pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dopamina – Przeciwwskazania stosowania
Chlorowodorek dopaminy, dostępny w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml) w postaci roztworu do infuzji (Dopaminum Hydrochloricum WZF), posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na dopaminę lub substancje pomocnicze, w tym pirosiarczyn sodu (2,5 mg/ml w 1% i 10 mg/ml w 4%), który może wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pheochromocytoma stanowi krytyczne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i poważnych powikłań sercowo-naczyniowych. Ponadto, dopamina jest przeciwwskazana u pacjentów z migotaniem komór oraz niewyrównanymi tachyarytmiami, gdyż jej działanie β-adrenergiczne może nasilać arytmie, zwiększając automatyzm rozrusznikowy i przyspieszając przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.
astma oskrzelowa, chlorowodorek dopaminy, choroba okluzyjna naczyń, dopamina, dopaminum hydrochloricum, duszność, działanie arytmogenne, działanie hemodynamiczne, guz chromochłonny nadnerczy, hipotermia, hipowolemia, indeks terapeutyczny, inhibitor MAO, krwawienie śródczaszkowe, miażdżyca naczyń, migotanie komór, nadczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, pirosiarczyn sodu, pokrzywka, powikłanie sercowo-naczyniowe, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, receptor β-adrenergiczny, roztwór do infuzji, substancja czynna, substancja pomocnicza, tachyarytmia, tyreotoksykoza, udar mózgu, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – IBUPROFEN eubioco 200 mg
Przed zastosowaniem ibuprofenu (Ibuxal 200 mg, tabletki powlekane) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które wykluczają jego podanie. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ibuprofen, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, objawiająca się alergicznym nieżytem nosa, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym lub astmą oskrzelową. Ibuprofen jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną lub przebyłą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforacją przewodu pokarmowego, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także w ciężkiej niewydolności wątroby, nerek oraz w klasie IV niewydolności serca wg NYHA. Ponadto, stosowanie leku w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu.
alergia na leki, alergiczny nieżyt nosa, astma, choroba wrzodowa, działanie przeciwpłytkowe, inhibitor COX-2, katar, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, politerapia, przewód tętniczy płodu, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tacrolimus STADA 3 mg
Przedawkowanie takrolimusu, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie ze względu na wąski indeks terapeutyczny leku oraz ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Klinicznie obserwuje się objawy neurologiczne (drżenia mięśniowe, bóle głowy, letarg), gastroenterologiczne (nudności, wymioty), skórne (pokrzywka), infekcyjne (zwiększona podatność na zakażenia) oraz biochemiczne, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny (markery nefrotoksyczności) oraz aminotransferazy alaninowej (AlAT) wskazującej na hepatotoksyczność. Objawy te wymagają szybkiej diagnostyki i interwencji, zwłaszcza że przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń świadomości i niewydolności narządów.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, błona dializacyjna, dolegliwości neurologiczne, drżenia mięśniowe, dysfunkcja nerek, eliminacja pozaustrojowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, immunosupresja, indeks terapeutyczny, kreatynina w surowicy, nefrotoksyczność takrolimusu, neurotoksyczność takrolimusu, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie takrolimusu, reakcja nadwrażliwości, takrolimus, uszkodzenie hepatocytów, węgiel aktywowany, zaburzenia biochemiczne, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym aksetyl – Działania niepożądane
Cefuroksym aksetyl, substancja czynna leku Furocef (dostępnego w dawkach 250 mg i 500 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy to nadmierny wzrost Candida (często), eozynofilia (często), bóle głowy i zawroty głowy (często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności i ból brzucha (często), a także przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT). Rzadziej obserwuje się trombocytopenię, leukopenię, żółtaczkę cholestatyczną, zapalenie wątroby oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile (niedzbyt często do rzadko), które wymaga natychmiastowego przerwania leczenia. Wstrząs anafilaktyczny, choć bardzo rzadki, stanowi stan zagrożenia życia i wymaga pilnej interwencji. Monitorowanie parametrów hematologicznych i biochemicznych jest wskazane, zwłaszcza przy dłuższej terapii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, DRESS, enzymy wątrobowe, eozynofilia, Furocef, gorączka polekowa, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, morfologia krwi, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Desloratadine Genoptim 5 mg
Desloratadine Genoptim w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do łagodzenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę, niezależnie od posiłku. Brak jest danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 12 lat, co ogranicza możliwość stosowania w tej grupie wiekowej. Leczenie okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa powinno być dostosowane do historii choroby i przerwane po ustąpieniu objawów, natomiast w przypadku postaci przewlekłej zaleca się kontynuację terapii w okresie ekspozycji na alergen.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, desloratadyna, efekt terapeutyczny, nietolerancja laktozy, objawy alergiczne, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stężenie substancji czynnej, strategia leczenia, substancja czynna, tabletka powlekana, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minirin 4 mcg/ml
Minirin (desmopresyna, roztwór do wstrzykiwań) wiąże się z ryzykiem wystąpienia istotnych działań niepożądanych, z których najczęstszą i klinicznie najważniejszą jest hiponatremia rozcieńczeniowa. Mechanizm polega na zwiększonej reabsorpcji wody w kanalikach nerkowych, prowadzącej do obniżenia stężenia sodu w surowicy, co może manifestować się bólami głowy, nudnościami, wymiotami, zatruciem wodnym, skurczami mięśni, zaburzeniami świadomości, a w ciężkich przypadkach encefalopatią hiponatremiczną, drgawkami i śpiączką. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niskim wyjściowym stężeniem sodu. Leczenie hiponatremii powinno być indywidualizowane, unikając zbyt szybkiej korekty sodu, aby zapobiec powikłaniom neurologicznym. Ponadto, desmopresyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie anafilaksje i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ból głowy, desmopresyna, dławica piersiowa, drgawki, duszność, encefalopatia hiponatremiczna, hiponatremia, hiponatremia rozcieńczeniowa, incydent naczyniowo-mózgowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obrzęk mózgu, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz mięśni, śpiączka, stan splątania, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenie świadomości, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zatrucie wodne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vivacor 12,5 mg
Profil bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej leku Vivacor, obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, których częstość występowania jest podobna we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, takich jak przewlekła niewydolność serca, dysfunkcja lewej komory po zawale, nadciśnienie i choroba wieńcowa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie, niewydolność serca oraz osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, u których podczas zwiększania dawki karwedylolu może dojść do nasilenia objawów niewydolności i zatrzymania płynów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zwykle niezależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. U pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, uogólnioną chorobą naczyń i zaburzeniami czynności nerek obserwowano odwracalne pogorszenie funkcji nerek, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, depresja, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja lewej komory, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, karwedylol, kontrola glikemii, leukopenia, liszaj płaski, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obrzęk płuc, omdlenie, osłabienie, ostry zawał serca, parestezje, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekła niewydolność serca, rumień wielopostaciowy, świąd skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uogólniona choroba naczyń, wymioty, wysypka alergiczna, zaburzenia erekcji, zaburzenia mikcji, zaburzenia snu, zaburzenie czynności nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – DaFurag Max 100 mg
Przedawkowanie furazydyny, substancji czynnej leku DaFurag Max 100 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek, ze względu na jej wydalanie nerkowe i ryzyko kumulacji. Objawy przedawkowania obejmują bóle głowy, zawroty głowy, reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk), nudności, wymioty oraz niedokrwistość, prawdopodobnie wynikającą z działania hemolitycznego lub supresji szpiku kostnego. Mechanizmy toksyczności obejmują neurotoksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, drażnienie błony śluzowej żołądka oraz reakcje nadwrażliwości immunologicznej.
badanie funkcji wątroby, ból głowy, czynność płuc, dożylne podanie płynów, działanie hemolityczne, działanie hepatotoksyczne, działanie toksyczne, efekt neurotoksyczny, erytrocyty, filtracja kłębuszkowa, furazydyna, hemodializa, hemoglobina, kumulacja leku, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność nerek, nitrofurany, nudności, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pokrzywka, reakcja alergiczna, szpik kostny, układ krwiotwórczy, układ oddechowy, układ pokarmowy, upośledzona czynność nerek, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapixen 2 mg
Lacydypina, substancja czynna leku Lapixen, jest generalnie dobrze tolerowana, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie związane z mechanizmem rozszerzania naczyń obwodowych. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i zawroty głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), które są zwykle przemijające i ustępują podczas kontynuacji terapii. W obrębie układu sercowo-naczyniowego często występują kołatanie serca, tachykardia oraz nagłe zaczerwienienie skóry (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się omdlenia, niedociśnienie oraz nasilenie istniejącej dławicy piersiowej (≥1/1000 do <1/100), szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. W układzie pokarmowym często pojawiają się objawy niestrawności i nudności, a niezbyt często rozrost dziąseł. Działania skórne obejmują wysypkę, rumień i świąd (często), a rzadziej obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Ponadto, często obserwuje się wielomocz, osłabienie, obrzęki obwodowe oraz przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej.
antagonista wapnia, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, drżenie, fosfataza alkaliczna, kołatanie serca, kurcze mięśni, lacydypina, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rumień, świąd skóry, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wielomocz, wysypka, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zwiększenie aktywności enzymatycznej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Desloratadine Sopharma 0,5 mg/ml
Desloratadine Sopharma 0,5 mg/ml roztwór doustny jest wskazany do leczenia alergicznego nieżytu nosa oraz pokrzywki, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 10 ml roztworu (5 mg desloratadyny) raz na dobę, dzieci w wieku 6-11 lat 5 ml (2,5 mg), a dzieci 1-5 lat 2,5 ml (1,25 mg) raz na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Podawanie leku jest niezależne od posiłków, co ułatwia terapię.
alergiczny nieżyt nosa, alergiczny nieżyt nosa i pokrzywka, dawkowanie desloratadyny, desloratadyna, glikol propylenowy, nietolerancja substancji pomocniczych, okresowy alergiczny nieżyt nosa, pokrzywka, przewlekły alergiczny nieżyt nosa, reakcja alergiczna, roztwór doustny, roztwór doustny desloratadyny, sorbitol - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom Rapid 200 mg
Ibuprofen sodowy dwuwodny (Ibuprom Rapid 200 mg) jest NLPZ o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych, takich jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, astma oskrzelowa czy nieżyt błony śluzowej nosa. Lek zawiera 114 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także czynną lub przebytą chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforację przewodu pokarmowego związaną z NLPZ, ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca (klasa IV NYHA), skazę krwotoczną oraz ostatni trymestr ciąży, gdzie ryzyko obejmuje przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, zahamowanie czynności skurczowej macicy i nadciśnienie płucne u noworodka.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, ibuprofen sodowy dwuwodny, incydent zakrzepowy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, retencja sodu, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia hemostazy - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Działania niepożądane
Itrakonazol, stosowany w terapii zakażeń grzybiczych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący zarówno objawy łagodne, jak ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%), jak i poważne powikłania zagrażające życiu. Do najcięższych należą ciężkie reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), zastoinowa niewydolność serca, zapalenie trzustki, ciężka hepatotoksyczność z ostrą niewydolnością wątroby oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, oraz na konieczność monitorowania funkcji wątroby ze względu na potencjalne ciężkie uszkodzenia narządu. Neuropatia obwodowa i utrata słuchu, choć rzadkie, stanowią istotne powikłania neurologiczne wymagające natychmiastowej interwencji.
azol przeciwgrzybiczny, choroba posurowicza, fosfokinaza kreatynowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, kardiotoksyczność, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność lewokomorowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, substancja przeciwgrzybicza, szum uszny, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sodu askorbinian – Działania niepożądane
Sodu askorbinian, stosowany jako składnik preparatów do oczyszczania jelita przed badaniami endoskopowymi (np. Moviprep z 56,5 mmol/l oraz Plenvu dostarczający 285,7 mmol w 500 ml drugiej dawki), wykazuje wysoką skuteczność, jednak wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najistotniejsze z nich to zaburzenia równowagi elektrolitowej, w tym hiponatremia, hipokaliemia, hipofosfatemia, oraz zmiany stężenia chlorków i dwutlenku węgla we krwi, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak drgawki. Ponadto, preparaty te mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym anafilaksję i reakcje skórne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, biegunka, wymioty) będące spodziewanym efektem działania leku. Występują także objawy ze strony układu nerwowego (zawroty i ból głowy) oraz sercowo-naczyniowego (przejściowy wzrost ciśnienia, arytmie), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
Podczas stosowania sodu askorbinianu obserwuje się również nieprawidłowości w testach czynności wątroby (rzadko), zaburzenia snu (często), a także objawy ogólne, takie jak złe samopoczucie, gorączka, dreszcze, pragnienie i głód. Ze względu na potencjalne ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hiponatremii prowadzącej do drgawek oraz reakcji anafilaktycznych, konieczna jest staranna kwalifikacja pacjentów, monitorowanie elektrolitów i stanu klinicznego podczas terapii oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka stosowania preparatów zawierających sodu askorbinian.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorki we krwi, drgawki, duszność, dwutlenek węgla we krwi, dysfagia, gorączka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkalcemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, kołatanie serca, kwas askorbinowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, przygotowanie jelita, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozdęcie brzucha, rumień, sodu askorbinian, testy czynności wątroby, wymioty, wzdęcia, wzrost ciśnienia krwi, zabieg endoskopowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram Retard 200 200 mg
Poltram Retard 200, zawierający 200 mg tramadolu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej (>10%) występują nudności oraz zawroty głowy, które mogą znacząco obniżać komfort pacjenta. Rzadziej obserwuje się reakcje alergiczne (np. duszność, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, zaburzenia snu), a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak drgawki pochodzenia mózgowego. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą pojawić się kołatanie serca, tachykardia, hipotonia ortostatyczna oraz zapaść, szczególnie po podaniu dożylnym. Ponadto, rzadko notuje się zaburzenia mikcji, osłabienie siły mięśniowej oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby.
astma oskrzelowa, ból głowy, bradykardia, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki pochodzenia mózgowego, dysforia, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, nadmierna potliwość, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apap ból i gorączka C plus 500 mg + 300 mg
Produkt leczniczy APAP ból i gorączka C plus w formie tabletek musujących zawiera 500 mg paracetamolu oraz 300 mg kwasu askorbinowego. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym bardzo rzadkie, ale potencjalnie poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość autoimmunologiczna, leukopenia, agranulocytoza, granulocytopenia, neutropenia oraz niedokrwistość hemolityczna (<1/10 000). Rzadkie reakcje alergiczne obejmują obrzęk Quinckego, duszność, skurcz oskrzeli, zlewne poty, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz wstrząs anafilaktyczny (≥1/10 000 do <1/1000). Niezbyt często obserwuje się rumieniowe i pokrzywkowe reakcje skórne (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne zagrażające życiu, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, ciśnienie tętnicze krwi, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, fenyloketonuria, granulocytopenia, hepatotoksyczność, kamica moczowa, kolka nerkowa, kwas askorbowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, morfologia krwi, nadmierna potliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, paracetamol, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doloxib 30 mg
Lek Doloxib, zawierający etorykoksyb w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etorykoksyb lub substancje pomocnicze, a także u osób, u których po zastosowaniu NLPZ, w tym inhibitorów COX-2, wystąpiły reakcje alergiczne takie jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, nie należy stosować Doloxibu u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby (albumina <25 g/l lub ≥10 punktów wg skali Childa-Pugha) oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na etorykoksyb, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, skala Childa-Pugha, skala NYHA, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nagietek fix –
Preparat Nagietek fix (Calendulae anthodium) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki produktu, zwłaszcza na nagietek lekarski (Calendula officinalis L.). Istotne jest uwzględnienie ryzyka alergii krzyżowej u osób uczulonych na rośliny z rodziny Astrowatych (Compositae), takich jak rumianek, arnika, mniszek lekarski, krwawnik pospolity, bylica czy ambrozja. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, ze zwróceniem uwagi na historię reakcji alergicznych na pyłki lub części roślin z tej rodziny, gdyż pacjenci ci stanowią grupę podwyższonego ryzyka wystąpienia nadwrażliwości.
alergia krzyżowa, ambrozja, arnika, bylica, duszność, krwawnik pospolity, mniszek lekarski, nadwrażliwość, nagietek lekarski, obrzęk tkanek, pokrzywka, reakcja alergiczna, rodzina astrowatych, rumianek, świąd, wysypka skórna, wywiad alergiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, ziołowy produkt leczniczy - Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Działania niepożądane
Benazepryl, stosowany w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa podobny u dzieci i dorosłych, choć brak jest danych dotyczących długotrwałego stosowania u populacji pediatrycznej. Najważniejsze działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie hemoglobiny, hematokrytu, leukocytów i płytek krwi), obrzęk naczynioruchowy (warg, twarzy, jelita cienkiego), reakcje rzekomoanafilaktyczne, hiperkaliemię (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących leki oszczędzające potas) oraz zaburzenia funkcji nerek (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny). Rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Często występują objawy neurologiczne (ból i zawroty głowy), sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, objawy ortostatyczne) oraz kaszel suchy, charakterystyczny dla inhibitorów ACE.
agranulocytoza, benazepryl, dławica piersiowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kreatynina, leukopenia, Lotensin, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parametr hematologiczny, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stężenie mocznika, szum w uszach, udar mózgu, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miflonide Breezhaler 400 mcg
Podczas stosowania Miflonide Breezhaler, zawierającego budezonid, obserwuje się działania niepożądane sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Najczęściej występują infekcje grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza) oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Często pojawiają się także objawy miejscowego podrażnienia układu oddechowego, takie jak dysfonia, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła. Rzadko notuje się reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów (zahamowanie czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zespół Cushinga), a także zaburzenia okulistyczne, w tym zaćmę i jaskrę (wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego). W badaniach klinicznych częstość niepokoju i depresji wynosiła odpowiednio 0,52% i 0,67% w grupie budezonidu, co jest porównywalne lub niższe niż w grupie placebo.
budezonid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid, infekcja grzybicza, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wylew podskórny, zaćma, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Srivasso 18 mcg
Produkt leczniczy Srivasso zawierający bromek tiotropiowy jednowodny w dawce 18 µg, stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (ok. 4%), prowadząca do przerwania terapii u 0,2% pacjentów. Inne działania niepożądane związane z przeciwcholinergicznym mechanizmem działania obejmują rzadkie, ale poważne powikłania takie jak jaskra, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenna) oraz zatrzymanie moczu, szczególnie istotne u osób starszych i pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od często występujących (suchość jamy ustnej) po rzadkie (skurcz oskrzeli, jaskra, reakcje anafilaktyczne), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania pacjentów, zwłaszcza w grupie podeszłej wiekowo.
bezsenność, ból głowy, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mechanizm przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Viatris 80 mg
Profil bezpieczeństwa telmisartanu został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych oraz długoterminowych, obejmujących 21 642 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Do poważnych działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥ 1/10 000 do <1/1 000), które mogą prowadzić do zagrażających życiu obstrukcji dróg oddechowych. Inne istotne działania to ostra niewydolność nerek oraz posocznica, obserwowana częściej w grupie leczonej telmisartanem w badaniu PRoFESS. Częstość działań niepożądanych nie koreluje z dawką, płcią, wiekiem ani rasą, jednak pacjenci japońscy wykazują zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby, co sugeruje podłoże genetyczne. Hipotonia jest częstym działaniem u pacjentów z już kontrolowanym ciśnieniem tętniczym, a zgłaszano także przypadki choroby śródmiąższowej płuc, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny.
bezsenność, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, depresja, dna moczanowa, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatyninowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, tachykardia, toksyczny wykwit skórny, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie pęcherza, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Evastix 20 mg
Evastix, zawierający ebastynę w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazany do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zapalenia spojówek u dzieci powyżej 12 lat i dorosłych. Standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku ciężkich objawów. W leczeniu pokrzywki u dorosłych (>18 lat) stosuje się wyłącznie dawkę 10 mg raz na dobę, przy czym dotyczy to tylko produktu w mocy 10 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z łagodnymi do ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawkowanie leku, działanie niepożądane, ebastyna, podanie doustne, pokrzywka, postać farmaceutyczna, skuteczność leku, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zalecenie terapeutyczne, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Objawy
Anafilaksja to ostra, uogólniona reakcja nadwrażliwości, rozwijająca się zwykle w ciągu 5-30 minut po ekspozycji na alergen, charakteryzująca się zaangażowaniem wielu układów: skórnego (80-90%), oddechowego (70%), pokarmowego (30-45%), sercowo-naczyniowego (10-45%) oraz nerwowego (10-15%). Przebieg anafilaksji obejmuje cztery stadia, od łagodnych objawów skórnych (świąd, pokrzywka, rumień) przez nasilające się objawy obrzękowe i oddechowe (obrzęk twarzy, duszność, świszczący oddech), aż do ciężkich manifestacji wstrząsu anafilaktycznego z hipotensją, tachykardią lub bradykardią (odruch Bezolda-Jarischa), niewydolnością wielonarządową i ryzykiem zatrzymania krążenia. Wstrząs anafilaktyczny może prowadzić do śmierci w ciągu 15-30 minut bez natychmiastowej interwencji. U 5-20% pacjentów obserwuje się reakcję dwufazową, z nawrotem objawów do 72 godzin po początkowej reakcji, co wymaga długotrwałej obserwacji.
adrenalina, anafilaksja dwufazowa, bazofil, bradykardia, ciśnienie tętnicze, drgawki, epinefryna, hipotensja, komórki tuczne, nietrzymanie moczu, niewydolność wielonarządowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, odruch Bezolda-Jarischa, perfuzja tkanek, podanie dożylne, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja dwufazowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, stridor, świszczący oddech, tachykardia, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betafact 500 IU 500 j.m./fiolkę
BETAFACT, zawierający ludzki czynnik IX krzepnięcia, jest stosowany w leczeniu hemofilii B w dawkach 250, 500 oraz 1000 j.m. Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi są rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, tachykardia, świszczący oddech oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Występowanie tych reakcji może być powiązane z wytworzeniem inhibitorów czynnika IX, które manifestują się klinicznie niewystarczającą odpowiedzią na leczenie. Do tej pory odnotowano dwa przypadki powstania inhibitorów – u pacjenta wcześniej nieleczonego oraz u pacjenta uprzednio leczonego BETAFACT. Ponadto, u pacjentów z inhibitorami i reakcjami alergicznymi opisano zespół nerczycowy po próbie indukcji tolerancji immunologicznej, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek. Ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych jest niskie dzięki wysokiej czystości preparatu, choć takie zdarzenia jak zawał mięśnia sercowego czy DIC były opisywane przy preparatach o niższej czystości.
czynnik IX krzepnięcia, DIC, hemofilia B, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, klasyfikacja MedDRA, niedociśnienie, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt leczniczy, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żylna, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ursocam 250 mg
Lek Ursocam, zawierający 250 mg kwasu ursodeoksycholowego, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanymi objawami są jasne stolce lub biegunka, występujące u ponad 10% pacjentów (często). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się silne bóle w prawym górnym kwadrancie brzucha, zwapnienie kamieni żółciowych, nasilenie objawów pierwotnej marskości żółciowej oraz pokrzywka. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby, u których nasilenie objawów choroby może częściowo ustępować po odstawieniu leku. Monitorowanie stanu pacjenta i zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa terapii.
biegunka, choroba wątroby, dysfagia, działanie niepożądane, jasny stolec, kamień żółciowy, kwas ursodeoksycholowy, monitorowanie działań niepożądanych, pierwotna marskość żółciowa, pierwotna marskość żółciowa wątroby, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, układ pokarmowy, Ursocam, zaburzenia dróg żółciowych, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie wątroby, zwapnienie kamieni żółciowych - Leksykon substancji czynnych
Korzeń lubczyku – Działania niepożądane
Korzeń lubczyku (Levisticum officinale Koch, radix) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Canephron N i Fitolizyna, stosowanych w fitoterapii. Preparaty te mogą wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu żołądkowo-jelitowego, w tym nudności, wymioty oraz biegunkę, które w przypadku Canephron N występują często, a w Fitolizynie z nieznaną częstością. Dodatkowo, Fitolizyna zawierająca 10,0 części korzenia lubczyku, może powodować wzdęcia, zawroty głowy oraz nadwrażliwość na promieniowanie UV. Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka czy alergiczny nieżyt nosa, również zostały zgłoszone z nieznaną częstością dla obu preparatów. Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
alergiczny nieżyt nosa, biegunka, Canephron N, działania niepożądane, działanie addytywne, działanie synergistyczne, Fitolizyna, fitoterapia, fotowrażliwość, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, nadwrażliwość na promienie UV, nudności, pokrzywka, preparat złożony, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, ziele tysiącznika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teicopix
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy o wąskim spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego oraz zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN). Podawanie leku powinno unikać bolusów dożylnych na rzecz 30-minutowej infuzji, aby zmniejszyć ryzyko zespołu czerwonego człowieka. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub reakcji skórnych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiednich działań ratunkowych. Teikoplanina nie jest wskazana do monoterapii zakażeń o niepotwierdzonej wrażliwości patogenu, a jej stosowanie zaleca się głównie u pacjentów z ciężkimi zakażeniami, u których standardowe leczenie jest niewystarczające lub przeciwwskazane.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, cisplatyna, cyklosporyna, działanie neurotoksyczne, furosemid, kolistyna, kwas etakrynowy, lek moczopędny, małopłytkowość, morfologia krwi, nadkażenie, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na wankomycynę, nefrotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ototoksyczność, podanie dokomorowe, pokrzywka, szum uszny, tachykardia, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół czerwonego człowieka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allertec Kids 5 mg/5 ml
Cetyryzyna, będąca selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H₁, stosowana jest w leczeniu objawów alergii i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów, przy dawce 10 mg/dobę, najczęściej obserwowano działania niepożądane o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, takie jak senność (9,63% vs 5,00% placebo), zmęczenie, bóle i zawroty głowy. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z częstością senności 1,8% (vs 1,4% placebo) oraz biegunką 1,0% (vs 0,6% placebo). Rzadziej występowały zaburzenia czynności wątroby (zwiększona aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej, γ-GT, bilirubiny), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82% placebo) oraz zaburzenia ze strony układu moczowego, w tym bardzo rzadkie przypadki zatrzymania moczu.
aktywność cholinolityczna, amnezja, antagonista receptorów H1, ból stawów, drgawki, dyskineza, dystonia, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, mimowolne oddawanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tiki, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenia akomodacji oka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia pamięci, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadulan 5 mg
Profil bezpieczeństwa leku Tadulan 5 mg (tadalafil) charakteryzuje się głównie przejściowymi, łagodnymi lub umiarkowanymi działaniami niepożądanymi, których częstość wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (szczególnie w pierwszych 10-30 dniach terapii), niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, rzadziej udar, omdlenia, TIA), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, kołatanie serca, rzadziej zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica, komorowe zaburzenia rytmu), pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, nudności, biegunka częstsza u pacjentów >65 r.ż.), mięśniowo-szkieletowego (ból pleców, mięśni, kończyn) oraz narządów zmysłów (niewyraźne widzenie, ból oczu, szumy uszne, nagła głuchota). U pacjentów starszych (>75 lat) częściej występują zawroty głowy i biegunka, a u osób stosujących leki przeciwnadciśnieniowe – zaburzenia naczyniowe.
ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przemijający napad niedokrwienny mózgu, szum w uszach, tadalafil, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Duracef 500 mg
Przedawkowanie Duracef (cefadroksyl) w populacji pediatrycznej jest stosunkowo dobrze poznane i rzadko prowadzi do poważnych powikłań, pod warunkiem odpowiedniego postępowania. Dawka uznawana za przedawkowanie to >250 mg/kg masy ciała, co odpowiada 5-10-krotności standardowej dawki terapeutycznej (np. >5000 mg dla dziecka 20 kg). W dawkach do 250 mg/kg mc. większość pacjentów nie wykazuje istotnych objawów toksycznych w ciągu 72 godzin obserwacji. Możliwe objawy niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz reakcje skórne (wysypka o różnym charakterze). Postępowanie w tym zakresie obejmuje obserwację i leczenie objawowe, bez konieczności stosowania specyficznej terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketotifen WZF 1 mg
Ketotifen WZF, zawierający 1 mg ketotifenu w postaci wodorofumaranu, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne, takie jak pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, bezsenność i nerwowość (często, ≥1/100 do <1/10), szczególnie u dzieci. Inne działania obejmują zawroty głowy i suchość błony śluzowej jamy ustnej (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), a także rzadkie przypadki uspokojenia i zwiększenia masy ciała (odpowiednio rzadko i bardzo rzadko). Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości, takie jak rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa-Johnsona, wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto odnotowano bardzo rzadkie przypadki drgawek oraz zapalenia wątroby ze wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drgawki, infekcja dróg moczowych, ketotifen, monitorowanie funkcji wątroby, nudności, pobudzenie OUN, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, terminologia MedDRA, wodorofumaran ketotifenu, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie świadomości, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Mentol – Wskazania do stosowania
Mentol, będący alkoholem monoterpenowym występującym głównie w olejkach mięty pieprzowej, wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego, wykorzystywanego w różnych postaciach farmaceutycznych. Jego miejscowe zastosowanie przynosi efekt chłodzenia i działanie przeciwbólowe, co jest szczególnie cenne w leczeniu bólów mięśniowych, stawowych, reumatycznych oraz w stanach zapalnych i urazach. Preparaty takie jak Bengay Maść Przeciwbólowa, Dip Hot Rozgrzewający czy Dip Rilif są wskazane m.in. w bólach odcinka lędźwiowo-krzyżowego, lumbago, a także w dolegliwościach ścięgien i więzadeł. Mentol jest także skuteczny w łagodzeniu objawów infekcji górnych dróg oddechowych (np. Amol, Argol Essenza Balsamica), stanów zapalnych jamy ustnej i gardła (Argol Essenza Balsamica, Salviasept), a także w redukcji świądu i podrażnień skóry po ukąszeniach owadów czy w dermatozach. Warto podkreślić, że preparaty doustne z mentolem (Amol, Rowachol) stosuje się w dolegliwościach trawiennych, kamicy żółciowej oraz stanach napięcia nerwowego (Validol), przy czym efekt terapeutyczny wymaga regularnego stosowania przez 2-4 tygodnie.
afta, alkohol monoterpenowy, ból gardła, ból głowy, ból mięśniowo-stawowy, ból reumatyczny, dermatoza, dolegliwość trawienne, dyskineza dróg żółciowych, dyspepsja, infekcja górnych dróg oddechowych, kamica żółciowa, lumbago, mięta pieprzowa, migrena, nadmierne pocenie, neuralgia, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek eteryczny, ospa wietrzna, owrzodzenie błony śluzowej, pokrzywka, półpasiec, przeziębienie, stan napięcia nerwowego, stan skurczowy dróg żółciowych, stan zapalny, stan zapalny jamy ustnej, świąd skóry, tkanka włóknista, ukąszenie owada, wzdęcie, zapalenie dziąseł, zmiana zapalna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloctil 100 mg
Produkt leczniczy Bloctil, zawierający 100 mg racekadotrylu w postaci kapsułek twardych, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na 2193 dorosłych pacjentach z ciężką biegunką. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10). W zakresie układu odpornościowego odnotowano rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny (częstość nieznana). Skórne działania niepożądane obejmują wysypkę i rumień (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także szereg reakcji o nieznanej częstości, w tym rumień wielopostaciowy, obrzęki (języka, twarzy, warg, powiek), pokrzywkę, rumień guzowaty, wysypkę grudkową, świerzbiączkę, świąd, toksyczny wykwit skórny oraz poważny zespół DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi). Zespół DRESS charakteryzuje się wysypką, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych oraz zajęciem narządów wewnętrznych, takich jak wątroba, nerki i płuca.
ból głowy, ciężka biegunka, DRESS, eozynofilia, farmakovigilance, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk warg, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, racekadotryl, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, SCAR, świąd, świerzbiączka, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zespół DRESS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Drotafemme 40 mg
Drotafemme, zawierający drotawerynę chlorowodorek w dawce 40 mg w postaci tabletek powlekanych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, obejmujących układ immunologiczny (reakcje alergiczne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd), układ nerwowy (ból głowy, zawroty głowy obwodowe i ośrodkowe, bezsenność), układ sercowo-naczyniowy (kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze) oraz przewód pokarmowy (nudności, zaparcia). Objawy te mogą mieć różne nasilenie i wpływać na komfort życia pacjenta, a w przypadku reakcji alergicznych istnieje ryzyko ciężkich, zagrażających życiu stanów wymagających natychmiastowej interwencji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia oraz u osób z nietolerancją substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna (43,8 mg), żółcień pomarańczowa lak (0,095 mg) i maltodekstryna.
bezpieczeństwo farmakoterapii, bezsenność, ból głowy, drotaweryna chlorowodorek, kołatanie serca, laktoza jednowodna, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja substancji, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, świąd, tabletka powlekana, układ immunologiczny, wysypka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipancrea 8000 8 000 j.Ph. Eur. Lipazy
Lipancrea 8000 to preparat zawierający pankreatynę z trzustki wieprzowej o aktywności enzymatycznej: lipazy 8000 j. Ph. Eur., amylazy 5750 j. Ph. Eur. oraz proteaz 450 j. Ph. Eur. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 900 pacjentów najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były łagodne do umiarkowanych zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaparcia, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Warto podkreślić, że te objawy były podobne lub mniej nasilone niż w grupie placebo i często związane z chorobą podstawową. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały z częstością nieznaną, głównie dotyczą skóry, ale mogą mieć charakter uogólniony. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kolonopatii włókniejącej, zwłaszcza u pacjentów z mukowiscydozą stosujących wysokie dawki pankreatyny, co wymaga modyfikacji dawkowania.
amylaza, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, kolonopatia włókniejąca, lipaza, mukowiscydoza, nudności, pankreatyna, pokrzywka, proteaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zwężenie jelita grubego, zwężenie odcinka krętniczo-kątniczego, zwłóknienie torbielowate trzustki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betanil forte
Betahistyna dichlorowodorku w dawce 24 mg (Betanil forte) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy ze względu na ryzyko dyspepsji oraz konieczność monitorowania stanu przewodu pokarmowego. U chorych z astmą oskrzelową zaleca się regularne kontrole funkcji dróg oddechowych, gdyż lek może wpływać na przebieg choroby. Ponadto, u pacjentów z alergicznymi schorzeniami skóry (pokrzywka, wysypka) oraz alergicznym nieżytem nosa istnieje ryzyko zaostrzenia objawów, co wymaga wnikliwej oceny korzyści i ryzyka oraz ścisłego monitorowania terapii.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, betahistyna dichlorowodorek, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, drogi oddechowe, dyspepsja, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, objawy astmatyczne, pokrzywka, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminomel 12,5 E –
Preparaty Aminomel 10E i 12,5E to roztwory do infuzji zawierające odpowiednio 100 g/l i 125 g/l L-aminokwasów z elektrolitami, stosowane w żywieniu pozajelitowym. Stosowanie tych preparatów może wiązać się z wystąpieniem licznych działań niepożądanych o nieznanej częstości, w tym reakcji immunologicznych takich jak reakcje anafilaktyczne (np. sinica, wstrząs, świst krtaniowy) oraz rzekomoanafilaktyczne (pokrzywka, tachykardia, duszność). Zgłaszano również zaburzenia metaboliczne, w tym hiperkaliemię (Aminomel 10E zawiera 45 mmol/l K+, a Aminomel 12,5E 56,25 mmol/l K+), oraz zaburzenia oddychania wymagające interwencji. Istotne są także potencjalne powikłania wątroby i dróg żółciowych, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego.
azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia, hemoliza, hepatocyt, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie oddychania, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tarcefoksym 1 g
Tarcefoksym, zawierający cefotaksym – antybiotyk cefalosporynowy III generacji, charakteryzuje się stosunkowo niską częstością działań niepożądanych, które najczęściej mają charakter łagodny i przemijający. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca eozynofilia, neutropenia, a w rzadkich przypadkach agranulocytoza i trombocytopenia, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona i reakcje anafilaktyczne, choć bardzo rzadkie, stanowią wskazanie do natychmiastowego przerwania leczenia. Cefotaksym może również powodować objawy neurologiczne (bóle głowy, zaburzenia świadomości, drgawki) szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, co wymaga dostosowania dawki i monitoringu. Rzadko obserwuje się arytmię komorową przy zbyt szybkim wlewie dożylnym.
agranulocytoza, aminotransferaza, arytmia komorowa, Candida, cefalosporyna III generacji, cefotaksym, Clostridioides difficile, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, granulocytopenia, leukopenia, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapalenie wątroby, zapalenie żyły, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam Accord (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby powyżej 60. roku życia, pacjenci z niewydolnością oddechową, zaburzeniami czynności serca oraz ciężkimi zaburzeniami nerek. Do najpoważniejszych powikłań należą ciężkie reakcje krążeniowo-oddechowe, w tym depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddychania i zatrzymanie akcji serca, a także wstrząs anafilaktyczny. Zbyt szybkie podanie lub duża dawka leku zwiększają ryzyko tych powikłań. Ponadto, midazolam może wywoływać paradoksalne reakcje behawioralne (pobudzenie, agresja, napady gniewu), szczególnie u dzieci i osób starszych, oraz niepamięć następczą o czasie trwania zależnym od dawki. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu odstawienia, w tym drgawek.
ataksja, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje paradoksalne, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 100 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Letrox, może powodować działania niepożądane, zwłaszcza przy nietolerancji dawki lub przedawkowaniu. Najczęściej obserwuje się objawy nadczynności tarczycy, takie jak kołatanie serca (bardzo często, ≥ 1/10), tachykardia (> 100 uderzeń/min, często, ≥ 1/100 do < 1/10), bezsenność (bardzo często), nerwowość (często) oraz bóle głowy (bardzo często). Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka oraz w rzadkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny, mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze. W przypadku objawów nadczynności tarczycy zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia na kilka dni, a następnie ostrożne wznowienie terapii.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, drżenie, dusznica bolesna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, nerwowość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Max (1000 mg + 100 mg + 12,2 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Gripex Hot Max, zawierający paracetamol (1000 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w jednej saszetce, wykazuje szerokie spektrum potencjalnych działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, w tym ryzyko wstrząsu anafilaktycznego, oraz zaburzenia układu krążenia, takie jak podwyższenie ciśnienia tętniczego i tachykardia (>100 uderzeń/min). Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), dermatologiczne (świąd, pokrzywka), nerwowego (lęk, niepokój, bezsenność) oraz hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia <150 000/μl). W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne zaburzenia układu oddechowego (napad astmy oskrzelowej) oraz nerek (kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych).
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, bezsenność, bladość powłok, ból lędźwiowy, chlorowodorek fenylefryny, dysuria, granulocytopenia, hipotensja, kolka nerkowa, kserostomia, kwas askorbowy, lęk, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, niepokój, nudności, omamy, paracetamol, pieczenie w nadbrzuszu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja dermatologiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, świąd skóry, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zaburzenia trawienia, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu pokarmowego