bezsenność
Bezsenność (insomnia) to zaburzenie snu charakteryzujące się trudnościami w zasypianiu, utrzymaniu ciągłości snu, zbyt wczesnym budzeniem się lub nieodpowiednią jakością snu mimo odpowiednich warunków do wypoczynku. Jest to najczęstsze zaburzenie snu, które może występować jako objaw pierwotny lub wtórny do innych schorzeń.
Bezsenność dzieli się na ostrą (trwającą do 3 miesięcy) oraz przewlekłą (utrzymującą się powyżej 3 miesięcy). W diagnostyce kluczowy jest wywiad lekarski oraz dziennik snu prowadzony przez pacjenta. W wybranych przypadkach wskazane jest wykonanie badania polisomnograficznego, szczególnie gdy podejrzewa się inne zaburzenia snu jak bezdech senny czy zespół niespokojnych nóg.
Leczenie bezsenności obejmuje terapię poznawczo-behawioralną (CBT-I) oraz farmakoterapię. CBT-I jest uznawana za metodę pierwszego wyboru w bezsenności przewlekłej. Wśród leków stosuje się benzodiazepiny, leki-Z (zolpidem, zopiklon, zaleplon), antagonistów receptorów oreksyny (suworeksant, daridoreksant, lemboreksant), agonistów receptora melatoninowego oraz leki przeciwdepresyjne o działaniu sedatywnym.
Nieleczona bezsenność prowadzi do pogorszenia funkcji poznawczych, obniżenia odporności, zwiększonego ryzyka wypadków oraz rozwoju lub zaostrzenia chorób somatycznych i psychicznych. Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem przyczyn, czasu trwania bezsenności oraz chorób współistniejących.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja tasiemcem – Objawy
Infekcja Enterobius vermicularis, powszechnie znana jako owsica, jest jedną z najczęstszych infekcji pasożytniczych, szczególnie u dzieci w wieku szkolnym. Dorosłe owsiki osiągają długość 6-13 mm i bytują w jelicie grubym oraz odbytnicy, gdzie dojrzewają i rozmnażają się. Charakterystycznym objawem jest intensywny świąd okolicy odbytu, nasilający się nocą, co wynika z migracji samic pasożyta na zewnątrz w celu złożenia jaj. Objawy mogą obejmować zaburzenia snu, rozdrażnienie, zgrzytanie zębami, a u kobiet dodatkowo świąd i zapalenie sromu oraz pochwy. Cykl życiowy trwa 4-8 tygodni, a jaja pozostają zakaźne przez około 4-6 godzin na skórze i do 2 tygodni na przedmiotach, co sprzyja reinfekcji. W przebiegu choroby możliwe są powikłania, takie jak wtórne zakażenia bakteryjne skóry, zapalenia narządów płciowych, a w rzadkich przypadkach zapalenie otrzewnej czy wyrostka robaczkowego.
albendazol, appendicitis, bezsenność, bruksizm, cykl życiowy pasożyta, enureza nocna, hydrokortyzon, infekcja dróg moczowych, infekcja owsikami, jelito cienkie, jelito grube, lek przeciwpasożytniczy, mebendazol, nadkażenie bakteryjne, owsica, owsik ludzki, parazytoza, pyrantel, salpingitis, świąd odbytu, tlenek cynku, vulvovaginitis, wyrostek robaczkowy, zaburzenia psychospołeczne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoodbytnicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie sromu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atosiban Accord 37,5 mg/5 ml
Atosiban Accord (37,5 mg/5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Substancja czynna, atosiban w postaci octanu, stosowana w stężeniu 0,75 mg/ml po rozcieńczeniu, powodowała działania niepożądane u 48% pacjentek, z przewagą objawów o umiarkowanym nasileniu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były nudności (14%), klasyfikowane jako bardzo częste (≥1/10). Inne często występujące działania to wymioty, ból głowy, zawroty głowy, tachykardia, niedociśnienie oraz uderzenia gorąca. Reakcje w miejscu podania oraz gorączka występowały odpowiednio często i niezbyt często. Niezbyt często obserwowano krwotok maciczny, atonię macicy, świąd, wysypkę, bezsenność oraz hiperglikemię, co wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentek z predyspozycjami metabolicznymi. Rzadko występowały reakcje alergiczne, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne.
antagonista wapnia, atonia macicy, atozyban, beta-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ciąża mnoga, duszność, gorączka, hiperglikemia, krwotok maciczny, lek tokolityczny, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, tachykardia, terapia skojarzona, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie oddechowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Liść Melisy 2,0 g/saszetkę
Liść melisy (Melissa officinalis L., folium) w formie ziół do zaparzania w saszetkach (2,0 g/saszetkę) jest stosowany w medycynie naturalnej głównie w łagodzeniu objawów stresu psychicznego, takich jak niepokój, napięcie nerwowe oraz łagodne stany lękowe. Preparat wykazuje działanie uspokajające i sedatywne, co sprzyja regulacji rytmu dobowego oraz ułatwia zasypianie bez wywoływania silnych efektów nasennych charakterystycznych dla syntetycznych leków. Melisa jest również wskazana w leczeniu trudności z inicjacją snu, niepokojów nocnych oraz płytkiego snu, przyczyniając się do przywrócenia równowagi psychicznej pacjenta.
