić do zwiększonej toksyczności i wymagają odpowiedniego nadzoru klinicznego i monitorowania stężeń leków.
agregacja trombocytów, allopurinol, antykoagulant, barbiturat, bupropion, chloropromazyna, cyklosporyna, CYP2B6, CYP3A4, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, enzym wątrobowy, fenytoina, hemotoksyczność metotreksatu, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kaptopryl, kwas acetylosalicylowy, lek cytostatyczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdnawy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metadon, metamizol sodowy jednowodny, monitorowanie INR, pochodna kumaryny, pochodna pirazolonu, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, sertralina, sulfonamid, supresja szpiku kostnego, takrolimus, triamteren, walproinian - Leksykon leków
Interakcje leku – Metoclopramidum 0,5% Polpharma 5 mg/ml
Metoklopramid, jako antagonista receptorów dopaminowych i prokinetyk przewodu pokarmowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie metoklopramidu z lewodopą i agonistami dopaminy ze względu na antagonistyczny mechanizm działania, co prowadzi do zniesienia efektu terapeutycznego. Alkohol nasila działanie uspokajające metoklopramidu, zwiększając ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń psychomotorycznych. Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy (np. pochodne morfiny, leki przeciwlękowe, przeciwhistaminowe H1, barbiturany, klonidyna) mogą potęgować sedację, natomiast neuroleptyki nasilają objawy pozapiramidowe. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy łącznym stosowaniu metoklopramidu z lekami serotoninergicznymi (SSRI).
agonista dopaminy, antagonista receptora dopaminowego, barbiturat, biodostępność, blokada nerwowo-mięśniowa, cholinesteraza osoczowa, cyklosporyna, działanie depresyjne, działanie prokinetyczne, działanie uspokajające, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek serotoninergiczny, miwakurium, motoryka przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna morfiny, receptor dopaminowy, SSRI, stężenie maksymalne, zaburzenia psychomotoryczne, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Norgestymat – Interakcje
Norgestymat, stosowany w dawce 250 µg w połączeniu z 35 µg etynyloestradiolu (preparat Elin), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą prowadzić do zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej oraz wystąpienia krwawień śródcyklicznych. Kluczowym mechanizmem jest indukcja enzymów mikrosomalnych przez leki takie jak barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, czy preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny, co zwiększa klirens hormonów płciowych. Indukcja enzymatyczna pojawia się po kilku dniach i utrzymuje do 4 tygodni po odstawieniu leku indukującego. W przypadku krótkotrwałego stosowania leków indukujących enzymy zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu. Przy długotrwałym stosowaniu leków indukujących enzymy wątrobowe wskazana jest zmiana na niehormonalną metodę antykoncepcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciw HIV/HCV (np. rytonawir, newirapina, efawirenz), które mogą zmieniać stężenia hormonów i wymuszają stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji.
aminotransferaza, barbiturat, bozentan, cyklosporyna, dazabuwir, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, frakcja lipidowa, funkcja tarczycy, glekaprewir, glikokortykosteroid, globulina wiążąca kortykosteroidy, glukuronidacja, gryzeofulwina, hormonalny środek antykoncepcyjny, indukcja enzymów mikrosomalnych, inhibitor HCV, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, klirens hormonów płciowych, lamotrygina, lek bronchodylatacyjny, lek immunosupresyjny, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm węglowodanów, metoklopramid, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, norgestymat, okskarbazepina, ombitaswir, parametry krzepnięcia, parametry wątrobowe, parytaprewir, pibrentaswir, prednizolon, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, teofilina, topiramat, węgiel aktywny, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir - Leksykon substancji czynnych
Lewometadon – Interakcje
Lewometadon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie oraz bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie lewometadonu z inhibitorami MAO (w okresie 14 dni od ich odstawienia) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, układu oddechowego i krążenia. Ponadto, stosowanie pentazocyny i buprenorfiny może wywołać zespół odstawienia, dlatego buprenorfiny nie należy podawać wcześniej niż 20 godzin po odstawieniu lewometadonu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków o działaniu depresyjnym na OUN i układ oddechowy, takich jak opioidy, benzodiazepiny, gabapentynoidy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny oraz leki przeciwnadciśnieniowe (rezerpina, klonidyna, urapidyl, prazosyna). Spożycie alkoholu podczas terapii lewometadonem jest szczególnie niebezpieczne i może prowadzić do ciężkiej sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego pacjenci powinni całkowicie unikać alkoholu.
alfa-kwaśna glikoproteina, antybiotyk makrolidowy, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, CYP2B6, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, depresja oddechowa, fluorochinolon, gabapentyna, gabapentynoid, induktor metabolizmu, inhibitor MAO, inhibitor metabolizmu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kannabidiol, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwretrowirusowy, lek serotoninergiczny, lewometadon, metabolizm enzymatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, pochodna fenotiazyny, pregabalina, receptor opioidowy, SNRI, SSRI, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Valuherb 100 mg + 50 mg
Produkt VALUHERB zawiera 100 mg wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego oraz 50 mg wyciągu suchego z szyszek chmielu i wykazuje działanie sedatywne, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakologicznych. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syntetycznych leków uspokajających ze względu na wysokie ryzyko nasilenia sedacji. Alkohol etylowy również nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając ryzyko zaburzeń psychomotorycznych i wydłużenia czasu reakcji, dlatego zaleca się całkowitą abstynencję alkoholową podczas terapii. W przypadku konieczności stosowania leków działających na OUN, takich jak benzodiazepiny, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpadaczkowe, przeciwdepresyjne oraz przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym, należy zachować ostrożność i monitorować pacjenta pod kątem nadmiernej sedacji i innych działań niepożądanych.
abstynencja alkoholowa, barbiturat, benzodiazepina, depresja OUN, działanie sedatywne, etanol, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, kozłek lekarski, lek działający na OUN, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek uspokajający, nadmierna sedacja, OUN, receptor GABA, suplement diety, szyszki chmielu, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Borez 5 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna leku Borez, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i wymagają uwzględnienia podczas terapii. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia niewydolności serca. W przypadku innych grup leków, takich jak antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, nifedypina, amlodypina), leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron), beta-adrenolityki stosowane miejscowo, leki parasympatykomimetyczne, insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, glikozydy naparstnicy, NLPZ, beta-sympatykomimetyki oraz sympatykomimetyki alfa- i beta-adrenergiczne, konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii. Dodatkowo, inhibitory MAO (z wyjątkiem MAO-B) mogą nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu i zwiększać ryzyko przełomu nadciśnieniowego, co stanowi wysokie ryzyko kliniczne.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, barbiturat, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, czynność skurczowa komór serca, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie kardiodepresyjne, efekt inotropowy ujemny, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nieselektywny beta-adrenolityk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, NLPZ, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Kalms 45 mg + 33,75 mg + 22,5 mg
Produkt leczniczy Kalms, zawierający ekstrakty z kwiatu chmielu, kozłka lekarskiego oraz goryczki, wykazuje ograniczone udokumentowane interakcje farmakokinetyczne z lekami metabolizowanymi przez główne izoenzymy cytochromu P450 (CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2, CYP 2E1). Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, beta-adrenolitykami, statynami, antybiotykami czy lekami immunosupresyjnymi metabolizowanymi przez te enzymy. Pomimo tego, ze względu na potencjalne działanie uspokajające, szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu Kalms z syntetycznymi lekami uspokajającymi (benzodiazepiny, barbiturany), gdzie istnieje wysokie ryzyko nasilenia działania sedatywnego. Zaleca się unikanie łączenia tych preparatów.
antybiotyk, barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, działanie sedatywne, goryczka, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, Kalms, kofeina, kozłek lekarski, kwiat chmielu, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, neuroleptyk, SNRI, SSRI, statyna, teofilina, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Estazolam Polfarmex 2 mg
Przedawkowanie estazolamu, benzodiazepiny o silnym działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, może prowadzić do objawów od nasilonej senności, przez stany splątania i ataksję, aż po ciężkie zaburzenia czynności oddechowej i śpiączkę. Szczególnie niebezpieczne są zatrucia mieszane, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem, opioidami, innymi benzodiazepinami lub barbituranami, które potęgują depresję układu oddechowego i krążenia, zwiększając ryzyko zgonu. W obrazie klinicznym obserwuje się m.in. senność, dezorientację, zaburzenia koordynacji, niedociśnienie, hipowentylację oraz w ciężkich przypadkach śpiączkę. Warto podkreślić, że objawy i ich nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, barbiturat, benzodiazepina, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja układu oddechowego, estazolam, flumazenil, hipowentylacja, interwencja lekarska, monitorowanie funkcji życiowych, nalokson, napad drgawkowy, niedociśnienie, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, saturacja, śpiączka, stan splątania, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności oddechowej, zatrucie mieszane, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Trexan Neo 10 mg
Metotreksat wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania leków o działaniu hepatotoksycznym (np. retinoidy, azatiopryna, leflunomid) oraz hematotoksycznym (np. metamizol, leflunomid, sulfonamidy), ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby i mielosupresji. Monitorowanie enzymów wątrobowych oraz parametrów morfologii krwi jest niezbędne. Podtlenek azotu jest przeciwwskazany z powodu ryzyka ciężkiej mielosupresji i neurotoksyczności. Leki zmniejszające wydalanie nerkowe metotreksatu (probenecyd, pętlowe diuretyki, fenylbutazon, lewetyracetam) oraz inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) mogą opóźniać eliminację metotreksatu, co wymaga monitorowania stężenia leku i ewentualnej korekty dawki.
5-fluorouracyl, 7-hydroksymetotreksat, acytretyna, amidopiryna, antagonista kwasu foliowego, azatiopryna, barbiturat, białko osocza, cefalotyna, chloramfenikol, cholestyramina, cyklosporyna, cyprofloksacyna, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, etretinat, fenobarbital, fenylbutazon, fenytoina, folinian wapnia, glikopeptyd, hematopoeza, immunosupresja, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kofeina, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas p-aminobenzoesowy, leflunomid, lek hematotoksyczny, lek hepatotoksyczny, lek moczopędny pętlowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwdrgawkowy, lewetyracetam, limfoproliferacja, martwica tkanek miękkich, merkaptopuryna, metabolizm folianów, metamizol, metotreksat, metyloksantyna, mielosupresja, morfologia krwi, neurotoksyczność, niedobór kwasu foliowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pancytopenia, pancytopenia megaloblastyczna, pantoprazol, penicylina, pirazol, płytki krwi, podanie dooponowe, podtlenek azotu, probenecyd, prokarbazyna, prymidon, receptor adenozynowy, retinoid, salicylan, sulfasalazyna, sulfonamid, szczepionka żywa, szpik kostny, teofilina, tetracyklina, toksyczność hematologiczna, trimetoprym-sulfametoksazol, układ krwiotwórczy, uszkodzenie wątroby, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Apap przeziębienie (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Apap przeziębienie zawiera paracetamol, fenylefrynę chlorowodorek oraz kwas askorbinowy, co powoduje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Paracetamol wykazuje wysokie ryzyko interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, kumaryna), zwiększając ryzyko krwawień, oraz z lekami przeciwpadaczkowymi, barbituranami i innymi induktorami enzymów mikrosomalnych, co może prowadzić do hepatotoksyczności. Wchłanianie paracetamolu jest modyfikowane przez metoklopramid (przyspieszenie) oraz leki cholinolityczne (opóźnienie). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z zydowudyną (ryzyko neutropenii i uszkodzenia wątroby) oraz flukloksacyliną (ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową). Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, wchodzi w interakcje z inhibitorami MAO (ryzyko przełomu nadciśnieniowego), lekami hipotensyjnymi (guanetydyna, metyldopa, rezerpina), a także z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, co może osłabiać jej działanie lub nasilać działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, barbiturat, ciśnienie tętnicze, dysfagia, działanie niepożądane, enzym mikrosomalny, fenylefryna, flukloksacylina, guanetydyna, hepatotoksyczność, indometacyna, inhibitor MAO, kumaryna, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, lek cholinolityczny, lek hipotensyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, mekamylamina, metoklopramid, metyldopa, neutropenia, paracetamol, preparat żelaza, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, sympatykomimetyk, toksyczny metabolit, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, witamina C, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Apap Przeziębienie CAPS 500 mg + 6,1 mg
APAP Przeziębienie CAPS zawiera paracetamol (500 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (6,1 mg), co wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne. Przede wszystkim należy unikać jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, aby zapobiec przedawkowaniu i hepatotoksyczności. Fenylefryna nie powinna być łączona z lekami sympatykomimetycznymi ani inhibitorami MAO, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego, OUN oraz wystąpienia stanu pobudzenia i hipertermii. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie z zydowudyną (AZT) z powodu ryzyka toksycznego wpływu na szpik kostny. Ponadto, APAP Przeziębienie CAPS może nasilać działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych i przeciwzakrzepowych, co wymaga monitorowania poziomu glukozy i INR.
alkohol, atropina, barbiturat, cholestyramina, CYP2E1, cytochrom P450, enzym mikrosomalny wątroby, farmakokinetyka, fenylefryna, glutation, gruźlica, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor MAO, INR, karbamazepina, kwas glukuronowy, lek cholinolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, martwica wątroby, metoklopramid, NAPQI, neutropenia, niewydolność wątroby, paracetamol, probenecyd, ryfampicyna, toksyczność szpiku kostnego, toksyczny metabolit, warfaryna, zaburzenie hematologiczne, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Celebrex 200 mg
Celekoksyb, będący inhibitorem COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień i konieczność monitorowania INR, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawki. Celekoksyb może osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, ARB, diuretyki, beta-adrenolityki), co wymaga kontroli ciśnienia tętniczego i funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek. Ponadto, stosowanie celekoksybu z cyklosporyną lub takrolimusem zwiększa ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania czynności nerek. Współistniejące podawanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego, a celekoksyb nie zastępuje ASA w profilaktyce chorób układu krążenia.
antagonista receptora angiotensyny II, barbiturat, beta-adrenolityk, celekoksyb, cyklosporyna, cytochrom CYP2C9, czas protrombinowy, diuretyk, działanie niepożądane, działanie sedatywne, flukonazol, hamowanie CYP2C19, induktor CYP2C9, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, krwawienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neuroleptyk, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, ryfampicyna, uszkodzenie wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka z kielichem – Interakcje
Na podstawie dostępnych danych klinicznych, kwiat pierwiosnka z kielichem (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill.) stosowany w preparacie Sinupret nie wykazuje istotnych interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Substancja ta zawiera aktywne składniki, takie jak saponiny triterpenowe i flawonoidy, które teoretycznie mogą wpływać na metabolizm i działanie innych leków, jednak dotychczasowe badania nie potwierdziły klinicznie znaczących oddziaływań. Preparat Sinupret jest wyciągiem płynnym zawierającym 19% (V/V) etanolu, a rozpuszczalnik ekstrakcyjny zawiera 59% (V/V) etanolu, co stanowi istotny czynnik w kontekście potencjalnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych.
barbiturat, benzodiazepina, cytochrom P450, disulfiram, działanie niepożądane, działanie sedatywne, flawonoidy, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP2E1, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka z kielichem, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parametr krzepnięcia, Primula elatior, Primula veris, próg drgawkowy, reakcja disulfiramopodobna, saponiny triterpenowe, Sinupret, wyciąg płynny, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Interakcje leku – Lirra 0,5 mg/ml
Lewocetyryzyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa farmakoterapii pod względem interakcji lekowych, co potwierdzają dotychczasowe badania kliniczne, w tym dane dotyczące jej racematu – cetyryzyny. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z lekami takimi jak: antypiryna, azytromycyna, cymetydyna, diazepam, erytromycyna, glipizyd, ketokonazol czy pseudoefedryna. W badaniu z teofiliną (400 mg/dobę) odnotowano jedynie niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny o 16%, bez wpływu na ekspozycję na teofilinę. Natomiast jednoczesne stosowanie z rytonawirem (600 mg dwa razy na dobę) powodowało wzrost ekspozycji na cetyryzynę o około 40%, co ma umiarkowane znaczenie kliniczne. Podawanie lewocetyryzyny z pokarmem nie zmienia całkowitej biodostępności, lecz może opóźniać szybkość absorpcji.
alkohol etylowy, antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, antypiryna, azytromycyna, barbiturat, benzodiazepina, biodostępność leku, cetyryzyna, cukrzyca typu 2, cymetydyna, diazepam, działanie sedatywne, enancjomer, erytromycyna, farmakokinetyka, glipizyd, induktor CYP3A4, ketokonazol, klirens leku, lek nasenny, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, lewocetyryzyna, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, pseudoefedryna, rytonawir, sulfonylomocznik, teofilina - Leksykon leków
Interakcje leku – Klonafen 2 mg
Klonazepam, substancja czynna produktu Klonafen, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, lamotrygina i barbiturany, mogą zwiększać klirens klonazepamu, obniżając jego stężenie w osoczu nawet o 38%. Interakcje z fenytoiną i prymidonem są dwukierunkowe i wymagają monitorowania stężeń tych leków. Inhibitory CYP3A4, np. flukonazol, mogą hamować metabolizm klonazepamu, prowadząc do wzrostu jego stężenia i nasilenia działania. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (sertralina, fluoksetyna) oraz felbamat nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę klonazepamu. W terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi konieczne jest monitorowanie odpowiedzi pacjenta i dostosowanie dawek w celu minimalizacji działań niepożądanych, takich jak nadmierna sedacja czy depresja oddechowa.
amnezja następcza, azol przeciwgrzybiczny, barbiturat, benzodiazepina, butyrofenon, CYP3A4, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, felbamat, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, hydantoina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klirens klonazepamu, lamotrygina, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, opioid, pochodna fenotiazyny, reakcja paradoksalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, środek działający depresyjnie na OUN, stężenie prymidonu, tiapryd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian - Leksykon leków
Interakcje leku – Gardimax medica lemon 5 mg + 1 mg
Preparat Gardimax medica lemon zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku, co wiąże się z ryzykiem licznych interakcji farmakologicznych. Lidokaina, jako środek znieczulający miejscowo, może wchodzić w interakcje z inhibitorami cholinoesterazy (wysoki poziom istotności), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, oraz z sulfonamidami, które mogą podnosić stężenie methemoglobiny (średni poziom istotności). Metabolizm lidokainy może być hamowany przez cymetydynę, beta-adrenolityki, norepinefrynę i anestetyki wziewne, co prowadzi do wzrostu stężenia leku w surowicy i potencjalnej toksyczności (średni poziom istotności). Z kolei barbiturany, ryfampicyna i fenytoina mogą indukować enzymy mikrosomalne wątroby, przyspieszając metabolizm lidokainy i obniżając jej skuteczność (niski poziom istotności). Ponadto, lidokaina może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane, co wymaga monitorowania pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym (wysoki poziom istotności).
anestetyk wziewny, barbiturat, chloroheksydyny dichlorowodorek, cymetydyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie antyseptyczne, enzym mikrosomalny wątroby, fenytoina, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek beta-adrenolityczny, lek zwiotczający mięśnie, lidokainy chlorowodorek, metabolizm lidokainy, methemoglobina, methemoglobinemia, mięsień poprzecznie prążkowany, norepinefryna, przepływ wątrobowy, ryfampicyna, sulfonamid, toksyczność lidokainy, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Dormicum 15 mg
Midazolam, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które wpływają na jego stężenie i efekty kliniczne. Inhibitory CYP3A dzieli się na bardzo silne (np. ketokonazol, inhibitory proteazy HIV), silne (np. klarytromycyna w dużych dawkach, boceprewir), umiarkowane (np. flukonazol, diltiazem) oraz słabe (np. fentanyl, sok z grapefruita), które zwiększają AUC midazolamu odpowiednio >10-krotnie, 5-10-krotnie, 2-5-krotnie oraz 1,25-2-krotnie. Współpodawanie z bardzo silnymi i niektórymi silnymi inhibitorami jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia i wydłużenia działania sedatywnego. Induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna (≥80% spadek AUC), ziele dziurawca (50-80% spadku AUC) oraz efawirenz (20-50% spadku AUC), mogą osłabiać i skracać działanie midazolamu, co wymaga dostosowania dawki.
alprazolam, anestetyk wziewny, barbiturat, benzodiazepina, chlorpromazyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, depresja układu oddechowego, desfluran, diazepam, difenhydramina, diltiazem, dziurawiec, erytromycyna, etomidat, fentanyl, fenytoina, fizostygmina, flukonazol, fluwoksamina, hydroksyzyna, induktor CYP3A, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor CYP3A, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzymy cytochromu P450, izofluran, karbamazepina, ketamina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwetiapina, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lorazepam, midazolam, minimalne stężenie pęcherzykowe, mirtazapina, morfina, olanzapina, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, posakonazol, propofol, ranitydyna, risperidon, ryfampicyna, sedacja, sewofluran, tramadol, trazodon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Cinnarizinum Aflofarm 25 mg
Cynaryzyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), alkoholem oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Wspólne stosowanie cynaryzyny z lekami przeciwhistaminowymi I generacji, benzodiazepinami, opioidami, neuroleptykami oraz trójpierścieniowymi antydepresantami (np. amitryptylina, imipramina, doksepina) prowadzi do addytywnego lub synergistycznego nasilenia działania sedatywnego, co może skutkować zwiększoną sedacją, zaburzeniami koncentracji, ryzykiem upadków, a w przypadku opioidów także depresją oddechową. Spożywanie alkoholu podczas terapii cynaryzyną jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko nasilonej sedacji, zaburzeń koordynacji psychoruchowej oraz wydłużonego czasu reakcji, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków komunikacyjnych i urazów.
Zalecenia kliniczne obejmują unikanie jednoczesnego stosowania cynaryzyny z alkoholem oraz ostrożność przy łączeniu jej z lekami działającymi depresyjnie na OUN. W przypadku konieczności kojarzenia terapii wskazane jest monitorowanie pacjenta pod kątem nasilenia objawów sedacji, rozważenie redukcji dawek leków oraz edukacja pacjenta o potencjalnych działaniach niepożądanych i konieczności unikania czynności wymagających koncentracji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku oraz osoby z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, u których ryzyko interakcji i działań niepożądanych jest zwiększone. W tabeli interakcji podkreślono wysoki poziom istotności klinicznej dla alkoholu, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz opioidów, co wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania.
amitryptylina, barbiturat, benzodiazepina, ból neuropatyczny, cynaryzyna, depresja oddechowa, doksepina, działanie addytywne, działanie uspokajające, efekt depresyjny na OUN, efekt sedatywny, IMAO, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, lek nasenny i uspokajający, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, leki hamujące OUN, nadmierna sedacja, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ neuroprzekaźnikowy, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji psychoruchowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Binatta 250 mg
Produkt leczniczy BINATTA (tapentadol) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Tapentadol działa jako agonista receptorów opioidowych μ oraz inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, co powoduje ryzyko nasilonej sedacji i depresji oddechowej przy jednoczesnym stosowaniu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, inne opioidy, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, przeciwhistaminowe H1, gabapentyna i pregabalina. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie z alkoholem, które może prowadzić do znacznego obniżenia świadomości, depresji oddechowej, zaburzeń koordynacji oraz zwiększonego ryzyka zgonu. Ponadto, tapentadol może wchodzić w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się m.in. klonusem, hiperrefleksją i hipertermią (>38°C). W przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego konieczne jest natychmiastowe odstawienie leków serotoninergicznych i wdrożenie leczenia objawowego.
agonista receptora μ, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, depresja układu oddechowego, fenobarbital, flukonazol, hiperrefleksja, hipertermia, inhibitor oksydazy monoaminowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izoenzym UGT, ketokonazol, kwas meklofenamowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwpsychotyczny, MAOI, nalbufina, obniżenie progu drgawkowego, pentazocyna, przełom nadciśnieniowy, receptor opioidowy μ, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, spontaniczny klonus, SSRI, tapentadol, transferaza urydynodifosforanowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, UGT, układ serotoninergiczny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Azalia 75 mcg
Produkt leczniczy Azalia zawierający dezogestrel (75 mikrogramów) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne wątrobowe (głównie CYP3A4), co prowadzi do zwiększonego klirensu progestagenu i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. Indukcja enzymatyczna może pojawić się już po kilku dniach stosowania induktora, osiągając maksimum w ciągu kilku tygodni i utrzymując się do 4 tygodni po zakończeniu terapii. W przypadku krótkotrwałego leczenia induktorami enzymów zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu. Przy terapii długotrwałej rekomenduje się rozważenie zmiany metody antykoncepcji na taką, która nie jest podatna na indukcję enzymatyczną. Szczególnie wysokie ryzyko zmniejszenia skuteczności Azalii występuje przy stosowaniu leków przeciwdrgawkowych (np. karbamazepina, fenytoina), przeciwprątkowych (ryfampicyna, ryfabutyna), barbituranów oraz ziela dziurawca zwyczajnego.
antybiotyk, barbiturat, bloker kanału wapniowego, boceprewir, bosentan, cyklosporyna, dezogestrel, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym mikrosomalny wątroby, erytromycyna, etonogestrel, felbamat, fenytoina, flukonazol, gryzeofulwina, hormonalny środek antykoncepcyjny, indukcja enzymu wątrobowego, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens hormonu płciowego, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek przeciw HCV, lek przeciw HIV, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwprątkowy, lek rozszerzający naczynia, metabolit dezogestrelu, nelfinawir, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oksykarbazepina, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, telaprewir, topiramat - Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 30 mg
Prednizon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z glikozydami nasercowymi, gdzie niedobór potasu indukowany przez prednizon może nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko arytmii, co wymaga monitorowania stężenia potasu i EKG. Współstosowanie z inhibitorami ACE zwiększa ryzyko zaburzeń hematologicznych, a z lekami moczopędnymi i przeczyszczającymi – ryzyko hipokaliemii, co wymaga regularnej kontroli elektrolitów. Prednizon osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych, co może wymagać korekty dawek i częstszego monitorowania glikemii. Ponadto, pochodne kumaryny wykazują zmienną odpowiedź na terapię przeciwzakrzepową, co wymaga częstszego monitorowania INR. Istotne jest także zwiększone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, salicylanów i indometacyny, co uzasadnia stosowanie gastroprotekcji i monitorowanie objawów.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon pobudzający tarczycę, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwreumatyczny, meflochina, miopatia, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, pochodna kumaryny, prazykwantel, prednizon, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, stężenie elektrolitów, tendinopatia, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wskaźnik koagulologiczny, zerwanie ścięgna Achillesa - Leksykon substancji czynnych
Gwajfenezyna – Interakcje
Gwajfenezyna, stosowana jako wykrztuśny składnik preparatów złożonych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem interakcji lekowych, nie notując istotnych klinicznie interakcji. Jednakże, w preparatach takich jak Grypolek, gdzie gwajfenezyna łączy się z paracetamolem, pseudoefedryną i dekstrometorfanem, konieczne jest uwzględnienie licznych interakcji tych dodatkowych substancji czynnych. Paracetamol wykazuje ryzyko hepatotoksyczności i interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi, induktorami enzymów wątrobowych, chloramfenikolem oraz zydowudyną, a także może powodować stany pobudzenia w połączeniu z inhibitorami MAO. Pseudoefedryna jest przeciwwskazana z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zaburzeń rytmu serca, a także osłabia działanie leków hipotensyjnych ośrodkowych. Dekstrometorfan natomiast może wywoływać zespół serotoninowy w połączeniu z inhibitorami MAO i SSRI oraz jest metabolizowany przez CYP2D6, co powoduje ryzyko nasilenia działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tego enzymu.
alkohol etylowy, barbiturat, chinidyna, chloramfenikol, cholinolityk, ciśnienie tętnicze, dekstrometorfan, depresja OUN, działanie wykrztuśne, enzym mikrosomalny wątroby, fluoksetyna, gwajfenezyna, gwanetydyna, haloperidol, hepatotoksyczność, hipertermia, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, lek hipotensyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, metoklopramid, metyldopa, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pochodna kumaryny, preparat z dekstrometorfanem, preparat złożony, produkt złożony, propantelina, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, ryfampicyna, SSRI, szpik kostny, toksyczny metabolit paracetamolu, uszkodzenie wątroby, wenlafaksyna, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamethasone Zentiva 0,5 mg
Deksametazon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) przyspieszają metabolizm deksametazonu, obniżając jego stężenie w osoczu i osłabiając efekt terapeutyczny, co może wymagać zwiększenia dawki. Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) hamują metabolizm, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Estrogeny wydłużają okres półtrwania leku, nasilając jego działanie. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać wchłanianie deksametazonu, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnej przerwy między ich podaniem. Deksametazon może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych oraz somatotropiny, a także wpływać na wyniki badań endokrynologicznych (np. obniżenie wzrostu TSH po protyrelinie).
antykoagulant, atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, działanie hiperglikemiczne, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający, lek zobojętniający sok żołądkowy, lek zwiotczający niedepolaryzujący, meflochina, metabolizm wątrobowy, miopatia, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owrzodzenie żołądka, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, powikłanie sercowo-naczyniowe, prazykwantel, protyrelina, prymidon, równowaga elektrolitowa, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, somatotropina, test alergiczny, tyreotropina, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie ścięgna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wrzód trawienny, zaburzenie psychiczne, zerwanie ścięgna, zerwanie ścięgna Achillesa - Leksykon leków
Interakcje leku – Tezeo 80 mg
Telmisartan, składnik aktywny preparatu Tezeo, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania telmisartanu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Telmisartan może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, inhibitorami ACE (np. ramipril, perindopril) oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). W przypadku jednoczesnego stosowania z digoksyną obserwuje się wzrost stężenia digoksyny w osoczu (Cmax o 49%, stężenie minimalne o 20%), co wymaga monitorowania jej poziomu w trakcie terapii. Ponadto, telmisartan może zwiększać stężenie litu w surowicy, co wiąże się z ryzykiem toksyczności i wymaga regularnego monitorowania.
aliskiren, amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, barbiturat, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, furosemid, heparyna, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kortykosteroid systemowy, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lit, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opioidowy lek przeciwbólowy, ostra niewydolność nerek, ramipril, spironolakton, substytut soli, telmisartan, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Aridya 2 mg
Produkt leczniczy Aridya zawiera dienogest, progestagen metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) w jelitach i wątrobie. Induktory CYP3A4, takie jak leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, barbiturany, karbamazepina, okskarbamazepina, topiramat, felbamat), ryfampicyna (redukcja AUC dienogestu do 83%), gryzeofulwina oraz preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego, mogą znacząco zwiększać metabolizm dienogestu, prowadząc do obniżenia jego stężenia i zmniejszenia skuteczności terapeutycznej, co manifestuje się zaburzeniami profilu krwawień. Indukcja enzymatyczna pojawia się już po kilku dniach i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu stosowania induktora. Z kolei inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (2,9-krotne zwiększenie AUC dienogestu) oraz erytromycyna (1,6-krotne zwiększenie AUC), zmniejszają klirens dienogestu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Leki przeciwwirusowe (inhibitory proteazy HIV, nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, inhibitory HCV) wykazują zmienny wpływ na metabolizm dienogestu, zarówno indukując, jak i hamując CYP3A4, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka interakcji.
antybiotyk, barbiturat, cytochrom P450 3A4, dienogest, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, felbamat, fenytoina, gryzeofulwina, hormon płciowy, indukcja enzymatyczna, inhibicja enzymatyczna, inhibitor HCV, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, ketokonazol, klirens hormonu płciowego, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbamazepina, progestagen, prymidon, ryfampicyna, stan stacjonarny, topiramat, zaburzenia krwawienia z macicy - Leksykon leków
Interakcje leku – Kyleena 19,5 mg/system
System domaciczny Kyleena zawierający 19,5 mg lewonorgestrelu wykazuje głównie miejscowy mechanizm działania, co ogranicza kliniczne znaczenie interakcji farmakokinetycznych w porównaniu do preparatów hormonalnych stosowanych ogólnoustrojowo. Niemniej jednak, leki indukujące enzymy mikrosomalne wątroby, takie jak fenytoina, karbamazepina, rifampicyna czy ziele dziurawca, mogą zwiększać klirens lewonorgestrelu, potencjalnie obniżając jego stężenie w osoczu. Z kolei inhibitory CYP3A4, w tym azolowe leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol), blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna), mogą zmniejszać klirens lewonorgestrelu, prowadząc do jego podwyższonego stężenia. Wpływ leków antyretrowirusowych jest zmienny i wymaga indywidualnej oceny. Pomimo tych interakcji, skuteczność antykoncepcyjna Kyleeny pozostaje prawdopodobnie zachowana, choć zaleca się monitorowanie działań niepożądanych i skuteczności terapii.
antybiotyk makrolidowy, artefakt obrazowania, azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbiturat, bloker kanału wapniowego, choroba przenoszona drogą płciową, cytochrom P450 3A4, diltiazem, dziurawiec, enzym mikrosomalny wątroby, erytromycyna, felbamat, fenytoina, flukonazol, gryzeofulwina, hormon płciowy, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor enzymów, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens hormonów płciowych, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, mechanizm działania, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, preparat hormonalny, prymidon, rezonans magnetyczny, rifampicyna, skuteczność antykoncepcyjna, substancja lecznicza, system terapeutyczny domaciczny, topiramat, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol VP 5 mg
Bisoprolol VP, jako selektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które mają kluczowe znaczenie w terapii pacjentów poddawanych politerapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych powikłań hemodynamicznych i komorowych zaburzeń rytmu serca. Nie zaleca się także łączenia bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, beprydyl), klonidyną oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) z uwagi na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, nadciśnienie z odbicia oraz przełom nadciśnieniowy. Warto podkreślić konieczność monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego podczas stosowania leków przeciwarytmicznych klasy I i III, antagonistów kanału wapniowego dihydropirydynowych (np. nifedipina), leków cholinomimetycznych, insuliny, doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz glikozydów naparstnicy.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinidyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jodowany środek kontrastowy, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, lek cholinomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, nifedipina, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sultopryd, syntetaza prostaglandynowa, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sojourn 100%
Sewofluran jest anestetykiem wziewnym o niskiej rozpuszczalności w krwi, co umożliwia szybkie osiągnięcie i utrzymanie stężenia pęcherzykowego anestetyku (współczynnik wash-in FA/FI = 0,85 po 30 minutach) oraz jego szybką eliminację po zakończeniu podawania (współczynnik wash-out FA/FAO = 0,15 po 5 minutach). Metabolizm sewofluranu jest ograniczony (<5%), głównie zachodzi w wątrobie przez izoformę CYP2E1, prowadząc do powstania heksafluoroizopropanolu (HFIP), nieorganicznych fluorków oraz CO2. HFIP ulega szybkiemu sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a metabolity są wydalane przez nerki. Eliminacja leku odbywa się przede wszystkim przez płuca, co minimalizuje ryzyko toksyczności metabolitów.
anestetyk wziewny, barbiturat, CYP2E1, cytochrom P450, fluorki nieorganiczne, heksafluoroizopropanol, indukcja znieczulenia, induktor enzymatyczny, izoniazyd, kinetyka tkankowa, kwas glukuronowy, metabolizm sewofluranu, podtrzymanie znieczulenia, stężenie fluorków, stężenie pęcherzykowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Exbol 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Exbol, zawierający tramadolu chlorowodorek 37,5 mg oraz paracetamol 325 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, selektywnymi inhibitorami MAO-A i MAO-B ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się biegunką, tachykardią, potliwością, drżeniem, splątaniem, a nawet śpiączką. Po zakończeniu terapii inhibitorami MAO należy zachować co najmniej 2-tygodniowy odstęp przed rozpoczęciem leczenia Exbolem. Nie zaleca się także łączenia z agonisto-antagonistami receptorów opioidowych (np. buprenorfina, nalbufina), induktorami enzymów (np. karbamazepina), które mogą osłabiać działanie przeciwbólowe tramadolu lub skracać jego czas działania. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina), benzodiazepinami, barbituranami, gabapentyną i pregabaliną ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, depresji oddechowej, sedacji, a nawet śpiączki. Alkohol nasila sedację i ryzyko depresji oddechowej oraz może potęgować hepatotoksyczność paracetamolu, dlatego jego spożycie jest kategorycznie przeciwwskazane podczas terapii.
antagonista 5-HT3, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, cholestyramina, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, domperydon, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwwymiotne, erytromycyna, flukloksacylina, gabapentyna, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO nieselektywny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, kwasica metaboliczna, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek serotoninergiczny, metabolizm tramadolu, metoklopramid, mirtazapina, nalbufina, neuroleptyk, ondansetron, paracetamol, pentazocyna, pochodna opioidu, pregabalina, talidomid, tetrahydrocannabinol, tramadolu chlorowodorek, warfaryna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Voriconazole Fosun Pharma 200 mg
Worykonazol, metabolizowany przez izoenzymy CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, wykazuje silne właściwości hamujące te enzymy, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne jest ryzyko zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez CYP3A4, co może skutkować wydłużeniem odstępu QTc i zaburzeniami rytmu serca typu torsades de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie worykonazolu z lekami takimi jak astemizol, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, terfenadyna oraz iwabradyna. Ponadto, silni induktorzy CYP450, np. ryfampicyna (Cmax ↓93%, AUC ↓96%) i karbamazepina, znacząco obniżają stężenie worykonazolu, co wymaga unikania ich łącznego stosowania. Worykonazol zwiększa także stężenia syrolimusu (Cmax ↑6,6-krotnie, AUC ↑11-krotnie) oraz wenetoklaksu, co wymaga przeciwwskazań lub ścisłego monitorowania i dostosowania dawek.
alkaloid sporyszu, alkaloid Vinca, barbiturat, benzodiazepina, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, enzymy CYP450, ergotamina, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor enzymu, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, izoenzym cytochromu P450, kortykosteroid, lek antyretrowirusowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, neurotoksyczność, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rabdomioliza, stan stacjonarny, substrat enzymu, toksyczność leku, torsades de pointes, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 2,5 mg
Bisoprolol, beta-adrenolityk zawarty w preparacie Bibloc, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są połączenia z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna), które mogą prowadzić do nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz ryzyka nadciśnienia z odbicia po nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność przy stosowaniu dihydropirydynowych antagonistów kanału wapniowego (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), beta-sympatykomimetyków oraz sympatykomimetyków alfa- i beta-adrenergicznych, ze względu na ryzyko bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii, niedociśnienia tętniczego oraz wzrostu ciśnienia tętniczego.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego dihydropirydynowy, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, Bibloc, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, noradrenalina, ośrodkowy lek przeciwnadciśnieniowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, ujemny wpływ inotropowy, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne