wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Recigar 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzyny, substancji czynnej Recigar 1,5 mg, prowadzi do zespołu objawów toksycznych analogicznych do zatrucia nikotyną, obejmujących układy pokarmowy, sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz narząd wzroku. Klinicznie obserwuje się nudności, wymioty, tachykardię, niestabilność ciśnienia tętniczego (zarówno hiper- jak i hipotensję), zaburzenia oddychania, nieostre i podwójne widzenie oraz drgawki kloniczne. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż przedawkowanie cytyzyny stanowi stan zagrożenia życia, szczególnie przy rozwoju niewydolności oddechowej i zaburzeń neurologicznych.
cytyzyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, drgawki kloniczne, duszność, funkcje oddechowe, intensywna terapia, leczenie przeciwdrgawkowe, lek moczopędny, lek przeciwpadaczkowy, nieostre widzenie, niewydolność oddechowa, nudności, ośrodek oddechowy, płukanie żołądka, podwójne widzenie, saturacja krwi, stan zagrożenia życia, tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia oddychania, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia widzenia, zatrucie nikotyną - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Działania niepożądane
Pirfenidon, stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, w tym długoterminowe obserwacje do 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4%), wysypka (26,2%), biegunka (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Działania niepożądane o częstości ≥1/10 obejmują m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych, bezsenność, bóle głowy, duszność, kaszel, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wysypkę, bóle stawów i zmęczenie. Rzadziej obserwuje się agranulocytozę, obrzęk naczynioruchowy, hiponatremię oraz polekowe uszkodzenie wątroby manifestujące się wzrostem bilirubiny całkowitej oraz aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT).
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bóle mięśni, bóle stawów, choroba refluksowa przełyku, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memantine Vipharm 10 mg
Memantine Vipharm (chlorowodorek memantyny 10 mg) jest stosowany w leczeniu otępienia o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, wykazując relatywnie dobry profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych obejmujących 1784 pacjentów leczonych memantyną oraz 1595 pacjentów otrzymujących placebo, częstość działań niepożądanych była porównywalna, z większością zdarzeń o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane z większą częstością w grupie memantyny to zawroty głowy (6,3% vs. 5,6%), ból głowy (5,2% vs. 3,9%), zaparcia (4,6% vs. 2,6%), senność (3,4% vs. 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs. 2,8%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka w praktyce klinicznej.
ból głowy, chlorowodorek memantyny, choroba Alzheimera, depresja, duszność, farmakoterapia, Memantine Vipharm, memantyna, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, wymioty, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – AzitroLEK 250 250 mg
AzitroLEK 250 zawiera azytromycynę w dawce 250 mg, będącą antybiotykiem makrolidowym, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (bardzo często), wymioty, ból brzucha i nudności (często). W badaniach diagnostycznych często stwierdza się zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie eozynofilów, bazofilów, monocytów i neutrofilów oraz obniżenie stężenia wodorowęglanów we krwi. Do poważnych działań niepożądanych należą ciężkie reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), hepatotoksyczność (niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie i martwica wątroby), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, rumień wielopostaciowy), zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, tachykardia komorowa, wydłużenie QT), nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, Clostridioides difficile, drożdżyca, eozynofilia, głuchota, hepatotoksyczność, jadłowstręt, leukopenia, limfocyty, małopłytkowość, martwica wątroby, Mycobacterium avium, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka i jelit, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclogest 400 mg
Progesteron w postaci globulek dopochwowych Cyclogest 400 mg, stosowany w leczeniu wspomagającym fazę lutealną w technikach wspomaganego rozrodu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często występujących (≥1/100 do <1/10) należą senność, wzdęcia, ból brzucha, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd), ból piersi, krwawienia z pochwy oraz zmęczenie. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się zaburzenia nastroju, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku, uderzenia gorąca, krwawienia, zaparcia, biegunkę, wymioty, gazy jelitowe, rozstrzeń żołądka, nocne pocenie się, bóle stawów, częstomocz, nietrzymanie moczu, ból miednicy, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, powiększenie jajników, świąd sromu i pochwy, uczucie zimna, zmiany temperatury ciała, świąd w miejscu podania oraz dyskomfort. Wyciek z globulki po aplikacji jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wpływa na skuteczność terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból piersi, ból stawu, Cyclogest, częstomocz, faza lutealna, gazy jelitowe, globulka dopochwowa, krwawienie z pochwy, nieprawidłowe krwawienie z dróg rodnych, nietrzymanie moczu, nocne pocenie, powiększenie jajnika, profil bezpieczeństwa leku, progesteron, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, świąd sromu, uderzenie gorąca, wspomagany rozród, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkofar 40 mg
Produkt leczniczy Ginkofar 40 mg, zawierający wyciąg z liści miłorzębu (Ginkgo biloba L.), wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą głównie układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwowanym objawem jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10), oraz zawroty głowy, które pojawiają się często (≥1/100 do <1/10). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty, również występują często (≥1/100 do <1/10) i mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych przy dłuższym utrzymywaniu się. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień narządowych (oczy, nos, przewód pokarmowy, naczynia mózgowe) o nieznanej częstości, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwkrzepliwe.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dolegliwości gastryczne, ginkgo biloba, gospodarka wodno-elektrolitowa, krwawienie narządowe, krwawienie oczne, lek przeciwzakrzepowy, naczynia mózgowe, nudności, obrzęk, parametry krzepnięcia, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, rumień, świąd, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z liści miłorzębu, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia krzepnięcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esceven 167 mg
Produkt leczniczy Esceven, zawierający 167 mg wyciągu suchego z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.) w formie tabletek powlekanych, może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Do najczęściej obserwowanych należą rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (1/1000 do 1/10000 pacjentów), sporadyczne nudności, mdłości, zawroty głowy, bóle głowy oraz świąd skóry (częstość <1/10000). Znajomość tych działań jest kluczowa dla szybkiej interwencji i monitorowania bezpieczeństwa terapii. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL, co umożliwia aktualizację profilu bezpieczeństwa leku i ewentualne modyfikacje zaleceń terapeutycznych.
Aesculus hippocastanum, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość bólowa, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, mdłość, modyfikacja dawkowania, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nasilenie działania niepożądanego, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, świąd, uczucie wirowania, układ pokarmowy, wyciąg suchy z nasion kasztanowca, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aropilo SR 4 mg
Przedawkowanie ropinirolu, agonisty receptorów dopaminowych zawartego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Aropilo SR (dawki 2 mg, 4 mg, 8 mg), prowadzi do nasilonej stymulacji receptorów dopaminowych, co manifestuje się objawami neurologicznymi (zaburzenia świadomości, pobudzenie psychoruchowe, halucynacje, dezorientacja), sercowo-naczyniowymi (zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego, najczęściej hipotensja) oraz żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty). Ze względu na postać o przedłużonym uwalnianiu, objawy mogą mieć opóźnione wystąpienie i utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga wydłużonej obserwacji pacjenta.
agonista receptorów dopaminowych, antagonista dopaminy, chlorowodorek, ciśnienie tętnicze, działanie dopaminergiczne, efekt dopaminergiczny, halucynacje, hipotensja, intoksykacja, metoklopramid, neuroleptyk, nudności, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie ropinirolu, ropinirol, stymulacja receptorów dopaminowych, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Actusept 1,5 mg/ml
Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej aerozolu do stosowania w jamie ustnej Actusept (1,5 mg/ml), może wystąpić jedynie po przypadkowym spożyciu znacznych ilości leku, przekraczających 300 mg substancji czynnej. Objawy zatrucia obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, uporczywe wymioty, ból brzucha o charakterze skurczowym, podrażnienie przełyku) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, omamy wzrokowe i słuchowe, pobudzenie, niepokój, drażliwość). Dawka toksyczna odpowiada spożyciu ponad 1100 rozpyleń aerozolu, z uwagi na to, że pojedyncze rozpylenie zawiera 0,27 mg benzydaminy.
aerozol do jamy ustnej, benzydamina chlorowodorek, ból brzucha, diagnostyka zatruć, dolegliwości gastryczne, dolegliwości neurologiczne, leczenie objawowe, leczenie zatruć, nawodnienie pacjenta, nudności, odwodnienie, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, przedawkowanie leku, przypadkowe spożycie, układ pokarmowy, wymioty, zatrucie benzydaminą, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fordiab 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Fordiab, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako gotowa formulacja. Bezpieczeństwo opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników oraz ograniczonych badaniach terapii skojarzonej. W badaniach na psach przez 16 tygodni nie wykazano dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej, przy czym poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji u ludzi, a dla metforminy około 2,5-krotność. U gryzoni stwierdzono toksyczność wątrobową i nerkową sytagliptyny przy ekspozycji >58-krotnej, natomiast przy 19-krotnej ekspozycji nie zaobserwowano efektów toksycznych. U szczurów wykryto nieprawidłowości zębów siecznych przy ekspozycji >67-krotnej, a u psów przy ~23-krotnej ekspozycji obserwowano przemijające objawy toksycznego uszkodzenia nerwów oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych. Przy 6-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej nie stwierdzono działań niepożądanych.
ataksja, drżenie, dyspnea, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, Fordiab, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, NOEL, nowotwór wątroby, ślinotok, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie nerwów, wymioty, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 10 mg
Konaten, zawierający atomoksetynę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dzieci i młodzieży to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które zazwyczaj mają charakter przemijający i rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,1% dla bólu głowy, 0,2% dla bólu brzucha, 0,0% dla zmniejszenia łaknienia). W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić nudności, wymioty i senność u około 10-11% pacjentów, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Istotne jest monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%).
anoreksja, astenia, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dyspepsja, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, lęk, letarg, migrena, mydriaza, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, priapizm, profil bezpieczeństwa, psychoza, reakcja alergiczna, senność, spowolnienie przyrostu masy ciała, świąd, tachykardia, tiki, układ noradrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bronchipret TE 15 g + 1,5 g
Przedawkowanie syropu Bronchipret TE, zawierającego płynne wyciągi z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., herba) oraz liścia bluszczu (Hedera helix L., folium), może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, głównie wymiotów i biegunki. Syrop zawiera 7% [V/V] alkoholu oraz substancje pomocnicze maltitol (423 mg/ml) i sorbitol (28,76 mg/ml), które mogą nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Objawy te wynikają z drażniącego działania wyciągów roślinnych na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz osmotycznego efektu substancji pomocniczych. W przypadku znacznego przedawkowania istnieje ryzyko zatrucia alkoholowego, szczególnie u dzieci i pacjentów z chorobami wątroby.
biegunka, choroba wątroby, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, monitoring kliniczny, odwodnienie, parametry życiowe, perystaltyka jelit, podrażnienie błony śluzowej, preparat przeciwbiegunkowy, stan nawodnienia, wyciąg z liścia bluszczu, wyciąg z tymianku, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Terapia hydroksymaślanem sodu (Sodium oxybate Accord 500 mg/ml, roztwór doustny) jest związana z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to zawroty głowy, nudności oraz bóle głowy, występujące u 10-20% pacjentów. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z czterech wieloośrodkowych, randomizowanych badań klinicznych u chorych na narkolepsję i katapleksję. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane, takie jak próby samobójcze, psychoza, depresja oddechowa oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, po zakończeniu terapii może wystąpić nawrót lub nasilenie katapleksji, a w rzadkich przypadkach obserwowano objawy zespołu odstawiennego, m.in. bezsenność, lęk, omamy i zaburzenia psychotyczne.
astenia, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból głowy, chodzenie we śnie, chrapanie, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, fibromialgia, gamma-hydroksymaślan, hydroksymaślan sodu, jadłowstręt, katapleksja, kołatanie serca, lęk, mioklonie, moczenie nocne, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica, niepamięć, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omamy, paranoja, parestezje, pokrzywka, porażenie przysenne, próba samobójcza, psychoza, senność, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, szumy uszne, utrata świadomości, wymioty, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maalox (35 mg + 40 mg)/ml
Przedawkowanie preparatu Maalox, zawierającego wodorotlenek glinu (35 mg/ml) i wodorotlenek magnezu (40 mg/ml), może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak biegunka, ból brzucha oraz wymioty, a także do zaparć i niedrożności jelit, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. Długotrwałe stosowanie w dawkach przekraczających zalecane, szczególnie u osób z niewydolnością nerek, może skutkować zaburzeniami równowagi elektrolitowej oraz hipermagnezemią, co niesie ryzyko poważnych powikłań neurologicznych i kardiologicznych. W 100 ml zawiesiny znajduje się 3,5 g wodorotlenku glinu i 4,0 g wodorotlenku magnezu, co podkreśla potencjał do kumulacji tych jonów w organizmie przy niewłaściwym stosowaniu.
arytmia, biegunka, błona śluzowa, ból brzucha, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, hemodializa, hipermagnezemia, niedrożność jelit, niewydolność nerek, odwodnienie, powikłania kardiologiczne, przewód pokarmowy, układ nerwowo-mięśniowy, układ sercowo-naczyniowy, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Espefa 10 mg
Hydroksyzyna, stosowana w dawce 10 mg (Hydroxyzinum Espefa), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się senność (≥1/10), suchość w jamie ustnej oraz zmęczenie (≥1/100 do <1/10). Często pojawiają się także ból głowy i sedacja, a niezbyt często zawroty głowy, bezsenność, drżenie, pobudzenie i splątanie (≥1/1000 do <1/100). Rzadko notuje się poważniejsze objawy neurologiczne, takie jak drgawki, dyskineza, dezorientacja, omamy, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, zaparcia, wymioty, zaburzenia akomodacji i niewyraźne widzenie (≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje obejmują zespół Stevensa-Johnsona, wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli oraz torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu serca.
astma, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek hydroksyzyny, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, działanie antycholinergiczne, gorączka, komorowe zaburzenia rytmu serca, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pobudzenie, POChP, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, utrwalona wysypka polekowa, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenia akomodacji, zapalenie skóry, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranloc 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku RANLOC, wywołuje działania niepożądane u około 5% pacjentów, obejmujące różne układy i narządy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznaną. Do istotnych działań należą rzadko agranulocytoza, trombocytopenia, leukopenia i pancytopenia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Niezbyt często obserwuje się hiperlipidemię, zmiany masy ciała, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), zaburzenia snu, ból i zawroty głowy, polipy dna żołądka, biegunki, nudności, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz wysypki skórne. Z nieznaną częstością występują poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), śródmiąższowe zapalenie nerek, ginekomastia oraz zaburzenia psychiczne, takie jak dezorientacja, omamy i splątanie, szczególnie u pacjentów predysponowanych.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból stawów, depresja, dezorientacja, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, podwyższona bilirubina, pokrzywka, polip dna żołądka, Ranloc, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, uczucie pełności, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Salicylamid – Działania niepożądane
Salicylamid wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie rośnie wraz z dawką, szczególnie powyżej 600 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (nudności, wymioty, skurcze brzucha, uczucie palenia za mostkiem, biegunka, podrażnienie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, suchość w jamie ustnej) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy). W preparatach złożonych (Scorbolamid, Scorbolamid EXTRA, Scorbolamid EXTRA Hot) dodatkowo obecne są kwas askorbinowy i glukonian cynku, które mogą nasilać działania niepożądane, np. zmniejszenie pH moczu i ryzyko kamicy nerkowej, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i bóle głowy. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego, co odróżnia salicylamid od innych NLPZ.
anoreksja, astma, biegunka, ból głowy, choroba wrzodowa, cynk, działanie niepożądane, glukonian cynku, glukoza, kamienie nerkowe, kreatynina, krew utajona w kale, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, metoda oksydoredukcyjna, nadmierna potliwość, nadżerki i owrzodzenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pH moczu, podrażnienie błony śluzowej, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, salicylamid, senność, skurcz jamy brzusznej, skurcz oskrzeli, stan zagrożenia życia, układ pokarmowy, witamina C, właściwości przeciwbólowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dasatinib Stada 50 mg
Przedawkowanie dazatynibu, szczególnie w dawce 280 mg/dobę przez 7 dni, wiąże się z istotnym ryzykiem mielosupresji, w tym ciężkiej trombocytopenii, neutropenii oraz niedokrwistości, co może prowadzić do poważnych powikłań hematologicznych i zwiększonego ryzyka krwawień oraz infekcji zagrażających życiu. W badaniach klinicznych odnotowano znaczące obniżenie liczby płytek krwi jako główny objaw toksyczności hematologicznej. Działanie mielosupresyjne jest mechanizmem toksyczności dazatynibu, a ryzyko to nasila się wraz ze wzrostem dawki powyżej zalecanych wartości terapeutycznych. Ponadto, przedawkowanie może powodować nasilenie objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia.
biegunka, dazatynib, dieta niskosodowa, elementy morfotyczne krwi, erytrocyty, G-CSF, hemoglobina, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, koncentrat płytek krwi, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, mielosupresja, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, nudności, parametry hematologiczne, płytki krwi, szpik kostny, tachykardia, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, wybroczyny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadex Reddy (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie badań klinicznych faz I-III z udziałem 3519 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a ich objawy obejmują m.in. pokrzywkę, obrzęk języka, tachykardię i skurcz oskrzeli. W badaniach klinicznych odnotowano rzadkie przypadki znacznej bradykardii i zatrzymania krążenia po podaniu leku. Nawrót blokady nerwowo-mięśniowej wystąpił u 0,20% pacjentów. U pacjentów z wywiadem powikłań płucnych istnieje ryzyko skurczu oskrzeli.
anafilaksja, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, chorobliwa otyłość, dysgeuzja, nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, pokrzywka, powikłanie oddechowe, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, skurcz oskrzeli, sugammadeks sodowy, świąd, tachykardia, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie smaku, zawrót głowy, znaczna bradykardia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rutinoscorbin 25 mg + 100 mg
Preparat Rutinoscorbin, zawierający 25 mg rutozydu (w postaci rutozydu trójwodnego) oraz 100 mg kwasu askorbinowego w tabletce powlekanej, jest generalnie dobrze tolerowany przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Niemniej jednak, przy dawkach kwasu askorbinowego przekraczających 600 mg/dobę, mogą wystąpić działania niepożądane, klasyfikowane zgodnie z MedDRA według układów i narządów. Bardzo rzadkie reakcje alergiczne (<1/10 000) obejmują skrócenie oddechu, obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, wysypkę skórną oraz świąd. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwuje się bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha oraz zmęczenie. Częstość występowania nieznana obejmuje zaczerwienienie skóry, poliurię oraz kamicę nerkową, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyspepsja, kamica nerkowa, kwas askorbowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, poliuria, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, Rutinoscorbin, rutozyd trójwodny, świąd, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka skórna, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asamax 500 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna leku Asamax 500, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, od często występujących do bardzo rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, mesalazyna może indukować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia) oraz eozynofilię, będącą markerem reakcji nadwrażliwości. Należy również monitorować funkcję nerek ze względu na ryzyko ostrego i przewlekłego śródmiąższowego zapalenia nerek oraz niewydolności nerek, a także występowanie kamicy układu moczowego. Często obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a w rzadkich przypadkach ostre zapalenie trzustki.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężkie skórne działanie niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, mesalazyna, naciek w płucach, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, wymioty, wyprysk atopowy, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera w jednej dawce 0,5 ml co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na nie więcej niż 0,7 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza, że nie można ich precyzyjnie określić na podstawie dostępnych danych. Najczęściej obserwuje się przejściowy ból głowy, reakcje alergiczne o różnym nasileniu, a także objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się i złe samopoczucie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego monitorowania podczas szczepienia tej grupy pacjentów.
bezdech, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dreszcze, gorączka, guzek podskórny, naciek limfatyczny, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedojrzały wcześniak, niepożądane działanie leku, nudność, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ropień aseptyczny, swędzenie, szczepionka błoniczo-tężcowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, ziarniniak, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – IBUM dla dzieci 125 mg
IBUM dla dzieci w postaci czopków zawierających 125 mg ibuprofenu jest lekiem przeciwgorączkowym i przeciwbólowym dedykowanym pacjentom pediatrycznym. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu gorączki o różnym pochodzeniu, w tym w przebiegu grypy, przeziębienia, innych chorób zakaźnych oraz odczynów poszczepiennych. Ponadto, lek jest wskazany w terapii bólu o nasileniu słabym do umiarkowanego, obejmującym bóle głowy, gardła, mięśni, zębów, bóle po zabiegach stomatologicznych, bóle związane z ząbkowaniem, a także bóle układu mięśniowo-szkieletowego, w tym stawów, kości, tkanek miękkich oraz bóle pooperacyjne i bóle ucha środkowego. Czopki o dawce 125 mg ibuprofenu stanowią odpowiednią formę podania u dzieci, zwłaszcza gdy podanie doustne jest utrudnione lub niemożliwe, np. w przypadku wymiotów, biegunki lub przeciwwskazań do podania doustnego.
biegunka, ból gardła, ból głowy, ból kości, ból mięśni, ból pooperacyjny, ból stawu, ból ucha, ból zęba, choroba zakaźna, działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, ekstrakcja zęba, gorączka, ibuprofen, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, naciągnięcie, odczyn poszczepienny, próchnica, schorzenie stomatologiczne, skręcenie, stan bólowy, stan gorączkowy, stłuczenie, terapia przeciwbólowa, układ immunologiczny, układ mięśniowo-szkieletowy, uraz narządu ruchu, wymioty, ząbkowanie, zakażenie wirusowe, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eginilla 30 mg
Lek Eginilla zawiera 30 mg octanu uliprystalu i jest stosowany jako antykoncepcja doraźna. Tabletka powinna być podana doustnie jak najszybciej po stosunku płciowym bez zabezpieczenia lub po zawodzeniu metody antykoncepcyjnej, nie później niż 120 godzin (5 dni) od tego momentu. Dawkowanie to jednorazowe przyjęcie 1 tabletki, którą można zażyć w dowolnym dniu cyklu miesiączkowego. W przypadku wymiotów w ciągu 3 godzin od podania leku, konieczne jest przyjęcie kolejnej tabletki. Przed zastosowaniem leku należy wykluczyć ciążę, zwłaszcza przy opóźnieniu miesiączki lub objawach sugerujących ciążę.
antykoncepcja doraźna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cykl miesiączkowy, objawy ciąży, octan uliprystalu, okres dojrzewania, opóźnienie cyklu miesiączkowego, stosunek płciowy bez zabezpieczenia, tabletka powlekana, wiek rozrodczy, wykluczenie ciąży, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lucetam 1200 mg
Piracetam, substancja czynna preparatu Lucetam dostępnego w dawkach 400 mg, 800 mg i 1200 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas ordynacji. Dane z badań klinicznych obejmujących ponad 3000 pacjentów wskazują na występowanie działań niepożądanych o różnej częstości, klasyfikowanych zgodnie z wytycznymi medycznymi: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%) oraz bardzo rzadko (<0,01%). Do najczęstszych działań należą nerwowość i depresja (często, 1-10%), natomiast inne objawy, takie jak reakcje anafilaktoidalne, zaburzenia krwotoczne, pobudzenie, lęk, splątanie, halucynacje, ataksja, zaostrzenie padaczki, bóle głowy, bezsenność, zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy czy zmiany skórne, występują z nieznaną częstością. Wystąpienie tych działań wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz monitorowania pacjenta.
ataksja, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, halucynacja, hiperkinezja, lęk, nadwrażliwość, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, padaczka, piracetam, pobudzenie, pokrzywka, przyrost masy ciała, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, świąd, układ limfatyczny, wymioty, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Fruit 4 mg
Przedawkowanie nikotyny z produktów leczniczych, takich jak Nicorette Fruit 4 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza u dzieci, u których dawki toksyczne są znacznie niższe niż u dorosłych. Minimalna śmiertelna doustna dawka nikotyny wynosi 40-60 mg, co odpowiada spożyciu 10-15 tabletek Nicorette Fruit (każda zawiera 4 mg nikotyny). Objawy przedawkowania obejmują wczesne symptomy takie jak nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, bóle brzucha, biegunka, nadmierne pocenie się, ból głowy, zawroty głowy i osłabienie, a przy większych dawkach mogą wystąpić niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, zapaść naczyniowa i drgawki, które mogą prowadzić do zgonu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka nikotyny, drgawki, duszność, nadmierne ślinienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nikotyna z kationitem, nudności, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, śmiertelna dawka nikotyny, terapia nikotynowa, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywowany, wrażliwość na nikotynę, wymioty, zaburzenia słuchu, zapaść naczyniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 160 mg
Kwas acetylosalicylowy, będący substancją czynną leku Abrea dostępnym w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w formie tabletek dojelitowych, wykazuje istotny wpływ na hemostazę, co manifestuje się zwiększoną skłonnością do krwawień. Do często obserwowanych działań niepożądanych należą krwawienia z nosa, dziąseł oraz wydłużony czas krwawienia utrzymujący się do 4-8 dni po odstawieniu leku, co zwiększa ryzyko powikłań podczas zabiegów chirurgicznych. Rzadziej występują trombocytopenia, granulocytoza, niedokrwistość aplastyczna oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, zarówno jawne (krwawe wymioty, smoliste stolce), jak i utajone, prowadzące do niedokrwistości z niedoboru żelaza, zwłaszcza przy stosowaniu wyższych dawek. Ponadto, zgłaszane są poważne reakcje immunologiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, a także zaburzenia metaboliczne (hiperurykemia, hipoglikemia) oraz neurologiczne (krwawienie śródczaszkowe, bóle i zawroty głowy). W obrębie układu oddechowego mogą wystąpić zapalenie błony śluzowej nosa, duszność, skurcz oskrzeli i napady astmy, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
biegunka, ból głowy, duszność, granulocytoza, hemostaza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawe wymioty, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, szumy uszne, tabletki dojelitowe, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Medical Valley 534 mg
Profil bezpieczeństwa pirfenidonu został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 uczestników, z długoterminową obserwacją ponad 170 pacjentów przez okres do 10 lat. W dawce 2403 mg/dobę najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane o częstości ≥1/10 obejmują m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych, bezsenność, bóle głowy, duszność, kaszel, nudności, wysypkę, bóle stawów i zmęczenie. Rzadziej obserwowano agranulocytozę, obrzęk naczynioruchowy, hiponatremię oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół DRESS.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, ciężka reakcja skórna, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiponatremia, kaszel, kaszel produktywny, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie słoneczne, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rolicyn 50 mg
Przedawkowanie roksytromycyny, substancji czynnej leku Rolicyn dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Mechanizmy toksyczności obejmują bezpośrednie podrażnienie błony śluzowej żołądka, stymulację ośrodka wymiotnego w pniu mózgu, zaburzenia flory jelitowej oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.
adsorbent, antidotum, biegunka, błona śluzowa żołądka, ból głowy, flora jelitowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, funkcje życiowe, krwiobieg, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, nudności, objawy neurologiczne, objawy toksyczne, odruch wymiotny, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, perystaltyka, pień mózgu, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, roksytromycyna, układ nerwowy, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miostat 0,1 mg/ml
Miostat to roztwór do wstrzykiwań wewnątrzgałkowych zawierający karbachol w stężeniu 0,1 mg/ml (0,15 mg w 1,5 ml fiolce). W trakcie stosowania odnotowano działania niepożądane, głównie zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, częstość ≥1/1000 do <1/100) oraz zaburzenia oka, w tym zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (częstość niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono dodatkowe reakcje o nieznanej częstości, takie jak zwyrodnienie i zmętnienie rogówki, zapalenie przedniej komory oka, obrzęk rogówki, zaburzenia widzenia, ból i przekrwienie oka oraz przedłużone zwężenie źrenicy. Rzadko występuje odwarstwienie siatkówki (≥1/10 000 do <1/1000), a także niezbyt często nadmierne pocenie się i parcie na mocz (≥1/1000 do <1/100).
ból głowy, ból oka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie cholinergiczne, karbachol, Miostat, mioza, nadmierne pocenie, niewyraźne widzenie, obrzęk rogówki, odwarstwienie siatkówki, parcie na mocz, przekrwienie oka, stymulacja przywspółczulna, wstrzyknięcie wewnątrzgałkowe, wymioty, zaburzenia nerek, zaburzenia oka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądka, zapalenie przedniej komory oka, zmętnienie rogówki, zwężenie źrenicy, zwyrodnienie rogówki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenzetto 1,53 mg/dawkę
Przedawkowanie estradiolu w postaci aerozolu przezskórnego Lenzetto (1,53 mg estradiolu na dawkę, 90 μl roztworu) może wywołać objawy charakterystyczne dla nadmiaru estrogenów, obejmujące głównie układ pokarmowy (nudności, wymioty, ból brzucha), układ nerwowy (zawroty głowy, senność), gruczoły piersiowe (tkliwość piersi), układ rozrodczy (krwawienie z odstawienia) oraz objawy ogólnoustrojowe (zmęczenie). W składzie preparatu znajduje się również 65,47 mg etanolu na dawkę, co przy znacznym przedawkowaniu może nasilać objawy niepożądane. Do tej pory nie odnotowano ostrych przypadków przedawkowania estrogenów, jednak znajomość potencjalnych symptomów i postępowania jest kluczowa w praktyce klinicznej.
aerozol przezskórny, antydoterapia, ból brzucha, estradiol, gruczoły piersiowe, hospitalizacja, interwencja ginekologiczna, krwawienie z odstawienia, leczenie objawowe, leczenie przeciwbólowe, lek przeciwwymiotny, narząd rodny, nudności, przedawkowanie estrogenów, przewód pokarmowy, senność, tkliwość piersi, treść żołądkowa, układ pokarmowy, układy organizmu, wymioty, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Curacne 10 mg 10 mg
Izotretynoina, będąca pochodną witaminy A i substancją czynną leku Curacne 10 mg, charakteryzuje się niską ostrą toksycznością, jednak przedawkowanie może prowadzić do zespołu objawów hiperwitaminozy A. Typowe symptomy przedawkowania obejmują ciężki, narastający ból głowy, nudności, wymioty, senność, drażliwość oraz świąd, które mogą różnić się nasileniem w zależności od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Objawy te mają zazwyczaj charakter odwracalny i ustępują samoistnie, co eliminuje konieczność specjalistycznego leczenia, choć wymagana jest odpowiednia obserwacja kliniczna. W diagnostyce należy uwzględnić różnicowanie z migreną, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, innymi postaciami hiperwitaminozy A oraz zatruciami innymi substancjami.
ból głowy, Curacne, drażliwość, hiperwitaminoza A, izotretynoina, konsultacja toksykologiczna, leczenie objawowe, leki przeciwbólowe, niewydolność wątroby, nudności, objawy przedawkowania, ostra toksyczność, pochodna witaminy A, senność, stan migrenowy, substancja czynna, świąd, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół ostrej toksyczności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esseliv Max 450 mg
Lek Esseliv Max, zawierający 450 mg fosfolipidów z nasion soi, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wolne stolce oraz uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Inne działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują nudności, wymioty, kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz zawroty głowy. W każdej kapsułce znajduje się również 54 mg oleju sojowego oraz 9,6 mg etanolu, co może mieć znaczenie u pacjentów z alergią na soję.
badanie diagnostyczne, dolegliwość brzuszna, dyskomfort w jamie brzusznej, etanol, farmakoterapia, fosfolipid z nasion soi, kołatanie serca, mdłość, nudność, ocena kardiologiczna, olej sojowy, Phospholipidum essentiale, podwyższone ciśnienie tętnicze, przewód pokarmowy, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wolny stolec, wymioty, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neosine 500 mg
Inozyna pranobeksu, substancja czynna leku Neosine, wykazuje szereg działań niepożądanych, z których najistotniejszym i najczęściej obserwowanym jest znaczące zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu. Efekt ten jest stale obecny podczas terapii i ustępuje samoistnie kilka dni po jej zakończeniu. W trakcie długotrwałego stosowania (≥3 miesiące) częstość występowania działań niepożądanych wynosi powyżej 1% i obejmuje nudności (z wymiotami lub bez), bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej lub azotu mocznikowego (BUN), świąd, wysypkę, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie oraz bóle stawów. Rzadziej (<1%) obserwuje się biegunki, zaparcia, nerwowość, zaburzenia snu oraz wielomocz, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych.
aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bóle stawowe, dna moczanowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas moczowy, nerwowość, niewydolność nerek, nudności, parametry wątrobowe, perystaltyka jelit, poliuria, senność, świąd, układ nerwowy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Działania niepożądane
L-ornityny L-asparaginian, stosowany w preparatach takich jak Hepa-Merz, OptiHepan i Ornispar, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, choć może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (≥1/1 000 do <1/100), wymioty (rzadko w Hepa-Merz: ≥1/10 000 do <1/1 000; niezbyt często w OptiHepan i Ornispar: ≥1/1 000 do <1/100), ból żołądka, wzdęcia oraz biegunka (wszystkie niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano ból kończyn w preparatach OptiHepan i Ornispar. W przypadku Hepa-Merz, podawanego dożylnie, działania niepożądane można minimalizować poprzez zmniejszenie dawki lub szybkości wlewu.
asparaginian, asparaginian ornityny, biegunka, ból kończyn, ból żołądka, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hipotensja, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tkanka łączna, URPL, wlew dożylny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe