działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol Orion 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne karwedylolu nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocenie potencjalnego działania rakotwórczego nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak przy bardzo wysokich dawkach (200 mg/kg u szczurów, co stanowi około 38-krotność MRHD, oraz 75 mg/kg u królików, około 100-krotność MRHD) zaobserwowano toksyczne efekty na rozwój płodu, takie jak zwiększona śmiertelność po implantacji zarodka, zmniejszona masa płodów oraz opóźniony rozwój szkieletowy.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, rozwój szkieletowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polalid 10 mg
Lenalidomid, będący substancją o właściwościach teratogennych podobnych do talidomidu, wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii, w tym podczas przerw w dawkowaniu, oraz kontynuowanie jej po zakończeniu leczenia. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lenalidomidem, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować do specjalisty w celu oceny ryzyka teratogennego. Lenalidomid przenika również do nasienia, co wymaga od mężczyzn stosowania środków zapobiegających ciąży u partnerki. Stosowanie leku w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potwierdzone w badaniach przedklinicznych na małpach wady wrodzone podobne do tych wywoływanych przez talidomid.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, metoda antykoncepcji, nasienie, planowanie potomstwa, Polalid, Program Zapobiegania Ciąży, przerwa w dawkowaniu, skutki teratogenne, talidomid, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Theospirex retard 150 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne teofiliny bezwodnej, substancji czynnej leku Theospirex retard, wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej po wielokrotnym doustnym podaniu u psów i szczurów, co świadczy o dobrej tolerancji leku w modelach zwierzęcych. W badaniach reprodukcyjnych u ciężarnych szczurów nie zaobserwowano efektów embriotoksycznych ani teratogennych, natomiast u myszy stwierdzono poważne wady rozwojowe, takie jak rozszczepienie podniebienia i niedorozwój kończyn, choć ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. W zakresie genotoksyczności teofilina nie wykazała działania mutagennego, co sugeruje brak potencjału do indukcji zmian genetycznych. Jednakże brak długoterminowych badań dotyczących rakotwórczości stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa stosowania teofiliny przy przewlekłym leczeniu. W związku z powyższym, mimo korzystnego profilu toksykologicznego w badaniach przedklinicznych, konieczne jest dalsze monitorowanie i ocena ryzyka w kontekście klinicznym, zwłaszcza w odniesieniu do potencjalnych efektów reprodukcyjnych i karcinogennych.
badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, niedorozwój kończyn, potencjał mutagenny i rakotwórczy, rozszczep podniebienia, teofilina bezwodna, Theospirex retard, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Imatynib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Imatynib przeszedł szerokie badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt, w tym szczurach, psach, małpach i królikach, które wykazały zmiany hematologiczne o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego oraz uszkodzenia narządów docelowych, takich jak wątroba (u psów ciężkie uszkodzenia z martwicą i rozrostem przewodów żółciowych) oraz nerki (u małp mineralizacja i zwyrodnienia cewek nerkowych, wzrost BUN i kreatyniny). Długotrwałe podawanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną częstością zakażeń oportunistycznych. Dawka NOAEL u małp ustalona została na 15 mg/kg mc., co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego in vivo, jednak w testach in vitro stwierdzono działanie klastogenne oraz mutagenne produkty pośrednie obecne w produkcie końcowym. Wpływ na płodność obejmował zmniejszenie masy jąder i ruchliwości plemników u samców szczurów przy dawce 60 mg/kg, a u samic zwiększenie poimplantacyjnych strat płodów i zmniejszenie liczby żywych płodów przy tej samej dawce. Działanie teratogenne obserwowano u szczurów przy dawkach ≥ 100 mg/kg, obejmujące defekty kostne czaszki i przepuklinę mózgową.
