refluks żołądkowo-przełykowy
Refluks żołądkowo-przełykowy (GERD – Gastroesophageal Reflux Disease) to schorzenie przewodu pokarmowego charakteryzujące się cofaniem się treści żołądkowej do przełyku. Występuje z powodu nieprawidłowego funkcjonowania dolnego zwieracza przełyku, który nie zamyka się prawidłowo, umożliwiając kwaśnej treści żołądkowej przedostawanie się do przełyku.
Główne objawy refluksu to zgaga, kwaśne odbijanie, ból w klatce piersiowej, trudności w połykaniu (dysfagia), uczucie obecności ciała obcego w gardle (globus) oraz chroniczny kaszel. U części pacjentów mogą dominować objawy atypowe, takie jak chrypka, przewlekły kaszel czy astma, co może utrudniać rozpoznanie choroby.
Diagnostyka refluksu obejmuje badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, 24-godzinną pH-metrię przełyku, manometrię przełyku oraz próbę z inhibitorem pompy protonowej. Długotrwały, nieleczony refluks może prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie przełyku, zwężenie przełyku, przełyk Barretta, a w skrajnych przypadkach – do rozwoju raka przełyku.
Leczenie refluksu opiera się na modyfikacji stylu życia (redukcja masy ciała, unikanie obfitych posiłków i jedzenia przed snem, podniesienie wezgłowia łóżka), farmakoterapii (inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne, antacyda) oraz w wybranych przypadkach leczeniu operacyjnym (fundoplikacja). Najczęściej stosowanymi lekami są inhibitory pompy protonowej, które zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Viavardis 5 mg
Viavardis, zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, jest lekiem stosowanym w terapii, którego działania niepożądane mają najczęściej charakter przemijający i o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów, z wyższą częstością u osób ≥65 lat (16,2% przy dawce 20 mg) w porównaniu do młodszych (11,8%). Zawroty głowy również częściej występują u starszych pacjentów (3,7% vs 0,7%). Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym wykazują zwiększoną częstość zawrotów głowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak priapizm, krwawienia z prącia, hematospermia i krwiomocz, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z MedDRA, obejmując szeroki zakres układów i narządów, z częstością od bardzo częstych (≥1/10) do częstych (≥1/100 do <1/10).
aminotransferaza, ból głowy, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, wardenafil, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie żołądka, zawał serca, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Afenix
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Afenix, zawierającym solifenacynę bursztynian, konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki różnicowej częstomoczu, z uwzględnieniem przyczyn kardiologicznych (np. niewydolność serca) oraz nefrologicznych (choroby nerek). W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego, przepukliną rozworu przełykowego lub refluksem żołądkowo-przełykowym, a także neuropatią autonomiczną. Maksymalna dawka dobowa powinna być ograniczona do 5 mg u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤30 ml/min, umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9) oraz u osób stosujących silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol.
arytmia torsade de pointes, bisfosfonian, brak laktazy, choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, nadreaktywność wypieracza neurogennego, neuropatia autonomiczna, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna bursztynian, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Daroxomb
Dabigatran eteksylan (Daroxomb) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak wiek ≥ 75 lat, umiarkowane zaburzenia czynności nerek (ClCr 30-50 mL/min), niska masa ciała (< 50 kg), czy jednoczesne stosowanie inhibitorów P-gp (np. amiodaron, werapamil). Krwawienia mogą wystąpić w dowolnym miejscu organizmu, a niewyjaśniony spadek hemoglobiny i/lub hematokrytu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego powinny skłonić do poszukiwania źródła krwawienia. W przypadku zagrażającego życiu lub nieopanowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający – idarucyzumab, choć jego bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży nie zostały określone. Dabigatran można również usunąć hemodializą, a u dorosłych pacjentów rozważa się podanie świeżej krwi pełnej, osocza świeżo mrożonego, koncentratów czynników krzepnięcia lub płytek krwi.
amiodaron, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, aPTT, bakteryjne zapalenie wsierdzia, chinidyna, dabigatran eteksylan, dTT, ECT, hematokryt, hemodializa, hemoglobina, idarucyzumab, induktor P-gp, inhibitor P-gp, INR, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, refluks żołądkowo-przełykowy, ropień śródczaszkowy, schorzenie wątroby, udar niedokrwienny mózgu, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przełyku, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Antinervinum (1032 mg + 903 mg + 645 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Antinervinum w postaci syropu zawiera wyciągi z ziół o działaniu uspokajającym, w tym nalewki z kozłka lekarskiego (20,0 g/100 g), głogu (17,5 g/100 g) oraz szyszek chmielu (12,5 g/100 g). Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik aktywny lub pomocniczy, w tym sorbitol (1,5 g/5 ml) oraz etanol (28-34% V/V, do 1,3 g/5 ml). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią złej tolerancji waleriany, objawiającej się dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, bólami głowy lub pogorszeniem samopoczucia. Ze względu na zawartość etanolu, lek jest przeciwwskazany u osób z chorobą alkoholową, uszkodzeniem wątroby, padaczką, chorobami OUN, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
choroba alkoholowa, choroba ośrodkowego układu nerwowego, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie uspokajające, dziedziczna nietolerancja fruktozy, głóg, kozłek lekarski, lek działający depresyjnie na OUN, nadwrażliwość na składniki leku, nalewka z głogu, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z szyszek chmielu, nietolerancja waleriany, padaczka, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, szyszki chmielu, uszkodzenie wątroby, zaburzenie funkcji wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast 150 mg
Ranigast w dawce 150 mg (ranitydyna chlorowodorek) jest antagonistą receptora H2 stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i łagodnej postaci choroby wrzodowej żołądka, zarówno w fazie aktywnej, jak i profilaktycznie przeciw nawrotom. Lek jest również wskazany w zapobieganiu owrzodzeniom dwunastnicy indukowanym przez NLPZ, co jest istotne u pacjentów przewlekle stosujących te leki, np. w chorobach reumatycznych. Ranigast jest częścią terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w przypadku współistniejących owrzodzeń oraz stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku, w tym refluksowego zapalenia przełyku, oraz w objawowym leczeniu dyspepsji funkcjonalnej. Ponadto, lek zapobiega zespołowi Mendelsona u pacjentów z grup ryzyka w okresie okołooperacyjnym i podczas znieczulenia ogólnego.
antagonista receptora H2, aspiracja treści żołądkowej, choroba refluksowa przełyku, choroba reumatyczna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwość dyspeptyczna, dysfagia, kontrola endoskopowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie dwunastnicy, ranitydyna, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, schemat eradykacyjny, terapia eradykacyjna, zachłystowe zapalenie płuc, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Mendelsona, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg
Bezpieczeństwo stosowania aprepitantu zostało ocenione w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych. U dorosłych poddanych chemioterapii o wysokim ryzyku wymiotów (HEC) najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak czkawka (4,6% vs 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs 1,1%), niestrawność (2,6% vs 2,0%), zaparcia (2,4% vs 2,0%), ból głowy (2,0% vs 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs 0,5%). W populacji pediatrycznej najczęstsze działania niepożądane to czkawka (3,3% vs 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas wielokrotnego stosowania do 6 cykli chemioterapii. W leczeniu nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV) dawka 40 mg aprepitantu wiązała się z wyższą częstością działań niepożądanych takich jak ból w nadbrzuszu, zaparcia, duszność czy zaburzenia widzenia w porównaniu do ondansetronu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, chemioterapia o umiarkowanym ryzyku wymiotów, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, dysuria, fosfataza zasadowa, fotowrażliwość, glikozuria, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, infekcja gronkowcowa, kołatanie serca, neutropenia, niedokrwistość, nudności i wymioty pooperacyjne, poliuria, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód dwunastnicy, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zakażenie drożdżakowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloxicam Genoptim 15 mg
Meloxicam Genoptim, zawierający meloksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w dawkach 7,5 lub 15 mg/dobę. Terapia meloksykamem wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, gdzie bardzo często występują niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Niezbyt często obserwuje się krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka, refluks czy owrzodzenia, a bardzo rzadko perforację przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie NLPZ, zwłaszcza w wysokich dawkach, zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Ponadto, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność nerek, hiperkaliemia) oraz wątroby (zwiększenie aminotransferaz, zapalenie wątroby). Należy monitorować parametry morfologii krwi i funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka i podczas terapii skojarzonej z innymi lekami mielotoksycznymi.
agranulocytoza, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona bilirubina, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Vivanta 10 mg
Solifenacyna bursztynian, jako lek o działaniu cholinolitycznym, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, zależnym od dawki. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, obserwowana u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy oraz suchość w gardle. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak niedrożność okrężnicy czy zaklinowanie stolca. Wśród działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego dominują senność i zaburzenia smaku, a w rzadkich przypadkach obserwuje się omamy, dezorientację i majaczenie. Z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki Torsade de Pointes, wydłużenia odstępu QT, migotania przedsionków, kołatania serca oraz tachykardii.
dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, systematyka MedDRA, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji pęcherza moczowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Stomezul 20 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez zmianę pH soku żołądkowego oraz hamowanie enzymu CYP2C19. Klinicznie istotne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie ekspozycji na inhibitory proteaz HIV, takie jak atazanawir (redukcja AUC, Cmax i Cmin o około 75%) oraz nelfinawir (zmniejszenie AUC, Cmax i Cmin o 36-39%, a metabolitu M8 o 75-92%), co skutkuje przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Ezomeprazol zmniejsza także aktywację klopidogrelu, redukując ekspozycję na jego aktywny metabolit o 40% i maksymalne zahamowanie agregacji płytek o 14%, co może osłabiać działanie przeciwpłytkowe. Ponadto, ezomeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o około 10% (do 30% u niektórych pacjentów), co wymaga monitorowania stężenia szczególnie u osób starszych. Wpływ na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP2C19, takich jak diazepam (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoina (wzrost minimalnych stężeń o 13%) czy warfaryna (możliwe zwiększenie INR), podkreśla konieczność kontroli terapeutycznej podczas terapii.
agregacja płytek krwi, amoksycylina, atazanawir, biodostępność digoksyny, chinidyna, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, darunawir, działanie przeciwpłytkowe, ezomeprazol, fenytoina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, klirens diazepamu, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lopinawir, metotreksat, naproksen, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odstęp QTc, omeprazol, pH soku żołądkowego, pochodna kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, wartość INR, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Esogasec 40 mg
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej metabolizowany głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Zwiększa pH soku żołądkowego, co wpływa na wchłanianie leków takich jak ketokonazol, itrakonazol, erlotynib (zmniejszenie wchłaniania) oraz digoksyna (zwiększenie biodostępności o 10-30%). Hamuje CYP2C19, co prowadzi do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym, np. diazepamu (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoiny (wzrost minimalnego stężenia o 13%), worykonazolu, cylostazolu, cyzaprydu (wzrost AUC o 32%) oraz leków przeciwdepresyjnych (citalopram, imipramina, klomipramina). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir) jest przeciwwskazane lub niezalecane ze względu na istotne zmniejszenie ich stężeń w surowicy, natomiast sakwinawir wykazuje wzrost stężenia o 80-100%. W przypadku metotreksatu i takrolimusu obserwuje się wzrost ich stężeń, co wymaga monitorowania i ewentualnego dostosowania terapii.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność digoksyny, chinidyna, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, cylostazol, cyzapryd, diazepam, digoksyna, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, leki przeciwdepresyjne, metotreksat, naproksen, nelfinawir, pH soku żołądkowego, pochodna kumaryny, refluks żołądkowo-przełykowy, rofekoksyb, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, układ enzymatyczny CYP2C19, warfaryna, worykonazol, współczynnik INR - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Helicid Control 10 mg
Helicid Control w dawce 10 mg, zawierający omeprazol, jest wskazany do leczenia objawów refluksu żołądkowo-przełykowego u dorosłych, takich jak zgaga i regurgitacje kwaśnej treści żołądkowej. Omeprazol działa poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do zmniejszenia dolegliwości związanych z nadmierną kwasowością. Preparat występuje w formie twardych kapsułek dojelitowych, zawierających mikrogranulki o barwie od białawej do jasnobrązowej, z charakterystycznym pomarańczowym wieczkiem i jasnobrązowym korpusem. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych i nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zollingera-ellisona – Etiologia i przyczyny
Zespół Zollingera-Ellisona (ZES) to rzadkie schorzenie neuroendokrynne, charakteryzujące się obecnością gastrinoma – guzów wydzielających nadmierne ilości gastryny, najczęściej zlokalizowanych w dwunastnicy (50-85%) lub trzustce (25-30%). Nadprodukcja gastryny prowadzi do hipersekrecji kwasu solnego, co skutkuje owrzodzeniami przewodu pokarmowego, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz biegunką. Około 20-30% przypadków ZES jest związanych z zespołem MEN-1, dziedzicznym zaburzeniem autosomalnym dominującym, obejmującym guzy przytarczyc, przysadki i innych narządów endokrynnych. Diagnostyka powinna uwzględniać wywiad rodzinny i badania genetyczne w kierunku mutacji genu MEN1 (11q13). W pozostałych 70-80% przypadków ZES występuje sporadycznie, prawdopodobnie w wyniku somatycznych mutacji genetycznych.
