montelukast
Montelukast jest selektywnym antagonistą receptorów leukotrienowych (LTD4), stosowanym głównie w leczeniu astmy oskrzelowej oraz alergicznego nieżytu nosa. Lek blokuje działanie leukotrienów cysteinylowych, które są mediatorami stanu zapalnego i skurczu mięśni gładkich oskrzeli.
W leczeniu astmy montelukast jest wykorzystywany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną do umiarkowanej, niedostatecznie kontrolowaną za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów, oraz jako alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą. Jest również skuteczny w zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym.
Lek podawany jest doustnie, zwykle raz na dobę, co zwiększa compliance pacjentów. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych (10 mg dla dorosłych i dzieci powyżej 15 lat), tabletek do rozgryzania i żucia (4 mg i 5 mg dla dzieci) oraz granulatu (4 mg). Montelukast charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, choć obserwowano rzadkie przypadki reakcji neuropsychiatrycznych, w tym zaburzenia nastroju i zachowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Alergiczny nieżyt nosa – Leczenie
Alergiczny nieżyt nosa (ANN) jest przewlekłą chorobą o podłożu IgE-zależnym, wpływającą na jakość życia i często współistniejącą z astmą. Leczenie powinno być indywidualizowane, uwzględniając wiek pacjenta i nasilenie objawów. Donosowe glikokortykosteroidy (GKS) stanowią terapię pierwszego wyboru w łagodnych i umiarkowanych przypadkach, działając poprzez redukcję stanu zapalnego błony śluzowej nosa. Ich efekt pojawia się po 3-36 godzinach, a pełna skuteczność osiągana jest po około tygodniu stosowania. W przypadku braku odpowiedzi na GKS stosuje się leki przeciwhistaminowe (preferowane drugiej generacji), leki obkurczające naczynia, kromony oraz antagonistów receptorów leukotrienowych (np. montelukast, z uwagi na ryzyko działań niepożądanych psychiatrycznych stosowany ostrożnie). Terapie skojarzone, takie jak połączenie donosowego GKS z azelastyną, mogą poprawić kontrolę objawów.
alergiczny nieżyt nosa, alergolog, antagonista receptora leukotrienowego, astma, azelastyna, błona śluzowa nosa, budezonid, donosowy glikokortykosteroid, flutykazon, fototerapia donosowa, halucynacja, immunoterapia alergenowa, iniekcja podskórna, irygacja nosa, komórka tuczna, krioterapia, kromoglikan sodu, lek obkurczający naczynia krwionośne, lek przeciwhistaminowy, montelukast, omalizumab, płukanie nosa, preparat podjęzykowy, przeciwciało monoklonalne, reakcja IgE-zależna, świąd, wyciek z nosa, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Astmodil 5 mg
Montelukast w dawce 5 mg (Astmodil) jest wskazany jako leczenie uzupełniające u dzieci w wieku 6-14 lat z łagodną lub umiarkowaną astmą przewlekłą, szczególnie gdy kontrola objawów jest niewystarczająca pomimo stosowania wziewnych glikokortykosteroidów i krótko działających β-agonistów. Mechanizm działania montelukastu opiera się na blokowaniu receptorów leukotrienowych, co uzupełnia działanie przeciwzapalne glikokortykosteroidów wziewnych. Ponadto, montelukast może być stosowany jako monoterapia u pacjentów pediatrycznych, którzy nie doświadczyli ciężkich napadów astmy wymagających doustnych kortykosteroidów i mają trudności z prawidłowym stosowaniem leków wziewnych, co stanowi istotną alternatywę terapeutyczną w przypadku niskiej adherencji lub problemów technicznych z inhalatorami.
aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótkodziałający, glikokortykosteroidy wziewne, kortykosteroidy doustne, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, objawy astmy, receptory leukotrienowe, skurcz oskrzeli, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promonta 10 mg 10 mg
Montelukast w dawce 10 mg (Promonta 10 mg) jest lekiem stosowanym jako terapia uzupełniająca w leczeniu astmy oskrzelowej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, szczególnie u pacjentów, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Jako antagonista receptora leukotrienowego, montelukast wykazuje działanie przeciwzapalne i rozszerzające oskrzela, co przekłada się na poprawę kontroli astmy. Ponadto, lek jest wskazany w profilaktyce astmy wysiłkowej, gdzie stosowany przed wysiłkiem fizycznym zmniejsza ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli. Montelukast jest również skuteczny w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co jest istotne u pacjentów z współistniejącą astmą i alergicznym nieżytem nosa, umożliwiając jednoczesne leczenie obu schorzeń.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptora leukotrienowego, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, glikokortykosteroid wziewny, montelukast, napad duszności, profilaktyka astmy, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, β-agonista krótko działający - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orilukast 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Orilukast 10 mg, może wystąpić zarówno u dorosłych, jak i dzieci, przy czym dawki sięgające nawet 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy) nie wykazały istotnych działań niepożądanych w większości przypadków. W badaniach klinicznych podawano dorosłym pacjentom dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez klinicznie istotnych skutków ubocznych. Objawy przedawkowania są zgodne z profilem bezpieczeństwa leku i obejmują ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz pobudzenie psychoruchowe, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących progowych dawek wywołujących te objawy.
badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa leku, montelukast, nadmierne pragnienie, Orilukast, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, senność, węgiel aktywowany, wymioty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Promonta 4 mg
Montaż montelukastu w terapii astmy wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń bezpieczeństwa. Montelukast w dawce 4 mg nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie zastępuje krótkodziałających β-agonistów wziewnych, które powinny być stosowane doraźnie. Nagłe odstawienie kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu jest niewskazane, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji dawki glikokortykosteroidów podczas terapii montelukastem. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Strauss, takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza przy zmianach w dawkowaniu kortykosteroidów. U pacjentów z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy montelukast nie chroni przed reakcjami na NLPZ, dlatego ich unikanie pozostaje konieczne.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, eozynofilia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, kortykosteroid, krótko działający beta-agonista, kwas acetylosalicylowy, montelukast, myśl samobójcza, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, Promonta, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Promonta 5 mg 5 mg
Produkt leczniczy Promonta 5 mg, zawierający montelukast sodowy, wykazuje generalnie korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Dane z charakterystyki produktu leczniczego nie wskazują na istotny negatywny wpływ montelukastu na funkcje psychomotoryczne. Niemniej jednak, w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność oraz zawroty głowy, które potencjalnie mogą obniżać sprawność niezbędną do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W związku z tym, lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, zwłaszcza u osób wykonujących zawody wymagające pełnej koncentracji i koordynacji psychoruchowej.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, komunikacja medyczna, modyfikacja dawkowania, montelukast, proces terapeutyczny, profil bezpieczeństwa, Promonta, schemat dawkowania, senność, sprawność psychomotoryczna, świadoma zgoda, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia alternatywna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Monkasta 5 mg
Montelukast, substancja czynna leku Monkasta 5 mg tabletki do rozgryzania i żucia, jest stosowany w terapii astmy, a jego przedawkowanie, choć rzadkie, może prowadzić do objawów takich jak ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, szczególnie u dzieci. W literaturze opisano przypadki przyjęcia dawek nawet do 1000 mg, co u małych dzieci stanowiło około 61 mg/kg masy ciała. Mimo to, badania kliniczne wykazały wysoki margines bezpieczeństwa montelukastu, z dawkami do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Wyniki badań laboratoryjnych i klinicznych u pacjentów po przedawkowaniu były zgodne z profilem bezpieczeństwa leku.
astma, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa leku, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, objawy kliniczne, odwodnienie, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, senność, spowolnienie psychoruchowe, technika nerkozastępcza, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Aurovitas 10 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia astmy oraz astmy współistniejącej z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa u pacjentów od 15 roku życia. Zalecana dawka to jedna tabletka 10 mg raz na dobę, podawana wieczorem, niezależnie od posiłków. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u osób starszych, z niewydolnością nerek ani z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, jednak brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Montelukast może być stosowany jako lek dodatkowy u pacjentów, u których kortykosteroidy wziewne i β-agonisty krótko działające nie zapewniają wystarczającej kontroli astmy, ale nie powinien zastępować kortykosteroidów wziewnych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, beta-agonista, granulat leku, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, montelukast, Montelukast Aurovitas, niewydolność nerek, podanie doustne, schemat leczenia astmy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astmodil 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat oraz 851 dzieci 2-5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat (częstość ≥1/100, <1/10). Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat oraz do 12 miesięcy i dłużej u dzieci 2-5 lat). W badaniach klinicznych nie odnotowano istotnych zmian w bezpieczeństwie podczas przedłużonego stosowania leku.
aminotransferaza, astma, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drgawka, eozynofilia, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilów, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, senność, somnambulizm, zaburzenie snu, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zapalenie zatok, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Singulair 10 10 mg
Montelukast, zawarty w leku Singulair 10 mg (tabletki powlekane), był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia z astmą oraz około 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (zaburzenia układu nerwowego) u pacjentów powyżej 15 lat oraz ból brzucha (zaburzenia żołądka i jelit) u dzieci w wieku 6-14 lat, z częstością występowania od 1% do 10% (≥1/100 do <1/10). Długoterminowa ocena bezpieczeństwa, prowadzona do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci, nie wykazała zmiany profilu bezpieczeństwa, co potwierdza stabilność i brak narastającej toksyczności leku.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, częstość występowania, działanie niepożądane, klasyfikacja układów i narządów, montelukast, placebo, profil bezpieczeństwa leku, Singulair, tabletka powlekana, toksyczność, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Medreg
Montelukast Medreg, zawierający 10 mg montelukastu sodowego w formie tabletek powlekanych, jest lekiem stosowanym w terapii astmy, jednak nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności posiadania doraźnego leku wziewnego, najczęściej krótko działającego β-mimetyku, który należy stosować w przypadku zaostrzenia objawów. Istotne jest, aby nie zastępować nagle glikokortykosteroidów montelukastem, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki steroidów doustnych podczas terapii montelukastem, a nagłe odstawienie może prowadzić do poważnych powikłań. Ponadto, u pacjentów stosujących montelukast obserwowano rzadkie przypadki układowej eozynofilii i zespołu Churga-Straussa, szczególnie po zmniejszeniu lub odstawieniu glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania objawów takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia.
antagonista receptora leukotrienowego, eozynofilia, glikokortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, montelukast, montelukast sodowy, nadwrażliwość, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, objawy depresyjne, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, skłonność samobójcza, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zapalenie naczyń, zdarzenie neuropsychiatryczne, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 4 mg to tabletki do rozgryzania i żucia, zawierające montelukast sodowy jako substancję czynną, stosowany jako antagonista receptorów leukotrienowych w terapii astmy oskrzelowej. Każda tabletka zawiera 4 mg montelukastu oraz 1,2 mg aspartamu (E 951) jako substancji pomocniczej o znanym działaniu. Tabletki mają jasnoróżowy kolor z nakrapianiem, owalny kształt, są obustronnie wypukłe i oznaczone znakami „I” oraz „112”. Preparat zawiera również inne substancje pomocnicze, takie jak mannitol, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza, tlenek żelaza czerwony, celuloza mikrokrystaliczna, aromat wiśniowy oraz stearynian magnezu, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i organoleptyczne leku. Tabletki przeznaczone są do podawania doustnego, z zaleceniem rozgryzania i żucia przed połknięciem, co ułatwia stosowanie u pacjentów pediatrycznych.
antagonista receptorów leukotrienowych, aromat wiśniowy, aspartam, astma oskrzelowa, celuloza mikrokrystaliczna, grupa pediatryczna, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, sól sodowa, stearynian magnezu, substancja rozpadowa, tabletka do rozgryzania i żucia, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asmenol 5 mg
Montelukast, składnik leku Asmenol, może być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w tym w ciąży, jedynie gdy jest to bezwzględnie konieczne. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogennego wpływu montelukastu na rozwój zarodka czy płodu. Dane kliniczne po wprowadzeniu leku do obrotu nie potwierdzają jednoznacznego związku przyczynowego między stosowaniem montelukastu a wadami wrodzonymi, choć sporadycznie odnotowano przypadki wad kończyn u noworodków. Decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę ciężkość choroby podstawowej, np. astmy, oraz potencjalne zagrożenia wynikające z jej nieleczenia. W trakcie ciąży zaleca się monitorowanie rozwoju płodu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Astmodil 4 mg
Astmodil w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany dla dzieci w wieku 2-5 lat, z zalecaną dawką 1 tabletki raz na dobę, podawanej wieczorem, z zachowaniem odstępu 1 godziny przed lub 2 godzin po posiłku. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Terapeutyczny efekt montelukastu obserwuje się już po pierwszej dobie terapii, co podkreśla konieczność regularnego stosowania leku, także w okresach dobrej kontroli astmy oraz podczas zaostrzeń. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dawka jest niezależna od płci pacjenta.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, astma wysiłkowa, Astmodil, ciężki napad astmy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, doustny kortykosteroid, efekt terapeutyczny, glikokortykosteroid wziewny, kontrola astmy, montelukast, nadzór osoby dorosłej, niewydolność nerek, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Montelukast Teva 5 mg
Montelukast Teva w dawce 5 mg, dostępny w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny klinicznie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne, wydłużać czas reakcji oraz obniżać czujność i koordynację ruchową. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych objawach, zalecić monitorowanie własnych reakcji na lek, szczególnie na początku terapii lub przy zmianie dawkowania, oraz przestrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn w przypadku wystąpienia niekorzystnych objawów. Warto uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka, takie jak wiek pacjenta, współistniejące schorzenia neurologiczne, zaburzenia funkcji wątroby oraz stosowanie leków o działaniu sedatywnym, które mogą nasilać działania niepożądane montelukastu.
aspartam, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, choroba neurologiczna, działanie niepożądane, efekt sedatywny, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwhistaminowy, montelukast, montelukast sodowy, opioid, profil bezpieczeństwa, senność, stężenie leku w osoczu, tabletka do rozgryzania i żucia, upośledzenie funkcji psychomotorycznej, zaburzenie funkcji wątroby, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Obstrukcyjny bezdech senny u dzieci – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Obstrukcyjny bezdech senny (OBS) u dzieci, dotykający 1-5% populacji pediatrycznej, charakteryzuje się częściową lub całkowitą obturacją górnych dróg oddechowych podczas snu, prowadzącą do epizodów niedotlenienia i wybudzeń. Najczęściej diagnozowany jest u dzieci w wieku 2-6 lat, związany z przerostem migdałków podniebiennych i gardłowego, choć rosnące znaczenie ma otyłość. Patofizjologia obejmuje przerost tkanki limfatycznej, otyłość, anomalie twarzoczaszki oraz dysfunkcje nerwowo-mięśniowe. Nieleczony OBS może skutkować zaburzeniami wzrostu, rozwoju neurologicznego, nadciśnieniem tętniczym i płucnym, niewydolnością prawej komory serca oraz zaburzeniami metabolicznymi. Diagnostyka opiera się na nocnej polisomnografii (PSG), gdzie AHI ≥1/h jest patognomoniczne, a ciężkość oceniana jest jako łagodna (AHI 1-5), umiarkowana (5-10) lub ciężka (>10). Kompleksowa ocena obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz endoskopię podczas snu (DISE) w wybranych przypadkach.
adenotonsillektomia, alergiczny nieżyt nosa, BiPAP, chrapanie, CPAP, dystrofia mięśniowa, endoskopia podczas snu indukowanego, hipoksemia, hipoplazja środkowej części twarzy, laryngomalacja, lek przeciwleukotrienowy, mikrognatia, moczenie nocne, montelukast, mózgowe porażenie dziecięce, mukopolisacharydoza, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadmierna senność dzienna, niewydolność prawej komory serca, obstrukcyjny bezdech senny, oddychanie przez usta, polisomnografia, poranny ból głowy, przerost migdałków, saturacja tlenem, steroid donosowy, terapia dodatnim ciśnieniem, terapia miofunkcjonalna, tonsillektomia językowa, tracheostomia, wazokonstrykcja płucna, wskaźnik bezdechów i spłyceń oddychania, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zespół Downa, zespół Pradera-Williego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Milukante 4 mg
Milukante to lek zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, co ułatwia podawanie preparatu zwłaszcza dzieciom. Tabletki mają jasno różowy, owalny i dwuwypukły kształt. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 4,8 mg aspartamu (E 951) oraz 104,51 mg mannitolu (E 421), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją tych składników. Pozostałe składniki to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hydroksypropyloceluloza, disodu edetynian, talk oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Milukante
Montelukast w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, stosowany w terapii astmy, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, które wymagają stosowania krótkodziałających β-agonistów wziewnych. Nagłe odstawienie glikokortykosteroidów, zarówno wziewnych, jak i doustnych, na rzecz montelukastu jest niewskazane ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo takiego postępowania. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Straussa, takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza przy zmianach w dawkowaniu glikokortykosteroidów. Pacjenci z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy powinni unikać NLPZ mimo stosowania montelukastu. Produkt zawiera aspartam (6 mg/tabletkę), mannitol (130 mg/tabletkę) oraz mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z fenyloketonurią oraz zaburzeniami przewodu pokarmowego.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, depresja, dysfagia, eozynofilia, eozynofilia układowa, fenyloketonuria, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, mannitol, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, skłonność samobójcza, wysypka naczyniowa, zapalenie naczyń krwionośnych, zdarzenie neuropsychiatryczne, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Milukante 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej preparatu Milukante, zostało szeroko zbadane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach długoterminowych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie, a w krótkoterminowych nawet do 900 mg/dobę przez około tydzień, bez istotnych działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki przedawkowania sięgające 1000 mg, co u dzieci (np. 42-miesięcznych) odpowiadało dawce około 61 mg/kg masy ciała, znacznie przekraczającej standardowe dawkowanie terapeutyczne 5 mg. Profil bezpieczeństwa montelukastu w przedawkowaniu pozostaje zbliżony do tego obserwowanego przy dawkach terapeutycznych, a większość pacjentów nie wykazuje objawów klinicznych.
astma, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, Milukante, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, podrażnienie układu pokarmowego, profil bezpieczeństwa montelukastu, senność, spowolnienie psychoruchowe, toksyczność, układ pokarmowy, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół churga-straussa – Etiologia i przyczyny
Zespół Churga-Straussa, obecnie określany jako eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA), to rzadkie układowe zapalenie naczyń małych i średnich, głównie w układzie oddechowym, o podłożu autoimmunologicznym. Patogeneza choroby wiąże się z nadmierną aktywnością limfocytów Th2 i eozynofilią, a u 30-40% pacjentów stwierdza się obecność MPO-ANCA, co koreluje z fenotypem zapalenia naczyń i objawami takimi jak mononeuropatia mnogą czy zajęcie nerek. W przypadku pacjentów ANCA-negatywnych dominuje fenotyp eozynofilowy z częstszym zapaleniem mięśnia sercowego. Genetycznie EGPA wykazuje zróżnicowanie: podtyp MPO-ANCA-dodatni jest silnie związany z allelami HLA-DQ, natomiast podtyp ANCA-ujemny wykazuje inną ekspresję genów, m.in. GPA33 i TSLP. Czynniki środowiskowe, takie jak ekspozycja na krzemionkę (iloraz szans 3,26) czy pył zbożowy, oraz leki (np. antagoniści receptorów leukotrienowych) mogą inicjować lub zaostrzać chorobę, choć ich rola jest dyskusyjna. Kluczowymi czynnikami ryzyka są astma (obecna u niemal wszystkich pacjentów), alergie, eozynofilia oraz wiek 38-54 lata.
alergen środowiskowy, alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptora leukotrienowego, antybiotyk makrolidowy, Aspergillus, badanie asocjacji genomowej, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba nerek, dupilumab, eozynofilia, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, interleukina-10, karbamazepina, kardiomiopatia restrykcyjna, klarytromycyna, limfocyt T pomocniczy, limfopoetyna zrębu grasicy, mesalazyna, mieloperoksydaza, mononeuropatia mnoga, montelukast, narażenie na krzemionkę, omalizumab, polip nosa, przeciwciała przeciw cytoplazmie neutrofilów, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, rozpuszczalnik organiczny, stwardniające zapalenie dróg żółciowych, układ oddechowy, układowe zapalenie naczyń, zafirlukast, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zarodniki grzybów, zastoinowa niewydolność serca, zespół Churga-Straussa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Romilast 4 mg
Romilast 4 mg to preparat zawierający montelukast sodowy w dawce 4 mg, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przeznaczonych głównie dla populacji pediatrycznej. Tabletki mają owalny kształt, są obustronnie wypukłe, o charakterystycznym różowo-czerwonym marmurkowym wyglądzie z wytłoczonym napisem „MT4” oraz aromacie wiśniowym, co zwiększa akceptowalność leku. Każda tabletka zawiera 1,2 mg aspartamu (E 951) oraz 165,17 mg mannitolu (E 421), co wymaga uwagi ze strony personelu medycznego ze względu na potencjalne reakcje alergiczne lub nietolerancje. Substancje pomocnicze obejmują również celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, kroskarmelozę sodową, tlenek żelaza czerwony (E 172) oraz magnezu stearynian.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, forma farmaceutyczna, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka do rozgryzania, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Astmodil 4 mg
Astmodil to lek w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, zawierający 4 mg montelukastu sodowego jako substancji czynnej. Tabletki są przeznaczone głównie dla pacjentów pediatrycznych, ułatwiając podanie leku dzięki formie do żucia i aromatowi wiśniowemu, co poprawia akceptację terapii. W składzie leku znajdują się substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak aspartam (0,50 mg/tabletkę), glukoza (8,104 mg/tabletkę), alkohol benzylowy (0,065 mg/tabletkę), etanol (0,032 mg/tabletkę) oraz d-limonen, które mogą wywoływać reakcje u pacjentów z nietolerancjami lub alergiami. Pozostałe substancje pomocnicze pełnią funkcje technologiczne, wpływając na stabilność i właściwości farmaceutyczne produktu.
alkohol benzylowy, aspartam, Astmodil, biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, d-limonen, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja o znanym działaniu, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 10 mg
Preparat Orilukast zawierający montelukast w dawce 10 mg był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) z astmą, 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat stosujących formę 5 mg. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Często obserwowano również biegunki, nudności, wymioty, podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę, jednak niektóre z tych objawów występowały z podobną częstością w grupie placebo.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, świąd, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Monkasta 5 mg
Monkasta 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazana do leczenia astmy u dzieci w wieku 6-14 lat, z zalecaną dawką 1 tabletki (5 mg montelukastu) raz na dobę, przyjmowaną wieczorem, 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Lek wykazuje efekt terapeutyczny już w ciągu pierwszych 24 godzin od rozpoczęcia terapii. Nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, jednak brak jest danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Stosowanie leku powinno być systematyczne, niezależnie od nasilenia objawów astmy, a schemat dawkowania jest identyczny dla obu płci.
astma, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, czynność płuc, doustne kortykosteroidy, kontrola objawów astmy, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, parametry astmy, podanie doustne, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia wspomagająca, wziewne kortykosteroidy, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast LEK-AM 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, stosowanego w dawce terapeutycznej 10 mg/dobę, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają dane z badań klinicznych oraz obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu. Pacjenci otrzymywali dawki nawet do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. W przypadkach ostrego przedawkowania, w tym u dzieci (dawki do 1000 mg, tj. około 61 mg/kg masy ciała), najczęściej nie obserwowano poważnych objawów toksyczności. Zgłaszane działania niepożądane obejmowały ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierną aktywność psychoruchową, które były zgodne z profilem bezpieczeństwa leku i występowały przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawkowanie.
badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadmierne pragnienie, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, profil bezpieczeństwa, senność, tabletka powlekana, wymioty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Montelukast Aurovitas 4 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 4 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) wykazuje generalnie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które mogą negatywnie wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych objawach oraz zalecić zachowanie ostrożności, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki. Wskazane jest również, aby pacjent wstrzymał się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia tych symptomów.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Montelukast Bluefish Pharma 5 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 5 mg, dostępny w postaci tabletek do rozgryzania i żucia zawierających 5 mg montelukastu sodowego oraz 1,5 mg aspartamu (E 951), generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, w praktyce klinicznej zgłaszano działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które mogą potencjalnie upośledzać tę zdolność. Lekarz przepisujący powinien zatem poinformować pacjenta o możliwym ryzyku oraz zalecić obserwację reakcji na lek, szczególnie w początkowym okresie terapii, a także unikanie prowadzenia pojazdów do momentu poznania indywidualnej tolerancji preparatu.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, farmakoterapia, montelukast, Montelukast Bluefish Pharma, montelukast sodowy, obsługa maszyn, prowadzenie pojazdów, reakcja pacjenta, relacja lekarz-pacjent, senność, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia, wizyta kontrolna, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Singulair Mini
Przed rozpoczęciem terapii montelukastem w dawce 4 mg (Singulair Mini) u dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat, konieczne jest precyzyjne rozpoznanie astmy przewlekłej przez specjalistę. Montelukast nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie zaleca się stosowanie krótkodziałających β2-agonistów wziewnych. Nagłe odstawienie glikokortykosteroidów, zarówno wziewnych, jak i doustnych, jest niewskazane i nie powinno być zastępowane montelukastem bez nadzoru lekarskiego. W trakcie terapii należy monitorować objawy zespołu Churga-Strauss, zwłaszcza eozynofilię, wysypkę naczyniową, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne oraz neuropatię, które mogą wymagać leczenia glikokortykosteroidami ogólnoustrojowymi. Pacjenci z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy powinni unikać jego stosowania oraz innych NLPZ, gdyż mogą one nasilać objawy astmy mimo terapii montelukastem.
antagonista receptora leukotrienowego, astma przewlekła, depresja, eozynofil, eozynofilia układowa, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, pediatra, powikłanie kardiologiczne, pulmonolog, skłonność samobójcza, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaostrzenie astmy, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Promonta 4 mg 4 mg
Montelukast, substancja czynna preparatu Promonta 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Dostępne dane kliniczne wskazują, że lek nie wpływa negatywnie na koncentrację i koordynację psychoruchową pacjentów. Niemniej jednak, bardzo rzadko mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność oraz zawroty głowy, które potencjalnie mogą zaburzać szybkość reakcji i orientację przestrzenną, co wymaga uwagi lekarza podczas przepisywania leku.
benzodiazepiny, dawkowanie leku, działania niepożądane, koordynacja psychoruchowa, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, montelukast, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa leku, Promonta, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletki do rozgryzania i żucia, wywiad lekarski, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Promonta 10 mg 10 mg
Lek Promonta 10 mg zawiera montelukast sodowy i jest wskazany do leczenia astmy oraz astmy z towarzyszącym sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. Zalecana dawka to 1 tabletka powlekana 10 mg raz na dobę, przyjmowana wieczorem, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek ani z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dawkowanie jest identyczne dla obu płci. Efekt terapeutyczny jest zauważalny już po pierwszej dobie leczenia, co podkreśla się w edukacji pacjenta.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, kontrola objawów astmy, krótko działający β-agonista, leczenie astmy, lek przeciwastmatyczny, montelukast, niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, schemat leczenia astmy, substancja czynna, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wskaźnik kontroli astmy, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Teva 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, zarówno u pacjentów pediatrycznych, jak i dorosłych, wykazuje stosunkowo wysoki profil bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz krótkotrwałe dawki do 900 mg/dobę nie powodowały istotnych klinicznie działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki przyjęcia dawek nawet do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy), gdzie obserwacje kliniczne i laboratoryjne potwierdziły zgodność z ogólnym profilem bezpieczeństwa montelukastu. Najczęściej zgłaszane objawy przedawkowania to bóle brzucha, senność, wzmożone pragnienie, bóle głowy, wymioty oraz nadpobudliwość psychoruchowa, które są zgodne z profilem bezpieczeństwa leku.
ból brzucha, ból głowy, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie objawów, montelukast, nadpobudliwość psychoruchowa, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie montelukastu, senność, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Singulair 5 5 mg
Singulair 5, zawierający 5 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast lub jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym aspartam (E 951, 1,5 mg/tabletkę) oraz alkohol benzylowy (E 1519, do 0,45 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu, będącego źródłem fenyloalaniny. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów z historią reakcji alergicznych na montelukast niezależnie od dawki i postaci farmaceutycznej oraz tych z potwierdzoną nadwrażliwością na substancje pomocnicze.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Bluefish
Montelukast Bluefish nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy; w takich sytuacjach pacjent powinien stosować wziewne, krótko działające β-agonisty. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na β-agonistę konieczna jest pilna konsultacja lekarska. Nie należy nagle odstawiać kortykosteroidów wziewnych lub doustnych podczas włączania montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki kortykosteroidów doustnych. U pacjentów stosujących montelukast istnieje ryzyko wystąpienia układowej eozynofilii i zespołu Churga-Strauss, szczególnie przy jednoczesnym zmniejszeniu dawki lub odstawieniu kortykosteroidów doustnych. Należy monitorować objawy takie jak eozynofilia, zmiany skórne naczyniowe, pogorszenie funkcji płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatie, które wymagają weryfikacji schematu leczenia.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, beta-agonista krótko działający, dysfagia, eozynofilia, eozynofilia układowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, montelukast, neuropatia, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zdarzenie neuropsychiatryczne, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Bluefish 5 mg
Montelukast Bluefish w dawce 5 mg w postaci tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany do leczenia astmy u dzieci w wieku 6-14 lat, z zalecaną dawką 1 tabletki raz na dobę, przyjmowaną wieczorem, na czczo (1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak brak danych dotyczących ciężkiej niewydolności wątroby. Dawkowanie jest identyczne dla obu płci. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 24 godzinach od rozpoczęcia terapii, a kontynuacja leczenia jest kluczowa nawet w okresach kontroli objawów lub zaostrzeń astmy.
astma, ciężki napad astmy, czynność płuc, doustne kortykosteroidy, kontrola astmy, leczenie przeciwzapalne, leczenie wspomagające, montelukast, niewydolność wątroby, przewlekła astma łagodna, tabletka powlekana, tabletki do rozgryzania, wziewne kortykosteroidy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby