wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Etadron 25 mg
Eksemestan w dawce 25 mg/dobę jest generalnie dobrze tolerowany przez pacjentki z rakiem piersi, z odsetkiem przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynoszącym 7,4% w leczeniu uzupełniającym w raku wczesnym oraz 2,8% w raku zaawansowanym. Najczęstsze działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca (22% w raku wczesnym, 14% w zaawansowanym), bóle stawów (18%), zmęczenie (16%) oraz nudności (12%). Eksemestan wpływa na układ krwiotwórczy, powodując bardzo często leukopenię i często trombocytopenię, a u około 20% pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi obserwuje się zmniejszenie liczby limfocytów, bez istotnego wzrostu zakażeń wirusowych. Ponadto, lek może wywoływać jadłowstręt, zaburzenia snu (bezsenność u 12,9%), depresję, bóle głowy (13,6%) i zawroty głowy (10%), a także zmiany metaboliczne, takie jak hipercholesterolemia (3,7%) i obniżenie HDL o 7-9% oraz apolipoproteiny A1 o 5-6%.
apolipoproteina A1, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból kostno-mięśniowy, ból stawów, cholestaza, cholesterol HDL, choroba wrzodowa żołądka, depresja, dyspepsja, eksemestan, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hipercholesterolemia, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niedokrwienie serca, niewydolność serca, nudności, obrzęk obwodowy, osteoporoza, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, świąd, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calcium Aflofarm (o smaku truskawkowym)
Preparat Calcium Aflofarm zawiera jony wapnia w postaci wapnia glukonolaktobionianu i wapnia laktobionianu, dostarczając 116 mg jonów wapnia w 5 ml syropu o smaku truskawkowym. Ze względu na obecność sacharozy (1,53 g/5 ml), preparat wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u pacjentów z predyspozycją do kamicy nerkowej, zaburzeniami czynności nerek oraz chorobami serca, ze względu na ryzyko hiperkalcemii, zaburzeń rytmu serca oraz potencjalnego wpływu na funkcję mięśnia sercowego. Monitorowanie kliniczne jest szczególnie istotne podczas długotrwałej terapii lub stosowania wysokich dawek.
antybiotyk tetracyklinowy, choroba serca, digoksyna, diuretyk tiazydowy, dysfunkcja nerek, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, jon wapnia, kamica nerkowa, lek tiazydowy, mięsień sercowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nudność, objaw hiperkalcemii, poliuria, przewodnictwo elektryczne serca, tetracyklina, wapń glukonolaktobionian, wapń laktobionian, witamina D3, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fromilid Uno 500 mg
Klarytromycyna, substancja czynna leku Fromilid Uno, jest antybiotykiem makrolidowym, który może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, zwykle o łagodnym nasileniu. U dorosłych pacjentów stosujących dawki 1000 mg/dobę częściej występują nudności, wymioty, wysypka, bóle głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT i AlAT, co może wskazywać na hepatotoksyczność. W grupie pacjentów z obniżoną odpornością, w tym z AIDS, obserwuje się trudności w odróżnieniu działań niepożądanych od objawów choroby podstawowej, a u 2-3% pacjentów przyjmujących 1000 mg/dobę stwierdzono istotne zwiększenie enzymów wątrobowych oraz cytopenie, a także podwyższenie stężenia azotu mocznikowego, sugerujące wpływ na funkcje nerek. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, biegunka, ból brzucha, immunosupresja, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, neutropenia, niestrawność, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adeksa 50 mg
Lek ADEKSA zawierający akarbozę w dawce 50 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, zidentyfikowanych zarówno w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo (n=8595 dla akarbozy, n=7278 dla placebo), jak i w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), co może zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwkrzepliwe. Reakcje alergiczne występują często (≥1/100 do <1/10) i obejmują wysypkę, rumień oraz pokrzywkę. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1000) pojawiają się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wzdęcia, biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty, a także poważniejsze powikłania jak niedrożność jelit czy odma pęcherzykowa jelit. Działania niepożądane o nieznanej częstości dotyczą głównie hepatotoksyczności, w tym podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczki oraz zapalenia wątroby, z pojedynczymi przypadkami piorunującej niewydolności wątroby zakończonej zgonem, choć związek przyczynowy z lekiem nie został jednoznacznie potwierdzony.
akarboza, badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból żołądkowo-jelitowy, dieta cukrzycowa, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk, odma pęcherzykowa jelit, piorunująca niewydolność wątroby, płytki krwi, podniedrożność jelit, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, test czynności wątroby, uszkodzenie wątroby, wymioty, wzdęcia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Crestor 40 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny (Crestor) wymaga przede wszystkim leczenia objawowego oraz monitorowania funkcji narządów, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów biochemicznych takich jak aktywność enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, bilirubina) oraz kinazy kreatynowej (CK). Regularne oznaczanie tych markerów pozwala na wczesne wykrycie potencjalnych powikłań, takich jak hepatotoksyczność, miopatia czy rabdomioliza. W przypadku przedawkowania należy natychmiast odstawić lek, monitorować parametry życiowe pacjenta oraz wdrożyć leczenie podtrzymujące i objawowe, w tym odpowiednie nawodnienie, szczególnie istotne przy ryzyku uszkodzenia nerek. Hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania rozuwastatyny, co ogranicza możliwości terapeutyczne w ciężkich przypadkach.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, hemodializa, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwinkomocz, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, miopatia, nefrotoksyczność, nudności, ostra niewydolność nerek, parestezja, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, wymioty, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucosolvan 30 mg
Lek Mucosolvan zawierający ambroksolu chlorowodorek w dawce 30 mg może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości ze strony układu immunologicznego występują rzadko, natomiast reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieznaną, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (często), biegunka, wymioty, niestrawność i ból brzucha (niezbyt często), mogą wpływać na komfort pacjenta i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. W obszarze dermatologicznym rzadko obserwuje się wysypkę i pokrzywkę, natomiast ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica, mają częstość nieznaną i stanowią potencjalne zagrożenie życia.
ambroksolu chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężkie działanie niepożądane skórne, niestrawność, nudności, objaw dyspeptyczny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Produkt leczniczy Cyclo-Progynova, zawierający estradiol walerianian (2 mg) oraz norgestrel (0,5 mg), stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęstsze działania (≥1/100 do <1/10) obejmują zmiany masy ciała, bóle głowy oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha i nudności. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, nastrój depresyjny, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, palpitacje serca, a także objawy skórne (wysypka, świąd, rumień guzowaty, pokrzywka) oraz androgenne (hirsutyzm, trądzik). Dolegliwości ze strony układu rozrodczego i piersi obejmują ból, tkliwość, krwawienia lub plamienia, bolesne miesiączkowanie, wydzielinę z pochwy, zespół napięcia przedmiesiączkowego oraz powiększenie piersi. Ponadto, HTZ zwiększa ryzyko obrzęków, kurczów mięśni i uczucia zmęczenia.
ból brzucha, bolesne miesiączkowanie, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, demencja, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, estradiol walerianian, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie z odstawienia, kurcze mięśni, migrena, nastrój depresyjny, niestrawność, nietolerancja soczewek kontaktowych, norgestrel, nudności, obrzęk, palpitacje serca, pokrzywka, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, świąd, tkliwość piersi, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Unguentum undecylenicum (50 mg + 200 mg)/g
Unguentum undecylenicum, zawierający kwas undecylenowy (50 mg/g) oraz cynku undecylenian (200 mg/g), jest stosowany miejscowo, co minimalizuje ryzyko przedawkowania. Jednakże przypadkowe spożycie może wywołać objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), neurologicznego (ból głowy, zaburzenia węchowe) oraz układu limfatycznego i stawów (obrzęki stawów i węzłów chłonnych). Działania niepożądane wynikają z drażniącego wpływu kwasu undecylenowego na błony śluzowe oraz toksyczności nadmiaru związków cynku. Substancje pomocnicze, takie jak parahydroksybenzoesan metylu (E 218) i etylu (E 214), mogą dodatkowo nasilać reakcje niepożądane przy przedawkowaniu.
biegunka, błona śluzowa, ból głowy, cynku undecylenian, działanie drażniące, kwas undecylenowy, mechanizm toksyczności, nudności, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy ogólnoustrojowe, objawy przedawkowania, objawy układowe, obrzęk stawu, obrzęk węzłów chłonnych, odpowiedź immunologiczna, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, postać farmaceutyczna, postępowanie diagnostyczne, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, przypadkowe spożycie, reakcja niepożądana, substancja pomocnicza, torebka stawowa, układ limfatyczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, Unguentum undecylenicum, węzły chłonne, wymioty, zaburzenia węchowe, zaburzenie poznawcze - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej – Działania niepożądane
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix) stosowany w preparacie Reumaphyt w dawce 250 mg może wywoływać działania niepożądane obejmujące głównie układ pokarmowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz skórę. Do najczęstszych objawów należą biegunka, nudności, wymioty oraz bóle brzucha, które mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń wchłaniania i pogorszenia funkcji przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami. Ze strony układu nerwowego obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy, co zwiększa ryzyko upadków, zaburzeń koncentracji oraz obniżenia jakości życia. Reakcje skórne o podłożu alergicznym, takie jak wysypka, świąd czy pokrzywka, mogą w rzadkich przypadkach eskalować do poważniejszych stanów nadwrażliwości.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, harpagophytum procumbens, interakcje lekowe, interwencja kliniczna, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, powikłania przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świąd, tkanka podskórna, układ pokarmowy, wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej, wymioty, wysypka, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wchłaniania, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – DIH MAX COMFORT 1000 mg
Stosowanie zmikronizowanej diosminy w dawce 1000 mg (DIH MAX COMFORT) wiąże się z relatywnie rzadkim występowaniem działań niepożądanych, które jednak wymagają uwagi klinicystów. Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą układu skórnego i podskórnego, w tym egzemy, wysypki, świądu, pokrzywki oraz łupieżu różowego, klasyfikowanych jako rzadkie. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle żołądka, nudności, niestrawność, wymioty i biegunka, występują u mniej niż 2% pacjentów. Objawy te obejmują m.in. dolegliwości bólowe w nadbrzuszu oraz zwiększoną częstość wypróżnień ze stolcami o luźnej konsystencji.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból żołądka, DIH MAX COMFORT, diosmina zmikronizowana, działanie niepożądane, egzema, łupież różowy, nadwrażliwość, niepokój, niestrawność, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, świąd, trudności w zasypianiu, wymioty, wysypka, zaburzenia neurowegetatywne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascosept smak cytrynowo-miodowy 3 mg
Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej w pastylkach Hascosept (3 mg), jest rzadko zgłaszane, jednak szczególnie niebezpieczne u dzieci. Objawy toksyczności pojawiają się przy dawkach około 100-krotnie przekraczających pojedynczą pastylkę, tj. około 300 mg. Klinicznie obserwuje się pobudzenie psychoruchowe, drgawki, nadmierną potliwość, niezborność ruchową, drżenia oraz wymioty. Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący, obejmujący prowokację wymiotów lub płukanie żołądka, monitorowanie stanu pacjenta oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia.
benzydaminy chlorowodorek, drgawki, drżenie, działanie toksyczne, interwencja medyczna, leczenie objawowe, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, nawodnienie organizmu, niezborność ruchowa, nudności, odtrutka, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, populacja pediatryczna, postępowanie terapeutyczne, prowokacja wymiotów, przedawkowanie benzydaminy, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Ziele tysiącznika – Przedawkowanie
Ziele tysiącznika (Centaurium erythraea Rafn s.l., herba) jest składnikiem preparatu Canephron N, dostępnego w formie kropli doustnych, gdzie występuje w wyciągu złożonym wraz z korzeniem lubczyku i liściem rozmarynu w proporcji 1:1:1. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania ziela tysiącznika ani specyficznych objawów toksyczności związanych z jego stosowaniem. W preparacie istotnym elementem jest zawartość etanolu na poziomie 16,0-19,5% (V/V), co stanowi potencjalne zagrożenie przy spożyciu nadmiernych dawek, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu czy kobiety w ciąży. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i monitorowanie stanu pacjenta, gdyż brak jest specyficznych antidotów lub procedur detoksykacyjnych.
alkohol etylowy, antidotum, ataksja, Canephron N, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, działanie niepożądane, etanol, korzeń lubczyku, leczenie objawowe, liść rozmarynu, nudność, procedura detoksykacyjna, reakcja polekowa, uzależnienie od alkoholu, wyciąg złożony, wymioty, zaburzenie oddechowe, zaburzenie świadomości, ziele tysiącznika - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apenal 250 mg
Lek Apenal dostępny jest w postaci czopków doodbytniczych zawierających paracetamol w dawkach 250 mg lub 500 mg. Czopki mają biały lub prawie biały kolor oraz cylindryczny kształt, a ich baza stanowi tłuszcz stały Witepsol S58, zapewniający odpowiednie właściwości fizykochemiczne i skuteczność po podaniu doodbytniczym. Postać czopkowa jest szczególnie wskazana w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub utrudnione, np. w przypadku wymiotów, trudności w połykaniu lub nieprzytomności pacjenta. Dawkowanie można dostosować indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała oraz nasilenie objawów.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Zentiva 250 mg/5 ml
Fulvestrant Zentiva (250 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem, co wymaga starannego monitorowania podczas terapii. W monoterapii najczęściej obserwuje się odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W terapii skojarzonej z palbocyklibem, na podstawie badania PALOMA3, najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, zakażenia, zapalenie jamy ustnej, biegunka, małopłytkowość oraz zwiększona aktywność AspAT, z medianą czasu ekspozycji na fulwestrant wynoszącą 11,2 miesiąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko neutropenii stopnia ≥3 oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, które wymagają intensywnego nadzoru klinicznego.