białko supresorowe, biegunka przewlekła, dziedziczenie autosomalne dominujące, enzym trzustkowy, gastrinoma, gastryna, guz neuroendokrynny, hipersekrecja kwasu solnego, inhibitor pompy protonowej, interwencja chirurgiczna, komórki okładzinowe, kwas żołądkowy, kwaśne pH, mutacja genetyczna, mutacja genu MEN1, nadprodukcja kwasu żołądkowego, nowotwór, owrzodzenie, poradnictwo genetyczne, przerzut do wątroby, refluks żołądkowo-przełykowy, sole żółciowe, terapia medyczna, zaburzenie wchłaniania, zespół MEN 1, zespół Zollingera-Ellisona, złamanie kości - Leksykon substancji czynnych
Febuksostat – Działania niepożądane
Febuksostat jest stosowany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii u pacjentów z dną moczanową, z dawkami od 10 mg do 300 mg ocenianymi w badaniach klinicznych oraz dawkami 18-120 mg w badaniu FAST. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunkę, nudności, bóle głowy i mięśni, wysypkę oraz duszność. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Rzadko odnotowano nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych, co podkreśla konieczność ścisłej kontroli pacjentów z chorobami układu krążenia. Monitorowanie parametrów wątrobowych i nerkowych jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych kolchicyną, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby i nerek.
agranulocytoza, arytmia, białkomocz, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, częstomocz, dna moczanowa, febuksostat, hiperurykemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, perforacja układu pokarmowego, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stożka rotatorów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Kwas ibandronowy, stosowany w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie w dawce 150 mg raz na miesiąc lub 2,5 mg dziennie, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1251 pacjentów. Całkowity odsetek działań niepożądanych wynosił 22,7% po roku i 25% po dwóch latach terapii. Najczęściej obserwowanymi objawami były bóle stawów oraz objawy grypopodobne, które miały charakter przejściowy i łagodny do umiarkowanego. Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano reakcje anafilaktyczne, atypowe złamania kości udowej, martwicę kości szczęki i/lub żuchwy, podrażnienie przewodu pokarmowego oraz zapalenie oka. Szczególną uwagę należy zwrócić na martwicę kości szczęki, występującą głównie u pacjentów onkologicznych, oraz na ryzyko reakcji anafilaktycznych po podaniu dożylnym, które w niektórych przypadkach zakończyły się zgonem.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, dysfagia, hipokalcemia, kurcze mięśni, kwas ibandronowy, martwica kości szczęki, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza pomenopauzalna, pęcherzowe zapalenie skóry, podrażnienie przewodu pokarmowego, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, sztywność mięśni, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie dwunastnicy, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oka, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości udowej, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omeprazole APTEO MED 20 mg
Omeprazole Genoptim SPH to lek w postaci kapsułek dojelitowych zawierających 20 mg omeprazolu, stosowany w leczeniu objawów refluksu żołądkowo-przełykowego. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 20 mg raz na dobę przez 14 dni, z zaleceniem przyjmowania leku rano i połykania kapsułek w całości, popijając połową szklanki wody. U większości pacjentów ustąpienie zgagi następuje w ciągu 7 dni terapii, a po ustąpieniu objawów należy przerwać leczenie. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek oraz osób powyżej 65 roku życia nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u chorych z zaburzeniami czynności wątroby konieczna jest konsultacja lekarska przed rozpoczęciem terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność w kapsułkach 7,920 mg laktozy bezwodnej oraz 162,626 mg sacharozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tych substancji pomocniczych.
farmakoterapia omeprazolem, kapsułka dojelitowa, kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, kwalifikacja pacjenta, laktoza bezwodna, nietolerancja, niewydolność nerek, omeprazol, peletka dojelitowa, postać dojelitowa, refluks, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie połykania, zgaga, złagodzenie objawów - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ruminacji – Patofizjologia i mechanizm
Zespół ruminacji to zaburzenie interakcji jelitowo-mózgowej, charakteryzujące się powtarzającą się, bezwysiłkową regurgitacją niedawno spożytego pokarmu, występującą po większości posiłków. Patofizjologia obejmuje nieuświadomioną aktywację mięśni międzyżebrowych i przednich mięśni brzucha, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzbrzusznego powyżej 30 mmHg oraz jednoczesnego rozluźnienia dolnego (LES) i górnego zwieracza przełyku (UES). Ten odwrócony profil ciśnienia żołądkowo-przełykowego powoduje przemieszczanie się treści żołądkowej do jamy ustnej. Diagnostyka opiera się na kryteriach ROME IV oraz badaniach takich jak wysokorozdzielcza manometria przełykowa z impedancją (HRIM), elektromiografia mięśni brzuszno-piersiowych (charakterystyczna fala „R”) oraz 24-godzinne monitorowanie pH/impedancji, które pozwalają odróżnić ruminację od GERD i innych zaburzeń. W patogenezie wyróżnia się mechanizmy pierwotne, wtórne (np. po refluksie żołądkowo-przełykowym) oraz związane z odbijaniem nadbrzusznym, a także rolę czynników psychospołecznych i somatycznych, takich jak depresja czy lęk.
baklofen, biofeedback, bulimia nerwowa, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, dolny zwieracz przełyku, gastropareza, interakcja jelitowo-mózgowa, kryteria ROME IV, manometria przełyku, mięśnie dna miednicy, model wieloczynnikowy, monitorowanie pH impedancji, nerw błędny, oddychanie przeponowe, refluks żołądkowo-przełykowy, regurgitacja pokarmu, tiki ruchowe, zaburzenie somatyczne, zaburzenie tikowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaniedbanie emocjonalne, zespół ruminacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Krople żołądkowe Amara
Krople żołądkowe Amara zawierają wyciągi roślinne, takie jak nalewka z liści mięty pieprzowej, wyciąg ze świeżego ziela dziurawca, nalewka z korzenia kozłka oraz nalewka gorzka z korzeni goryczki i innych roślin, wszystkie ekstraktowane w etanolu o stężeniu 65-72% (V/V). Każda dawka 0,6 ml (około 15 kropli) zawiera do 346 mg etanolu, co odpowiada około 9 ml piwa lub 4 ml wina. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z kamieniami żółciowymi i chorobami dróg żółciowych ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów. Nalewka z mięty pieprzowej może nasilać zgagę u osób z refluksem żołądkowo-przełykowym, a wyciąg z dziurawca zwiększa ryzyko reakcji fotoalergicznych, co wymaga unikania ekspozycji na promieniowanie UV podczas i po terapii. Ze względu na wysoką zawartość etanolu, istnieje potencjalne ryzyko interakcji farmakologicznych oraz wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
działanie niepożądane, fotowrażliwość, interakcje lekowe, intraktum z dziurawca, kamienie żółciowe, nalewka gorzka, nalewka z goryczki, nalewka z kozłka, nalewka z mięty pieprzowej, niepożądana reakcja skórna, reakcja fotoalergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenia dróg żółciowych, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z dziurawca, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omeprazol Medreg 10 mg
Omeprazol Medreg, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Wskazania u dorosłych obejmują leczenie i profilaktykę owrzodzeń dwunastnicy i żołądka, terapię eradykacyjną Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, leczenie i profilaktykę owrzodzeń indukowanych NLPZ, refluksowego zapalenia przełyku (GERD) oraz zespołu Zollingera-Ellisona. U dzieci, w zależności od wieku i masy ciała, omeprazol jest wskazany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, objawowej choroby refluksowej oraz eradykacji H. pylori w owrzodzeniu dwunastnicy. Kapsułki zawierają sacharozę (od 6 mg do 24 mg w zależności od dawki) i peletki dojelitowe chroniące substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka.
choroba refluksowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, guz trzustki, kapsułka dojelitowa, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pacjent pediatryczny, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Glikopironiowy bromek – Przeciwwskazania stosowania
Bromek glikopironiowy, stosowany w preparacie Novistig w stężeniu 0,5 mg/ml wraz z neostygminy metylosiarczanem 2,5 mg/ml, jest szeroko wykorzystywany w praktyce klinicznej, jednak jego zastosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, mechaniczne niedrożności przewodu pokarmowego i dróg moczowych oraz jednoczesne stosowanie suksametonium, ze względu na ryzyko przedłużonej blokady nerwowo-mięśniowej. Preparat zawiera również 3 mg (0,13 mmol) sodu w 1 ml roztworu, co może mieć znaczenie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub chorobami sercowo-naczyniowymi. Działanie antycholinergiczne bromku glikopironiowego może nasilać objawy niedrożności oraz powodować zatrzymanie moczu, co wymaga szczególnej ostrożności.
blok nerwowo-mięśniowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek glikopironiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie depolaryzujące, jaskra wąskiego kąta, metylosiarczan neostygminy, nadwrażliwość, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, Novistig, przerost prostaty, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, suksametonium, tachykardia, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia przewodnictwa serca, zapalenie przełyku - Leksykon substancji czynnych
Sałata – Działania niepożądane
Liść sałaty (Lactuca sativa var. capitata L., folium) jest jednym z 20 składników ziołowych w produkcie leczniczym Padma 28 Formuła, gdzie jego zawartość wynosi 6 mg na kapsułkę twardą. Działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania tego produktu dotyczą całej kompozycji, a nie wyłącznie liścia sałaty, co wynika z obecności również siarczanu wapnia półwodnego i D-kamfory. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i dotyczą głównie układu żołądkowo-jelitowego (niestrawność, nudności, zgaga, biegunka) oraz skóry i tkanki podskórnej (wysypka, świąd). W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych zaleca się konsultację lekarską oraz ewentualne dostosowanie dawkowania lub odstawienie leku.
biegunka, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kompozycja wieloskładnikowa, Lactuca sativa, liść sałaty, monitorowanie działań niepożądanych, niestrawność, nudności, Padma 28, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga, zmiany skórne, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 25 mg
Profil bezpieczeństwa pregabaliny został określony na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, występujące bardzo często (≥1/10), które mogą zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny vs 5% w grupie placebo, głównie z powodu zawrotów głowy i senności. W populacji pediatrycznej profil bezpieczeństwa jest podobny, z dominującymi działaniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka i zakażenia górnych dróg oddechowych. Po przerwaniu terapii obserwowano objawy odstawienne, m.in. bezsenność, bóle głowy, lęk, drgawki i myśli samobójcze, których nasilenie może być zależne od dawki.
arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, hipoglikemia, napady padaczkowe częściowe, neuropatia, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, pregabalina, przeczulica słuchowa, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie od leku, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dabigatran etexilate Orion
Dabigatran etexilate Orion w dawce 110 mg w kapsułkach twardych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień, które mogą wystąpić w dowolnej lokalizacji anatomicznej. Szczególnie narażeni są pacjenci w wieku ≥ 75 lat, zwłaszcza przy dawce 150 mg 2x/dobę, oraz osoby z upośledzoną funkcją nerek (ClCr 30-50 ml/min) i niską masą ciała (< 50 kg). Ryzyko krwawienia wzrasta także przy jednoczesnym stosowaniu leków hamujących agregację płytek (np. ASA, klopidogrel) lub NLPZ, a także u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (zapalenie przełyku, żołądka, refluks). Monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz ciśnienia tętniczego jest kluczowe dla wczesnego wykrycia krwawienia, a niewyjaśniony spadek hemoglobiny i hematokrytu powinien skłonić do poszukiwania źródła krwawienia.
agregacja płytek krwi, bakteryjne zapalenie wsierdzia, dabigatran eteksylat, hematokryt, hemodializa, hemoglobina, idarucyzumab, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klopidogrel, koncentrat czynników krzepnięcia, krwawienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osocze świeżo mrożone, płytki krwi, refluks żołądkowo-przełykowy, rekombinowany czynnik VIIa, trombocytopenia, zapalenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Włóknienie płuc idiopatyczne – Objawy
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się bliznowaceniem tkanki płucnej, prowadzącym do sztywności płuc i upośledzenia wymiany gazowej. Choroba dotyka głównie osoby powyżej 50. roku życia, częściej mężczyzn. Wczesne objawy to duszność wysiłkowa, suchy kaszel i zmęczenie, które rozwijają się stopniowo, co często opóźnia diagnozę. Progresja IPF jest zmienna, z możliwym szybkim pogorszeniem lub stabilizacją z okresami zaostrzeń. Zaawansowane stadia cechują się dusznością spoczynkową, palcami pałeczkowatymi, utratą masy ciała, sinicą oraz koniecznością tlenoterapii. Kluczowe parametry monitorowania to FVC, DLCO oraz test 6-minutowego marszu, gdzie spadek FVC o >10% w 6 miesięcy i saturacja <88% podczas testu wiążą się z gorszym rokowaniem. Zaostrzenia, występujące u 10-20% pacjentów rocznie, mają wysoką śmiertelność (17-35,7%) i prowadzą do trwałego pogorszenia funkcji płuc.
bliznowacenie tkanki płucnej, duszność wysiłkowa, idiopatyczne włóknienie płuc, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność oddechowa, niewydolność prawokomorowa serca, niewydolność serca, nintedanib, obturacyjny bezdech senny, palce pałeczkowate, pirfenidon, plaster miodu, przeszczepienie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, refluks żołądkowo-przełykowy, rehabilitacja pulmonologiczna, saturacja tlenu, sinica, test 6-minutowego marszu, tlenoterapia, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, zaostrzenie IPF, zatorowość płucna, zdolność dyfuzyjna płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina przełykowa – Etiologia i przyczyny
Przepuklina przełykowa (hiatus hernia) charakteryzuje się przemieszczeniem górnej części żołądka przez rozwór przełykowy przepony do klatki piersiowej. Etiologia jest wieloczynnikowa, z dominującym wpływem osłabienia mięśni przepony i poszerzenia rozworu przełykowego, szczególnie u pacjentów powyżej 50 roku życia, u których częstość występowania sięga 55-60%, choć objawy kliniczne występują jedynie u około 9%. Czynniki ryzyka obejmują zwiększone ciśnienie wewnątrzbrzuszne spowodowane otyłością, ciążą, przewlekłym kaszlem, zaparciami, POChP, a także urazy i zabiegi chirurgiczne w obrębie jamy brzusznej i klatki piersiowej. Wrodzone predyspozycje, takie jak duży rozwór przełykowy czy genetyczne osłabienie tkanek łącznych, również odgrywają rolę. Przewlekłe stany zapalne, zwłaszcza refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), mogą prowadzić do zwłóknienia i skrócenia przełyku, nasilając patologię.
błona przeponowo-przełykowa, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, dolny zwieracz przełyku, mięsień przepony, niewydolność wątroby, perystaltyka przełyku, POChP, połączenie żołądkowo-przełykowe, przepuklina mieszana, przepuklina okołoprzełykowa, przepuklina przełykowa, przepuklina rozworu przełykowego, przepuklina ślizgowa, przewlekłe zaparcia, przewlekły kaszel, refluks żołądkowo-przełykowy, rozwór przełykowy przepony, skurcz przepony, śródpiersie, tkanka łączna, wodobrzusze, zapalenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Włóknienie płucne – Etiologia i przyczyny
Włóknienie płucne charakteryzuje się uszkodzeniem i bliznowaceniem tkanki płucnej, prowadzącym do zaburzeń wymiany gazowej. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmując przyczyny polekowe (np. bleomycyna, amiodaron), popromienne, środowiskowe (np. pleśnie, dym tytoniowy), autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina układowa) oraz zawodowe (np. azbest, krzemionka). Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) stanowi najczęstszą i najcięższą formę, diagnozowaną po wykluczeniu innych przyczyn, z dominacją u mężczyzn powyżej 50. roku życia. Czynniki ryzyka IPF to m.in. palenie tytoniu (ok. 75% pacjentów), narażenie zawodowe, refluks żołądkowo-przełykowy (GERD) oraz predyspozycje genetyczne, w tym mutacje w genach MUC5B, TERT, TERC, SFTPA2 i SFTPC. Patogeneza łączy teorię zapalną i nieprawidłowej naprawy nabłonka pęcherzyków płucnych, prowadząc do aktywacji fibroblastów i nadmiernej produkcji macierzy pozakomórkowej.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, azbestoza, bliznowacenie tkanki płucnej, choroba autoimmunologiczna, dysfunkcja mitochondrialna, idiopatyczne włóknienie płuc, krzemica, lek przeciwnowotworowy, nadciśnienie płucne, odma opłucnowa, pneumokonioza, pylica płuc, refluks żołądkowo-przełykowy, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, skracanie telomerów, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, włóknienie płucne, zapalenie naczyń, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, zespół antysyntetazowy, zespół Sjögrena - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI Citrus 4 mg
Tabletki do ssania NiQuitin MINI Citrus zawierają 4 mg nikotyny w formie kationitu i mogą wywoływać działania niepożądane typowe dla nikotyny, zależne od dawki. Przy zalecanym stosowaniu nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych, jednak nadmierne spożycie u osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny może powodować nudności, omdlenia i bóle głowy. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt i bezsenność są częściej związane z zespołem odstawienia nikotyny niż z samym lekiem. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, drażliwość, drgawka, kołatanie serca, lek przeciwdrgawkowy, nadwrażliwość, nerwowość, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, parestezja, pokrzywka, przyspieszenie akcji serca, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, tabletka do ssania, trudność w połykaniu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty, zapalenie gardła, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny - Leksykon substancji czynnych
Rdest ptasi – Działania niepożądane
Preparat PADMA 28 Formuła zawiera 15 mg sproszkowanego ziela rdestu ptasiego (Polygonum aviculare L. s.l.) w każdej kapsułce twardej jako jeden z 21 składników aktywnych. Ocena działań niepożądanych przypisywanych wyłącznie rdestowi ptasiemu jest utrudniona ze względu na wieloskładnikową kompozycję preparatu. Na podstawie danych klinicznych działania niepożądane występują niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100) i dotyczą głównie układu żołądkowo-jelitowego oraz skóry. Do najczęściej zgłaszanych należą niestrawność (dyskomfort w nadbrzuszu, uczucie pełności, wzdęcia), nudności, zgaga (uczucie pieczenia za mostkiem związane z refluksem żołądkowo-przełykowym) oraz biegunka (częstość wypróżnień >3 razy dziennie, luźna lub wodnista konsystencja stolca). W zakresie dermatologicznym obserwowano wysypkę o różnorodnej morfologii oraz świąd, które mogą wskazywać na reakcje nadwrażliwości.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Strepsils Intensive Direct 8,75 mg/dawkę
Strepsils Intensive Direct, zawierający 8,75 mg flurbiprofenu na dawkę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flurbiprofen lub substancje pomocnicze, w tym alergeny aromatów wiśniowego i miętowego oraz konserwantów metylu (E 218) i propylu parahydroksybenzoesanu (E 216). Nie powinien być stosowany u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak astma oskrzelowa indukowana NLPZ, skurcz oskrzeli, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, owrzodzenia jelit, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego związane z NLPZ, ciężkie zapalenie jelita grubego, zaburzenia krwotoczne oraz ciężką niewydolność serca, wątroby i nerek. Lek jest również przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, flurbiprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jelit, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, refluks żołądkowo-przełykowy, selektywny inhibitor COX-2, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie wytwarzania krwi, zapalenie jelita grubego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazol Krka 40 mg
Pantoprazol Krka w dawce 40 mg, dostępny w postaci tabletek dojelitowych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Lek skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co jest kluczowe w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, gdzie zmniejsza objawy i wspomaga gojenie błony śluzowej przełyku. U dorosłych pacjentów pantoprazol jest również wskazany w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami, co zwiększa skuteczność eliminacji bakterii w chorobie wrzodowej. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, jednak wyłącznie u dorosłych.
antybiotykoterapia, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, gastrinoma, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, leczenie skojarzone, nadmierne wydzielanie kwasu, nietolerancja cukrów, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pantoprazol, powłoka dojelitowa, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, sorbitol, tabletka dojelitowa, terapia eradykacyjna, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Interakcje leku – Ceclor MR 750 mg
Cefaklor wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie cefakloru z lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, acenokumarol), które może prowadzić do rzadkich, ale klinicznie istotnych incydentów zwiększenia czasu protrombinowego i krwawień, co wymaga regularnej kontroli czasu protrombinowego i dostosowania dawki. Probenecyd hamuje nerkowe wydalanie cefakloru, co skutkuje podwyższonym stężeniem leku w surowicy i przedłużeniem działania, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Wchłanianie cefakloru ulega zmniejszeniu przy jednoczesnym podaniu leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających wodorotlenek magnezu lub glinu, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 1-godzinnego odstępu czasowego między podaniami. Antagoniści receptora H2 nie wpływają na farmakokinetykę cefakloru i mogą być stosowani bez dodatkowych środków ostrożności.
acenokumarol, antagonista receptora H2, antybiotyk β-laktamowy, antybiotykoterapia, cefaklor, cefalosporyna, cefoperazon, choroba wrzodowa, czas protrombinowy, glukoza w moczu, interakcja farmakologiczna, interferencja analityczna, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metronidazol, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, refluks żołądkowo-przełykowy, roztwór Benedicta, roztwór Fehlinga, sok żołądkowy, test Coombsa, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon substancji czynnych
Nalewka kozłkowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat leczniczy Krople żołądkowe z papaweryną zawiera 24,9% nalewki kozłkowej (Valerianae tinctura 1:5) oraz wysokie stężenie etanolu w zakresie 67-74% obj., co przekłada się na narażenie na etanol wynoszące 21 mg/kg masy ciała przy dawce 2,5 ml u osoby dorosłej o masie 70 kg. Taka dawka może podnieść stężenie alkoholu we krwi (BAC) o około 3,5 mg/100 ml, przekraczając próg 15 mg/kg na dawkę. Ilość alkoholu w tej dawce jest równoważna spożyciu 37 ml piwa lub 15 ml wina, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką czy schorzeniami neurologicznymi. Ponadto, preparat zawiera nalewkę z dziurawca (24,9 g), która może wywoływać reakcje fotoalergiczne, oraz nalewkę miętową (24,9 g), mogącą nasilać zgagę u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym, co stanowi przeciwwskazanie u osób z kamieniami żółciowymi i zaburzeniami dróg żółciowych.
choroba neurologiczna, choroba wątroby, etanol, kamienie żółciowe, krople żołądkowe, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, padaczka, papaweryna, promieniowanie UV, reakcja fotoalergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, stężenie alkoholu we krwi, uzależnienie od alkoholu, zaburzenia dróg żółciowych, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Omega-3 kwasy estry etylowe – Działania niepożądane
Omega-3 kwasy estry etylowe, substancja czynna preparatu Omacor, wykazują szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych (≥1/100 do <1/10) należą zaburzenia serca, takie jak migotanie przedsionków, oraz liczne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym wzdęcia, ból brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, odbijanie, refluks, nudności i wymioty. Niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100) obserwuje się hiperglikemię, zaostrzenie dny moczanowej, zawroty głowy, zaburzenia smaku, bóle głowy, niedociśnienie, krwawienia z nosa, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz wysypkę. Rzadko (>1/10000 do ≤1/1000) występują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia czynności wątroby z podwyższeniem aminotransferaz (ALT, AST) oraz pokrzywka. Częstość występowania świądu pozostaje nieznana.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy, anemia, dna moczanowa, hiperglikemia, krwawe wymioty, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, leki przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedociśnienie, omega-3 kwasy estry etylowe, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, smolec, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Krople żołądkowe T –
Krople żołądkowe T, będące płynem doustnym zawierającym nalewki ziołowe (kozłkową, miętową, gorzką i z dziurawca, każda stanowiąca 25% składu), są przeciwwskazane u pacjentów z nadkwaśnością, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia dolegliwości i podrażnienia błony śluzowej. Preparat zawiera około 70% etanolu, co wyklucza jego stosowanie u osób z chorobami wątroby (w tym marskością), uzależnionych od alkoholu, kobiet w ciąży i karmiących, pacjentów przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem (np. metronidazol, disulfiram), a także u osób kierujących pojazdami lub cierpiących na padaczkę i inne schorzenia neurologiczne, gdzie alkohol może zaostrzać objawy.
choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, disulfiram, etanol, korzeń goryczki, krople żołądkowe, liść bobrka, marskość wątroby, metronidazol, nadkwaśność, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, owocnia pomarańczy gorzkiej, padaczka, płyn doustny, podrażnienie błony śluzowej, refluks żołądkowo-przełykowy, uzależnienie od alkoholu, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Interakcje leku – Helicid Forte 40 mg
Omeprazol, składnik Helicid Forte, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądkowego oraz hamowanie izoenzymów CYP2C19 i CYP3A4. Znaczące klinicznie są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HIV, gdzie omeprazol w dawce 40 mg/dobę zmniejsza ekspozycję na nelfinawir o 40% i jego aktywny metabolit M8 o 75-90%, a także redukuje stężenia atazanawiru o 75%, co czyni jednoczesne stosowanie przeciwwskazanym lub niezalecanym. Omeprazol obniża biodostępność leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz przeciwnowotworowych (erlotynib), co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapii. Ponadto, wpływa na metabolizm i stężenia leków kardiologicznych, takich jak klopidogrel (zmniejszenie aktywnego metabolitu o 46% i hamowania agregacji płytek o 16%), digoksyna (wzrost biodostępności o 10%) oraz cylostazol (wzrost Cmax o 18% i AUC o 26%).
antagonista witaminy K, atazanawir, biodostępność, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP3A4, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, diazepam, digoksyna, erlotynib, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, lek immunosupresyjny, lek onkologiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sercowo-naczyniowy, metotreksat, nelfinawir, niewydolność wątroby, omeprazol, pH żołądkowe, pozakonazol, R-warfaryna, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, worykonazol - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekły kaszel – Epidemiologia
Przewlekły kaszel definiowany jest u dorosłych jako kaszel trwający ≥8 tygodni, stanowiący istotny problem zdrowotny o globalnej częstości występowania około 9,6% (95% CI: 7,6%-11,7%). Występuje częściej u kobiet, osób w wieku 40-69 lat oraz palaczy, u których częstość sięga 27-44%, a także u osób narażonych na czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenie powietrza i praca w zapylonym środowisku. Niewyjaśniony przewlekły kaszel (UCC) dotyczy 0,4-1,3% populacji dorosłych i stanowi 1,4-8,7% przypadków przewlekłego kaszlu, natomiast przewlekły kaszel oporny na leczenie (RCC) występuje u 40-60% pacjentów z przewlekłym kaszlem. Regionalne różnice epidemiologiczne wskazują na wyższą częstość w Europie, Ameryce Północnej (10-15%) i Australii (>20%) w porównaniu do Azji (6,22% u dorosłych w Chinach) i Afryki Subsaharyjskiej, gdzie dominują inne etiologie, takie jak gruźlica i POChP.
choroba refluksowa przełyku, choroby układu oddechowego, dym tytoniowy, funkcja płuc, GERD, gruźlica płuc, HIV, iloraz szans, infekcja dróg oddechowych, inhibitory ACE, krztusiec, medycyna spersonalizowana, morfologia krwi, nadwrażliwość na kaszel, niewyjaśniony przewlekły kaszel, palenie tytoniu, POChP, podstawowa opieka zdrowotna, przewlekły kaszel, przewlekły kaszel oporny na leczenie, rak płuc, refluks żołądkowo-przełykowy, zaburzenia oddychania podczas snu, zanieczyszczenie powietrza, Zespół Kaszlu Górnych Dróg Oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Kwas ibandronowy – Działania niepożądane
Kwas ibandronowy, bisfosfonian stosowany w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej oraz przerzutów nowotworowych do kości, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące objawy grypopodobne (bóle mięśni, stawów, gorączka, dreszcze, zmęczenie, nudności, utrata apetytu, bóle kości), jak i poważne powikłania, takie jak reakcje anafilaktyczne (w tym śmiertelne, szczególnie po podaniu dożylnym), martwica kości szczęki i/lub żuchwy (ONJ), atypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej oraz zapalenia gałki ocznej (zapalenie błony naczyniowej, nadtwardówki, twardówki). Hipokalcemia, definiowana jako obniżenie stężenia wapnia w surowicy poniżej normy, może wystąpić w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. Częstość działań niepożądanych w badaniach klinicznych wynosiła około 22,7–25% przy dawkach 150 mg raz na miesiąc lub 2,5 mg raz na dobę, z większością przypadków nie prowadzących do przerwania leczenia.
astma oskrzelowa, atypowe złamanie kości udowej, bisfosfoniany, ból stawów, dyspepsja, hipokalcemia, kwas ibandronowy, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, osteoporoza pomenopauzalna, pęcherzowe zapalenie skóry, przerzuty nowotworowe do kości, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, wrzód trawienny, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie dwunastnicy, zapalenie gałki ocznej, zapalenie nadtwardówki, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie podkrętarzowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele bylicy boże drzewko – Działania niepożądane
Ziele bylicy boże drzewko (Artemisia abrotanum L.), składnik preparatu Gastrovit TraviComplex, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa w zalecanych dawkach, bez potwierdzonych specyficznych działań niepożądanych. Niemniej jednak, należy uwzględnić potencjalne reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na rośliny z rodziny Asteraceae, które mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, a w rzadkich przypadkach reakcjami anafilaktycznymi. Drugim istotnym aspektem są dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, zgaga, wymioty czy biegunka, wynikające z drażniącego działania związków goryczkowych i olejków eterycznych na śluzówkę przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, refluksem czy chorobą wrzodową.
Artemisia abrotanum, biegunka, choroba wrzodowa, cytochrom P450, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, Gastrovit TraviComplex, leczenie wielolekowe, lek ziołowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, olejek eteryczny, pokrzywka, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa substancji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rodzina Asteraceae, śluzówka przewodu pokarmowego, świąd, wyciąg płynny złożony, wymioty, wysypka skórna, wywiad alergiczny, zgaga, ziele bylicy boże drzewko - Leksykon substancji czynnych
Fentanyl – Działania niepożądane
Fentanyl, silny opioid stosowany w leczeniu bólu przewlekłego i przebijającego, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od formy podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). U dzieci i młodzieży profil jest podobny, choć z nieco inną częstością występowania objawów, np. wymioty 33,9%, nudności 23,5%, ból głowy 16,3%. Najpoważniejszymi powikłaniami są depresja oddechowa, depresja krążeniowa, niedociśnienie tętnicze i wstrząs, które wymagają ścisłego monitorowania, zwłaszcza u opioidowo-naïwnych, osób starszych oraz pacjentów z chorobami układu oddechowego. Depresja oddechowa może manifestować się hipowentylacją, bezdechem, a nawet zatrzymaniem oddechu i wymaga natychmiastowego leczenia antagonistami opioidów, np. naloksonem.
bezdech, ból przebijający, ból przewlekły, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, dezorientacja, drżenie, dyspepsja, działania niepożądane, euforia, fentanyl, halucynacje, hipogonadyzm, jadłowstręt, lek opioidowy, lek przeciwwymiotny, majaczenie, mioza, nalokson, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność kory nadnerczy, niedrożność jelit, objawy neuropsychiatryczne, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek przeczyszczający, stan splątania, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia erekcji, zaburzenia lękowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół odstawienia noworodków - Leksykon substancji czynnych
Goryczka żółta – Działania niepożądane
Goryczka żółta (Gentiana lutea L., radix) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Krople żołądkowe forte czy Nalewka gorzka, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Działania te zostały sklasyfikowane według układów i narządów zgodnie z MedDRA, z określeniem częstości występowania. Do najczęściej raportowanych należą bóle głowy oraz uczucie niepokoju (częstość nieznana). Rzadko (1/10 000 do <1/1000) może wystąpić tachykardia. Preparaty te mogą również wywoływać zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, skurcze brzucha i zgaga, z nieznaną częstością, przy czym u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym istnieje ryzyko zaostrzenia choroby. Reakcje skórne obejmują nadwrażliwość na światło słoneczne (fotosensytyzacja), skórne reakcje alergiczne oraz świąd, szczególnie u osób o jasnej karnacji. Ponadto odnotowano uczucie zmęczenia o nieznanej częstości.
ból głowy, choroba refluksowa, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, goryczka żółta, korzeń goryczki żółtej, krople żołądkowe, MedDRA, nalewka gorzka, nalewka złożona, nudności, reakcja alergiczna skórna, reakcja fotosensytyzacyjna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz brzucha, świąd, tachykardia, uczucie niepokoju, uczucie zmęczenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zaburzenie skórne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja przełyku i przetoka tchawiczo-przełykowa – Objawy
Przełykowo-tchawicza przetoka (TEF) i zarośnięcie przełyku (OA) to wrodzone anomalie układu pokarmowego i oddechowego, często współistniejące, manifestujące się od urodzenia objawami takimi jak niewydolność oddechowa, nadmierne ślinienie, kaszel i dławienie podczas karmienia. Typ C (zarośnięcie przełyku z dystalną przetoką) charakteryzuje się natychmiastowym pojawieniem się objawów, w tym rozdęciem żołądka spowodowanym przedostawaniem się powietrza przez przetokę, co prowadzi do niedodmy i aspiracyjnego zapalenia płuc. Diagnostyka prenatalna obejmuje ultrasonografię wykrywającą wielowodzie i brak pęcherzyka żołądkowego, jednak wykrywalność wynosi około 40%. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na niemożności przeprowadzenia sondy żołądkowej, zdjęciu rentgenowskim oraz badaniach kontrastowych i bronchoskopii. Nieleczone OA/TEF prowadzi do poważnych powikłań, takich jak aspiracja, zapalenie płuc, niedotlenienie, a nawet śmierć.
aortopeksja, aspiracyjne zapalenie płuc, bronchoskopia, dysfagia, dysmotoryka przełyku, echokardiografia, eozynofilowe zapalenie przełyku, gastroskopia, manometria przełyku, niedodma, niewydolność oddechowa, przetoka przełykowo-tchawicza, refluks żołądkowo-przełykowy, sinica, ślinotok, sonda Replogle, tracheomalacja, wielowodzie, zapalenie oskrzeli, zarośnięcie przełyku, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie przełyku, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolzurin 2 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Tolzurin, wykazuje działanie przeciwmuskarynowe, co skutkuje występowaniem działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 23,4% pacjentów w porównaniu do 7,7% w grupie placebo. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o nieznanej częstości. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: suchość błon śluzowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, zaparcia, biegunka), zatrzymanie moczu, reakcje anafilaktoidalne, zaburzenia rytmu serca (palpitacje, tachykardia, niewydolność serca), a także objawy neurologiczne (zawroty głowy, splątanie, omamy). U pacjentów z demencją leczonych inhibitorami cholinoesterazy obserwowano nasilenie objawów choroby, co wymaga szczególnej ostrożności.
aktywność przeciwmuskarynowa, arytmia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, demencja, dezorientacja, inhibitor cholinoesterazy, nadwrażliwość, niestrawność, niewydolność serca, objaw przeciwmuskarynowy, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, receptor muskarynowy, refluks żołądkowo-przełykowy, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość oczu, tolterodyna, układ immunologiczny, urojenia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie widzenia, zaburzenie zachowania, zakażenie układu moczowego, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Zapobieganie i profilaktyka
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) u niemowląt jest najczęściej zjawiskiem fizjologicznym, objawiającym się ulewaniem, regurgitacją lub wymiotami, które ustępują samoistnie do 12-18 miesiąca życia. Profilaktyka opiera się na odpowiednich technikach karmienia i pozycjonowania dziecka: karmienie mniejszymi porcjami, częstsze odbijanie, unikanie przekarmiania oraz karmienie w pozycji pionowej lub półpionowej z utrzymaniem dziecka w pozycji pionowej przez 20-30 minut po posiłku. W przypadku karmienia mlekiem modyfikowanym zaleca się dobór odpowiedniego smoczka oraz rozważenie formuł zagęszczonych lub antyrefluksowych (AR) po konsultacji lekarskiej. Należy unikać ekspozycji na dym tytoniowy oraz ciasnych ubrań zwiększających ciśnienie w jamie brzusznej. Pozycja do snu na plecach jest kluczowa ze względu na ryzyko SIDS, mimo że pozycje na brzuchu lub lewym boku mogą zmniejszać objawy refluksu.
alergia na białko mleka krowiego, antagonista receptorów H2, choroba refluksowa przełyku, GERD, hydrolizat białkowy, inhibitor pompy protonowej, kleik ryżowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mieszanka aminokwasowa, mieszanka mleczna, mleko modyfikowane, omeprazol, powikłanie oddechowe, pozycja na brzuchu, ranitydyna, refluks fizjologiczny, refluks żołądkowo-przełykowy, regurgitacja, SIDS, technika karmienia, ulewanie pokarmu, zespół nagłej śmierci łóżeczkowej