dyskineza
Dyskineza to termin medyczny określający nieprawidłowe, mimowolne ruchy ciała, które pacjent wykonuje bez własnej woli i kontroli. Zaburzenie to może dotyczyć różnych części ciała, najczęściej obejmując twarz, kończyny lub tułów i charakteryzuje się ruchami pląsawiczymi, dystonicznymi, mioklonicznymi lub atetotycznymi.
Wśród najczęstszych przyczyn dyskinezy wymienia się późne dyskinezy polekowe (szczególnie po długotrwałym stosowaniu neuroleptyków), chorobę Parkinsona (dyskineza w przebiegu fluktuacji ruchowych), uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia metaboliczne oraz choroby genetyczne. W praktyce neurologicznej szczególnie istotna jest dyskineza wywołana leczeniem lewodopą u pacjentów z chorobą Parkinsona, która pojawia się w zaawansowanym stadium choroby.
Diagnostyka dyskinezy opiera się głównie na badaniu neurologicznym, wywiadzie klinicznym oraz zastosowaniu skal oceny nasilenia ruchów mimowolnych. W leczeniu kluczowe znaczenie ma identyfikacja i eliminacja przyczyny (np. modyfikacja farmakoterapii), a w przypadkach opornych rozważa się leczenie farmakologiczne objawowe lub metody zabiegowe, takie jak głęboka stymulacja mózgu (DBS).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tianeptyna – Działania niepożądane
Tianeptyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, wykazuje profil działań niepożądanych o przeważnie łagodnym nasileniu, obejmujących głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, ból brzucha), ośrodkowego układu nerwowego (senność, bóle głowy, zawroty głowy) oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do istotnych działań niepożądanych należą: koszmary senne, nadużywanie i uzależnienie (szczególnie u osób <50 r.ż. z historią uzależnień), myśli i zachowania samobójcze, zaburzenia pozapiramidowe, tachykardia, skurcze dodatkowe, duszność, bóle mięśni i pleców oraz potencjalne uszkodzenia wątroby manifestujące się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych i rzadko zapaleniem wątroby. Monitorowanie funkcji wątroby oraz stanu psychicznego pacjenta jest kluczowe podczas terapii.
bezsenność, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hiponatremia, jadłowstręt, monitoring bezpieczeństwa, myśli samobójcze, niewydolność oddechowa, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pokrzywka, przewód pokarmowy, skurcz dodatkowy, splątanie, suchość błony śluzowej, tachykardia, tianeptyna, trądzik, uderzenie gorąca, uzależnienie od leku, węgiel aktywny, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenie depresyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie snu, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Arpixor 10 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Arpixor, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, które różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz dawki. U dorosłych, przy dawkach sięgających do 1260 mg, najczęściej obserwuje się letarg, senność, tachykardię, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz objawy żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty i biegunka. U dzieci, przy dawkach do 195 mg, dominują senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe, w tym zaburzenia ruchowe i dyskineza. W każdym przypadku przedawkowania konieczne jest wdrożenie kompleksowego leczenia podtrzymującego, obejmującego zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, odpowiednie dotlenienie, wspomaganie wentylacji oraz leczenie objawowe dostosowane do manifestacji klinicznych.
arypiprazol, białka osocza, biegunka, dyskineza, elektrokardiogram, hemodializa, lek Arpixor, letarg, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, nudności, objawy pozapiramidowe, senność, stężenie maksymalne leku, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pralex 5 mg
Escytalopram, składnik leku Pralex dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują szerokie spektrum objawów o różnej częstości, z dominacją bardzo częstych (występujących u >1/10 pacjentów). Do najważniejszych należą trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia), zmiany masy ciała, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zespół serotoninowy), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie, bradykardia, częstoskurcz), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, krwawienia) i skóry (wysypki, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u kobiet z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia poważnych zaburzeń psychicznych wymagających natychmiastowej interwencji.
bradykardia, bruksizm, częstoskurcz, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, lek przeciwdepresyjny, mania, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aparxon PR 8 mg
Aparxon PR, zawierający ropinirol w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od skuteczności i tolerancji pacjenta. Terapia rozpoczyna się od dawki 2 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększa do 4 mg/dobę, z możliwością dalszego stopniowego zwiększania dawki o 2 mg co tydzień lub dłużej, aż do maksymalnej dawki 24 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować raz dziennie, o stałej porze, niezależnie od posiłków, połykać w całości bez żucia czy dzielenia. W przypadku przerwy w leczeniu powyżej doby wskazane jest ponowne wprowadzenie leku z powolnym zwiększaniem dawki, a odstawianie powinno odbywać się stopniowo przez tydzień. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) dawkę należy dostosować indywidualnie, a u osób z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30–50 ml/min) nie jest wymagane specjalne dostosowanie, natomiast u pacjentów dializowanych dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, z maksymalną dawką 18 mg/dobę.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, ciężka niewydolność nerek, dawka terapeutyczna, dyskineza, działanie niepożądane, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens ropinirolu, krańcowa niewydolność nerek, lewodopa, odpowiedź terapeutyczna, ropinirol o natychmiastowym uwalnianiu, ropinirol o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amisulpryd Holsten 400 mg
Amisulpryd Holsten w dawce 400 mg, stosowany w terapii zaburzeń psychotycznych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze to objawy pozapiramidowe (drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, akatyzja, dyskineza) oraz hiperprolaktynemia manifestująca się mlekotokiem, zatrzymaniem miesiączki, ginekomastią, bólem piersi i zaburzeniami erekcji. Objawy pozapiramidowe mają umiarkowane nasilenie przy dawkach podtrzymujących (50-300 mg/dobę) i często ustępują po zastosowaniu leków przeciwparkinsonowskich, natomiast późne dyskinezy, szczególnie po długotrwałym leczeniu, nie reagują na tę terapię i mogą się nasilać. Ponadto, amisulpryd może powodować senność, napady drgawkowe, bezsenność, lęk, hiperglikemię, zaparcia, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak wzrost masy ciała i aktywności aminotransferaz.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferaza, amisulpryd, bezsenność, bradykardia, brak miesiączki, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia ostra, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertonia mięśniowa, hipokinezja, kręcz szyi, kserostomia, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neuroleptyk, neutropenia, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, prolaktyna, reakcja alergiczna, ślinotok, szczękościsk, tabletka powlekana, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu komorowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zakrzepica żył głębokich, zaparcie, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienia noworodkowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Bluefish XL 150 mg
Venlafaxine Bluefish XL w dawce 150 mg, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania klinicznego. Do najczęstszych objawów należą nudności, suchość w ustach, ból głowy oraz nadmierne pocenie się (≥1/10). U pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) obserwuje się zwiększone ryzyko myśli samobójczych, wrogości oraz samookaleczeń, a także specyficzne objawy jak ból brzucha, pobudzenie i krwawienia. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, lęk i objawy grypopodobne, co podkreśla konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, insomnia, jaskra z zamkniętym kątem, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, mioklonia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, samookaleczenie, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 300 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, senność i bóle głowy, obserwowane bardzo często (≥1/10). Inne często występujące objawy to ataksja, zaburzenia koordynacji, drżenia, zaburzenia mowy, niepamięć, parestezje oraz uspokojenie. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wynosi 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza senności.
anorgazmia, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne mięśni, dyskineza, dyzuria, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, hipokaliemia, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zawroty głowy ułożeniowe, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Fentanyl Kalceks (0,05 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest silnym opioidem, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują nudności i wymioty (>1/10), dyskinezy, sedację, zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a także zaburzenia rytmu serca takie jak bradykardia i tachykardia. Szczególnie istotna jest depresja oddechowa, której częstość nie jest dokładnie określona, ale stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Inne działania niepożądane to m.in. skurcz krtani, skurcz oskrzeli, bezdech, hiperwentylacja, czkawka, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i pokrzywka.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, bezdech, ból głowy, bradykardia, cytrynian, czkawka, depresja oddechowa, dreszcze, drgawki, dysfagia, dyskineza, euforia, fentanyl, hiperwentylacja, hipotermia, klasyfikacja MedDRA, majaczenie, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, sedacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, splątanie pooperacyjne, świąd, sztywność mięśni, tachykardia, utrata przytomności, wahania ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia widzenia, zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aropilo SR 2 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych stosowany w leczeniu choroby Parkinsona w dawkach do 24 mg/dobę, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od schematu terapii (monoterapia vs terapia skojarzona z lewodopą). Do najczęstszych działań należą zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak omamy (często w terapii skojarzonej), splątanie (często), reakcje psychotyczne (niezbyt często), oraz zaburzenia kontroli impulsów (częstość nieznana), obejmujące patologiczny hazard, hiperseksualność i kompulsywne zachowania. Senność występuje bardzo często, a nagłe napady snu i omdlenia są szczególnie niebezpieczne w terapii skojarzonej. Dyskinezy pojawiają się bardzo często u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona, zwłaszcza podczas inicjacji ropinirolu, a ich nasilenie można złagodzić redukcją dawki lewodopy. Często obserwuje się również niedociśnienie ortostatyczne i niedociśnienie, które mogą prowadzić do zawrotów głowy i upadków, zwłaszcza u osób starszych.
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, dyskineza, enzym wątrobowy, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, monoterapia, nagły napad snu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, spontaniczna erekcja, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, urojenie, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Amara 2 mg/ml
Hydroksyzyna chlorowodorek w stężeniu 2 mg/ml (syrop Hydroxyzinum Amara) wykazuje działania niepożądane wynikające z depresyjnego lub paradoksalnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, efektów przeciwcholinergicznych oraz reakcji nadwrażliwości. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest senność (≥1/10), a także ból głowy i sedacja (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują drgawki, dyskineza, dezorientacja, omamy, tachykardia, niedociśnienie tętnicze oraz zaburzenia widzenia i akomodacji. Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, są rzadkie (<1/10000), podobnie jak ciężkie reakcje skórne typu zespół Stevensa-Johnsona. Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby oraz skurcz oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
ból głowy, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, działanie przeciwcholinergiczne, gorączka, hydroksyzyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, substancja czynna, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, utrwalona wysypka polekowa, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aryfrenix 15 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, choć rzadko śmiertelne, może prowadzić do szeregu istotnych klinicznie objawów, różniących się w zależności od wieku pacjenta i dawki. U dorosłych, przy dawkach sięgających do 1260 mg, obserwuje się letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardię, nudności, wymioty oraz biegunkę. W populacji pediatrycznej, przy dawkach do 195 mg, występują senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe, które mogą mieć poważne implikacje medyczne. W każdym przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, obejmującego utrzymanie drożności dróg oddechowych, dotlenienie, a w ciężkich przypadkach wentylację mechaniczną oraz leczenie objawowe.
akatyzja, arypiprazol, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, drożność dróg oddechowych, dyskineza, dystonia, hemodializa, letarg, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, przedawkowanie leku, saturacja krwi, stężenie leku, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Aurovitas 15 mg
Escitalopram Aurovitas, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych, jednak jego stosowanie wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu w trakcie dalszego leczenia. Do najczęstszych działań należą zaburzenia układu nerwowego (np. bóle głowy, bezsenność, zawroty głowy) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne kardiologiczne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Ponadto, istotne jest monitorowanie objawów psychicznych, w tym lęku, niepokoju, zmniejszenia popędu płciowego oraz ryzyka myśli i zachowań samobójczych, szczególnie w początkowym okresie leczenia i po zmianie dawki.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiperrefleksja, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mania, myśli samobójcze, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, wrodzony zespół długiego QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Reddy, była badana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Profil działań niepożądanych jest zróżnicowany, najczęściej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 12% (w porównaniu do 5% w grupie placebo), z najczęstszymi przyczynami odstawienia takimi jak zawroty głowy i senność. U dzieci i młodzieży (wiek 1 miesiąc do 16 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: sennością, gorączką, zakażeniem górnych dróg oddechowych, zwiększonym łaknieniem i masą ciała. Przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki, depresja i myśli samobójcze, co wskazuje na ryzyko uzależnienia od leku.
ataksja, badanie kliniczne, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dyzuria, farmakoterapia, gorączka, hipoglikemia, krwawienie z nosa, lęk, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, napad padaczkowy, neutropenia, niedoczulica, niepamięć, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, padaczka, parestezje, pokrzywka, pregabalina, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, świąd, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uzależnienie od leku, zaburzenia koordynacji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluanxol Depot 20 mg/ml
Fluanxol Depot zawiera dekanonian cis(Z)-flupentyksolu, neuroleptyk z grupy pochodnych tioksantenu, dostępny w dawce 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań pozajelitowych. Mechanizm działania opiera się na silnym blokowaniu receptorów dopaminergicznych D1 i D2, co wyróżnia go spośród innych neuroleptyków, które zwykle wykazują selektywne powinowactwo do receptorów D2. Dodatkowo, lek wykazuje powinowactwo do receptorów α1-adrenergicznych i 5-HT2, przy braku działania na receptory muskarynowe, co przekłada się na niski profil działań niepożądanych cholinergicznych. Badania in vivo potwierdzają silne działanie neuroleptyczne oraz korzystny wpływ na redukcję dyskinezy poprzez blokadę receptorów D1, a także podwyższenie stężenia prolaktyny w surowicy, typowe dla leków blokujących receptory dopaminergiczne. Forma depot umożliwia przedłużone działanie terapeutyczne przy mniejszych dawkach w porównaniu do podawania doustnego, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakologicznych, np. ze środkami znieczulającymi.
apatia, atypowy lek przeciwpsychotyczny, chloroprotiksenu, dekanonian flupentyksolu, depresja, dyskineza, działanie antyhistaminergiczne, działanie neuroleptyczne, flufenazyna, klozapina, leczenie podtrzymujące, nawrót choroby, neuroleptyk, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, prolaktyna, receptor 5-HT2, receptor dopaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, receptor α1-adrenergiczny, receptor α2-adrenergiczny, roztwór do wstrzykiwań, stan psychotyczny, uspokojenie polekowe, wycofanie społeczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polpix SR 8 mg
Przedawkowanie ropinirolu, substancji czynnej Polpix SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg), prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych w OUN, co manifestuje się nasilonymi objawami dopaminergicznymi. Klinicznie obserwuje się tachykardię, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, pobudzenie, splątanie, halucynacje, nudności, wymioty, dyskinezy oraz zaburzenia kontroli impulsów. Mechanizm toksyczności opiera się na nadmiernej aktywacji układu dopaminergicznego, co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji medycznej, zwłaszcza że tabletki o przedłużonym uwalnianiu mogą powodować przedłużone i nasilone efekty toksyczne.
agitacja, agonista receptorów dopaminowych, antagonista dopaminy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, dyskineza, dystonia, działanie dopaminergiczne, forma o natychmiastowym uwalnianiu, halucynacja, hipotensja, intensywna terapia, intubacja dotchawicza, leczenie objawowe, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, neuroleptyk, objaw neuropsychiatryczny, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, pobudzenie, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, splątanie, strefa chemoreceptorowa, stymulacja dopaminergiczna, szlak dopaminergiczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ dopaminergiczny, układ nigrostriatalny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciprex 10 mg
Escytalopram (Aciprex) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne (lęk, niepokój, nieprawidłowe marzenia senne), neurologiczne (ból głowy, bezsenność, zawroty głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia) oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym tachykardia i bradykardia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią oraz z istniejącymi chorobami serca. U osób powyżej 50. roku życia stosowanie SSRI, w tym escytalopramu, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem złamań kości. Ponadto, nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie i nudności, co wskazuje na konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie kliniczne, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, mlekotok, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan splątania, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wazopresyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie snu, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levetiracetam Aurovitas 250 mg
Lewetyracetam, stosowany w terapii padaczki, wykazuje profil bezpieczeństwa podobny we wszystkich grupach wiekowych, od niemowląt po dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥1/10), senność (≥1/10), ból głowy (≥1/10), zmęczenie (≥1/10) oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (≥1/100 do <1/10). Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość i leukopenia (≥1/1 000 do <1/100), oraz rzadkie przypadki pancytopenii, neutropenii i agranulocytozy (≥1/10 000 do <1/1 000). Wśród zaburzeń psychicznych często występują depresja, lęk, agresja i bezsenność (≥1/100 do <1/10), a rzadziej próby samobójcze i myśli samobójcze (≥1/1 000 do <1/100). U dzieci i młodzieży (4-16 lat) częściej niż u dorosłych obserwuje się wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresję (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%). W populacji niemowląt (1 miesiąc do <4 lat) częstym działaniem niepożądanym jest drażliwość (11,7%) oraz zaburzenia koordynacji ruchów (3,3%).
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, choreoatetoza, diplopia, dysfagia, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 50 mg
Masultab (amisulpryd) jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego profil bezpieczeństwa charakteryzuje się licznymi działaniami niepożądanymi, głównie ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz endokrynologicznego. Najczęściej obserwuje się objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja i dyskineza (≥1/10 pacjentów), a także ostrą dystonię i senność. Rzadko może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, stan zagrażający życiu. Ze strony układu sercowo-naczyniowego notuje się niedociśnienie tętnicze (często), bradykardię (niezbyt często) oraz poważne zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes (rzadko). Hiperprolaktynemia jest częstym działaniem niepożądanym, prowadzącym do mlekotoku, zatrzymania miesiączki, ginekomastii i zaburzeń erekcji, a rzadko do rozwoju prolaktynoma. Ponadto, niezbyt często obserwuje się hiperglikemię, hipertriglicerydemię, hipercholesterolemię, leukopenię, neutropenię oraz reakcje alergiczne.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, drżenie, dyskineza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra dystonia, późna dyskineza, prolaktynoma, reakcja alergiczna, SIADH, ślinotok, torsade de pointes, wydłużenie QT, zaburzenia orgazmu, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolpryna SR 8 mg
Ropinirol, stosowany w dawkach do 24 mg/dobę w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (2 mg, 4 mg, 8 mg) u pacjentów z chorobą Parkinsona, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się senność (bardzo często), omdlenia, dyskinezy, zawroty głowy oraz nudności (bardzo często). Często występują również niedociśnienie ortostatyczne i niedociśnienie, które mogą prowadzić do omdleń i upadków, szczególnie u osób starszych. W obrębie układu psychicznego często pojawiają się omamy i dezorientacja, a niezbyt często reakcje psychotyczne, takie jak majaczenie, urojenia i paranoja. Z częstością nieznaną zgłaszane są zaburzenia panowania nad popędami, w tym patologiczny hazard, zwiększone libido i kompulsywne zachowania, co może mieć poważne konsekwencje społeczne i prawne. W trakcie leczenia mogą wystąpić także mania, agresja oraz zespół rozregulowania dopaminy (DDS).
agonista dopaminy, apatia, choroba Parkinsona, dyskineza, enzym wątrobowy, hipersomnia, lewodopa, majaczenie, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, priapizm, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, urojenia, zaburzenia kontroli impulsów, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół rozregulowania dopaminy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z możliwością zgonu już po jednorazowej dawce około 450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy kliniczne obejmują bardzo częste występowanie częstoskurczu, pobudzenia lub agresji, dyzartrii, objawów pozapiramidowych oraz obniżenia świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), arytmie (<2% przypadków), a także zatrzymanie krążenia i oddychania. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe, w tym płukaniu żołądka i podaniu węgla aktywnego, który zmniejsza biodostępność olanzapiny o 50-60%.
adrenalina, akatyzja, arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyskineza, dyzartria, hipertermia, hipoksemia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palifren Long 100 mg
Przedawkowanie palmitynianu paliperydonu w formie Palifren Long, dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg oraz 150 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na przedłużone uwalnianie substancji czynnej i długi okres półtrwania. Objawy przedawkowania obejmują senność, sedację, częstoskurcz, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT oraz objawy pozapiramidowe. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić groźne arytmie, takie jak torsade de pointes i migotanie komór, które wymagają natychmiastowej interwencji. Należy również uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami, które mogą modyfikować przebieg intoksykacji.
częstoskurcz, drożność dróg oddechowych, dyskineza, dystonia, intoksykacja, leczenie objawowe i podtrzymujące, migotanie komór, monitorowanie EKG, niedociśnienie, niemiarowość, objawy pozapiramidowe, Palifren Long, palmitynian paliperydonu, polimorficzny częstoskurcz komorowy, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sedacja, spowolnienie psychoruchowe, środek przeciwcholinergiczny, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie repolaryzacji komór serca, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chlorprothixen Hasco 15 mg
Chlorprothixen Hasco, zawierający chloroprotyksenu chlorowodorek w dawkach 15 mg i 50 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o działaniu antagonistycznym na receptory dopaminergiczne w OUN. Działania niepożądane, szczególnie objawy pozapiramidowe takie jak dystonia, akatyzja czy dyskineza późna, występują najczęściej we wczesnej fazie terapii i są zależne od dawki oraz czasu stosowania. Dyskineza późna, częstsza u pacjentów w podeszłym wieku i przy długotrwałym leczeniu, manifestuje się nieskoordynowanymi ruchami choreoatetotycznymi. Złośliwy zespół neuroleptyczny, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz intensywnej terapii. Ryzyko napadów padaczkopodobnych również jest istotne i wymaga monitorowania.
akatyzja, akineza, benzodiazepina, chloroprotyksenu chlorowodorek, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, hiperpireksja, lek neuroleptyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkopodobny, objawy pozapiramidowe, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, receptor dopaminergiczny, ruchy choreoatetotyczne, skurcz mięśni, śpiączka, układ dopaminergiczny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 15 mg
Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i może wywoływać działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz nudności (≥1/10), natomiast często obserwuje się zaburzenia łaknienia, niepokój, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego, bezsenność, senność, zawroty głowy oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i układu mięśniowo-szkieletowego (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, wydłużenie odstępu QT oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Ponadto, odstawienie leku może prowadzić do objawów odstawienia takich jak zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, nudności i pobudzenie, a rzadko występuje zespół serotoninowy oraz hiponatremia związana z nieprawidłowym wydzielaniem wazopresyny.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napady paniki, niemiarowość komorowa, parestezja, płytki krwi, priapizm, próby wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia ruchowe, zaburzenia snu, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olpinat 5 mg
Olanzapina, stosowana w dawce 5 mg w preparacie Olpinat, wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez działania niepożądane takie jak senność (≥10% pacjentów), zawroty głowy (1-10%), akatyzja, parkinsonizm, dyskineza oraz niedociśnienie ortostatyczne (bardzo często). Dodatkowo, lek może powodować zaburzenia widzenia, koncentracji, pamięci oraz dyzartrię, które pośrednio obniżają bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Rzadziej, ale klinicznie istotne są dystonia, napady drgawek i zespół niespokojnych nóg, które mogą gwałtownie ograniczyć zdolności psychomotoryczne kierowcy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą Parkinsona oraz stosujących terapię skojarzoną z litem lub walproinianem, ze względu na zwiększone ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
akatyzja, choroba Parkinsona, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, napady drgawek, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, nieprawidłowy chód, olanzapina, parkinsonizm, podwójne widzenie, rotacja gałek ocznych, sedacja polekowa, senność, spowolnienie psychoruchowe, substancja psychoaktywna, terapia skojarzona, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowanym działaniem jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10), a także zaparcia i czkawka (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne reakcje neurologiczne, takie jak drgawki i pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, oraz przemijające zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie i przemijająca ślepota, głównie przy podawaniu dożylnym. Istotne są również działania ze strony układu sercowego, w tym arytmie, ból w klatce piersiowej, bradykardia, wydłużenie odstępu QTc (w tym Torsade de Pointes) oraz niedokrwienie mięśnia sercowego, które mogą stanowić zagrożenie życia. W zakresie układu immunologicznego odnotowano natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, włącznie z anafilaksją, wymagające natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, arytmia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawki, dyskineza, dystonia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, ondansetron, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja pozapiramidowa, rotacja gałek ocznych, ruchy mimowolne, ślepota przemijająca, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie skóry, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zolafren 20 mg
Olanzapina, substancja czynna preparatu Zolafren, może istotnie wpływać na sprawność psychofizyczną pacjenta, co przekłada się na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, znane działania niepożądane olanzapiny, takie jak senność (występująca u ≥1% pacjentów), zawroty głowy, objawy pozapiramidowe (akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), niedociśnienie ortostatyczne oraz zmęczenie i astenia, mogą znacząco obniżać czujność, koordynację ruchową i czas reakcji, zwiększając ryzyko wypadków. W przypadku przedawkowania leku obserwuje się objawy wykluczające prowadzenie pojazdów, takie jak częstoskurcz, pobudzenie, dyzartria, nasilone objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości oraz drgawki, które stanowią bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego.
akatyzja, astenia, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawki, dyskineza, dyzartria, działanie przeciwcholinergiczne, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, olanzapina, parkinsonizm, przedawkowanie olanzapiny, senność, zaburzenia akomodacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linefor 150 mg
Pregabalina była badana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane pregabaliny są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, jednak 12% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 5% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, które również najczęściej powodują odstawienie leku. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. neutropenię, nadwrażliwość, zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, ataksja, drgawki), zaburzenia widzenia, tachykardię, nudności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), wysypki, bóle mięśni i zaburzenia erekcji.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, dyskineza, działania niepożądane ośrodkowego układu nerwowego, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, parestezja, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Biperyden – Interakcje
Biperyden, lek o działaniu przeciwcholinergicznym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie biperydenu z innymi lekami przeciwcholinergicznymi (psychotropowymi, przeciwhistaminowymi I generacji, stosowanymi w chorobie Parkinsona oraz lekami rozkurczowymi) może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Szczególnie niebezpieczna jest interakcja z chinidyną, która może nasilać przeciwcholinergiczne działanie na układ krążenia, zwłaszcza zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Ponadto, współpodawanie biperydenu z lewodopą i karbidopą może zwiększać ryzyko dyskinez i ruchów pląsawiczych, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawkowania. Biperyden może także nasilać dyskinezy późne wywołane neuroleptykami, co wymaga indywidualnej oceny bilansu korzyści i ryzyka.
biperyden, chinidyna, choroba Parkinsona, dyskineza, dyskineza późna, działanie depresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, halucynacja, karbidopa, lek prokinetyczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy I generacji, lek psychotropowy, lek rozkurczowy, lewodopa, metoklopramid, objaw antycholinergiczny, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka, petydyna, ruchy pląsawicze, sedacja, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół parkinsonowski - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dulxetenon 30 mg
Duloksetyna, substancja czynna leku Dulxetenon, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych obejmujących układy nerwowy, psychiczny, sercowo-naczyniowy oraz żołądkowo-jelitowy. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodne do umiarkowanego nasilenie i ustępują podczas kontynuacji terapii. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać zespół odstawienia manifestujący się m.in. zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, lękiem, nudnościami i drżeniem, co uzasadnia konieczność stopniowego zmniejszania dawki. U dzieci i młodzieży (7-17 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, jednak obserwuje się wpływ na masę ciała (średni spadek o 0,1 kg po 10 tygodniach) oraz wzrost (zmniejszenie o 1% na siatce centylowej po 9 miesiącach). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz zwiększone ryzyko upadków u osób powyżej 65. roku życia.
akatyzja, arytmia nadkomorowa, bezsenność, ból głowy, bruksizm, chlorowodorek duloksetyny, duże zaburzenie depresyjne, dyskineza, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, nudność, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, suchość jamy ustnej, szczękościsk, tachykardia, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń skóry, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Akineton 5 mg/ml
Biperyden, jako lek o działaniu przeciwcholinergicznym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwcholinergicznymi (psychotropowymi, przeciwhistaminowymi I generacji, rozkurczowymi oraz innymi lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona), co prowadzi do nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy koadministracji z chinidyną, gdzie obserwuje się nasilenie działania przeciwcholinergicznego na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co wymaga monitorowania EKG. Ponadto, biperyden może nasilać dyskinezy u pacjentów leczonych lewodopą (w dawkach z karbidopą), co manifestuje się ruchami pląsawiczymi i wymaga ścisłej kontroli neurologicznej oraz dostosowania dawkowania. Interakcje z neuroleptykami mogą prowadzić do nasilenia dyskinez późnych, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka terapii.
biperyden, chinidyna, choroba Parkinsona, dezorientacja, dyskineza, dyskineza późna, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, funkcja poznawcza, karbidopa, kontrola neurologiczna, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy I generacji, lek psychotropowy, lek rozkurczowy, lewodopa, meperydyna, metoklopramid, monitorowanie elektrokardiograficzne, motoryka przewodu pokarmowego, neuroleptyk, obwodowy układ nerwowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ruch pląsawiczy, splątanie, układ krążenia, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zespół parkinsonowski - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoxetine Vitabalans 20 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunkę. Działania te występują bardzo często (≥1/10) i zazwyczaj ustępują w trakcie kontynuacji terapii, nie wymagając przerwania leczenia. Wśród poważniejszych, choć rzadszych działań niepożądanych, należy zwrócić uwagę na zespół serotoninowy, trombocytopenię, neutropenię, leukopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię oraz idiosynkratyczne zapalenie wątroby. W obrębie układu psychicznego obserwuje się ryzyko myśli i prób samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży, a także zaburzenia snu, lęk, nerwowość i obniżenie libido. Działania niepożądane dotyczą także układu sercowego (przedłużenie QT, arytmie komorowe), pokarmowego (krwotok żołądkowo-jelitowy), skórnego (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz seksualnego (zaburzenia erekcji, wytrysku i orgazmu).
akatyzja, arytmia komorowa, astenia, ataksja, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, depersonalizacja, drgawka, dysfagia, dyskineza, dyspepsja, epizod maniakalny, fluoksetyna, gammaglutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, hipotensja, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, krwotok poporodowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, mania, mioklonia, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przedłużony odcinek QT, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum w uszach, toksyczna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie mikcji, zaczerwienienie skóry, zapalenie naczyń, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Lisdeksamfetamina – Działania niepożądane
Lisdeksamfetamina dimezylan, stosowana w terapii zaburzeń uwagi, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych typowy dla psychostymulantów ośrodkowego układu nerwowego. Do bardzo częstych działań należą zmniejszenie łaknienia, bezsenność, suchość w jamie ustnej, bóle głowy, ból w nadbrzuszu oraz utrata masy ciała, występujące u ≥10% pacjentów. Profil bezpieczeństwa uwzględnia także poważne powikłania, takie jak reakcje anafilaktyczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe (częstoskurcz, kołatania serca, wydłużenie QTc, kardiomiopatia), zaburzenia psychiatryczne (epizody psychotyczne, mania, omamy, agresja), drgawki, dyskinezy oraz eozynofilowe zapalenie wątroby. Częstość występowania działań niepożądanych różni się w zależności od grupy wiekowej (dzieci 6-12 lat, młodzież 13-17 lat, dorośli), co wymaga indywidualizacji monitorowania i postępowania terapeutycznego.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bruksizm, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, dermatillomania, drgawka, drżenie, duszność, dysforia, dyskineza, eozynofilowe zapalenie wątroby, epizod psychotyczny, kardiomiopatia, kołatanie serca, lisdeksamfetamina dimezylan, mania, nadmierna senność, niepokój, niewyraźne widzenie, nudność, omam, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, poszerzenie źrenicy, psychostymulant, reakcja anafilaktyczna, suchość jamy ustnej, tik nerwowy, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie lękowe, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zaparcie, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripilek 5 mg
Aripilek, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej typu I. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. W badaniach długoterminowych (52 tygodnie) u dorosłych pacjentów ze schizofrenią objawy pozapiramidowe (EPS) występowały u 25,8% leczonych arypiprazolem, co jest istotnie niższym odsetkiem niż u pacjentów leczonych haloperydolem (57,3%). U młodzieży (≥13 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, jednak senność, zaburzenia pozapiramidowe, suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt i niedociśnienie ortostatyczne występują częściej. W populacji młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym najczęstsze działania to senność (23,0%), zaburzenia pozapiramidowe (18,4%) i akatyzja (16,0%). Działania pozapiramidowe i akatyzja wykazują zależność od dawki, przy 10 mg częstość EPS wynosiła 9,1%, a przy 30 mg 28,8%, natomiast akatyzji odpowiednio 12,1% i 20,3% (placebo 1,7%).
akatyzja, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dysfagia, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfataza alkaliczna, fosfokinaza kreatynowa, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina glikozylowana, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kompulsywne objadanie się, lek przeciwpsychotyczny, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, patologiczne uzależnienie od hazardu, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, suchość w jamie ustnej, torsades de pointes, trombocytopenia, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 100 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są objawy pozapiramidowe (≥1/10), takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja, dyskineza oraz ostra dystonia, a także senność. Często występuje hiperprolaktynemia z objawami klinicznymi (mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia, ból piersi, zaburzenia erekcji). Niezbyt często pojawiają się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), leukopenia, neutropenia, a także wzrost aktywności aminotransferaz. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytozę, poważne zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes, migotanie komór) oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna).
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, częstoskurcz komorowy, dyskineza, działanie antycholinergiczne, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, późna dyskineza, prolaktynoma, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidone Grindeks 2 mg
Lek Risperidone Grindeks dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach od 0,5 mg do 6 mg oraz roztworu doustnego, stosowanego zwłaszcza w niskich dawkach (0,25 mg). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz funkcji nerek i wątroby. W leczeniu schizofrenii u dorosłych zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg/dobę drugiego dnia, a optymalna dawka wynosi 4-6 mg/dobę, nie przekraczając 10 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych (maksymalna dawka 16 mg/dobę niezalecana). U osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa wynosi 2 mg raz na dobę, z możliwością zwiększania do 6 mg/dobę. W przypadku uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera stosuje się roztwór doustny, zaczynając od 0,25 mg dwa razy na dobę, z optymalną dawką 0,5 mg dwa razy na dobę i maksymalną 1 mg dwa razy na dobę przez okres do 6 tygodni.
akatyzja, bezsenność, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek przeciwpsychotyczny, nadmierne pocenie, nudności i wymioty, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie w chorobie Alzheimera, parkinsonizm, roztwór doustny, ruchy mimowolne, schizofrenia, uporczywa agresja, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symamis
Amisulpryd (Symamis) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i podwyższoną kinazą kreatynową. Lek może nasilać objawy choroby Parkinsona i wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy bradykardii <55/min, hipokaliemii, wrodzonym wydłużeniu QT lub stosowaniu innych leków wpływających na rytm serca. U pacjentów w podeszłym wieku z demencją obserwuje się trzykrotny wzrost ryzyka incydentów naczyniowo-mózgowych oraz 1,6-1,7-krotnie wyższą śmiertelność (4,5% vs 2,6% placebo w 10-tygodniowych badaniach), głównie z powodu zaburzeń krążenia i infekcji. Amisulpryd może także indukować żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, dlatego konieczna jest identyfikacja i profilaktyka czynników ryzyka.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, choroba Parkinsona, dyskineza, dystonia, działanie antydopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niskie ciśnienie tętnicze, ostry objaw odstawienia, otępienie, padaczka, prolactinoma, prolaktyna, sedacja, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asduter 30 mg
Lek Asduter 30 mg (arypiprazol) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków przeciwpsychotycznych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak akatyzja i nudności, występującymi u ponad 3% pacjentów. W badaniach klinicznych częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) u pacjentów ze schizofrenią leczonych arypiprazolem przez 52 tygodnie wynosiła 25,8%, co jest istotnie niższe niż w grupie leczonej haloperydolem (57,3%). Akatyzja występowała u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi oraz u 6,2% pacjentów ze schizofrenią. Dystonia, choć rzadsza, może pojawić się szczególnie u młodszych pacjentów i mężczyzn, manifestując się skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu. Wśród innych działań niepożądanych często obserwowano zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca, oraz zaburzenia psychiczne, w tym bezsenność, lęk i zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność). Warto podkreślić, że u młodzieży (13-17 lat) częstość występowania senności, sedacji i zaburzeń pozapiramidowych była wyższa niż u dorosłych, a zmiany masy ciała po 12 i 30 tygodniach leczenia wynosiły odpowiednio 2,4 kg i 5,8 kg (w porównaniu do 0,2 kg i 2,3 kg w grupie placebo).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, bezsenność, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperseksualność, hiponatremia, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, patologiczne uzależnienie od hazardu, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, trombocytopenia, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trund 1000 mg
Lek Trund, zawierający lewetyracetam w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym przede wszystkim zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Działania te występują bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak pancytopenia, encefalopatia (odwracalna po przerwaniu leczenia), jadłowstręt nasilający się przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu oraz łysienie. U dzieci i młodzieży (4-16 lat) częściej obserwuje się wymioty (11,2%), agresję (8,2%), zaburzenia zachowania (5,6%) i pobudzenie (3,4%), natomiast u niemowląt i dzieci do 4 lat – drażliwość (11,7%) i zaburzenia koordynacji ruchów (3,3%). Badania kliniczne wykazały brak wpływu lewetyracetamu na funkcje poznawcze, jednak odnotowano nasilenie zachowań agresywnych, które ustępują przy długotrwałym stosowaniu.
agranulocytoza, amnezja, anafilaksja, ataksja, bezsenność, ból głowy, choreoatetoza, depresja, dyskineza, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiponatremia, jadłowstręt, lęk, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, neutropenia, niestrawność, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyrtec 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Zyrtec w dawce 10 mg/dobę, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazującym profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były senność (9,63%), bóle głowy (7,42%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09%), zmęczenie (1,63%), zawroty głowy (1,10%), nudności (1,07%) oraz zapalenie gardła (1,29%). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to senność (1,8%), zmęczenie (1,0%), biegunka (1,0%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%). Senność miała zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i nie wpływała istotnie na codzienną aktywność zdrowych młodych osób. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie przypadki zaburzeń czynności wątroby, trudności w oddawaniu moczu, zaburzeń akomodacji oraz paradoksalne pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego.
aktywność cholinolityczna, amnezja, antagonista receptorów H1, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawu, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, dysuria, enzymy wątrobowe, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, myśl samobójcza, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie pamięci, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie OUN, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zachowanie agresywne, zapalenie gardła, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Servenon 20 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych działań niepożądanych (≥1/10) należą bóle głowy oraz nudności. Inne często występujące objawy to lęk, niepokój, zaburzenia snu, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, bóle mięśniowo-szkieletowe, zmęczenie oraz zaburzenia funkcji seksualnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes), myśli i zachowania samobójcze, krwawienia z przewodu pokarmowego i dróg rodnych oraz hiponatremia, zwłaszcza u osób starszych. Ryzyko powikłań jest zwiększone u kobiet, pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz osób powyżej 50. roku życia.
akatyzja, anoreksja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, kserostomia, małopłytkowość, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Produkt leczniczy AntyGrypin COMPLEX zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu w formie tabletek musujących. Działania niepożądane związane są głównie z paracetamolem i chlorofenaminą. Paracetamol może wywoływać rzadkie reakcje hematologiczne (niedokrwistość niehemolityczna, zahamowanie czynności szpiku, małopłytkowość), zaburzenia naczyniowe (obrzęki), przewodu pokarmowego (ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwotoki, niewydolność i martwica wątroby, żółtaczka), skórne (świąd, wysypka, plamica, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka) oraz nefropatie i tubulopatie. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową. Chlorofenamina, jako lek przeciwhistaminowy, często powoduje depresję ośrodkowego układu nerwowego (senność, nudności, osłabienie mięśniowe), zaburzenia koordynacji, dyskinezy twarzy, suchość błon śluzowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zatrzymanie moczu. Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia), reakcje nadwrażliwości, pobudzenie paradoksalne, zaburzenia rytmu serca, cholestaza i zapalenie wątroby oraz zaburzenia układu rozrodczego (impotencja, krwawienia międzymiesiączkowe).
agranulocytoza, chlorofenamina, cholestaza, depresja OUN, dyskineza, fotowrażliwość, hipotensja, krwawienie międzymiesiączkowe, kwas askorbowy, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość niehemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, paracetamol, parestezja, pobudzenie paradoksalne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie błędnika, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aropilo SR 4 mg
Ropinirol, stosowany w dawkach do 24 mg/dobę w leczeniu choroby Parkinsona, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej z lewodopą. Najczęściej obserwuje się działania ze strony układu nerwowego, takie jak senność (bardzo często w monoterapii i często w terapii skojarzonej), omamy (często), dyskinezy (często) oraz zawroty głowy (niezbyt często). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwłaszcza nudności, występują bardzo często w monoterapii i terapii skojarzonej z preparatem o natychmiastowym uwalnianiu, a często z preparatem o przedłużonym uwalnianiu. Niedociśnienie ortostatyczne pojawia się częściej w monoterapii (często) niż w terapii skojarzonej (niezbyt często). Ponadto, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji psychotycznych, w tym majaczenia, urojeń i paranoi, o częstości nieznanej, oraz zespołu odstawienia agonisty dopaminy, objawiającego się apatią, niepokojem, depresją, zmęczeniem, poceniem się i bólem.
apatia, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dyskineza, działanie niepożądane, lewodopa, majaczenie, monoterapia, napad snu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, nudności, objaw neuropsychiatryczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, urojenia, wymioty, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abilium 10 mg
Arypiprazol, lek przeciwpsychotyczny II generacji stosowany w schizofrenii i zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu z lekami I generacji, jednak wymaga monitorowania działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania to akatyzja (≥12,1% u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, 6,2% u pacjentów ze schizofrenią) oraz nudności (>3%). Objawy pozapiramidowe (EPS) występują u 19-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, co jest istotnie niższym odsetkiem niż w przypadku haloperydolu (do 57,3%). Dystonia, szczególnie w początkowym okresie terapii, może wystąpić częściej u młodszych pacjentów i mężczyzn. Arypiprazol wykazuje unikalny wpływ na stężenia prolaktyny, powodując zarówno jej wzrost, jak i spadek. Ponadto, u niektórych pacjentów mogą pojawić się zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność czy kompulsywne objadanie się, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
akatyzja, anafilaksja, anoreksja, arytmia komorowa, drgawki grand mal, dyskineza, dyspepsja, dystonia, epizod maniakalny, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipoprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, kompulsywne objadanie, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny II generacji, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, schizofrenia, sedacja, ślinotok, śpiączka hiperosmotyczna, torsade de pointes, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rasagilina Synthon 1 mg
Rasagilina Synthon, zawierająca 1 mg rasagiliny (w postaci winianu), jest wskazana do leczenia idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych. Lek może być stosowany jako monoterapia we wczesnych stadiach choroby, kiedy lewodopa nie jest jeszcze konieczna, lub jako terapia wspomagająca u pacjentów przyjmujących lewodopę, zwłaszcza w przypadku występowania fluktuacji ruchowych związanych z efektem „wearing-off”. Dawka wynosi 1 mg raz na dobę, a tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku. Włączenie rasagiliny może pozwolić na zmniejszenie dawki lewodopy, co potencjalnie redukuje działania niepożądane związane z terapią lewodopą.