astenia, biegunka, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, ból stawów, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, kandydoza pochwy, krwiak w miejscu podania, krwotok z pochwy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nasilone łzawienie, nerwoból, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, odczyn w miejscu podania, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor hormonalny, stężenie bilirubiny, suchość oka, uderzenie gorąca, upławy, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zapalenie nerwu kulszowego, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Tussifortin, zawierający 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w formie pastylek twardych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęściej obserwowanych należą rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty i rozstrój żołądkowo-jelitowy, które mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz dyskomfortu brzusznego. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego odnotowano rzadkie przypadki senności, zawrotów głowy, pobudzenia, drgawek oraz dezorientacji, z których drgawki i dezorientacja stanowią poważne zagrożenie, szczególnie u pacjentów geriatrycznych. Bardzo rzadko może wystąpić depresja oddechowa, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia i wymagająca natychmiastowej interwencji. Rzadkie reakcje skórne, w tym wysypka, mogą wskazywać na nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, działanie niepożądane, kontrola glikemii, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie skóry, reakcja skórna, rozstrój żołądkowo-jelitowy, senność, Tussifortin, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia wchłaniania, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vamin 14 Electrolyte-Free –
Przedawkowanie Vamin 14 Electrolyte-Free, zawierającego 85 g/l aminokwasów i charakteryzującego się wysoką osmolalnością 810 mOsm/kg wody, może wystąpić przy podawaniu roztworu do infuzji z szybkością przekraczającą zalecane wartości. Klinicznie manifestuje się to nudnościami, wymiotami, nadmiernym poceniem oraz ryzykiem zakrzepowego zapalenia żył, szczególnie przy podaniu do żył obwodowych. Mechanizmy objawów obejmują podrażnienie ośrodka wymiotnego oraz śródbłonka naczyniowego przez wysoce osmotyczny roztwór. W przypadku rozpoznania przedawkowania konieczne jest natychmiastowe zmniejszenie szybkości infuzji lub jej przerwanie, a w cięższych przypadkach wdrożenie leczenia przeciwzakrzepowego i rozważenie centralnego dostępu żylnego.
aminokwasy, autonomiczny układ nerwowy, centralny dostęp żylny, gospodarka wodno-elektrolitowa, infuzja, interwencja terapeutyczna, leczenie przeciwzakrzepowe, miejsce wkłucia, nudności, osmolalność, ośrodek wymiotny, parametry życiowe, personel medyczny, pocenie, pompa infuzyjna, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, roztwór do infuzji, śródbłonek naczyniowy, wymioty, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie, zapalenie ściany naczynia, żyła obwodowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrochlorothiazide Aurovitas 25 mg
Hydrochlorotiazyd (HCTZ), lek moczopędny z grupy tiazydów, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (bardzo często), hiponatremia i hipomagnezemia (często), które mogą prowadzić do poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, w tym arytmii (rzadko). Ponadto, HCTZ może powodować podwyższenie stężenia lipidów (bardzo często), hiperurykemię (często), a także rzadko hiperglikemię i glikozurię, co może zaostrzać przebieg cukrzycy. Wśród poważnych, choć rzadkich działań niepożądanych znajdują się zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, depresja szpiku kostnego, agranulocytoza oraz niedokrwistość aplastyczna, które mogą stanowić zagrożenie życia. Długotrwałe stosowanie HCTZ zwiększa ryzyko rozwoju nieczerniakowego raka skóry, w tym raka podstawnokomórkowego i płaskonabłonkowego, co koreluje z kumulacyjną dawką leku.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, cholestaza wewnątrzwątrobowa, depresja, depresja szpiku kostnego, drgawki, dyskomfort w jamie brzusznej, gorączka, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, impotencja, jaskra z zamknięciem kąta, lek moczopędny, letarg, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nudności, ostra krótkowzroczność, ostra niewydolność nerek, ostre zaburzenie czynności nerek, parestezja, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, powikłania hematologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śpiączka hipokaliemiczna, splątanie, toczeń rumieniowaty, toksyczna martwica naskórka, utrata apetytu, wymioty, wysięk do naczyniówki, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zagęszczenie krwi, zapalenie trzustki, zaparcia, zapaść, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atosiban EVER Pharma 37,5 mg/5 ml
Atosiban EVER Pharma (37,5 mg/5 ml) jest antagonistą receptorów oksytocynowych stosowanym w położnictwie, którego profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych. Działania niepożądane wystąpiły u 48% pacjentek, z przewagą objawów o umiarkowanym nasileniu. Najczęściej obserwowano nudności (14%), a także bóle głowy, zawroty głowy, wymioty i reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Inne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, hiperglikemia, tachykardia, niedociśnienie, świąd, wysypka, krwotok maciczny czy atonia macicy, występowały niezbyt często. U noworodków nie stwierdzono specyficznych działań niepożądanych, a obserwowane objawy mieściły się w zakresie normy i były porównywalne z grupami placebo lub beta-mimetyków.
antagonista kanału wapniowego, atonia macicy, atosiban, atozyban, beta-mimetyki, bezsenność, ból głowy, ciąża mnoga, ciśnienie tętnicze, duszność, farmakovigilance, gorączka, hiperglikemia, koncentrat do sporządzania roztworu, krwotok maciczny, lek przeciwwymiotny, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc, parametry życiowe, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia oddechowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbagen 150 mg
Okskarbazepina (Karbagen) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej (>10%) występują senność, bóle i zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Często obserwuje się hiponatremię, z poziomem sodu w surowicy poniżej 125 mmol/l u 2,7% pacjentów, zwykle bezobjawową i nie wymagającą modyfikacji dawki. Rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia czy niedokrwistość aplastyczna. Reakcje nadwrażliwości, w tym wielonarządowe z objawami skórnymi i gorączką, są bardzo rzadkie, ale mogą obejmować różne układy, w tym wątrobę, nerki, płuca i układ nerwowy. W sferze neurologicznej często występują ataksja, drżenie mięśni, oczopląs, zaburzenia koncentracji i mowy, a także zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Wśród działań niepożądanych psychicznych dominują pobudzenie, chwiejność afektu, stan splątania, depresja i apatia.
agranulocytoza, ataksja, białkomocz, blok przedsionkowo-komorowy, chwiejność afektu, depresja, drżenie mięśni, duszność, dyzartria, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, hamowanie szpiku kostnego, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość wielonarządowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, okskarbazepina, osteopenia, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Famprydyna – Działania niepożądane
Famprydyna, stosowana w terapii zaburzeń chodu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikających z jej mechanizmu jako bloker kanałów potasowych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest zakażenie układu moczowego, występujące u około 12% pacjentów. Inne często zgłaszane objawy to zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia równowagi, parestezje, drżenie oraz zaburzenia psychiczne – bezsenność i lęk. Napady drgawkowe, choć niezbyt częste, stanowią poważne ryzyko związane z obniżeniem progu drgawkowego. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego obejmują kołatanie serca (często), tachykardię i hipotensję (niezbyt często), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia. Ponadto często występują objawy ze strony układu oddechowego (duszność, ból gardłowo-krtaniowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia, dyspepsja).
anafilaksja, astenia, bezsenność, bloker kanału potasowego, ból gardłowo-krtaniowy, ból głowy, ból pleców, ciężka reakcja nadwrażliwości, drżenie, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, dyspepsja, famprydyna, grypa, hipotensja, kołatanie serca, lęk, napad drgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stwardnienie rozsiane, tachykardia, układowy zawrót głowy, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zakażenie układu moczowego, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Macrogol Aurovitas 10 g
Lek Macrogol Aurovitas zawiera 10 g makrogolu 4000 w saszetce i jest stosowany doustnie jako roztwór. Działania niepożądane obserwowane u dorosłych (n=600) i dzieci (n=147) są głównie łagodne i przemijające, dotyczące przede wszystkim układu żołądkowo-jelitowego. Najczęściej występują ból brzucha, wzdęcia (często u dorosłych, niezbyt często u dzieci), biegunka, nudności (często u dorosłych, niezbyt często u dzieci) oraz wymioty i nagła potrzeba oddania stolca (niezbyt często). U osób starszych istnieje ryzyko zaburzeń elektrolitowych, takich jak hiponatremia i hipokaliemia, oraz odwodnienia, co może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, zwłaszcza przy współistniejących chorobach lub stosowaniu leków wpływających na gospodarkę elektrolitową.
adherencja terapeutyczna, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, hipokaliemia, hiponatremia, makrogol, makrogol 4000, nietrzymanie stolca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, podeszły wiek, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, roztwór doustny, rumień, świąd, układ żołądkowo-jelitowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Viprosal B –
Viprosal B to maść zawierająca jad żmii zygzakowatej (0,05 j.m./g), kamforę racemiczną (30 mg/g), olejek terpentynowy (30 mg/g) oraz kwas salicylowy (10 mg/g). Preparat stosowany miejscowo może powodować podrażnienia skóry przy nadmiernym użyciu lub aplikacji na rozległe powierzchnie. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie na błony śluzowe, gdzie wywołuje silne podrażnienia wymagające natychmiastowego przemycia i konsultacji lekarskiej. W przypadku przypadkowego połknięcia niewielkiej ilości maści obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty i biegunka, które wymagają leczenia objawowego pod nadzorem lekarza.
błony śluzowe, ból brzucha, ból głowy, drgawki, jad żmii zygzakowatej, kamfora racemiczna, kwas salicylowy, leczenie objawowe, objawy neurologiczne, objawy zatrucia, olejek terpentynowy, ostre zatrucie, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie skóry, przewód pokarmowy, śpiączka, Viprosal B, wymioty, zaburzenia termoregulacji, zapaść oddechowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibum Forte Pure 200 mg/5 ml
Lek Ibum Forte Pure w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 200 mg/5 ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, takie jak maltitol ciekły (1119 mg/5 ml) i sodu benzoesan (3,357 mg/5 ml). Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, w tym astmą aspirynową, pokrzywką czy zapaleniem błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforację przewodu pokarmowego, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca (klasa IV wg NYHA), a także ciężkie odwodnienie spowodowane wymiotami, biegunką lub niedostatecznym spożyciem płynów. Lek jest również przeciwwskazany przy czynnych krwawieniach, zaburzeniach krzepnięcia, skazie krwotocznej oraz małopłytkowości o nieustalonym pochodzeniu.
astma, biegunka, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, maltitol ciekły, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, trzeci trymestr ciąży, układ krzepnięcia, wymioty, wywiad alergologiczny, zabieg operacyjny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Evertas
Stosowanie systemu transdermalnego z rywastygminą (Evertas) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, których częstość i nasilenie rośnie wraz z dawką. Po przerwie w leczeniu dłuższej niż 3 dni zaleca się wznowienie terapii od dawki 4,6 mg/24 h. Niewłaściwe stosowanie, takie jak nakładanie nowego plastra bez usunięcia poprzedniego lub jednoczesne użycie wielu plastrów, może prowadzić do ciężkich powikłań, w tym hospitalizacji i zgonów. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), szczególnie nasilone u kobiet i mogące prowadzić do odwodnienia wymagającego interwencji dożylnej. Rywastygmina może także wywoływać bradykardię, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, bradyarytmiami, niedoborami elektrolitów lub stosujących leki wydłużające QT. Konieczne jest monitorowanie masy ciała ze względu na ryzyko jej utraty u chorych na chorobę Alzheimera.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, hipokaliemia, inhibitor cholinesterazy, lek cholinomimetyczny, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, rumień, rywastygmina, system transdermalny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tabletki tonizujące Labofarm –
Tabletki tonizujące Labofarm zawierają ekstrakty roślinne: kwiatostan głogu (150 mg), owoc głogu (30 mg), ziele serdecznika (100 mg) oraz ziele nostrzyka (40 mg), a także kumaryny (0,02-0,5 mg) i minimum 1,25 mg flawonoidów (w przeliczeniu na hiperozyd) na tabletkę. Przedawkowanie preparatu może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty oraz bóle głowy, które wynikają z podrażnienia błony śluzowej żołądka oraz działania flawonoidów i kumaryn na układ sercowo-naczyniowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup ryzyka, w tym osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe, z zaburzeniami funkcji wątroby, chorobami układu pokarmowego oraz z migreną, u których przedawkowanie może prowadzić do poważniejszych powikłań.
antidotum, ból głowy, choroba układu pokarmowego, flawonoid, hiperozyd, kumaryna, kwiatostan głogu, lek przeciwzakrzepowy, migrena, nudności, owoc głogu, parametry życiowe, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej żołądka, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krzepnięcia, ziele nostrzyka, ziele serdecznika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussicom 200 200 mg/5 g
Przedawkowanie N-acetylo-L-cysteiny (acetylocysteiny), substancji czynnej preparatu Tussicom 200, jest rzadkie i nie odnotowano przypadków ciężkiego zatrucia nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące oraz dawki doustne do 500 mg/kg masy ciała są dobrze tolerowane bez ciężkich działań niepożądanych. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mają charakter przejściowy i ustępują po odstawieniu leku. W przypadku bardzo dużych dawek może wystąpić nadmierne upłynnienie wydzieliny śluzowo-ropnej w drogach oddechowych, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z upośledzonym odruchem kaszlowym i może wymagać mechanicznego odsysania wydzieliny.
acetylocysteina, biegunka, dolegliwości przewodu pokarmowego, drogi oddechowe, działanie niepożądane, intoksykacja, monitorowanie stanu klinicznego, nudności, oczyszczanie oskrzeli, odkrztuszanie, odsysanie wydzieliny, odwodnienie, powikłania oddechowe, przedawkowanie leku, równowaga wodno-elektrolitowa, wydzielina śluzowo-ropna, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaleganie wydzieliny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Natussic 7,5 mg/5 ml
Przedawkowanie butamiratu cytrynianu (7,5 mg/5 ml, syrop Natussic) może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy), układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze). Objawy te wynikają z toksycznego wpływu substancji na funkcje neurologiczne, motorykę przewodu pokarmowego oraz regulację ciśnienia krwi, co może prowadzić do zaburzeń perfuzji narządów i ryzyka powikłań, zwłaszcza u osób starszych. Warto podkreślić, że niedociśnienie tętnicze stanowi istotne zagrożenie, wymagające monitorowania parametrów hemodynamicznych i stanu świadomości pacjenta.
biegunka, butamiratu cytrynian, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstość oddechów, działanie przeciwkaszlowe, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, nudności, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, stan świadomości, syrop, tlenoterapia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia perfuzji narządów, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Liść Brzozy –
Produkt leczniczy zawierający liść brzozy (Betula pendula Roth i/lub Betula pubescens Ehrh., folium) może wywoływać działania niepożądane obejmujące układ pokarmowy, skórę oraz układ oddechowy. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą nudności, wymioty oraz biegunka, a także świąd, wysypka, pokrzywka oraz nieżyt alergiczny nosa. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona (częstość nieznana). Objawy ze strony przewodu pokarmowego mogą prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, natomiast reakcje skórne mogą wskazywać na reakcje alergiczne, które w rzadkich przypadkach mogą poprzedzać cięższe nadwrażliwości. Nieżyt alergiczny nosa może być wstępem do poważniejszych reakcji ze strony układu oddechowego.
Betula pendula, Betula pubescens, biegunka, dyskomfort w nadbrzuszu, MedDRA, nieżyt alergiczny nosa, nudności, odruch wymiotny, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Senamina 12,5 mg
Senamina, zawierająca 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, najczęściej występujące na początku terapii. Najczęstsze działania niepożądane to senność (≥1/10) oraz objawy antycholinergiczne, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, zwiększone wydzielanie śluzu w oskrzelach i zawroty głowy, występujące z częstością 1-9%. Inne działania niepożądane o częstości od 1/100 do <1/10 obejmują ból głowy, bezsenność, nerwowość, zmęczenie, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból w górnej części brzucha), podwójne widzenie, szumy uszne, niedociśnienie ortostatyczne oraz duszność. Rzadziej (1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się drżenia, drgawki, niedokrwistość hemolityczną, małopłytkowość, leukopenię i agranulocytozę.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból górnej części brzucha, doksylamina wodorobursztynian, drgawka, drżenie, duszność, efekt antycholinergiczny, kołatanie serca, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, parestezja, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, suchość jamy ustnej, szumy uszne, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu nerwowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Olej z wątroby rekina – Przeciwwskazania stosowania
Olej z wątroby rekina, będący substancją aktywną preparatu Ecomer (250 mg w kapsułkach miękkich), posiada istotne przeciwwskazania związane z nadwrażliwością na olej pochodzący z rodzin Somniosidae, Squalidae, Centrophoridae, Etmopteridae oraz Cetorhinidae. Przeciwwskazaniem jest każda reakcja alergiczna na składnik aktywny lub substancje pomocnicze, manifestująca się objawami skórnymi (wysypka, pokrzywka, świąd), ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcjami ogólnoustrojowymi (obrzęk, anafilaksja). W przypadku podejrzenia nadwrażliwości lub historii alergii na olej z wątroby rekina z wymienionych rodzin, stosowanie preparatu Ecomer jest bezwzględnie przeciwwskazane.
alergia na produkty morskie, anafilaksja, biegunka, duszność, kapsułka miękka, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, olej z wątroby rekina, pokrzywka, preparat Ecomer, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja aktywna, substancja pomocnicza, świąd, układ oddechowy, wymioty, wysypka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg
Przedawkowanie Telmisartan HCT EGIS, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią (telmisartan), a także zaburzeniami elektrolitowymi, w tym hipokaliemią (<3,5 mmol/l) i hipochloremią (hydrochlorotiazyd). Objawy mogą obejmować również bradykardię, zawroty głowy, wymioty, podwyższenie poziomu kreatyniny, ostrą niewydolność nerek, nudności, senność, skurcze mięśni oraz zaburzenia rytmu serca, szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu telmisartanu, co ogranicza możliwości terapeutyczne w ciężkich przypadkach.
anuria, arytmia, bradykardia, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, lek przeciwarytmiczny, nadmierna diureza, niedociśnienie tętnicze, nudności, oliguria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, podwyższony poziom kreatyniny, senność, skurcze mięśni, stężenie elektrolitów, tachykardia, telmisartan hydrochlorotiazyd, węgiel aktywowany, wstrząs, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Cool Berry 1 mg/dawkę
Przedawkowanie nikotyny w trakcie stosowania aerozolu do jamy ustnej Nicorette Cool Berry może wystąpić zarówno w wyniku jednoczesnego przyjmowania nikotyny z innych źródeł, jak i u pacjentów z niską tolerancją na nikotynę, nawet przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, bóle brzucha, biegunkę, nadmierne pocenie się, ból i zawroty głowy, zaburzenia słuchu oraz znaczne osłabienie, które pojawiają się przy niższych dawkach. Przy większych dawkach mogą wystąpić niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, wyczerpanie, zapaść krążeniowa oraz uogólnione drgawki. Szczególnie niebezpieczne jest zatrucie nikotyną u dzieci, gdzie dawki tolerowane przez dorosłych mogą prowadzić do ciężkich objawów i zgonu.
aerozol do jamy ustnej, biegunka, ból brzucha, ból głowy, interwencja medyczna, leczenie objawowe, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nudności, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, stan nagły, trudności w oddychaniu, uogólnione drgawki, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fromilid 250 250 mg
Klarytromycyna, substancja czynna preparatu Fromilid 250 mg, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które zwykle mają łagodne nasilenie. U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy dawkach dobowych 1000 mg, częściej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne (ból głowy, zaburzenia smaku), reakcje skórne (wysypka), zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz AspAT i AlAT. W około 2-3% przypadków stwierdzono istotne zwiększenie AspAT, AlAT oraz nieprawidłowości hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, depersonalizacja, drgawki, duszność, eozynofilia, jadłowstręt, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, neutropenia, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, suchość w jamie ustnej, trombocytopenia, trombocytoza, wymioty, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zakażenie Mycobacterium, zator płuc, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klabax 250 mg/5 ml 250 mg/5 ml
Terapia klarytromycyną (Klabax 250 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodne nasilenie. U pacjentów immunoniekompetentnych stosujących dawki 1000 mg i 2000 mg/dobę najczęściej obserwowano nudności, wymioty, zaburzenia smaku, ból brzucha, biegunkę, wysypkę, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (SGOT, SGPT). Dawka 4000 mg/dobę wiązała się z 3-4-krotnie wyższą częstością działań niepożądanych, w tym znacznym podwyższeniem enzymów wątrobowych oraz leukopenią i trombocytopenią u 2-3% pacjentów. U dzieci (6 miesięcy–12 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, a zalecana jest postać zawiesiny.
agranulocytoza, AIDS, allopurynol, antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fibraty, głuchota, jadłowstręt, klarytromycyna, kolchicyna, leukopenia, mania, mięśnie prążkowane, migotanie komór, migotanie przedsionków, neutropenia, nudności, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, róża, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, senność, stan splątania, statyny, suchość w ustach, szumy uszne, torsade de pointes, triazolam, trombocytemia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia słuchu, zaburzenia smaku, zakażenie mykobakteryjne, zapalenie żyły, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Itopryd – Wskazania do stosowania
Itopryd, dostępny w postaci chlorowodorku itoprydu w dawce 50 mg (tabletki powlekane), jest prokinetykiem stosowanym głównie w leczeniu czynnościowej niestrawności żołądkowo-jelitowej niezwiązanej z chorobą wrzodową. Wskazania obejmują objawy takie jak wzdęcia, uczucie pełności, ból i dyskomfort w nadbrzuszu, brak łaknienia, zgaga, nudności oraz wymioty. Preparaty zawierające itopryd (Itokin, Predox, Prokit, Zirid) są przeznaczone wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Szczególną rolę odgrywa Prokit, który dodatkowo wskazany jest w leczeniu objawowym choroby refluksowej przełyku, zarówno w monoterapii, jak i jako terapia wspomagająca inhibitory pompy protonowej (PPI), zwłaszcza u pacjentów z niepełną odpowiedzią na leczenie standardowe.
ból nadbrzusza, brak łaknienia, chlorowodorek itoprydu, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, czynnościowa niestrawność, dolny zwieracz przełyku, dyspepsja, działanie prokinetyczne, inhibitor pompy protonowej, nowotwór przewodu pokarmowego, nudności, opróżnianie żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, wymioty, wzdęcie brzucha, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zespół dyspeptyczny, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Etonogestrel – Przedawkowanie
Etonogestrel, syntetyczny progestagen stosowany w systemach antykoncepcyjnych dopochwowych (Adaring, Circlet) oraz w implancie podskórnym Implanon NXT (zawierającym 68 mg substancji), charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa bez doniesień o poważnych powikłaniach związanych z przedawkowaniem. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienia z pochwy, szczególnie u młodych pacjentek. W przypadku implantu Implanon NXT, uwalnianie etonogestrelu zmienia się w czasie: od 60-70 µg/dobę w 5.-6. tygodniu do około 25-30 µg/dobę pod koniec trzeciego roku stosowania. Systemy dopochwowe dostarczają 0,120 mg etonogestrelu na dobę, co wymaga ścisłego przestrzegania instrukcji aplikacji i usuwania.
antidotum, etonogestrel, hormonalny środek antykoncepcyjny, Implanon NXT, implant podskórny, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, monitorowanie kliniczne, nudności, personel medyczny, plamienie, produkt leczniczy, progestagen, przedawkowanie etonogestrelu, system terapeutyczny dopochwowy, uwalnianie etonogestrelu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metafen Paracetamol 500 mg
Przedawkowanie paracetamolu, szczególnie dawką ≥5 g jednorazowo, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, prowadząc do progresywnego uszkodzenia wątroby, które może skutkować ostrą niewydolnością tego narządu, zapaleniem trzustki, a nawet zgonem. Objawy kliniczne rozwijają się etapowo: w ciągu kilku do kilkunastu godzin pojawiają się nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i osłabienie, które mogą ustąpić w fazie pozornej poprawy (24-48 h), mimo trwającego uszkodzenia wątroby. W fazie uszkodzenia wątroby (2-4 dni po spożyciu) obserwuje się rozpieranie w nadbrzuszu, powrót nudności oraz żółtaczkę. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu we krwi w korelacji z czasem od zażycia, co jest kluczowe dla decyzji terapeutycznych.
acetylocysteina, faza zatrucia, metionina, nadmierna dawka leku, nadmierna potliwość, niewydolność narządów, nudności, oddział intensywnej terapii, oddział ratunkowy, ogólne osłabienie, ośrodek leczenia zatruć, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep narządu, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie paracetamolu, toksyczne uszkodzenie, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka