opryszczka zwykła
Opryszczka zwykła (Herpes simplex) to powszechna choroba wirusowa wywoływana przez wirus Herpes simplex (HSV), głównie typu 1 (HSV-1), rzadziej typu 2 (HSV-2). Charakteryzuje się występowaniem bolesnych, pęcherzykowych wykwitów na skórze i błonach śluzowych, najczęściej w okolicy ust, nosa, policzków i warg.
Zakażenie HSV ma charakter przetrwały – po pierwotnej infekcji wirus pozostaje w zwojach nerwowych w stanie latentnym, mogąc ulegać reaktywacji pod wpływem różnych czynników, takich jak stres, menstruacja, ekspozycja na promienie UV, osłabienie odporności czy gorączka. Szacuje się, że około 67% światowej populacji poniżej 50. roku życia jest nosicielami HSV-1.
Leczenie opryszczki zwykłej obejmuje stosowanie leków przeciwwirusowych (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir), które są najskuteczniejsze, gdy zostaną zastosowane w początkowej fazie infekcji. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza u pacjentów z niedoborami odporności, może być konieczne leczenie ogólnoustrojowe. Warto pamiętać, że obecnie dostępne leki nie eliminują wirusa z organizmu, a jedynie hamują jego namnażanie.
Powikłania opryszczki mogą obejmować nadkażenia bakteryjne, zapalenie rogówki (keratitis herpetica), a u osób z obniżoną odpornością – rozsianie zakażenia. Szczególnie niebezpieczne jest zakażenie HSV u noworodków oraz pacjentów z atopowym zapaleniem skóry, u których może dojść do uogólnionego wyprysku opryszczkowatego (eczema herpeticum).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tromantadyna – Wskazania do stosowania
Tromantadyna, dostępna w preparacie Viru-Merz w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g, jest wskazana do leczenia wczesnych zakażeń skórnych wywołanych przez wirusa opryszczki zwykłej (HSV). Lek wykazuje największą skuteczność, gdy jest stosowany w fazie prodromalnej infekcji, charakteryzującej się objawami takimi jak kłucie, mrowienie, świąd, napięcie, ból oraz obrzęk, przed pojawieniem się pęcherzyków surowiczych. Tromantadyna hamuje replikację wirusa w komórkach nabłonkowych, co pozwala na ograniczenie rozwoju zmian skórnych i skrócenie przebiegu choroby. Preparat jest przeznaczony do stosowania na różne lokalizacje zmian, w tym okolice czerwieni wargowej, twarz oraz narządy płciowe.
czerwień wargowa, infekcja opryszczkowa, komórki nabłonkowe, kwas sorbinowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, narządy płciowe, objawy prodromalne, opryszczka zwykła, pęcherzyki surowicze, substancja czynna, tromantadyna, Viru-Merz, wirus HSV, wirus opryszczki zwykłej, zakażenie skórne, zmiany pęcherzykowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bortezomib EVER Pharma 2,5 mg/ml
Bortezomib EVER Pharma, zawierający bortezomib w stężeniu 2,5 mg/ml, jest stosowany głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego, jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia, wymioty), objawy ogólnoustrojowe (zmęczenie, gorączka), hematologiczne (trombocytopenia, niedokrwistość, neutropenia) oraz neurologiczne (obwodowa neuropatia czuciowa, ból głowy, parestezje). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii czy ostre rozlane naciekowe choroby płuc. Neuropatia autonomiczna, choć rzadka, stanowi istotne klinicznie zagrożenie. Dane pochodzą z analizy 5 476 pacjentów, z których 3 996 otrzymywało dawkę 1,3 mg/m² bortezomibu.
badanie neurologiczne, ból neuropatyczny, bortezomib, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, nieprawidłowe testy wątrobowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opryszczka zwykła, ostre rozlane naciekowe choroby płuc, parestezja, półpasiec, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpiczak mnogi, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia czucia, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia psychiczne, zaburzenia tarczycy, zaburzenia żołądkowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axia 0,02 mg + 3 mg
Lek Axia to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu w formie tabletek powlekanych. Stosowanie tego preparatu wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (ATE) takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu i przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. Ponadto, obserwuje się nieznacznie zwiększoną częstość rozpoznawania raka piersi u kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne, choć związek przyczynowo-skutkowy pozostaje niepotwierdzony. W trakcie terapii mogą pojawić się także inne schorzenia, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, toczeń rumieniowaty układowy czy ostuda, jednak ich bezpośredni związek z lekiem Axia nie został jednoznacznie ustalony.
amenorrhea, bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, doustny produkt antykoncepcyjny, etynyloestradiol i drospirenon, induktor enzymatyczny, interakcja lekowa, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok miesiączkowy, labilność emocjonalna, łysienie, mastopatia, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy – Wskazania do stosowania
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, będący składnikiem kompleksu inozyny pranobeks (stosunek molarny 1:3), jest dostępny w formie tabletek o dawkach 500 mg i 1000 mg oraz syropów o stężeniach 50 mg/ml i 100 mg/ml. Substancja ta znajduje zastosowanie głównie jako leczenie wspomagające u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych. Ponadto, większość preparatów (Akvir, Eloprine Forte, Groprinosin Forte, Inuprin Forte, Neosine) jest wskazana w terapii opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex. Preparat Groprinosin Baby wyróżnia się rozszerzonym spektrum działania, obejmującym zakażenia Herpes simplex typu I i II, Herpes varicella-zoster (ospa wietrzna, półpasiec) oraz inne zakażenia wirusowe, takie jak podostre stwardniające zapalenie mózgu.
dysfagia, etiologia wirusowa, faza infekcji, herpes simplex, Herpes simplex typu I, Herpes simplex typu II, Herpes varicella-zoster, infekcja górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, nawrotowość, obniżona odporność, opryszczka warg, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, podostre stwardniające zapalenie mózgu, półpasiec, syrop leczniczy, tabletka dzielona, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie błon śluzowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efudix 50 mg/g
Efudix, zawierający fluorouracyl w stężeniu 50 mg/g, jest stosowany miejscowo w dermatologii, jednak jego terapia wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęstsze reakcje to miejscowe objawy skórne, takie jak rumień, świąd, pieczenie, złuszczanie naskórka, owrzodzenia oraz reakcje fotouczuleniowe. Bardzo rzadko obserwuje się poważne ogólnoustrojowe powikłania, w tym pancytopenię, neutropenię, trombocytopenię oraz leukocytozę, które mogą wynikać z systemowej absorpcji fluorouracylu. Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (np. zaburzenia smaku, ból głowy, zawroty głowy) oraz zmiany w obrębie narządu wzroku, takie jak zapalenie spojówki i rogówki. Rzadko notowane są także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka krwotoczna, wymioty i zapalenie jamy ustnej.
absorpcja systemowa, białe krwinki, biegunka krwotoczna, błona śluzowa nosa, eozynofilia, fluorouracyl, hiperpigmentacja, kontaktowe zapalenie skóry, krwotok miejscowy, leukocytoza, łysienie, neutropenia, opryszczka zwykła, owrzodzenie skóry, pancytopenia, płytki krwi, podrażnienie spojówki, pokrzywka, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, teleangiektazja, trombocytopenia, układ chłonny, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dermitopic 0,03 %
Dermitopic, zawierający takrolimus w stężeniu 0,03% w postaci maści, jest skutecznym lekiem immunomodulującym stosowanym w terapii atopowego zapalenia skóry (AZS). Mechanizm działania takrolimusu polega na hamowaniu aktywności limfocytów T poprzez wiązanie z immunofiliną FKBP12, co prowadzi do zahamowania syntezy cytokin prozapalnych, takich jak IL-2, IL-3, IL-4, IL-5, GM-CSF, TNF-α oraz IFN-γ. Takrolimus wykazuje również hamujący wpływ na komórki Langerhansa oraz uwalnianie mediatorów zapalenia z komórek tucznych, bazofili i eozynofili. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 18 500 pacjentów wykazano, że maść z takrolimusem (0,03% i 0,1%) jest istotnie skuteczniejsza od miejscowych kortykosteroidów (0,1% maślan hydrokortyzonu i 1% octan hydrokortyzonu) w poprawie objawów AZS, mierzonej m.in. wskaźnikiem mEASI. W badaniu u dorosłych z umiarkowanym do ciężkiego AZS, 0,1% takrolimus stosowany dwa razy na dobę osiągnął 71,6% częstość odpowiedzi (≥60% poprawa mEASI) w porównaniu do 50,8% w grupie leczonej kortykosteroidami (p<0,001). U dzieci w wieku 2-15 lat, zarówno 0,03%, jak i 0,1% maść z takrolimusem wykazały przewagę nad 1% octanem hydrokortyzonu w zakresie redukcji mEASI i poprawy klinicznej.
atopowe zapalenie skóry, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie przeciwzapalne, interferon gamma, interleukina-2, kaskada przenoszenia sygnałów, komórka Langerhansa, komórka tuczna, kortykosteroid, leczenie podtrzymujące, limfocyt T, maślan hydrokortyzonu, mediator zapalenia, miejscowy kortykosteroid, modulacja odpowiedzi immunologicznej, octan hydrokortyzonu, odpowiedź immunologiczna, opryszczka zwykła, pieczenie skóry, receptor Fc, synteza kolagenu, takrolimus, Zmodyfikowany Indeks Powierzchni i Zaawansowania Wyprysku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elymbus
Produkt Elymbus zawierający bimatoprost 0,1 mg/g wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem rozwoju torbielowatego obrzęku plamki, zwłaszcza w kontekście bezsoczewkowatości lub jej rzekomej postaci z rozdarciem tylnej torebki soczewki. Zgłaszano rzadkie przypadki nawrotu naciekowych zmian rogówki oraz zakażeń oczu, szczególnie u pacjentów z historią ciężkich zakażeń wirusowych (np. opryszczka zwykła), zapalenia błony naczyniowej lub tęczówki. Elymbus nie był badany u pacjentów z aktywnymi stanami zapalnymi gałki ocznej, jaskrą neowaskularną, zapalną, z zamkniętym lub wąskim kątem przesączania oraz jaskrą wrodzoną, co wymaga ostrożności w tych grupach. Ponadto, stosowanie leku może powodować niepożądany wzrost owłosienia w miejscach kontaktu żelu ze skórą, co podkreśla konieczność prawidłowej aplikacji preparatu.
bezsoczewkowość, bezsoczewkowość rzekoma, bimatoprost, blok serca, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, hirsutyzm, jaskra neowaskularna, jaskra wrodzona, jaskra z wąskim kątem przesączania, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, jaskra zapalna, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, opryszczka zwykła, pigmentacja tęczówki, przewlekła obturacyjna choroba płuc, torbielowaty obrzęk plamki, zakażenie oka, zakażenie wirusowe oka, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie gałki ocznej, zapalenie tęczówki, zmiany naciekowe rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medoxa
Podczas terapii prednizonem (Medoxa) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko immunosupresji, która zwiększa podatność na zakażenia bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze i oportunistyczne, a także możliwość maskowania objawów infekcji. Istotne jest monitorowanie pacjentów z utajonymi infekcjami, takimi jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B, oraz stosowanie leczenia przeciwinfekcyjnego w określonych stanach klinicznych, np. przy ostrych zakażeniach wirusowych, przewlekłym zapaleniu wątroby z HBsAg+, czy ogólnoustrojowych zakażeniach grzybiczych i pasożytniczych. Prednizon wymaga ścisłej kontroli u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak choroba wrzodowa, osteoporoza, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, zaburzenia psychiczne, jaskra, a także u osób z podejrzeniem guza chromochłonnego ze względu na ryzyko przełomu. Zaleca się regularne badania okulistyczne co 3 miesiące oraz kontrolę ciśnienia tętniczego i funkcji nerek, zwłaszcza przy dawkach ≥15 mg/dobę u pacjentów z twardziną układową, aby zapobiec przełomowi nerkowemu i innym powikłaniom.
bradykardia, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, cukrzyca, fluorochinolony, glikokortykosteroidy, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, niewyraźne widzenie, opóźnienie wzrostu, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, perforacja jelit, poliomyelitis, półpasiec, profilaktyka osteoporozy, przewlekłe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia psychiczne, zaćma, zakażenia grzybicze, zakażenia oportunistyczne, zapalenie ścięgien, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna - Leksykon substancji czynnych
Inozyna – Wskazania do stosowania
Inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, wykazuje właściwości immunomodulujące i przeciwwirusowe. Wskazania do jej stosowania obejmują wspomaganie terapii u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych, oraz leczenie opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex. Preparaty dostępne są w formie tabletek (500 mg i 1000 mg) oraz syropów (50 mg/ml i 100 mg/ml), co umożliwia dostosowanie dawki do wieku i potrzeb pacjenta. Syrop Groprinosin Baby posiada rozszerzone wskazania, obejmujące zakażenia Herpes simplex typu I i II, Herpes varicella-zoster (ospa wietrzna, półpasiec) oraz podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE).
celiakia, herpes simplex, Herpes simplex typu I, Herpes simplex typu II, Herpes varicella-zoster, infekcja dróg oddechowych, infekcja herpeswirusowa, inozyna pranobeks, mannitol, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, obniżona odporność, opryszczka pospolita, opryszczka warg, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, parahydroksybenzoesan, podostre stwardniające zapalenie mózgu, półpasiec, sacharoza, skrobia pszeniczna, SSPE, terapia pediatryczna, właściwości immunomodulujące, właściwości przeciwwirusowe, zakażenie skóry i błon śluzowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Isoprinosine 50 mg/ml
Isoprinosine w postaci syropu (50 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Każda łyżka miarowa (5 ml) dostarcza 250 mg substancji czynnej, co umożliwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Lek jest wskazany w leczeniu zakażeń wirusowych skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusy z rodziny Herpes, w tym Herpes simplex typu I i II (opryszczka zwykła), Herpes varicella-zoster (ospa wietrzna, półpasiec) oraz innych zakażeń wirusowych, takich jak podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE). Preparat jest również stosowany wspomagająco u pacjentów z obniżoną odpornością, wspierając funkcje układu immunologicznego.
herpes simplex, Herpes varicella-zoster, immunomodulacja, inozyna pranobeks, łagodzenie objawów, mechanizmy obronne organizmu, obniżona odporność, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, podostre stwardniające zapalenie mózgu, półpasiec, profilaktyka nawrotów, schorzenie neurologiczne, standardowa terapia, terapia wspomagająca, układ immunologiczny, wirus herpes, zakażenie wirusowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erazaban 10% krem 100 mg/g
Dokozanol w postaci 10% kremu (ERAZABAN 10% Krem) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu nawracających zakażeń wirusem opryszczki zwykłej. Badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic w częstości ani rodzaju działań niepożądanych pomiędzy grupą leczoną dokozanolem a placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący bardzo często u 10,4% pacjentów, jednak podobna częstość (10,7%) w grupie placebo sugeruje brak bezpośredniego związku z lekiem. Często obserwowane są miejscowe reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak suchość skóry (2,9% vs. 2,3% w placebo), wysypki rumieniowe lub grudkowe oraz inne zaburzenia skóry, w tym świąd, pieczenie i zaczerwienienie. Obrzęk twarzy zgłaszany jest rzadziej, a jego etiologia może być związana z samym procesem chorobowym opryszczki wargowej.
alkohol benzylowy, ból głowy, dokozanol, działanie niepożądane, glikol propylenowy, obrzęk twarzy, opryszczka wargowa, opryszczka zwykła, personel medyczny, pieczenie, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, substancja pomocnicza, suchość skóry, świąd, wysypka, wysypka grudkowa, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Fluocinolon acetonid – Przeciwwskazania stosowania
Fluocinolon acetonid, syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia, jest składnikiem preparatu Flucinar w postaci żelu o stężeniu 0,25 mg/g. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, etanol oraz parabeny (E216, E218). Ponadto, lek nie powinien być stosowany w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) i grzybiczych, gdyż może nasilać zakażenia poprzez immunosupresję. Przeciwwskazania obejmują także specyficzne dermatozy, takie jak trądzik zwykły, trądzik różowaty i zapalenie skóry dookoła ust, gdzie kortykosteroidy mogą pogarszać przebieg choroby lub wywoływać efekt odbicia. U dzieci poniżej 2 roku życia stosowanie fluocinolonu acetonidu jest zabronione ze względu na zwiększoną absorpcję, niedojrzałość bariery skórnej i metabolizmu, co zwiększa ryzyko działań ogólnoustrojowych, w tym zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
acne vulgaris, atrofia skóry, brodawka wirusowa, choroba naczyń obwodowych, cukrzyca, czyrak, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, fluocinolon acetonid, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, grzybica skóry, grzybica stóp, infekcja oportunistyczna, infekcja skórna, jaskra, kandydoza skórna, kortykosteroid, liszajec zakaźny, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, opryszczka narządów płciowych, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, parabeny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, półpasiec, rosacea, rumień, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie ropne skóry, zapalenie skóry dookoła ust - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esotkaleno
Produkt leczniczy Esotkaleno (prednizon) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko immunosupresji, która zwiększa podatność na zakażenia bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze i oportunistyczne, a także możliwość maskowania objawów infekcji. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z utajonymi infekcjami, takimi jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B, gdzie stosowanie leku wymaga jednoczesnego leczenia przeciwinfekcyjnego. Prednizon może nasilać choroby wrzodowe, osteoporozę, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, zaburzenia psychiczne oraz jaskrę, dlatego konieczna jest ścisła kontrola kliniczna, w tym regularne badania okulistyczne co 3 miesiące. Dawkowanie powyżej 15 mg/dobę u pacjentów z twardziną układową wiąże się z ryzykiem twardzinowego przełomu nerkowego, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek (stężenie kreatyniny). W trakcie terapii należy także kontrolować stężenie potasu i unikać nadmiernego spożycia sodu, gdyż produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę.
bradykardia, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, kortykosteroid, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, poliomyelitis, półpasiec, przewlekłe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia widzenia, zaburzenie psychiczne, zakażenia oportunistyczne, zakażenie grzybicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexamethasone Zentiva
Terapia deksametazonem wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko długotrwałej supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, która może utrzymywać się nawet ponad rok po zakończeniu leczenia. W sytuacjach stresu fizycznego, takich jak urazy czy zabiegi chirurgiczne, konieczne może być zwiększenie dawki glikokortykosteroidu. Ze względu na immunosupresję, leczenie zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i grzybiczych, a objawy infekcji mogą być maskowane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z gruźlicą, wirusowym zapaleniem wątroby typu B oraz w przypadku kontaktu z chorymi na ospę wietrzną lub odrę. Zaleca się stosowanie szczepień inaktywowanych, choć ich skuteczność może być osłabiona przy wyższych dawkach kortykosteroidów. Deksametazon powinien być stosowany wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, z uwzględnieniem dodatkowego leczenia przeciwinfekcyjnego w przypadku aktywnych infekcji lub ryzyka reaktywacji chorób zakaźnych.
antygen HBsAg, centralna retinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, glikokortykosteroid, guz chromochłonny, immunosupresja, infekcja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nicienie karłowate, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, perforacja przewodu pokarmowego, podrażnienie otrzewnej, półpasiec, przewlekła choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, strongyloidoza, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód żołądka i jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie pasożytnicze, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków, zespół odstawienia kortyzonu, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vratizolin 30 mg/g
Denotywir, substancja czynna kremu Vratizolin w stężeniu 30 mg/g, jest miejscowym lekiem przeciwwirusowym o unikalnym mechanizmie działania polegającym na hamowaniu replikacji wirusa opryszczki zwykłej (Herpes simplex). Preparat ten, mimo braku kodu ATC, wykazuje istotną aktywność przeciwwirusową, szczególnie w kontekście skrócenia czasu trwania infekcji oraz profilaktyki rozwoju choroby przy zastosowaniu w okresie prodromalnym. Należy jednak podkreślić, że denotywir nie zapobiega nawrotom opryszczki, co ogranicza jego zastosowanie do leczenia i profilaktyki wczesnych faz infekcji, bez wpływu na ryzyko ponownego wystąpienia choroby.
aktywna infekcja, aktywność przeciwwirusowa, alkohol cetylowy, denotywir, działanie niepożądane, działanie profilaktyczne, glikol propylenowy, herpes simplex, krem leczniczy, lek przeciwwirusowy, nawrót opryszczki, okres prodromalny, opryszczka zwykła, reakcja nadwrażliwości, replikacja wirusów, substancja czynna, substancja pomocnicza, wirus opryszczki zwykłej, zastosowanie miejscowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Viru-Merz
Produkt leczniczy Viru-Merz zawierający tromantadynę chlorowodorek w stężeniu 10 mg/g jest wskazany do miejscowego leczenia zmian skórnych wywołanych zakażeniem wirusem opryszczki zwykłej. Aplikacja powinna być ograniczona wyłącznie do zmian skórnych, z bezwzględnym unikaniem kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. W trakcie terapii może wystąpić kontaktowe zapalenie skóry, którego objawy mogą być mylone z zaostrzeniem infekcji wirusowej, co wymaga weryfikacji przez lekarza. W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej wskazane jest wykonanie testu skórnego z tromantadyną po minimum 4 tygodniach od zakończenia leczenia, aby uniknąć wyników fałszywie ujemnych lub dodatnich. Należy również monitorować możliwość nadkażeń bakteryjnych i powstawania ropni, które wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania preparatu i wdrożenia leczenia przeciwbakteryjnego.
grudka skórna, infekcja herpetyczna, kontaktowe zapalenie skóry, krosta, kwas sorbinowy, leczenie przeciwbakteryjne, nadkażenie bakteryjne, opryszczka zwykła, parahydroksybenzoesan metylu, pęcherzyk skórny, pieczenie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, ropień, świąd, test skórny, tromantadyna, wysięk ropny, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naraya 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Naraya, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), który może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe. Do najcięższych należą zakrzepica żył głębokich z ryzykiem zatorowości płucnej, zakrzepica tętnicza prowadząca do zawału serca lub udaru, nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie nowotwory wątroby. Istotne jest także nieznaczne zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi u kobiet stosujących COC, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii należy monitorować ciśnienie tętnicze oraz objawy sugerujące powikłania sercowo-naczyniowe, a w przypadku ich wystąpienia natychmiast odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie.
amenorrhea, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysmenorrhea, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, vertigo, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zmiany włóknisto-torbielowate piersi, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru (Copaxone) stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, opartym na danych z czterech kontrolowanych badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Formulacja 20 mg/ml podawana codziennie podskórnie jest najczęściej stosowana, a najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, występujące u 70% pacjentów (w porównaniu do 37% w grupie placebo). Objawy te obejmują rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk, zapalenie oraz nadwrażliwość. Ponadto, u 31% pacjentów obserwowano ogólnoustrojowy zespół objawów po iniekcji, takich jak rozszerzenie naczyń, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca lub tachykardia, które zwykle są samoograniczające, ale mogą imitować incydenty sercowo-naczyniowe i wymagać różnicowania. Okres obserwacji w badaniach wynosił do 36 miesięcy, obejmując 512 pacjentów leczonych Copaxone 20 mg/dobę oraz 509 pacjentów placebo, w tym osoby z postacią nawracającą stwardnienia rozsianego (RRMS) oraz po pierwszym klinicznym epizodzie wysokiego ryzyka rozwoju CDMS.
blok nerwowo-mięśniowy, chłoniak, czerniak, częstoskurcz, dna moczanowa, duszność, dysfagia, dyspepsja, dystonia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, iniekcja podskórna, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, kołatanie serca, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, mioklonia, nadczynność tarczycy, nawracające stwardnienie rozsiane, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, octan glatirameru, oczopląs, odmiedniczkowe zapalenie nerek, opryszczka zwykła, półpasiec, priapizm, rak skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień, rumień guzowaty, skurcz krtani, splenomegalia, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia poznawcze, zaćma, zanik nerwu wzrokowego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie nerwów, zapalenie oskrzeli, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zespół cieśni nadgarstka, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esotkaleno
Preparat Esotkaleno (prednizon) wykazuje silne działanie immunosupresyjne, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych, a objawy infekcji mogą być maskowane, utrudniając diagnostykę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z utajonymi infekcjami, takimi jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B, oraz w trakcie leczenia ostrych i przewlekłych zakażeń, w tym wirusowych (np. półpasiec, opryszczka, ospa wietrzna), grzybiczych i pasożytniczych. Prednizon wymaga ścisłej kontroli lekarskiej u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak choroba wrzodowa, osteoporoza, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, zaburzenia psychiczne, jaskra, a także u osób z ryzykiem przełomu nerkowego w przebiegu twardziny układowej (dawka ≥15 mg/dobę). Konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek, stężenia potasu oraz regularne badania okulistyczne co 3 miesiące.
bradykardia, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, fluorochinolony, glikokortykosteroidy, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, leki przeciwcukrzycowe, miastenia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, poliomyelitis, półpasiec, prednizon, przewlekłe zapalenie wątroby, reakcje anafilaktyczne, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia psychiczne, zaburzenia widzenia, zaćma, zakażenia grzybicze, zakażenia oportunistyczne, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie ścięgien, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bortezomib Krka 1 mg
Terapia lekiem Bortezomib Krka (1 mg proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) w dawce 1,3 mg/m², stosowana głównie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, zmęczenie, gorączka, trombocytopenia, niedokrwistość, neutropenia, obwodowa neuropatia (w tym czuciowa), ból głowy, parestezje, zmniejszenie apetytu, duszność, wysypka, półpasiec oraz ból mięśni. Szczególną uwagę należy zwrócić na częstość występowania tych działań, które klasyfikowane są jako bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10). Neuropatia obwodowa, będąca jednym z najczęstszych powikłań, może wymagać modyfikacji dawki lub przerwania terapii, aby zapobiec trwałym uszkodzeniom nerwów.
ból neuropatyczny, bortezomib, duszność, dysestezja, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane hematologiczne, glikokortykosteroid, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokalcemia, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa czuciowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, opryszczka zwykła, ostra niewydolność nerek, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, parestezja, półpasiec, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexamethasone Zentiva
Dexamethasone Zentiva w dawce 8 mg w formie tabletek wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedoczynności kory nadnerczy, która może utrzymywać się nawet ponad rok po zakończeniu terapii. W sytuacjach stresu fizycznego (np. uraz, zabieg chirurgiczny) konieczne może być zwiększenie dawki. Terapia wiąże się z immunosupresją, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i grzybiczych, a także maskuje objawy infekcji, utrudniając diagnostykę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywnymi infekcjami wirusowymi (np. HBV, półpasiec, ospa wietrzna), przewlekłym zapaleniem wątroby, układowymi grzybicami, strongyloidozą oraz u osób po szczepieniach żywymi szczepionkami. Deksametazon może nasilać przebieg chorób takich jak gruźlica, polio czy choroby psychiczne, a także powodować poważne powikłania okulistyczne (zaćma, jaskra, CSCR) i ryzyko perforacji jelita w ciężkich stanach zapalnych przewodu pokarmowego.
antygen HBsAg, bradykardia, brak laktazy, centralna retinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra infekcja wirusowa, ostra niewydolność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, półpasiec, przewlekła choroba płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, strongyloidoza, układowa grzybica, uszkodzenie rogówki, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie pasożytnicze, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna, zespół odstawienia kortyzonu, zespół rozpadu guza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dermitopic
Dermitopic 0,03% maść zawiera takrolimus jednowodny w dawce 0,3 mg/g i jest inhibitorem kalcyneuryny stosowanym miejscowo w terapii atopowego zapalenia skóry (AZS). Ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i potencjalnych działań niepożądanych, stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania środków ostrożności, w tym unikania ekspozycji na promieniowanie UV (słońce, solarium, terapia PUVA) oraz stosowania ochrony przeciwsłonecznej. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z podejrzeniem zmian nowotworowych skóry, wadami bariery skórnej (np. zespół Nethertona, rybia łuska blaszkowata), u osób z upośledzeniem odporności oraz u pacjentów leczonych immunosupresyjnie. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, zwłaszcza poniżej 2 lat, oraz przy długotrwałym stosowaniu na rozległe zmiany skórne, z zaleceniem regularnej kontroli lekarskiej i oceny konieczności kontynuacji terapii po 12 miesiącach.
atopowe zapalenie skóry, chłoniak, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, herpes simplex, inhibitor kalcyneuryny, leczenie UVB, lek immunosupresyjny, limfadenopatia, mononukleoza zakaźna, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy skóry, opatrunek okluzyjny, opryszczka wargowa, opryszczka zwykła, powiększenie węzłów chłonnych, promieniowanie ultrafioletowe, PUVA, ropne zgorzelinowe zapalenie skóry, rybia łuska blaszkowata, takrolimus jednowodny, wrodzone upośledzenie odporności, wyprysk, wyprysk opryszczkowy, wysiew ospopodobny Kaposiego, zapalenie mieszków włosowych, zespół Nethertona, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (zarówno żylnych, jak i tętniczych, w tym zatorowości płucnej), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. U pacjentek stosujących COC obserwuje się zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał serca, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna. Ponadto, istnieje niewielkie zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – rozważenie przerwania leczenia do czasu normalizacji parametrów.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, Sidretella 20, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esotkaleno
Produkt leczniczy Esotkaleno, zawierający prednizon, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na immunosupresyjne działanie zwiększające ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych, a także możliwość maskowania objawów infekcji. Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko reaktywacji utajonych zakażeń, takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B. Stosowanie Esotkaleno jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłej kontroli i leczenia wspomagającego w przypadku ostrych i przewlekłych zakażeń, chorób wrzodowych, osteoporozy, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zaburzeń psychicznych, jaskry, owrzodzeń rogówki oraz u pacjentów z guzem chromochłonnym. Dawkowanie prednizonu ≥15 mg/dobę u pacjentów z twardziną układową wiąże się z ryzykiem twardzinowego przełomu nerkowego, wymagającym monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek (stężenie kreatyniny). Należy również uwzględnić ryzyko perforacji jelit, zwłaszcza przy współistniejących chorobach przewodu pokarmowego, oraz zwiększone ryzyko zapalenia i zerwania ścięgien przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonów.
bradykardia, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność serca, cukrzyca, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, opóźnienie wzrostu, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostre zakażenie wirusowe, owrzodzenie rogówki, perforacja jelit, poliomyelitis, półpasiec, prednizon, przełom guza chromochłonnego, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, stężenie kreatyniny, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie psychiczne, zaburzenie widzenia, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgien, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zarażenie pasożytnicze, zerwanie ścięgna, żywa szczepionka