bezsenność, dolegliwości układu pokarmowego, dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsja czynnościowa, działanie karminatywne, działanie sedatywne, flatulencja, gazy jelitowe, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, napięcie nerwowe, niepokój, niestrawność, rytm dobowy, skurcz jelit, stan lękowy, stres psychiczny, właściwości uspokajające, wzdęcia, ziołolecznictwo - Leksykon substancji czynnych
Rumianek – Wskazania do stosowania
Rumianek (Matricaria recutita L.) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym o udokumentowanych właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych, spazmolitycznych oraz łagodzących podrażnienia. W gastroenterologii znajduje zastosowanie w łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, takich jak wzdęcia i skurcze o niewielkim nasileniu, m.in. w preparacie Gastrosan fix zawierającym 1,00 g kwiatu rumianku, 0,66 g korzenia prawoślazu oraz 0,34 g liścia mięty pieprzowej na saszetkę. W stomatologii rumianek jest wykorzystywany w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, w tym zapalenia dziąseł i powierzchniowego zapalenia przyzębia, np. w preparacie Dentosept (wyciąg z koszyczka rumianku i innych ziół) oraz w Dentinox N (15% nalewka z rumianku, 0,34% lidokaina), stosowanym w łagodzeniu dolegliwości związanych z wyrzynaniem się zębów mlecznych.
bezsenność, czyrak, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie nasenne, działanie przeciwzapalne, działanie uspokajające, krwawienie dziąseł, menopauza, nadwrażliwość, nalewka rumiankowa, napięcie nerwowe, narządy płciowe żeńskie, oparzenie słoneczne, parodontoza, pobudliwość nerwowa, podrażnienie dziąseł, podrażnienie skóry, przeziębienie, rana powierzchniowa, skurcze przewodu pokarmowego, stan zapalny, wyrzynanie zębów mlecznych, wzdęcia, zaburzenia snu, zaburzenia trawienia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej i gardła, zapalenie języka, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie przyzębia, zapalenie skóry - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Relanium 5 mg/ml
Diazepam, jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Obecne dane nie potwierdzają bezpieczeństwa stosowania diazepamu w ciąży, zwłaszcza w I i III trymestrze, ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu i noworodka, takich jak zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia ssania, hipotermia oraz umiarkowana depresja oddechowa. Długotrwała terapia lub stosowanie dużych dawek w ostatnim trymestrze może prowadzić do uzależnienia noworodka i objawów odstawiennych, w tym drażliwości, zaburzeń snu, wzmożonego napięcia mięśniowego, zaburzeń oddychania i trudności w karmieniu. Ze względu na niedojrzałość enzymatyczną noworodków, zwłaszcza wcześniaków, istnieje ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.
benzodiazepina, bezsenność, depresja oddechowa, diazepam, drażliwość, fizjoterapia, hipotermia, napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, psychoterapia, sedacja, stan lękowy, technika relaksacyjna, trymestr ciąży, układ enzymatyczny, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca płodu, zaburzenie ssania, zależność fizyczna, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Setaloft 50 mg 50 mg
Lek Setaloft zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla SSRI, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (15%), ból głowy (22%), bezsenność (21%) i biegunka (11%), które zwykle mają łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują podczas kontynuacji terapii. U mężczyzn z zespołem lęku społecznego istotnym działaniem jest zaburzenie seksualne – niezdolność do ejakulacji, występująca u 14% pacjentów (vs. 0% placebo). Profil bezpieczeństwa jest podobny u pacjentów z depresją, zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym, napadami paniki i PTSD. W badaniach klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną i 2145 na placebo odnotowano, że wiele działań niepożądanych jest zależnych od dawki i często przemijających, nie wymagających odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii u osób starszych oraz zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia, co jest efektem klasy leków SSRI/TCA.
agresja, anoreksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek, depresja, drgawka, drżenie, hiperkinezja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwiomocz, labilność emocjonalna, mania, migrena, myśli samobójcze, napad paniki, nietrzymanie moczu, niezdolność do ejakulacji, nudność, omam, parestezja, podwyższony poziom ALT, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, sertralina, Setaloft, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odcinka QT, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zawrót głowy, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – CetAlergin 10 mg
Analiza danych klinicznych i obserwacyjnych dotyczących cetyryzyny dichlorowodorku (CetAlergin 10 mg) wskazuje na dominujące działania niepożądane o charakterze neurologicznym, takie jak senność (9,63% vs 5,00% placebo), zmęczenie (1,63% vs 0,95% placebo), bóle i zawroty głowy. W badaniach z udziałem ponad 3200 pacjentów wykazano, że działania te mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie. Pomimo selektywności cetyryzyny jako antagonisty receptorów H1, odnotowano sporadyczne przypadki zaburzeń układu moczowego, akomodacji oka oraz suchości błon śluzowych. Dodatkowo, rzadko obserwowano zaburzenia czynności wątroby manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi i bilirubiną, które ustępowały po odstawieniu leku. U dzieci (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to biegunka (1,0%), senność (1,8%) oraz zmęczenie (1,0%).
aktywność cholinolityczna, aminotransferaza, amnezja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawu, bolesne oddawanie moczu, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, mimowolne oddawanie moczu, myśl samobójcza, nieprawidłowa czynność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie, osłabienie pamięci, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor H1, rotacja gałek ocznych, senność, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, złe samopoczucie, zmęczenie, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hypnogen
Przed zastosowaniem Hypnogenu (winian zolpidemu, 10 mg) konieczne jest dokładne ustalenie przyczyny bezsenności i eliminacja czynników ją wywołujących, gdyż utrzymująca się bezsenność po 7-14 dniach leczenia może wskazywać na pierwotne zaburzenia psychiczne lub fizyczne wymagające dalszej diagnostyki. Zolpidem jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko encefalopatii wątrobowej oraz u osób poniżej 18. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów starszych i osłabionych zaleca się stosowanie zmniejszonych dawek. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z zaburzeniami czynności oddechowej, gdyż lek może nasilać depresję ośrodka oddechowego.
ADHD, bezsenność, ból głowy, depresja oddechowa, działanie niepożądane, encefalopatia wątrobowa, lek nasenny, lek opioidowy, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, omam, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, śpiączka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychoruchowe, zawrót głowy, zolpidem - Leksykon substancji czynnych
Doksylamina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Doksylamina, jako substancja o działaniu przeciwhistaminowym i sedatywnym, wywiera znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest szczegółowo opisane w charakterystykach produktów leczniczych. Efekty te obejmują senność, osłabienie czujności, wydłużenie czasu reakcji oraz niewyraźne widzenie, a ich nasilenie zależy od dawki (10 mg – umiarkowane/znaczne, 12,5 mg – znaczne, 25 mg – istotne do znacznego) oraz czasu od przyjęcia leku. Najsilniejsze działanie obserwuje się w pierwszych dniach terapii, kiedy organizm nie wytworzył jeszcze tolerancji na efekt sedatywny. W związku z tym zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn szczególnie w początkowym okresie leczenia, a także indywidualną ocenę pacjenta pod kątem wpływu leku na funkcje poznawcze i psychomotoryczne.
bezsenność, charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, doksylamina, działanie nasenne, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, funkcja poznawcza, indywidualna wrażliwość na lek, lek sedatywny, niewyraźne widzenie, osłabienie czujności, pirydoksyna, preparat złożony, senność, stężenie leku we krwi, substancja czynna, tolerancja na lek, zaburzenie zdolności reagowania, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Doperil 10 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Apo-Doperil, stosowany w terapii choroby Alzheimera, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka, kurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważniejszych powikłań należy zwrócić uwagę na omdlenia, zawroty głowy (często), napady padaczkowe, objawy pozapiramidowe (niezbyt często) oraz złośliwy zespół neuroleptyczny (rzadko). Zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia (niezbyt często) oraz blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy (rzadko), wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i osób w podeszłym wieku.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Alzheimera, donepezyl chlorowodorek, hepatotoksyczność, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, napad padaczkowy, nietolerancja laktozy, nietrzymanie moczu, nudność, objaw pozapiramidowy, omamy, omdlenie, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, profil bezpieczeństwa, rabdomioliza, substancja czynna, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Testavan 20 mg/g
Testavan, żel przezskórny zawierający 20 mg/g testosteronu, uwalnia 23 mg testosteronu na jedno naciśnięcie pompki (1,15 g żelu). W badaniach klinicznych (n=379) najczęstsze działania niepożądane dotyczyły miejsc aplikacji (4%) i obejmowały wysypkę, rumień, świąd, zapalenie, suchość i podrażnienie skóry, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Preparat zawiera glikol propylenowy (0,2 g/g żelu) oraz alkohol, co może potęgować podrażnienia. Często obserwowano także podwyższenie stężenia trójglicerydów, PSA, hematokrytu i hemoglobiny, a także nadciśnienie i bóle głowy. Monitorowanie tych parametrów jest kluczowe ze względu na ryzyko policytemii, nadciśnienia oraz potencjalnych zmian w układzie naczyniowym i hematologicznym.
bezdech senny, bezsenność, ból głowy, erytropoeza, ginekomastia, glikol propylenowy, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, łagodny rozrost prostaty, łojotok, nadciśnienie, niedokrwistość, oligospermia, parestezje, policytemia, priapizm, PSA, rak prostaty, reakcja w miejscu podania, retencja sodu, spermatogeneza, trądzik, trójglicerydy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie skóry, zawroty głowy, żel przezskórny, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidone Grindeks 0,5 mg
Produkt leczniczy Risperidone Grindeks dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach od 0,5 mg do 6 mg, a dawkowanie powinno być dostosowane do wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz indywidualnej odpowiedzi na leczenie. W leczeniu schizofrenii u dorosłych zaleca się rozpoczęcie od dawki 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg/dobę drugiego dnia, a optymalna dawka terapeutyczna wynosi zwykle 4-6 mg/dobę, nie przekraczając 10 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych. U osób w podeszłym wieku dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z zakresem dawkowania 1-6 mg/dobę i maksymalną dawką 6 mg/dobę. U pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera zalecana dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę (preferowany roztwór doustny), z możliwością zwiększenia do 1 mg dwa razy na dobę, a czas leczenia nie powinien przekraczać 6 tygodni. Dzieci i młodzież w wieku 5-18 lat o masie ciała ≥50 kg rozpoczynają leczenie od 0,5 mg/dobę, z dawką optymalną 1 mg/dobę i maksymalną 1,5 mg/dobę, natomiast dzieci o masie <50 kg zaczynają od 0,25 mg/dobę (roztwór doustny), z dawką optymalną 0,5 mg/dobę i maksymalną 0,75 mg/dobę.
akatyzja, bezsenność, choroba Alzheimera, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek depot, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, nadmierne pocenie, nudność, objaw psychotyczny, objawy odstawienne, objawy pozapiramidowe, otępienie, roztwór doustny, ruch mimowolny, rysperydon, schizofrenia, tabletka powlekana, uporczywa agresja, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ristidic 1,5 mg
Ristidic, zawierający rywastygminę w postaci wodorowinianu, jest stosowany w terapii otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje przede wszystkim działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (38% pacjentów), wymioty (23%) oraz biegunka, szczególnie nasilone w fazie dostosowywania dawki. U kobiet obserwuje się większą wrażliwość na zaburzenia żołądkowo-jelitowe i zmniejszenie masy ciała. Istotne jest ryzyko poważnych powikłań, w tym pęknięcia przełyku w wyniku nasilonych wymiotów. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne (koszmary senne, pobudzenie, splątanie, lęk, bezsenność, depresja, omamy, agresja), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność, drżenie, omdlenia, rzadko drgawki) oraz kardiologiczne (rzadko dusznica bolesna, zaburzenia rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wrzodowa, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pokrzywka, rywastygmina, senność, splątanie, tachykardia, wodorowinian rywastygminy, wymioty, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium folinate Sandoz 10 mg/ml
Stosowanie wapnia folinianu (Calcium folinate Sandoz) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu, które mogą wpływać na bezpieczeństwo pacjenta. Bardzo rzadko obserwuje się reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja) oraz zwiększenie częstości napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką. Duże dawki mogą powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które ustępują po zmniejszeniu dawki. Niezbyt często po podaniu dożylnym pojawia się gorączka, wymagająca różnicowania z infekcją. W terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem (5-FU) bardzo często występuje niewydolność szpiku kostnego (pancytopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), zapalenie błon śluzowych (jama ustna, czerwień wargowa) oraz wymioty i nudności (≥1/10 w schemacie miesięcznym). W schemacie tygodniowym bardzo często obserwuje się ciężką biegunkę i odwodnienie, które mogą prowadzić do zgonu i wymagają hospitalizacji. Często występuje także zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej (zespół ręka-stopa), a z nieznaną częstością hiperamonemia, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
5-fluorouracyl, bezsenność, biegunka, depresja, folinian wapnia, gorączka, hiperamonemia, małopłytkowość, mielosupresja, napad drgawkowy, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, nudności i wymioty, odwodnienie, padaczka, pancytopenia, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jamy ustnej, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zypsila 60 mg
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila, był stosowany doustnie u około 6500 dorosłych pacjentów w badaniach klinicznych, gdzie najczęstszymi działaniami niepożądanymi były bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. W zakresie kardiologicznym zyprazydon powoduje łagodne do umiarkowanego wydłużenie odstępu QT, proporcjonalne do dawki, z 12,3% pacjentów doświadczających wydłużenia o 30-60 ms oraz 1,6% z wydłużeniem powyżej 60 ms. Odnotowano 0,1% przypadków wydłużenia QTc powyżej 500 ms. Hiperprolaktynemia występowała, ale zwykle ustępowała bez konieczności przerwania terapii, a objawy kliniczne, takie jak ginekomastia, były rzadkie. Napady toniczno-kloniczne i niedociśnienie występowały u mniej niż 1% pacjentów. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością sedacji i senności oraz objawów pozapiramidowych (>10%). W tej grupie nie stwierdzono napadów drgawek tonicznych ani niedociśnienia.
akatyzja, anorgazmia, bezsenność, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, drżenie, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokalcemia, limfopenia, mlekotok, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obniżone libido, parkinsonizm, pobudzenie, priapizm, prolaktyna, przełom nadciśnieniowy, refluks żołądkowo-przełykowy, schizofrenia, sedacja, senność, torsade de pointes, utrata apetytu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół odstawienny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zyprazydon - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piracetam Polpharma 1200 mg
Piracetam Polpharma w dawce 1200 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć układu nerwowego, psychicznego, immunologicznego, krwionośnego, skórnego oraz przewodu pokarmowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, jednak częstość występowania wielu działań niepożądanych pozostaje nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych, nadwrażliwości, obrzęku naczynioruchowego oraz zaburzeń krwotocznych, które mogą stanowić zagrożenie życia. W zakresie zaburzeń neurologicznych istotne jest ryzyko nasilenia padaczki, a także występowanie objawów takich jak hiperkinezja, ataksja, zawroty głowy czy zaburzenia równowagi. Działania niepożądane psychiczne obejmują nerwowość (często), depresję (niezbyt często), pobudzenie, lęk, splątanie i omamy (częstość nieznana). Wśród objawów ze strony przewodu pokarmowego wymienia się bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunkę, a także wzrost masy ciała (często).
anhedonia, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, dyspepsja, hiperkinezja, lek przeciwkrzepliwy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, splątanie, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia krwotoczne, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia percepcji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia skórne, zapalenie skóry, zawroty głowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Aurovitas 80 mg
Telmisartan Aurovitas, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do placebo, z częstością działań niepożądanych wynoszącą odpowiednio 41,4% vs 43,9%. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy. Dane z badań obejmujących 21 642 pacjentów przez okres do 6 lat wskazują na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥ 1/10 000 do < 1/1 000), ostra niewydolność nerek oraz posocznica, która w badaniu PRoFESS występowała częściej niż w grupie placebo. Należy zwrócić uwagę na ryzyko niedociśnienia, szczególnie u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem tętniczym, oraz na etniczną predyspozycję do zaburzeń czynności wątroby u pacjentów pochodzenia japońskiego. Ponadto, zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc, choć związek przyczynowy z telmisartanem nie został jednoznacznie potwierdzony.
bezsenność, bradykardia, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, kwas moczowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wysypka polekowa, zaburzenie wątroby, zakażenie dróg moczowych, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard 10 10 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z których 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle mięśni, stawów, skurcze mięśni), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) i kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz anafilaksję. U dzieci i młodzieży (wiek 10-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, a najczęstszymi działaniami są infekcje.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, infekcja, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wzdęcie, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon chorób i schorzeń
Paraliż senny – Etiologia i przyczyny
Paraliż senny to stan, w którym pacjent jest świadomy, lecz tymczasowo niezdolny do ruchu lub mowy podczas przejścia między snem a czuwaniem, wynikający z nieprawidłowego nakładania się fazy REM i stanu czuwania. Neurofizjologicznie, mechanizm ten opiera się na utrzymaniu atonii mięśniowej REM, regulowanej przez neuroprzekaźniki glicynę i GABA, mimo przebudzenia świadomości. Predyspozycje genetyczne, potwierdzone badaniami bliźniąt, oraz czynniki ryzyka takie jak narkolepsja (40-60% pacjentów doświadcza paraliżu sennego), obturacyjny bezdech senny (38% chorych), niedobór snu, zaburzenia lękowe, PTSD, zaburzenia rytmu dobowego, a także pozycja spania na plecach, alkohol i niektóre leki (np. stosowane w ADHD, antydepresanty, leki nasenne i przeciwlękowe) zwiększają częstość epizodów. Paraliż senny pojawia się najczęściej w wieku 14-30 lat, bez istotnych różnic płciowych, i dotyczy około 7,6% populacji ogólnej, z wyższą częstością u studentów i pacjentów psychiatrycznych.
atonia mięśniowa, bezsenność, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, depresja, dysocjacja, faza REM snu, glicyna, halucynacja hipnagogiczna, halucynacja hipnopompiczna, hipokretyna, izolowany paraliż senny, jet lag, kwas gamma-aminomasłowy, melatonina, migrena, mikroprzebudzenie, nadciśnienie tętnicze, narkolepsja, nawracający izolowany paraliż senny, obturacyjny bezdech senny, padaczka, paraliż senny, parasomnia, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie paniczne, zaburzenie rytmu dobowego, zaburzenie stresowe pourazowe, zaburzenie zachowania w fazie REM - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eplenocard 25 mg
Profil bezpieczeństwa eplerenonu (Eplenocard) został oceniony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo. Najistotniejszym ryzykiem jest hiperkaliemia, występująca często, wymagająca regularnego monitorowania ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Często obserwuje się także zaburzenia czynności nerek, co wymaga ostrożności u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. W badaniu EPHESUS odnotowano nieistotnie statystycznie wyższą liczbę udarów mózgu u pacjentów ≥75 lat leczonych eplerenonem (30 vs. 22 przypadki w placebo), natomiast w EMPHASIS-HF liczba udarów była porównywalna (9 vs. 8). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadko.
antagonista receptora aldosteronowego, bezsenność, czynnik wzrostu naskórka, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, łagodna niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, omdlenie, pozawałowa niewydolność serca, tachykardia, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica tętnic, zapalenie gardła, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accupro 5 5 mg
Produkt leczniczy ACCUPRO (chinapryl), inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności i/lub wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6-PDH, zapalenie trzustki, które może być śmiertelne, oraz zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) prowadzący do hiponatremii. Pacjenci stosujący jednocześnie diuretyki są bardziej narażeni na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, choć nie stwierdzono bezpośredniego związku z chinaprylem, obserwowano układowe zapalenie naczyń i ginekomastię w grupie inhibitorów ACE.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chinapryl, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, małopłytkowość, martwica naskórka, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, powikłanie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, TIA, udar mózgu, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół przesunięcia czasowego – Objawy
Zespół przesunięcia czasowego (jet lag) to zaburzenie rytmu dobowego snu i czuwania wynikające z desynchronizacji wewnętrznego zegara biologicznego z lokalnym czasem po szybkim przekroczeniu co najmniej 2-3 stref czasowych. Objawy obejmują bezsenność, wczesne budzenie się, nadmierną senność, zmęczenie, bóle głowy, zaburzenia trawienia oraz deficyty poznawcze i nastroju. Nasilenie symptomów koreluje z liczbą przekroczonych stref czasowych, przy czym podróże na wschód (utrata czasu) wywołują silniejsze i dłużej trwające objawy niż podróże na zachód (zysk czasu). Czas adaptacji wynosi około jednego dnia na każdą przekroczoną strefę, a u osób starszych (>50 lat) i często podróżujących objawy mogą być bardziej nasilone i utrzymywać się dłużej. Występują także poważniejsze objawy, takie jak paraliż senny czy drgawki, oraz osłabienie układu odpornościowego.
apatia, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba sercowo-naczyniowa, chwiejność emocjonalna, drgawka, dyspepsja, jądro nadskrzyżowaniowe, jet lag, melatonina, nadmierna senność, nudności, odwodnienie, paraliż senny, rytm dobowy, szyszynka, terapia światłem, układ odpornościowy, wzdęcie, zaburzenie nastroju, zaparcie, zegar biologiczny, zespół przesunięcia czasowego, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Citalopram Vitabalans 20 mg
Citalopram Vitabalans, zawierający citalopram w postaci bromowodorku, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjenta. Lek może powodować liczne działania niepożądane wpływające na funkcje kognitywne i psychoruchowe, takie jak senność (≥10%), bezsenność, bóle głowy, drżenie, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia uwagi, omdlenia, pobudzenie, lęk, nerwowość, stany splątania, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia oraz szumy uszne. Objawy te, szczególnie nasilone w pierwszych 1-2 tygodniach terapii, mogą znacząco obniżać czujność i zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Działania niepożądane takie jak zmęczenie i bezsenność wykazują zależność od dawki, co wymaga indywidualnej oceny pacjenta podczas ustalania schematu leczenia. Ponadto, nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne (zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, splątanie, zaburzenia widzenia), które również zagrażają bezpieczeństwu prowadzenia pojazdów.
bezsenność, ból głowy, cytalopram, drżenie, efekt zależny od dawki, funkcje kognitywne, lęk, lek psychoaktywny, nadmierna potliwość, nerwowość, omdlenie, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, prowadzenie pojazdów, przemęczenie, rozszerzenie źrenic, senność, splątanie, stan splątania, szumy uszne, zaburzenia czuciowe, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tirosint Sol 13 mcg
Produkt leczniczy TIROSINT SOL zawiera lewotyroksynę sodową w formie roztworu doustnego i jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej. Przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu parametrów klinicznych oraz laboratoryjnych wykazuje znikome działania niepożądane. W przypadku nietolerancji dawki lub przedawkowania mogą wystąpić objawy tyreotoksykozy, takie jak tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, bóle głowy, drżenie, niepokój, bezsenność, osłabienie mięśni, wymioty, biegunka, gorączka, nadpotliwość, zmniejszenie masy ciała oraz zaburzenia miesiączkowania. W sytuacjach cięższych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie leczenia, a następnie ostrożne wznowienie terapii z dostosowaniem dawkowania.
bezsenność, ból głowy, dusznica bolesna, działanie niepożądane, hormonalna terapia zastępcza, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadpotliwość, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, tachykardia, terapia zastępcza, tyreotoksykoza, układ mięśniowy, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 88 mcg 88 mcg
Lewotyroksyna sodowa, aktywny składnik preparatu Euthyrox N, przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu parametrów klinicznych oraz laboratoryjnych (TSH, fT4, fT3) jest zazwyczaj dobrze tolerowana i nie wywołuje działań niepożądanych. Objawy uboczne pojawiają się głównie w wyniku przekroczenia indywidualnej tolerancji dawki lub przedawkowania, manifestując się symptomami nadczynności tarczycy, takimi jak tachykardia, migotanie przedsionków, drżenia, bezsenność, uderzenia gorąca czy utrata masy ciała. Szczególnie istotne jest unikanie gwałtownego zwiększania dawki na początku terapii, co minimalizuje ryzyko tyreotoksykozy jatrogennej. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii z dostosowaniem dawkowania.
bezsenność, ból głowy, dolegliwość dławicowa, Euthyrox N, hormon tarczycy, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, stężenie TSH, tachykardia, tyreotoksykoza, tyreotoksykoza jatrogenna, uderzenie gorąca, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trittico XR 300 mg
Trazodon, dostępny w formie chlorowodorku w preparacie Trittico XR (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 150 mg i 300 mg), jest lekiem psychoanaleptycznym o działaniu przeciwdepresyjnym, sklasyfikowanym pod kodem ATC N06AX05. Mechanizm działania opiera się na inhibicji wychwytu zwrotnego serotoniny oraz antagonizmie receptorów 5-HT2, co skutkuje szybkim początkiem efektu terapeutycznego, zauważalnym już po około tygodniu stosowania. Trazodon jest szczególnie skuteczny w leczeniu depresji z towarzyszącym lękiem i zaburzeniami snu, co czyni go wartościowym wyborem w terapii tych zaburzeń.
bezsenność, chlorowodorek trazodonu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja z lękiem, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie przeciwdepresyjne, jaskra, lęk, lek przeciwdepresyjny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, objaw pozapiramidowy, pobudzenie psychoruchowe, przekaźnictwo adrenergiczne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie snu, zaburzenie układu moczowego, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eplerenon Medreg 25 mg
Profil bezpieczeństwa eplerenonu został szczegółowo oceniony na podstawie badań klinicznych EPHESUS i EMPHASIS-HF, wykazując porównywalną częstość działań niepożądanych w stosunku do placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są hiperkaliemia (często), wymagająca regularnego monitorowania stężenia potasu, oraz niewydolność nerek (często), z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny we krwi. Inne istotne działania obejmują niedociśnienie tętnicze, omdlenia, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, lewokomorowa niewydolność serca), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności) i skóry (wysypka, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w wieku ≥75 lat, u których obserwowano nieistotny statystycznie wzrost liczby udarów mózgu.
antagonista aldosteronu, bezsenność, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, hiponatremia, kurcze mięśni, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, tachykardia, udar mózgu, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oksazepam TZF 10 mg
Oksazepam TZF w dawce 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do krótkotrwałego, doraźnego stosowania w leczeniu zaburzeń lękowych towarzyszących nerwicom oraz innym zaburzeniom psychosomatycznym, gdzie lęk stanowi dominujący objaw kliniczny. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń snu o podłożu czynnościowym, wspomagając normalizację rytmu snu i czuwania w przypadkach trudności z zasypianiem lub utrzymaniem snu, które nie mają podłoża organicznego. Preparat zawiera 10 mg oksazepamu oraz 53,8 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon substancji czynnych
Medroksyprogesteron – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Medroksyprogesteron, syntetyczna pochodna progesteronu, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, takich jak tabletki (Provera, Divina) oraz zawiesina do wstrzykiwań (Depo-Provera, 150 mg/ml). Dane dotyczące wpływu medroksyprogesteronu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn są ograniczone: nie przeprowadzono systematycznych badań dla Provera i Depo-Provera, natomiast dla Divina (zawierającej 2 mg estradiolu walerianianu i 10 mg medroksyprogesteronu octanu) nie stwierdzono wpływu na te zdolności. Mimo to, potencjalne działania niepożądane, takie jak bóle głowy (≥1/100 do <1/10), zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), migrena (≥1/1000 do <1/100), drętwienie, zaburzenia widzenia, depresja, nerwowość czy zaburzenia koncentracji, mogą teoretycznie wpływać na zdolności psychomotoryczne i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn.
