działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Akistan DUO, zawierającego latanoprost 50 μg/ml oraz tymolol 5 mg/ml, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach na królikach nie zaobserwowano miejscowych działań niepożądanych po aplikacji miejscowej produktu złożonego ani po jednoczesnym stosowaniu osobnych roztworów latanoprostu i tymololu. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie się ran rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces jedynie przy podawaniu częściej niż raz na dobę. Nie stwierdzono również ogólnoustrojowych działań niepożądanych u zwierząt, a testy genotoksyczności i kancerogenności dla obu składników nie wykazały zagrożeń dla ludzi.
Akistan DUO, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo miejscowe, bezpieczeństwo ogólnoustrojowe, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gojenie rogówki, latanoprost i tymolol, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, tkanka rogówkowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Temozolomide Glenmark 5 mg
Temozolomid, substancja czynna leku Temozolomide Glenmark, dostępna jest w kapsułkach o dawkach od 5 mg do 250 mg. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na brak danych klinicznych oraz udokumentowane działanie teratogenne i embriotoksyczne w badaniach na zwierzętach przy dawce 150 mg/m². Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez minimum 6 miesięcy po jej zakończeniu, aby zapobiec ryzyku uszkodzenia płodu. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka i potencjalnego ryzyka dla dziecka.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, bezpłodność nieodwracalna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, kriokonserwacja nasienia, przeciwwskazania w ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, temozolomid, terapia temozolomidem, teratogenność, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie płodu - Leksykon substancji czynnych
Meglumina amidotryzoinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego megluminy amidotryzoinianu, głównej substancji czynnej w produkcie Gastrografin (66 g/100 ml roztworu), potwierdza brak istotnego ryzyka toksyczności ostrej, genotoksyczności oraz działania teratogennego po podaniu doustnym i dożylnym. Badania przedkliniczne wykazały brak mutagenności i genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, a także korzystny profil farmakokinetyczny i stabilność metaboliczną substancji. Pomimo braku badań kancerogenności, brak potencjału genotoksycznego oraz stosowanie produktu w pojedynczych dawkach uzasadniają niskie ryzyko działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano efektów teratogennych ani embriotoksycznych, co w połączeniu z minimalnym wchłanianiem doustnym wskazuje na bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
amidotryzoinian sodu, badanie przedkliniczne, disodu edetynian, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, kwas amidotryzoesowy, meglumina amidotryzoinianu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, profil farmakokinetyczny, reakcja anafilaktoidalna, środek kontrastowy, substancja pomocnicza, substancja smakowa, toksyczność układowa, właściwość mutagenna, zatrucie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bramitob 300 mg/4 ml
Produkt leczniczy Bramitob, zawierający 300 mg tobramycyny w 4 ml roztworu do nebulizacji, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tobramycyny wziewnej w ciąży, zaleca się unikanie terapii, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Aminoglikozydy, w tym tobramycyna, mogą indukować wrodzoną głuchotę płodu, co wymaga monitorowania stężenia leku u ciężarnych. W przypadku ciąży lub zajścia w ciążę podczas terapii, lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko ototoksyczności oraz dostępne alternatywy terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair-Med 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne temozolomidu, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały toksyczność leku wobec szpiku kostnego, układu siateczkowo-śródbłonkowego, jąder oraz układu pokarmowego. Schematy dawkowania obejmowały pojedynczy 5-dniowy cykl z 23-dniową przerwą oraz 3 i 6 cykli terapii, co pozwoliło ocenić zarówno krótkoterminowe, jak i długoterminowe efekty toksyczne. Dawki śmiertelne dla 60-100% zwierząt wiązały się również ze zwyrodnieniem siatkówki, które jednak nie zostało potwierdzone klinicznie u ludzi. Większość efektów toksycznych była przemijająca, z wyjątkiem nieodwracalnych uszkodzeń układu rozrodczego samców oraz wspomnianego zwyrodnienia siatkówki. Temozolomid wykazuje działanie embriotoksyczne, teratogenne i genotoksyczne, co jest zgodne z jego mechanizmem alkilującym i wskazuje na ryzyko wad rozwojowych oraz zaburzeń płodności, szczególnie u mężczyzn.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak podstawnokomórkowy, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, mutacja punktowa, płytka krwi, potencjał kancerogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, środek alkilujący, szpik kostny, temozolomid, test Amesa, toksyczność hematologiczna, układ pokarmowy, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyvoxid 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa linezolidu (Zyvoxid) wykazały istotny wpływ na funkcje rozrodcze samców szczurów, w tym zmniejszenie płodności i nieprawidłowości w spermatogenezie przy stężeniach w osoczu zbliżonych do tych u ludzi. Efekty te były przemijające u dojrzałych zwierząt, natomiast u młodych szczurów utrzymywały się przez okres dojrzewania. Zaobserwowano zmiany morfologiczne w jądrach, przerost nabłonka najądrza oraz zwiększenie liczby komórek w najądrzu. U psów po 1-miesięcznej terapii nie stwierdzono przerostu nabłonka najądrzy, lecz odnotowano zmiany masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego przy stężeniach do 4-krotnie wyższych niż u ludzi, jednakże zaobserwowano toksyczność u ciężarnych myszy i szczurów, obejmującą zwiększoną śmiertelność zarodków, zmniejszenie masy ciała płodów, opóźnienie dojrzewania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. U królików toksyczne efekty płodowe pojawiały się przy niskim poziomie narażenia (0,06 AUC przewidywanego u ludzi), co może wynikać z ich zwiększonej wrażliwości na antybiotyki. Linezolid i jego metabolity przenikają do mleka szczurów w stężeniach przekraczających poziomy osocza matki.
działanie mielosupresyjne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, linezolid, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, przedimplantacyjna utrata zarodków, przerost nabłonka najądrza, śmierć zarodków, spermatogeneza, toksyczność reprodukcyjna, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zmiany w jądrach, zmniejszenie kostnienia mostka, zwyrodnienie nerwu wzrokowego, Zyvoxid - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OxyContin 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu wskazują na brak istotnego negatywnego wpływu na płodność oraz wczesny rozwój zarodkowy u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. W zakresie działania teratogennego, oksykodon nie indukował wad rozwojowych u szczurów (do 8 mg/kg/dobę) oraz królików (do 5 mg/kg/dobę), co sugeruje niskie ryzyko teratogenne w badanych modelach zwierzęcych. Jednakże brak jest danych dotyczących poporodowych skutków ekspozycji wewnątrzmacicznej, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa rozwoju pourodzeniowego potomstwa. W badaniach genotoksyczności oksykodon wykazywał działanie klastogenne in vitro, jednak efekty te nie zostały potwierdzone in vivo, nawet przy toksycznych dawkach, co wskazuje na ograniczone ryzyko genotoksyczne w warunkach fizjologicznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja wewnątrzmaciczna, genotoksyczność, klastogenność, oksykodon, parametry reprodukcyjne, reprodukcja, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, środowisko wewnątrzmaciczne, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne treprostynilu obejmowały 13- i 26-tygodniowe wlewy podskórne u szczurów i psów, gdzie zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min odnotowano ciężkie działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce oraz obrzęk w miejscu wlewu. Najwyższe dawki wiązały się ze zgonami spowodowanymi powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy), przy średnim stężeniu treprostynilu w osoczu 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne u szczurów były niejednoznaczne z powodu trudności metodologicznych i braku stabilnej ekspozycji, co uniemożliwia pełną ocenę wpływu na płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, motoryka przewodu pokarmowego, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał mutagenny, reakcja zapalna, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cardura 1 mg
Stosowanie doksazosyny (Cardura) w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających, dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku u kobiet ciężarnych. Dane przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, jednak przy ekstremalnie wysokich dawkach (około 300-krotnie przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi) zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności płodu u zwierząt doświadczalnych. W związku z tym, stosowanie Cardura w ciąży powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy potencjalne korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, a decyzja o leczeniu powinna być podejmowana indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjentki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa połączenia piperacyliny z tazobaktamem nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tego leku. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów, podawanie dootrzewnowe tazobaktamu lub kombinacji piperacyliny z tazobaktamem skutkowało zmniejszeniem wielkości miotu oraz występowaniem opóźnionego kostnienia i zmian strukturalnych w żebrach, co korelowało z toksycznością u ciężarnych samic. Długoterminowa ocena wpływu na kolejne pokolenia (F1 i F2) nie wykazała negatywnych następstw na płodność ani rozwój embrionalny.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, objawy toksyczności, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój wewnątrzmaciczny, ryzyko onkogenne, śmiertelność noworodków, tazobaktam, teratogenność, toksyczność, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zmniejszona masa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaloptic Combi (50 mcg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Xaloptic Combi, zawierający latanoprost 50 mikrogramów/ml oraz tymolol 5 mg/ml, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W badaniach na królikach nie zaobserwowano działań niepożądanych ocznych ani ogólnoustrojowych po podaniu kropli do oczu. Testy farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały zagrożeń dla ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie się ran rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces przy dawkowaniu częstszym niż raz na dobę, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z uszkodzeniami rogówki.
bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, latanoprost, margines bezpieczeństwa, objawy ogólnoustrojowe, płodność, poronienie, późna resorpcja, rana rogówki, substancja czynna, tymolol - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nakom Mite 100 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Nakom Mite, zawierający 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy, nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potwierdzone działanie teratogenne w badaniach na zwierzętach, gdzie obserwowano zaburzenia rozwojowe układu kostnego i narządów wewnętrznych u królików. Przed przepisaniem leku kobietom w wieku rozrodczym konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej analizy stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniającej potencjalne zagrożenia dla płodu. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności zgłoszenia planowania ciąży lub jej wystąpienia podczas terapii, a w przypadku konieczności leczenia w tym okresie, rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pevaryl 10 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu ekonazolu, substancji czynnej kremu Pevaryl (10 mg/g), wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. Toksyczność ostra u gryzoni charakteryzowała się LD50 w zakresie 160-430 mg/kg masy ciała, natomiast toksyczność przewlekła przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę ujawniła jedynie minimalne, odwracalne uszkodzenia wątroby. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności, podrażnienia skóry ani działania uczulającego, a jedynym efektem niepożądanym było nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Badania genotoksyczności wykazały brak lub ograniczone działanie, co w połączeniu z miejscowym podaniem i minimalną ekspozycją ogólnoustrojową wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Kancerogenność nie była badana ze względu na krótki czas terapii i brak istotnej genotoksyczności.
aberracje chromosomowe, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna LD50, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nowotwór, Pevaryl, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Doperil 5 mg
Chlorowodorek donepezylu wykazuje wysoce selektywny profil farmakologiczny jako inhibitor acetylocholinoesterazy, co skutkuje zwiększeniem stężenia acetylocholiny w ośrodkowym układzie nerwowym. Badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach mutacji na komórkach bakteryjnych i ssaków. W badaniach in vitro zaobserwowano nieznaczne działanie klastogenne jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, związane z toksycznością komórkową. Testy in vivo na myszach nie potwierdziły działania genotoksycznego, co wskazuje na brak ryzyka genotoksyczności w warunkach fizjologicznych.
acetylocholina, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność noworodków, test mikrojądrowy, test mutacji, toksyczność reprodukcyjna, układ cholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), został szeroko przebadany w badaniach przedklinicznych pod kątem toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla diklofenaku sodowego wynosiło powyżej 225 mg/kg (domięśniowo u szczurów) i powyżej 250 mg/kg (domięśniowo u myszy), a po podaniu doustnym 150 mg/kg u szczurów i 390 mg/kg u myszy. Przewlekła toksyczność dotyczyła głównie uszkodzeń przewodu pokarmowego, obserwowanych po dawkach doustnych powyżej 0,5-2,0 mg/kg. W dwuletnich badaniach na szczurach wykazano zależny od dawki wzrost częstości zakrzepicy serca. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka przy dawkach terapeutycznych. Wpływ na rozrodczość obejmował hamowanie owulacji, zaburzenia implantacji, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego oraz dystocję, głównie przy dawkach toksycznych dla matki. Diklofenak stosowany miejscowo (żel, krople do oczu) charakteryzuje się dobrą tolerancją, bez działania fototoksycznego, uczulającego czy drażniącego.
antagonista receptora H2, badanie przedkliniczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, hamowanie owulacji, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, inhibitor syntezy prostaglandyn, krople do oczu, mutagenność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przewód tętniczy, rakowiak, toksyczność, toksyczność ostra, tworzenie łożyska, zaburzenie implantacji, zakrzepica serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lercanidipine Medreg 10 mg
Lerkanidypina nie jest zalecana do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potencjalne ryzyko, mimo braku bezpośredniego działania teratogennego w badaniach na zwierzętach. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii lerkanidypiną. W przypadku karmienia piersią brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz bezpieczeństwa stosowania, dlatego lek jest przeciwwskazany w tym okresie, a w razie konieczności leczenia należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią i zastosowanie alternatywnych metod żywienia niemowlęcia.
Brak jest specyficznych danych dotyczących wpływu lerkanidypiny na płodność u ludzi, jednak antagonisty kanałów wapniowych, do których należy lerkanidypina, mogą powodować odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników, potencjalnie utrudniające zapłodnienie. W przypadku par z trudnościami w zajściu w ciążę, zwłaszcza przy niepowodzeniach in vitro, należy rozważyć wpływ lerkanidypiny jako możliwego czynnika. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, uwzględniając szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych, stosowanych metod antykoncepcji oraz możliwości karmienia piersią, a także analizę stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daforbis 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dapagliflozyny nie wykazały istotnego zagrożenia karcynogennego, co potwierdzają dwuletnie badania na myszach i szczurach, gdzie nie stwierdzono powstawania guzów nowotworowych przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (MRHD). Jednakże badania toksyczności u młodych szczurów (21-90 dzień po urodzeniu) wykazały rozszerzenie miedniczek i kanalików nerkowych oraz zwiększenie masy nerek przy dawkach ≥15-krotnie wyższych niż MRHD, z częściową nieodwracalnością zmian po okresie zdrowienia. W badaniach rozwoju przed- i poporodowego u szczurów, przy ekspozycji matczynej do 1415-krotności MRHD i młodych do 137-krotności MRHD, zaobserwowano podobne zmiany nerkowe oraz zależną od dawki redukcję masy ciała młodocianych przy dawkach ≥15 mg/kg/dobę (≥29-krotność ekspozycji względem MRHD). Toksyczność u samic matczynych była widoczna jedynie przy najwyższych dawkach i objawiała się przemijającym spadkiem masy ciała i spożycia pokarmu, przy czym NOAEL dla rozwoju wynosiła około 19-krotność ekspozycji względem MRHD.
badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dapagliflozyna, działanie letalne na zarodek, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, guz nowotworowy, kanalik nerkowy, makroskopowy rozrost narządu, NOAEL, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie miedniczek nerkowych, rozwój nerek, rozwój przed- i poporodowy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Perazyna, będąca pochodną fenotiazyny, nie była poddana dedykowanym badaniom nieklinicznym oceniającym bezpieczeństwo, jednak analiza dostępnych danych literaturowych obejmujących bezpieczeństwo farmakologiczne, potencjał genotoksyczny, działanie rakotwórcze oraz toksyczność reprodukcyjną wskazuje na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co sugeruje niski profil ryzyka w praktyce klinicznej. W ocenie bezpieczeństwa uwzględniono preparaty zawierające perazynę w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg (Perazin, Pernazinum).
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorpromazyna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kobieta w ciąży, model zwierzęcy, ocena farmakologiczna, perazyna, pochodna fenotiazyny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Aurovitas 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że podawanie dawki do 2000 mg/kg/dobę u myszy i szczurów (odpowiadającej do 50-krotności dawki ludzkiej 3600 mg, przeliczonej na mg/m²) nie powodowało istotnych wad wrodzonych, choć zaobserwowano opóźnienie kostnienia u gryzoni przy dawkach ≥1000 mg/kg/dobę. W dwuletnim badaniu karcynogenności u szczurów stwierdzono statystycznie istotny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców przy najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę, co odpowiadało 10-krotnemu stężeniu w osoczu w porównaniu do dawek stosowanych u ludzi (3600 mg/dobę). Nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność i nie wykazywały przerzutów, a ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Gabapentyna nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie prenatalne i postnatalne, badanie teratologiczne, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrodczość, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek (Bendamustine Kabi, 2,5 mg/mL) jest lekiem przeciwnowotworowym o udokumentowanym działaniu genotoksycznym i embriotoksycznym, co wiąże się z istotnym ryzykiem dla płodności oraz rozwijającego się płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować wysoce skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni powinni unikać poczęcia przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia, z zaleceniem kriokonserwacji nasienia przed terapią ze względu na ryzyko nieodwracalnej bezpłodności. Stosowanie bendamustyny w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a pacjentka wymaga ścisłego nadzoru medycznego oraz konsultacji genetycznej. Lek jest również przeciwwskazany podczas karmienia piersią z powodu potencjalnego cytotoksycznego działania na dziecko, a pacjentki muszą być poinformowane o konieczności przerwania laktacji przed rozpoczęciem terapii.
Bendamustine Kabi, bendamustyna chlorowodorek, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genetyk kliniczny, ginekolog-położnik, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, lek przeciwnowotworowy, nieodwracalna bezpłodność, obumarcie zarodka, stosunek korzyści do ryzyka, test ciążowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pamifos-60 60 mg
Disod pamidronian (Pamifos-60, 60 mg) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi, dlatego zaleca się stosowanie wysoce skutecznej antykoncepcji podczas terapii. W okresie ciąży pamidronian nie powinien być stosowany z wyjątkiem zagrażającej życiu hiperkalcemii, gdyż badania na zwierzętach wykazały potencjalne ryzyko zaburzeń mineralizacji kości płodu, szczególnie kości długich, co może prowadzić do ich dystorsji. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiet w wieku rozrodczym wskazane jest wykonanie testu ciążowego oraz dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Balsolan 100 mg/g
W przypadku maści Balsolan zawierającej 100 mg/g balsamu peruwiańskiego (Balsamum peruvianum), dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są niewystarczające. Nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych, w tym testów genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej ani badań kancerogenności na zwierzętach, co uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa substancji czynnej. Brak jest informacji dotyczących potencjalnego wpływu na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny oraz ryzyko teratogenne i nowotworowe. W związku z powyższym, ocena ryzyka stosowania leku Balsolan powinna opierać się przede wszystkim na doświadczeniu klinicznym oraz danych farmakoepidemiologicznych. Decyzja o zastosowaniu preparatu powinna być podejmowana indywidualnie przez lekarza, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka dla konkretnego pacjenta, ze względu na brak kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa balsamu peruwiańskiego.
badanie toksykologiczne, balsam peruwiański, Balsamum peruvianum, dane farmakoepidemiologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 100 mcg
Przedkliniczne badania fentanylu, substancji czynnej leku Submena, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy wielokrotnym podaniu, potwierdzając dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa farmakologicznego. W modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne, w tym zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez działania teratogennego. Ocena mutagenności wykazała brak efektów mutagennych in vivo oraz w testach bakteryjnych, natomiast działanie mutagenne in vitro na komórkach ssaków pojawiało się jedynie przy bardzo wysokich stężeniach, znacznie przekraczających dawki kliniczne, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne w warunkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, cytrynian fentanylu, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, funkcja reprodukcyjna, komórka ssaka, opioid, potencjał onkogenny, preparat histologiczny mózgu, profil bezpieczeństwa, śmiertelność płodu, substancja czynna, tkanka mózgowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Panaprex 500 mg
Aktualne dane kliniczne wskazują, że paracetamol (Panaprex, 500 mg) nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód czy noworodka, co czyni go lekiem z wyboru w leczeniu bólu i gorączki u kobiet ciężarnych przy zachowaniu zasad minimalizacji ekspozycji. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, krótkotrwałą terapię oraz dawkowanie okazjonalne, wyłącznie w razie rzeczywistej potrzeby. Mimo braku jednoznacznych dowodów epidemiologicznych dotyczących wpływu paracetamolu na rozwój układu nerwowego płodu, lekarz powinien omówić z pacjentką potencjalne ryzyko i korzyści terapii, aby umożliwić świadome podjęcie decyzji terapeutycznej.
dawka skuteczna, dawka terapeutyczna, dokumentacja medyczna, działanie teratogenne, efekt terapeutyczny, ekspozycja płodu, farmakoterapia, karmienie piersią, okres prenatalny, paracetamol, przenikanie do mleka, reakcja niepożądana, rozwój układu nerwowego, schemat dawkowania, toksyczność płodowa, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril Genoptim 5 mg
Ramipril Genoptim, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży lek nie jest zalecany ze względu na potencjalne, choć nie do końca potwierdzone, ryzyko teratogenne. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane z powodu toksycznego działania na płód i noworodka, które może objawiać się pogorszeniem czynności nerek, małowodziem, opóźnieniem kostnienia czaszki, a u noworodka niewydolnością nerek, niedociśnieniem i hiperkaliemią. W przypadku potwierdzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii o udokumentowanym bezpieczeństwie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumatriptan Medical Valley 100 mg
Dane przedkliniczne sumatryptanu, substancji czynnej produktu Sumatriptan Medical Valley 100 mg, wskazują na brak działania teratogennego, rakotwórczego oraz genotoksycznego, co potwierdzono zarówno w badaniach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. W badaniach na królikach nie zaobserwowano wad rozwojowych płodów, mimo sporadycznych przypadków śmiertelności płodów, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście stosowania u kobiet w ciąży.
W badaniach na szczurach wykazano wpływ sumatryptanu na płodność, objawiający się zmniejszoną zdolnością do inseminacji przy dawkach powodujących około 200-krotne stężenie leku w osoczu w porównaniu do standardowej dawki 100 mg u ludzi. Efekt ten był niezależny od drogi podania (doustna i podskórna). Należy jednak interpretować te wyniki ostrożnie ze względu na znacznie wyższe dawki stosowane w badaniach przedklinicznych oraz różnice gatunkowe, co ogranicza bezpośrednie przeniesienie tych obserwacji na praktykę kliniczną.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xevoben XR 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa skojarzenia lewodopy z benserazydem (Xevoben XR) wykazały dawkozależne zmiany szkieletowe u szczurów, głównie niezarośnięte chrząstki nasadowe, obserwowane wyłącznie u osobników w fazie wzrostu. U psów podawanie dużych dawek skutkowało wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczeniem wątroby, wydłużeniem czasu protrombinowego oraz zmniejszeniem ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym, co wskazuje na potencjalny wpływ na funkcję wątroby i układ hematopoetyczny. Test Amesa nie wykazał działania mutagennego lewodopy ani benserazydu, jednak brak jest dodatkowych badań genotoksyczności oraz danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie długoterminowe, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, czas protrombinowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, lewodopa z benserazydem, stłuszczenie wątroby, test Amesa, tkanka krwiotwórcza, toksyczność dla samic, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zgon wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toralis 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Toralis zawiera lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), które zostały szeroko przebadane w badaniach przedklinicznych i klinicznych. Dane toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, jednak lizynopryl wykazuje działanie teratogenne i fetotoksyczne, prowadząc do obumarcia płodu, wad wrodzonych (szczególnie czaszki), opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwałego przewodu tętniczego, co jest związane z wpływem na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwieniem łożyska. Torasemid w dużych dawkach indukował odwracalne zmiany nerkowe (poszerzenie kanalików, śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, manifestujące się m.in. wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmniejszeniem masy ciała.
działanie fetotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gospodarka wodno-elektrolitowa, inhibitor ACE, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał rakotwórczy, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, torasemid, układ renina-angiotensyna, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Magnefar B6 50 mg jonów magnezu Mg2+ + 5,05 mg
Produkt leczniczy Magnefar B6 zawiera 50 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej tabletce powlekanej. Dane kliniczne i badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania toksycznego ani teratogennego obu składników u kobiet ciężarnych, jednak stosowanie preparatu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W okresie laktacji zarówno magnez, jak i witamina B6 są bezpieczne w dawkach terapeutycznych; stężenie magnezu w mleku kobiecym waha się od 15 do 64 mg/l (mediana 31 mg/l), a zalecana dawka pirydoksyny dla niemowląt wynosi 0,1 mg/dobę. Kobiety karmiące mogą przyjmować witaminę B6 do 20 mg/dobę bez ryzyka nadmiernego obciążenia niemowlęcia, gdyż dodatkowa ilość tych składników w mleku nie stanowi istotnego zagrożenia.
chlorowodorek pirydoksyny, cytrynian magnezu, dawka maksymalna, dawka terapeutyczna, dawka terapeutyczna standardowa, dawkowanie witaminy B6, działanie teratogenne, działanie toksyczne, jon magnezu, karmienie piersią, laktacja, pirydoksyna, płodność męska, stężenie witaminy, wada rozwojowa, witamina B6, witamina B6 w laktacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaptoprylu, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, nie wykazały działania teratogennego w okresie organogenezy, co wskazuje na brak wad rozwojowych u potomstwa w krytycznym okresie formowania narządów. Niemniej jednak, obserwowano toksyczność płodową u niektórych gatunków, objawiającą się śmiercią płodu w późnej ciąży, opóźnieniem wzrostu oraz zwiększoną śmiertelnością poporodową. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, co potwierdza brak potencjału do wywoływania toksyczności ogólnoustrojowej, uszkodzeń genetycznych ani działania karcynogennego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kaptopryl, opóźnienie wzrostu, organogeneza, rakotwórczość, śmierć płodu, śmierć poporodowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trymestr ciąży, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxol Dr. Max, wykazuje bardzo niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz przewlekłej, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono wartości NOAEL na poziomie 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po dożylnym podaniu ambroksolu również nie wykazały ciężkich działań toksycznych, a obserwowane efekty niepożądane miały charakter przemijający. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksycznego wpływu na narządy docelowe, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ambroksolu, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Uniben 1,5 mg/ml
Benzydamina, substancja czynna aerozolu do stosowania w jamie ustnej (Uniben), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na szczurach wykazały, że dawki wielokrotnie przekraczające te stosowane u ludzi mogą obniżać wydajność reprodukcji, choć nie stwierdzono działania teratogennego. Miejscowe stosowanie benzydaminy wiąże się z minimalnym wchłanianiem do krążenia ogólnego, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowe, jednak decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doneprion 10 mg
Dane przedkliniczne chlorowodorku donepezylu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi głównie do efektów farmakologicznych związanych ze stymulacją układu cholinergicznego. Badania toksykologiczne wykazały brak mutagenności w testach na komórkach bakterii i ssaków oraz brak działania klastogennego in vivo u myszy. Wystąpienie słabego działania klastogennego in vitro obserwowano jedynie przy stężeniach przekraczających ponad 3000-krotnie stężenie terapeutyczne w osoczu człowieka, co czyni ten efekt klinicznie nieistotnym. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego chlorowodorku donepezylu.
badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek donepezylu, dawka terapeutyczna, Doneprion, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stężenie stacjonarne, stymulacja cholinergiczna, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, układ cholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lakozamid, stosowany w leczeniu padaczki, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarze powinni przeprowadzić szczegółową konsultację dotyczącą planowania rodziny, stosowania antykoncepcji oraz ryzyka związanego z terapią. Wady rozwojowe u dzieci matek leczonych lekami przeciwpadaczkowymi występują 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%), zwłaszcza przy terapii wielolekowej. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży; badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, jednak obserwowano toksyczność zarodków przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid przenika do mleka kobiecego, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas terapii ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Accupro 20 20 mg
Lek Accupro 20 zawiera 21,664 mg chinaprylu chlorowodorku (odpowiadającego 20 mg chinaprylu) i należy do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Stosowanie tego leku u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. W pierwszym trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, natomiast w drugim i trzecim trymestrze ich stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka fetotoksyczności, w tym zmniejszenia czynności nerek płodu, oligohydramnionu oraz opóźnienia kostnienia czaszki. W przypadku planowania ciąży lub jej rozpoznania podczas terapii Accupro 20, należy niezwłocznie przerwać leczenie i rozważyć alternatywne metody przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym bezpieczeństwie. Po ekspozycji na lek w drugim trymestrze zaleca się wykonanie USG nerek i czaszki płodu. Niemowlęta matek leczonych inhibitorami ACE powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
agranulocytoza, badanie ultrasonograficzne nerek, ból głowy, chinaprylu chlorowodorek, czynność nerek płodu, dane farmakokinetyczne, dializa otrzewnowa, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, SIADH, wody płodowe, zawroty głowy, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego