Przedawkowanie
Finlepsin 200 retard 200 mg

Przedawkowanie leku Finlepsin 200 retard

Przedawkowanie karbamazepiny, substancji czynnej zawartej w leku Finlepsin 200 retard, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji lekarskiej. Objawy przedawkowania są zwykle widoczne dopiero po przyjęciu bardzo dużych dawek (od 4 do 10 g). Stężenie leku w surowicy w takich przypadkach przekracza 20 μg/ml. Dotychczasowe doniesienia wskazują, że nawet wysokie stężenie w osoczu, wynoszące 38 μg/ml, nie zawsze prowadzi do śmierci pacjenta, chociaż w literaturze opisano przypadki zatruć zakończonych zgonem.¹

Należy pamiętać, że przy diagnostyce zatrucia trzeba zawsze rozważyć możliwość równoczesnego przedawkowania różnych substancji, szczególnie w przypadkach prób samobójczych.²

Objawy kliniczne przedawkowania

W przypadku zatrucia Finlepsinem 200 retard obserwuje się nasilenie objawów niepożądanych charakterystycznych dla karbamazepiny oraz szereg dodatkowych, potencjalnie zagrażających życiu symptomów.³ Objawy te mogą dotyczyć wielu układów i narządów:

Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego są jednymi z pierwszych manifestacji przedawkowania i obejmują: zawroty głowy, ataksję, senność, otępienie, stany dezorientacji, niepokój, ruchy mimowolne, drżenia, pobudzenie oraz drgawki toniczno-kloniczne.⁴

Objawy ze strony narządu wzroku często towarzyszące zatruciu to: rozszerzenie źrenic i oczopląs.⁵

Zaburzenia układu krążenia i oddechowego mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia, manifestują się jako: zaburzenia czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, niedociśnienie (choć możliwe jest również nadciśnienie), tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie oddechu i serca.⁶

Inne obserwowane objawy to: zaczerwienienie skóry, zatrzymanie moczu, hiponatremia, sinica, opistotonus oraz zaburzenia odruchów (zarówno ich wygórowanie, jak i osłabienie).⁷

W badaniach diagnostycznych można zaobserwować charakterystyczne zmiany, takie jak:

• Zaburzenia rytmu w badaniu EEG – zwolnienie czynności podstawowej i obecność fal wolnych⁸
• Zmiany w EKG, szczególnie zaburzenia rytmu i przewodzenia⁹
• Zmiany hematologiczne: leukocytoza, leukopenia, neutropenia¹⁰
• Zmiany biochemiczne: glukozuria i ketonuria¹¹

Szczególne zagrożenia w przedawkowaniu

Należy zaznaczyć, że ze względu na specyfikę farmakokinetyki karbamazepiny można spodziewać się pogorszenia stanu pacjenta w drugiej i trzeciej dobie po przedawkowaniu, co jest spowodowane opóźnionym wchłanianiem leku.¹² Jest to szczególnie istotne, gdyż wymaga przedłużonej hospitalizacji i monitorowania pacjenta, nawet jeśli początkowy stan kliniczny wydaje się stabilny.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Aktualnie nie istnieje swoista odtrutka dla karbamazepiny. Leczenie przedawkowania jest objawowe i polega na:¹³

1. Usunięciu niewchłoniętego leku – jak najszybsze wywołanie wymiotów i/lub przeprowadzenie płukania żołądka
2. Zmniejszeniu wchłaniania – podanie węgla aktywowanego lub środków przeczyszczających
3. Podtrzymywaniu funkcji życiowych – leczenie powinno odbywać się na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem pracy serca
4. Monitorowaniu stężenia leku w surowicy krwi
5. Wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych, jeśli stan pacjenta tego wymaga¹⁴

W przypadku wystąpienia specyficznych objawów klinicznych zaleca się:

• Przy drgawkach – zastosowanie odpowiedniego leku przeciwdrgawkowego, zwykle z grupy benzodwuazepin, np. diazepamu. Nie zaleca się podawania barbituranów ze względu na ryzyko hamowania czynności układu oddechowego, szczególnie u dzieci.¹⁵
• Przy niedociśnieniu – dożylne podanie dopaminy lub dobutaminy.¹⁶
• Przy hiponatremii (zatruciu wodnym) – ograniczenie podaży płynów i ostrożne podawanie 0,9% NaCl dożylnie, co może zapobiec uszkodzeniu mózgu.¹⁷

Warto podkreślić, że metody eliminacji pozaustrojowej takie jak wymuszona diureza, hemodializa i dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu karbamazepiny z organizmu z powodu dużego stopnia związania tego leku z białkami osocza.¹⁸

Tabela objawów przedawkowania

Przydatne jest wczesne rozpoznanie zatrucia karbamazepiną i szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Pacjenci po przedawkowaniu Finlepsinu 200 retard wymagają hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii i ścisłego monitorowania parametrów życiowych przez co najmniej 3-4 dni, nawet jeśli początkowy stan kliniczny nie wskazuje na ciężkie zatrucie.¹⁹