biegunka
Biegunka (diarrhoea) to stan charakteryzujący się zwiększoną częstotliwością wypróżnień (powyżej 3 razy na dobę) oraz zmianą konsystencji stolca na luźną lub płynną. W zależności od czasu trwania, biegunkę klasyfikuje się jako ostrą (trwającą do 14 dni) lub przewlekłą (powyżej 4 tygodni).
Ostre biegunki mają najczęściej etiologię infekcyjną, wywołaną przez wirusy (rotawirusy, norowirusy), bakterie (Salmonella, Shigella, enterotoksyczna E. coli) lub pasożyty. Przewlekłe biegunki mogą być związane z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, zespołem jelita drażliwego, zespołami złego wchłaniania, nowotworami czy nietolerancjami pokarmowymi.
Diagnostyka biegunki obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne, badanie kału (w tym posiewy mikrobiologiczne), badania endoskopowe i obrazowe. W terapii kluczowe znaczenie ma nawodnienie i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, a w zależności od przyczyny – leczenie przyczynowe (antybiotykoterapia, leki przeciwpasożytnicze, modyfikacja diety, leki przeciwzapalne).
Powikłaniami nieleczonej biegunki mogą być odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, wstrząs hipowolemiczny, a w niektórych przypadkach (np. infekcje C. difficile) – toksyczne rozdęcie okrężnicy. U niemowląt i osób starszych biegunka może stanowić poważne zagrożenie życia, wymagające pilnej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hiconcil combi (400 mg + 57 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Hiconcil combi, zawierający amoksycylinę (400 mg) i kwas klawulanowy (57 mg) w 5 ml zawiesiny doustnej, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty, przy czym nudności nasilają się przy wyższych dawkach doustnych. Objawy te można złagodzić przez podawanie leku na początku posiłku. Istotne jest monitorowanie potencjalnego zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykiem, które może mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby (podwyższenie AspAT, AlAT, zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) oraz śródmiąższowe zapalenie nerek i krystaluria, co może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek.
alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, Candida, czarny język włochaty, dolegliwości przewodu pokarmowego, kandydoza skóry i błon śluzowych, krystaluria, kwas klawulanowy, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostry zespół wieńcowy, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, potas klawulanianu, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wymioty, wzrost niewrażliwych bakterii, zakażenie grzybicze, zapalenie jelita grubego poantybiotykowe, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naloxonum hydrochloricum WZF 400 mcg/ml
Nalokson w postaci chlorowodorku (Naloxonum Hydrochloricum WZF, 400 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów pooperacyjnych oraz z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane działania obejmują nudności (bardzo często), wymioty (często), tachykardię i nadciśnienie tętnicze (często), a także zawroty głowy i bóle głowy (często). Rzadziej występują drgawki, napięcie mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, bradykardia, biegunka, suchość w ustach oraz reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadki wstrząs anafilaktyczny i rumień wielopostaciowy. Nagłe odwrócenie działania opioidów może wywołać zespół abstynencyjny z objawami bólu i hiperwentylacji, co wymaga szczególnej uwagi w terapii pacjentów uzależnionych od opioidów.
biegunka, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, hiperwentylacja, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, podrażnienie ściany naczynia, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meaxin 400 mg
Przed zastosowaniem leku Meaxin, zawierającego 400 mg imatynibu (w postaci mezylanu), konieczne jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na imatynib lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczególnej uwagi w wywiadzie pacjenta. Preparat występuje w formie tabletek powlekanych o wymiarach 22 mm x 9 mm, zawierających 456 mg laktozy, co stanowi istotny czynnik ryzyka u pacjentów z nietolerancją galaktozy, wrodzonym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
biegunka, ból brzucha, imatynib, laktoza, Meaxin, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nudność, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie współistniejące, tabletka powlekana, wrodzony niedobór laktazy, wzdęcie, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketokonazol 200 mg
Ketokonazol Polfarmex w dawce 200 mg/dobę wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze klinicznie jest hepatotoksyczne działanie leku. U około 10% pacjentów obserwuje się niewielkie podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby podczas terapii. Poważne uszkodzenie wątroby występuje rzadko (1 na 10 000 pacjentów) i objawia się żółtaczką, ciemnym moczem, odbarwionymi stolcami oraz objawami ogólnymi, takimi jak świąd skóry i bóle brzucha. Szczególnie narażone na hepatotoksyczność są kobiety oraz osoby powyżej 40 roku życia. Ponadto, ketokonazol wpływa na układ endokrynny, powodując przemijające obniżenie stężenia testosteronu w osoczu przez 4-6 godzin po podaniu dawki 200 mg, bez trwałych zmian przy długotrwałym stosowaniu. Dawkowanie powyżej 400 mg/dobę wiąże się z ryzykiem wystąpienia przemijającej ginekomastii i oligospermii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie śródczaszkowe, dysfagia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, gorączka z dreszczami, hepatotoksyczność, impotencja, ketokonazol, łysienie, nieregularne miesiączkowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, senność, światłowstręt, testosteron, trombocytopenia, układ endokrynny, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Stoperan FAST 2 mg
Stoperan FAST zawiera loperamidu chlorowodorek w dawce 2 mg w postaci liofilizatu doustnego i jest stosowany w leczeniu biegunek. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy oraz senność, które mogą istotnie obniżać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Objawy te wpływają na wydłużenie czasu reakcji oraz upośledzenie zdolności podejmowania szybkich i adekwatnych decyzji, co ma szczególne znaczenie podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn. Charakterystyka produktu leczniczego jednoznacznie zaleca zachowanie ostrożności w wykonywaniu tych czynności w trakcie stosowania leku.
biegunka, czas reakcji, czujność, dobra praktyka kliniczna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcje poznawcze, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, liofilizat doustny, loperamid, praktyka kliniczna, senność, sprawność psychomotoryczna, Stoperan, zawroty głowy, zespół objawów, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Decilosal 100 mg
Przedawkowanie cylostazolu w dawce 100 mg, zawartego w produkcie leczniczym Decilosal, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak silne bóle głowy, biegunka, tachykardia (>100 uderzeń/min) oraz różnorodne zaburzenia rytmu serca, które mogą stanowić zagrożenie życia. Objawy te zależą od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. W przypadku ostrego przedawkowania kluczowe jest wdrożenie leczenia podtrzymującego oraz monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, ze szczególnym uwzględnieniem EKG, ciśnienia tętniczego i stanu świadomości pacjenta.
akcja serca, arytmia serca, biegunka, ból głowy, ciśnienie tętnicze, cylostazol, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie wazodylatacyjne, leczenie podtrzymujące, oddział intensywnej opieki medycznej, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, płukanie żołądka, powikłania sercowo-naczyniowe, przewód pokarmowy, środek przeciwarytmiczny, stan świadomości, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Warfin 5 mg
Warfaryna sodowa, stosowana jako lek przeciwzakrzepowy, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najczęstsze to krwawienia o rocznym wskaźniku około 8%, w tym 6% mniej ciężkich, 1% ciężkich oraz 0,25% śmiertelnych. Ryzyko krwawień wzrasta przy niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym oraz podwyższonym INR powyżej zakresu terapeutycznego. Rzadkie powikłania obejmują martwicę kumarynową (<0,1%), charakteryzującą się ciemniejącymi zmianami skórnymi i obrzękiem, głównie u kobiet, oraz zespół purpurowego palucha (<0,01%), występujący u mężczyzn z miażdżycą. Inne działania niepożądane to przemijające łysienie, wysypka, kalcyfilaksja, a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) i wątroby (przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych, cholestatyczne zapalenie wątroby).
białko C i S, biegunka, bilirubina, cholestatyczne zapalenie wątroby, enzym wątrobowy, enzymy wątrobowe, kalcyfilaksja, krwawienie, krwawienie wewnątrzczaszkowe, lek przeciwzakrzepowy, łysienie przemijające, martwica kumarynowa, martwica skóry, miażdżyca, mikrozatorowość, nadciśnienie tętnicze, nefropatia przeciwzakrzepowa, nudności, podwyższona bilirubina, powikłanie krwotoczne, priapizm, warfaryna sodowa, wskaźnik INR, wymioty, zapalenie naczyń, zastój żółci, zatorowość cholesterolowa, zespół purpurowego palucha, żółtaczka, zwapnienie tchawiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Peditrace
Produkt Peditrace, będący koncentratem pierwiastków śladowych (Zn, Cu, Mn, Se, F, I) do infuzji, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami wydzielania żółci, niewydolnością nerek oraz zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza cholestazą, ze względu na ryzyko upośledzonej eliminacji mikroelementów. W terapii długoterminowej, trwającej powyżej 4 tygodni, konieczne jest systematyczne monitorowanie stężenia manganu we krwi, a także innych pierwiastków śladowych u pacjentów z nadmiernymi stratami płynów (np. biegunka, wymioty, przetoki). Regularne badania biochemiczne pozwalają na indywidualne dostosowanie dawkowania i minimalizację ryzyka toksyczności lub niedoborów.
biegunka, chlorek cynku, chlorek manganu, chlorek miedzi, cholestaza, fluorek sodu, jodek potasu, mikroelement, osmolalność, parametr biochemiczny, pierwiastek śladowy, przetoka, selenin sodu, stężenie manganu we krwi, stężenie pierwiastka śladowego, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wydzielania żółci, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leverette 0,15 mg + 0,03 mg
Leverette to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,150 mg lewonorgestrelu oraz 0,030 mg etynyloestradiolu w tabletkach powlekanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują nudności, ból brzucha, zwiększenie masy ciała, ból głowy, zmiany nastroju oraz tkliwość piersi, występujące u 1-10% pacjentek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko tętniczych i żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijający atak niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna, które stanowią poważne powikłania wymagające monitorowania. Rzadziej odnotowuje się również ryzyko rozwoju nowotworów, w tym raka piersi oraz łagodnych i złośliwych nowotworów wątroby, a także zapalenia trzustki u pacjentek z hipertriglicerydemią i nadciśnienia tętniczego.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica żółciowa, krwawienie śródcykliczne, lewonorgestrel, migrena, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór wątroby, nudności, obniżenie nastroju, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zmniejszenie libido, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Endovelle 2 mg
Endovelle (dienogest 2 mg) wykazuje profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w początkowych miesiącach terapii i ulegają złagodzeniu z czasem. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%). Zmiany w profilu krwawień menstruacyjnych są powszechne, z obserwowanym wzrostem odsetka pacjentek z brakiem miesiączki z 1,7% w pierwszym 90-dniowym okresie do 28,2% w czwartym okresie referencyjnym, a jednoczesnym spadkiem częstości przedłużonych krwawień z 38,3% do 4,0%. Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, nerwowość, utrata libido, lęk czy depresja, występują rzadziej, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentek z historią zaburzeń psychicznych.
biegunka, BMD odcinka lędźwiowego, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, brak miesiączki, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, hirsutyzm, kandydoza pochwy, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, krwawienie menstruacyjne, kurcz mięśni, łamliwość paznokci, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienie, nudności, obniżony nastrój, przedłużone krwawienie, rzadkie krwawienie, stwardnienie piersi, suche oko, szumy uszne, torbiel jajnika, trądzik, uderzenia gorąca, utrata libido, wzmożona potliwość, zaburzenie pigmentacji, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospen 1500 1 500 000 j.m.
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Ospen 1500 (1 500 000 IU/981 mg w tabletce), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ pokarmowy oraz reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka oraz zmiany skórne, takie jak pokrzywka i wysypka rumieniowa. Rzadko może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które wymaga szczególnej uwagi w przypadku pojawienia się biegunki podczas terapii. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zmiany hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza), zaburzenia krzepnięcia oraz reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani i anafilaksja. Neuropatia i toksyczne objawy ze strony OUN, w tym drgawki, mogą pojawić się zwłaszcza przy dużych dawkach pozajelitowych lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
agranulocytoza, anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, choroba grzybicza, czarny włochaty język, eozynofilia, fenoksymetylopenicylina potasowa, leukopenia, małopłytkowość, nefropatia, neuropatia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, test Coombsa, toksyczne działanie na OUN, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowa, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum E Hasco 300 mg
Przedawkowanie preparatu Vitaminum E Hasco, zawierającego 300 mg all-rac-α-tokoferylu octanu, przy dawkach długotrwałych 400-800 mg/dobę, może prowadzić do wieloukładowych objawów toksyczności. Klinicznie obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia), układu nerwowego (bóle głowy, nieostre widzenie, uczucie zmęczenia, osłabienie mięśniowe) oraz skóry (wysypka, świąd, rumień). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia endokrynologiczne, w tym dysfunkcję gruczołów płciowych (zaburzenia miesiączkowania, spermatogenezy, libido) oraz obniżenie stężenia hormonów tarczycy (T3, T4), co może skutkować objawami niedoczynności tarczycy. Pacjenci z zaburzeniami przewodu pokarmowego są bardziej narażeni na nasilenie objawów gastrycznych i potencjalne zaburzenia wchłaniania innych leków i składników odżywczych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, czerwień koszenilowa, diplopia, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, olej arachidowy, osłabienie, reakcja alergiczna, tokoferyl octan, toksyczność witaminy E, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności gruczołów płciowych, zaburzenie hormonalne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie spermatogenezy, zaburzenie wchłaniania, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Raphacholin C –
Przedawkowanie preparatu Raphacholin C, zawierającego m.in. 40 mg kwasu dehydrocholowego na tabletkę oraz wyciągi roślinne (korzeń rzodkwi czarnej z węglem aktywnym, ziele karczocha, olejek miętowy), choć nie odnotowano oficjalnie w praktyce klinicznej, może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych. Przyjęcie kilkudziesięciu tabletek drażowanych jednorazowo może wywołać zaburzenia przewodu pokarmowego (wymioty, biegunka), układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie twarzy), nerwowego (bóle głowy, uczucie znużenia, osłabienie), oddechowego (zaburzenia oddychania) oraz metabolicznego (dyselektrolitemia). Szczególnie istotne jest ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza niedoboru sodu, potasu i chlorków, wynikających z nasilonych wymiotów i biegunek, co może prowadzić do skurczów mięśniowych i zaburzeń rytmu serca.
biegunka, ból głowy, drogi żółciowe, dyselektrolitemia, działanie toksyczne, działanie żółciopędne, funkcja wątroby, kwas dehydrocholowy, niedobór potasu, nudność, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, postępowanie objawowe, postępowanie toksykologiczne, równowaga elektrolitowa, skurcz mięśniowy, układ bodźcoprzewodzący, wazodilatacja, wyciąg roślinny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaczerwienienie twarzy, znużenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kidofen max 250 mg/5 ml
Kidofen max w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 250 mg/5 ml ibuprofenu posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, takich jak skurcz oskrzeli, astma indukowana NLPZ, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym lub nawracającym krwawieniem i perforacją przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwotokiem z przewodu pokarmowego, krwawieniem z naczyń mózgowych, innym czynnym krwawieniem, zaburzeniami wytwarzania krwi o nieustalonym pochodzeniu oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA). Lek jest także przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży oraz u pacjentów z ciężkim odwodnieniem spowodowanym wymiotami, biegunką lub niewystarczającym spożyciem płynów.
alkohol benzylowy, alkoholizm, astma indukowana przez NLPZ, biegunka, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie odwodnienie, dieta niskosodowa, glikol propylenowy, ibuprofen, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, maltitol ciekły, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, wymioty, zaburzenie wytwarzania krwi - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej – Działania niepożądane
Wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifuga racemosa), stosowany m.in. w preparacie Klimadynon zawierającym 2,8 mg suchego wyciągu (DER natywny 5-10:1) ekstraktowanego 58% etanolem, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o częstości określanej jako „nieznana”. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyspepsja (uczucie pełności, wzdęcia, nudności, zgaga) oraz biegunka, które mogą znacząco obniżać komfort życia pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność – możliwe są zapalenie wątroby, żółtaczka oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (podwyższone AlAT, AspAT, GGTP, bilirubina, fosfataza alkaliczna), co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami wątroby lub ryzykiem ich rozwoju.
biegunka, bilirubina, Cimicifuga racemosa, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, etanol, fosfataza alkaliczna, hepatocyty, hepatotoksyczność, nadwrażliwość, nudności, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, świąd, testy czynnościowe wątroby, uczucie pełności, uszkodzenie wątroby, wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej, wysypka, wzdęcia, zaburzenia dyspeptyczne, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zgaga, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – OlVit D3 14 400 IU/ml
Preparat OlVit D3 zawiera cholekalcyferol w stężeniu 14 400 IU/ml, gdzie jedna kropla dostarcza 400 IU (10 μg) witaminy D3. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem wynikają głównie z zaburzeń gospodarki wapniowej, takich jak hiperkalcemia i hiperkalciuria, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zwapnień tkanek miękkich, uszkodzenia nerek oraz dysfunkcji układu sercowo-naczyniowego. Objawy hiperkalcemii obejmują zmęczenie, osłabienie mięśni, zaburzenia świadomości, odwodnienie i arytmie. Ponadto, preparat może wywoływać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka, które choć mniej zagrażające życiu, mogą znacząco obniżać komfort pacjenta.
biegunka, ból brzucha, cholekalcyferol, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamień nerkowy, krople doustne, nudność, przedawkowanie, przewód pokarmowy, stężenie wapnia w surowicy, uszkodzenie nerek, witamina D3, wzdęcie, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie wchłaniania składników odżywczych, zaparcie, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nintedanib STADA 150 mg
Przedkliniczne badania nintedanibu wykazały stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa przy jednorazowej ekspozycji, jednak wielokrotne podawanie leku u młodych szczurów powodowało nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie siekaczy oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych, co jest charakterystyczne dla inhibitorów VEGFR-2. U innych gatunków (psy, makaki jawajskie i rezus) obserwowano objawy toksyczne takie jak biegunka, wymioty, zmniejszone spożycie pokarmu i utratę masy ciała. Wątrobowe markery enzymatyczne pozostawały stabilne u szczurów, psów i makaków jawajskich, natomiast u makaków rezus odnotowano łagodne, niepowiązane z poważnymi działaniami niepożądanymi, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Badania rozrodczości ujawniły działanie letalne i teratogenne nintedanibu u szczurów i królików przy ekspozycjach poniżej lub około 3-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla człowieka (MRHD 150 mg x 2/dobę), z wpływem na rozwój szkieletu osiowego i dużych tętnic oraz serca.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, biegunka, chrząstki nasadowe, dawka terapeutyczna, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, inhibitor VEGFR-2, karmienie piersią, nintedanib, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, toksyczność ogólna, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 6 6 mg
GlimeHexal 6 mg, zawierający glimepiryd, może powodować szereg działań niepożądanych, w tym rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne takie jak małopłytkowość, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Ciężka małopłytkowość z liczbą płytek poniżej 10 000/µl oraz plamica małopłytkowa występują z nieznaną częstością. Reakcje nadwrażliwości, w tym leukoklastyczne zapalenie naczyń, mogą prowadzić do duszności, spadku ciśnienia tętniczego i wstrząsu. Hipoglikemia, choć rzadka, może mieć ciężki przebieg i zależy od indywidualnych czynników pacjenta. Przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy oraz zaburzenia smaku również zostały odnotowane.
agranulocytoza, biegunka, ciężka małopłytkowość, działanie niepożądane, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hemoliza, hipoglikemia, hiponatremia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, przemijające zaburzenia widzenia, reakcja krzyżowa, sulfonylomocznik, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agapurin 100 mg
Agapurin, zawierający pentoksyfilinę w dawce 100 mg w postaci tabletek drażowanych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy oraz skórę. Szczególnie istotne są bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna i trombocytopenia, a także leukopenia i neutropenia o nieznanej częstości, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Ponadto, rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, a także hipoglikemia, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu glukozy. Do często obserwowanych działań należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha i biegunka.
arytmia, białe krwinki, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, ciśnienie tętnicze, dusznica bolesna, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, krwawienie, leukopenia, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, pentoksyfilina, płytki krwi, podatność na infekcje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie szpiku kostnego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia snu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klabax EC 250 mg/5ml
Przedawkowanie klarytromycyny, antybiotyku makrolidowego, może skutkować poważnymi objawami klinicznymi, w tym zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), zaburzeniami psychicznymi (zmiany stanu psychicznego, zachowania paranoidalne) oraz zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia i hipoksemia. W opisywanym przypadku pacjent z zaburzeniami dwubiegunowymi przyjął jednorazowo 8 g klarytromycyny, co odpowiadało 160 ml zawiesiny preparatu Klabax EC (250 mg/5 ml). Taka dawka wywołała złożony obraz kliniczny, podkreślając ryzyko poważnych powikłań u osób z predyspozycjami psychiatrycznymi.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, klarytromycyna, nudność, parametry życiowe, przewód pokarmowy, stężenie potasu, stężenie tlenu we krwi, technika nerkozastępcza, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zachowanie paranoidalne, zawiesina doustna, zmiana stanu psychicznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomid, stosowany w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od wskazania i schematu leczenia. Do najpoważniejszych należą infekcje (np. zapalenie płuc u 10,6% pacjentów w badaniu IFM 2005-02, zakażenie płuc u 9,4% w CALGB 100104), ciężka mielosupresja (neutropenia 4. stopnia, gorączka neutropeniczna u 6,0% w schemacie MPR+R, trombocytopenia 3./4. stopnia) oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zatorowość płucna u 3,6% pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza). Niewydolność nerek, w tym ostra, występuje u 6,3% pacjentów leczonych lenalidomidem z deksametazonem (Rd i Rd18). Profil hematologiczny wykazuje częstość neutropenii od 42,2% do 83,3%, trombocytopenii 21,5-72,3%, niedokrwistości 28,7-70,7% oraz leukopenii 22,8-38,8%. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują biegunkę (22,8-54,5%), zaparcia (17,4-56,1%) i nudności (19,6%). Reakcje skórne, takie jak wysypka (16,2-31,7%) i świąd (25,4%), oraz objawy ogólne, w tym zmęczenie (18,1-43,9%) i gorączka (16,8-27,0%), są również powszechne.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nowotwór hematologiczny, nudności, obrzęk obwodowy, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmęczenie, zmniejszony apetyt, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 50 mg/ml, jest związkiem immunomodulującym stosowanym u dzieci. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zazwyczaj pozostaje w granicach normy i normalizuje się kilka dni po zakończeniu terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują bóle głowy, nudności, wymioty, świąd, wysypkę, bóle stawów, zmęczenie oraz podwyższone wartości parametrów biochemicznych, takich jak mocznik, aminotransferazy i fosfataza zasadowa. Częstość występowania tych działań waha się od bardzo często (≥1/10) do często (≥1/100 do <1/10), a niektóre objawy, jak zawroty głowy, mogą mieć częstość nieznaną.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas moczowy w moczu, kwas moczowy w surowicy, MedDRA, mocznik we krwi, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, układ immunologiczny, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin Fruit 4 mg
Produkt leczniczy NiQuitin Fruit, zawierający 4 mg nikotyny w gumie do żucia, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które są głównie związane z farmakologicznym działaniem nikotyny. U osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny nadmierne spożycie może prowadzić do nudności, omdleń oraz bólów głowy. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt i bezsenność mogą wynikać z zespołu odstawienia nikotyny, a nie bezpośrednio z działania preparatu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują nudności (bardzo często), bóle głowy i zawroty głowy (często), bezsenność i drażliwość (często), a także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, niestrawność, podrażnienie jamy ustnej i suchość w jamie ustnej. Rzadziej obserwuje się kołatanie serca, migotanie przedsionków, duszność, reakcje alergiczne, a także bóle mięśni i stawów.
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła, ból głowy, ból jamy ustnej, ból klatki piersiowej, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból stawów, ból żuchwy, czkawka, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskomfort przewodu pokarmowego, dyspepsja, epilepsja, guma do żucia lecznicza, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nasilony kaszel, niepokój, niestrawność, nietypowe sny, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie aftowe, owrzodzenie jamy ustnej, parageuzja, personel medyczny, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, terapia przeciwdrgawkowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożony apetyt, zaburzenia snu, zaburzenie czucia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, co determinuje jego specyficzny profil działań niepożądanych. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, częściowo kompensuje hipokaliemię indukowaną przez indapamid, jednak ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, pozostaje istotne. Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy i uporczywy, duszność, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, świąd, wysypki oraz kurcze mięśni i astenia. Indapamid najczęściej wywołuje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości, głównie skórne, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, duszność, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, peryndopryl, reakcja alergiczna, szum uszny, utrata potasu, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie funkcji serca, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Salofalk 500 500 mg
Przedawkowanie mesalazyny, substancji czynnej w leku Salofalk 500 (500 mg mesalazyny w czopkach), stanowi potencjalnie poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na specyficzną toksyczność narządową, w tym uszkodzenie nerek czy wątroby, nawet przy wysokich dawkach doustnych. Objawy przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej oraz potencjalne objawy neurologiczne, takie jak bóle i zawroty głowy. Przedawkowanie doodbytnicze jest mniej prawdopodobne, jednak wymaga równie starannej oceny klinicznej.
biegunka, ból głowy, czopek Salofalk, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, funkcja nerek, hepatotoksyczność, kwas 5-aminosalicylowy, monitorowanie funkcji nerek, nawodnienie dożylne, nudności, objawy neurologiczne, parametry wątrobowe, płukanie żołądka, przedawkowanie mesalazyny, równowaga wodno-elektrolitowa, toksyczność nerkowa, wątroba, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Cefadroksyl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) wykazały, że cefadroksyl stosowany w dawkach do 11-krotnie wyższych niż terapeutyczne nie wpływa negatywnie na rozrodczość ani nie wykazuje działania teratogennego. Pomimo braku dowodów na szkodliwość, brak jest odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, co uniemożliwia jednoznaczne ustalenie bezpieczeństwa stosowania cefadroksylu w ciąży. W związku z tym, stosowanie cefadroksylu w okresie ciąży powinno być ograniczone do sytuacji jednoznacznej konieczności medycznej, a decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać stosunek korzyści do potencjalnego ryzyka dla płodu, zwłaszcza że dostępne są alternatywne antybiotyki beta-laktamowe o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa.
alergia, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, biegunka, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, kolonizacja błony śluzowej, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozrodczość, ryzyko działań niepożądanych, stosowanie leków w ciąży, uczulenie, uszkodzenie płodu, zaburzenie płodności, zakażenie grzybicze, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Pirosiarczyn sodu – Przeciwwskazania stosowania
Pirosiarczyn sodu, obecny jako substancja pomocnicza w preparacie Vitaminum C Teva (roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml, zawierający 0,5 mg pirosiarczynu sodu na 1 ml roztworu), stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z nadwrażliwością na siarczyny, w tym na pirosiarczyn sodu. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z astmą oskrzelową lub innymi schorzeniami dróg oddechowych, gdyż substancja ta może wywołać skurcz oskrzeli lub reakcję anafilaktyczną. Podanie dożylne preparatu może zwiększać ryzyko szybkiego wystąpienia reakcji nadwrażliwości, co wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii. Dodatkowo, przeciwwskazaniem do stosowania Vitaminum C Teva jest kamica nerkowa szczawianowa oraz nadwrażliwość na kwas askorbinowy, co wymaga kompleksowej analizy stanu klinicznego pacjenta przed podaniem leku.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ciężka astma oskrzelowa, czynnik wyzwalający, dolegliwości przewodu pokarmowego, droga podania, kamica nerkowa, kamica szczawianowa, kwas askorbowy, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość pacjenta, nietolerancja siarczynów, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirosiarczyn sodu, podanie domięśniowe, podanie dożylne, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, suplementacja witaminy C, Vitaminum C Teva, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arlevert 20 mg + 40 mg
Lek Arlevert, zawierający cynaryzynę (20 mg) i dimenhydraminę (40 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowaną reakcją jest senność, występująca u około 8% pacjentów, oraz suchość w jamie ustnej u około 5% leczonych, co jest zgodne z działaniem antagonistów receptorów H1. Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują m.in. leukopenię, małopłytkowość, bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, nudności, wysypki skórne oraz trudności w oddawaniu moczu. Większość z nich ma charakter łagodny i ustępuje podczas kontynuacji terapii.
agranulocytoza odwracalna, amnezja, antagonista receptora H1, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cynaryzyna i dimenhydramina, drgawka, drżenie, dyspepsja, dysuria, fotowrażliwość, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, nadmierne pocenie, niedokrwistość aplastyczna, nudność, paradoksalna pobudliwość, parestezja, przyrost masy ciała, reakcja nadwrażliwości, reakcja rumieniowatopodobna, senność, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotylek 5 mg
Produkt leczniczy BIOTYLEK 5 mg w formie tabletek może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, w tym zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia oraz dyskomfort w jamie brzusznej. Ponadto, obserwowano występowanie pokrzywki, charakteryzującej się swędzącymi, uniesionymi wykwitami skórnymi z obrzękiem i zaczerwienieniem. Lek zawiera 60 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Monitorowanie bezpieczeństwa stosowania BIOTYLEK jest kluczowe, a lekarz prowadzący powinien zwracać szczególną uwagę na pojawiające się objawy niepożądane.
bąbel skórny, biegunka, ból brzucha, dolegliwość przewodu pokarmowego, dyskomfort w jamie brzusznej, farmakovigilance, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, objaw dyspeptyczny, obrzęk i zaczerwienienie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, stosunek korzyści do ryzyka, wykwit skórny, wzdęcie, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Sodu benzoesan – Przedawkowanie
Sodu benzoesan, obecny w preparacie leczniczym Gargarin w dawce 750 mg na 5 g proszku do sporządzania roztworu do płukania gardła, może wywołać poważne objawy toksyczne w przypadku przedawkowania. Klinicznie manifestuje się to zaburzeniami skórnymi, takimi jak zaczerwienienie i intensywne złuszczanie skóry, zwłaszcza na dłoniach, stopach i pośladkach, a także zmianami w obrębie gardła i błony bębenkowej. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, w tym drgawki, które wymagają pilnej interwencji. Objawy żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty, biegunkę i ból brzucha, a także utratę apetytu i osłabienie ogólne. Występują również zapalenia skóry z towarzyszącym świądem i wysypką.
anoreksja, biegunka, błona bębenkowa, ból głowy, drgawki, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, nudności, objaw toksyczny, objawy kliniczne przedawkowania, płukanie gardła, proszek do sporządzania roztworu, rumień, skurcze mięśniowe, sodu benzoesan, terapia dermatologiczna, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie neurologiczne, zapalenie skóry, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Plenvu –
Plenvu to preparat doustny w formie proszku do sporządzania roztworu, zawierający makrogol 3350, elektrolity (sód, siarczan, chlorek, potas) oraz askorbinian. Makrogol 3350 jest minimalnie wchłaniany (<0,3%), głównie wydalany z kałem, a niewielka frakcja wchłonięta jest usuwana przez nerki. Askorbinian wchłania się aktywnie, ale przy dawce >2 g dochodzi do nasycenia wchłaniania jelitowego, z około 96% (48 g) wydalanym z kałem. Jego nadmiar w osoczu (>15 μg/ml) jest wydalany z moczem w formie niezmienionej. Siarczan zasadniczo nie ulega wchłanianiu, działa osmotycznie, zapobiegając wchłanianiu jonów sodowych, a wchłonięty siarczan jest wydalany przez nerki. Preparat wywołuje obfitą biegunkę osmotyczną, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiponatremii i hipokaliemii, jednak zawartość sodu i potasu w Plenvu pomaga utrzymać równowagę elektrolitową.
askorbinian, biegunka, cewki nerkowe, działanie osmotyczne, filtracja kłębuszkowa, gospodarka elektrolitowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiponatremia i hipokaliemia, jony elektrolitowe, jony sodowe, kwas askorbinowy, makrogol 3350, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Plenvu, przewód pokarmowy, roztwór doustny, siarczan, środek przeczyszczający, wchłanianie jelitowe, wydalanie nerkowe, wydalanie z kałem, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Miglustat Accord
Miglustat stosowany w leczeniu choroby Gauchera typu 1 oraz choroby Niemanna-Picka typu C wiąże się z istotnymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniego postępowania. Drżenie, występujące u 37% pacjentów z chorobą Gauchera i 58% z chorobą Niemanna-Picka, zwykle pojawia się w pierwszym miesiącu terapii i ustępuje samoistnie po 1-3 miesiącach. W przypadku nasilonych objawów zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie leczenia. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego, obserwowanymi u ponad 80% pacjentów, są biegunki, wynikające z hamowania disacharydaz jelitowych (np. sacharazy-izomaltazy). Zalecane jest indywidualne dostosowanie diety (ograniczenie sacharozy, laktozy i innych węglowodanów), przyjmowanie miglustatu między posiłkami oraz stosowanie leków przeciwbiegunkowych, takich jak loperamid. W przypadku uporczywych objawów konieczna jest pełna diagnostyka kliniczna.
biegunka, choroba Niemanna-Picka typu C, choroba zapalna jelita grubego, ciężkie zaburzenie czynności nerek, drżenie, drżenie fizjologiczne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, klirens kreatyniny, loperamid, miglustat, sacharaza-izomaltaza, spermatogeneza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 1 g
Amoksycylina w postaci trójwodnej, zawarta w leku Duomox, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak biegunka, nudności oraz wysypka skórna, obserwowane u ≥1/100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się wymioty, pokrzywka i świąd. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne to przemijająca leukopenia (w tym neutropenia i agranulocytoza), trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenia naczyń, występują bardzo rzadko (<1/10000), podobnie jak ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP, DRESS). Zgłaszano także rzadkie przypadki zapalenia jelita grubego, wątroby, śródmiąższowego zapalenia nerek oraz zaburzeń neurologicznych (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkinezja, kandydoza, krętki, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMemo 20 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku AuroMemo, może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Objawy neurologiczne przy dawkach poniżej 140 mg obejmują splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. W przypadkach ekstremalnych, takich jak doustne przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-krotność standardowej dawki 20 mg), obserwowano ciężkie stany, w tym śpiączkę trwającą 10 dni, psychozę, stan przeddrgawkowy i utratę świadomości. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistego antidotum. Zalecane procedury obejmują płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu oraz wymuszoną diurezę, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę.
agresja, antidotum, biegunka, ból głowy, diureza, duszność, funkcja narządów wewnętrznych, interwencja medyczna, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, napad padaczkowy, niepokój, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja postmarketingowa, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan neurologiczny, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzony chód, zakrzepica żylna, zakwaszenie moczu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmienność międzyosobnicza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aphtin 200 mg/g
Produkt leczniczy Aphtin (200 mg/g roztwór do stosowania w jamie ustnej) zawierający czteroboran sodu (Natrii tetraboras) nie wykazuje dotychczas przypadków przedawkowania, jednak długotrwałe stosowanie miejscowe może prowadzić do wchłonięcia substancji do krwioobiegu i wywołania objawów toksycznych. Przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony układu pokarmowego (brak łaknienia, wymioty, biegunki), skóry (wysypki, łysienie), ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, drgawki) oraz układu krwiotwórczego (niedokrwistość). Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i konsultacji lekarskiej.
absorpcja ogólnoustrojowa, biegunka, brak łaknienia, czteroboran sodu, drgawki, działanie niepożądane, erytrocyt, funkcje życiowe, hemoglobina, jama ustna, krwioobieg, łysienie, neurotoksyczność, niedokrwistość, objawy toksyczne, przewód pokarmowy, splątanie, układ krwiotwórczy, uszkodzenie OUN, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie połykania, związek boru - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabitril 15 mg
Tiagabina, substancja czynna leku Gabitril, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej mają charakter łagodny lub umiarkowany i pojawiają się głównie na początku terapii. W zakresie zaburzeń psychicznych bardzo często obserwuje się obniżenie nastroju, nerwowość oraz zaburzenia koncentracji (≥1/10), a często labilność emocjonalną (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak splątanie czy reakcje paranoidalne (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie układu nerwowego bardzo często pojawiają się zawroty głowy, drżenia i senność (≥1/10), natomiast rzadko niedrgawkowy stan padaczkowy i zaburzenia pola widzenia (≥1/10000 do <1/1000). W układzie pokarmowym dominują nudności (bardzo często, ≥1/10), biegunka i ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Częstość występowania siniaków wynosi ≥1/100 do <1/10, a poważniejsze reakcje skórne, takie jak pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, mają częstość nieznaną. Ponadto, bardzo często pacjenci zgłaszają uczucie zmęczenia (≥1/10).
ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, drżenie, drżenie mięśni, encefalopatia, halucynacja, labilność emocjonalna, napad padaczkowy, niedrgawkowy stan padaczkowy, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie nastroju, obserwacja porejestracyjna, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja paranoidalna, senność, siniak, splątanie, spowolniony zapis EEG, stan padaczkowy, tiagabina, uczucie zmęczenia, urojenie, wymioty, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie mowy, zaburzenie pola widzenia, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doneprion 10 mg
Donepezyl w dawkach 5 mg i 10 mg (Doneprion) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, skurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia sercowe, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy oraz groźne arytmie (polimorficzny częstokurcz komorowy, torsade de pointes) występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), które wymagają monitorowania EKG i natychmiastowej interwencji. Ponadto, omdlenia i napady drgawek (≥1/1000 do <1/100) mogą wskazywać na poważne zaburzenia przewodzenia sercowego i wymagają pilnej diagnostyki kardiologicznej.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, donepezyl chlorowodorek, hepatotoksyczność, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudność, objaw pozapiramidowy, omamy, omdlenie, pobudzenie, polimorficzny częstokurcz komorowy, rabdomioliza, skurcz mięśni, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxylamina Polpharma 25 mg
Doksylamina wodorobursztynian wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, z dominującą sennością oraz objawami działania przeciwcholinergicznego, takimi jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilenie wydzielania oskrzelowego oraz zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Rzadko mogą pojawić się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia lub agranulocytoza, manifestujące się osłabieniem, zwiększoną podatnością na infekcje lub krwawienia. W badaniach klinicznych często zgłaszano bezsenność, pobudzenie, drżenia, napady drgawkowe, zawroty głowy i ból głowy, a także objawy okulistyczne (niewyraźne widzenie, podwójne widzenie) oraz naczyniowe (hipotonia ortostatyczna).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, doksylamina wodorobursztynian, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk obwodowy, pobudzenie, podwójne widzenie, refluks dwunastniczo-żołądkowy, senność, suchość błony śluzowej, szum uszny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wymioty, wysypka skórna, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetrix 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetrix, występuje przy dawkach ≥ 50 mg, czyli co najmniej 5-krotnie przekraczających standardową dawkę dobową 10 mg. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, senność, sedacja, osłupienie, niepokój ruchowy, a także objawy przeciwcholinergiczne, w tym rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz zatrzymanie moczu. Dodatkowo mogą wystąpić tachykardia (>100 uderzeń/min), drżenie, bóle głowy, zawroty głowy, biegunka, świąd oraz ogólne złe samopoczucie i zmęczenie. Objawy te wymagają natychmiastowej oceny stanu klinicznego i monitorowania funkcji życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego.
antidotum, biegunka, ból głowy, cetyryzyna dichlorowodorek, cewnikowanie pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, mydriaza, niepokój ruchowy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, sedacja, senność, splątanie, świąd, tachykardia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Evertas 9,5 mg/24 h
Przedawkowanie rywastygminy, substancji czynnej systemu transdermalnego Evertas (standardowa dawka terapeutyczna 4,6 mg/24 h lub 9,5 mg/24 h), może wystąpić w wyniku zastosowania kilku plastrów jednocześnie. Objawy przedawkowania obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia układu krążenia (nadciśnienie tętnicze, bradykardia, omdlenia) oraz rzadziej objawy neuropsychiatryczne, takie jak omamy. Riwastygmina działa jako inhibitor acetylocholinoesterazy, wykazując wagotoniczne działanie na serce, co może prowadzić do specyficznych objawów sercowo-naczyniowych. W literaturze opisano przypadek doustnego przedawkowania dawką 46 mg, po którym objawy ustąpiły całkowicie w ciągu 24 godzin po leczeniu zachowawczym.
atropina, biegunka, bradykardia, działanie wagotoniczne, farmakokinetyka rywastygminy, hamowanie acetylocholinoesterazy, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, nudności, objaw sercowo-naczyniowy, okres półtrwania, omam, omdlenie, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, system transdermalny, wymioty, zaburzenie funkcji poznawczych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxylamine Biofarm 25 mg
Doksylamina w postaci wodorobursztynianu (substancja czynna preparatu Doxylamine Biofarm, 25 mg) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu, najczęściej występujących w początkowym okresie terapii. Dominującymi objawami są senność oraz efekty przeciwcholinergiczne, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilone wydzielanie oskrzelowe i zawroty głowy. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 65 roku życia, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone ze względu na współistniejące schorzenia i politerapię. W tej grupie zaleca się redukcję dawki i ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.
agranulocytoza, aktywność przeciwcholinergiczna, alergiczne zapalenie skóry, biegunka, diplopia, drgawki, drżenie mięśniowe, duszność, dyspepsja, hemoliza krwinek czerwonych, koszmary senne, kserostomia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, paradoksalne pobudzenie, parestezja, podwójne widzenie, suchość jamy ustnej, szum w uszach, tinnitus, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wydzielanie śluzu w oskrzelach, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Falcimar
Produkt leczniczy Falcimar, zawierający 250 mg atowakwonu i 100 mg proguanilu chlorowodorku, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z biegunką lub wymiotami. W przypadku wymiotów w ciągu godziny od podania dawki konieczne jest powtórzenie dawki, natomiast biegunka nie wymaga modyfikacji schematu dawkowania, mimo potencjalnego zmniejszenia wchłaniania atowakwonu. W terapii ostrej malarii z towarzyszącymi objawami ze strony przewodu pokarmowego zaleca się rozważenie alternatywnych leków oraz ścisłe monitorowanie parazytemii i stanu klinicznego. Falcimar nie jest skuteczny w ciężkich postaciach malarii, takich jak malaria mózgowa, hiperparazytemia, obrzęk płuc czy niewydolność nerek. Ponadto, lek nie działa na hipnozoity Plasmodium vivax, co wymaga stosowania dodatkowej terapii u pacjentów zakażonych tymi formami zarodźców.
anafilaksja, atowakwon, biegunka, efawirenz, etopozyd, hiperparazytemia, hipnozoity, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, lek schizontobójczy, malaria mózgowa, metoklopramid, niewydolność nerek, obrzęk płuc, ostra malaria, parazytemią, Plasmodium falciparum, powikłana malaria, proguanil, reakcja alergiczna, ryfabutyna, ryfampicyna, tetracyklina, warfaryna, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe