Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etoricoxib Teva 90 mg

Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, co wskazuje na niski potencjał mutagenny i korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście nowotworowości. U szczurów, przy dawkach przekraczających dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, jednak mechanizm ich powstawania jest specyficzny dla tego gatunku i nie ma bezpośredniego odniesienia do ryzyka u ludzi, gdyż etorykoksyb nie indukuje CYP3A w wątrobie ludzkiej. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami pojawiającymi się przy stężeniach porównywalnych lub wyższych od terapeutycznych. U psów wysokie stężenia leku wiązały się z nefrotoksycznością i gastrotoksycznością, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzenia nerek i przewodu pokarmowego przy stosowaniu dużych dawek.

Wprowadzenie do danych przedklinicznych

Dane przedkliniczne są istotnym elementem oceny bezpieczeństwa stosowania leku etorykoksyb przed wprowadzeniem go do badań klinicznych i dalszego stosowania u ludzi. Badania przedkliniczne obejmują szereg testów wykonywanych na modelach zwierzęcych oraz w systemach in vitro, mających na celu określenie potencjalnej toksyczności, działania genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.1

Genotoksyczność i działanie rakotwórcze

W badaniach nieklinicznych przeprowadzonych dla etorykoksybu nie wykazano działania genotoksycznego. Jest to istotna informacja, gdyż brak genotoksyczności świadczy o niskim ryzyku uszkodzenia materiału genetycznego i potencjalnych mutacji.2

Działanie rakotwórcze u myszy

W badaniach rakotwórczości przeprowadzonych na modelu mysim nie zaobserwowano działania rakotwórczego etorykoksybu. Myszy otrzymujące substancję czynną nie wykazywały zwiększonej częstości występowania nowotworów w porównaniu z grupą kontrolną.3

Działanie rakotwórcze u szczurów

U szczurów otrzymujących etorykoksyb jeden raz na dobę, przez około 2 lata, w dawkach ponad 2 razy większych od dobowej dawki stosowanej u ludzi (90 mg), w oparciu o ekspozycję układową, obserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz gruczolaki pęcherzykowe tarczycy. Jednak istotne jest, że obserwowane zmiany nowotworowe mają specyficzny dla szczurów mechanizm powstawania.4

Gruczolak wątrobowokomórkowy oraz gruczolak pęcherzykowy tarczycy są następstwem indukcji CYP w wątrobie szczurów, która zachodzi w mechanizmie swoistym dla tego gatunku. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa dla ludzi, etorykoksyb nie powoduje indukcji CYP3A w wątrobie u ludzi. Wskazuje to, że mechanizm powstawania tych guzów u szczurów nie ma bezpośredniego odniesienia do oceny ryzyka u człowieka.5

Toksyczność przewodu pokarmowego i nerkowa

Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów

W badaniach przeprowadzonych na szczurach, toksyczne działanie etorykoksybu na przewód pokarmowy wykazywało zależność od dawki i czasu ekspozycji. W miarę zwiększania dawki i wydłużania okresu ekspozycji na lek, nasilały się objawy toksyczności przewodu pokarmowego.6

W 14-tygodniowym badaniu toksyczności etorykoksyb powodował owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów, kiedy stężenie preparatu przekraczało stężenie terapeutyczne osiągane u ludzi.7

W dłuższych badaniach toksyczności, trwających 53 i 106 tygodni, owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów obserwowano również przy stężeniach porównywalnych do osiąganych po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi. Ta obserwacja sugeruje, że długotrwała ekspozycja na etorykoksyb może być związana z ryzykiem wystąpienia powikłań ze strony przewodu pokarmowego.8

Toksyczność u psów

U psów, przy stężeniach etorykoksybu wyższych od stężeń terapeutycznych, stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego. Obserwacje te wskazują na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności i gastrotoksyczności przy stosowaniu wysokich dawek leku.9

Toksyczność reprodukcyjna

Teratogenność

W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzonych na szczurach, etorykoksyb nie wykazał działania teratogennego, gdy stosowany był w dawkach 15 mg/kg mc. na dobę. Ta dawka stanowi około 1,5 raza większą ekspozycję od dawki dobowej stosowanej u ludzi (90 mg) w oparciu o narażenie układowe.10

Wpływ na rozwijający się płód

U królików, przy poziomie narażenia mniejszym niż narażenie kliniczne podczas stosowania u ludzi dawki dobowej (90 mg), obserwowano zwiększenie występowania zaburzeń układu serowo-naczyniowego związanych ze stosowanym leczeniem. Jest to istotna obserwacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.11

Dodatkowo zaobserwowano występowanie deformacji zewnętrznych bądź w obrębie układu kostnego płodów, które jednak nie były związane z podawaniem etorykoksybu.12

Wpływ na przebieg ciąży

U szczurów i królików stwierdzono zwiększenie liczby wczesnych poronień przy narażeniu na etorykoksyb większym lub równym 1,5-krotności narażenia u ludzi. Te obserwacje korespondują z klinicznymi przeciwwskazaniami do stosowania leku w okresie ciąży.13

Przenikanie do mleka i wpływ na potomstwo

Badania wykazały, że etorykoksyb przenika do mleka samic szczurów i osiąga w nim stężenie 2-krotnie większe od stężenia w osoczu. Jest to istotna informacja z punktu widzenia oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w okresie laktacji.14

Zaobserwowano również zmniejszenie masy ciała młodych szczurów karmionych mlekiem samic, którym w okresie laktacji podawano etorykoksyb. Sugeruje to, że ekspozycja na lek poprzez mleko matki może wpływać na rozwój potomstwa.15

Podsumowanie istotnych danych przedklinicznych

Badany parametr Gatunek zwierząt Kluczowe obserwacje Znaczenie kliniczne
Genotoksyczność Modele in vitro i in vivo Brak działania genotoksycznego Niskie ryzyko mutagenności
Rakotwórczość Myszy Brak działania rakotwórczego Korzystny profil bezpieczeństwa
Rakotwórczość Szczury Gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz pęcherzykowe tarczycy przy dawkach >2× dawki ludzkiej Mechanizm gatunkowo swoisty dla szczurów, nie dotyczy ludzi
Toksyczność przewodu pokarmowego Szczury Owrzodzenia przy stężeniach porównywalnych i wyższych od terapeutycznych Ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych
Toksyczność nerkowa i żołądkowo-jelitowa Psy Zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy wysokich stężeniach Potencjalne ryzyko nefro- i gastrotoksyczności
Teratogenność Szczury Brak działania teratogennego przy dawkach 15 mg/kg/dobę (1,5× dawki ludzkiej) Względnie korzystny profil bezpieczeństwa w odniesieniu do malformacji
Wpływ na rozwój płodu Króliki Zwiększone ryzyko zaburzeń układu sercowo-naczyniowego przy narażeniu niższym od klinicznego Przeciwwskazanie w ciąży
Wpływ na ciążę Szczury, króliki Zwiększenie liczby poronień przy narażeniu ≥1,5× narażenia u ludzi Przeciwwskazanie w ciąży
Przenikanie do mleka Szczury Stężenie w mleku 2× wyższe niż w osoczu; zmniejszenie masy ciała młodych Ryzyko dla niemowląt karmionych piersią
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl