montelukast
Montelukast jest selektywnym antagonistą receptorów leukotrienowych (LTD4), stosowanym głównie w leczeniu astmy oskrzelowej oraz alergicznego nieżytu nosa. Lek blokuje działanie leukotrienów cysteinylowych, które są mediatorami stanu zapalnego i skurczu mięśni gładkich oskrzeli.
W leczeniu astmy montelukast jest wykorzystywany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną do umiarkowanej, niedostatecznie kontrolowaną za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów, oraz jako alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą. Jest również skuteczny w zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym.
Lek podawany jest doustnie, zwykle raz na dobę, co zwiększa compliance pacjentów. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych (10 mg dla dorosłych i dzieci powyżej 15 lat), tabletek do rozgryzania i żucia (4 mg i 5 mg dla dzieci) oraz granulatu (4 mg). Montelukast charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, choć obserwowano rzadkie przypadki reakcji neuropsychiatrycznych, w tym zaburzenia nastroju i zachowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Singulair Mini 4 mg
Singulair Mini (montelukast 4 mg, granulat) jest lekiem, którego stosowanie wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do terapii jest nadwrażliwość na montelukast lub substancje pomocnicze. Objawy sugerujące reakcję alergiczną obejmują wysypkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd oraz trudności w oddychaniu, co wymaga natychmiastowego zaprzestania podawania leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji na antagonistów receptora leukotrienowego.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Aurovitas
Montelukast Aurovitas nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie powinien zastępować krótkodziałających β-agonistów wziewnych stosowanych doraźnie. Nagłe odstawienie kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu jest niewskazane, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji dawki kortykosteroidów doustnych podczas terapii montelukastem. U pacjentów stosujących montelukast może wystąpić układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), szczególnie po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu glikokortykosteroidów doustnych. Należy monitorować objawy takie jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatie, a w przypadku ich wystąpienia zweryfikować schemat leczenia.
aspartam, depresja, eozynofilia, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłania kardiologiczne, skłonności samobójcze, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zaburzenia neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Astmodil 5 mg
Lek Astmodil 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia zawiera montelukast jako substancję czynną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast lub składniki pomocnicze, takie jak aspartam (0,625 mg/tabletkę), glukoza (10,13 mg/tabletkę), alkohol benzylowy (0,081 mg/tabletkę), etanol (0,041 mg/tabletkę) oraz D-limonen. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym, dusznością, a nawet anafilaksją. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenylketonurią ze względu na obecność aspartamu, u osób z nietolerancją glukozy oraz u noworodków i wcześniaków, u których alkohol benzylowy może wywołać zespół „gasping”. D-limonen może stanowić potencjalny alergen u predysponowanych pacjentów.
- Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Zapobieganie i profilaktyka
Astma wysiłkowa (EIA/EIB) dotyka do 90% pacjentów z przewlekłą astmą, ale może występować także u osób bez astmy podstawowej. Profilaktyka obejmuje zarówno metody niefarmakologiczne, takie jak 10-15 minutowa rozgrzewka, ochrona dróg oddechowych w zimnych warunkach (np. noszenie szalika), wybór odpowiednich warunków i form aktywności (preferowane sporty o krótkich, intensywnych wysiłkach lub pływanie w ciepłych, wilgotnych warunkach), oddychanie przez nos oraz stopniowe dostosowanie intensywności treningu. Regularna aktywność fizyczna, odpowiednio dostosowana, może długoterminowo zmniejszać objawy astmy, poprawiając funkcję układu oddechowego. Kluczowe jest indywidualne podejście i edukacja pacjenta, w tym posiadanie pisemnego planu działania oraz dostęp do leku ratunkowego podczas wysiłku.
albuterol, astma przewlekła, astma wysiłkowa, budezonid/formoterol, drogi oddechowe, formoterol, funkcja płuc, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, leki przeciwcholinergiczne, leki przeciwleukotrienowe, montelukast, produkcja śluzu, reaktywność oskrzeli, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem, stabilizator komórek tucznych, stan zapalny, szczytowy przepływ wydechowy, wziewne glikokortykosteroidy, zafirlukast, zanieczyszczenie powietrza, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Milukante 10 mg
Ocena wpływu montelukastu (substancja czynna w produkcie leczniczym Milukante, dawka 10 mg, tabletki powlekane) na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn wskazuje, że na podstawie dostępnych danych klinicznych nie oczekuje się istotnego zaburzenia funkcji psychomotorycznych. Montelukast nie wykazuje działania ośrodkowego układu nerwowego, które mogłoby znacząco obniżać czujność lub koordynację niezbędną do bezpiecznego kierowania pojazdami. Niemniej jednak, w bardzo rzadkich przypadkach (częstość <1/10 000) mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które potencjalnie mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, koordynacja ruchowa, Milukante, montelukast, montelukast sodowy, obniżenie czujności, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, profil farmakodynamiczny, senność, spowolnienie czasu reakcji, substancja czynna, tabletka powlekana, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Montelukast LEK-AM 5 mg
Podczas kwalifikacji pacjentek do terapii montelukastem w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) należy szczególnie uwzględnić aspekty dotyczące ciąży i laktacji. Dane przedkliniczne nie wykazały teratogennego wpływu montelukastu na rozwój zarodka czy płodu, jednak kliniczne dane u kobiet ciężarnych są ograniczone i nie potwierdzają związku przyczynowo-skutkowego z wadami rozwojowymi, w tym wadami kończyn. Z tego względu stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania montelukastu do mleka kobiecego, choć badania na szczurach potwierdziły jego obecność w mleku. Z tego powodu lek może być stosowany w okresie laktacji tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka.
aspartam, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, karmienie piersią, mannitol, mleko kobiece, model zwierzęcy, monitoring bezpieczeństwa, montelukast, płodność, przenikanie leku do mleka, substancja pomocnicza, tabletki do rozgryzania i żucia, wady kończyn, wady rozwojowe, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Bluefish
Montelukast Bluefish 5 mg, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawiera montelukast sodowy oraz aspartam (E 951). Lek nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy oskrzelowej; w takich przypadkach pacjenci powinni stosować wziewne krótko działające β-agonisty. Wzmożone użycie leków doraźnych wymaga pilnej konsultacji lekarskiej, gdyż może świadczyć o pogorszeniu kontroli astmy. Montelukast nie powinien być stosowany jako substytut nagłego odstawienia kortykosteroidów wziewnych lub doustnych, a zmniejszenie dawki kortykosteroidów podczas terapii montelukastem wymaga ostrożnej oceny klinicznej. W rzadkich przypadkach może wystąpić zespół Churga-Strauss, objawiający się układową eozynofilią, zapaleniem naczyń, nasileniem objawów płucnych, powikłaniami kardiologicznymi oraz neuropatiami, co wymaga natychmiastowej rewizji terapii i ewentualnego leczenia kortykosteroidami ogólnoustrojowymi.
antagonista receptora leukotrienowego, astma, beta-agonista, eozynofilia, eozynofilia układowa, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, montelukast, neuropatia, objawy płucne, ostry napad astmy oskrzelowej, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zapalenie naczyń, zdarzenie neuropsychiatryczne, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Astmodil
Montelukast (Astmodil) jest lekiem przeciwastmatycznym, który nie powinien być stosowany w leczeniu ostrych napadów astmy; pacjentom należy zapewnić dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych. Nie zaleca się nagłego odstawiania glikokortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki steroidów podczas terapii montelukastem. W rzadkich przypadkach może wystąpić układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), szczególnie przy zmniejszeniu lub odstawieniu glikokortykosteroidów doustnych; konieczne jest monitorowanie eozynofilii, zmian skórnych, pogorszenia funkcji płuc, powikłań kardiologicznych oraz neuropatii.
antagonista receptora leukotrienowego, beta-agonista krótko działający, dziedziczna nietolerancja galaktozy, eozynofil, eozynofilia układowa, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwastmatyczny, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Romilast 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg (produkt leczniczy Romilast) wykazuje generalnie nieistotny klinicznie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co potwierdza dokumentacja rejestracyjna. Niemniej jednak, w praktyce klinicznej należy uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak senność i zawroty głowy, które mogą obniżać czujność, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, potencjalnie wpływając na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Zaleca się, aby lekarz informował pacjenta o tych ryzykach, szczególnie w początkowym okresie terapii oraz w przypadku jednoczesnego stosowania leków sedatywnych lub spożywania alkoholu.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, dokumentacja rejestracyjna, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, koordynacja wzrokowo-ruchowa, montelukast, orientacja przestrzenna, profil bezpieczeństwa, Romilast, schorzenie układu oddechowego, schorzenie współistniejące, senność, sprawność psychofizyczna, substancja czynna, tabletki do rozgryzania i żucia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Orilukast 5 mg
Montelukast, substancja czynna preparatu Orilukast, jest stosowany w leczeniu astmy i innych schorzeń układu oddechowego. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie przewiduje się istotnego wpływu montelukastu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Niemniej jednak, w praktyce klinicznej odnotowano działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które mogą upośledzać czujność, refleks oraz koordynację ruchową, co potencjalnie zagraża bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Pacjenci doświadczający tych objawów powinni zachować szczególną ostrożność lub wstrzymać się od prowadzenia pojazdów do czasu ustąpienia symptomów.
astma, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, montelukast, obsługa maszyn, Orilukast, ośrodkowy układ nerwowy, praktyka kliniczna, schorzenie układu oddechowego, senność, substancja czynna, terapia montelukastem, wiek podeszły, wydłużony czas reakcji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie równowagi, zaburzenie snu, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Romilast 5 mg
Montelukast w dawce 5 mg (produkt leczniczy Romilast) wykazuje zasadniczo nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednakże należy uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak senność i zawroty głowy, które mogą obniżać czujność, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację i orientację przestrzenną. W trakcie terapii montelukastem istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów, zwłaszcza u osób starszych, kierowców zawodowych oraz pacjentów przyjmujących leki o działaniu sedatywnym. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymywali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia senności lub zawrotów głowy, a lekarz powinien rozważyć modyfikację dawkowania lub zmianę terapii w przypadku utrzymujących się objawów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dezorientacja przestrzenna, działanie niepożądane, działanie sedatywne, lek o działaniu sedatywnym, montelukast, montelukast sodowy, profil bezpieczeństwa, Romilast, schemat dawkowania, senność, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia alternatywna, terapia montelukastem, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna preparatu Asmenol PPH w dawce 10 mg (tabletki powlekane), generalnie nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. W normalnych warunkach stosowania nie obserwuje się upośledzenia funkcji psychomotorycznych, które mogłyby zagrażać bezpieczeństwu podczas czynności wymagających koncentracji, szybkiego czasu reakcji czy koordynacji wzrokowo-ruchowej. Niemniej jednak, w dokumentacji leku wskazano możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak senność i zawroty głowy, które mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn u niektórych pacjentów.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, działanie sedatywne, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, montelukast, obniżona czujność, orientacja przestrzenna, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, senność, sprawność psychofizyczna, substancja czynna, tabletka powlekana, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Singulair 5 5 mg
Produkt leczniczy Singulair 5 zawierający 5 mg montelukastu sodowego może być stosowany u kobiet ciężarnych i karmiących piersią wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego działania montelukastu ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Dane kliniczne, choć ograniczone metodologicznie (mała liczebność grup, retrospektywne zbieranie danych, niespójność grup porównawczych), nie wskazują na zwiększone ryzyko poważnych wad wrodzonych. Montelukast przenika do mleka szczurów, co sugeruje potencjalne przenikanie do mleka kobiecego, jednak brak jest jednoznacznych danych potwierdzających ten fakt u ludzi, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas leczenia kobiet karmiących piersią.
badanie kohortowe, badanie na zwierzętach, badanie prospektywne, badanie przedkliniczne, badanie retrospektywne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, montelukast, montelukast sodowy, nudność, ryzyko dla płodu, senność, Singulair, wada wrodzona, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych posiada jedno wyraźne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na montelukast lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Istotnym aspektem jest zawartość 89,6 mg laktozy jednowodnej w jednej tabletce, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu laktozy, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie lub rozważenie alternatywnej terapii.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kwalifikacja pacjenta, laktoza jednowodna, montelukast, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw skórny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, terapia alternatywna, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg, stosowany głównie u dzieci, zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż nie wywołuje istotnego upośledzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego. Jednakże u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność oraz zawroty głowy, które mogą zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, refleks i koncentrację, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Warto podkreślić, że ryzyko to może być modyfikowane przez wiek, współistniejące schorzenia, jednoczesne stosowanie innych leków działających na OUN oraz spożycie alkoholu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Milukante 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg (tabletki do rozgryzania i żucia, Milukante) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych (≥15 lat, 10 mg), 1750 dzieci 6-14 lat (5 mg), 851 dzieci 2-5 lat oraz 1038 dzieci 6 miesięcy do 5 lat z astmą sporadyczną (4 mg). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy u dorosłych, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz wzmożone pragnienie u dzieci 2-5 lat. Długotrwałe stosowanie (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazało zmiany profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano działania niepożądane o różnej częstości, m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często ≥1/10), biegunka, nudności, wymioty, gorączka i wysypka (często ≥1/100 do <1/10), a także reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne i neurologiczne (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie przypadki zespołu Churga-Straussa i zapalenia wątroby (bardzo rzadko <1/10 000).
aminotransferazy, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśni, bóle stawów, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, montelukast, myśli samobójcze, nadpobudliwość psychoruchowa, napady drgawkowe, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, pokrzywka, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, wzmożone pragnienie, zaburzenia psychiczne, zaburzenia wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Monkasta 5 mg
Lek Monkasta (montelukast sodowy) w dawce 5 mg, podawany w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zasadniczo nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych. Standardowe stosowanie preparatu jest bezpieczne pod kątem sprawności psychomotorycznej, co pozwala pacjentom na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn bez istotnych ograniczeń. Należy jednak uwzględnić, że w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które potencjalnie mogą zaburzać koncentrację, koordynację ruchową oraz orientację przestrzenną, wpływając na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Teva 10 mg
Montelukast Teva w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia astmy oraz astmy z towarzyszącym sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa u dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, podawana wieczorem, doustnie, z posiłkiem lub bez. Tabletki powlekane należy połykać w całości, bez rozgryzania. Efekt terapeutyczny montelukastu jest widoczny już po pierwszej dobie leczenia, co podkreśla konieczność edukacji pacjenta o regularnym stosowaniu leku, niezależnie od nasilenia objawów. Montelukast może być stosowany jako uzupełnienie terapii wziewnymi kortykosteroidami i β-agonistami krótkodziałającymi, przy czym nie należy nagle zastępować wziewnych kortykosteroidów montelukastem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, beta-agoniści krótko działający, ciężka niewydolność wątroby, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, farmakoterapia, kontrola astmy, kortykosteroidy, leczenie skojarzone, montelukast, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przedawkowanie, tabletka do żucia, tabletka powlekana, wziewne kortykosteroidy, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawierający montelukast w formie tabletek do rozgryzania i żucia był badany klinicznie u około 1750 dzieci (6-14 lat) oraz około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat). W badaniach 12-tygodniowych u dorosłych i młodzieży najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból głowy (≥1/100, <1/10), natomiast u dzieci w wieku 6-14 lat – ból brzucha. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne (np. lęk, depresja, agresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Bardzo rzadko obserwowano poważne powikłania, takie jak zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna czy zapalenie wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, miąższowe uszkodzenie wątroby, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niepokój, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Skład i postać leku – Promonta 10 mg 10 mg
Lek Promonta 10 mg zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną w dawce 10 mg na tabletkę powlekaną. Tabletki mają charakterystyczny beżowy kolor, uzyskany dzięki połączeniu tlenków żelaza (żółty i czerwony) oraz tytanu dwutlenku (E171) w otoczce. Rdzeń tabletki zawiera m.in. 100 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Inne substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, disodu edetynian oraz magnezu stearynian, które wpływają na stabilność, rozpad i proces produkcji leku.
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, disodu edetynian, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, montelukast, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, substancja chelatująca, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, mimo stosunkowo niskiego ryzyka poważnych powikłań, wymaga uważnego monitorowania pacjentów. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkotrwałe dawki nawet do 900 mg/dobę nie powodowały istotnych klinicznie działań niepożądanych. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki ostrego przedawkowania, w tym u dzieci (np. 1000 mg u 42-miesięcznego dziecka, co stanowi około 61 mg/kg masy ciała), z objawami zgodnymi z profilem bezpieczeństwa leku. Najczęściej obserwowane objawy to ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, szczególnie u dzieci przy dużych dawkach.
antidotum, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, choroba współistniejąca, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, senność, wymioty, zatrucie lekiem - Leksykon chorób i schorzeń
Kurczowe zapalenie skóry na zimno – Leczenie
Kurczowe zapalenie skóry na zimno (cold urticaria) to przewlekła alergiczna dermatoza manifestująca się bąblami pokrzywkowymi i/lub obrzękiem naczynioruchowym po ekspozycji na zimno. Podstawą leczenia jest unikanie czynników wyzwalających, takich jak kontakt z zimną wodą, zimne napoje czy niskie temperatury, oraz stosowanie nieuspokajających leków przeciwhistaminowych drugiej generacji (cetyryzyna, loratadyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna) w dawkach standardowych lub zwiększonych do 4-krotności dawki standardowej pod nadzorem lekarza. W przypadku oporności na leczenie przeciwhistaminowe zaleca się terapię omalizumabem (150-300 mg s.c. co 4 tygodnie), a także rozważenie leków drugiej linii, takich jak montelukast, cyklosporyna (3 mg/kg/dobę), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, cyproheptadyna czy ketotifen. W ciężkich zaostrzeniach dopuszcza się krótkotrwałe stosowanie doustnych kortykosteroidów (prednizon/prednizolon 0,5-1 mg/kg/dobę, max 60 mg).
adrenalina, anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna, cyklosporyna, cyproheptadyna, desloratadyna, doksepina, dupilumab, feksofenadyna, hydroksyzyna, immunosupresant, ketotifen, komórka tuczna, kortykosteroid, kurczowe zapalenie skóry na zimno, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwleukotrienowy, lewocetyryzyna, loratadyna, mediator zapalny, montelukast, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka z zimna, prednizolon, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Mastocytoza – Leczenie
Mastocytoza to rzadka choroba charakteryzująca się proliferacją i gromadzeniem komórek tucznych w różnych narządach. Leczenie zależy od typu mastocytozy (skórna lub układowa), stopnia zaawansowania i nasilenia objawów. Podstawą terapii jest kontrola objawów związanych z uwalnianiem mediatorów mastocytów, w tym unikanie czynników wyzwalających oraz stosowanie leków przeciwhistaminowych (H1 i H2). W mastocytozie skórnej, najczęściej występującej u dzieci, stosuje się miejscowe kortykosteroidy, fototerapię PUVA oraz leczenie objawowe. W mastocytozie układowej, w zależności od podtypu, stosuje się stabilizatory komórek tucznych (kromoglikan sodowy), antagoniści leukotrienów (montelukast), kortykosteroidy ogólnoustrojowe oraz bisfosfoniany w przypadku osteoporozy. Kluczowe jest noszenie autostrzykawki z adrenaliną ze względu na ryzyko anafilaksji.
adrenalina, allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, anafilaksja, antagonista leukotrienów, antagonista receptora H1, antagonista receptora H2, awapritynib, białaczka z komórek tucznych, bisfosfonian, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, fototerapia, hipotensja, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa-2b, kladrybina, komórki tuczne, kortykosteroid miejscowy, kromoglikan sodowy, lek przeciwhistaminowy, mastocytoma, mastocytoza, mastocytoza skórna, mastocytoza układowa, masytynib, midostauryna, montelukast, nilotynib, omalizumab, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, psoralen, PUVA, stabilizator komórek tucznych, terapia cytoredukcyjna, tryptaza w surowicy, wąskopasmowe UVB - Leksykon chorób i schorzeń
Mastocytoza układowa – Leczenie
Mastocytoza układowa to rzadkie schorzenie hematologiczne charakteryzujące się patologiczny proliferacją i akumulacją mastocytów w tkankach takich jak szpik kostny, skóra, wątroba czy przewód pokarmowy. Leczenie jest wielokierunkowe i zależy od podtypu choroby oraz nasilenia objawów, obejmując kontrolę degranulacji mastocytów poprzez unikanie czynników wyzwalających, stosowanie leków antyhistaminowych (H1 i H2), stabilizatorów komórek tucznych (kromoglikan sodowy, ketotifen), inhibitorów pompy protonowej oraz terapii cytoredukcyjnej w zaawansowanych postaciach. W przypadku ryzyka anafilaksji zalecane jest posiadanie autostrzykawek z epinefryną (0,3 ml roztworu 1:1000 u dorosłych, 0,01 ml/kg u dzieci) oraz noszenie identyfikatora medycznego. Omalizumab (150 mg co 2 tygodnie) jest skuteczny w redukcji nawracających epizodów anafilaksji opornych na standardowe leczenie. Osteoporoza, często współwystępująca, wymaga suplementacji wapnia i witaminy D oraz stosowania bisfosfonianów lub terapii skojarzonej z pamidronianem i interferonem alfa.
agresywna mastocytoza układowa, allogeniczny przeszczep komórek macierzystych, anafilaksja, antagonista receptora H1, antagonista receptora H2, avapritinib, białaczka z komórek tucznych, bisfosfonian, degranulacja komórek tucznych, epinefryna, fototerapia, glikokortykosteroid, imatynib, indolentna mastocytoza układowa, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, interferon alfa, ketotifen, kladrybina, komórka tuczna, kromoglikan sodowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie cytoredukcyjne, lek antyhistaminowy, lek przeciwleukotrienowy, mastocytoza skórna, mastocytoza układowa, mastocytoza układowa z towarzyszącym nowotworem hematologicznym, midostauryna, montelukast, omalizumab, PUVA, ruksolitynib, szpik kostny, talidomid, tląca się mastocytoza układowa, tryptaza w surowicy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na roztocza kurzu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na roztocza kurzu domowego jest IgE-zależną reakcją typu I na białka zawarte w odchodach i fragmentach ciał roztoczy, które unoszą się w powietrzu i wywołują objawy alergiczne. Objawy obejmują m.in. kichanie, wodnisty wyciek z nosa, świąd, kaszel, zaczerwienienie oczu oraz u osób z astmą – świszczący oddech i duszność. Diagnostyka opiera się na testach skórnych punktowych, oznaczeniu specyficznych IgE w surowicy oraz ocenie błony śluzowej nosa. Leczenie polega na unikaniu alergenów (np. stosowanie pokrowców na materace, pranie pościeli w temperaturze ≥54,4°C, kontrola wilgotności <50%), farmakoterapii (antyhistaminiki, donosowe kortykosteroidy, modyfikatory leukotrienów) oraz immunoterapii alergenowej (SCIT lub SLIT), która indukuje tolerancję i zmniejsza nasilenie objawów po kilku tygodniach do miesięcy terapii.
alergeny roztoczy, alergia na roztocza kurzu, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, astma, błona śluzowa nosa, cetyryzyna, donosowe kortykosteroidy, duszność, egzema, filtr HEPA, flutikazon, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, irygacja nosa, leki przeciwhistaminowe, modyfikatory leukotrienów, montelukast, przeciwciała IgE, przewlekły stan zapalny, reakcja alergiczna, reakcja IgE-zależna, spływanie wydzieliny zanosowej, świąd nosa, świszczący oddech, test IgE, test skórny punktowy, zapalenie spojówek, zapalenie zatok - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Singulair 10
Montelukast w formie doustnej nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie zastępuje glikokortykosteroidów wziewnych lub doustnych. Pacjenci powinni mieć dostęp do szybkodziałających β2-agonistów wziewnych, które są lekiem pierwszego rzutu w ostrych zaostrzeniach. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na β2-agonistę, konieczna jest pilna konsultacja lekarska. Nie zaleca się nagłego odstawiania glikokortykosteroidów na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawek steroidów podczas terapii montelukastem. W rzadkich przypadkach może wystąpić zespół Churga-Strauss, charakteryzujący się eozynofilią, zapaleniem naczyń i objawami wielonarządowymi, co wymaga natychmiastowej oceny i modyfikacji leczenia.
antagonista receptora leukotrienowego, brak laktazy, depresja, eozynofilia, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, laktoza jednowodna, montelukast, myśli samobójcze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zaburzenie zachowania, zapalenie naczyń krwionośnych, zdarzenie neuropsychiatryczne, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Montelukast LEK-AM 4 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 4 mg, w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawiera montelukast w postaci soli sodowej jako substancję czynną. Tabletki są przeznaczone głównie dla pacjentów pediatrycznych, ułatwiając podawanie leku bez konieczności popijania wodą. Każda tabletka zawiera 127,13 mg mannitolu oraz 0,84 mg aspartamu, co jest istotne w kontekście potencjalnych nietolerancji. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, aromat malinowy oraz magnezu stearynian, które wpływają na stabilność, rozpad i smak leku.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia, utylizacja produktów leczniczych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Montelukast LEK-AM 4 mg
Montelukast, stosowany w dawce 4 mg (Montelukast LEK-AM), wykazuje generalnie brak istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Jednak w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które mogą znacząco obniżyć czujność i zdolność oceny sytuacji, co stanowi potencjalne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się tych objawów pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Montelukast LEK-AM zawiera również substancje pomocnicze: mannitol (127,13 mg) oraz aspartam (0,84 mg) w każdej tabletce, które nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów, ale są istotne z punktu widzenia profilu bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Singulair Mini 4 mg
Singulair Mini, zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie granulatu, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak senność lub zawroty głowy, które potencjalnie mogą upośledzać zdolność do wykonywania tych czynności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych możliwych objawach, zalecić monitorowanie reakcji na lek, zwłaszcza na początku terapii, oraz powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w przypadku ich wystąpienia. Należy również ostrzec przed łączeniem montelukastu z substancjami nasilającymi senność, np. alkoholem czy niektórymi lekami przeciwalergicznymi.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Orilukast 10 mg
Orilukast zawiera montelukast w postaci soli sodowej jako substancję czynną, w dawce 10 mg montelukastu (odpowiadającej 10,4 mg montelukastu sodowego) na tabletkę, co zapewnia skuteczność terapeutyczną przy zalecanym dawkowaniu. Tabletki są niepowlekane, jasnobrązowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol (E 421), celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian, aspartam (E 951) w ilości 0,75 mg na tabletkę, aromat wiśniowy oraz barwniki: tlenek żelaza żółty i czerwony (E 172). Obecność aspartamu wymaga uwagi u pacjentów z fenyloketonurią.
aspartam, blister foliowy, celuloza mikrokrystaliczna, degradacja substancji czynnej, kroskarmeloza sodowa, linia podziału, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja słodząca, substancja smarująca, tabletka niepowlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, właściwości organoleptyczne - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy – Zapobieganie i profilaktyka
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy wymagają kompleksowej profilaktyki obejmującej identyfikację i eliminację czynników wyzwalających, takich jak alergeny pokarmowe (np. owoce morza, orzeszki ziemne), leki (NLPZ, inhibitory ACE) oraz czynniki fizyczne (zimno, ciepło, światło). W leczeniu farmakologicznym podstawę stanowią leki przeciwhistaminowe drugiej generacji, takie jak cetyryzyna (do 40 mg/dobę), feksofenadyna (do 180 mg, 4 razy dziennie), loratadyna i desloratadyna, stosowane regularnie w celu zapobiegania nawrotom. W przypadku braku odpowiedzi na standardowe dawki zaleca się ich zwiększenie do 2-4-krotności dawki, łączenie różnych leków przeciwhistaminowych, a także rozważenie antagonistów receptorów H2 i leukotrienowych (np. montelukast). W opornych przypadkach stosuje się omalizumab (150-300 mg s.c. co miesiąc), cyklosporynę lub krótkotrwałe kortykosteroidy (prednizon 0,5-1 mg/kg/dobę przez 3-10 dni). Pacjentów z przewlekłą pokrzywką trwającą ponad 6 tygodni należy kierować do alergologa.
alergen pokarmowy, anafilaksja, androgen, antagonista receptora H2, antagonista receptora leukotrienowego, autostrzykawka z adrenaliną, berotralstat, cetyryzyna, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, danazol, desloratadyna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ekalantyd, feksofenadyna, ikatybant, inhibitor kalikreiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, koncentrat inhibitora C1, kortykosteroid systemowy, kwas traneksamowy, lanadelumab, leczenie farmakologiczne, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, montelukast, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksandrolon, omalizumab, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka indukowana, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, schorzenie dermatologiczne, terapia biologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Montelukast Teva 5 mg
Montelukast, stosowany u kobiet w ciąży, nie wykazuje szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani rozwój zarodka/płodu w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Dane kliniczne, obejmujące badania prospektywne i retrospektywne, nie wskazują na zwiększone ryzyko poważnych wad wrodzonych, jednakże istnieją ograniczenia metodologiczne, takie jak mała liczebność grup, retrospektywny charakter części danych oraz brak spójności w doborze grup kontrolnych. W związku z tym Montelukast Teva (montelukast 5 mg w tabletkach do rozgryzania i żucia) powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy jest to bezwzględnie konieczne, po dokładnej ocenie korzyści dla matki względem potencjalnego ryzyka dla płodu.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Alyostal 100 I.R./ml lub 100 I.C./ml
Reaktywność skóry na alergeny podczas testów skórnych punktowych z wyciągami alergenowymi jest istotnie modyfikowana przez różne leki, co wymaga szczegółowego wywiadu farmakologicznego przed badaniem. Doustne leki przeciwhistaminowe blokujące receptor H1 wykazują najsilniejszy wpływ (++++) i powinny być odstawione na 2-7 dni przed testem. Inne leki o znaczącym wpływie to imipramina (++++) z okresem odstawienia do 21 dni, fenotiazyny (+ do ++) do 10 dni oraz miejscowe kortykosteroidy (+ do ++). Leczenie światłem UV, zwłaszcza metodą PUVA, może wpływać na wyniki testów przez okres do 4 tygodni (+++). Leki takie jak donosowe i blokujące receptor H2 przeciwhistaminowe, kortykosteroidy stosowane ogólnie lub wziewnie, montelukast oraz swoista immunoterapia mają minimalny lub brak wpływu na wyniki testów.
beta-adrenolityk, donosowy lek przeciwhistaminowy, dopamina, epinefryna, fenotiazyna, imipramina, immunoterapia swoista, inhibitor MAO, klonidyna, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, lek anksjolityczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwhistaminowy H2, łuszczyca, montelukast, PUVA, reakcja anafilaktyczna, reaktywność skóry, test skórny punktowy, wyciąg alergenowy, wyprysk - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Milukante 10 mg
Milukante, zawierający 10 mg montelukastu sodowego w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do stosowania u pacjentów ≥15 lat z astmą, astmą współistniejącą z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa bez astmy. Standardowa dawka wynosi 1 tabletkę 10 mg raz na dobę, podawaną wieczorem. Leczenie należy kontynuować zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń. Nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek oraz łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby. Brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Montelukast może być stosowany jako terapia uzupełniająca u pacjentów, u których wziewne glikokortykosteroidy i krótko działające β-agonisty nie zapewniają odpowiedniej kontroli astmy, jednak nie należy nagle zastępować glikokortykosteroidów montelukastem.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Milukante 4 mg
Podczas planowania terapii montelukastem, zwłaszcza preparatem Milukante 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, lekarz powinien uwzględnić potencjalny wpływ leku na zdolności psychofizyczne pacjenta, szczególnie w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Chociaż montelukast zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, bardzo rzadko mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które mogą obniżać czujność i koordynację. Warto podkreślić, że preparat zawiera substancje pomocnicze, m.in. aspartam (E 951) i mannitol (E 421), które mogą teoretycznie wpływać na samopoczucie pacjenta.
aspartam, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, mannitol, Milukante, montelukast, montelukast sodowy, postać farmaceutyczna leku, preparat przeciwastmatyczny, reakcja na lek, senność, sprawność psychofizyczna, substancja pomocnicza, tabletki do rozgryzania i żucia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Sandoz 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, nawet w dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne (do 1000 mg u dorosłych oraz około 61 mg/kg masy ciała u dzieci), wykazuje relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa. Dane pochodzące z badań klinicznych oraz raportów po wprowadzeniu leku do obrotu nie wskazują na występowanie poważnych działań niepożądanych przy takich dawkach. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania to ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz wzmożona aktywność psychoruchowa, które odpowiadają profilowi bezpieczeństwa znanemu z terapii standardowej. W badaniach klinicznych montelukast był podawany w dawkach do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa leku.
badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dolegliwość jamy brzusznej, dyskomfort jamy brzusznej, działanie niepożądane, hemodializa, margines bezpieczeństwa, montelukast, niepokój ruchowy, niezamierzone przedawkowanie, obserwacja kliniczna, opróżnianie żołądka, ostre przedawkowanie, pobudzenie psychiczne, postępowanie objawowe, pragnienie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie montelukastu, senność, standardowe dawkowanie, suchość jamy ustnej, wymioty, wzmożona aktywność psychoruchowa, zaburzenia czuwania