Interakcje leku
Tezeo 80 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmisartan, główny składnik aktywny preparatu Tezeo, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami i substancjami, które należy uwzględnić podczas prowadzenia terapii. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę interakcji lekowych, z uwzględnieniem ich mechanizmów, znaczenia klinicznego oraz zaleceń dotyczących postępowania w przypadku konieczności stosowania terapii skojarzonej.¹

Interakcje przeciwwskazane

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – jednoczesne stosowanie telmisartanu z aliskirenem jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²). Takie połączenie nie jest również zalecane u innych grup pacjentów.²

Wyniki badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (jak telmisartan) lub aliskirenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak:³

• Niedociśnienie tętnicze – znaczące obniżenie ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych
• Hiperkaliemia – niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu w surowicy
• Zaburzenia czynności nerek – włącznie z ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek

Interakcje zwiększające ryzyko hiperkaliemii

Telmisartan, podobnie jak inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może powodować hiperkaliemię. Ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu z lekami, które również przyczyniają się do zwiększenia stężenia potasu w surowicy:⁴

• Substytuty soli zawierające potas – preparaty stosowane jako zamienniki soli kuchennej
• Diuretyki oszczędzające potas – np. spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd
• Inhibitory ACE – np. ramipril, perindopril, enalapril
• Antagoniści receptora angiotensyny II – inne leki z tej samej grupy co telmisartan
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – włącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2
• Heparyna – lek przeciwzakrzepowy
• Leki immunosupresyjne – cyklosporyna lub takrolimus
• Trimetoprym – antybiotyk

Wystąpienie hiperkaliemii zależy nie tylko od stosowanych jednocześnie leków, ale również od obecności innych czynników ryzyka. Szczególnie wysokie ryzyko występuje przy połączeniu z diuretykami oszczędzającymi potas oraz suplementami potasu. Nieco mniejsze, choć nadal istotne, jest ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów ACE lub NLPZ, pod warunkiem przestrzegania zalecanych środków ostrożności.⁵

Interakcje z digoksyną

Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu z digoksyną obserwowano istotne zwiększenie stężenia tego kardiologicznego leku w osoczu. Odnotowano wzrost maksymalnego stężenia digoksyny (Cmax) średnio o 49% oraz stężenia minimalnego średnio o 20%. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków konieczne jest:⁶

• Systematyczne monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu
• Szczególna kontrola podczas rozpoczynania leczenia telmisartanem
• Uważna obserwacja podczas dostosowywania dawki telmisartanu
• Monitorowanie podczas zaprzestawania leczenia telmisartanem

Celem powyższych działań jest utrzymanie stężenia digoksyny w zakresie terapeutycznym i uniknięcie potencjalnej toksyczności wynikającej z przedawkowania tego leku.

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Diuretyki oszczędzające potas i suplementy potasu

Antagoniści receptora angiotensyny II, włącznie z telmisartanem, zmniejszają wydalanie potasu przez nerki. Jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) lub suplementami potasu znacząco zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Jeżeli takie połączenie jest konieczne ze względu na udokumentowaną hipokaliemię, wymagane jest:⁷

• Zachowanie szczególnej ostrożności
• Częste monitorowanie stężenia potasu w surowicy
• Dostosowanie dawek w zależności od wyników badań

Interakcje z litem

Podczas jednoczesnego stosowania preparatów litu z antagonistami receptora angiotensyny II, takimi jak telmisartan, odnotowywano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Podobne interakcje obserwowano również przy stosowaniu z inhibitorami ACE. Jeśli jednoczesne stosowanie jest niezbędne z klinicznego punktu widzenia, zaleca się regularne monitorowanie stężenia litu w surowicy.⁸

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 oraz nieselektywne NLPZ, mogą osłabiać działanie hipotensyjne telmisartanu. Szczególnie niebezpieczne jest ich stosowanie u pacjentów:⁹

• Z zaburzeniami czynności nerek
• Odwodnionych
• W podeszłym wieku z upośledzoną funkcją nerek

W powyższych grupach taka kombinacja leków może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, a nawet do ostrej niewydolności nerek (zwykle odwracalnej). Zalecenia przy konieczności jednoczesnego stosowania obejmują:¹⁰

• Zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób starszych
• Odpowiednie nawodnienie pacjentów
• Monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego
• Okresowe kontrole funkcji nerek w trakcie terapii

Interakcje z inhibitorami ACE

W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne stosowanie telmisartanu z ramiprylem (inhibitorem ACE) prowadzi do 2,5-krotnego zwiększenia AUC0-24 i Cmax ramiprilu oraz jego aktywnego metabolitu – rampirylatu. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie zostało jednoznacznie określone.¹¹

Interakcje z lekami moczopędnymi

Wcześniejsze leczenie wysokimi dawkami diuretyków, takich jak furosemid (diuretyk pętlowy) lub hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), może prowadzić do zmniejszenia objętości krwi i zwiększonego ryzyka niedociśnienia po rozpoczęciu terapii telmisartanem.¹²

Interakcje z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Jednoczesne stosowanie telmisartanu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego. Efekt obniżenia ciśnienia tętniczego może być dodatkowo wzmocniony przez:¹³

• Baklofen – lek zwiotczający mięśnie
• Amifostynę – lek stosowany podczas terapii przeciwnowotworowej

Ponadto, ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (nagłego spadku ciśnienia przy zmianie pozycji ciała) mogą zwiększać:

• Alkohol
• Barbiturany – leki o działaniu uspokajającym i nasennym
• Opioidowe leki przeciwbólowe
• Leki przeciwdepresyjne

Interakcje telmisartanu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas leczenia telmisartanem stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne telmisartanu i prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, szczególnie zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.¹⁴

Mechanizm tej interakcji wynika z działania alkoholu na naczynia krwionośne – powoduje on ich rozszerzenie i obniżenie oporu obwodowego, co sumuje się z działaniem przeciwnadciśnieniowym telmisartanu. Konsekwencją może być:

• Nadmierny spadek ciśnienia tętniczego
• Zawroty głowy i omdlenia, szczególnie przy zmianie pozycji ciała
• Zaburzenia koordynacji ruchowej
• Zwiększone ryzyko upadków i urazów

Z tego powodu pacjentom przyjmującym telmisartan zaleca się całkowitą abstynencję lub co najmniej znaczne ograniczenie spożycia alkoholu. W przypadku okazjonalnego spożycia alkoholu, pacjent powinien być świadomy zwiększonego ryzyka działań niepożądanych i zachować szczególną ostrożność.

Tabela interakcji leku Tezeo z innymi substancjami