badanie toksyczności
Badanie toksyczności to zestaw procedur laboratoryjnych mających na celu ocenę potencjalnie szkodliwego działania substancji chemicznych, leków, kosmetyków lub innych produktów na organizmy żywe. Badania te są niezbędnym elementem w procesie rejestracji nowych substancji leczniczych oraz oceny bezpieczeństwa stosowania różnych związków chemicznych.
W praktyce klinicznej badania toksyczności obejmują określenie toksyczności ostrej (po jednorazowym podaniu), podostrej (po wielokrotnym podaniu w krótkim czasie) oraz przewlekłej (po długotrwałej ekspozycji). Ocenie podlega również toksyczność narządowa, wpływ na rozrodczość, potencjał mutagenny i kancerogenny. Współczesne standardy badań toksykologicznych uwzględniają także koncepcję 3R (replacement, reduction, refinement), dążącą do ograniczenia testów na zwierzętach.
Interpretacja wyników badań toksyczności wymaga określenia parametrów takich jak NOAEL (najwyższa dawka niewywołująca dających się zaobserwować szkodliwych skutków), LOAEL (najniższa dawka wywołująca dające się zaobserwować szkodliwe skutki) czy LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji). Parametry te stanowią podstawę do określenia marginesu bezpieczeństwa i dopuszczalnych poziomów ekspozycji na badane substancje.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kola – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna kola, obecna w preparacie Cardiol C w postaci wyciągu płynnego z zarodków kola (Cola nitida, Cola acuminata i ich odmian) w stężeniu 130 mg/ml (910 mg produktu na ml), pozyskiwana jest przy użyciu 70% etanolu (V/V) w stosunku surowiec:ekstrahent 1:2. Preparat zawiera również kofeinę w ilości 0,655 mg/ml, pochodzącą częściowo z nasion kola. Brak jest kompleksowych badań toksyczności dotyczących całej kompozycji preparatu, co ogranicza pełną ocenę jego profilu bezpieczeństwa. Dodatkowo, obecność innych ekstraktów roślinnych, takich jak nalewka z głogu i korzenia kozłka (360 mg/ml) oraz nalewka z ziela konwalii (250 mg/ml), komplikuje analizę bezpieczeństwa samej substancji kola.
- Leksykon substancji czynnych
Norgestimat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne norgestimatu, stosowanego w preparacie Liberelle, nie wykazały specyficznego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Testy wielokrotnego podawania, ocena genotoksyczności oraz badania dotyczące potencjału rakotwórczego potwierdziły bezpieczeństwo substancji, nie wykazując mutagenności, aberracji chromosomowych ani istotnego ryzyka nowotworowego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój embrionalny, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania norgestimatu w antykoncepcji hormonalnej.
aberracja chromosomowa, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, doustny środek antykoncepcyjny, działanie rakotwórcze, guz hormonozależny, hormon steroidowy, mutacja genowa, norgestimat, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, progestagen syntetyczny, przebieg ciąży, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, substancja aktywna, tkanka hormonozależna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etoricoxib Teva 90 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, co wskazuje na niski potencjał mutagenny i korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście nowotworowości. U szczurów, przy dawkach przekraczających dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, jednak mechanizm ich powstawania jest specyficzny dla tego gatunku i nie ma bezpośredniego odniesienia do ryzyka u ludzi, gdyż etorykoksyb nie indukuje CYP3A w wątrobie ludzkiej. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami pojawiającymi się przy stężeniach porównywalnych lub wyższych od terapeutycznych. U psów wysokie stężenia leku wiązały się z nefrotoksycznością i gastrotoksycznością, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzenia nerek i przewodu pokarmowego przy stosowaniu dużych dawek.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, CYP3A, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gastrotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, malformacja płodu, narażenie kliniczne, nefrotoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przenikanie do mleka, stężenie terapeutyczne, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxydyna 120 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxydyna, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u myszy nie stwierdzono efektów nowotworowych, natomiast u szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz pęcherzykowych tarczycy. Mechanizm ten jest związany z indukcją cytochromu P450 (CYP) specyficzną dla szczurów, a brak indukcji CYP3A u ludzi sugeruje ograniczone znaczenie tych zmian dla pacjentów. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego u szczurów i psów odnotowano owrzodzenia i zaburzenia czynności nerek przy stężeniach przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, indukcja cytochromu P450, karmienie piersią, laktacja, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przeciwwskazanie, przewód pokarmowy, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daxanlo 75 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Daxanlo, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym jako inhibitora trombiny, co przekłada się na zwiększone ryzyko krwawień. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg mc., odpowiadającej 5-krotnej ekspozycji w osoczu w stosunku do dawek terapeutycznych, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i wzrostem utraty zapłodnionych jaj. Wysokie dawki toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) u szczurów i królików powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie żywotności zarodków oraz wzrost wad rozwojowych, a także zwiększoną umieralność płodów przy 4-krotnej ekspozycji w okresie pre- i postnatalnym.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, potencjał kancerogenny, ryzyko krwawienia, ryzyko środowiskowe, toksyczność dla matek, toksyczność zarodkowa, układ krzepnięcia, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ictady 245 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tenofowiru dizoproksylu w formie bursztynianu nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka, jednak ujawniły toksyczne działania na nerki i układ kostny u zwierząt doświadczalnych (szczury, psy, małpy) przy narażeniu ≥5-krotnie (szczury, psy) oraz ≥40-krotnie (małpy) wyższym niż kliniczne. Wpływ na kościec manifestował się osteomalacją u małp oraz zmniejszoną gęstością mineralną kości (BMD) u szczurów i psów, co wiązało się z obniżonym wchłanianiem fosforanów w jelicie cienkim. W badaniach genotoksyczności uzyskano wyniki mieszane: dodatni test in vitro na chłoniaku mysim, niejednoznaczny wynik w teście Amesa, słabo dodatni test UDS w hepatocytach szczurzych oraz ujemny wynik analizy mikrojąder in vivo. Badania rakotwórczości wykazały sporadyczne guzy dwunastnicy u myszy przy skrajnie wysokich dawkach, z niskim prawdopodobieństwem istotności klinicznej dla ludzi.
badanie mikrojądrowe, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, bursztynian, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, hepatocyt, hipofosfatemia, osteomalacja, synteza DNA, tenofowir dizoproksylu, test Amesa, test chłoniaka mysiego, toksyczność kostna, toksyczność nerkowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów - Leksykon substancji czynnych
Karbamazepina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny nie wykazują istotnego ryzyka toksyczności ogólnej, mutagenności ani działania rakotwórczego u ludzi. Badania in vitro oraz testy mutagenności na bakteriach i ssakach dały wyniki negatywne, potwierdzając brak genotoksyczności. W 2-letnim badaniu rakotwórczości na szczurach stosowano dawki do 250 mg/kg mc./dobę, co skutkowało zwiększoną częstością guzów wątrobowych u samic oraz łagodnych guzów jąder u samców, jednak nie ma dowodów na kliniczne znaczenie tych obserwacji u ludzi. Tolerancja miejscowa oraz toksyczność po podaniu dawek pojedynczych i wielokrotnych również nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów stosujących karbamazepinę.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka toksyczna dla matki, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak jąder, guz komórek wątrobowych, indukcja enzymów wątrobowych, karbamazepina, komora mózgowa, organogeneza, potencjał mutagenny, śmiertelność zarodkowo-płodowa, spermatogeneza, toksyczność ogólna, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie zarodka, wątrobiak, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindamycin-MIP 300 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny, składnika aktywnego leków Clindamycin-MIP 300 i 600, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy ani inne kluczowe układy fizjologiczne. Wielokrotne podawanie klindamycyny nie powodowało istotnych efektów toksycznych, co potwierdzono poprzez monitorowanie parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz ocenę histopatologiczną narządów wewnętrznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, klindamycyna, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, transformacja nowotworowa, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana histopatologiczna, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurosolin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Aurosolin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji w różnych modelach zwierzęcych nie ujawniło toksyczności istotnej klinicznie, co sugeruje potencjalne bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. Badania rozrodczości nie wykazały ryzyka dla rozwoju zarodka i płodu, jednak u karmiących samic myszy zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz opóźnienie rozwoju potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na solifenacynę, ekspozycja osoczowa, model in vitro, model in vivo, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, samica karmiąca, śmiertelność, solifenacyna bursztynianu, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wirus świnki stosowany w szczepionkach, w szczególności szczep RIT 4385 pochodzący od szczepu Jeryl Lynn, jest żywym, atenuowanym drobnoustrojem wykorzystywanym w profilaktyce zapalenia przyusznic. W preparatach takich jak Priorix i Priorix-Tetra stosuje się stężenia wirusa nie mniejsze niż 10 CCID50 na dawkę, co zapewnia skuteczne wywołanie odpowiedzi immunologicznej przy zachowaniu bezpieczeństwa. Szczep ten jest produkowany w hodowli komórek zarodka kurzego, co jest istotne z punktu widzenia potencjalnych czynników ryzyka. W szczepionkach tych obecne są również śladowe ilości neomycyny, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na ten antybiotyk.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, hodowla komórek zarodka kurzego, model zwierzęcy, nadwrażliwość na antybiotyk, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka Priorix, szczepionka Priorix-Tetra, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, wirus świnki, zapalenie przyusznic, żywy atenuowany wirus - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaril 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, potwierdziły, że profil toksyczności jest ściśle powiązany z jego farmakodynamicznym działaniem hipoglikemizującym. Program badań obejmował ocenę wpływu na układy fizjologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na rozwój płodu. Zaobserwowane działania niepożądane, takie jak embriotoksyczność, teratogenność i toksyczność rozwojowa, były konsekwencją wtórnych zaburzeń metabolicznych u ciężarnych samic, wynikających z hipoglikemii, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym na tkanki rozwijającego się organizmu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, działanie teratogenne, efekt hipoglikemizujący, embriotoksyczność, glimepiryd, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, profil bezpieczeństwa leku, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Feiba NF 500 j. (500 j. FEIBA), 50 j./ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku FEIBA NF, zawierającego zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, opierają się głównie na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z defektem genu czynnika VIII oraz zdrowych myszach i szczurach. Stosowano dawki przekraczające maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (200 j./kg masy ciała). Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość, wynikająca z farmakologicznego działania leku, który zawiera czynniki II, IX i X głównie w formie nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII. Ze względu na rozwój przeciwciał przeciwko ludzkim białkom osocza, badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach są niemożliwe do przeprowadzenia w sposób miarodajny.
antygen koagulacyjny, badanie toksyczności, białka heterologiczne, białko osocza, czynnik VII, czynniki krzepnięcia, dawka dobowa, genotoksyczność, mechanizm działania leku, model zwierzęcy, nadkrzepliwość, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała, rakotwórczość, substancja rakotwórcza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ kalikreina-kinina, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asanix PPH 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rasagiliny, substancji czynnej Asanix PPH, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W testach genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, rasagilina nie wykazała potencjału mutagennego, z wyjątkiem zwiększonej częstości aberracji chromosomalnych przy stężeniach znacznie przekraczających terapeutyczne (stosowanych dawka 1 mg/dobę). Badania rakotwórczości na szczurach i myszach wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów przy ekspozycji 84-339-krotnie wyższej niż stężenia terapeutyczne u ludzi, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolaka oskrzelikowego/pęcherzykowego i/lub raka przy stężeniach 144-213-krotnie przekraczających stężenia terapeutyczne.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hepatocyt, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rasagilina, stężenie w osoczu, stosowanie terapeutyczne, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Dabigatran Etexilate Viatris, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w konwencjonalnych testach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Zaobserwowane działania niepożądane w badaniach toksyczności wielokrotnej były związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym leku, wynikającym z jego właściwości przeciwzakrzepowych. W badaniach reprodukcyjnych u samic zwierząt stwierdzono wpływ na płodność, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg masy ciała, co odpowiada 5-krotnej ekspozycji osoczowej w porównaniu do ekspozycji u pacjentów. Dawkowanie toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) u szczurów i królików powodowało zmniejszenie masy ciała płodu, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych.
aktywność farmakologiczna, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, ekspozycja osoczowa, genotoksyczność, płodność, śmiertelność płodu, toksyczność specyficzna, utrata zygoty, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwzakrzepowa, zagnieżdżenie zygoty, zdarzenie krwotoczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Actavis, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy ani oddechowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, przy dawkach 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6 razy wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tadalafilu, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała negatywnych efektów, a AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atosiban Accord 37,5 mg/5 ml
Atosiban Accord (37,5 mg/5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera atozyban, stosowany wyłącznie w leczeniu zagrażającego porodu przedwczesnego w okresie od 24. do 33. tygodnia ciąży. Lekarz powinien ściśle przestrzegać tego ograniczenia czasowego. W trakcie terapii u kobiet karmiących piersią, które obecnie karmią dziecko urodzone wcześniej, zaleca się przerwanie karmienia, gdyż uwalnianie oksytocyny podczas karmienia może zwiększać kurczliwość macicy i osłabiać efekt tokolityczny atozybanu. Badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu atozybanu na karmienie piersią, jednak niewielkie ilości leku przenikają do mleka matki, co należy uwzględnić w poradnictwie po zakończeniu terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bakterie Salmonella typhi, stosowane jako składnik aktywny w szczepionkach przeciwko durowi brzusznemu (Ty-Szczepionka durowa oraz TyT-Szczepionka durowo-tężcowa), występują w inaktywowanej formie w dawkach zawierających od 5×10⁸ do 1×10⁹ bakterii na 0,5 ml. Każda seria tych szczepionek podlega rygorystycznym badaniom toksyczności ogólnej (Ty-Szczepionka) lub toksyczności swoistej (TyT-Szczepionka) zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej, co stanowi podstawę oceny bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do obrotu. Postać farmaceutyczna to jednorodna zawiesina do wstrzykiwań o barwie białej, prawie białej lub białoszarej, zapewniająca stabilność inaktywowanych bakterii i bezpieczeństwo stosowania.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bakterie inaktywowane, dane niekliniczne, dur brzuszny, farmakopea, Farmakopea Europejska, profil bezpieczeństwa, profilaktyka duru brzusznego, Salmonella typhi, szczepionka durowa, szczepionka durowo-tężcowa, toksyczność ogólna, toksyczność swoista, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Kupkówka pospolita – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kupkówka pospolita (Dactylis glomerata) jest istotnym składnikiem mieszanek alergoidów pyłku traw stosowanych w immunoterapii alergenowej. Preparaty takie jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye zawierają kupkówkę pospolitą w różnych stężeniach jednostek standaryzowanych (JS lub SU), odpowiednio: Catalet T – 25 JS/ml do 10000 JS/ml, Perosall T13 – 1 JS/ml do 5000 JS/ml, Pollinex+Rye – 600 SU/ml do 4000 SU/ml. Każda seria produkcyjna tych preparatów podlega rygorystycznym badaniom toksyczności zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej, co zapewnia bezpieczeństwo stosowania. W przypadku Pollinex+Rye alergen kupkówki pospolitej jest chemicznie modyfikowany (alergoid) za pomocą aldehydu glutarowego i adsorbowany na L-tyrozynie, co zmniejsza jego reaktywność alergiczną przy zachowaniu immunogenności, poprawiając profil bezpieczeństwa terapii.
aldehyd glutarowy, alergoidy pyłku traw, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, immunogenność, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, kontrola jakości, kupkówka pospolita, L-tyrozyna, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, metoda immunologiczna, reakcja alergiczna, reaktywność alergiczna, siła alergizująca, standaryzacja wyciągu alergenowego, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Staphylococcus aureus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Staphylococcus aureus jako składnika liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci (3,5 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy wielokrotnego podawania nie ujawniły efektów kumulacyjnych ani opóźnionych działań toksycznych. Ponadto, badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości rakotwórczych. Ocena wpływu na procesy rozrodcze i rozwój potomstwa również nie wykazała negatywnych efektów, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u populacji pediatrycznej.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, Broncho-Vaxom dla dzieci, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodka, Staphylococcus aureus, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Romazic, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla repolaryzacji kardiomiocytów, co może mieć znaczenie w ocenie ryzyka kardiotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian, co wskazuje na gatunkową zmienność wrażliwości na działanie rozuwastatyny.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, tkanka wątrobowa, toksyczność jąder, toksyczność matczyna, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solitombo 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Solitombo zawiera 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Nie przeprowadzono bezpośrednich badań przedklinicznych na produkcie złożonym, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na licznych badaniach toksyczności i farmakologii obu substancji czynnych prowadzonych oddzielnie na modelach zwierzęcych. Wyniki tych badań nie wykazały nieoczekiwanych działań toksycznych, potwierdzając znane profile farmakologiczne. Analizy obejmowały badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wskazały na istotne zagrożenia dla populacji ludzkiej przy stosowaniu dawki terapeutycznej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, produkt złożony, profil farmakologiczny, solifenacyna bursztynian, synergizm farmakologiczny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexmedetomidine Altan 4 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa deksmedetomidyny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego przy dawkach klinicznych. Analizy obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając istotnych zagrożeń. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i klastogenności. W badaniach reprodukcyjnych na królikach (do 96 μg/kg/dobę i.v.) nie stwierdzono toksycznego wpływu na rozwój zarodków i płodów, a u szczurów (do 200 μg/kg/dobę s.c.) obserwowano zwiększoną śmiertelność embrionalno-płodową, zmniejszenie masy ciała płodów oraz toksyczność u samic ciężarnych, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie toksyczności, deksmedetomidyna, Dexmedetomidine Altan, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakodynamika, farmakokinetyka, narażenie kliniczne, opóźnienie kostnienia, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, śmiertelność embrionalno-płodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abagat 150 mg
Dabigatran eteksylan (mezylan), substancja czynna preparatu ABAGAT, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez istotnych zagrożeń genotoksycznych czy kancerogennych przy dawkach do 200 mg/kg. Działania niepożądane obserwowane w badaniach toksyczności wielokrotnej były związane głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym leku jako antykoagulantu. Badania toksyczności u młodych szczurów wykazały, że umieralność była powiązana z incydentami krwawienia przy ekspozycji porównywalnej do dorosłych zwierząt, bez zwiększonej wrażliwości młodych osobników na toksyczność dabigatranu eteksylanu.
antykoagulant, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylan, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, incydent krwawienia, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność dla matki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność płodu, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pegorion 12 g
Makrogol 4000, będący głównym składnikiem aktywnym leku Pegorion, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne na glikolach propylenowych o dużej masie cząsteczkowej, do których należy makrogol 4000, dostarczyły istotnych danych dotyczących jego bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej ekspozycji na tę substancję podczas przewlekłego stosowania leku.
badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, glikol propylenowy, makrogol 4000, masa cząsteczkowa, Pegorion, podanie wielokrotne, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, przewlekłe stosowanie leku, rozwój nowotworów, rozwój płodu, rozwój potomstwa, składnik aktywny leku, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix), będący składnikiem leku Hemorol w postaci czopków, występuje w formie wyciągu gęstego 4:1 w ilości 11,12–20 mg na czopek, co odpowiada 0,20 mg atropiny. Mimo obecności atropiny, alkaloidu tropanowego o działaniu przeciwcholinergicznym, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności tego wyciągu oraz całego preparatu Hemorol. Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczność ostrą, podostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjną ani teratogenność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego leku.
alkaloid tropanowy, atropa belladonna, atropina, badanie toksyczności, działanie przeciwcholinergiczne, etanol, genotoksyczność, korzeń pokrzyku, potencjał rakotwórczy, receptor muskarynowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, standaryzacja leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg gęsty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Inventia 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Wielokrotne podawanie metforminy u zwierząt laboratoryjnych nie ujawniło znaczących efektów toksycznych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego i uszkadzającego DNA. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla przewlekłego stosowania leku u pacjentów z cukrzycą typu 2.
aberracja chromosomowa, badanie toksyczności, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność reprodukcyjna, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abagat 75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej preparatu ABAGAT, obejmują badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania były związane głównie z nasilonym działaniem przeciwzakrzepowym substancji. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. Dodatkowo, przy dawkach toksycznych dla matek (5-10-krotnie wyższych niż u pacjentów) zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych.
aktywność farmakologiczna, badania prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, incydent krwawienia, mechanizm przeciwzakrzepowy, płodność samic, ryzyko środowiskowe, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodów, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 200 ZK 190 mg
Przedkliniczne badania metoprololu bursztynianu, substancji czynnej leku Beto ZK, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologiczne potwierdziły typowy profil działania selektywnego antagonisty receptorów beta-1-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów farmakologicznych w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały toksyczności w dawkach klinicznych, a dawki toksyczne były znacznie wyższe niż stosowane terapeutycznie. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły działania uszkadzającego DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na zwierzętach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badania farmakologiczne, badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, beta-adrenolityk, dawka toksyczna, genotoksyczność, klastogenność, metoprolol bursztynian, mutagenność, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepływ krwi pępowinowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia kostnienia, zgon płodu, zgon poporodowy - Leksykon substancji czynnych
Haemophilus influenzae – Przedawkowanie
Broncho-Vaxom dla dzieci to preparat zawierający 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych, w tym Haemophilus influenzae oraz innych patogenów dróg oddechowych, takich jak Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis i Moraxella catarrhalis. Dane kliniczne i przedkliniczne wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa tego preparatu, bez specyficznych objawów toksyczności po przedawkowaniu. W badaniach toksykologicznych dawka śmiertelna (LD50) u myszy przekraczała 2000 mg/kg masy ciała, a u szczurów ponad 1400 mg/kg mc., co znacznie przewyższa stosowane dawki terapeutyczne. Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę u szczurów przez 6 miesięcy oraz 100 mg/kg mc./dobę u psów przez 3 miesiące nie wykazało objawów toksyczności.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Broncho-Vaxom, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, farmakodynamika, farmakokinetyka, Haemophilus influenzae, infekcje dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, leczenie objawowe, liofilizat bakteryjny, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, objawy kliniczne, przedawkowanie, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne treprostynilu obejmowały 13- i 26-tygodniowe wlewy podskórne u szczurów i psów, gdzie zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min odnotowano ciężkie działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce oraz obrzęk w miejscu wlewu. Najwyższe dawki wiązały się ze zgonami spowodowanymi powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy), przy średnim stężeniu treprostynilu w osoczu 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne u szczurów były niejednoznaczne z powodu trudności metodologicznych i braku stabilnej ekspozycji, co uniemożliwia pełną ocenę wpływu na płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, motoryka przewodu pokarmowego, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał mutagenny, reakcja zapalna, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Broncho-Vaxom dla dzieci 3,5 mg
Broncho-Vaxom dla dzieci to preparat immunostymulujący zawierający 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakterii pochodzących z ośmiu gatunków patogenów odpowiedzialnych za infekcje dróg oddechowych, w tym Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes i sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Ze względu na złożony skład bakteryjny i brak odpowiednich metod analitycznych, standardowe badania farmakokinetyczne nie były możliwe, co uniemożliwia określenie klasycznych parametrów takich jak biodostępność czy okres półtrwania. Preparat dostępny jest w formie granulatu w saszetkach, zawierającego 20 mg liofilizatu OM-85 oraz substancje pomocnicze, co umożliwia precyzyjne dawkowanie u dzieci i wspiera immunoprofilaktykę nawracających infekcji dróg oddechowych.
badanie kliniczne, badanie toksyczności, biodostępność, czas maksymalnego stężenia, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, hepatotoksyczność, immunoprofilaktyka, infekcja dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, mannitol, Moraxella catarrhalis, nefrotoksyczność, okres półtrwania, profil bezpieczeństwa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, szczep bakteryjny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relpax 40 mg
Bromowodorek eletryptanu, substancja czynna leku Relpax 40 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych klinicznie efektów niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwała toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani niekorzystnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych u zwierząt laboratoryjnych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, klastogenności ani indukcji aberracji chromosomowych, co potwierdza brak działania genotoksycznego bromowodorku eletryptanu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksycznego wpływu, badanie toksyczności, bromowodorek eletryptanu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, klastogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, Relpax, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xevoben XR 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa skojarzenia lewodopy z benserazydem (Xevoben XR) wykazały dawkozależne zmiany szkieletowe u szczurów, głównie niezarośnięte chrząstki nasadowe, obserwowane wyłącznie u osobników w fazie wzrostu. U psów podawanie dużych dawek skutkowało wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczeniem wątroby, wydłużeniem czasu protrombinowego oraz zmniejszeniem ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym, co wskazuje na potencjalny wpływ na funkcję wątroby i układ hematopoetyczny. Test Amesa nie wykazał działania mutagennego lewodopy ani benserazydu, jednak brak jest dodatkowych badań genotoksyczności oraz danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie długoterminowe, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, czas protrombinowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, lewodopa z benserazydem, stłuszczenie wątroby, test Amesa, tkanka krwiotwórcza, toksyczność dla samic, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zgon wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxol Dr. Max, wykazuje bardzo niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz przewlekłej, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono wartości NOAEL na poziomie 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po dożylnym podaniu ambroksolu również nie wykazały ciężkich działań toksycznych, a obserwowane efekty niepożądane miały charakter przemijający. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksycznego wpływu na narządy docelowe, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ambroksolu, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphagol –
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu 3350, substancji czynnej leku Duphagol, wykazały brak toksyczności w standardowych badaniach farmakologicznych oraz po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawkach 66-krotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki u ludzi (stosowane w leczeniu przewlekłych zaparć) oraz 25-krotnie wyższych niż w terapii kamieni kałowych. Natomiast u królików, przy dawkach toksycznych dla matki (3,3-krotność dawki dla zaparć i 1,3-krotność dla kamieni kałowych), zaobserwowano pośrednie efekty na rozwój płodu, takie jak zmniejszenie masy płodu i łożyska, obniżenie wskaźnika przeżycia płodu, zwiększenie częstości nadmiernego zgięcia kończyn oraz poronienia, jednak bez bezpośredniego działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka toksyczna, Duphagol, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt rakotwórczy, genotoksyczność, kamień kałowy, makrogol 3350, odpowiedź farmakodynamiczna, potencjał rakotwórczy, przewlekłe zaparcie, ryzyko mutagenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Komosa biała – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Komosa biała (Chenopodium album) jest kluczowym alergenem stosowanym w immunoterapii swoistej, obecnym w preparatach Catalet C (zawiesina do wstrzykiwań) oraz Perosall C (roztwór podjęzykowy). Oba produkty podlegają rygorystycznym badaniom bezpieczeństwa przedklinicznego, zgodnym z wymogami Farmakopei Europejskiej, które obejmują testy toksykologiczne każdej serii produkcyjnej. Catalet C dostępny jest w czterech stężeniach: 25 JS, 250 JS, 2 500 JS oraz 5 000 JS, różniących się charakterystyką fizyczną (od mlecznej zawiesiny do brązowej), natomiast Perosall C występuje w stężeniach od 1 JS do 5 000 JS, w formie przezroczystych roztworów o zróżnicowanym zabarwieniu od bezbarwnego do żółtego. Takie zróżnicowanie stężeń umożliwia dostosowanie terapii do etapu leczenia (podstawowego lub podtrzymującego) oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.
alergen pyłku chwastów, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Chenopodium album, działanie niepożądane, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, komosa biała, kontrola jakości, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, podawanie podjęzykowe, preparat alergenowy, preparat immunoterapii, reakcja nadwrażliwości, roztwór podjęzykowy, składnik alergenowy, test toksykologiczny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tersilat 10 mg/g
Terbinafina chlorowodorek w produkcie leczniczym Tersilat (10 mg/g, aerozol na skórę, roztwór) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak brak wystarczających danych u ludzi nakazuje ostrożność. Produkt nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Terbinafina przenika do mleka matki, jednak ekspozycja po miejscowym stosowaniu jest niska w porównaniu z podaniem doustnym. Stosowanie podczas laktacji powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka, z zachowaniem środków ostrożności, takich jak unikanie kontaktu dziecka z leczonymi obszarami skóry oraz przerwanie karmienia piersią, jeśli lek stosowany jest na piersi.
- Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Powidon jodowany wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej przy stosowaniu miejscowym, co potwierdzają badania na zwierzętach (myszy, szczury, króliki, psy) z dawkami systemowymi znacznie przekraczającymi kliniczne (do 750 mg/kg mc./dobę przez 12 tygodni). Zaobserwowano odwracalne, dawko-zależne zmiany w funkcji tarczycy (wzrost PBI) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne, podobne do tych wywołanych przez jodek potasu. Dane kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania preparatów zawierających powidon jodowany w stężeniach 100 mg/g lub mg/ml (Betadine), 75 mg/ml (Braunol 7,5%) oraz 200 mg (Betadine VAG). Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne, jednak dostępne dowody wskazują na brak działania mutagennego in vivo, a ryzyko rakotwórczości przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne, choć brak jest długoterminowych badań rakotwórczych na zwierzętach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, jod związany z białkiem, jodek potasu, kompleks jodopowidonowy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, powidon jodowany, preparat antyseptyczny, stężenie jodków, stężenie jodu, stężenie TSH, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktuloza wykazuje bardzo niski profil toksyczności, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy wyniosła 48,8 ml/kg masy ciała (doustnie), dla dorosłych szczurów 43 ml/kg (doustnie) oraz 30 ml/kg (dootrzewnowo u noworodków). Objawy toksyczności obejmowały biegunkę, depresję i śpiączkę, a badania histopatologiczne wykazały krwotoczne zapalenie żołądka i jelit. W badaniach podostrych i przewlekłych, podawanie laktulozy w dawkach do 40 ml/kg/dobę nie wykazało istotnych działań toksycznych, jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu u szczurów i pawianów, prawdopodobnie związane ze skróconym czasem pasażu jelitowego. Badania reprodukcyjne i teratogenne na królikach, szczurach i myszach nie wykazały negatywnego wpływu nawet przy dawkach 3-6 razy wyższych niż stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakokinetyka, genotoksyczność, krwotoczne zapalenie żołądka i jelit, LD50, mutagenność, pasaż jelitowy, pęcznienie treści pokarmowej, profil bezpieczeństwa, roztwór laktulozy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność substancji, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete ultra o smaku eukaliptusowym 3 mg + 1 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Septolete ultra o smaku eukaliptusowym, zawierającego 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły optymalną tolerancję oraz brak toksyczności, a także nie stwierdzono zaburzeń w składzie flory bakteryjnej jelit, co jest kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii. Wyniki te zostały potwierdzone w badaniach klinicznych na zdrowych ochotnikach, gdzie nie zaobserwowano działań toksycznych ani miejscowych, ani ogólnoustrojowych po podaniu pastylek twardych z wymienionymi substancjami czynnymi. Ocena bezpieczeństwa leku opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, obejmujących farmakologiczne testy bezpieczeństwa, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Żadne z tych badań nie wykazało ryzyka onkogenezy, mutagenności ani negatywnego wpływu na reprodukcję w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa analiza potwierdza, że stosowanie kombinacji chlorowodorku benzydaminy (3 mg) i chlorku cetylopirydyniowego (1 mg) w formie Septolete ultra jest bezpieczne i dobrze tolerowane przez pacjentów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Bluescience 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Bluescience, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na rozrodczość. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co wskazuje na brak negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała zauważalnych efektów niepożądanych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg, co podkreśla szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń funkcji rozrodczych przy dawkach terapeutycznych, sugerując brak negatywnego wpływu tadalafilu na płodność.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie przedurodzeniowe i pourodzeniowe, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, pole pod krzywą stężenia, spermatogeneza, tadalafil, toksyczny wpływ na rozwój, zanik nabłonka kanalików nasiennych