aberracja chromosomowa, azot mocznikowy, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórcze, brodawczak gruczołu napletkowego, brodawczak pęcherza moczowego, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, gruczolak nerek, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, imatynib, kardiomiopatia, martwica przewodów żółciowych, martwica wątroby, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, parametry hematologiczne, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, spermatogeneza, szpik kostny, utrata poimplantacyjna płodu, zakażenie oportunistyczne, zmiany hematologiczne, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir 800 mg, wykazały brak właściwości mutagennych i karcynogennych zarówno w testach in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych (szczury, myszy). Długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii przewlekłej. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej na królikach, myszach i szczurach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, co wspiera stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym, choć zaleca się ostrożność w ciąży zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, Hascovir, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, terapia przewlekła, testy mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 100 SR 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Olfen 100 SR, obejmowała szeroki zakres badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy genotoksyczności (mutacje genowe, aberracje chromosomowe) oraz długoterminowe badania karcynogenności były negatywne. Badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie potwierdziły działania teratogennego, a wpływ na zdolności reprodukcyjne szczurów był minimalny i obserwowany jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Rozwój potomstwa przed- i poporodowy nie był zaburzony przy dawkach nietoksycznych.
diklofenak sodowy, dystocja, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność płodu, rozwój przedporodowy, substancja czynna, toksyczność wielokrotnego podania, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, wpływ na rozród, zaburzenie implantacji, zaburzenie porodu, zamknięcie przewodu tętniczego, zdolność reprodukcyjna, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 25 mg
Produkty lecznicze zawierające cyklosporynę przeszły szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, obejmujące teratogenność, toksyczność płodową, wpływ na rozród, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazano działania teratogennego przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak stwierdzono toksyczność zarodkowo-płodową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów i opóźnionym rozwojem kośćca. Najwyższa dawka bez efektów toksycznych (NOEL) była niższa niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) przeliczana na powierzchnię ciała (BSA). Dożylne podanie cyklosporyny ciężarnym szczurzym samicom w dawkach 6 i 12 mg/kg mc./dobę (poniżej MRHD) zwiększyło częstość ubytku przegrody międzykomorowej u płodów. U królików poddanych ekspozycji in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) zaobserwowano zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia, choć zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, co rodzi wątpliwości co do ich znaczenia klinicznego dla ludzi.
badanie przedkliniczne, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, komórki wysp trzustkowych, lek immunosupresyjny, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Sandimmun Neoral, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność przedimplantacyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bendamustine Accord
Bendamustyna chlorowodorek wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem liczby leukocytów (>4000/μl), płytek krwi (>100 000/μl), neutrofili oraz stężenia hemoglobiny, ze względu na ryzyko mielosupresji. Terapia wiąże się z ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym oportunistycznych (Pneumocystis jiroveci, VZV, CMV) oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu rytuksymabu lub obinutuzumabu. Długotrwała limfopenia (<600/μl) i obniżenie limfocytów T CD4+ (<200/μl) utrzymujące się do 7-9 miesięcy po terapii wymaga rozważenia profilaktyki PJP. U nosicieli HBV konieczne jest badanie przesiewowe i ścisłe monitorowanie w trakcie i po leczeniu, aby zapobiec reaktywacji zakażenia, która może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby lub zgonu.
chlorowodorek bendamustyny, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, kwas moczowy, lek przeciwhistaminowy, limfocyty T CD4+, limfopenia, mielosupresja, nieczerniakowy rak skóry, odczyn anafilaktyczny, osutka polekowa z eozynofilią, parametry hematologiczne, Pneumocystis jiroveci, pneumocystozowe zapalenie płuc, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wirus cytomegalii, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wynaczynienie, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Midazolam Kalceks 5 mg/ml
Midazolam Kalceks, dostępny w stężeniach 1 mg/ml i 5 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w ciąży są ograniczone; badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak obserwowano fetotoksyczność przy innych benzodiazepinach. Szczególnie ryzykowne jest stosowanie leku w trzecim trymestrze ciąży i podczas porodu, gdyż może prowadzić do poważnych działań niepożądanych u matki (np. ryzyko zachłyśnięcia) oraz u płodu i noworodka (zaburzenia rytmu serca, hipotonia, osłabienie odruchu ssania, hipotermia, depresja oddechowa). Przewlekłe stosowanie benzodiazepin pod koniec ciąży może skutkować u noworodków objawami uzależnienia fizycznego i zespołem odstawienia.
benzodiazepina, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, midazolam, roztwór do wstrzykiwań, stosunek korzyści do ryzyka, trzeci trymestr ciąży, uzależnienie fizyczne, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zespół odstawienia, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadulan 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tadalafilu, substancji czynnej leku Tadulan, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywołała zauważalnych efektów, przy czym AUC u ciężarnych samic szczura była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Badania płodności u samców i samic szczurów nie wykazały zaburzeń, co potwierdza brak negatywnego wpływu tadalafilu na parametry reprodukcyjne w modelu zwierzęcym.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie karcynogenne, badanie przedurodzeniowe i pourodzeniowe, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, mechanizm działania leku, niezwiązany lek, parametr reprodukcyjny, pole pod krzywą stężenia, profil farmakologiczny, rozwój zarodka i płodu, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dorzoma Mono 20 mg/ml
Lek Dorzoma Mono zawierający 20 mg/ml dorzolamidu w postaci chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku reprodukcyjnym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dorzolamidu w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. U pacjentek planujących ciążę lub podejrzewających ciążę zaleca się rozważenie zmiany terapii lub odstawienie leku po konsultacji specjalistycznej. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania dorzolamidu do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wskazują na potencjalne ryzyko dla potomstwa, co skutkuje zaleceniem unikania karmienia piersią podczas terapii.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek dorzolamidu, ciąża, dorzolamid, Dorzoma Mono, działanie teratogenne, jaskra, karmienie piersią, laktacja, przenikanie do mleka, przyrost masy ciała, toksyczność matczyna, wiek reprodukcyjny, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akistan 50 mcg/ml
Latanoprost, substancja czynna Akistanu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, zarówno pod względem toksyczności ogólnoustrojowej, jak i miejscowej. Stosunek dawki toksycznej do terapeutycznej miejscowej wynosi co najmniej 1000, co świadczy o szerokim indeksie terapeutycznym. W badaniach na małpach dożylne podanie dawki około 100-krotnie wyższej niż terapeutyczna powodowało krótkotrwały skurcz oskrzeli i wzrost częstości oddechów. Brak toksyczności miejscowej stwierdzono u królików i małp przy dawkach do 100 µg/oko/dobę (67-krotność dawki terapeutycznej 1,5 µg/oko/dobę). Długotrwałe stosowanie dawek 6 µg/oko/dobę wywoływało przemijające poszerzenie szpary powiekowej, nieobserwowane u ludzi. Istotnym efektem jest trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, związane ze stymulacją melanogenezy, bez zmian proliferacyjnych i potencjału onkogennego.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, latanoprost, melanocyt, pigmentacja tęczówki, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał onkogenny, prostaglandyna, rakotwórczość, reakcja nadwrażliwości, resorpcja późna, skurcz oskrzeli, synteza DNA, szpara powiekowa, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zolafren-Swift, wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, takie jak zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia i drgawki, przy średnich dawkach śmiertelnych wynoszących około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. Psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano sedację, ataksję i inne objawy neurologiczne. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 1 roku) u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie aktywności OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano również zmiany hormonalne związane ze wzrostem prolaktyny, prowadzące do odwracalnych zmian w narządach rozrodczych.
anemia, badanie toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt przeciwcholinergiczny, funkcje reprodukcyjne, komórki progenitorowe, leukocyt, neuroleptyk, neutropenia, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, trombocytopenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gyno-Pevaryl 150 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azotanu ekonazolu, substancji czynnej produktu Gyno-Pevaryl 150, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni wartości LD50 wynosiły powyżej 160-430 mg/kg, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. W toksyczności przewlekłej wątroba była narządem docelowym przy dawkach 50 mg/kg mc./dobę, jednak obserwowano jedynie minimalne zmiany, które ustępowały po zaprzestaniu podawania. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności ani reakcji uczuleniowych; jedynie nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak jest pełnych badań kancerogennych, jednak ze względu na krótki czas leczenia i brak istotnej genotoksyczności ryzyko to jest minimalne. Testy genotoksyczności wykazały brak lub ograniczony wpływ na struktury chromosomów, a niska ekspozycja układowa przy dopochwowym podaniu dodatkowo ogranicza potencjalne ryzyko kliniczne.
azotan ekonazolu, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, genotoksyczność, globulka dopochwowa, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, substancja czynna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Holoxan 2 g
Holoxan (ifosfamid) w dawce 2 g, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwnowotworowego, jednak jego stosowanie wymaga rygorystycznej oceny przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ifosfamid lub substancje pomocnicze, znaczne zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie pęcherza moczowego, niewydolność nerek oraz stany utrudniające odpływ moczu, a także ostre infekcje, ciążę i okres karmienia piersią. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów hematologicznych i nerkowych, aby zapobiec mielosupresji i nefrotoksyczności, a także wykluczenie ciąży i stosowanie antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na działanie teratogenne leku.
ciąża i karmienie piersią, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, ifosfamid, krwotoczne zapalenie pęcherza, leczenie cytostatyczne, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, niedożywienie, niewydolność nerek, ostra infekcja, pacjent geriatryczny, posocznica, radioterapia, szpik kostny, wstrząs septyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Furaginum Hasco 50 mg
Furazydyna, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz w okresie laktacji, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży oraz od 38. tygodnia ciąży ze względu na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u noworodka. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie furazydyny wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, lek przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania w okresie laktacji, a pacjentki powinny być informowane o konieczności czasowego przerwania karmienia piersią lub zastosowania alternatywnych terapii.
ciąża donoszona, drugi trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, furazydyna, laktacja, mleko kobiece, morfologia plemników, nasienie, niedokrwistość hemolityczna, nitrofuran, pierwszy trymestr ciąży, płodność, poród, przeciwwskazanie, ruchliwość plemników, spermatogeneza, tabletka, trzeci trymestr, trzeci trymestr ciąży, wiek reprodukcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Potassium Chloride 0,15% + Glucose 5% B. Braun 1,5 g/l + 55 g/l
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Potassium Chloride 0,15% + Glucose 5% B. Braun oraz Potassium Chloride 0,3% + Glucose 5% B. Braun potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla zdrowia przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, a toksykologiczne testy wielokrotnych dawek nie ujawniły patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Ponadto, testy genotoksyczności i ocena karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału składników preparatu, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorek potasu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolit, genotoksyczność, glukoza, homeostaza, jon chlorkowy, jon potasu, mutacja genowa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotum 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftazydymu, substancji czynnej leku Biotum, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Oceny parametrów hemodynamicznych, elektrofizjologicznych i behawioralnych potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności powtarzanych dawek nie stwierdzono patologicznych zmian narządowych ani zaburzeń funkcjonalnych, a wskaźniki biochemiczne i hematologiczne pozostawały w granicach akceptowalnych wartości, co wskazuje na bezpieczeństwo podczas długotrwałego stosowania.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, ceftazydym, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, parametry rozrodcze, płodność, potencjał rakotwórczy, powtarzane dawki, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Boraks – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Boraks, stosowany miejscowo w preparatach do jamy ustnej i na skórę, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania boraksu w ciąży są ograniczone i niejednoznaczne; badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak brak jest szerokich danych epidemiologicznych potwierdzających całkowite bezpieczeństwo. Preparaty takie jak Aphtin, Neo-Tormentil czy Tormexal forte mogą być stosowane w ciąży jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W okresie laktacji brak jest wystarczających danych, dlatego większość producentów zaleca ostrożność lub unikanie stosowania tych preparatów. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalny wpływ boraksu na płodność u dzieci i młodzieży, zwłaszcza poniżej 12 roku życia, gdzie ryzyko zaburzeń płodności jest podkreślane przez producentów, np. w przypadku preparatu Tormentiol.
- Leksykon substancji czynnych
Anetol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Anetol, będący składnikiem preparatu Rowatinex (dostępnego w formie kropli doustnych i kapsułek miękkich), jest obecny w kompleksie olejków eterycznych wraz z α-pinenem, β-pinenem, kamfenem, cyneolem, fenchonem i borneolem. Aktualne dane kliniczne nie potwierdzają bezpieczeństwa stosowania anetolu u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Brak jest dowodów na teratogenność, jednak nie przeprowadzono wystarczających badań klinicznych ani oceny genotoksyczności tej substancji. W związku z tym, stosowanie Rowatinexu w okresie ciąży i laktacji jest przeciwwskazane, a lekarze powinni zalecać alternatywne metody terapeutyczne o udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Nie ma również danych dotyczących wpływu anetolu na płodność, co wymaga ostrożności przy terapii u pacjentów planujących ciążę.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Laremid 2 mg
Loperamid chlorowodorek, substancja czynna leku Laremid, nie posiada jednoznacznie potwierdzonego bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, kiedy rozwój narządów płodu jest najbardziej wrażliwy. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi. Z tego względu, zgodnie z zasadą ostrożności, nie zaleca się stosowania Laremidu w ciąży. W przypadku biegunki u kobiet ciężarnych konieczna jest konsultacja lekarska w celu doboru bezpieczniejszych alternatyw terapeutycznych. Ponadto, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu loperamidu na płodność, choć badania na zwierzętach nie wskazują na negatywny wpływ na zdolności rozrodcze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hirudoid 0,3 g/100 g
Dane przedkliniczne dotyczące mukopolisacharydowego polisiarczanu, substancji czynnej Hirudoid 0,3 g/100 g maść, wskazują na niskie ryzyko toksyczności przy miejscowym stosowaniu. Ostra toksyczność występuje jedynie po podaniu układowym bardzo dużych dawek (doustnie, podskórnie, dootrzewnowo, dożylnie) i nie ma praktycznego znaczenia klinicznego dla aplikacji miejscowej. W badaniach podostrych (13 tygodni) na psach i szczurach zaobserwowano zmiany zależne od dawki, takie jak podrażnienie w miejscu iniekcji, wzrost masy wątroby i nerek od dawki 10 mg/kg m.c. oraz powiększenie węzłów chłonnych od 15 mg/kg m.c. Nie stwierdzono natomiast zmian nowotworowych po długotrwałym stosowaniu. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego mukopolisacharydowego polisiarczanu, choć brak jest systematycznych danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości.
badania in vitro, badania in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, embriotoksyczność, mukopolisacharydowy polisiarczan, resorpcja płodu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symleptic 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gabapentyny w produkcie Symleptic wskazują na brak jednoznacznego działania rakotwórczego u ludzi, mimo że u samców szczurów poddanych najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę (10-krotnie wyższej ekspozycji niż u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości nowotworów zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności zarówno in vitro, jak i in vivo. W zakresie wpływu na rozrodczość, dawki do 2000 mg/kg u szczurów (około 5-krotnie wyższe niż dawka ludzka w mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
Badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych przy dawkach do 50-krotności dawki ludzkiej u myszy, 30-krotności u szczurów i 25-krotności u królików (odpowiednio do 3600 mg/dobę u ludzi). Jednak u gryzoni zaobserwowano opóźnienie kostnienia czaszki, kręgów i kończyn przy dawkach odpowiadających 1-5-krotności dawki ludzkiej (500-3000 mg/kg/dobę), a także zwiększoną częstość wodniaka moczowodu i/lub wodonercza u szczurów. U królików dawki 60-1500 mg/kg/dobę wiązały się ze zwiększoną utratą płodu po zagnieżdżeniu. Znaczenie tych efektów dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi wymaga dalszej oceny, zwłaszcza w kontekście ekspozycji w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, stężenie w osoczu, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Debelizyna 654,5 mg/g
Produkt leczniczy DEBELIZYNA, pasta doustna zawierająca 3,27 g/5 g wyciągu zagęszczonego (1:3) z Dolichosi biflorum seminis (65,45 g/100 g produktu), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz pacjentów zainteresowanych płodnością. Brak jest odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży i laktacji, co uniemożliwia ocenę ryzyka teratogennego, wpływu na rozwój płodu oraz przenikania substancji czynnych do mleka matki. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania DEBELIZYNY w tych okresach, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka. W przypadku karmienia piersią rozważa się tymczasowe przerwanie laktacji lub odstąpienie od terapii. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, po dokładnej analizie stanu klinicznego pacjentki.
antykoncepcja, bezpieczeństwo leku, działanie teratogenne, fasola indyjska, karmienie piersią, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pasta doustna, płodność, przenikanie leku do mleka, rozwój płodu, rozwój zarodkowy, substancja czynna, wiek rozrodczy, wyciąg z nasion fasoli indyjskiej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen-SF 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące ketoprofenu wskazują, że jego toksyczność subchroniczna i przewlekła koncentruje się głównie na uszkodzeniach przewodu pokarmowego, takich jak rany i owrzodzenia, oraz na istotnych uszkodzeniach nerek, co potwierdza, że te narządy są głównymi celami toksycznego działania leku. Badania mutagenności przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ketoprofenu, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych. Długoterminowe testy kancerogenności na szczurach i myszach również nie potwierdziły potencjału nowotworowego leku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa jego długotrwałego stosowania.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, uszkodzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie reprodukcyjne, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bortezomib medac 1 mg
Bortezomib medac, zawierający bortezomib jako substancję czynną, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania bortezomibu w ciąży, a badania niekliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak nie oceniono wpływu na poród i rozwój pourodzeniowy. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. W przypadku terapii skojarzonej z talidomidem, który ma udokumentowane działanie teratogenne, konieczne jest przestrzeganie „Programu zapobiegania ciąży Thalidomide”. Karmienie piersią podczas leczenia bortezomibem jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowląt, mimo braku danych o przenikaniu leku do mleka.
antykoncepcja, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, ester kwasu boronowego, karmienie piersią, Program Zapobiegania Ciąży, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, talidomid, terapia bortezomibem, terapia skojarzona, wady wrodzone, wiek rozrodczy, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asertin 50 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sertraliny obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, w tym braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko związane z długotrwałym stosowaniem, a testy na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców ani działania teratogennego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorowodorek sertraliny, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, efekt fetotoksyczny, fetotoksyczność, funkcje rozrodcze, opóźnienie rozwoju, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczne działanie sertraliny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sertraliny, umieralność okołoporodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – RABADA 10 mg + 10 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód i noworodka, w tym ryzyko niewydolności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki, niedociśnienia oraz hiperkaliemii. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Bisoprolol może dodatkowo powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, poronieniem, przedwczesnym porodem oraz działaniami niepożądanymi u noworodka, takimi jak hipoglikemia i bradykardia. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, wymagana jest ścisła kontrola rozwoju płodu oraz obserwacja noworodka w pierwszych trzech dobach życia. Po potwierdzeniu ciąży leczenie inhibitorami ACE powinno być natychmiast przerwane i zastąpione alternatywną terapią.
beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, pierwszy trymestr ciąży, poród przedwczesny, poronienie, przepływ krwi przez łożysko, ramipryl, selektywny beta1-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna - Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mukopolisacharydowy polisiarczan (MPS), substancja czynna w preparatach takich jak Hirudoid i Mobilat, wykazuje niską toksyczność ostrą przy miejscowym stosowaniu, co potwierdzają badania na myszach, szczurach i psach. W badaniach toksyczności podostrej (13 tygodni) u psów i szczurów zaobserwowano dawkozależne zmiany, takie jak podrażnienie w miejscu iniekcji, zwiększenie masy wątroby i nerek od 10 mg/kg mc., oraz powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i krezkowych od 15 mg/kg mc. Nie stwierdzono zmian nowotworowych po długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego mukopolisacharydowego polisiarczanu, gdyż nie przeprowadzono badań długoterminowych w tym zakresie.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakokinetyka, mukopolisacharydowy polisiarczan, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko onkogenne, stężenie systemowe, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, właściwość embriotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prestarium Initio 3,5 mg + 2,5 mg
Produkt Co-Prestarium Initio, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię inhibitorami ACE i rozważyć alternatywne leczenie. Ekspozycja na peryndopril w późniejszych trymestrach może skutkować u noworodka niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym oraz hiperkaliemią, co wymaga monitorowania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz obserwacji noworodka. Stosowanie amlodypiny w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a inne bezpieczniejsze leki są niewskazane, ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa i obserwacje toksyczności w badaniach na zwierzętach.
antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne nerek, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą i amlodypiną, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, przenikanie do mleka kobiecego, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zmiany biochemiczne w plemnikach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Curacne 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izotretynoiny wykazały, że toksyczność ostra tego leku jest stosunkowo niska, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długoterminowa toksyczność przewlekła u szczurów (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) ujawniła odwracalne objawy hiperwitaminozy A, takie jak częściowa utrata sierści i wzrost stężenia trójglicerydów w osoczu, bez uszkodzeń hepatocytów czy masywnych zwapnień tkanek. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga rygorystycznych ograniczeń w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anafranil SR 75 75 mg
Badania przedkliniczne chlorowodorku klomipraminy, zawartego w Anafranil SR 75 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałej ekspozycji. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności substancji, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji genetycznych i uszkodzeń DNA. Ponadto, badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla terapii przewlekłych zaburzeń psychicznych. Warto podkreślić, że toksyczność reprodukcyjna nie wskazała na teratogenność, co ma istotne znaczenie przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym.
Anafranil, chlorowodorek klomipraminy, długotrwała ekspozycja na lek, działanie teratogenne, farmakoterapia, genotoksyczność, klomipramina, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tiotropium Elpen 10 mcg/dawkę inh.
Badania przedkliniczne bromku tiotropium wykazały charakterystyczne objawy wynikające z jego działania przeciwcholinergicznego, takie jak zmniejszenie łaknienia, suchość błon śluzowych, zmniejszenie wydzielania filmu łzowego i śliny, rozszerzenie źrenic oraz tachykardia. W toksykologii po wielokrotnym podaniu odnotowano łagodne podrażnienie dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany w nabłonku jamy nosowej i krtani), zapalenie gruczołu krokowego oraz patologie pęcherza moczowego (złogi białkowe i kamica) u szczurów. Wszystkie te efekty pojawiały się przy narażeniu pięciokrotnie przekraczającym dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa.
bromek tiotropium, cykl płciowy, dawka terapeutyczna, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, kamica pęcherza moczowego, kancerogenność, lek przeciwcholinergiczny, nabłonek jamy nosowej, receptor muskarynowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ moczowo-płciowy, układ oddechowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abirateron Aristo 500 mg
Przed rozpoczęciem terapii produktem Abirateron Aristo, zawierającym 500 mg octanu abirateronu w tabletce, konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu pacjenta. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym 232,2 mg laktozy jednowodnej i 11,5 mg sodu w tabletce), ciążę lub potencjalną ciążę u kobiet ze względu na teratogenne działanie leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby klasy C wg Child-Pugh oraz jednoczesne stosowanie z Ra-223 w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem, co zwiększa ryzyko złamań i pogorszenia przeżycia. Produkt jest dostępny w formie fioletowych tabletek o wymiarach 19×11 mm, z wytłoczeniem '500′.
abirateron, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działania niepożądane, działanie teratogenne, farmakokinetyka leku, inhibitor biosyntezy androgenów, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, octan abirateronu, parametry wątrobowe, prednizon, rad-223, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały, że dawki LD50 u młodych myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 1230-1330 mg/kg mc., co jest niższe niż u dorosłych zwierząt (2700-3000 mg/kg mc.). Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie masy ciała, osłabienie odruchu ssania oraz zmiany w płucach i jelitach, prowadzące do wyniszczenia i krwawień. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach dawki nietoksyczne ustalono na poziomie 50-55 mg/kg mc./dobę, natomiast dawki wywołujące pierwsze objawy toksyczności to 150 mg/kg mc./dobę. U psów rasy beagle dawka toksyczna wynosiła powyżej 300 mg/kg mc./dobę, z obserwowanymi zmianami histopatologicznymi w wątrobie. Badania nad płodnością i rozrodczością nie wykazały negatywnego wpływu klarytromycyny w dawce 150-160 mg/kg mc./dobę na cykl rujowy, płodność ani przebieg porodu.
antybiotyki penicylinowe, badanie histopatologiczne, badanie sekcyjne, cefalosporyny, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, hepatocyty, klarytromycyna, LD50, makrolidy, mikroskop elektronowy, mikroskop świetlny, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wady układu krążenia - Leksykon substancji czynnych
Kladrybina – Przeciwwskazania stosowania
Kladrybina, dostępna w preparacie Biodribin w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml (10 mg substancji czynnej w fiolce), posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Przede wszystkim, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kladrybinę lub substancje pomocnicze, w tym sód, którego zawartość wynosi 3,96 mg/ml (39,55 mg w fiolce). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi dotyczącymi sodu. Ponadto, stosowanie kladrybiny jest całkowicie przeciwwskazane w ciąży i okresie karmienia piersią ze względu na potencjalne działanie teratogenne oraz przenikanie leku do mleka matki.
antykoncepcja, Biodribin, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża i laktacja, dieta niskosodowa, działanie teratogenne, fiolka, kladrybina, kobieta w wieku rozrodczym, metoda terapeutyczna, nadwrażliwość na substancję czynną, okres karencji, postać farmaceutyczna, przeciwwskazanie, roztwór do infuzji, substancja czynna, substancja pomocnicza, wytyczne kliniczne, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TADALAFIL MAXON 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tadalafilu wykazały brak istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz farmakologii bezpieczeństwa nie stwierdzono istotnych efektów ubocznych. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ na rozród i rozwój potomstwa – u szczurów i myszy podawano tadalafil w dawkach do 1000 mg/kg/dobę bez wykrycia teratogenności, embriotoksyczności czy fetotoksyczności. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała zauważalnych efektów ubocznych, a AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg.
AUC, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój potomstwa, spermatogeneza, tadalafil, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Nalokson – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalokson, antagonista receptorów opioidowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą, wielokrotną, reprodukcyjną oraz mutagenną. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka przy standardowych dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych nalokson nie wykazywał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek i płód, choć bardzo wysokie dawki (800 mg/kg mc./dobę) indukowały zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych, związane z toksycznością u ciężarnych samic. W badaniach mutagenności uzyskano słabo dodatnie wyniki in vitro (test Amesa, aberracje chromosomalne na limfocytach ludzkich), jednak testy in vivo były ujemne, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności przy dawkach leczniczych. Dane dotyczące rakotwórczości, w tym 24-miesięczne badanie u szczurów (dawki do 100 mg/kg/dobę) oraz 6-miesięczne badanie u myszy Tg-rasH2 (200 mg/kg/dobę), nie wykazały działania rakotwórczego naloksonu.
aberracja chromosomalna, antagonista receptorów opioidowych, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chlorowodorek naloksonu, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, limfocyty ludzkie, oksykodon, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, rozwój neurobehawioralny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, śmiertelność noworodków, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uzależnienie od opioidów - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Binatta 25 mg
Produkt leczniczy BINATTA zawierający tapentadol w postaci fosforanu wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji. Doświadczenia kliniczne dotyczące stosowania tapentadolu u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały działanie embriotoksyczne i opóźnienie rozwoju przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny, związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny. Długotrwałe stosowanie tapentadolu w ciąży może prowadzić do zespołu odstawiennego noworodków (Neonatal Withdrawal Syndrome, NOWS), który stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji, w tym dostępności odtrutki. Stosowanie leku podczas porodu i bezpośrednio przed nim jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solu-Medrol 250 mg
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu, substancji czynnej preparatu Solu-Medrol, nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń w standardowych testach farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym. Typowe działania toksyczne odpowiadają przewlekłej ekspozycji na egzogenne steroidy nadnerczy. Metyloprednizolon nie był poddany specyficznym badaniom rakotwórczości, jednak dane z badań innych glikokortykosteroidów wskazują na możliwość zwiększenia częstości gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u samców szczura przy dawkach niższych niż kliniczne (mg/m²). Badania genotoksyczności metyloprednizolonu sulfonianu i prednizolonu farnezylanu nie wykazały działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, choć PNF indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego przy najwyższym stężeniu 1500 µg/ml z aktywacją metaboliczną.
czop kopulacyjny, działanie mutagenne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, gruczolak, metyloprednizolon sulfonowy, mutacja genetyczna in vitro, nieplanowa synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność płodu, SOLU-MEDROL, steroid nadnerczy, strukturalna aberracja chromosomowa, wada rozwojowa