potencjał teratogenny
Potencjał teratogenny to zdolność substancji, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą powodować nieprawidłowości w rozwoju embrionalnym, co może prowadzić do poważnych malformacji narządów, zaburzeń funkcjonalnych lub nawet śmierci płodu.
Ocena potencjału teratogennego stanowi kluczowy element badań przedklinicznych nowych leków. Klasyfikacja FDA dzieli leki na kategorie od A (badania nie wykazały ryzyka) do X (przeciwwskazane w ciąży). Do znanych teratogenów należą m.in. talidomid, izotretynoina, niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy oraz infekcje wirusowe jak różyczka czy cytomegalia.
Wpływ teratogenu zależy od kilku czynników: dawki, czasu ekspozycji (szczególnie krytyczny jest okres organogenezy, między 3. a 8. tygodniem ciąży), predyspozycji genetycznych oraz interakcji z innymi czynnikami. Klinicyści powinni zawsze rozważać stosunek korzyści do ryzyka przy przepisywaniu leków kobietom w wieku rozrodczym oraz udzielać pacjentkom rzetelnych informacji o potencjalnych zagrożeniach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ziele szczawiu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele szczawiu (herba Rumex) jest składnikiem preparatów Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych. W preparacie Sinupret krople doustne ziele stanowi 3/15 części mieszaniny ziołowej (1:38,5), natomiast w tabletkach drażowanych zawiera 18 mg ziela na tabletkę. W Sinupret extract ziele szczawiu (Rumex crispus L.) jest składnikiem wyciągu suchego o DER 3-6:1, ekstraktowanym 51% etanolem, stanowiąc 3/10 części mieszaniny ziołowej. Badania toksyczności wielokrotnej dawki na psach i szczurach wykazały poziom NOAEL na 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała, co odpowiada 22- i 7-krotności dawki równoważnej u ludzi, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka oraz test mikrojąderkowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego wyciągu zawierającego ziele szczawiu.
badania genotoksyczności, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, schorzenia górnych dróg oddechowych, Sinupret, tabletka drażowana, test Amesa, test mikrojąderkowy, test rewersji mutacji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny, wyciąg suchy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok przynosowych, ziele szczawiu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azimycin 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania azytromycyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach 40-krotnie przekraczających kliniczne, obserwowano przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego w standardowych testach in vitro i in vivo. Badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały wad rozwojowych, choć przy dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów odnotowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodowego oraz zaburzenia przyrostu masy ciała u samic ciężarnych, a przy 50 mg/kg mc./dobę opóźnienie kostnienia w okresie okołoporodowym. Efekty te miały charakter przemijający i występowały przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kostnienie płodowe, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, schemat terapeutyczny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apo-Doperil 5 mg
Donepezyl chlorowodorek, stosowany w preparacie Apo-Doperil, nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczność przed- i pourodzeniową, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu. W związku z tym lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym planujących ciążę, brak jest danych dotyczących wpływu donepezylu na płodność, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed kontynuacją terapii.
alternatywne metody leczenia, Apo-Doperil, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, donepezylu chlorowodorek, ekspozycja wewnątrzmaciczna, karmienie piersią, laktacja, potencjał teratogenny, ryzyko teratogenne, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność pourodzeniowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym. Kobiety te muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Lek jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzonych badaniami na modelach zwierzęcych, gdzie lenalidomid wywoływał wady podobne do tych indukowanych przez talidomid. Ponadto, brak jest danych potwierdzających przenikanie lenalidomidu do mleka kobiecego, jednak ze względu na potencjalne ryzyko, karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane.
działanie teratogenne leku, karmienie piersią, lenalidomid, nasienie ludzkie, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, talidomid, terapia lenalidomidem, teratologia, test ciążowy, wada wrodzona, wada wrodzona płodu, wiek rozrodczy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Lenalidomide Pharmascience jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym barwniki: czerwień Allura AC (E129) w kapsułkach 2,5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg; żółcień pomarańczową (E110) w kapsułkach 5 mg, 7,5 mg i 10 mg; oraz tartrazynę (E102) w kapsułkach 10 mg i 15 mg. Zawartość laktozy w kapsułkach waha się od 53,5 mg (2,5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu, a także u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie i 4 tygodnie po terapii oraz regularne testy ciążowe.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxydolor 80 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa chlorowodorku oksykodonu, substancji czynnej preparatu Oxydolor, dostarcza ograniczonych, lecz istotnych informacji dotyczących jego wpływu na organizm. Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały brak działania teratogennego przy dawkach 1,5 do 2,5 razy wyższych niż terapeutyczna dawka u ludzi (160 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Niemniej jednak, istnieje istotny deficyt danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność u obu płci, oraz brak informacji o potencjalnych działaniach pourodzeniowych po ekspozycji w okresie ciąży.
chlorowodorek oksykodonu, dawka terapeutyczna, działanie pourodzeniowe, działanie rakotwórcze, ekspozycja na oksykodon, model zwierzęcy, Oxydolor, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, substancja czynna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Nawłoć – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nawłoć (Solidago virgaureae L. herbae), będąca składnikiem preparatu Phytodolor, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Preparat zawiera 20 ml wyciągu z ziela nawłoci (1:1,5-2,5) w 60% etanolu, a średnia zawartość suchej pozostałości wynosi około 6%. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów i myszy LD50 przekraczała 5000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na minimalny potencjał toksyczny nawet przy bardzo wysokich dawkach. Ponadto, badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie narządów wewnętrznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych, także w długoterminowej terapii. Dodatkowo, kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmująca testy mutagenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozwój potomstwa nie wykazała żadnych niekorzystnych efektów. Sucha pozostałość preparatu Phytodolor nie wykazuje właściwości mutagennych ani teratogennych, a także nie wpływa negatywnie na zdolności rozrodcze zwierząt doświadczalnych ani na prawidłowy rozwój ich potomstwa. Wyniki te potwierdzają, że nawłoć jest substancją bezpieczną do stosowania terapeutycznego, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek i wskazań klinicznych.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, etanol, funkcja reprodukcyjna, LD50, narządy wewnętrzne, nawłoć, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, substancja roślinna, sucha pozostałość, toksyczność ostra, wpływ na płodność, wyciąg z ziela nawłoci, zaburzenia rozwoju płodu, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Masultab 50 mg
Analiza danych z badań przedklinicznych amisulprydu, substancji czynnej leku Masultab, wykazała brak istotnej toksyczności ogólnej oraz specyficznej dla narządów, a także brak potencjału teratogennego, mutagennego i rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki (MTD) u zwierząt (szczury 200 mg/kg/dobę, psy 120 mg/kg/dobę) były 2-7-krotnie wyższe pod względem AUC niż maksymalne zalecane dawki u ludzi, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, odpowiadające 1,5-4,5-krotnemu AUC u ludzi) nie stwierdzono działania rakotwórczego. Obserwowane zmiany u zwierząt były związane z farmakologicznym działaniem amisulprydu lub nie miały znaczenia toksykologicznego.
amisulpryd, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, maksymalna tolerowana dawka, Masultab, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność narządowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmag 20 mg
Produkt leczniczy Asmag, zawierający 20 mg jonów magnezu w postaci 300 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego, nie posiada specyficznych danych przedklinicznych, jednak szeroka literatura dotycząca chelatowych połączeń magnezu wskazuje na ich niską toksyczność. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g magnezu/kg masy ciała, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (do 6 miesięcy), co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne. Ponadto, testy mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego przy dawkach 10-100 razy wyższych niż terapeutyczne, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania tych związków.
badanie toksykologiczne, chelatowe połączenia magnezu, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, jony magnezu, magnez wodoroasparaginian czterowodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, preparaty magnezu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cogiton ODT 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, substancja czynna leku Cogiton ODT 10 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szerokich badaniach przedklinicznych. W testach mutagenności in vitro i in vivo nie stwierdzono istotnego potencjału mutagennego ani genotoksycznego przy stężeniach odpowiadających ekspozycji terapeutycznej u ludzi. Działania klastogenne obserwowano jedynie przy stężeniach toksycznych dla komórek, ponad 3000-krotnie wyższych niż stężenia osoczowe w terapii. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania onkogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania donepezylu w kontekście ryzyka nowotworowego.
chlorowodorek donepezylu, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, ekspozycja terapeutyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, stężenie toksyczne, test mikrojądrowy, układ cholinergiczny, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Palexia 100 mg
Stosowanie tapentadolu (Palexia) u kobiet w ciąży jest obarczone ograniczonymi danymi klinicznymi, co utrudnia pełną ocenę bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano opóźnienie rozwoju embrionalnego oraz działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny, związane z aktywnością agonistyczną receptorów opioidowych μ. Długotrwałe stosowanie opioidów w ciąży może prowadzić do zespołu odstawiennego u noworodka, stanowiącego zagrożenie życia, co wymaga dostępności odpowiedniej odtrutki w placówkach leczniczych. Ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodków, tapentadolu nie zaleca się stosować podczas porodu ani bezpośrednio przed nim, a noworodki powinny być monitorowane pod kątem objawów toksycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lambrinex 10 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej Lambrinex, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcynogenności na szczurach nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe u samców oraz raki wątrobowokomórkowe u samic przy ekspozycji AUC 0-24h 6-11 razy wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną. Wpływ atorwastatyny na reprodukcję i rozwój oceniano na szczurach, królikach i psach, gdzie nie stwierdzono wpływu na płodność ani działania teratogennego. Jednak przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, AUC, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, łagodny nowotwór, opóźnienie rozwoju, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, złośliwy nowotwór - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ValproLEK 300 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące walproinianu sodu (ValproLEK 300) potwierdzają jego silny potencjał teratogenny, wykazany w badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki). Ekspozycja płodów na walproinian powoduje charakterystyczne zmiany morfologiczne i funkcjonalne, w tym uszkodzenia układu słuchowego. Badania mutagenności i genotoksyczności dają wyniki zależne od modelu i drogi podania: brak mutagenności in vitro oraz po podaniu doustnym in vivo, natomiast podanie dootrzewnowe wykazuje uszkodzenia DNA. W badaniach klinicznych obserwowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne. Standardowe testy kancerogenności nie wskazują na podwyższone ryzyko nowotworów u ludzi.
Badania toksyczności wielokrotnego podania wykazały istotny wpływ walproinianu na męski układ rozrodczy: u dorosłych szczurów dawki 1250 mg/kg m.c./dobę doustnie powodowały zwyrodnienia jąder i zaburzenia spermatogenezy, a u psów zmiany pojawiały się przy 150 mg/kg m.c./dobę. U młodych szczurów wpływ był mniej wyraźny, a dawki do 90 mg/kg m.c./dobę nie wywoływały zmian histopatologicznych. W badaniach płodności u szczurów dawki do 350 mg/kg m.c./dobę nie wpływały na płodność samców, jednak u ludzi niepłodność męska jest znanym działaniem niepożądanym walproinianu. Obserwacje te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu walproinianu u kobiet w wieku rozrodczym oraz mężczyzn planujących potomstwo ze względu na ryzyko teratogenności i wpływu na płodność.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenezy, badanie mutagenności, badanie teratogenności, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas walproinowy, niepłodność męska, potencjał teratogenny, szpik kostny, układ rozrodczy, uszkodzenie słuchu, wada rozwojowa, walproinian sodu, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jąder, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ipidakryny chlorowodorku wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 68 mg/kg (myszy, doustnie), 62 mg/kg (szczury, doustnie), 55 mg/kg (króliki, doustnie) oraz 52 mg/kg (podskórnie, różne gatunki). Profil toksyczności jest zależny od drogi podania, z niższą LD50 przy podaniu podskórnym. Badania toksyczności przewlekłej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z rzadkimi i krótkotrwałymi działaniami niepożądanymi, głównie związanymi z pobudzeniem receptorów muskarynowych. Elastyczność dawkowania umożliwia optymalizację efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, działanie alergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, efekt teratogenny, funkcja hormonalna, gospodarka hormonalna, gruczoł wydzielania wewnętrznego, ipidakryna chlorowodorek, LD50, mutacja genowa, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny leku, receptor M-cholinergiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hormonalny, układ immunologiczny, układ odpornościowy - Leksykon substancji czynnych
Azacytydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azacytydyna wykazuje istotne działanie genotoksyczne, indukując mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe in vitro w komórkach bakterii i ssaków. Badania przedkliniczne na myszach i szczurach potwierdziły jej potencjał rakotwórczy, manifestujący się zwiększoną częstością nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz jąder, zróżnicowanym w zależności od gatunku i płci. W badaniach embriotoksyczności u myszy zaobserwowano 44% częstość wewnątrzmacicznego obumarcia zarodka po pojedynczym dootrzewnowym podaniu podczas organogenezy, a także wady rozwojowe mózgu. U szczurów toksyczność była zależna od fazy rozwojowej, z licznymi wadami OUN, kończyn i innych narządów przy ekspozycji w trakcie organogenezy.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, dysfagia, działanie rakotwórcze, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, małoocze, mikroftalmia, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, oligospermia, organogeneza, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepuklina mózgowa, syndaktylia, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physiotens 0,2 0,2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące moksonidyny, substancji czynnej preparatu Physiotens, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych badaniach toksykologicznych i farmakologicznych. Wielokrotne podawanie leku nie wywoływało istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a testy karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworowego. Ponadto, ocena wpływu na reprodukcję nie wykazała negatywnego wpływu na płodność zwierząt laboratoryjnych, a także brak było działania teratogennego w trakcie organogenezy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eginilla 30 mg
Octan uliprystalu, substancja czynna leku Eginilla, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksykologię ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na reprodukcję. Wyniki wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, bez wykazania mutagenności ani działania rakotwórczego. Obserwowane efekty toksyczne wiązały się głównie z farmakologicznym działaniem jako modulator receptorów progesteronowego i glikokortykoidowego, co potwierdza mechanizm antyprogesteronowy substancji. Standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego nie wykazały szczególnych zagrożeń, a dawki terapeutyczne pozostają w zakresie bezpiecznym dla pacjentów.
aktywność antyprogesteronowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, modulator receptora progesteronowego, modulator receptorów progesteronowych, octan uliprystalu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wady rozwojowe płodu - Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Acytretyna, stosowana w terapii ciężkich postaci łuszczycy i zaburzeń rogowacenia, wykazuje niską toksyczność ostrą z LD50 przekraczającym 8 g/kg masy ciała u szczurów i myszy. W badaniach podostrych i przewlekłych dawki do 1 mg/kg/dobę były dobrze tolerowane, natomiast wyższe dawki (10-80 mg/kg/dobę u szczurów, 5-50 mg/kg/dobę u psów) indukowały objawy hiperwitaminozy A, takie jak wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej, hiperlipidemia, zmiany kostne oraz odwracalne zahamowanie spermatogenezy. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego; wręcz zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów przy dawce 3 mg/kg/dobę przez 2 lata u szczurów. W badaniach in vitro i in vivo acytretyna i jej metabolit 13-cis-acytretyna nie wykazywały genotoksyczności.
13-cis-acytretyna, acytretyna, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, cholesterol, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, gruczoł łojowy, hiperplazja naskórka, hiperwitaminoza A, kostnienie, LD50, łuszczyca, Neotigason, nieprawidłowość chromosomalna, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, retinoid, rozszczep podniebienia, śmiertelność okołoporodowa, trójglicerydy, wada rozwojowa kości, zaburzenie kostnienia, zaburzenie rogowacenia, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ceclor MR 500 mg
Farmakoterapia cefaklorem (Ceclor MR) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak brak jest dobrze kontrolowanych badań klinicznych u ludzi. Cefaklor może być stosowany w ciąży i podczas porodu wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Decyzja o leczeniu powinna opierać się na indywidualnej ocenie klinicznej pacjentki.
badanie farmakokinetyczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, cefaklor, cefaklor o przedłużonym uwalnianiu, ciąża, farmakokinetyka, farmakoterapia, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w wieku rozrodczym, monitorowanie stanu klinicznego, płodność, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie leku do mleka matki, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja kora jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) stanowi 20% składu preparatu Phytodolor, który jest wyciągiem etanolowym (60% V/V) o stosunku ekstrakcji 1:1,5-2,5 i średniej zawartości suchej pozostałości na poziomie 6%. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) wykazały bardzo niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 powyżej 5000 mg/kg mc., co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczności ostrej. Kompleksowa ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na funkcjonowanie kluczowych układów: sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kora jesionu, LD50, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, sucha pozostałość, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, wyciąg etanolowy, wyciąg z kory osiki, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mupirox 20 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa mupirocyny, substancji czynnej produktu leczniczego Mupirox 20 mg/g maść, obejmowały ocenę wpływu na rozrodczość oraz potencjał mutagenny. W badaniach na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) stosowano dawki miejscowe wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi, aż do 100-krotności. Wyniki nie wykazały zaburzeń płodności ani efektów teratogennych, co potwierdza brak negatywnego wpływu mupirocyny na funkcje rozrodcze i rozwój płodu przy stosowaniu dawek znacznie przewyższających kliniczne zastosowanie.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alcetyr 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek (Alcetyr 5 mg) może być stosowana u kobiet w ciąży jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, gdyż dostępne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone (mniej niż 300 udokumentowanych przypadków). Dane z ponad 1000 zastosowań cetyryzyny, racematu lewocetyryzyny, nie wskazują na teratogenność ani toksyczność wobec płodu. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, porodu ani rozwój pourodzeniowy, co potwierdza względne bezpieczeństwo leku. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być indywidualna, uwzględniająca stan kliniczny pacjentki i potencjalne korzyści dla matki przewyższające ryzyko dla płodu.
Alcetyr, cetyryzyna, ciąża, działania niepożądane, ekspozycja na lek, karmienie piersią, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mleko kobiece, modele zwierzęce, objawy alergiczne, płodność, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, racemat, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, sedacja, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoprolol Medreg 50 mg
Metoprolol winian wykazuje przewidywalny i dobrze poznany profil bezpieczeństwa, potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi obejmującymi farmakologię, toksykologię oraz wpływ na reprodukcję. Nie stwierdzono istotnych patologicznych zmian narządowych ani efektów toksycznych po podaniu wielokrotnym, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani kancerogenności. Wyniki badań potwierdzają, że stosowanie metoprololu zgodnie z zaleceniami nie niesie ze sobą szczególnych zagrożeń dla populacji ludzkiej, a obserwowane efekty farmakodynamiczne są zgodne z mechanizmem działania beta-adrenolityków.
badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, efekt farmakodynamiczny, genotoksyczność, lek beta-adrenolityczny, mechanizm działania leku, metoprolol winian, mineralizacja kości, naczynie pępowinowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zmiana narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Milurit 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak mutagenności substancji zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach cytogenetycznych nie stwierdzono aberracji chromosomalnych w ludzkich komórkach krwi przy stężeniach do 100 µg/ml oraz po podawaniu dawek do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy. Allopurynol nie indukuje tworzenia związków nitrozowych ani nie wpływa na transformację limfocytów, a także nie wykazuje negatywnego wpływu na DNA w żadnej fazie cyklu komórkowego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie potwierdziły działania karcynogennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście ryzyka nowotworowego.
aberracja chromosomalna, allopurynol, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, organogeneza, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, toksyczność matczyna, transformacja limfocytów, wada rozwojowa, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benfotiamina, lipofilowa pochodna tiaminy (witamina B1), charakteryzuje się wyższą biodostępnością niż rozpuszczalne w wodzie sole tiaminy. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały bardzo niską toksyczność, z dawkami LD50 wynoszącymi 15 g/kg (doustnie), 2,2 g/kg (dożylnie) oraz 1,8 g/kg (dootrzewnowo) u myszy. Wysokie dawki tiaminy i benfotiaminy mogą indukować bradykardię oraz blokadę zwojów wegetatywnych i płytek ruchowych mięśni. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie benfotiaminy w dawkach do 100 mg/kg masy ciała nie wywołało zmian histopatologicznych ani objawów niepożądanych u królików, myszy i szczurów, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na reprodukcję przez trzy generacje zwierząt. Dane genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko mutagenne lub kancerogenne, choć brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego benfotiaminy.
badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, benfotiamina, biodostępność, blokada zwojów wegetatywnych, bradykardia, chlorowodorek tiaminy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, neuroblast, płytka ruchowa mięśni, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil farmakologiczny, rakotwórczość, tiamina, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 100 ZK 95 mg
Metoprolol bursztynian, substancja czynna preparatu Beto ZK, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metoprololu bursztynianu nie powodowało patologicznych zmian w narządach wewnętrznych zwierząt laboratoryjnych, a testy genotoksyczności i kancerogenezy nie wykazały mutagenności ani potencjału rakotwórczego, nawet przy długotrwałej ekspozycji i wysokich dawkach.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, beta-adrenolityk, Beto ZK, genotoksyczność, kancerogeneza, kostnienie, metoprolol bursztynian, mutacje genowe, naczynie pępowinowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepływ krwi, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wzrost wewnątrzmaciczny, zaburzenie hemodynamiczne, zgon płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kabi 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cisatrakurium wskazują na brak działania mutagennego w większości testów, w tym mikrobiologicznych in vitro przy stężeniach do 5000 μg/płytkę oraz cytogenetycznych in vivo u szczurów przy dawkach do 4 mg/kg masy ciała. Wyjątkiem jest test mutagenności in vitro na mysich komórkach chłoniaka, gdzie działanie mutagenne zaobserwowano przy stężeniach ≥40 μg/ml, jednak ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie leku, kliniczne znaczenie tego wyniku jest wątpliwe. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na płodność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały teratogenności, a tolerancja miejscowa po podaniu dotętniczym u królików była dobra, bez obserwacji zmian patologicznych.
badanie cytogenetyczne in vivo, badanie mutagenności in vitro, badanie reprodukcyjne, cisatrakurium, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko onkogenne, test mutagenności in vitro, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silodosin Accord 4 mg
Przedkliniczna ocena sylodosyny (Silodosin Accord) w dawkach 4 mg i 8 mg wykazała korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Badania kancerogenności i mutagenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów ani uszkodzeń genetycznych, co potwierdzają testy in vitro i in vivo. W badaniach toksykologicznych zaobserwowano toksyczne działanie na tarczycę u gryzoni oraz obniżenie płodności u samców szczurów, jednak efekty te występowały przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dawki dla ludzi i miały charakter odwracalny po odstawieniu leku.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dawka zalecana, działania niepożądane, kapsułki twarde, margines bezpieczeństwa, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, sylodosyna, test genotoksyczności, toksyczność, toksyczność tarczycy, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron Kalceks 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz ocenę potencjału rakotwórczego, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach podawano dawki do 15 mg/kg/dobę (szczury) i 30 mg/kg/dobę (króliki), co odpowiada odpowiednio około 6- i 24-krotności maksymalnej dawki u ludzi (24 mg/dobę w przeliczeniu na powierzchnię ciała). Nie stwierdzono toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu, jedynie nieznaczne zmniejszenie przyrostu masy ciała u samic królików, bez negatywnego wpływu na potomstwo. Podawanie ondansetronu w dawce 15 mg/kg/dobę ciężarnym szczurzym od 17. dnia ciąży do porodu również nie wykazało toksyczności na rozwój przed- i pourodzeniowy oraz zachowania reprodukcyjne potomstwa F1.
elektrokardiogram, embriotoksyczność, kanały jonowe serca, kanały potasowe hERG, ondansetron, organogeneza, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozwój zarodka i płodu, stężenie osoczowe, toksyczność reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mydocalm forte 150 mg
Tolperyzon chlorowodorek, substancja czynna Mydocalm Forte (150 mg tabletki powlekane), wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Stosowanie leku w ciąży jest możliwe jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lekarz powinien uwzględnić nasilenie objawów, dostępność bezpieczniejszych alternatyw, okres ciąży oraz konsekwencje nieleczenia. W okresie laktacji Mydocalm Forte jest przeciwwskazany ze względu na brak danych o przenikaniu tolperyzonu do mleka i potencjalnym wpływie na dziecko karmione piersią.
bezpieczeństwo w ciąży, charakterystyka produktu leczniczego, laktacja, laktoza jednowodna, Mydocalm Forte, nietolerancja laktozy, pierwszy trymestr ciąży, potencjał teratogenny, przenikanie do mleka kobiecego, stężenie w mleku kobiecym, tabletka powlekana, tolperyzon chlorowodorek, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calsus 25 000 IU
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego preparatu Calsus, zawierającego cholekalcyferol w dawce 25 000 IU, opiera się na ograniczonych danych z badań na modelach zwierzęcych. Kluczowym aspektem jest potencjalne działanie teratogenne witaminy D3, które zaobserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny stosowany u ludzi. Brak innych specyficznych danych przedklinicznych wskazuje, że profil bezpieczeństwa poza ryzykiem teratogenności jest dobrze poznany i nie wykazuje dodatkowych zagrożeń. W dokumentacji preparatu podkreślono konieczność uwzględnienia informacji zawartych w charakterystyce produktu leczniczego, zwłaszcza dotyczących stosowania w ciąży i laktacji oraz postępowania w przypadku przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fibralipid 200 mg
Przedkliniczne badania fenofibratu wykazały toksyczność mięśni szkieletowych, głównie włókien typu I, przy dawkach przekraczających 30 mg/kg u szczurów, co odpowiada około 17-krotności maksymalnej dawki zalecanej u ludzi. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na mięsień sercowy przy dawce do 3-krotności dawki maksymalnej dla ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku. W badaniach na szczurach odnotowano niedokrwistość i spadek masy ciała przy dawkach znacznie wyższych niż terapeutyczne. U psów obserwowano odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym, jednak przy dawce około 5-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi nie stwierdzono uszkodzeń, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa dla układu pokarmowego. Fenofibrat nie wykazywał potencjału mutagennego, a nowotwory wątroby u gryzoni były związane z proliferacją peroksysomów, mechanizmem specyficznym dla tych gatunków i nieistotnym klinicznie dla ludzi.
degeneracja mięśnia sercowego, embriotoksyczność, fenofibrat, hypospermia, kwas fenofibrynowy, mutagenność, niedojrzałość jajników, niedokrwistość, nowotwór wątroby, owrzodzenia przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, proliferacja peroksysomów, teratogenność, toksyczność mięśni szkieletowych, wakuolizacja jąder, włókna mięśniowe typu I - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mononit 40 40 mg
Izosorbid monoazotan (MONONIT 10, 20, 40 mg) stosowany u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka, gdyż dostępne dane kliniczne są ograniczone i nie pozwalają na jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak decyzja o terapii powinna być indywidualna, uwzględniając potencjalne ryzyko dla płodu oraz korzyści terapeutyczne dla matki. W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz wpływu na dziecko, co wymaga ostrożności i rozważenia ewentualnego przerwania karmienia lub odstawienia leku na podstawie analizy korzyści dla matki i dziecka.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Fresenius Kabi) wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym. Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, włącznie z przerwami w podawaniu leku. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty ds. teratologii. Podobne środki ostrożności dotyczą partnerów męskich, którzy muszą stosować prezerwatywy podczas leczenia, przerw oraz przez tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Lenalidomid jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone badaniami na modelach zwierzęcych, w tym u małp, gdzie obserwowano wady podobne do tych wywołanych przez talidomid.
antykoncepcja, działanie teratogenne, działanie teratogenne leku, karmienie piersią, lenalidomid, Lenalidomide Fresenius Kabi, metoda antykoncepcji, mleko kobiece, model zwierzęcy, nasienie ludzkie, płodność, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, struktura chemiczna, talidomid, teratologia, test ciążowy, wada płodu, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azimycin 125 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny wykazały, że podawanie dawki 40-krotnie przekraczającej kliniczne dawki terapeutyczne indukuje przemijającą fosfolipidozę u zwierząt laboratoryjnych, jednak bez istotnych klinicznie objawów toksyczności narządowej. Brak jest danych dotyczących długoterminowej karcynogenności, co jest uzasadnione krótkotrwałym wskazaniem terapeutycznym leku Azimycin. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo jednoznacznie potwierdziły brak mutagennego działania azytromycyny, co jest istotnym elementem jej profilu bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zakażenie - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne mebeweryny wykazały, że głównym obszarem działań niepożądanych jest ośrodkowy układ nerwowy, z objawami takimi jak pobudzenie, drżenie i drgawki, obserwowanymi u psów po podaniu dawek trzykrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). W zakresie toksyczności rozwojowej, u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna, natomiast u królików nie stwierdzono wpływu na płód. Badania dotyczące płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu mebeweryny przy dawkach równoważnych maksymalnej dawce klinicznej. Ponadto, badania genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania genotoksycznego tej substancji.
badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, liczebność miotu, mebeweryna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, powierzchnia ciała, resorpcja, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rulid 150 mg
Badania przedkliniczne roksytromycyny, substancji czynnej leku Rulid, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi około 750 mg/kg u myszy, 1000-1700 mg/kg u szczurów oraz powyżej 2000 mg/kg u psów. W badaniach toksyczności przewlekłej zidentyfikowano wątrobę i trzustkę jako główne narządy docelowe, z wyraźniejszą hepatotoksycznością u psów (dawki 180 mg/kg/dobę przez 1 miesiąc i 100 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy) w porównaniu do szczurów (400 mg/kg/dobę i 125 mg/kg/dobę odpowiednio). Różnice międzygatunkowe dotyczyły także wpływu na trzustkę – u szczurów zmiany dotyczyły głównie gruczołów wewnątrzwydzielniczych, a u psów zewnątrzwydzielniczych. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa roksytromycyny.
antybiotyk makrolidowy, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczoł zewnątrzwydzielniczy, hepatotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, roksytromycyna, rozwój kostny, Rulid, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie rytmu serca, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, wykazały, że peryndopryl indukuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, bez wykazania potencjału mutagennego in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję nie wskazuje na bezpośrednią embriotoksyczność ani teratogenność, jednak jako inhibitor konwertazy angiotensyny może powodować nefrotoksyczne efekty u płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową u gryzoni i królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów, a długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
amlodypiny bezylan, badanie mutagenności in vitro, badanie mutagenności in vivo, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, efekt nefrotoksyczny, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl tozylan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trexan Neo 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne metotreksatu na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki, koty, psy) wykazały istotne działania toksyczne, takie jak uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, mielosupresja prowadząca do obniżenia produkcji elementów morfotycznych krwi oraz hepatotoksyczność. Lek wykazuje również negatywny wpływ na funkcje rozrodcze, obniżając płodność, wykazując działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne. Szczególnie istotny jest potencjał teratogenny potwierdzony u czterech gatunków zwierząt, z wyjątkiem małp rezus, u których nie stwierdzono wad wrodzonych po ekspozycji na metotreksat. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne właściwości leku, manifestujące się aberracjami chromosomowymi zarówno in vivo, jak i in vitro, w komórkach zwierzęcych oraz ludzkich komórkach szpiku kostnego.
aberracja chromosomowa, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie karcynogenne, elementy morfotyczne krwi, gametogeneza, genotoksyczność, hepatotoksyczność, komórki szpiku kostnego, komórki wątrobowe, metotreksat, mielosupresja, płodność, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przewód pokarmowy, szpik kostny, wady wrodzone, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej, z minimalną dawką letalną przekraczającą 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów dawki 75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wywołały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4–6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały ciężką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1–2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodny spadek leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji ludzkiej (AUC). W badaniach teratogenności u małp lenalidomid indukował poważne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, deformacje kończyn i zmiany narządowe, natomiast u królików obserwowano anomalie rozwojowe płuc, nerek i tkanek miękkich przy dawkach 10–20 mg/kg/dobę, co podkreśla wyraźny potencjał teratogenny substancji u naczelnych i innych gatunków.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, funkcja nerek, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, ryzyko teratogenności, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilatrend 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej leku Dilatrend, wykazały brak potencjału rakotwórczego i mutagennego w testach na szczurach i myszach, nawet przy dawkach sięgających 75 mg/kg/dobę u szczurów oraz 200 mg/kg/dobę u myszy, co odpowiada 38-100-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (MRHD). Badania te potwierdzają bezpieczeństwo długotrwałego stosowania karwedylolu. W zakresie wpływu na rozrodczość, podawanie toksycznych dawek ≥200 mg/kg (100-krotność MRHD) u samic szczurów prowadziło do osłabienia aktywności reprodukcyjnej, zmniejszenia liczby ciałek żółtych oraz zaburzeń zagnieżdżenia zarodka, jednak efekty te nie występowały przy dawkach terapeutycznych.
charakterystyka produktu leczniczego, ciałko żółte, Dilatrend, działanie teratogenne, implantacja zarodka, karwedylol, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rakotwórczość, śluzówka macicy, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betadrin (1 mg + 0,33 mg)/ml
Produkt leczniczy BETADRIN, zawierający difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml) w formie kropli do oczu, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest wyników badań na modelach zwierzęcych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, mutagenność, karcynogenność oraz teratogenność połączenia tych substancji czynnych. Produkt zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. W związku z tym ocena bezpieczeństwa powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu związanym ze stosowaniem poszczególnych składników preparatu.