bezsenność, ból głowy, depresja, drętwienie, drgawka, działanie niepożądane, działanie progestagenne, estradiol walerianianu, labilność emocjonalna, letarg, medroksyprogesteron, migrena, monoterapia, objaw neurologiczny, objaw psychiatryczny, octan medroksyprogesteronu, pochodna progesteronu, suchość oka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zoxon 2 2 mg
Produkt leczniczy Zoxon, zawierający doksazosynę w postaci mezylanu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, w tym często występujące niedociśnienie tętnicze i niedociśnienie ortostatyczne, które mogą prowadzić do omdleń i upadków, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Często obserwuje się również objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy), zaburzenia serca (kołatanie, tachykardia, ból w klatce piersiowej) oraz objawy ze strony układu oddechowego, żołądkowo-jelitowego i moczowego. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które wymagają monitorowania morfologii krwi.
bezsenność, częstomocz, depresja, dna moczanowa, doksazosyna, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, impotencja, infekcja górnych dróg oddechowych, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, reakcja alergiczna, skaza moczanowa, tachykardia, zaburzenia akomodacji, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie pęcherza moczowego, zawroty błędnikowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mywy 3 mg + 0,02 mg
Lek MYWY, zawierający drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,02 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar, przemijający napad niedokrwienny), nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. Dodatkowo obserwuje się niejednoznaczne powiązania z chorobami autoimmunologicznymi, neurologicznymi i zapalnymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, padaczka czy choroby zapalne jelit. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – przerwanie stosowania preparatu do czasu normalizacji parametrów. Ryzyko raka piersi jest nieznacznie podwyższone, jednak wzrost ten jest niewielki w stosunku do całkowitego ryzyka zachorowania u kobiet poniżej 40. roku życia, a związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja hormonalna, bezsenność, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon i etynyloestradiol, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, endometrium, hiperkaliemia, hiponatremia, induktor enzymatyczny, kandydoza, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, rak piersi, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik pospolity, trombocytoza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Produkt leczniczy Gripex Hot Intense, zawierający paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (12,2 mg) w saszetce, może negatywnie wpływać na zdolności poznawcze i motoryczne pacjenta. Szczególnie istotne jest upośledzenie koncentracji oraz wydłużenie czasu reakcji, co bezpośrednio przekłada się na ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, może wywoływać zawroty głowy, niepokój i zaburzenia widzenia, natomiast kofeina może powodować nadmierną pobudliwość i drżenia rąk, co dodatkowo wpływa na zdolności psychomotoryczne. Paracetamol sam w sobie rzadko wpływa na funkcje psychomotoryczne, jednak w połączeniu z pozostałymi składnikami może potęgować ich działanie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta, jest antagonistą kanałów wapniowych o szerokim zastosowaniu klinicznym, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, klasyfikowaną od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Objawy neurologiczne, takie jak senność i zawroty głowy, oraz naczyniorozszerzające reakcje sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, dominują w początkowej fazie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, czy reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomid, stosowany w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od wskazania i schematu leczenia. Do najpoważniejszych należą infekcje (np. zapalenie płuc u 10,6% pacjentów w badaniu IFM 2005-02, zakażenie płuc u 9,4% w CALGB 100104), ciężka mielosupresja (neutropenia 4. stopnia, gorączka neutropeniczna u 6,0% w schemacie MPR+R, trombocytopenia 3./4. stopnia) oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zatorowość płucna u 3,6% pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza). Niewydolność nerek, w tym ostra, występuje u 6,3% pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem (Rd i Rd18). Profil hematologiczny wykazuje częstość neutropenii od 42,2% do 83,3%, trombocytopenii 21,5-72,3%, niedokrwistości 28,7-70,7% oraz leukopenii 22,8-38,8%. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują biegunkę (22,8-54,5%), zaparcia (17,4-56,1%) i nudności (19,6%). Reakcje skórne, takie jak wysypka (16,2-31,7%) i świąd (25,4%), oraz objawy ogólne, w tym zmęczenie (18,1-43,9%) i gorączka (16,8-27,0%), są również powszechne.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nowotwór hematologiczny, nudności, obrzęk obwodowy, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, zmniejszony apetyt, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citaxin
Cytalopram, substancja czynna leku Citaxin, wymaga szczególnej ostrożności u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz objawów wrogości. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się podwyższone ryzyko hiponatremii spowodowanej nieprawidłowym wydzielaniem wazopresyny. Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek i wątroby powinno być dostosowane zgodnie z charakterystyką produktu. W początkowym okresie terapii konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów, zwłaszcza tych poniżej 25 roku życia, z uwagi na ryzyko nasilenia myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych. U pacjentów z zespołem lęku napadowego możliwe jest przejściowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach leczenia. Ponadto, cytalopram może wywoływać akatyzję, hiponatremię, a u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym – fazę maniakalną, co wymaga przerwania terapii.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytalopram, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, elektrowstrząsy, faza maniakalna, glikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy typu A, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra zamkniętego kąta, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie do skóry, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niewydolność nerek i wątroby, niewydolność serca, parestezja, plamica, remisja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, torsade de pointes, wrogość, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół lęku napadowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 50 mg/ml, jest związkiem immunomodulującym stosowanym u dzieci. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zazwyczaj pozostaje w granicach normy i normalizuje się kilka dni po zakończeniu terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują bóle głowy, nudności, wymioty, świąd, wysypkę, bóle stawów, zmęczenie oraz podwyższone wartości parametrów biochemicznych, takich jak mocznik, aminotransferazy i fosfataza zasadowa. Częstość występowania tych działań waha się od bardzo często (≥1/10) do często (≥1/100 do <1/10), a niektóre objawy, jak zawroty głowy, mogą mieć częstość nieznaną.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas moczowy w moczu, kwas moczowy w surowicy, MedDRA, mocznik we krwi, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, układ immunologiczny, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinpoven Forte 10 mg
Lek Vinpoven Forte zawierający winpocetynę w dawce 10 mg wykazuje profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić podczas monitorowania pacjentów. Rzadko obserwowano leukopenię, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Niezbyt często występują zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy, osłabienie oraz zaburzenia elektrokardiograficzne (obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz, dodatkowe skurcze serca), choć związek przyczynowy z lekiem nie jest jednoznaczny. Niezbyt często notowano również zmiany ciśnienia tętniczego (głównie hipotensję) i uderzenia krwi do głowy. W zakresie działań ze strony przewodu pokarmowego pojawiają się nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej (niezbyt często) oraz bóle brzucha (rzadko), które zwykle ustępują po modyfikacji dawkowania. Niezbyt często odnotowano podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji wątroby.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, dodatkowy skurcz serca, elektrokardiogram, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hipotensja, krwinka biała, leukopenia, MedDRA, morfologia krwi, nadmierna senność, nudności, obniżenie odcinka ST, odczyn alergiczny skóry, osłabienie, parametr kardiologiczny, suchość jamy ustnej, uderzenie krwi do głowy, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie elektrokardiograficzne, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin Fruit 4 mg
Produkt leczniczy NiQuitin Fruit, zawierający 4 mg nikotyny w gumie do żucia, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które są głównie związane z farmakologicznym działaniem nikotyny. U osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny nadmierne spożycie może prowadzić do nudności, omdleń oraz bólów głowy. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt i bezsenność mogą wynikać z zespołu odstawienia nikotyny, a nie bezpośrednio z działania preparatu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują nudności (bardzo często), bóle głowy i zawroty głowy (często), bezsenność i drażliwość (często), a także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, niestrawność, podrażnienie jamy ustnej i suchość w jamie ustnej. Rzadziej obserwuje się kołatanie serca, migotanie przedsionków, duszność, reakcje alergiczne, a także bóle mięśni i stawów.
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła, ból głowy, ból jamy ustnej, ból klatki piersiowej, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból stawów, ból żuchwy, czkawka, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskomfort przewodu pokarmowego, dyspepsja, epilepsja, guma do żucia lecznicza, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nasilony kaszel, niepokój, niestrawność, nietypowe sny, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie jamy ustnej, parageuzja, personel medyczny, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, terapia przeciwdrgawkowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożony apetyt, zaburzenia snu, zaburzenie czucia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 25 mg
Bulgaplin, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg, został przebadany klinicznie na ponad 8900 pacjentach, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wynosił 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania, m.in. zaburzenia układu nerwowego (bardzo często: zawroty głowy, senność; często: ataksja, zaburzenia koordynacji), zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie; rzadko: myśli samobójcze), zaburzenia serca (rzadko: wydłużenie QT), oraz ciężkie reakcje skórne (rzadko: zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, objawy odstawienia (np. bezsenność, drgawki, myśli samobójcze) oraz konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie zamiarowe, dysfagia, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, kapsułki twarde, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, parestezje, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabitril 15 mg
Tiagabina, substancja czynna leku Gabitril, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej mają charakter łagodny lub umiarkowany i pojawiają się głównie na początku terapii. W zakresie zaburzeń psychicznych bardzo często obserwuje się obniżenie nastroju, nerwowość oraz zaburzenia koncentracji (≥1/10), a często labilność emocjonalną (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak splątanie czy reakcje paranoidalne (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie układu nerwowego bardzo często pojawiają się zawroty głowy, drżenia i senność (≥1/10), natomiast rzadko niedrgawkowy stan padaczkowy i zaburzenia pola widzenia (≥1/10000 do <1/1000). W układzie pokarmowym dominują nudności (bardzo często, ≥1/10), biegunka i ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Częstość występowania siniaków wynosi ≥1/100 do <1/10, a poważniejsze reakcje skórne, takie jak pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, mają częstość nieznaną. Ponadto, bardzo często pacjenci zgłaszają uczucie zmęczenia (≥1/10).
ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, drżenie, drżenie mięśni, encefalopatia, halucynacja, labilność emocjonalna, napad padaczkowy, niedrgawkowy stan padaczkowy, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie nastroju, obserwacja porejestracyjna, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja paranoidalna, senność, siniak, splątanie, spowolniony zapis EEG, stan padaczkowy, tiagabina, uczucie zmęczenia, urojenie, wymioty, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie mowy, zaburzenie pola widzenia, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry