reakcja alergiczna
Reakcja alergiczna to nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na substancje, które dla większości ludzi są nieszkodliwe. Alergeny, takie jak pyłki roślin, składniki pokarmowe, leki czy jad owadów, mogą wywołać szereg objawów różniących się nasileniem – od łagodnych (wysypka, katar, łzawienie) po zagrażające życiu (obrzęk krtani, zapaść krążeniowa).
Mechanizm reakcji alergicznej opiera się głównie na wytwarzaniu przeciwciał klasy IgE, które wiążą się z komórkami tucznymi i bazofilami. Przy ponownym kontakcie z alergenem dochodzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i cytokiny, odpowiedzialnych za objawy kliniczne.
Anafilaksja, najcięższa postać reakcji alergicznej, rozwija się gwałtownie i wymaga natychmiastowego podania adrenaliny. W diagnostyce alergii wykorzystuje się testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne, natomiast leczenie obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy) oraz immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Perosall D stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Immunoterapia alergenowa preparatem Perosall D wymaga szczególnej uwagi na potencjalne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Leki przeciwhistaminowe, kromony oraz kortykosteroidy mogą modyfikować odpowiedź immunologiczną, przesuwając w czasie reakcje na preparat i maskując objawy niepożądane, co utrudnia ocenę terapii. Szczególnie istotne jest zachowanie odpowiednich odstępów czasowych między podawaniem Perosall D a szczepieniami ochronnymi: szczepienie powinno być wykonane przed rozpoczęciem leczenia podstawowego lub w przerwie między dawkami podtrzymującymi, z wykluczeniem podawania obu interwencji w tym samym dniu. Alkohol, choć nie wymieniony bezpośrednio w charakterystyce produktu, może zmieniać reaktivność układu immunologicznego i metabolizm leków, dlatego zaleca się unikanie jego spożycia w dniu podania preparatu, zwłaszcza w fazie zwiększania dawki.
adrenalina, beta-bloker, dawka podtrzymująca, działanie immunosupresyjne, immunoterapia alergenowa, inhibitor ACE, kortykosteroid, kromon, leczenie podstawowe, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, odpowiedź immunologiczna, Perosall D, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, reakcja systemowa, szczepienie ochronne, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Przedawkowanie
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Pollinex+Rye, Catalet T oraz Perosall T13. Prawidłowe dawkowanie tych preparatów, których stężenia wahają się od 1 JS/ml (Perosall T13 stężenie 0) do 10000 JS/ml (Catalet T stężenie 4) oraz od 600 SU/ml do 4000 SU/ml (Pollinex+Rye), jest kluczowe dla uniknięcia przedawkowania. Przedawkowanie może wynikać z nieprawidłowego odstępu między dawkami, błędnej drogi podania (np. donaczyniowej lub domięśniowej zamiast podskórnej) lub pomyłki w dawkowaniu. W konsekwencji może dojść do szerokiego spektrum działań niepożądanych, od reakcji miejscowych (zaczerwienienie, obrzęk, świąd) przez objawy ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność) aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny i intensywnego leczenia ratunkowego.
adrenalina, alergen kłosówki wełnistej, astma, Catalet T, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia swoista, kłosówka wełnista, L-tyrozyna, lek przeciwhistaminowy, mieszanka alergoidów, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, płyn infuzyjny, podanie donaczyniowe, pokrzywka, Pollinex+Rye, przedawkowanie preparatu, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zestaw ratunkowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allefin Allergy
Produkt leczniczy Allefin Allergy zawiera 5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zatrzymania moczu (np. z uszkodzeniem rdzenia kręgowego lub rozrostem gruczołu krokowego) oraz u osób z padaczką lub zwiększonym ryzykiem napadów drgawek. Lewocetyryzyna może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem, co wymaga edukacji pacjenta i monitorowania. Ponadto, lek hamuje reakcję alergiczną w testach skórnych, dlatego zaleca się odstawienie leków przeciwhistaminowych na co najmniej 3 dni przed wykonaniem testów alergicznych. Po zakończeniu terapii możliwe jest wystąpienie świądu polekowego, który może wymagać ponownego włączenia leku.
depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna dichlorowodorek, napad padaczkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, padaczka, reakcja alergiczna, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, świąd polekowy, test alergiczny, test skórny, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie dziedziczne, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sonna Stres –
Lek Sonna Stres jest homeopatycznym syropem zawierającym substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych, m.in. Acidum phosphoricum D4, Avena sativa D1, Delphinium staphisagria (D4, D8, D12), Strychnos ignatii (D6, D8, D12), Valeriana officinalis D3 oraz Zincum isovalerianicum D8. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, zarówno czynny, jak i pomocniczy. Syrop zawiera 8,65 g sorbitolu w dawce 10 ml, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy oraz może wywoływać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto, obecność etanolu wymaga ostrożności u osób z chorobą alkoholową, chorobami wątroby, kobiet w ciąży i karmiących, a także u pacjentów przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem (np. metronidazol, disulfiram) oraz u osób stosujących leki działające depresyjnie na OUN.
choroba alkoholowa, choroba serca, choroba wątroby, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, disulfiram, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie przeczyszczające, działanie uspokajające, etanol, glikemia, hipoglikemia, interakcja lekowa, izowalerianian cynku, kozłek lekarski, kulczyba ignacjańska, kwas fosforowy, lek kardiologiczny, metronidazol, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, owies zwyczajny, produkt homeopatyczny, reakcja alergiczna, syrop leczniczy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zarixa 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Zarixa 2,5 mg, jest antagonistą czynnika Xa stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. W badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień zależy od wskazania i dawki: np. w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosiła 6,8%, a w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów u dzieci do 39,5%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, stosujących leki wpływające na hemostazę oraz u kobiet z nasilonymi krwawieniami menstruacyjnymi. Krwawienia mogą być jawne lub utajone, prowadząc do niedokrwistości, której objawy to osłabienie, bladość, zawroty głowy i duszność. W badaniach laboratoryjnych zaleca się monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrycia krwawień utajonych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hemoglobina i hematokryt, hemostaza, krwawienie, krwawienie menstruacyjne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, Zarixa, ŻChZZ, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, ZP, ZŻG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Baikadent 5,77 mg/g
Preparat Baikadent zawiera zespół flawonów izolowanych z korzenia tarczycy bajkalskiej (Scutellaria baicalensis Georgi, radix) z zawartością nie mniej niż 65% bajkaliny, w formie żelu do stosowania w jamie ustnej. W trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu nie odnotowano szczegółowych raportów dotyczących działań niepożądanych, jednak preparat zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać reakcje niepożądane, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością. Są to: glikol propylenowy (0,350 g/100 g żelu) mogący powodować miejscowe podrażnienia, metylu parahydroksybenzoesan (E 218) (0,100 g/100 g żelu) oraz propylu parahydroksybenzoesan (E 216) (0,050 g/100 g żelu), które mogą wywoływać reakcje alergiczne typu natychmiastowego i późnego, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, świąd, kontaktowe zapalenie skóry czy wyprysk kontaktowy. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest określona na podstawie dostępnych danych.
bajkalina, błona śluzowa, działanie niepożądane, fachowy personel medyczny, farmakovigilancja, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowe podrażnienie, monitorowanie bezpieczeństwa produktów leczniczych, objaw nadwrażliwości, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna typu późnego, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, tarczyca bajkalska, wyprysk kontaktowy, żel do jamy ustnej, zespół flawonów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prolastin 1000 mg
Przedawkowanie Prolastinu (1000 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji) nie zostało szczegółowo opisane w literaturze medycznej, a dokumentacja produktu nie wskazuje specyficznych skutków przyjęcia dawki przekraczającej zalecaną. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się intensywne monitorowanie funkcji życiowych, parametrów klinicznych i laboratoryjnych oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego dostosowanego do stanu pacjenta. Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu w preparacie – 2,76 mg/ml (120 mmol/l) – co może mieć istotne znaczenie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub na diecie niskosodowej.
choroba sercowo-naczyniowa, dieta niskosodowa, gospodarka elektrolitowa, inhibitor alfa-1 proteinazy, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nadwrażliwość, objaw niepożądany, osocze ludzkie, preparat krwiopochodny, Prolastin, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, układ krążenia - Leksykon substancji czynnych
Iwermektyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Iwermektyna, stosowana w terapii chorób pasożytniczych, wiąże się z ryzykiem ciężkich skórnych działań niepożądanych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które mogą zagrażać życiu pacjenta. W przypadku wystąpienia objawów tych reakcji należy natychmiast przerwać leczenie i rozważyć alternatywne metody terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami odporności, zwłaszcza przy leczeniu węgorczycy, gdzie brak jest danych dotyczących optymalnego dawkowania i skuteczności. Iwermektyna nie jest skuteczna jako profilaktyka zakażeń filariami ani węgorkiem jelitowym, nie działa na dojrzałe formy pasożytów filarii oraz nie łagodzi powikłań takich jak zespół tropikalnej płucnej eozynofilii czy zapalenie naczyń chłonnych. Nasilenie działań niepożądanych koreluje z gęstością mikrofilarii, szczególnie u pacjentów zakażonych Loa loa, u których obserwuje się zwiększone ryzyko encefalopatii i innych neurotoksycznych efektów, w tym utraty przytomności i śpiączki.
choroba pasożytnicza, ciężkie skórne działanie niepożądane, dietylokarbamazepina, działanie niepożądane, encefalopatia, filarioza, hiperaktywna onchocerkoza, iwermektyna, kontaktowe zapalenie skóry, mikrofilaria, neurotoksyczność, onchocerkoza, przetrwałe zarażenie, reakcja alergiczna, reakcja Mazottiego, roztocze Demodex, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trądzik różowaty, węgorczyca, węgorek jelitowy, Wuchereria bancrofti, zakażenie Loa loa, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie węzłów chłonnych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tropikalnej płucnej eozynofilii, zliszajowacenie - Leksykon substancji czynnych
Wapnia glukonolaktobionian – Właściwości farmakodynamiczne
Wapnia glukonolaktobionian, będący połączeniem soli wapniowych kwasu glukonowego i laktobionowego, jest aktywnym składnikiem preparatów leczniczych takich jak Calcium Hasco i jego warianty smakowe oraz Calcium Hasco Allergy. Substancja ta dostarcza jony wapniowe (Ca²⁺) w formie łatwo przyswajalnej, co jest kluczowe dla wielu procesów fizjologicznych, w tym krzepnięcia krwi, kurczliwości mięśni, przewodnictwa nerwowego oraz regulacji przepuszczalności błon komórkowych. Wapń stanowi około 1,5% masy ciała, z czego 99% znajduje się w tkance kostnej, a pozostały 1% w płynach ustrojowych i tkankach miękkich, gdzie pełni funkcje biochemiczne i fizjologiczne. Preparaty zawierają 2,31 g jonów wapnia w 100 ml, co odpowiada 115,6 mg w 5 ml dawce.
drugi przekaźnik, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwwysiękowe, glukonolaktobionian bezwodny, hemostaza, hydroksyapatyt, impuls nerwowy, jon wapnia, kaskada krzepnięcia, kod ATC, kofaktor, kompleks troponina-tropomiozyna, kwas glukonowy, kwas laktobionowy, laktobionian dwuwodny, mięsień sercowy, mięsień szkieletowy, niedobór wapnia, osocze krwi, płyn ustrojowy, proces fizjologiczny, przekaźnictwo synaptyczne, przepuszczalność błony komórkowej, przepuszczalność naczyń, przewodzenie nerwowe, reakcja alergiczna, reakcja biochemiczna, skurcz mięśni, sole wapniowe, stan alergiczny, stan zapalny, stężenie jonów wapnia, tkanka kostna, tkanka miękka, transdukcja sygnału, transport błonowy, wapń glukonolaktobionian, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Chibroxin 3 mg/ml
Przeciwwskazania do stosowania kropli do oczu Chibroxin (norfloksacyna 3 mg/ml) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną – norfloksacynę – oraz na inne antybiotyki z grupy chinolonów, takie jak cyprofloksacyna, ofloksacyna czy lewofloksacyna. Wystąpienie reakcji alergicznych na te związki stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii tym preparatem ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w kroplach, w szczególności na chlorek benzalkoniowy, obecny w stężeniu 0,025 ml/ml, który może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. Przed wdrożeniem leczenia preparatem Chibroxin konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem historii nadwrażliwości na chinolony oraz konserwanty stosowane w preparatach okulistycznych. W przypadku potwierdzenia przeciwwskazań należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne z wykorzystaniem antybiotyków z innych grup farmakologicznych, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia okulistycznego. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka działań niepożądanych i optymalizacji terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Somatuline Autogel 90 mg/dawkę
Somatuline Autogel (lanreotyd) w dawkach 60 mg, 90 mg oraz 120 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lanreotyd, somatostatynę lub pochodne peptydowe o podobnej strukturze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na analogi somatostatyny oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Lek zawiera lanreotyd w postaci przesyconego roztworu lanreotydu octanu, o stężeniu 0,246 mg lanreotydu w formie zasady na 1 mg roztworu, co odpowiada rzeczywistej dawce 60 mg, 90 mg lub 120 mg w pojedynczej iniekcji.
ampułko-strzykawka, analog somatostatyny, kwalifikacja do leczenia, lanreotyd, lanreotyd octan, lek peptydowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na peptydy, nadwrażliwość na somatostatynę, nadwrażliwość na substancję czynną, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, roztwór jasnożółty, Somatuline Autogel, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii (Salviae folio), stosowany m.in. w preparacie Mucosit w formie żelu do aplikacji na dziąsła, wymaga ścisłego przestrzegania zasad higieny jamy ustnej oraz regularnych wizyt kontrolnych u stomatologa w celu monitorowania skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci, preparaty zawierające ten ekstrakt nie powinny być podawane pacjentom pediatrycznym. Należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak etylu parahydroksybenzoesan, bronopol oraz sodu benzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe podrażnienia, zwłaszcza u osób predysponowanych lub z istniejącymi stanami zapalnymi błon śluzowych jamy ustnej.
badanie stomatologiczne, benzoesan sodu, bronopol, ekstrakt gęsty z liścia szałwii, ekstrakt z koszyczka rumianku, ekstrakt z nagietka, etyl parahydroksybenzoesan, higiena jamy ustnej, kora dębu, liść podbiału, Mucosit, objaw nadwrażliwości, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, rodzina jasnotowatych, stan zapalny, wizyta kontrolna u stomatologa, zapalenie skóry kontaktowe, żel do dziąseł, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Stibium sulfuratum nigrum – Działania niepożądane
Stibium sulfuratum nigrum (siarczek antymonu) jest stosowany w homeopatycznych preparatach leczniczych, m.in. w Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv w stężeniu D2 (0,1 g/100 g kremu). Dane kliniczne wskazują na bardzo rzadkie występowanie działań niepożądanych (<1/10 000 pacjentów), głównie w postaci przejściowej, swędzącej wysypki skórnej o podłożu alergicznym. Objawy te ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu. W preparacie obecne są także inne substancje czynne (Conium maculatum D2, Calendula officinalis TM, Hydrargyrum biiodatum D5) oraz alkohol cetylostearylowy, które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa i potencjalnie wywoływać miejscowe reakcje u osób wrażliwych.
alkohol cetylostearylowy, calendula officinalis, Conium maculatum, Hydrargyrum biiodatum, leczenie homeopatyczne, Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv, miejscowa reakcja skórna, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość pacjenta, produkt leczniczy homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, siarczek antymonu, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Luteina 50 50 mg
Luteina 50, zawierająca 50 mg progesteronu w formie tabletek podjęzykowych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą nudności (≥1/1 000 do <1/100), senność, bóle i zawroty głowy oraz zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia koncentracji, lęk i depresja (wszystkie niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej obserwuje się suchość w jamie ustnej, żółtaczkę cholestatyczną, zmiany masy ciała, nieprawidłowe krwawienia z narządu rodnego, plamienia, brak miesiączki, zaczerwienienie skóry, trądzik, reakcje alergiczne, krwawienia z dziąseł oraz zaburzenia zakrzepowe (≥1/10 000 do <1/1 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na żółtaczkę cholestatyczną i zaburzenia zakrzepowe, które stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i wymagają natychmiastowej interwencji lekarskiej.
amenorrhea, krwawienie z dziąseł, nudności, powikłania zakrzepowo-zatorowe, progesteron, reakcja alergiczna, suchość jamy ustnej, tabletki podjęzykowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia zakrzepowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feverinex 100 mg/mL
Feverinex to roztwór doustny zawierający paracetamol w stężeniu 100 mg/mL, charakteryzujący się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które pojawiają się rzadko lub bardzo rzadko. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia oraz niedokrwistość hemolityczna, manifestujące się zwiększoną podatnością na infekcje, skłonnością do krwawień i anemią. Rzadko obserwuje się niedociśnienie tętnicze, a bardzo rzadko hipoglikemię z objawami neuroglikopenii. W zakresie hepatotoksyczności mogą wystąpić podwyższone aminotransferazy oraz żółtaczka, szczególnie przy przedawkowaniu. Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, choć bardzo rzadkie, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, białe krwinki, ciężkie reakcje skórne, erytrocyty, granulocyty, hepatotoksyczność, hipoglikemia, leukopenia, małopłytkowość, mętny mocz, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, paracetamol, płytki krwi, pokrzywka, poziom glukozy we krwi, przedawkowanie paracetamolu, reakcja alergiczna, ropomocz jałowy, roztwór doustny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levothyroxine Accord 125 mcg
Lewotyroksyna sodowa (Levothyroxine Accord) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, w tym barwniki E 110 (żółcień pomarańczowa, 0,135 mg/tabletkę) i E 129 (czerwień Allura AC, 0,0825 mg/tabletkę) w dawce 125 µg. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy (ryzyko przełomu nadnerczowego), niedoczynność przysadki (konieczność wyrównania przed terapią), nieleczoną nadczynność tarczycy oraz ostre stany kardiologiczne: świeży zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań. W ciąży przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie lewotyroksyny i leków przeciwtarczycowych z powodu ryzyka niedoczynności tarczycy u płodu.
antagonista receptora H2, autonomiczna czynność tarczycy, biodostępność lewotyroksyny, cholestyramina, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, cukrzyca, czerwień Allura AC, dławica piersiowa, fenytoina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, karbamazepina, kolestypol, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwtarczycowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lewotyroksynę, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niewydolność serca, padaczka, pancarditis, próg drgawkowy, przełom nadnerczowy, reakcja alergiczna, rifampicyna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tachyarytmia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wszystkich warstw serca, zawał mięśnia sercowego, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Auroxetyn 40 mg
Lek Auroxetyn zawiera atomoksetynę w formie chlorowodorku, dostępny w kapsułkach o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na atomoksetynę lub substancje pomocnicze, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz konieczność zachowania co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami atomoksetyną a IMAO. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem ze względu na ryzyko rozszerzenia źrenicy i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (np. ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, kanałopatie) oraz zaburzeniami naczyń mózgowych (tętniaki, przebyty udar). Przeciwwskazaniem jest także obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma), ze względu na ryzyko niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego.
atomoksetyna, ból oka, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, duszność, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kapsułka twarda, kardiomiopatia, katecholamina, kołatanie serca, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na leki, niedowład, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, omdlenie, pheochromocytoma, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, silny ból głowy, tachykardia, tętniak naczyń mózgowych, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenie mowy, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie oka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib STADA, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, 14,3 mm x 5,7 mm) oraz 400 mg (białe, 18,0 mm x 7,1 mm), zawiera chlorowodorek pazopanibu jako substancję czynną. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania tego leku jest nadwrażliwość na pazopanib lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na inhibitory kinaz tyrozynowych lub związane chemicznie leki. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości, stosowanie pazopanibu jest absolutnie przeciwwskazane.
chlorowodorek pazopanibu, dysfagia, inhibitor kinazy tyrozynowej, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk twarzy, pazopanib, Pazopanib STADA, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, tabletka powlekana, trudności w oddychaniu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergie – Patofizjologia i mechanizm
Alergie są schorzeniami systemowymi wynikającymi z nieprawidłowej, nadmiernej odpowiedzi układu immunologicznego na nieszkodliwe dla większości alergenów. Patogeneza obejmuje fazę sensytyzacji, w której komórki dendrytyczne prezentują antygen limfocytom TH2, prowadząc do produkcji specyficznych przeciwciał IgE, które wiążą się z receptorami FcεRI na komórkach tucznych. Ponowna ekspozycja na alergen powoduje degranulację mastocytów i uwolnienie mediatorów zapalnych, głównie histaminy, leukotrienów i cytokin (IL-4, IL-5, IL-13), co wywołuje natychmiastową reakcję alergiczną oraz późną fazę z udziałem eozynofilów i innych komórek zapalnych. W patogenezie kluczową rolę odgrywają także predyspozycje genetyczne, środowisko, mikrobiota jelitowa oraz zaburzenia równowagi immunologicznej między komórkami TH1 i TH2. Fenotypy kliniczne obejmują alergiczny nieżyt nosa, astmę alergiczną, atopowe zapalenie skóry i alergię pokarmową, z różnorodnością mechanizmów molekularnych i immunopatologicznych.
alergen, alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma alergiczna, atopowe zapalenie skóry, benralizumab, cetyryzyna, cytokina zapalna, czynnik epigenetyczny, dysbioza, eozynofil, eozynofil we krwi, faza sensytyzacji, fosfolipaza C, granulocyt, histamina, immunoterapia alergenowa, interleukina-4, komórka dendrytyczna, komórka plazmatyczna, komórka tuczna, komórka ziarnista, kortykosteroid, kortykosteroid donosowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, limfocyt T pomocniczy, limfocyt Th2, mastocyt, mediator zapalny, modyfikator leukotrienów, montelukast, nadreaktywność oskrzeli, omalizumab, predyspozycja genetyczna, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja układu odpornościowego, receptor o wysokim powinowactwie, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, szpik kostny, układ immunologiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Itami 140 mg
Przedawkowanie plastra leczniczego Itami, zawierającego 140 mg diklofenaku sodowego, stanowi wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne ze względu na brak udokumentowanych przypadków oraz specyfikę transdermalnej absorpcji substancji czynnej. Pomimo tego, potencjalne objawy przedawkowania odpowiadają typowym efektom toksycznym niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) i obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, krwawienia), nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek), objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność, dezorientacja), zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego) oraz reakcje skórne w miejscu aplikacji. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, nerkowych i neurologicznych oraz wdrożenie leczenia objawowego i wyrównującego zaburzenia wodno-elektrolitowe.
ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, diklofenak sodowy, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwalergiczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nudności, ostra niewydolność nerek, plaster leczniczy, płynoterapia, reakcja alergiczna, reakcja skórna, senność, tachykardia, wymioty, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrucie NLPZ, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Famotydyna Ranigast 20 mg
Famotydyna, będąca antagonistą receptora H2 (kod ATC: A02BA03), jest stosowana w leczeniu choroby wrzodowej oraz refluksowej przełyku. Preparat Famotydyna Ranigast dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 20 mg substancji czynnej. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym hamowaniu receptorów histaminowych H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego, nawet w warunkach stymulacji pokarmowej lub pentagastrynowej. Dodatkowo lek obniża stężenie pepsyny w soku żołądkowym, co może wspierać terapię chorób trawiennych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rutoven 20 mg/g
Produkt leczniczy Rutoven 20 mg/g w postaci żelu zawiera trokserutynę, która u pacjentów predysponowanych może wywoływać miejscowe reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie skóry z rumieniem, uczuciem ciepła i świądem oraz pokrzywkę objawiającą się bąblami, świądem i obrzękiem w miejscu aplikacji. Działania niepożądane związane z substancją czynną występują u osób wrażliwych na trokserutynę, jednak ich częstość jest nieznana. Ponadto, w składzie żelu znajdują się substancje pomocnicze, takie jak etylu parahydroksybenzoesan i bronopol, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Remifentanil B. Braun 1 mg
Remifentanil B. Braun, zawierający 1 mg remifentanylu w 1 ml roztworu, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest podawanie leku drogą zewnątrzoponową i podpajęczynówkową ze względu na obecność glicyny w preparacie. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na remifentanyl, inne pochodne fentanylu lub substancje pomocnicze. Remifentanyl nie może być również stosowany jako jedyny środek do indukcji znieczulenia ogólnego, co wymaga łączenia go z innymi środkami anestetycznymi.
chlorowodorek remifentanylu, droga zewnątrzoponowa i podpajęczynówkowa, glicyna, indukcja znieczulenia, nadwrażliwość na leki, pochodna fentanylu, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, praktyka anestezjologiczna, procedura anestezjologiczna, proszek do sporządzania koncentratu, reakcja alergiczna, remifentanyl, środek anestetyczny, wywiad alergologiczny, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z szałwii lekarskiej – Przedawkowanie
Maść szałwiowa, zawierająca ekstrakt z liści Salvia officinalis L., nie wykazuje ryzyka przedawkowania przy stosowaniu zewnętrznym, co potwierdza Charakterystyka Produktu Leczniczego, gdzie zagadnienie to jest określone jako „nie dotyczy”. Ograniczone wchłanianie substancji czynnych do krwiobiegu, niska zawartość ekstraktu oraz obojętne podłoże (wazelina biała) minimalizują możliwość wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych nawet przy nadmiernym stosowaniu. Warto podkreślić, że toksyczność ekstraktu z szałwii, związana głównie z obecnością tujonu w olejku eterycznym, dotyczy innych dróg podania, np. doustnej, a nie preparatu stosowanego miejscowo.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekstrakt z Salvia officinalis, liść szałwii lekarskiej, maść szałwiowa, olejek eteryczny, penetracja składników aktywnych, podrażnienie skóry, postępowanie w zatruciu, reakcja alergiczna, spożycie preparatu, stosowanie zewnętrzne, toksyczność ekstraktu, tujon, wazelina biała, związek neurotoksyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na roztocza kurzu – Etiologia i przyczyny
Alergia na roztocza kurzu domowego jest reakcją nadwrażliwości typu I, mediowaną przez immunoglobulinę E (IgE), skierowaną przeciwko białkom obecnym w odchodach i rozkładających się ciałach roztoczy, głównie Dermatophagoides pteronyssinus, Dermatophagoides farinae oraz Euroglyphus maynei. Kluczowe alergeny to Der p 1 i Der f 1 (cysteynowe proteazy, odpowiedzialne za 80-90% reakcji IgE), Der p 2 i Der f 2 (lipidowo-wiążące auto-adjuwanty), Der p 11 (homolog paramyozyny) oraz Der p 23 (białko macierzy perytroficznej). Roztocza preferują środowisko o temperaturze 20-25°C i wilgotności 70-80%, a ich alergeny pochodzą z odchodów (do 250 000 cząsteczek kału roztoczy na gram kurzu), rozkładających się ciał, egzoszkieletu oraz enzymów trawiennych, które uszkadzają barierę nabłonkową. Predyspozycje genetyczne, atopowa skłonność, historia rodzinna oraz czynniki środowiskowe, takie jak wczesna ekspozycja, wilgotny klimat, zanieczyszczenie powietrza i dym tytoniowy, zwiększają ryzyko rozwoju alergii. Alergia manifestuje się najczęściej w dzieciństwie lub okresie dojrzewania i ma charakter przewlekły, często prowadząc do marszu alergicznego i rozwoju astmy.
alergia na roztocza kurzu, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, atopia, atopowe zapalenie skóry, bazofil, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, enzym trawienny, histamina, immunoglobulina E, immunoterapia, katar sienny, klinicysta, komórka tuczna, mediator zapalny, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość typu I, obrzęk błony śluzowej, pokrzywka, przeciwciało IgE, przekrwienie błony śluzowej, przewlekły stan zapalny, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sensytyzacja, skurcz oskrzeli, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon substancji czynnych
Diosmina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diosmina jest stosowana w leczeniu zaburzeń krążenia żylnego oraz objawów żylaków odbytu, przy czym terapia w przypadku hemoroidów powinna mieć charakter krótkotrwały, do 15 dni (np. Otrex 600 zawiera 600 mg diosminy półsyntetycznej). W przypadku braku poprawy lub nasilenia dolegliwości konieczna jest kompleksowa ocena proktologiczna. Diosmina może być stosowana łącznie z lekami doodbytniczymi. W terapii przewlekłych zaburzeń krążenia żylnego kończyn dolnych zaleca się długotrwałe stosowanie diosminy, z efektem terapeutycznym po około 2 miesiącach, wspierane przez modyfikację stylu życia, w tym unikanie długotrwałego stania, utrzymanie prawidłowej masy ciała, stosowanie pończoch uciskowych oraz odpowiednią aktywność fizyczną. Należy unikać ekspozycji na światło słoneczne w przypadku niektórych preparatów (np. Diosmina Colfarm Max, Diovemin, Pelethrocin).
brak laktazy, diosmina, diosmina półsyntetyczna, nietolerancja galaktozy, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk nóg, ocena proktologiczna, pończochy uciskowe, reakcja alergiczna, wrzód podskórny, zaburzenie krążenia żylnego, zaburzenie krążenia żylnego kończyn dolnych, zapalenie skóry, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki odbytu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polcrom 20 mg/ml
Polcrom w postaci kropli do oczu to roztwór zawierający 20 mg/ml sodu kromoglikanu, stosowany w leczeniu alergicznych schorzeń narządu wzroku, takich jak alergiczne zapalenie spojówek (sezonowe i przewlekłe), wiosenne zapalenie spojówek oraz alergiczne zapalenie rogówki. Substancja czynna działa poprzez stabilizację błon komórek tucznych, co hamuje uwalnianie mediatorów zapalenia i łagodzi objawy takie jak świąd, zaczerwienienie, łzawienie i obrzęk. Preparat ma postać zielonkawego, przezroczystego roztworu do stosowania miejscowego w formie kropli.
alergen, alergen środowiskowy, alergiczne zapalenie rogówki, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczne zapalenie spojówek i rogówki, chlorek benzalkoniowy, fosforan, mediatory zapalenia, objawy alergii ocznej, profilaktyka, reakcja alergiczna, sezonowe zapalenie spojówek, sodu kromoglikan, stabilizacja błony komórek tucznych, uczulenie na alergeny, wiosenne zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyrdanax 20 mg/ml
Deksrazoksan w postaci produktu leczniczego Cyrdanax (20 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku 0-18 lat, jeśli planowana dawka skumulowana doksorubicyny jest mniejsza niż 300 mg/m² lub równoważna dawka innej antracykliny, ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka w tej grupie. Lek dostępny jest w fiolkach zawierających 250 mg lub 500 mg chlorowodorku deksrazoksanu i nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, u kobiet karmiących piersią oraz u osób, które otrzymują szczepionkę przeciw żółtej febrze, ze względu na ryzyko powikłań immunologicznych. Przerwanie karmienia piersią jest konieczne przed rozpoczęciem terapii deksrazoksanem.
antracyklina, chlorowodorek, Cyrdanax, dawka skumulowana, deksrazoksan, doksorubicyna, kardioprotekcja, karmienie piersią, nadwrażliwość, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, proszek liofilizowany, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, szczepionka atenuowana, szczepionka przeciw żółtej febrze, układ immunologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosol 6 mg/ml
Lewodropropizyna w syropie Levosol (6 mg/ml) wykazuje bardzo niską częstość działań niepożądanych, szacowaną na mniej niż 1 na 500 000 pacjentów na podstawie danych z ponad 30 krajów. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i najczęściej mają łagodny przebieg, ustępując po odstawieniu leku. Zgłaszane objawy obejmują reakcje alergiczne skórne (pokrzywka, rumień, świąd, obrzęk naczynioruchowy), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), a także incydenty kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego). Pojedyncze przypadki ciężkich działań niepożądanych, takich jak epidermoliza ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna czy reakcje anafilaktyczne, zostały odnotowane głównie u pacjentów z wielolekowością lub współistniejącymi schorzeniami.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminnia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad petit mal, nudność, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lapress 10 mg
Lek Lapress, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, jest antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym laktozę jednowodną: 30 mg w tabletce 10 mg i 60 mg w tabletce 20 mg), zwężenie drogi odpływu z lewej komory, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, niestabilną dławicę piersiową oraz niedawny zawał mięśnia sercowego (≤1 miesiąc). Ponadto, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (GFR <30 ml/min) stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko kumulacji leku i metabolitów. Należy również unikać stosowania u pacjentów z poważnymi zaburzeniami rytmu serca, takimi jak blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia bez rozrusznika serca.
anafilaksja, antagonista wapnia, biodostępność leku, blok przedsionkowo-komorowy, cyklosporyna, działanie inotropowe ujemne, echokardiografia, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, prewencja wtórna, reakcja alergiczna, rozrusznik serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Sumilar Duo łączy ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), oraz amlodypinę, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn. Przeciwwskazania do stosowania wynikają z właściwości obu składników i ich kombinacji. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem (konieczna przerwa co najmniej 36 godzin), podczas pozaustrojowych procedur z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku, przy istotnym obustronnym zwężeniu tętnic nerkowych, w II i III trymestrze ciąży oraz u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym sercopochodnym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenozie aortalnej) oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale.
antagonista wapnia, azorubina, cukrzyca, czerwień Allura AC, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, procedury pozaustrojowe, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, wstrząs sercopochodny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib MSN 50 mg
Sunitynib w postaci leku Sunitinib MSN, dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w formie kapsułek twardych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (jabłczan sunitynibu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich, zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, aby wykluczyć ryzyko wystąpienia takich działań niepożądanych. Wszystkie dawki kapsułek zawierają podobne substancje pomocnicze, co oznacza, że nadwrażliwość na którąkolwiek z nich stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w każdej dostępnej dawce.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Spastyna 40 mg
Chlorowodorek drotaweryny, substancja czynna leku Spastyna w dawce 40 mg w tabletkach, wykazuje działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (≥1/10 000 do <1/1000). Objawy te dotyczą głównie czterech układów: przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze) oraz układu immunologicznego (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd). Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, mogą mieć charakter potencjalnie zagrażający życiu, zwłaszcza gdy dotyczą dróg oddechowych.
bąbel pokrzywkowy, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek drotaweryny, kołatanie serca, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa praca serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, świąd, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kwiatostanu lipy – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg z kwiatostanu lipy (Tilia cordata, T. platyphyllos, T. vulgaris) w preparacie Lipomal występuje jako suchy ekstrakt o stężeniu 97,089 mg/5 ml syropu, zawierający 85% wyciągu natywnego, ekstraktowany w 40% etanolu V/V. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 1-3 lata wymagają konsultacji lekarskiej i przyjmują 5 ml syropu (97,089 mg wyciągu) 2-3 razy na dobę; dzieci 3-12 lat stosują 5 ml 4-5 razy na dobę; młodzież powyżej 12 lat i dorośli przyjmują 10 ml 3-4 razy na dobę. Całkowita dzienna dawka wyciągu waha się od 194,178 mg u najmłodszych do maksymalnie 776,712 mg u dorosłych. Preparat podaje się doustnie, z koniecznością precyzyjnego odmierzania dawki za pomocą dołączonej miarki.
benzoesan sodu, etanol 40%, glikol propylenowy, glukoza, inflorescentia, maltodekstryna, podanie doustne, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sacharoza, substancja pomocnicza, syrop, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, wyciąg natywny, wyciąg suchy, wyciąg z kwiatostanu lipy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Essentiale forte 300 mg
Essentiale Forte, zawierający 300 mg fosfolipidów z nasion soi (3-sn-fosfatydylocholina) w kapsułce, charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o częstości nieznanej. Należą do nich reakcje alergiczne (rumień, wysypka, pokrzywka, świąd), zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, luźne stolce, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej), podwyższone ciśnienie tętnicze, kołatania serca oraz zawroty głowy. Objawy te wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz tych narażonych na ryzyko powikłań neurologicznych lub alergicznych.
alkoholizm, biegunka, choroba mózgu, choroba wątroby, dyskomfort brzuszny, fosfatydylocholina, fosfolipidy sojowe, fosfolipidy z nasion sojowych, kołatanie serca, luźne stolce, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, nudności, padaczka, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia serca, zaburzenia skórne, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy