montelukast
Montelukast jest selektywnym antagonistą receptorów leukotrienowych (LTD4), stosowanym głównie w leczeniu astmy oskrzelowej oraz alergicznego nieżytu nosa. Lek blokuje działanie leukotrienów cysteinylowych, które są mediatorami stanu zapalnego i skurczu mięśni gładkich oskrzeli.
W leczeniu astmy montelukast jest wykorzystywany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną do umiarkowanej, niedostatecznie kontrolowaną za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów, oraz jako alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą. Jest również skuteczny w zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym.
Lek podawany jest doustnie, zwykle raz na dobę, co zwiększa compliance pacjentów. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych (10 mg dla dorosłych i dzieci powyżej 15 lat), tabletek do rozgryzania i żucia (4 mg i 5 mg dla dzieci) oraz granulatu (4 mg). Montelukast charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, choć obserwowano rzadkie przypadki reakcji neuropsychiatrycznych, w tym zaburzenia nastroju i zachowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Romilast 5 mg
Romilast, zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany w leczeniu astmy oskrzelowej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Lek stosuje się jako terapię uzupełniającą u pacjentów, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów, takich jak objawy dzienne, nocne, ograniczenie aktywności czy częste stosowanie leków doraźnych. Montelukast może również zastąpić małe dawki wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą, którzy nie doświadczyli ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów (np. z powodu wieku lub nietolerancji). Ponadto, Romilast jest skuteczny w profilaktyce napadów astmy indukowanej wysiłkiem fizycznym, szczególnie u pacjentów, u których wysiłek jest głównym czynnikiem wyzwalającym skurcz oskrzeli.
astma oskrzelowa, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, beta-agonista krótko działający, ciężki napad astmy, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, montelukast, montelukast sodowy, nasilenie łagodne do umiarkowanego, receptor leukotrienowy, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, technika inhalacji, terapia uzupełniająca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Orilukast 10 mg
Orilukast, zawierający 10 mg montelukastu sodowego, generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, nie powodując znaczącego upośledzenia funkcji psychomotorycznych. Jednakże u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które mogą obniżać sprawność psychomotoryczną i zwiększać ryzyko podczas prowadzenia pojazdów. W związku z tym lekarz powinien indywidualnie ocenić wrażliwość pacjenta na lek, szczególnie w początkowym okresie terapii, oraz poinformować o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia tych objawów.
antagonista receptora leukotrienowego, działanie niepożądane, efekt sedatywny, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, lek o działaniu sedatywnym, montelukast, montelukast sodowy, okres adaptacyjny, profil bezpieczeństwa, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, senność, upośledzenie funkcji psychomotorycznej, zaburzenie równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna Asmenol PPH, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z astmą i/lub sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie wynosiło 10 mg u starszych pacjentów i 5 mg u dzieci. Profil bezpieczeństwa monitorowano do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci, nie wykazując istotnych zmian w czasie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy u dorosłych i młodzieży oraz bóle brzucha u dzieci. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z definicjami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, lunatykowanie, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, niedoczulica, nieprawidłowe marzenia senne, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawień, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przedawkowanie – Milukante 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej preparatu Milukante, choć rzadko prowadzi do poważnych powikłań, wymaga interwencji medycznej i monitorowania pacjenta. Badania kliniczne wykazały, że montelukast jest dobrze tolerowany nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, np. do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Zgłaszane przypadki przedawkowania obejmowały dawki do 1000 mg, co u dziecka 42-miesięcznego odpowiadało około 61 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania, takie jak ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, były zazwyczaj łagodne, przejściowe i zgodne z profilem bezpieczeństwa leku.
analiza laboratoryjna, astma, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie zatrucia, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, objawy kliniczne, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, senność, spowolnienie psychoruchowe, stan świadomości, układ pokarmowy, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Teva 10 mg
Montelukast Teva w dawce 10 mg (10,40 mg montelukastu sodowego) został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą oraz około 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym nieżytem nosa. Długotrwałe stosowanie (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat, oraz do 3-12 miesięcy u młodszych dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to ból głowy (głównie u dorosłych i młodzieży), krwawienie z nosa (u dzieci 6-14 lat), ból brzucha (u dzieci 2-5 lat i dorosłych), biegunka, nudności, wymioty (głównie u dzieci), wysypka oraz gorączka (u dzieci 2-5 lat). Rzadziej występowały parestezje, pokrzywka, świąd, a także zwiększona aktywność aminotransferaz (ALT, AST), zwykle przejściowa.
aminotransferazy, anafilaksja, astenia, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, gorączka, krwawienie z nosa, montelukast, montelukast sodowy, myśli samobójcze, nudności, omamy, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletki powlekane, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg był oceniany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, w tym u 175 dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat z astmą przewlekłą oraz 1038 dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były: u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból głowy i hiperkineza, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, biegunka, astma oskrzelowa, wypryskowe zapalenie skóry i wysypka, a u najmłodszych (6 miesięcy do 2 lat) biegunka, wymioty, gorączka, ból brzucha i pragnienie. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 2-14 lat, do 3 miesięcy u dzieci 6 miesięcy do 2 lat).
aminotransferaza, anafilaksja, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enureza, eozynofilia, eozynofilia płucna, hiperkineza, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lunatykowanie, małopłytkowość, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, napad drgawkowy, neuropatia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, wysypka naczyniowa, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Patofizjologia i mechanizm
Astma wysiłkowa (EIA) lub skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem (EIB) to przejściowe zwężenie dróg oddechowych pojawiające się podczas lub po wysiłku fizycznym, objawiające się dusznością, kaszlem, świszczącym oddechem i produkcją śluzu. Patofizjologia EIB opiera się głównie na dwóch teoriach: osmotycznej, gdzie intensywna wentylacja powoduje odwodnienie nabłonka i wzrost osmolarności płynu oskrzelowego, co prowadzi do degranulacji komórek tucznych i uwolnienia mediatorów zapalnych (histamina, leukotrieny, prostaglandyny D2), oraz termicznej, zakładającej ochłodzenie i szybkie ogrzewanie dróg oddechowych, co wywołuje skurcz naczyń i obrzęk ścian oskrzeli. Dodatkowo, mikrourazy nabłonka i przewlekłe zapalenie dróg oddechowych, z udziałem eozynofilów, neutrofilów i mediatorów takich jak cysteinyl-leukotrieny i substancja P, odgrywają istotną rolę w rozwoju i utrzymaniu EIB. Dysregulacja autonomiczna, zwłaszcza wzrost aktywności przywspółczulnej, może nasilać skurcz oskrzeli.
angiopoetyna, astma wysiłkowa, atopia, beta-agoniści, czynnik wzrostu nerwów, dysregulacja autonomiczna, fenotypy astmy, histamina, komórki tuczne, kortykosteroidy wziewne, leukotrieny, mediatory zapalne, montelukast, nabłonek dróg oddechowych, nadreaktywność oskrzeli, obrzęk dróg oddechowych, prostaglandyny, prostaglandyny endogenne, skurcz oskrzeli, substancja P, teoria osmotyczna, tlenek azotu wydychany, uszkodzenie nabłonka, wentylacja minutowa, zapalenie eozynofilowe, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Promonta 10 mg 10 mg
Montelukast (Promonta 10 mg) może być stosowany u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego działania montelukastu, a dostępne dane kliniczne nie potwierdzają związku przyczynowego między stosowaniem leku a wadami wrodzonymi, choć sporadycznie odnotowano przypadki wad kończyn. W ciąży montelukast powinien być stosowany jedynie w sytuacjach, gdy inne, lepiej przebadane metody leczenia są nieskuteczne lub przeciwwskazane, a decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać indywidualną ocenę stanu klinicznego pacjentki.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Teva 5 mg
Montelukast Teva w postaci tabletek do rozgryzania i żucia o mocy 5 mg jest wskazany do leczenia astmy u dzieci w wieku 6-14 lat, z dawkowaniem jednej tabletki raz na dobę, wieczorem. Lek należy podawać doustnie, rozgryzając tabletkę przed połknięciem, a w przypadku posiłku o tej porze dnia – 1 godzinę przed lub 2 godziny po jedzeniu. Montelukast wykazuje terapeutyczne działanie już w pierwszej dobie terapii i powinien być stosowany ciągle, także w okresach bezobjawowych. Nie jest zalecany jako monoterapia u pacjentów z umiarkowaną astmą przewlekłą; zastąpienie wziewnych kortykosteroidów montelukastem można rozważyć jedynie u dzieci z łagodną astmą, które nie doświadczyły ciężkich napadów i nie mogą stosować wziewnych kortykosteroidów.
astma u dzieci, ciężka niewydolność wątroby, czynność płuc, doustny kortykosteroid, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka do żucia, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, wziewny kortykosteroid - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Montelukast, będący antagonistą receptora leukotrienowego i stosowany w terapii astmy oraz alergicznego nieżytu nosa, zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Charakterystyki produktów leczniczych takich jak Asmenol, Astmodil, Milukante, Monkasta, Singulair oraz innych preparatów zawierających montelukast jednoznacznie wskazują, że nie należy się spodziewać istotnego wpływu na te funkcje. Niemniej jednak, u bardzo niewielkiego odsetka pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które potencjalnie mogą zaburzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Częstość tych objawów jest określana jako bardzo rzadka, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa montelukastu w tym zakresie.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Montelukast Teva 10 mg
Montelukast Teva w dawce 10 mg (zawierający 10,40 mg montelukastu sodowego) zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Jednakże, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność oraz zawroty głowy, które potencjalnie mogą upośledzać zdolność pacjenta do bezpiecznego wykonywania czynności wymagających koncentracji i sprawności psychomotorycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, w tym osoby w podeszłym wieku, przyjmujące leki mogące nasilać działania niepożądane, pacjentów z zaburzeniami snu oraz osoby zawodowo prowadzące pojazdy lub obsługujące maszyny.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, montelukast, montelukast sodowy, montelukast teva, obsługiwanie maszyn, profil bezpieczeństwa leku, prowadzenie pojazdów, psychomotoryka, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia, terapia farmakologiczna, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Promonta 5 mg 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, stosowanego w preparacie Promonta 5 mg, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. W badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy), które nie wykazywały klinicznie istotnych odchyleń od profilu bezpieczeństwa montelukastu. Najczęściej zgłaszane objawy przedawkowania to ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychomotoryczna, które nie wykazują jednoznacznej korelacji z wielkością dawki.
ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast, montelukast sodowy, nadmierna aktywność psychomotoryczna, ostre przedawkowanie, podrażnienie układu pokarmowego, profil bezpieczeństwa montelukastu, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, równowaga elektrolitowa, senność, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na roztocza kurzu – Leczenie
Alergia na roztocza kurzu domowego (Dermatophagoides farinae i D. pteronyssinus) jest jedną z głównych przyczyn całorocznych objawów alergicznych, w tym alergicznego nieżytu nosa, astmy i zmian skórnych. Podstawą leczenia jest ograniczenie ekspozycji na alergeny poprzez stosowanie nieprzepuszczalnych pokrowców na materace i pościel, pranie w temperaturze ≥60°C, utrzymanie wilgotności poniżej 50%, wymianę dywanów na twarde podłogi oraz używanie odkurzaczy z filtrami HEPA. Farmakoterapia obejmuje doustne i donosowe leki przeciwhistaminowe (np. cetyryzyna, loratadyna), donosowe kortykosteroidy (flutykazon, mometazon), dekongestanty (stosowane krótkotrwale do 3-5 dni), leki blokujące leukotrieny (montelukast) oraz stabilizatory komórek tucznych. Irygacja nosa solą fizjologiczną stanowi uzupełnienie terapii objawowej.
alergiczny nieżyt nosa, astma, atopowe zapalenie skóry, bazofil, dekongestant, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dupilumab, filtr HEPA, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, interleukina-10, irygacja nosa, komórki T regulatorowe, komórki tuczne, kortykosteroid donosowy, kromoglikan sodowy, lek przeciwhistaminowy, leki antyhistaminowe, marsz alergiczny, modyfikator leukotrienów, montelukast, Odactra, przeciwciała IgE, roztocza kurzu domowego, transformujący czynnik wzrostu β - Leksykon leków
Przedawkowanie – Singulair Mini 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Singulair Mini (4 mg, granulat), może wystąpić po przyjęciu dawek znacznie przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne. Badania kliniczne wykazały bezpieczeństwo stosowania montelukastu nawet w dawkach do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień u dorosłych, bez klinicznie istotnych działań niepożądanych. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki do 1000 mg, co u 42-miesięcznego dziecka odpowiadało około 61 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania, jeśli występowały, były zgodne z profilem bezpieczeństwa leku i obejmowały ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierną aktywność psychoruchową, z reguły o charakterze przemijającym i samoograniczającym się.
ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, postępowanie objawowe, profil bezpieczeństwa, senność, Singulair Mini, substancja czynna, wymioty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast LEK-AM 5 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) jest stosowany u dzieci w wieku 6-14 lat, a w dawce 10 mg u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. W badaniach klinicznych, obejmujących około 1750 dzieci i 4000 dorosłych, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (≥1/100 do <1/10) oraz ból brzucha u dorosłych. Długotrwałe stosowanie do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci nie zmieniło profilu bezpieczeństwa leku. Po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), biegunkę, nudności, wymioty oraz wysypkę. Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, zaburzenia psychiczne (koszmary senne, bezsenność, somnambulizm, myśli samobójcze), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, napady drgawkowe), a także zespół Churga-Strauss i zapalenie wątroby o różnej etiologii.
aminotransferazy, anafilaksja, aspartam, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, lek przeciwastmatyczny, mannitol, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, wymioty, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia krwi, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia uwagi, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Monkasta
Montelukast, stosowany w formie doustnej, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy; pacjentów należy poinformować o konieczności posiadania dostępu do krótkodziałających β-agonistów wziewnych, które są lekiem pierwszego rzutu w takich sytuacjach. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na te leki, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się nagłego odstawiania kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki kortykosteroidów podczas terapii montelukastem. Należy zachować szczególną ostrożność przy modyfikacji terapii kortykosteroidowej, aby uniknąć zaostrzenia objawów astmy.
antagonista receptora leukotrienowego, brak laktazy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry napad astmy, układowa eozynofilia, zaostrzenie płucne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asmenol 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Asmenol, charakteryzuje się relatywnie korzystnym profilem bezpieczeństwa, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania kliniczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przyjęcia dawek do 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka 42-miesięcznego) bez ciężkich powikłań. Objawy przedawkowania obejmują ból brzucha (200–1000 mg), senność, ból głowy, wymioty (powyżej 200 mg), wzmożone pragnienie oraz nadmierną aktywność psychomotoryczną, które zwykle mają umiarkowany przebieg i mieszczą się w znanym profilu bezpieczeństwa leku.
Asmenol, astma, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie zatruć, montelukast, nadmierna aktywność psychomotoryczna, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, senność, wymioty, wzmożone pragnienie, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Romilast 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Romilast, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają badania kliniczne oraz obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach długoterminowych dorosłym podawano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie, a w krótkoterminowych nawet do 900 mg/dobę, bez istotnych działań niepożądanych. Zgłoszone przypadki ostrego przedawkowania obejmowały dawki sięgające 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), co stanowi 200-krotność standardowej dawki terapeutycznej 5 mg. Objawy przedawkowania są zgodne z profilem bezpieczeństwa montelukastu i obejmują ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierną aktywność psychoruchową, przy czym większość z nich ma charakter łagodny i samoograniczający się.
antidotum, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, parametr życiowy, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie montelukastu, senność, substancja czynna, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Teva 5 mg
Lek Montelukast Teva w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) zawiera 5,20 mg montelukastu sodowego, odpowiadającego 5 mg montelukastu. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz ponad 2700 dzieci w różnych grupach wiekowych (2 miesiące do 14 lat), w tym pacjentów z astmą przewlekłą i przerywaną. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100, <1/10) to bóle głowy, bóle brzucha (zwłaszcza u dzieci 2-14 lat), kaszel, objawy infekcji górnych dróg oddechowych, wysypka oraz gorączka, które występowały częściej niż w grupie placebo. Każda tabletka zawiera 0,5 mg aspartamu (E951), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub innymi schorzeniami metabolicznymi.
aspartam, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, fenyloketonuria, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, montelukast, montelukast sodowy, przewlekła astma, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, układ nerwowy, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Singulair 4 4 mg
Singulair 4, zawierający montelukast sodowy, jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia o dawce 4 mg, przeznaczonych dla dzieci w wieku 2-5 lat, podawanych raz dziennie wieczorem, oraz granulatu dla dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Lek należy przyjmować na czczo, 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku, a tabletki muszą być rozgryzane przed połknięciem. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek ani łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, jednak brak jest danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Singulair 4 nie jest wskazany dla dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku: granulat 4 mg (6 miesięcy–5 lat), tabletki do rozgryzania 4 mg (2–5 lat), tabletki do rozgryzania 5 mg (6–14 lat) oraz tabletki powlekane 10 mg (od 15 lat i starsi).
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, czynność płuc, glikokortykosteroidy doustne, glikokortykosteroidy wziewne, kontrola astmy, monoterapia, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, Singulair, Singulair Mini, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Singulair 5 5 mg
Montelukast w dawce 5 mg (Singulair 5) charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, nie wywierając istotnego wpływu na te funkcje. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak senność lub zawroty głowy, które potencjalnie mogą zaburzać bezpieczne prowadzenie pojazdów. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia tych objawów oraz zalecić ocenę indywidualnej reakcji na lek przed podjęciem czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. W przypadku pojawienia się senności lub zawrotów głowy, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów do czasu ustąpienia objawów.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, montelukast, montelukast sodowy, profil bezpieczeństwa, reakcja na lek, schorzenie współistniejące, senność, Singulair, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, tabletki do rozgryzania i żucia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 4 mg
Lek Monkasta, zawierający montelukast sodowy, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wieku pacjentów z astmą. Najczęściej obserwowane działania u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) to ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból brzucha, a u najmłodszych (2-5 lat) pragnienie. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat) nie wykazały istotnych zmian w bezpieczeństwie stosowania. Częstość działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (≥1/10), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka (≥1/100 do <1/10), a także podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymagającą monitorowania. Rzadziej występują trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne i neurologiczne, a bardzo rzadko poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss czy eozynofilia płucna.
anafilaksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, trombocytopenia, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Promonta 10 mg 10 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Promonta 10 mg (montelukast sodowy) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną oraz na którąkolwiek z substancji pomocniczych, w tym 100 mg laktozy jednowodnej zawartej w każdej tabletce. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność lub skurcz oskrzeli paradoksalny, a także reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na leki z grupy antagonistów receptorów leukotrienowych oraz ocena tolerancji laktozy.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Romilast
Podczas terapii montelukastem należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o charakterze neuropsychiatrycznym, takich jak zmiany w zachowaniu, depresja oraz skłonności samobójcze, które mogą utrzymywać się przy kontynuacji leczenia. W przypadku pojawienia się tych objawów zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii. Montelukast nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy; pacjent powinien mieć dostęp do krótkodziałającego β2-agonisty wziewnego, a zwiększone zapotrzebowanie na ten lek wymaga pilnej konsultacji lekarskiej. Nie należy nagle zastępować glikokortykosteroidów doustnych lub wziewnych montelukastem, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki glikokortykosteroidów podczas jednoczesnego stosowania montelukastu.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, beta-agonista krótko działający, eozynofilia układowa, fenyloketonuria, glikokortykosteroid, granulocyt kwasochłonny, mannitol, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, skłonności samobójcze, wysypka naczyniowa, zaburzenia neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 4 mg 4 mg
Montelukast, stosowany w dawkach 10 mg u dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 5 mg u dzieci 6-14 lat oraz 4 mg u dzieci 2-5 lat, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących łącznie kilka tysięcy pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (głównie u dorosłych), ból brzucha (u dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka. Częstość występowania zwiększonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) potwierdziły stabilność profilu bezpieczeństwa bez istotnych zmian w czasie terapii.
astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwastmatyczny, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśnia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Skład i postać leku – Monkasta 4 mg
Monkasta 4 mg to preparat zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przeznaczony głównie dla dzieci, ułatwiający podawanie leku osobom mającym trudności z połykaniem standardowych tabletek. Tabletki mają charakterystyczny różowy, marmurkowy kolor, zawierają substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, aspartam (1,2 mg na tabletkę), żelaza tlenek czerwony, aromat wiśniowy oraz magnezu stearynian. Obecność aspartamu (E 951) jest istotna u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na zawartość fenyloalaniny.
aromat wiśniowy, aspartam, blister OPA/Alu/PVC/Alu, celuloza mikrokrystaliczna, fenyloalanina, fenyloketonuria, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, postać farmaceutyczna, tabletka do rozgryzania i żucia, triacetyna, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Bluefish Pharma
Montelukast Bluefish Pharma, 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie powinien zastępować krótkodziałających β-agonistów wziewnych stosowanych doraźnie. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na β-agonistę, konieczna jest pilna konsultacja lekarska. Nie zaleca się nagłego odstawiania kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość bezpiecznego zmniejszenia dawki kortykosteroidów podczas terapii montelukastem. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Strauss, takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza przy zmianach w dawkowaniu kortykosteroidów.
antagonista receptora leukotrienowego, beta-agonista wziewny, eozynofilia, eozynofilia układowa, fenyloketonuria, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, krew obwodowa, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy – Diagnostyka i diagnoza
Pokrzywka (urticaria) i obrzęk naczynioruchowy (angioedema) to schorzenia dermatologiczne różniące się głębokością zajęcia tkanek, klasyfikowane na ostre (<6 tygodni) i przewlekłe (>6 tygodni). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym i badaniu fizykalnym, z uwzględnieniem czasu trwania, charakterystyki zmian, czynników wyzwalających oraz wykluczeniu anafilaksji. W przewlekłej pokrzywce zaleca się badania laboratoryjne, takie jak morfologia, OB, CRP, oraz ocena funkcji tarczycy i przeciwciał przeciwtarczycowych. W obrzęku naczynioruchowym bez pokrzywki istotne jest oznaczenie poziomu C4, inhibitora C1 esterazy (C1-INH) ilościowo i funkcjonalnie oraz C1q, co pozwala na rozpoznanie dziedzicznego (HAE) lub nabytego obrzęku naczynioruchowego (AAE). Testy alergiczne są wskazane jedynie przy podejrzeniu alergicznego podłoża pokrzywki, natomiast biopsja skóry rozważa się w atypowych przypadkach, np. pokrzywki naczyniowej.
adrenalina, anafilaksja, badanie genetyczne, badanie tarczycy, białko C-reaktywne, biopsja skóry, choroba autoimmunologiczna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor C1-esterazy, konsultacja dermatologiczna, kortykosteroid, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, montelukast, morfologia krwi, nabyty obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, ostra pokrzywka, pokrzywka, pokrzywka autoimmunologiczna, pokrzywka idiopatyczna, pokrzywka naczyniowa, poziom C4, przeciwciała przeciwtarczycowe, przewlekła pokrzywka, testy alergiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Montelukast Bluefish 5 mg
Terapia montelukastem u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego wpływu montelukastu na rozwój zarodka i płodu, jednak dane kliniczne u ludzi są ograniczone. Dostępne rejestry ciąż nie potwierdzają jednoznacznego związku przyczynowego między stosowaniem montelukastu a wadami rozwojowymi, choć zgłaszano sporadyczne przypadki wad kończyn bez ustalenia bezpośredniej korelacji. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, montelukast może być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy jest to bezwzględnie konieczne, a decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać indywidualną ocenę ryzyka i korzyści.
bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, karmienie piersią, mleko kobiece, model zwierzęcy, montelukast, przebieg ciąży, przenikanie leku do mleka matki, rozwój zarodka, stosunek korzyści do ryzyka, sytuacja kliniczna, wada kończyn, wada rozwojowa, wizyta kontrolna, związek przyczynowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Monkasta 5 mg
Monkasta w dawce 5 mg (montelukast sodowy) jest antagonistą receptora leukotrienowego stosowanym jako terapia dodatkowa u pacjentów z przewlekłą astmą oskrzelową o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, u których kontrola objawów jest niewystarczająca mimo stosowania wziewnych kortykosteroidów i doraźnych β2-agonistów. Lek może również zastąpić małe dawki wziewnych kortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą, bez ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych kortykosteroidów, zwłaszcza gdy występują trudności techniczne lub niechęć do stosowania inhalatorów. Ponadto, Monkasta 5 mg jest wskazana w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci od 6. roku życia, gdzie skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem jest dominującym objawem. Przed włączeniem leku konieczna jest ocena częstości objawów, zapotrzebowania na leki doraźne, ograniczeń aktywności, wyników spirometrii i PEF oraz częstości zaostrzeń.
antagonista receptora leukotrienowego, astma łagodna do umiarkowanej, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, badanie spirometryczne, fenotyp astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, lek doraźny, montelukast, montelukast sodowy, skurcz oskrzeli wysiłkowy, steroidoterapia systemowa, szczytowy przepływ wydechowy, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia dodatkowa, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Monkasta 5 mg
Produkt leczniczy Monkasta 5 mg zawiera montelukast w postaci montelukastu sodowego jako substancję czynną, w dawce 5 mg na tabletkę do rozgryzania i żucia. Tabletki mają charakterystyczny różowy, marmurkowy kolor, są okrągłe, lekko dwuwypukłe, ze ściętymi krawędziami i oznaczeniem cyfrowym „5”. Preparat zawiera również substancję pomocniczą o znanym działaniu – aspartam (E 951) w ilości 1,5 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, żelaza tlenek czerwony oraz aromat wiśniowy, które wpływają na strukturę, smak i wygląd tabletek.
aromat wiśniowy, aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka do rozgryzania i żucia, tlenek żelaza, triacetyna