Interakcje leku
Lirra 0,5 mg/ml

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bezpieczeństwo farmakoterapii lewocetyryzyny w kontekście interakcji lekowych zostało dobrze udokumentowane. Dotychczasowe badania kliniczne nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji z innymi lekami. Należy jednak pamiętać, że ocena bezpieczeństwa opiera się częściowo na danych dotyczących cetyryzyny (racematu), z którego lewocetyryzyna stanowi aktywny enancjomer.¹

Badania interakcji cetyryzyny

Badania z zastosowaniem cetyryzyny (racemat) nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji z następującymi substancjami czynnymi:²

• Antypiryna – niesteroidowy lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy
• Azytromycyna – antybiotyk makrolidowy
• Cymetydyna – antagonista receptora H₂
• Diazepam – lek z grupy benzodiazepin
• Erytromycyna – antybiotyk makrolidowy
• Glipizyd – pochodna sulfonylomocznika stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2
• Ketokonazol – lek przeciwgrzybiczy
• Pseudoefedryna – lek sympatykomimetyczny

Interakcja z teofiliną

W badaniu z wielokrotnym podawaniem teofiliny (400 mg raz na dobę) zaobserwowano niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny (o 16%). Jest to zmiana o ograniczonym znaczeniu klinicznym. Jednocześnie warto zaznaczyć, że podawanie cetyryzyny nie wpływało na ekspozycję organizmu na teofilinę.³

Interakcja z rytonawirem

Istotne klinicznie zmiany w farmakokinetyce zaobserwowano podczas jednoczesnego stosowania cetyryzyny z rytonawirem. W badaniu po podaniu wielokrotnym rytonawiru (600 mg dwa razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg raz na dobę) wykazano, że ekspozycja na cetyryzynę zwiększyła się o około 40%. Natomiast ekspozycja na rytonawir podczas jednoczesnego podawania cetyryzyny zmieniła się nieznacznie (zmniejszenie o 11%).⁴

Wpływ pokarmu na wchłanianie

Przyjmowanie lewocetyryzyny wraz z pokarmem nie zmniejsza całkowitego stopnia wchłaniania substancji czynnej, jednak może wpływać na szybkość absorpcji leku. Oznacza to, że biodostępność lewocetyryzyny pozostaje niezmieniona, ale początek działania leku może być opóźniony.⁵

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z alkoholem wymaga szczególnej ostrożności. U osób wrażliwych jednoczesne podawanie lewocetyryzyny (lub cetyryzyny) z alkoholem etylowym może prowadzić do dodatkowego obniżenia czujności i zdolności reagowania. Efekt ten może istotnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.⁶

Należy podkreślić, że mimo iż lewocetyryzyna charakteryzuje się niskim potencjałem sedatywnym w porównaniu do starszych leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, ryzyko nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy przy jednoczesnym spożyciu alkoholu nie może być wykluczone.

Interakcje z innymi środkami hamującymi czynność OUN

Podobnie jak w przypadku alkoholu, jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z innymi środkami o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) może prowadzić do nasilenia efektu sedatywnego. Do środków tych należą:⁷

• Benzodiazepiny (np. diazepam, alprazolam)
• Barbiturany
• Opioidowe leki przeciwbólowe (np. morfina, kodeina)
• Leki nasenne i uspokajające
• Niektóre leki przeciwdepresyjne (szczególnie o działaniu sedatywnym)
• Neuroleptyki

U pacjentów przyjmujących wymienione leki należy zachować szczególną ostrożność podczas wprowadzania terapii lewocetryzyną.

Tabela interakcji lewocetyryzyny

Podsumowując, lewocetyryzyna charakteryzuje się korzystnym profilem interakcji. Większość potencjalnych interakcji ma małe znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z rytonawirem (możliwy wzrost ekspozycji na cetyryzynę) oraz z alkoholem i innymi środkami hamującymi czynność OUN (możliwe addytywne działanie sedatywne).⁸