Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Evertas

Stosowanie systemu transdermalnego z rywastygminą (Evertas) wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarza prowadzącego z powodu możliwości wystąpienia szeregu działań niepożądanych, których częstość występowania i nasilenie zazwyczaj zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki. Jeśli leczenie zostało przerwane na okres dłuższy niż trzy dni, należy je wznowić stosując najniższą dostępną dawkę 4,6 mg/24 h.¹

Nieprawidłowe użycie leku i błędy w dawkowaniu

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że nieprawidłowe użycie produktu leczniczego Evertas i błędy w dawkowaniu rywastygminy w postaci plastrów były przyczyną ciężkich działań niepożądanych. W niektórych przypadkach konieczna była hospitalizacja pacjentów, a w rzadkich przypadkach dochodziło nawet do zgonów. Najczęstsze błędy w stosowaniu polegały na nałożeniu nowego plastra bez wcześniejszego usunięcia poprzedniego oraz na jednoczesnym zastosowaniu wielu plastrów. Dlatego niezbędne jest przekazanie pacjentom i ich opiekunom dokładnych instrukcji dotyczących prawidłowego stosowania plastrów z rywastygminą.²

Zaburzenia żołądka i jelit

Stosowanie rywastygminy może prowadzić do wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty i biegunka. Nasilenie tych objawów jest związane z dawką leku i mogą one pojawić się szczególnie w momencie rozpoczęcia leczenia lub zwiększenia dawki. Należy zaznaczyć, że wymienione działania niepożądane występują częściej u kobiet. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z objawami odwodnienia wynikającego z długotrwałych wymiotów lub biegunki – w takich przypadkach może być konieczne dożylne podanie płynów, zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania leku. Konsekwencje odwodnienia mogą być poważne.³

Bradykardia i zaburzenia rytmu serca

Rywastygmina może powodować bradykardię, która stanowi czynnik ryzyka wystąpienia częstoskurczu typu torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku Evertas u pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia tego rodzaju zaburzeń rytmu, w szczególności u osób:⁴

• z zaostrzeniem niewydolności serca
• po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego
• z bradyarytmiami
• z czynnikami predysponującymi do hipokaliemii lub hipomagnezemii
• przyjmujących leki wywołujące wydłużenie odstępu QT i/lub częstoskurcz typu torsade de pointes

Zmniejszenie masy ciała

U pacjentów z chorobą Alzheimera przyjmujących inhibitory cholinesterazy, w tym rywastygminę, może dochodzić do utraty masy ciała. W związku z tym podczas stosowania leku Evertas należy systematycznie monitorować masę ciała pacjenta.⁵

Szczególne grupy pacjentów wymagające zachowania ostrożności

Przepisując Evertas należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:⁶

• zespołem chorego węzła zatokowego lub zaburzeniami przewodzenia (blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy)⁷
• czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy lub ze skłonnościami do tych chorób – ze względu na możliwość nasilenia wydzielania soku żołądkowego przez rywastygminę⁸
• skłonnościami do niedrożności dróg moczowych i napadów drgawkowych – ze względu na możliwość wywoływania lub nasilania tych chorób przez leki cholinomimetyczne⁹
• astmą lub obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie¹⁰

Reakcje skórne w miejscu przylepienia plastra

Po zastosowaniu plastra Evertas mogą wystąpić reakcje skórne w miejscu jego przylepienia, zazwyczaj o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Pacjentów i ich opiekunów należy odpowiednio poinstruować w zakresie postępowania w przypadku wystąpienia takich reakcji. Same w sobie reakcje te nie wskazują na uczulenie, jednak stosowanie plastrów z rywastygminą może prowadzić do rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenia skóry.¹¹

O alergicznym kontaktowym zapaleniu skóry należy podejrzewać w następujących przypadkach:¹²

• gdy reakcje w miejscu przyklejenia plastra rozprzestrzeniają się na obszar skóry większy niż rozmiar plastra
• gdy występują oznaki wskazujące na większe nasilenie reakcji miejscowej (np. narastający rumień, obrzęk, grudki, pęcherze)
• gdy w ciągu 48 godzin od zdjęcia plastra nie dochodzi do znaczącego złagodzenia objawów

W powyższych przypadkach leczenie należy przerwać. Pacjentów z reakcjami w miejscu przyklejenia plastra wskazującymi na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, którzy nadal wymagają leczenia rywastygminą, można przestawić na rywastygminę doustną dopiero po ujemnym wyniku testu alergicznego i pod ścisłym nadzorem lekarskim. Należy mieć na uwadze, że niektórzy pacjenci uczuleni na rywastygminę w postaci plastrów mogą nie być w stanie przyjmować rywastygminy w żadnej postaci.¹³

Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki alergicznego zapalenia skóry (rozsianego) po podaniu rywastygminy, niezależnie od drogi jej podania (doustnie, przezskórnie). W takiej sytuacji leczenie należy przerwać.¹⁴

Objawy pozapiramidowe

Rywastygmina może nasilać lub wywoływać objawy pozapiramidowe.¹⁵

Zasady bezpieczeństwa przy stosowaniu plastrów

Podczas posługiwania się plastrami Evertas należy unikać kontaktu leku z oczami. Po zdjęciu plastra należy umyć ręce wodą z mydłem. W przypadku kontaktu produktu z oczami lub zaczerwienienia oczu po kontakcie z plastrem, oczy należy natychmiast przemyć dużą ilością wody. Jeśli objawy te nie ustąpią, należy zgłosić się do lekarza.¹⁶

Szczególne populacje pacjentów

Pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg

Pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg mogą doświadczyć większej liczby działań niepożądanych, a ryzyko przerwania leczenia z powodu tych działań może być u nich zwiększone. W przypadku tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność przy zwiększaniu dawki oraz regularnie monitorować ich stan w celu wczesnego wykrycia działań niepożądanych, takich jak nadmierne nudności czy wymioty. W razie wystąpienia takich objawów należy rozważyć zmniejszenie dawki podtrzymującej do 4,6 mg/24 h.¹⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić więcej działań niepożądanych. W tej grupie pacjentów należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących stopniowego ustalania dawki odpowiednio do indywidualnej tolerancji. Należy podkreślić, że nie przeprowadzono badań z zastosowaniem leku Evertas u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas stopniowego zwiększania dawki u tych pacjentów.¹⁸